กลับหน้าแรกพระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV

 

ปฐมกาล 34

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50]

ดีนาห์บุตรสาวคนเดียวของยาโคบถูกข่มขืน
34:1 และดีนาห์บุตรสาวของเลอาห์ซึ่งนางบังเกิดให้กับยาโคบนั้นออกไปเยี่ยมพวกบุตรสาวแห่งแผ่นดินนั้น
34:2 และเมื่อเชเคมบุตรชายของฮาโมร์คนฮีไวต์ผู้เป็นเจ้านายแห่งเขตแดนนั้น ได้เห็นนาง เขาก็เอานางไป และหลับนอนกับนาง และทำอนาจารต่อนาง
34:3 และจิตใจของเชเคมก็ผูกพันอยู่กับดีนาห์บุตรสาวของยาโคบ และเขารักหญิงสาวนั้น และพูดจาเล้าโลมเอาใจหญิงสาวนั้น
34:4 และเชเคมได้พูดกับฮาโมร์บิดาของตนว่า “จงขอหญิงสาวคนนี้ให้เป็นภรรยาของข้าพเจ้าเถิด”
34:5 และยาโคบได้ยินข่าวว่าผู้นั้นทำอนาจารต่อดีนาห์บุตรสาวของตน เวลานั้นพวกบุตรชายของท่านอยู่กับฝูงสัตว์ที่ในทุ่งนา และยาโคบได้นิ่งคอยจนพวกบุตรชายกลับมาบ้าน
34:6 และฮาโมร์บิดาของเชเคมก็ไปหายาโคบเพื่อปรึกษากับท่าน
34:7 และเมื่อพวกบุตรชายของยาโคบได้ยินข่าวนั้นพวกเขาก็กลับมาจากทุ่งนา และพวกผู้ชายนั้นก็โศกเศร้าและพวกเขาก็โกรธยิ่งนักเพราะเชเคมได้กระทำความโง่เขลาในพวกอิสราเอล โดยหลับนอนกับบุตรสาวของยาโคบ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะทำ
34:8 และฮาโมร์ก็ปรึกษากับพวกเขาว่า “จิตใจเชเคมบุตรชายของเรานี้ผูกพันรักใคร่บุตรสาวของท่านมาก เราขอร้องท่านทั้งหลายให้หญิงนั้นเป็นภรรยาบุตรชายของเราเถิด
34:9 และเชิญพวกท่านทำการสมรสกับพวกเรา และยกบรรดาบุตรสาวของพวกท่านให้พวกเรา และเอาบรรดาบุตรสาวของพวกเราให้พวกท่าน
34:10 และท่านทั้งหลายจะได้อยู่กับพวกเรา และแผ่นดินนี้จะอยู่ตรงหน้าพวกท่าน ท่านทั้งหลายจงอาศัยและทำการค้าขายที่นั่น และพวกท่านจะได้รับกรรมสิทธิ์ในแผ่นดินนี้”
34:11 และเชเคมพูดกับบิดาของหญิงนั้นและกับพวกพี่ชายของหญิงนั้นว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้รับความกรุณาในสายตาของพวกท่านเถิด และท่านทั้งหลายจะเรียกเท่าไร ข้าพเจ้าก็จะให้
34:12 จะเรียกเอาเงินสินสอดและของขวัญจากข้าพเจ้าสักเท่าไรก็ตามใจชอบ และพวกท่านจะเรียกเอาเท่าไรข้าพเจ้าก็จะให้ แต่ขอยกหญิงสาวนั้นให้เป็นภรรยาของข้าพเจ้า”

บุตรชายของยาโคบทำการแก้แค้น
34:13 และบุตรชายทั้งหลายของยาโคบก็ตอบแก่เชเคมและฮาโมร์บิดาของเชเคมอย่างหลอกลวง เพราะเหตุเขาทำอนาจารแก่ดีนาห์น้องสาวของพวกเขานั้น และพูดว่า
34:14 และพวกเขาได้พูดกับเขาทั้งสองว่า “พวกเราทำสิ่งนี้ไม่ได้ คือยกน้องสาวของพวกเราให้แก่คนที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตนั้น เพราะสิ่งนั้นเป็นที่อับอายขายหน้าแก่พวกเรา
34:15 แต่พวกเราจะยอมแก่ท่านทั้งหลายดังนี้ ถ้าพวกท่านจะยอมเป็นเหมือนพวกเรา โดยให้ผู้ชายทุกคนของท่านทั้งหลายเข้าสุหนัต
34:16 แล้วพวกเราจึงจะยอมยกบรรดาบุตรสาวของพวกเราให้แก่พวกท่าน และพวกเราจะรับบรรดาบุตรสาวของพวกท่านให้เป็นภรรยาของพวกเรา และพวกเราจะอยู่กับพวกท่านและเราทั้งสองจะกลายเป็นชนชาติเดียวกัน
34:17 แต่ถ้าท่านทั้งหลายไม่ฟังคำของพวกเรา คือไม่เข้าสุหนัต พวกเราจะเอาบุตรสาวของพวกเราไป และพวกเราจะไปเสีย”
34:18 และถ้อยคำของพวกเขาเป็นที่พอใจฮาโมร์ และเชเคมบุตรชายของฮาโมร์
34:19 และหนุ่มคนนั้นไม่รีรอที่จะทำตามสิ่งนั้น เพราะเขามีความรักใคร่ในบุตรสาวของยาโคบ และเขาเป็นคนน่าเคารพนับถือมากกว่าใคร ๆ ในครอบครัวของบิดาของเขา
34:20 และฮาโมร์กับเชเคมบุตรชายของเขาได้ออกไปที่ประตูเมืองของพวกเขา และปรึกษากับชาวเมืองนั้นว่า
34:21 “คนเหล่านี้เป็นมิตรกับพวกเรา เพราะฉะนั้นจงให้พวกเขาอาศัยในแผ่นดินนี้และทำการค้าขายในที่นั่น เพราะดูเถิด แผ่นดินนี้กว้างขวางพอให้พวกเขาอยู่ได้ ให้พวกเรารับบรรดาบุตรสาวของพวกเขาเป็นภรรยาพวกเรา และยกบรรดาบุตรสาวของพวกเราให้พวกเขา
34:22 เพียงแต่ว่าถ้าผู้ชายทุกคนในท่ามกลางพวกเราจะยอมเข้าสุหนัตเหมือนอย่างพวกเขาได้เข้าสุหนัตแล้ว พวกเขาจะยอมอาศัยอยู่กับพวกเรา เป็นชนชาติเดียวกัน
34:23 ฝูงสัตว์เลี้ยงของพวกเขาและทรัพย์สมบัติของพวกเขา กับฝูงสัตว์ทั้งสิ้นของพวกเขาก็จะเป็นของพวกเราด้วยมิใช่หรือ ขอแต่ให้พวกเรายอมตามพวกเขา และพวกเขาจะยอมอาศัยอยู่กับพวกเรา”
34:24 และบรรดาชาวเมืองที่ออกไปจากประตูเมืองของเขาก็ฟังฮาโมร์และเชเคมบุตรชายของเขา และผู้ชายทุกคนก็เข้าสุหนัต คือบรรดาชาวเมืองที่ออกไปจากประตูเมืองของเขา
34:25 และครั้นอยู่มาถึงวันที่สาม เมื่อคนเหล่านั้นกำลังเจ็บอยู่ บุตรชายสองคนของยาโคบคือสิเมโอนและเลวี เป็นพี่ชายของดีนาห์ แต่ละคนก็ถือดาบของเขา และเข้าไปในเมืองด้วยใจกล้าหาญ และฆ่าบรรดาผู้ชายเสียสิ้น
34:26 และเขาทั้งสองฆ่าฮาโมร์และเชเคมบุตรชายของเขาเสียด้วยคมดาบ และพาดีนาห์ออกจากบ้านของเชเคมไปเสีย
34:27 พวกบุตรชายของยาโคบเข้าไปยังพวกคนตาย และปล้นเมืองนั้น เพราะคนเหล่านั้นได้ทำอนาจารต่อน้องสาวของเขา
34:28 พวกเขาริบเอาฝูงแกะของพวกเขา และฝูงวัวตัวผู้ของพวกเขา และฝูงลาของพวกเขา และข้าวของซึ่งอยู่ในเมืองและสิ่งซึ่งอยู่ในทุ่งนาไปเสีย
34:29 และเอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดของพวกเขาไป และจับบุตรเล็ก ๆ ทั้งหลายของพวกเขา กับภรรยาของพวกเขาไปเป็นเชลย และริบของในบ้านไปเสียทั้งสิ้น

ยาโคบกับครอบครัวกลัวอันตราย
34:30 และยาโคบได้พูดกับสิเมโอนและเลวีว่า “เจ้าทั้งสองทำให้เราลำบากใจ โดยทำให้เราเป็นที่เกลียดชังท่ามกลางชาวเมืองทั้งหลายแห่งแผ่นดินนี้ คือท่ามกลางคนคานาอันกับคนเปริสซี และเรามีผู้คนน้อยนัก เขาทั้งหลายจะรวมกันเข้าต่อสู้เรา และฆ่าเราเสีย และเราจะถูกทำลาย คือเราและครอบครัวของเรา”
34:31 และเขาทั้งสองพูดว่า “เขาจะทำกับน้องสาวของพวกเราเหมือนหญิงโสเภณีได้หรือ”

 

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV / Thai Bible King James Version

© 2003 Philip Pope