กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

อพยพ 5

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40]

โมเสสเข้าเฝ้าฟาโรห์ ภาระของคนอิสราเอลเพิ่มมากขึ้น
5:1 และภายหลังโมเสสกับอาโรนเข้าเฝ้า และทูลฟาโรห์ว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘จงปล่อยประชากรของเราไป เพื่อพวกเขาจะได้ทำการเลี้ยงนมัสการเราในถิ่นทุรกันดาร’”
5:2 และฟาโรห์ได้ตรัสว่า “พระเยโฮวาห์เป็นผู้ใดเล่า เราจึงจะต้องเชื่อฟังเสียงของพระองค์เพื่อปล่อยคนอิสราเอลไป เราไม่รู้จักพระเยโฮวาห์ ทั้งเราจะไม่ยอมปล่อยคนอิสราเอลไป”
5:3 และเขาทั้งสองทูลว่า “พระเจ้าของคนฮีบรูได้ทรงปรากฏแก่พวกข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอพระองค์โปรดให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเดินทางไปในถิ่นทุรกันดารสามวัน และถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย เกรงว่าพระองค์จะทรงลงโทษพวกข้าพระองค์ด้วยโรคภัยหรือด้วยดาบ”
5:4 และกษัตริย์แห่งอียิปต์ตรัสกับเขาทั้งสองว่า “เจ้าโมเสสกับอาโรน เพราะเหตุอะไรพวกเจ้าจะให้ประชากรละทิ้งการงานต่าง ๆ ของพวกเขาเสีย เจ้าจงกลับไปรับภาระงานของพวกเจ้า”
5:5 และฟาโรห์ตรัสว่า “ดูเถิด บัดนี้ประชากรในแผ่นดินนี้มีมาก และเจ้าทั้งสองทำให้พวกเขาหยุดภาระงานของพวกเขาเสีย”
5:6 และในวันนั้นเอง ฟาโรห์มีพระบัญชาสั่งพวกนายงานของประชากรและนายกองทั้งหลายของพวกเขาว่า
5:7 “เจ้าทั้งหลายอย่าให้ฟางแก่ประชากรอีกต่อไป สำหรับใช้ทำอิฐเหมือนแต่ก่อน แต่จงให้พวกเขาไปและหาฟางสำหรับพวกเขาเอง
5:8 และจำนวนอิฐซึ่งแต่ก่อนกำหนดให้พวกเขาทำเท่าไร เจ้าทั้งหลายก็จงกำหนดให้พวกเขาทำเท่านั้น เจ้าทั้งหลายจงอย่าลดน้อยลง เพราะว่าพวกเขาเกียจคร้าน เหตุฉะนั้น พวกเขาจึงร้องว่า ‘ขอให้พวกข้าพระองค์ไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของพวกข้าพระองค์’
5:9 จงจัดหางานให้พวกเขาทำมากกว่าแต่ก่อน เพื่อให้พวกเขาใช้แรงงานให้หนักในงานนั้น และไม่ให้พวกเขาเอาใจใส่คำพูดเหลวไหล”
5:10 และพวกนายงานของประชากรและนายกองทั้งหลายของพวกเขาก็ออกไป และพวกเขาพูดกับประชากรว่า “ฟาโรห์รับสั่งดังนี้ว่า ‘เราจะไม่ยอมให้ฟางแก่พวกเจ้าเลย
5:11 พวกเจ้าจงไปหาฟางมาเอง ตามแต่พวกเจ้าจะหามาได้ แต่งานของพวกเจ้าที่กำหนดให้นั้นจะไม่ลดหย่อนให้เลย’”
5:12 ดังนั้นประชากรเหล่านั้นจึงแยกย้ายกันไปทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์เพื่อเก็บตอฟางมาแทนฟาง
5:13 และพวกนายงานก็เร่งรัดพวกเขาว่า “จงทำงานของเจ้าทั้งหลาย คืองานประจำวันของพวกเจ้า ให้เสร็จครบเหมือนเมื่อยังมีฟางอยู่”
5:14 และพวกนายกองของชนชาติอิสราเอล ซึ่งพวกนายงานของฟาโรห์ตั้งให้เป็นผู้บังคับพวกเขานั้น ก็ถูกโบยตีและถูกถามว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงไม่ได้อิฐตามที่กำหนดไว้ครบจำนวน ทั้งเมื่อวานนี้และวันนี้ เหมือนแต่ก่อน”
5:15 แล้วพวกนายกองของชนชาติอิสราเอลจึงมาและร้องทูลต่อฟาโรห์ว่า “เหตุไฉนพระองค์จึงทรงกระทำดังนี้แก่พวกทาสของพระองค์
5:16 คือไม่ได้ให้ฟางแก่พวกทาสของพระองค์เลย และพวกเขากล่าวกับพวกเราว่า ‘จงทำอิฐ’ และดูเถิด พวกทาสของพระองค์ถูกโบยตี แต่คนของพระองค์เองเป็นฝ่ายผิด”
5:17 แต่ฟาโรห์ตรัสว่า “พวกเจ้าเกียจคร้าน พวกเจ้าเกียจคร้าน เพราะฉะนั้นพวกเจ้าจึงพูดว่า ‘ขอให้ข้าพระองค์ทั้งหลายไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์’
5:18 เหตุฉะนั้น จงไปทำงานเดี๋ยวนี้ ฟางนั้นจะไม่ให้พวกเจ้าเลย แต่จำนวนอิฐที่กำหนดไว้นั้น พวกเจ้าจะต้องจัดส่งให้ครบจำนวน”
5:19 และพวกนายกองของชนชาติอิสราเอลก็เห็นว่าตนมีปัญหาแล้ว หลังจากถูกสั่งว่า “จะไม่ให้เจ้าทั้งหลายลดหย่อนจำนวนอิฐที่ถูกกำหนดไว้ซึ่งเป็นงานประจำวันของพวกเจ้าลง”
5:20 และขณะที่พวกเขาออกมาจากการเข้าเฝ้าฟาโรห์ พวกเขาได้พบโมเสสกับอาโรนซึ่งยืนอยู่กลางทาง
5:21 และพวกเขาได้พูดแก่ท่านทั้งสองว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงทอดพระเนตรและพิพากษาพวกท่าน เพราะพวกท่านกระทำให้พวกเราเป็นกลิ่นที่น่ารังเกียจในสายพระเนตรของฟาโรห์ และในสายตาของข้าราชการของพระองค์ เหมือนหนึ่งเอาดาบใส่มือพวกเขาให้สังหารพวกเราเสีย”
5:22 และโมเสสได้กลับไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ และทูลว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เหตุไฉนพระองค์ทรงกระทำการร้ายยิ่งนักแก่ประชากรนี้ เหตุไฉนพระองค์จึงทรงใช้ข้าพระองค์มา
5:23 เพราะว่าตั้งแต่ข้าพระองค์ไปเฝ้าฟาโรห์เพื่อทูลในพระนามของพระองค์แล้ว ฟาโรห์ก็ทำทารุณแก่ประชากรนี้ พระองค์ก็ไม่ได้ทรงช่วยประชากรของพระองค์ให้พ้นเลย”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope