กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ปฐมกาล 43

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

พวกพี่น้องของโยเซฟกลับไปอียิปต์ ยูดาห์ปฏิญาณว่าจะรับประกันเบนยามิน
43:1 และการกันดารอาหารในแผ่นดินก็ร้ายแรงยิ่งนัก
43:2 และต่อมาเมื่อเขาทั้งหลายกินข้าวที่พวกเขาได้มาจากประเทศอียิปต์หมดแล้ว บิดาของพวกเขาจึงพูดกับพวกเขาว่า “ไปซื้ออาหารมาให้พวกเราอีกหน่อย”
43:3 และยูดาห์พูดกับบิดาว่า “ท่านผู้นั้นกำชับพวกลูกอย่างเด็ดขาดว่า ‘พวกเจ้าจะไม่ได้เห็นหน้าเราอีก นอกจากว่าน้องชายของพวกเจ้ามาพร้อมกับเจ้า’
43:4 ถ้าพ่อจะให้น้องชายไปพร้อมกับพวกเราแล้ว พวกลูกก็จะลงไปซื้ออาหารให้พ่อ
43:5 แต่ถ้าแม้พ่อไม่ให้น้องชายไป พวกลูกก็จะไม่ลงไป เพราะท่านพูดกับพวกเราว่า ‘พวกเจ้าจะไม่ได้เห็นหน้าเราอีก นอกจากว่าน้องชายของพวกเจ้ามาพร้อมกับเจ้า’”
43:6 และอิสราเอลได้พูดว่า “เหตุไฉนพวกเจ้าทำให้เราได้รับความช้ำใจเช่นนี้ คือได้บอกท่านว่าพวกเจ้ามีน้องชายอีกคนหนึ่ง”
43:7 และพวกเขาได้พูดว่า “ท่านซักไซ้ไต่ถามถึงความเป็นอยู่ของพวกลูก และถึงญาติพี่น้องของพวกเราว่า ‘บิดาของเจ้าทั้งหลายยังอยู่หรือ พวกเจ้ามีน้องชายอีกหรือเปล่า’ และพวกลูกก็บอกท่านตามคำถามเหล่านี้ พวกลูกจะล่วงรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะพูดว่า ‘พาน้องชายของพวกเจ้ามา’”
43:8 และยูดาห์ได้พูดกับอิสราเอลบิดาของเขาว่า “ขอให้เด็กหนุ่มนั้นไปกับลูก และพวกเราจะได้ลุกขึ้นออกเดินทางไป เพื่อจะได้มีชีวิตและไม่ตาย ทั้งพวกลูกและพ่อกับลูกอ่อนทั้งหลายของพวกเราด้วย
43:9 ลูกจะรับประกันน้องชายคนนี้ พ่อจะเรียกร้องให้ลูกรับผิดชอบน้องชายก็ได้ ถ้าลูกไม่นำเขากลับมาหาพ่อและส่งเขาต่อหน้าพ่อ ก็ขอให้ลูกรับผิดตลอดไปเป็นนิตย์
43:10 ด้วยว่าถ้าพวกลูกไม่รีรออยู่อย่างนี้ พวกลูกก็จะได้กลับมาเป็นครั้งที่สองแล้วเป็นแน่”
43:11 และอิสราเอลบิดาของพวกเขาได้พูดกับเขาทั้งหลายว่า “ถ้าอย่างนั้นให้ทำดังนี้ คือเอาผลิตผลอย่างดีที่สุดที่มีในแผ่นดินนี้ คือพิมเสนบ้าง และน้ำผึ้งบ้าง ยางไม้และมดยอบ ลูกนัทและลูกอัลมันด์ ใส่ภาชนะของพวกเจ้าไปเป็นของกำนัลแก่ท่าน
43:12 และเอาเงินใส่มือของพวกเจ้าไปสองเท่า และเงินที่ติดมาในปากกระสอบของพวกเจ้านั้นก็ให้ใส่มือของเจ้าทั้งหลายกลับไปด้วย บางทีอาจเป็นความพลั้งเผลอ
43:13 ทั้งจงพาน้องชายของพวกเจ้าด้วย และลุกขึ้นกลับไปหาท่านนั้นอีก
43:14 และขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์โปรดกรุณาพวกเจ้าต่อหน้าท่านนั้น เพื่อท่านจะปล่อยพี่ชายคนอื่น ๆ ของพวกเจ้ากับเบนยามินกลับมา หากว่าพ่อจะต้องสูญเสียลูก ๆ ของพ่อไป พ่อก็ยอมสูญเสีย”
43:15 และคนเหล่านั้นก็เอาของกำนัลและเงินสองเท่าใส่มือของพวกเขาไปพร้อมกับเบนยามิน และลุกขึ้น และพากันเดินทางลงไปยังประเทศอียิปต์ และเข้าเฝ้าต่อหน้าโยเซฟ

โยเซฟพบเบนยามินน้องชาย
43:16 และเมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพวกพี่ชาย ท่านจึงพูดกับคนต้นเรือนของท่านว่า “จงพาคนเหล่านี้เข้าไปในบ้าน และให้ฆ่าสัตว์และจัดเตรียมไว้ให้พร้อม เพราะคนเหล่านี้จะมารับประทานด้วยกันกับเราในเวลาเที่ยง”
43:17 และคนต้นเรือนก็ทำตามคำสั่งของโยเซฟ และพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านของโยเซฟ
43:18 และคนเหล่านั้นก็กลัวเพราะพวกเขาถูกพาเข้าไปในบ้านของโยเซฟ และพวกเขาได้พูดว่า “เพราะเหตุเงินที่ติดมาในกระสอบของพวกเราครั้งก่อนนั้น เขาจึงพาพวกเรามาที่นี่ เพื่อท่านจะหาเหตุใส่พวกเรา และจับกุมพวกเรา และจับพวกเราเป็นทาส ทั้งริบเอาลาของพวกเรา”
43:19 และพวกเขาเข้าไปใกล้คนต้นเรือนของโยเซฟ และพวกเขาพูดกับเขาที่ประตูบ้าน
43:20 และพูดว่า “โอ นายเจ้าข้า แท้จริงข้าพเจ้าทั้งหลายลงมาครั้งก่อนเพื่อซื้ออาหาร
43:21 และต่อมาครั้นข้าพเจ้าทั้งหลายไปถึงที่พักแรม พวกข้าพเจ้าเปิดกระสอบของพวกข้าพเจ้าออก และดูเถิด เงินของแต่ละคนก็อยู่ในปากกระสอบของตน เงินของพวกข้าพเจ้านั้นยังอยู่ครบน้ำหนัก และพวกข้าพเจ้าจึงได้นำเงินนั้นใส่มือของพวกข้าพเจ้ากลับมาอีก
43:22 และพวกข้าพเจ้าเอาเงินอีกส่วนหนึ่งใส่มือของพวกข้าพเจ้ามาเพื่อจะซื้ออาหาร เงินที่อยู่ในกระสอบของพวกข้าพเจ้านั้นผู้ใดใส่ไว้พวกข้าพเจ้าไม่ทราบเลย”
43:23 และคนต้นเรือนได้พูดว่า “พวกท่านจงเป็นสุขเถิด อย่ากลัวเลย พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของบิดาท่านบันดาลให้พวกท่านมีทรัพย์อยู่ในกระสอบของพวกท่าน เงินของพวกท่านนั้นเราได้รับแล้ว” และคนต้นเรือนก็พาสิเมโอนออกมาหาพวกเขา
43:24 และคนต้นเรือนพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านของโยเซฟ และเอาน้ำให้พวกเขา และพวกเขาก็ล้างเท้า และคนต้นเรือนจัดหญ้าฟางให้ลาของพวกเขากิน
43:25 และพวกเขาก็จัดเตรียมของกำนัลไว้คอยท่าโยเซฟซึ่งจะมาในเวลาเที่ยง เพราะเขาทั้งหลายได้ยินว่าพวกเขาจะรับประทานอาหารกันที่นั่น
43:26 และเมื่อโยเซฟกลับมาบ้าน พวกเขาก็ยกของกำนัลซึ่งอยู่ในมือของพวกเขานั้นมาให้ท่านในบ้าน และน้อมตัวลงถึงดินต่อหน้าท่าน
43:27 และท่านถามคนเหล่านั้นถึงทุกข์สุขของพวกเขาและพูดว่า “บิดาของพวกเจ้าผู้ชราที่พวกเจ้ากล่าวถึงครั้งก่อนนั้นสบายดีหรือ บิดายังมีชีวิตอยู่หรือ”
43:28 และพวกเขาตอบว่า “บิดาของพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านอยู่สบายดี ท่านยังมีชีวิตอยู่” และพวกเขาก็น้อมคำนับและกราบไหว้ท่าน
43:29 และท่านเงยหน้าดูและเห็นเบนยามินน้องชายของตน คือบุตรชายของมารดาของตน และพูดว่า “คนนี้เป็นน้องชายสุดท้องที่พวกเจ้าบอกแก่เราครั้งก่อนหรือ” และท่านพูดว่า “ลูกของเราเอ๋ย ขอให้พระเจ้าทรงเมตตาแก่เจ้าเถิด”
43:30 และโยเซฟก็รีบไป เพราะรักน้องชายของตนจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ และท่านก็หาที่ที่จะร้องไห้ และท่านได้เข้าไปในห้องของตนและร้องไห้อยู่ที่นั่น
43:31 และท่านล้างหน้า และกลับออกมา แข็งใจกลั้นน้ำตาของตน และพูดว่า “ยกอาหารมาเถิด”
43:32 และพวกคนใช้ก็ยกส่วนของท่านมาตั้งไว้เฉพาะท่าน และส่วนของพี่น้องก็เฉพาะพี่น้อง และส่วนของคนอียิปต์ที่จะมารับประทานด้วยกันกับท่านนั้นก็เฉพาะเขา เพราะคนอียิปต์จะไม่รับประทานอาหารร่วมกับคนฮีบรู ด้วยว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจสำหรับคนอียิปต์
43:33 และพวกพี่น้องก็นั่งตรงหน้าท่าน เรียงตั้งแต่พี่ใหญ่ผู้มีสิทธิบุตรหัวปี และลงมาจนถึงน้องสุดท้องตามวัย และพี่น้องทั้งหลายก็ประหลาดใจต่อกันและกัน
43:34 และท่านก็ส่งของรับประทานให้พี่น้องเหล่านั้นต่อหน้าท่าน แต่ของที่ส่งให้เบนยามินนั้นมากกว่าของพวกพี่ชายถึงห้าเท่า และพวกเขาก็ดื่มอย่างสำราญใจกับท่าน

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope