กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ปฐมกาล 41

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

ความฝันประหลาดของกษัตริย์ฟาโรห์
41:1 และอยู่มาอีกสองปีเต็ม ฟาโรห์ทรงพระสุบิน และดูเถิด พระองค์ทรงยืนอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำ
41:2 และดูเถิด มีวัวอ้วนพีและงามน่าดูเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำนั้น และมันกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง
41:3 และดูเถิด มีวัวซูบผอมและน่าเกลียดอีกเจ็ดตัวตามพวกมันขึ้นมาจากแม่น้ำ และมายืนอยู่ข้างวัวอื่น ๆ ที่ริมฝั่งแม่น้ำ
41:4 และวัวที่ซูบผอมและน่าเกลียดก็กินวัวอ้วนพีและงามน่าดูเจ็ดตัวนั้นเสีย แล้วฟาโรห์ก็ตื่นบรรทม
41:5 และพระองค์ก็บรรทมหลับไปและทรงพระสุบินครั้งที่สอง และดูเถิด ต้นข้าวต้นเดียวมีเจ็ดรวงเป็นข้าวเมล็ดเต่งและงามดี
41:6 และดูเถิด มีรวงข้าวเจ็ดรวงงอกขึ้นมาภายหลังพวกมัน เป็นข้าวลีบและเกรียมเพราะลมตะวันออก
41:7 และรวงข้าวลีบเจ็ดรวงนั้นได้กลืนกินรวงข้าวเมล็ดเต่งและงามดีเจ็ดรวงนั้นเสีย และฟาโรห์ก็ตื่นบรรทม และดูเถิด เรื่องนั้นเป็นพระสุบิน
41:8 และต่อมาเวลารุ่งเช้าพระทัยของพระองค์ก็วุ่นวายยิ่งนัก และพระองค์ได้รับสั่งให้เรียกบรรดาโหรและปราชญ์ทั้งปวงของอียิปต์มาเข้าเฝ้า และฟาโรห์ทรงเล่าพระสุบินของพระองค์ให้พวกเขาฟัง แต่ไม่มีผู้ใดทูลแก้พระสุบินนั้นถวายแด่ฟาโรห์ได้
41:9 ครั้งนั้น หัวหน้าพนักงานเชิญถ้วยเสวยจึงทูลฟาโรห์ว่า “วันนี้ข้าพระองค์ระลึกถึงความผิดพลั้งของข้าพระองค์ได้
41:10 คือฟาโรห์ทรงพระพิโรธแก่ข้าราชการทั้งสองของพระองค์ และทรงจองจำข้าพระองค์ไว้ในคุกที่บ้านผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ทั้งข้าพระองค์กับหัวหน้าพนักงานทำขนมปัง
41:11 และข้าพระองค์ทั้งสองฝันในคืนเดียวกัน ทั้งข้าพระองค์และเขา ความฝันของแต่ละคนมีความหมายต่างกัน
41:12 และมีชายหนุ่มชาติฮีบรูคนหนึ่งเป็นทาสของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ อยู่ที่นั่นด้วยกันกับข้าพระองค์ทั้งสอง และข้าพระองค์ทั้งสองเล่าความฝันให้เขาฟัง และเขาก็แก้ฝันให้ข้าพระองค์ทั้งสอง เขาแก้ฝันให้แต่ละคนตามความฝันของตน
41:13 และต่อมาตามที่ชายหนุ่มคนนั้นแก้ฝันให้ข้าพระองค์ทั้งสองอย่างไรก็เป็นไปอย่างนั้น คือฟาโรห์ทรงตั้งข้าพระองค์ไว้ในตำแหน่งเดิม และพระองค์ทรงให้เขาถูกแขวนคอเสีย”

พระเจ้าทรงแก้พระสุบินของฟาโรห์ผ่านทางโยเซฟ
41:14 แล้วฟาโรห์จึงรับสั่งให้เรียกโยเซฟมา และพวกเขาก็รีบไปเบิกตัวเขาออกมาจากคุกใต้ดิน และเขาโกนหนวด เปลี่ยนเสื้อผ้าของตน และเข้าเฝ้าฟาโรห์
41:15 และฟาโรห์ตรัสแก่โยเซฟว่า “เราฝันไป และไม่มีผู้ใดสามารถแก้ฝันนั้นได้ และเราได้ยินถึงเจ้าว่าเจ้าสามารถเข้าใจความฝันเพื่อแก้ฝันนั้นได้”
41:16 และโยเซฟได้ทูลตอบฟาโรห์ว่า “การแก้ฝันไม่ได้อยู่ที่ข้าพระองค์ พระเจ้าต่างหากจะประทานคำตอบอันเป็นสุขแด่ฟาโรห์”
41:17 และฟาโรห์ได้ตรัสแก่โยเซฟว่า “ในความฝันของเรานั้น ดูเถิด เรายืนอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ
41:18 และดูเถิด มีวัวอ้วนพีและงามน่าดูเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ และพวกมันกินหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง
41:19 และดูเถิด วัวอีกเจ็ดตัวตามขึ้นมาภายหลังพวกมัน ไม่งามและน่าเกลียดมากและซูบผอม เราไม่เคยเห็นมีวัวเลวร้ายอย่างนี้ทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์เลย
41:20 และวัวที่ซูบผอมและไม่งามนั้นกินวัวอ้วนพีเจ็ดตัวแรกนั้นเสียหมด
41:21 และเมื่อพวกมันกินหมดแล้วหามีใครรู้ว่าพวกมันกินเข้าไปไม่ แต่พวกมันยังผอมอยู่เหมือนแต่ก่อน แล้วเราก็ตื่นขึ้น
41:22 และเราเห็นในความฝันของเรา และดูเถิด ต้นข้าวต้นหนึ่ง มีเจ็ดรวงงอกขึ้นมา เป็นข้าวเมล็ดเต่งและงามดี
41:23 และดูเถิด ข้าวอีกเจ็ดรวงงอกขึ้นมาภายหลังพวกมันเป็นข้าวเหี่ยวลีบ และเกรียมเพราะลมตะวันออก
41:24 และรวงข้าวลีบนั้นกลืนกินรวงข้าวดีเจ็ดรวงนั้นเสีย และเราเล่าความฝันนี้ให้พวกโหรฟัง แต่ไม่มีใครสามารถอธิบายให้เราฟังได้”
41:25 และโยเซฟได้ทูลฟาโรห์ว่า “พระสุบินของฟาโรห์เป็นความฝันอันเดียวกัน พระเจ้าทรงสำแดงให้ฟาโรห์ทราบถึงสิ่งที่พระองค์จะทรงกระทำในเร็ว ๆ นี้
41:26 วัวอ้วนพีเจ็ดตัวนั้นคือเจ็ดปี และรวงข้าวดีเจ็ดรวงนั้นก็คือเจ็ดปี เป็นความฝันอันเดียวกัน
41:27 และวัวซูบผอมและน่าเกลียดเจ็ดตัวที่ขึ้นมาภายหลังพวกมันคือเจ็ดปี และรวงข้าวเจ็ดรวงลีบและเกรียมเพราะลมตะวันออกนั้น คือเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหาร
41:28 นี่คือสิ่งที่ข้าพระองค์ทูลฟาโรห์ คือพระเจ้าทรงสำแดงให้ฟาโรห์รู้สิ่งที่พระองค์จะทรงกระทำในเร็ว ๆ นี้
41:29 ดูเถิด จะมีอาหารบริบูรณ์ทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งสิ้นถึงเจ็ดปี
41:30 และหลังจากนั้นจะบังเกิดการกันดารอาหารอีกเจ็ดปี และความอุดมสมบูรณ์ทั้งสิ้นในแผ่นดินแห่งอียิปต์จะถูกลืมเสีย และการกันดารอาหารจะล้างผลาญแผ่นดิน
41:31 และทำให้จำความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินไม่ได้ เพราะเหตุการกันดารอาหารที่ตามมาภายหลังนี้ ด้วยว่าการกันดารอาหารนั้นจะรุนแรงนัก
41:32 และที่ฟาโรห์สุบินสองครั้งนั้น ก็เพราะเหตุว่าสิ่งนั้นพระเจ้าทรงกำหนดไว้แล้ว และพระเจ้าจะทรงให้บังเกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้

โยเซฟจัดระเบียบดูแลทั่วประเทศอียิปต์
41:33 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอฟาโรห์เลือกคนที่มีความคิดดี และมีปัญญา และตั้งคนนั้นให้ดูแลแผ่นดินแห่งอียิปต์
41:34 ขอฟาโรห์ทำดังนี้และให้คนนั้นแต่งตั้งพนักงานไว้ทั่วแผ่นดิน และเก็บผลหนึ่งในห้าส่วนของแผ่นดินแห่งอียิปต์ไว้ตลอดเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์นั้น
41:35 และให้คนเหล่านั้นเก็บรวบรวมบรรดาอาหารทั้งหมดในปีที่อุดมเหล่านั้นซึ่งจะมาถึง และสะสมข้าวด้วยพระหัตถ์ของฟาโรห์ไว้และให้คนเหล่านั้นเก็บอาหารไว้ในเมืองต่าง ๆ
41:36 และอาหารนี้จะได้เป็นเสบียงสำรองในแผ่นดินสำหรับเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหาร ซึ่งจะเกิดขึ้นในแผ่นดินแห่งอียิปต์ เพื่อแผ่นดินจะไม่พินาศเสียไปเพราะการกันดารอาหาร”
41:37 และข้อเสนอนี้เป็นที่เห็นชอบในสายพระเนตรของฟาโรห์ และในสายตาของข้าราชการทั้งปวงของพระองค์
41:38 และฟาโรห์ตรัสกับบรรดาข้าราชการของพระองค์ว่า “เราจะหาคนที่มีพระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ในตัวเหมือนคนนี้ได้หรือ”
41:39 และฟาโรห์ได้ตรัสกับโยเซฟว่า “เพราะพระเจ้าได้ทรงสำแดงเรื่องนี้ทั้งสิ้นแก่เจ้า จะหาผู้ใดที่มีความคิดดีและมีปัญญาเหมือนเจ้าก็ไม่ได้
41:40 เจ้าจะอยู่เหนือราชสำนักของเรา และประชาชนทั้งหลายของเราจะถูกปกครองตามคำของเจ้า เว้นแต่ฝ่ายพระที่นั่งเท่านั้นเราจะเป็นใหญ่กว่าเจ้า”
41:41 และฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า “ดูเถิด เราตั้งเจ้าให้อยู่เหนือแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งหมดแล้ว”
41:42 และฟาโรห์ทรงถอดแหวนตราออกจากพระหัตถ์ของพระองค์ และสวมที่มือของโยเซฟ และให้ท่านสวมเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด และสวมสร้อยทองคำให้ที่คอของท่าน
41:43 และพระองค์ทรงให้ท่านใช้รถหลวงคันที่สองซึ่งพระองค์มีอยู่ และมีพวกคนร้องประกาศข้างหน้าท่านว่า “คุกเข่าลงเถิด” และพระองค์ทรงตั้งท่านให้เป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์
41:44 และฟาโรห์ได้ตรัสกับโยเซฟว่า “เราคือฟาโรห์ และไม่มีคนทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์จะยกมือของเขาหรือยกเท้าของเขาได้เว้นแต่เจ้าจะอนุญาต”
41:45 และฟาโรห์เรียกนามโยเซฟว่า ศาเฟนาทปาเนอาห์ และพระองค์ทรงประทานอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟรา ปุโรหิตเมืองโอนให้เป็นภรรยาของท่าน และโยเซฟก็ออกไปทั่วทั้งแผ่นดินแห่งอียิปต์
41:46 และเมื่อโยเซฟเข้าเฝ้าต่อพระพักตร์ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์นั้น ท่านอายุได้สามสิบปี และโยเซฟก็ออกจากที่เข้าเฝ้าต่อพระพักตร์ฟาโรห์ไปตลอดทั่วแผ่นดินแห่งอียิปต์
41:47 และในเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์นั้น แผ่นดินก็ออกผลเป็นกอบเป็นกำ
41:48 และท่านเก็บรวบรวมบรรดาอาหารทั้งหมดในเจ็ดปีซึ่งมีอยู่ในแผ่นดินแห่งอียิปต์ และสะสมอาหารไว้ในเมืองต่าง ๆ ผลที่เกิดขึ้นในทุ่งนาซึ่งอยู่รอบเมืองใด ๆ ท่านก็เก็บไว้ในเมืองนั้น ๆ
41:49 และโยเซฟสะสมข้าวไว้ดุจเม็ดทรายในทะเล มากมายจนท่านต้องหยุดคิดบัญชี เพราะนับไม่ถ้วน
41:50 และก่อนถึงปีแห่งการกันดารอาหาร มีบุตรชายสองคนเกิดแก่โยเซฟ ซึ่งอาเสนัทบุตรสาวของโปทิเฟราปุโรหิตเมืองโอนบังเกิดให้ท่าน
41:51 และโยเซฟเรียกชื่อของบุตรหัวปีว่า มนัสเสห์ ท่านพูดว่า “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้าลืมความยากลำบากทั้งปวงของข้าพเจ้า และวงศ์วานทั้งสิ้นแห่งบิดาของข้าพเจ้าเสีย”
41:52 และชื่อของบุตรคนที่สองท่านเรียกว่า เอฟราอิม “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีเชื้อสายทวีขึ้นในแผ่นดินที่ข้าพเจ้าได้รับความทุกข์ใจ”
41:53 และเจ็ดปีแห่งความอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินแห่งอียิปต์ได้สิ้นสุดลง

การกันดารอาหาร
41:54 และเจ็ดปีแห่งการกันดารอาหารก็มาถึง ตามที่โยเซฟพูดไว้ และการกันดารอาหารนั้นเกิดทั่วแผ่นดินทั้งหลาย แต่ในแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งสิ้นยังมีอาหารอยู่
41:55 และเมื่อแผ่นดินแห่งอียิปต์ทั้งหมดอดอยากอาหาร ประชาชนก็ร้องทูลขออาหารต่อฟาโรห์ และฟาโรห์ก็รับสั่งแก่ชาวอียิปต์ทั้งหลายว่า “ไปหาโยเซฟ ท่านบอกพวกเจ้าให้ทำอะไร ก็จงทำตาม”
41:56 และการกันดารอาหารครอบคลุมไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก และโยเซฟก็เปิดฉางทั้งปวงออก และขายข้าวให้แก่ชาวอียิปต์ และการกันดารอาหารในแผ่นดินแห่งอียิปต์ก็รุนแรงมาก
41:57 และประเทศทั้งปวงก็มายังประเทศอียิปต์หาโยเซฟเพื่อซื้อข้าว เพราะการกันดารอาหารร้ายแรงในแผ่นดินทั่วไป

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope