กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ปฐมกาล 37

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

เรื่องราวของโยเซฟ ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกไว้
37:1 และยาโคบอาศัยอยู่ในดินแดนที่บิดาของท่านเคยอาศัยเป็นคนต่างด้าวนั้นคือ ในแผ่นดินแห่งคานาอัน
37:2 ต่อไปนี้เป็นพงศ์พันธุ์ของยาโคบ เมื่อโยเซฟอายุได้สิบเจ็ดปีได้ไปเลี้ยงฝูงสัตว์อยู่พร้อมกับพวกพี่ชายของเขา และเด็กหนุ่มนั้นอยู่กับบุตรชายทั้งหลายของบิลฮาห์และกับบุตรชายทั้งหลายของศิลปาห์ภรรยาทั้งหลายของบิดาของตน และโยเซฟได้นำความชั่วร้ายของพวกพี่ชายมารายงานให้บิดาของเขาฟัง
37:3 บัดนี้อิสราเอลรักโยเซฟมากกว่าบุตรทั้งหมดของท่าน เพราะเขาเป็นบุตรชายที่เกิดมาเมื่อท่านแก่แล้ว และท่านทำเสื้อหลากสีให้แก่เขา
37:4 และเมื่อพวกพี่ชายของเขาเห็นว่าบิดาของพวกเขารักโยเซฟมากกว่าบรรดาพี่ชาย พวกเขาก็เกลียดชังโยเซฟ และพูดดีกับเขาไม่ได้
37:5 และโยเซฟได้ฝัน และเขาเล่าถึงความฝันนั้นให้พวกพี่ชายของเขาฟัง และพวกพี่ชายยิ่งเกลียดชังเขามากขึ้น
37:6 และโยเซฟพูดกับพวกพี่ชายว่า “ข้าพเจ้าขอพวกพี่ฟังความฝันนี้ซึ่งข้าพเจ้าฝันเห็น
37:7 เพราะดูเถิด พวกเรากำลังมัดฟ่อนข้าวอยู่ในทุ่งนา และดูซิ ฟ่อนข้าวของข้าพเจ้าตั้งขึ้น และยืนตรงด้วย และดูเถิด ฟ่อนข้าวของพวกพี่มายืนห้อมล้อมและกราบไหว้ฟ่อนข้าวของข้าพเจ้า”
37:8 และพวกพี่ชายของเขาได้พูดกับเขาว่า “เจ้าจะปกครองเหนือพวกเราอย่างนั้นหรือ เจ้าจะมีอำนาจครอบครองเหนือพวกเราหรือ” และพวกพี่ชายก็ยิ่งเกลียดชังเขามากขึ้นอีกเพราะบรรดาความฝันของเขา และเพราะบรรดาคำพูดของเขา
37:9 และเขาฝันอีก และได้เล่าความฝันให้พวกพี่ชายของเขาฟัง และพูดว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าฝันอีกครั้งหนึ่ง และดูเถิด ดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ และดวงดาวสิบเอ็ดดวงกำลังกราบไหว้ข้าพเจ้า”
37:10 และเขาเล่าความฝันให้บิดาของเขาและพวกพี่ชายของเขาฟัง และบิดาของเขาก็ว่ากล่าวเขา และพูดกับเขาว่า “ความฝันที่เจ้าได้ฝันเห็นนั้นหมายความว่าอะไร เรากับมารดาของเจ้าและพวกพี่ชายของเจ้าจะมาซบหน้าลงถึงดินกราบไหว้เจ้าอย่างนั้นหรือ”
37:11 และพวกพี่ชายของเขาก็อิจฉาเขา แต่บิดาของเขาก็นิ่งตรองเรื่องนี้อยู่แต่ในใจ

พวกพี่ชายอิจฉาโยเซฟจึงขายให้เป็นทาส
37:12 และพวกพี่ชายของเขาไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของบิดาของพวกเขาที่เมืองเชเคม
37:13 และอิสราเอลได้พูดกับโยเซฟว่า “พวกพี่ชายของเจ้าเลี้ยงฝูงแพะแกะอยู่ที่เมืองเชเคมมิใช่หรือ มาเถิด และพ่อจะใช้เจ้าไปหาพวกพี่ชาย” และโยเซฟพูดกับบิดาว่า “ข้าพเจ้าพร้อมแล้ว”
37:14 และบิดาได้พูดกับเขาว่า “เราขอให้เจ้าไปดูพวกพี่ชายของเจ้าและฝูงสัตว์ว่า สบายดีหรือไม่ และกลับมาบอกพ่ออีก” ดังนั้นบิดาจึงใช้เขาไปจากที่ราบแห่งเฮโบรน และเขาก็มายังเมืองเชเคม
37:15 และชายคนหนึ่งพบโยเซฟ และดูเถิด เขากำลังเดินไปเดินมาในทุ่งนา และชายคนนั้นถามเขาว่า “เจ้าหาอะไร”
37:16 และโยเซฟพูดว่า “ข้าพเจ้าหาพวกพี่ชายของข้าพเจ้า ขอท่านบอกข้าพเจ้าว่า พวกเขาเลี้ยงฝูงสัตว์ของพวกเขาอยู่ที่ไหน”
37:17 และชายคนนั้นพูดว่า “พวกเขาไปแล้วเพราะเราได้ยินพวกเขาพูดว่า ‘ให้พวกเราไปเมืองโดธานเถิด’” และโยเซฟตามพวกพี่ชายไปและพบพวกเขาที่เมืองโดธาน
37:18 และเมื่อพวกพี่ชายเห็นโยเซฟแต่ไกล ก่อนเขามาใกล้พวกเขา พวกเขาก็ร่วมกันวางแผนต่อต้านโยเซฟเพื่อจะฆ่าเขาเสีย
37:19 และพวกเขาพูดกันและกันว่า “ดูเถิด เจ้าช่างฝันคนนี้กำลังมาแล้ว
37:20 ฉะนั้นบัดนี้ มาเถิด และให้พวกเราฆ่าเขาเสีย และทิ้งเขาไว้ในบ่อบ่อหนึ่ง และพวกเราจะพูดว่า ‘สัตว์ร้ายกัดกินเขาเสีย’ และพวกเราจะดูว่าความฝันของเขานั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง”
37:21 และรูเบนได้ยินดังนั้น เขาจึงช่วยโยเซฟให้พ้นมือของพวกพี่ชาย และพูดว่า “อย่าให้พวกเราฆ่าเขาเลย”
37:22 และรูเบนพูดกับพวกเขาว่า “อย่าให้มีการหลั่งเลือดเลย แต่จงทิ้งเขาไว้ในบ่อนี้ซึ่งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร และอย่าแตะต้องน้องเลย” เพื่อว่าเขาจะช่วยน้องให้พ้นมือของพวกเขา เพื่อจะได้ส่งน้องกลับไปยังบิดาของเขาอีก
37:23 และต่อมา ครั้นโยเซฟมาถึงพวกพี่ชายของเขา พวกพี่ชายก็จับโยเซฟถอดเสื้อของเขาออกเสีย คือเสื้อหลากสีที่เขาสวมอยู่
37:24 และพวกพี่ชายเอาโยเซฟไปและทิ้งเขาลงในบ่อ และบ่อนั้นว่างเปล่า คือไม่มีน้ำในบ่อนั้น
37:25 และพวกพี่ชายนั่งรับประทานอาหารอยู่ และพวกเขาเงยหน้าขึ้นดู และดูเถิด มีหมู่คนอิชมาเอลมาจากเมืองกิเลอาด พร้อมกับฝูงอูฐของพวกเขากำลังบรรทุกยางไม้ พิมเสนและมดยอบ เดินทางลงไปยังอียิปต์
37:26 และยูดาห์ได้พูดกับพวกพี่น้องว่า “ถ้าเราทั้งหลายฆ่าน้องของพวกเราและซ่อนเลือดของน้องไว้จะมีประโยชน์อะไรเล่า
37:27 มาเถิด ให้พวกเราขายน้องแก่พวกอิชมาเอล และอย่าให้มือของพวกเราแตะต้องเขา เพราะเขาก็เป็นน้องชายของพวกเราและเป็นเลือดเนื้อของพวกเราเหมือนกัน” และพวกพี่น้องของเขาก็พอใจ

โยเซฟถูกนำไปยังอียิปต์
37:28 ขณะนั้นพวกพ่อค้าชาวมีเดียนกำลังผ่านมา และพวกพี่ชายก็ฉุดโยเซฟขึ้นจากบ่อ และขายโยเซฟให้แก่คนอิชมาเอลเป็นเงินยี่สิบเหรียญ และคนอิชมาเอลก็พาโยเซฟไปยังอียิปต์
37:29 และรูเบนกลับมาถึงบ่อนั้น ดูเถิด โยเซฟไม่ได้อยู่ในบ่อนั้น และเขาฉีกเสื้อผ้าของตน
37:30 และเขากลับไปหาพวกน้องชายของเขา และพูดว่า “เด็กนั้นหายไปเสียแล้ว และตัวข้า ข้าจะไปที่ไหนเล่า”
37:31 และพวกเขาก็เอาเสื้อของโยเซฟมา และฆ่าลูกแพะตัวผู้ตัวหนึ่ง และจุ่มเสื้อนั้นลงในเลือด
37:32 และพวกเขาก็ส่งเสื้อหลากสีนั้นไป และพวกเขาก็นำเสื้อนั้นไปยังบิดาของพวกเขา และพูดว่า “พวกเราได้พบเสื้อตัวนี้ ขอพ่อจงพิจารณาดูว่าใช่เสื้อลูกของพ่อหรือไม่”
37:33 และบิดารู้จักเสื้อนั้น และพูดว่า “นี่เป็นเสื้อลูกชายของเรา สัตว์ร้ายกัดกินเขาเสียแล้ว โยเซฟถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ เสียแล้วเป็นแน่”
37:34 และยาโคบก็ฉีกเสื้อผ้าของท่าน และเอาผ้ากระสอบคาดเอวของท่าน และไว้ทุกข์ให้บุตรชายของท่านหลายวัน
37:35 และบุตรชายหญิงของท่านทั้งหมดก็พากันมาปลอบโยนบิดา แต่ท่านไม่ยอมรับการปลอบโยน และท่านพูดว่า “เราจะโศกเศร้าถึงลูกชายของเราจนกว่าเราจะตามลงไปยังหลุมฝังศพ” ดังนั้นบิดาของเขาร้องไห้เพื่อเขา
37:36 และคนมีเดียนก็ขายโยเซฟในอียิปต์ไว้กับโปทิฟาร์ข้าราชสำนักของฟาโรห์ และเป็นผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope