กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ปฐมกาล 44

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

พวกพี่ชายของโยเซฟถูกจับ
44:1 และท่านสั่งคนต้นเรือนของท่านว่า “จัดอาหารใส่กระสอบของคนเหล่านี้ให้เต็มตามที่พวกเขาจะขนไปได้ และเอาเงินของแต่ละคนใส่ไว้ในปากกระสอบของเขา
44:2 และใส่ถ้วยของเรา คือถ้วยเงินนั้นไว้ในปากกระสอบของคนสุดท้องกับเงินค่าข้าวของเขา” และคนต้นเรือนก็ทำตามคำที่โยเซฟพูด
44:3 ทันทีที่เวลารุ่งเช้า คนเหล่านั้นก็ถูกส่งออกไป คือพวกเขาพร้อมกับลาของพวกเขา
44:4 และเมื่อพวกเขาออกไปจากเมืองและไปยังไม่สู้ไกลนัก โยเซฟพูดกับคนต้นเรือนของท่านว่า “ลุกขึ้นตามคนเหล่านั้นไป และเมื่อเจ้าไปทันพวกเขาแล้วให้พูดกับพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงทำความชั่วร้ายตอบแทนความดีเล่า
44:5 ถ้วยนี้เป็นถ้วยเฉพาะที่เจ้านายของข้าใช้ดื่ม และเจ้านายใช้ถ้วยนี้ทำนายมิใช่หรือ พวกเจ้าทำเช่นนี้ชั่วร้ายนัก’”
44:6 และคนต้นเรือนตามไปทันพวกเขา และเขาพูดกับเขาทั้งหลายตามคำเหล่านั้น
44:7 และคนเหล่านั้นได้พูดกับเขาว่า “เหตุไฉนเจ้านายของข้าพเจ้าจึงพูดเช่นนี้ ขอพระเจ้าอย่าให้พวกผู้รับใช้ของท่านกระทำสิ่งนี้เลย
44:8 ดูเถิด เงินที่พวกข้าพเจ้าพบในปากกระสอบของข้าพเจ้าทั้งหลายนั้น พวกข้าพเจ้ายังได้นำมาจากแผ่นดินแห่งคานาอันคืนแก่ท่าน ข้าพเจ้าทั้งหลายจะขโมยเงินหรือทองไปจากบ้านเจ้านายของท่านได้อย่างไรเล่า
44:9 หากท่านพบของนั้นที่ใครในพวกผู้รับใช้ของท่านก็ให้ผู้นั้นตายเถิด ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายจะเป็นทาสเจ้านายของข้าพเจ้าด้วย”
44:10 และคนต้นเรือนได้พูดว่า “บัดนี้ให้เป็นไปตามคำของท่านทั้งหลายเถิด ถ้าเราพบของนั้นที่ผู้ใด ผู้นั้นจะต้องเป็นทาสของเรา และท่านทั้งหลายจะหามีความผิดไม่”
44:11 แล้วพวกเขาทุกคนจึงรีบยกกระสอบของตนวางลงบนพื้นดินและเปิดกระสอบของทุกคนออก
44:12 และคนต้นเรือนก็ค้นดู และตั้งต้นที่คนหัวปี และจบลงที่คนสุดท้อง และได้พบถ้วยนั้นในกระสอบของเบนยามิน
44:13 แล้วพวกเขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน และบรรทุกของขึ้นหลังลาของทุกคน และกลับมายังเมือง
44:14 และยูดาห์กับพวกพี่น้องของเขาก็มายังบ้านของโยเซฟ เพราะท่านยังอยู่ที่นั่น และพวกเขากราบลงถึงดินต่อหน้าท่าน
44:15 และโยเซฟได้พูดกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าทำอะไรกันนี่ เจ้าทั้งหลายไม่รู้หรือว่า คนอย่างเราสามารถรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้”
44:16 และยูดาห์พูดว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะพูดอะไรกับเจ้านายของข้าพเจ้า พวกข้าพเจ้าจะพูดอะไรได้เล่า หรือพวกข้าพเจ้าจะแก้ตัวอย่างไรได้ พระเจ้าทรงทราบความชั่วช้าของพวกผู้รับใช้ของท่านแล้ว ดูเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นทาสเจ้านายของข้าพเจ้า ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายกับคนที่เขาพบถ้วยนั้นอยู่ด้วย”
44:17 และท่านพูดว่า “ขอพระเจ้าอย่าให้เรากระทำเช่นนั้นเลย แต่เฉพาะคนที่เขาพบถ้วยในมือของผู้นั้น คนนั้นจะเป็นทาสของเรา และสำหรับพวกเจ้า พวกเจ้าจงขึ้นไปหาบิดาของพวกเจ้าโดยสันติสุขเถิด”

ยูดาห์ยอมเป็นทาสแทนเบนยามิน
44:18 แล้วยูดาห์จึงเข้าไปใกล้ท่าน และพูดว่า “โอ เจ้านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ผู้รับใช้ของท่านขอพูดกับท่านสักคำหนึ่งให้เจ้านายของข้าพเจ้าฟัง และขอท่านอย่าได้ถือโกรธผู้รับใช้ของท่านเลย เพราะท่านก็เป็นเหมือนฟาโรห์
44:19 เจ้านายของข้าพเจ้าถามผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านว่า ‘พวกเจ้ายังมีบิดาหรือน้องชายอยู่หรือ’
44:20 และพวกข้าพเจ้าพูดกับเจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘ข้าพเจ้าทั้งหลายมีบิดาที่ชราแล้ว และมีบุตรคนหนึ่งเกิดเมื่อบิดาชรา เป็นน้องคนเล็ก และพี่ชายของเด็กนั้นตายเสียแล้ว และบุตรของมารดาเดียวกันนั้นยังอยู่แต่คนนี้คนเดียว และบิดาของเขาก็รักเด็กคนนี้มาก’
44:21 และท่านพูดกับผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านว่า ‘จงพาน้องคนนั้นลงมาหาเรา เพื่อให้เราเห็นเด็กคนนั้นด้วยตาของเราเอง’
44:22 และข้าพเจ้าทั้งหลายได้พูดกับเจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘เด็กหนุ่มคนนี้จะพรากจากบิดาของเขาไม่ได้ เพราะถ้าเขาพรากจากบิดาของเขาไป บิดาของเขาก็จะตาย’
44:23 และท่านได้พูดกับผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านว่า ‘พวกเจ้าจะไม่ได้เห็นหน้าเราอีกเลย เว้นแต่ว่าน้องชายของพวกเจ้าลงมาพร้อมกับเจ้า’
44:24 และต่อมาเมื่อข้าพเจ้าทั้งหลายไปหาบิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านแล้ว ข้าพเจ้าทั้งหลายก็บอกเล่าถ้อยคำของเจ้านายของข้าพเจ้าให้บิดาฟัง
44:25 และบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลายพูดว่า ‘จงกลับไปอีก และซื้ออาหารมาให้พวกเราหน่อย’
44:26 และข้าพเจ้าทั้งหลายพูดว่า ‘พวกเราลงไปไม่ได้ ถ้าน้องชายสุดท้องของพวกเราไปพร้อมกับพวกเรา พวกเราจึงจะลงไป เพราะพวกเราจะไม่ได้เห็นหน้าท่านนั้น เว้นแต่น้องชายสุดท้องของพวกเราอยู่กับพวกเรา’
44:27 และบิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านได้พูดกับข้าพเจ้าทั้งหลายว่า ‘พวกเจ้ารู้ว่าภรรยาของเราคลอดบุตรชายให้เราสองคน
44:28 และบุตรคนหนึ่งก็จากเราไปแล้ว และเราได้พูดว่า “เขาถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เสียแล้วเป็นแน่” และเราไม่ได้เห็นบุตรนั้นจนบัดนี้
44:29 และถ้าพวกเจ้าเอาเด็กคนนี้ไปจากเราด้วย และเกิดอันตรายแก่เขา พวกเจ้าจะพาผมหงอกของเราลงสู่หลุมฝังศพด้วยความโศกเศร้า’
44:30 เหตุฉะนั้น บัดนี้เมื่อข้าพเจ้ากลับไปหาบิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน และเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้อยู่กับพวกข้าพเจ้า ด้วยเห็นว่าชีวิตของบิดาติดอยู่กับชีวิตของเด็กหนุ่มนั้น
44:31 จะเป็นอย่างนี้ เมื่อบิดาเห็นว่าเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้อยู่กับพวกข้าพเจ้า บิดาก็จะตาย และผู้รับใช้ทั้งหลายของท่านจะพาผมหงอกของบิดาของพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านลงสู่หลุมฝังศพด้วยความโศกเศร้า
44:32 เพราะผู้รับใช้ของท่านรับประกันเด็กหนุ่มนั้นไว้ต่อบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘ถ้าข้าพเจ้าไม่พาน้องกลับมาหาบิดา ข้าพเจ้าจะรับผิดต่อบิดาของข้าพเจ้าตลอดไปเป็นนิตย์’
44:33 เพราะฉะนั้น บัดนี้ ข้าพเจ้าขอร้องท่าน ขอโปรดให้ผู้รับใช้ของท่านอยู่แทนเด็กหนุ่มนั้นโดยเป็นทาสของเจ้านายของข้าพเจ้า และขอให้เด็กหนุ่มนั้นขึ้นไปกับพวกพี่ชายของตนเถิด
44:34 ด้วยว่าข้าพเจ้าจะขึ้นไปหาบิดาของข้าพเจ้าอย่างไรได้ และเด็กหนุ่มนั้นไม่ได้อยู่กับข้าพเจ้า ด้วยเกรงว่าบางทีข้าพเจ้าจะเห็นเหตุร้ายอุบัติขึ้นแก่บิดาของข้าพเจ้า”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope