ศัพท์สัมพันธ์
พระคริสตธรรมคัมภีร์
ภาษาไทยฉบับคิง เจมส์

Thai KJV Bible Concordance


กลับหน้าแรก / Main Menu

 

ทแกล้ว ( 1 )
อสย 3.2 พวกทแกล้วและพวกทหาร ผู้วินิจฉัยและผู้พยากรณ์ ผู้เฉลียวฉลาดและพวกผู้ใหญ่

ทแกล้วทหาร ( 56 )
พบญ 3.18 ครั้งนั้นข้าพเจ้าได้บัญชาท่านทั้งหลายว่า ‘พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงให้ท่านทั้งหลายยึดครองแผ่นดินนี้ ทแกล้วทหารทั้งสิ้นของท่าน จงถืออาวุธยกข้ามไปก่อนคนอิสราเอลผู้เป็นพี่น้องของท่าน
ยชว 6.2 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชูวาว่า “ดูแน่ะ เราได้มอบเมืองเยรีโคไว้ในมือเจ้าแล้ว ทั้งกษัตริย์และทแกล้วทหาร
ยชว 8.3 โยชูวาจึงลุกขึ้นพร้อมกับบรรดาทหารไปยังเมืองอัย และโยชูวาได้คัดทแกล้วทหารสามหมื่นคนให้ยกไปในเวลากลางคืน
ยชว 10.7 ฝ่ายโยชูวาจึงขึ้นไปจากกิลกาล ทั้งท่านและบรรดาพลรบด้วย และทแกล้วทหารทั้งหมด
วนฉ 11.1 เยฟธาห์คนกิเลอาดเป็นทแกล้วทหาร แต่เป็นบุตรชายของหญิงแพศยา กิเลอาดให้กำเนิดบุตรชื่อเยฟธาห์
วนฉ 20.44 คนเบนยามินล้มตายหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นทแกล้วทหาร
วนฉ 20.46 คนเบนยามินที่ล้มตายในวันนั้น เป็นทหารถือดาบสองหมื่นห้าพันคน ทุกคนเป็นทแกล้วทหาร
2ซมอ 23.16 ทแกล้วทหารสามคนนั้นก็แหกค่ายคนฟีลิสเตียเข้าไป ตักน้ำที่บ่อเบธเลเฮมซึ่งอยู่ข้างประตูเมือง นำมาถวายแก่ดาวิด แต่ดาวิดหาทรงดื่มน้ำนั้นไม่ พระองค์ทรงเทออกถวายแด่พระเยโฮวาห์
2ซมอ 23.17 และตรัสว่า “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ซึ่งข้าพระองค์จะกระทำเช่นนี้ ก็ขอให้ห่างไกลจากข้าพระองค์ นี่คือโลหิตของผู้ที่ไปมาด้วยการเสี่ยงชีวิตของเขามิใช่หรือ” เพราะฉะนั้นพระองค์หาทรงดื่มไม่ ทแกล้วทหารทั้งสามได้กระทำสิ่งเหล่านี้
1พกษ 1.8 แต่ศาโดกปุโรหิต และเบไนยาห์บุตรชายเยโฮยาดา และนาธันผู้พยากรณ์กับชิเมอีและเรอี และพวกทแกล้วทหารของดาวิดมิได้อยู่ฝ่ายอาโดนียาห์
1พกษ 1.10 แต่ท่านมิได้เชิญนาธันผู้พยากรณ์ หรือเบไนยาห์ หรือพวกทแกล้วทหาร หรือซาโลมอนอนุชาของท่าน
1พกษ 11.28 เยโรโบอัมเป็นทแกล้วทหาร เมื่อซาโลมอนทรงเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นเป็นคนขยัน พระองค์จึงให้ท่านดูแลเหนือแรงงานเกณฑ์ทั้งสิ้นของวงศ์วานโยเซฟ
2พกษ 24.14 พระองค์ทรงกวาดชาวเยรูซาเล็มไปหมด ทั้งเจ้านายทั้งปวง และทแกล้วทหารทั้งหมด เป็นเชลยหนึ่งหมื่นคน มีช่างฝีมือและช่างเหล็กทั้งหมด ไม่มีผู้ใดเหลือนอกจากประชาชนที่จนที่สุดแห่งแผ่นดิน
2พกษ 24.16 และกษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงนำเชลยมายังบาบิโลน คือทแกล้วทหารทั้งหมดเจ็ดพันคน และช่างฝีมือและช่างเหล็กหนึ่งพัน ทุกคนแข็งแรง และเหมาะสำหรับการรบ
1พศด 5.24 ต่อไปนี้เป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขาคือ เอเฟอร์ อิชอี เอลีเอล อัสรีเอล เยเรมีย์ โฮดาวิยาห์ และยาดีเอล เป็นทแกล้วทหาร คนมีชื่อเสียง เป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา
1พศด 7.2 บุตรชายของโทลาคือ อุสซี เรไฟยาห์ เยรีเอล ยามัย ยิบสัม และเชมูเอล หัวหน้าในเรือนบรรพบุรุษของเขา คือของโทลา เป็นทแกล้วทหารของพงศ์พันธุ์ของเขา และจำนวนของคนเหล่านี้ในรัชสมัยของดาวิดเป็นสองหมื่นสองพันหกร้อยคน
1พศด 7.5 ญาติพี่น้องของเขาซึ่งเป็นคนในบรรดาครอบครัวของอิสสาคาร์ มีหมดด้วยกันเป็นทแกล้วทหารแปดหมื่นเจ็ดพันคน ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสาย
1พศด 7.7 บุตรชายของเบลาคือ เอสโบน อุสซี อุสซีเอล เยรีโมท และอิรี ห้าคนด้วยกัน เป็นหัวหน้าของเรือนบรรพบุรุษ เป็นทแกล้วทหาร และจำนวนที่ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายของเขาเป็นสองหมื่นสองพันสามสิบสี่คน
1พศด 7.9 และจำนวนที่ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสาย ตามพงศ์พันธุ์ เป็นหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นทแกล้วทหาร เป็นสองหมื่นสองร้อยคน
1พศด 7.11 ทั้งหมดนี้เป็นบุตรชายของเยดียาเอล ตามหัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นทแกล้วทหาร เป็นหนึ่งหมื่นเจ็ดพันสองร้อยคน พร้อมที่จะทำศึกสงคราม
1พศด 7.40 ทั้งสิ้นเหล่านี้เป็นคนของอาเชอร์ หัวหน้าในเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นทแกล้วทหารที่คัดเลือกไว้ เป็นเจ้านายใหญ่ จำนวนที่ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายเพื่อทำศึกสงครามเป็นสองหมื่นหกพันคน
1พศด 8.40 บุตรชายของอุลามเป็นคนที่เป็นทแกล้วทหาร นักธนู มีลูกหลานมากหนึ่งร้อยห้าสิบคน คนเหล่านี้ทั้งสิ้นเป็นลูกหลานของเบนยามิน
1พศด 11.19 ตรัสว่า “ขอพระเจ้าของข้าทรงห้ามข้าไม่ให้กระทำอย่างนี้ ควรหรือที่ข้าจะดื่มโลหิตของคนเหล่านี้ผู้ที่เสี่ยงชีวิตของเขา เพราะด้วยการเสี่ยงชีวิตของเขาเอง เขาได้เอาน้ำนี้มา” เพราะฉะนั้นพระองค์จึงหาทรงดื่มไม่ ทแกล้วทหารสามคนนั้นได้กระทำสิ่งนี้
1พศด 11.24 สิ่งเหล่านี้เบไนยาห์บุตรชายเยโฮยาดาได้กระทำ และได้ชื่อเสียงในหมู่พวกทแกล้วทหารสามคนนั้น
1พศด 11.26 นอกนั้นมีพวกทแกล้วทหารของกองทัพคือ อาสาเฮลน้องชายของโยอาบ เอลฮานันบุตรชายของโดโดชาวเบธเลเฮม
1พศด 12.1 ต่อไปนี้เป็นคนที่มาหาดาวิดที่ศิกลาก ขณะเมื่อท่านไปไหนไม่ได้สะดวกเพราะเหตุซาอูลบุตรชายคีช เขาทั้งหลายเป็นคนในพวกทแกล้วทหาร ผู้ช่วยท่านในการรบ
1พศด 12.4 อิชมัยยาห์แห่งกิเบโอน ทแกล้วทหารในพวกสามสิบคนนั้น และเป็นหัวหน้าเหนือสามสิบคนนั้น เยเรมีย์ ยาฮาซีเอล โยฮานัน โยซาบาดชาวเมืองเกเดราห์
1พศด 12.8 มีทแกล้วทหารและผู้ชำนาญศึกจากคนกาดหนีเข้าไปหาดาวิด ณ ที่กำบังเข้มแข็งในถิ่นทุรกันดาร เขาชำนาญโล่และดั้ง ผู้ซึ่งหน้าของเขาเหมือนหน้าสิงโต และผู้ซึ่งรวดเร็วเหมือนละมั่งบนภูเขา
1พศด 12.21 เขาทั้งหลายช่วยเหลือดาวิดต่อสู้พวกปล้น เพราะเขาทั้งหลายเป็นทแกล้วทหารทั้งสิ้น และเป็นผู้บังคับบัญชาในกองทัพ
1พศด 12.25 จากคนสิเมโอน มีทแกล้วทหารชำนาญศึกเจ็ดพันหนึ่งร้อย
1พศด 12.28 ศาโดกทแกล้วทหารหนุ่ม และคนจากเรือนบรรพบุรุษของเขาเองเป็นผู้บังคับบัญชายี่สิบสองคน
1พศด 12.30 จากคนเอฟราอิม ทแกล้วทหารแกล้วกล้าสองหมื่นแปดร้อยคน เป็นคนมีชื่อเสียงในเรือนบรรพบุรุษของเขา
1พศด 19.8 เมื่อดาวิดทรงได้ยินเรื่องนั้นจึงใช้โยอาบ และกองทัพทแกล้วทหารทั้งสิ้นไป
1พศด 27.6 เบไนยาห์นี้คือ ผู้ที่เป็นทแกล้วทหารในสามสิบคน และเป็นผู้บัญชาการของสามสิบคนนั้น อัมมีซาบาดบุตรชายของเขาเป็นผู้ดูแลกองเวรของเขา
1พศด 28.1 ณ เยรูซาเล็ม ดาวิดได้ทรงเรียกประชุมบรรดาเจ้านายทั้งสิ้นของอิสราเอล คือเจ้านายของตระกูล และผู้บัญชาการกองทัพที่รับราชการตามเวร นายพันนายร้อย และพนักงานทั้งสิ้นผู้ดูแลทรัพย์สมบัติและฝูงสัตว์ของกษัตริย์และโอรสของพระองค์ พร้อมกับพนักงานราชสำนัก ทแกล้วทหารและวีรบุรุษทั้งสิ้น
1พศด 29.24 บรรดาประมุขทั้งปวง และทแกล้วทหารทั้งหลาย ทั้งบรรดาโอรสของกษัตริย์ดาวิดได้ปฏิญาณตัวต่อกษัตริย์ซาโลมอน
2พศด 13.3 อาบียาห์เสด็จออกทำสงคราม มีกองทัพทหารชำนาญศึกเป็นคนคัดเลือกแล้วสี่แสนคน และเยโรโบอัมได้ตั้งแนวรบสู้กับพระองค์ด้วยคนคัดเลือกแล้วเป็นทแกล้วทหารแปดแสนคน
2พศด 14.8 และอาสาทรงมีกองทัพสรรพด้วยโล่ใหญ่และหอกจากยูดาห์สามแสนคน และจากเบนยามินซึ่งถือโล่และโก่งธนูสองแสนแปดหมื่นคน ทั้งสิ้นเป็นทแกล้วทหาร
2พศด 17.13 และพระองค์ทรงมีพระราชกิจมากมายในหัวเมืองของยูดาห์ พระองค์ทรงมีทหารเป็นทแกล้วทหารในกรุงเยรูซาเล็ม
2พศด 17.14 ต่อไปนี้เป็นจำนวนตามเรือนบรรพบุรุษของเขาคือ ของยูดาห์ ผู้บังคับบัญชากองพันมี อัดนาห์ผู้บังคับบัญชา พร้อมกับทแกล้วทหารสามแสนคน
2พศด 17.16 และถัดเขาไปคือ อามัสยาห์ บุตรชายศิครี เป็นคนอาสาสมัครเพื่อการปรนนิบัติพระเยโฮวาห์พร้อมกับทแกล้วทหารสองแสนคน
2พศด 17.17 ของเบนยามินคือ เอลียาดา ทแกล้วทหารพร้อมกับคนสองแสนสรรพด้วยธนูและโล่
2พศด 25.6 นอกจากนั้นพระองค์ทรงจ้างทแกล้วทหารจากอิสราเอลหนึ่งแสนคนเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์
2พศด 26.12 จำนวนประมุขของบรรพบุรุษทั้งหมดแห่งพวกทแกล้วทหารคือ สองพันหกร้อยคน
2พศด 28.7 และศิครีทแกล้วทหารของเอฟราอิมได้สังหารมาอาเสอาห์โอรสของกษัตริย์ และอัสรีคัมอธิบดีกรมวังและเอลคานาห์อุปราช
2พศด 32.3 พระองค์ทรงวางแผนการกับเจ้านายของพระองค์ และทแกล้วทหารของพระองค์ ที่จะอุดน้ำตามน้ำพุที่อยู่นอกเมืองเสีย และเขาทั้งหลายก็ทรงช่วยพระองค์
2พศด 32.21 และพระเยโฮวาห์ทรงใช้ทูตสวรรค์องค์หนึ่ง ซึ่งได้ตัดทแกล้วทหารทั้งปวงและผู้บังคับกองและนายทหารในค่ายของกษัตริย์แห่งอัสซีเรียออกเสีย เพราะฉะนั้นพระองค์จึงเสด็จกลับไปยังแผ่นดินของพระองค์ด้วยความอับอายขายพระพักตร์ และเมื่อพระองค์เสด็จเข้าในนิเวศแห่งพระของพระองค์ คนเหล่านั้นที่ออกมาจากบั้นเอวของพระองค์เองได้ฆ่าพระองค์ด้วยดาบเสียที่นั่น
นหม 11.14 และพี่น้องของเขาเป็นทแกล้วทหาร มีหนึ่งร้อยยี่สิบแปดคน ผู้ดูแลของเขาคือ ศับดีเอลบุตรชายของคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง
พซม 3.7 ดูเถิด เป็นพระวอของซาโลมอน ห้อมล้อมมาด้วยทแกล้วทหารหกสิบคน เป็นทแกล้วทหารคนอิสราเอล
พซม 4.4 ลำคอของเธอดุจป้อมของดาวิดที่ได้ก่อสร้างไว้เพื่อเก็บเครื่องอาวุธ มีดั้งพันหนึ่งแขวนไว้ ทั้งหมดเป็นโล่ของทแกล้วทหาร
อสย 3.25 พวกผู้ชายของเจ้าจะล้มลงด้วยดาบ และทแกล้วทหารของเจ้าจะล้มในสงคราม
อสย 21.17 และนักธนูที่เหลืออยู่ของทแกล้วทหารแห่งชาวเคดาร์จะเหลือน้อย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลได้ตรัสแล้ว”
ยรม 5.16 แล่งธนูของเขาเหมือนอุโมงค์เปิด เขาเป็นทแกล้วทหารทุกคน
ยรม 26.21 และเมื่อกษัตริย์เยโฮยาคิม พร้อมกับบรรดาทแกล้วทหาร และบรรดาเจ้านายได้ยินถ้อยคำนี้ กษัตริย์ก็ทรงแสวงหาจะสังหารท่านเสีย และเมื่ออุรีอาห์ได้ยินเรื่องนี้ ท่านก็กลัวจึงหนีรอดไปยังอียิปต์
ยรม 48.14 เจ้าว่าอย่างไรได้ว่า ‘เราเป็นพวกวีรชนและทแกล้วทหารสำหรับสงคราม’

ทดแทน ( 3 )
ฮชย 9.7 วันลงโทษมาถึงแล้ว และวันที่จะทดแทนก็มาถึงแล้ว อิสราเอลจะรู้เรื่อง ผู้พยากรณ์เป็นคนเขลาไปแล้ว ผู้ที่อยู่ฝ่ายจิตวิญญาณก็บ้าไปเนื่องด้วยความชั่วช้าใหญ่ยิ่งของเจ้า และความเกลียดชังยิ่งใหญ่ของเจ้า
ฮชย 12.2 พระเยโฮวาห์ทรงมีคดีกับยูดาห์และจะลงโทษยาโคบตามการประพฤติของเขา และจะทรงทดแทนเขาตามการกระทำของเขา
วว 19.2 ‘เพราะว่าการพิพากษาของพระองค์เที่ยงตรงและชอบธรรม’ พระองค์ได้ทรงพิพากษาลงโทษหญิงแพศยาคนสำคัญนั้น ที่ได้กระทำให้แผ่นดินโลกชั่วไปด้วยการล่วงประเวณีของนาง และ ‘พระองค์ได้ทรงแก้แค้นผู้หญิงนั้นเพื่อทดแทนโลหิตแห่งพวกผู้รับใช้ของพระองค์’”

ทดลอง ( 67 )
ปฐก 42.15 พวกเจ้าจะถูกทดลองดังนี้ โดยพระชนม์ฟาโรห์พวกเจ้าจะไปจากที่นี่ไม่ได้ เว้นแต่น้องชายสุดท้องมาที่นี่
กดว 14.22 คนทั้งหลายที่ได้เห็นสง่าราศีของเรา และได้เห็นการอัศจรรย์ต่างๆที่เราได้กระทำในอียิปต์และในถิ่นทุรกันดาร และยังได้ทดลองเรามาตั้งสิบครั้ง และยังมิได้ฟังเสียงของเรา
พบญ 6.16 อย่าทดลองพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ดังที่ได้ทดลองพระองค์ที่มัสสาห์
พบญ 8.2 ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงทางซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงนำท่านอยู่ในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านถ่อมใจและทดลองให้ทราบว่าจิตใจของท่านเป็นอย่างไร ดูว่าท่านจะรักษาพระบัญญัติของพระองค์หรือไม่
พบญ 8.16 ผู้ทรงเลี้ยงท่านทั้งหลายด้วยมานาในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่ทราบ เพื่อว่าพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านถ่อมใจและทดลองท่าน เพื่อกระทำให้เกิดประโยชน์แก่ท่านในบั้นปลาย
พบญ 33.8 ท่านกล่าวถึงเลวีว่า “ขอให้ทูมมีมและอูรีมของพระองค์อยู่กับผู้บริสุทธิ์ของพระองค์ ผู้ที่พระองค์ทรงทดลองแล้วที่ตำบลมัสสาห์ ผู้ที่พระองค์ได้ต่อสู้แล้วที่น้ำเมรีบาห์
วนฉ 6.39 แล้วกิเดโอนจึงทูลพระเจ้าว่า “ขออย่าให้พระพิโรธพลุ่งขึ้นต่อข้าพระองค์ ขอข้าพระองค์ทูลอีกสักครั้งเดียว ขอข้าพระองค์ทดลองด้วยกลุ่มขนแกะนี้อีกครั้งหนึ่งเถิด คราวนี้ขอให้แห้งเฉพาะที่กลุ่มขนแกะ ส่วนที่พื้นดินนั้นให้มีน้ำค้างโดยทั่วไป”
1พกษ 10.1 เมื่อพระราชินีแห่งเชบาทรงได้ยินกิตติศัพท์แห่งซาโลมอนเกี่ยวกับพระนามของพระเยโฮวาห์ พระนางก็เสด็จมาทดลองพระองค์ด้วยปัญหายุ่งยากต่างๆ
1พศด 29.17 ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ทราบแน่ว่า พระองค์ทรงทดลองจิตใจ และทรงพอพระทัยในความเที่ยงธรรม ส่วนข้าพระองค์ ข้าพระองค์ได้ถวายทุกสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้นด้วยความเต็มใจในความเที่ยงธรรมแห่งจิตใจของข้าพระองค์ และบัดนี้ข้าพระองค์ชื่นใจที่ได้เห็นประชาชนของพระองค์ ผู้ซึ่งอยู่ ณ ที่นี้ได้เต็มใจถวายแด่พระองค์
2พศด 9.1 เมื่อพระราชินีแห่งเชบาทรงได้ยินกิตติศัพท์แห่งซาโลมอน พระนางก็เสด็จมายังเยรูซาเล็ม เพื่อทดลองพระองค์ด้วยปัญหายุ่งยากต่างๆ พร้อมด้วยข้าราชบริพารมากมาย กับอูฐบรรทุกเครื่องเทศและทองคำเป็นอันมาก และเพชรพลอยต่างๆ และเมื่อพระนางเสด็จมาถึงซาโลมอนแล้ว พระนางทูลเรื่องในใจของพระนางทุกประการ
2พศด 32.31 อย่างไรก็ตามในเรื่องทูตที่เจ้านายเมืองบาบิโลนใช้ให้มาถามถึงการมหัศจรรย์ซึ่งได้เกิดขึ้นในแผ่นดิน พระเจ้าก็ทรงปล่อยพระองค์ตามอำเภอใจ เพื่อจะทดลองพระองค์ และเพื่อจะทราบพระดำริทั้งสิ้นในพระทัยของพระองค์
โยบ 12.11 หูทดลองถ้อยคำมิใช่หรือ และเพดานปากชิมรสอาหารมิใช่หรือ
โยบ 34.36 ข้าพเจ้าปรารถนาให้โยบถูกทดลองต่อไปถึงที่สุด เพราะว่าเขาตอบเหมือนอย่างคนชั่ว
สดด 7.9 โอ ขอให้ความชั่วร้ายของคนชั่วจงมาถึงที่สิ้นสุด แต่ขอทรงสถาปนาคนชอบธรรมขึ้น เพราะพระเจ้าผู้ทรงชอบธรรมทรงทดลองความคิดและจิตใจทั้งหลาย
สดด 66.10 โอ ข้าแต่พระเจ้า เพราะพระองค์ทรงลองใจข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์ทรงทดลองข้าพระองค์อย่างทดลองเงิน
สดด 78.18 เขาทดลองพระเจ้าอยู่ในใจของเขาโดยเรียกร้องอาหารที่เขาอยาก
สดด 78.41 แต่เขายังได้กลับทดลองพระเจ้าอีกและได้ทำให้องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลเศร้าพระทัย
สดด 78.56 แต่เขาทั้งหลายยังทดลองและยั่วพระเจ้าองค์สูงสุด มิได้รักษาบรรดาพระโอวาทของพระองค์
สดด 81.7 เมื่อทุกข์ใจเจ้าเรียก เราก็ช่วยเจ้าให้พ้น เราตอบเจ้าในที่ลับลี้ของฟ้าร้อง เราได้ทดลองเจ้าที่น้ำ ณ เมรีบาห์ เซลาห์
สดด 95.8 อย่าให้จิตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างในครั้งกบฏนั้น เหมือนอย่างในวันที่ถูกทดลองในถิ่นทุรกันดาร
สดด 95.9 เมื่อบรรพบุรุษของท่านทดลองเราโดยเอาเราเข้าพิสูจน์ และได้เห็นกิจการของเรา
สดด 106.14 แต่ในถิ่นทุรกันดารนั้นท่านมีความอยากอย่างรุนแรง และได้ทดลองพระเจ้าในทะเลทราย
สภษ 17.3 เบ้ามีไว้สำหรับเงิน และเตาถลุงมีไว้สำหรับทองคำ และพระเยโฮวาห์ทรงทดลองใจ
อสย 7.12 แต่อาหัสตอบว่า “เราจะไม่ทูลขอ และเราจะไม่ทดลองพระเยโฮวาห์”
ยรม 9.7 เพราะฉะนั้น พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราจะถลุงเขาและทดลองเขา เหตุบุตรสาวประชาชนของเรา เราจะทำอย่างอื่นได้อย่างไร
ยรม 11.20 แต่ว่า โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ผู้ทรงพิพากษาอย่างชอบธรรม ผู้ทรงทดลองดูทั้งใจและจิต ขอให้ข้าพระองค์แลเห็นการแก้แค้นของพระองค์ตกแก่เขา เพราะข้าพระองค์ได้มอบเรื่องของข้าพระองค์ไว้กับพระองค์แล้ว
ยรม 12.3 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ แต่พระองค์ทรงรู้จักข้าพระองค์ พระองค์ทรงเห็นข้าพระองค์และทรงทดลองใจของข้าพระองค์ที่มีต่อพระองค์ ขอทรงฉุดเขาออกมาเหมือนแกะสำหรับการฆ่า และตั้งเขาทั้งหลายไว้ต่างหากเพื่อวันฆ่า
ยรม 17.10 “เราคือพระเยโฮวาห์ตรวจค้นดูจิต และทดลองดูใจ เพื่อให้แก่ทุกคนตามพฤติการณ์ของเขา ตามผลแห่งการกระทำของเขา”
ยรม 20.12 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ผู้ทรงทดลองคนชอบธรรม ผู้ทอดพระเนตรทั้งใจและจิต ขอให้ข้าพระองค์ได้เห็นการแก้แค้นของพระองค์เหนือเขาทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ได้ทูลเสนอคดีของข้าพระองค์แล้ว
ดนล 1.12 “ขอท่านจงทดลองผู้รับใช้ของท่านสักสิบวัน ขอให้เขานำผักมาให้เรากินและน้ำมาให้เราดื่ม
ดนล 1.14 เขาก็ยอมทำตามคนเหล่านั้นในเรื่องนี้และทดลองเขาอยู่สิบวัน
ศคย 13.9 เราจะเอาหนึ่งในสามนี้ใส่ในไฟและถลุงเขาเหมือนถลุงเงิน และลองดูเขาเหมือนทดลองทองคำ เขาจะร้องทูลออกนามของเราและเราจะฟังเขา เราจะกล่าวว่า ‘เขาทั้งหลายเป็นชนชาติของเรา’ และเขาจะกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์คือพระเจ้าของข้าพเจ้า’”
มลค 3.15 บัดนี้เราถือว่าคนอวดดีเป็นคนได้รับพร เออ คนที่ประกอบความชั่ว ใช่ว่าจะมั่งคั่งเท่านั้น แต่เมื่อเขาได้ทดลองพระเจ้าแล้วก็พ้นไปได้’”
มธ 4.1 ครั้งนั้นพระวิญญาณทรงนำพระเยซูเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร เพื่อพญามารจะได้มาทดลอง
มธ 4.7 พระเยซูจึงตรัสตอบมันว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้อีกว่า ‘อย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน’”
มธ 16.1 พวกฟาริสีกับพวกสะดูสีได้มาทดลองพระองค์โดยขอร้องให้พระองค์สำแดงหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์ให้เขาเห็น
มธ 19.3 พวกฟาริสีมาทดลองพระองค์ทูลถามว่า “ผู้ชายจะหย่าภรรยาของตนเพราะเหตุใดๆก็ตาม เป็นการถูกต้องตามพระราชบัญญัติหรือไม่”
มธ 22.18 แต่พระเยซูทรงล่วงรู้ถึงความชั่วร้ายของเขาจึงตรัสว่า “พวกหน้าซื่อใจคด เจ้าทดลองเราทำไม
มธ 22.35 มีนักกฎหมายผู้หนึ่งในพวกเขาทดลองพระองค์โดยถามพระองค์ว่า
มก 1.13 และซาตานได้ทดลองพระองค์อยู่ในถิ่นทุรกันดารนั้นถึงสี่สิบวัน พระองค์ทรงอยู่ในที่ของสัตว์ป่า และมีพวกทูตสวรรค์มาปรนนิบัติพระองค์
มก 8.11 พวกฟาริสีออกมาและเริ่มโต้เถียงกับพระองค์ ขอพระองค์แสดงหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์ หมายจะทดลองพระองค์
มก 10.2 พวกฟาริสีมาทดลองพระองค์ทูลถามพระองค์ว่า “ผู้ชายจะหย่าภรรยาของตนเป็นการถูกต้องตามพระราชบัญญัติหรือไม่”
มก 12.15 เราจะส่งดีหรือไม่ส่งดี” แต่พระองค์ทรงทราบอุบายของเขาจึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายมาทดลองเราทำไม จงเอาเงินตราเหรียญหนึ่งมาให้เราดู”
ลก 4.2 ทรงถูกพญามารทดลองถึงสี่สิบวัน ในวันเหล่านั้นพระองค์มิได้เสวยอะไรเลย และเมื่อสิ้นสี่สิบวันแล้ว พระองค์ทรงอยากพระกระยาหาร
ลก 4.12 พระเยซูจึงตรัสตอบมารว่า “มีคำกล่าวไว้ว่า ‘อย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน’”
ลก 8.13 ซึ่งตกที่หินนั้นได้แก่คนเหล่านั้นที่ได้ยินแล้วก็รับพระวจนะนั้นด้วยความปรีดี แต่ไม่มีราก เชื่อได้แต่ชั่วคราว เมื่อถูกทดลองเขาก็หลงเสียไป
ลก 10.25 ดูเถิด มีนักกฎหมายคนหนึ่งยืนขึ้นทดลองพระองค์ทูลถามว่า “อาจารย์เจ้าข้า ข้าพเจ้าจะต้องทำประการใดเพื่อจะได้ชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก”
ลก 11.16 คนอื่นๆทดลองพระองค์ โดยขอจากพระองค์ให้เห็นหมายสำคัญจากสวรรค์
ลก 20.23 ฝ่ายพระองค์ทรงหยั่งรู้อุบายของเขาจึงตรัสแก่เขาว่า “ท่านทั้งหลายทดลองเราทำไม
ลก 22.28 ฝ่ายท่านทั้งหลายเป็นคนที่ได้อยู่กับเราในเวลาที่เราถูกทดลอง
ยน 8.6 เขาพูดอย่างนี้เพื่อทดลองพระองค์ หวังจะหาเหตุฟ้องพระองค์ แต่พระเยซูทรงน้อมพระกายลงเอานิ้วพระหัตถ์เขียนที่ดิน เหมือนดั่งว่าพระองค์ไม่ได้ยินพวกเขาเลย
กจ 5.9 เปโตรจึงถามนางว่า “ไฉนเจ้าทั้งสองได้พร้อมใจกันทดลองพระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าเล่า จงดูเถิด เท้าของพวกคนที่ฝังศพสามีของเจ้าก็อยู่ที่ประตู และเขาจะหามศพของเจ้าออกไปด้วย”
กจ 15.10 ถ้าอย่างนั้นทำไมบัดนี้ท่านทั้งหลายจึงทดลองพระเจ้า โดยวางแอกบนคอของพวกสาวกซึ่งบรรพบุรุษของเราหรือตัวเราเองก็ดีแบกไม่ไหว
1คร 10.13 ไม่มีการทดลองใดๆเกิดขึ้นกับท่าน นอกเหนือจากการทดลองซึ่งเคยเกิดกับมนุษย์ทั้งหลาย แต่พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ พระองค์จะไม่ทรงให้ท่านต้องถูกทดลองเกินกว่าที่ท่านจะทนได้ แต่เมื่อท่านถูกทดลองนั้น พระองค์จะทรงโปรดให้ท่านมีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้ด้วย เพื่อท่านจะมีกำลังทนได้
2คร 8.2 เพราะว่าเมื่อคราวที่พวกเขาถูกทดลองอย่างหนักได้รับความทุกข์ยาก ความยินดีล้นพ้นของเขาและความยากจนแสนเข็ญของเขานั้น ก็ล้นออกมาเป็นใจโอบอ้อมอารีของเขา
2คร 8.8 ข้าพเจ้าพูดอย่างนี้มิได้หมายว่าให้เป็นคำบัญชา แต่ได้นำเรื่องของคนอื่นที่มีความกระตือรือร้นมาทดลองความรักของท่าน ดูว่าแท้หรือไม่
1ธส 3.5 เพราะเหตุนี้ เมื่อข้าพเจ้าอดทนต่อไปอีกไม่ได้ ข้าพเจ้าจึงได้ใช้คนไปเพื่อจะได้รู้ถึงความเชื่อของท่าน เกรงว่าผู้ทดลองนั้นได้ทดลองท่านด้วยประการหนึ่งประการใด แล้วงานของเราก็จะเป็นการเสียเปล่า
ฮบ 2.18 เพราะเหตุที่พระองค์ได้ทรงทนทุกข์ทรมานโดยถูกทดลองนั้น พระองค์จึงทรงสามารถช่วยผู้ที่ถูกทดลองนั้นได้
ฮบ 3.8 อย่าให้จิตใจของท่านแข็งกระด้างไปอย่างในครั้งกบฏนั้น เหมือนอย่างในวันที่ถูกทดลองในถิ่นทุรกันดาร
ฮบ 3.9 เมื่อบรรพบุรุษของท่านทดลองเราโดยเอาเราเข้าพิสูจน์ และได้เห็นกิจการของเราถึงสี่สิบปี
ฮบ 4.15 เพราะว่าเรามิได้มีมหาปุโรหิตที่ไม่สามารถจะเห็นใจในความอ่อนแอของเรา แต่ได้ทรงถูกทดลองเหมือนอย่างเราทุกประการ ถึงกระนั้นพระองค์ก็ยังปราศจากบาป
ฮบ 11.36 บางคนถูกทดลองโดยคำเยาะเย้ยและการถูกโบยตี และยังถูกล่ามโซ่และถูกขังคุกด้วย
ฮบ 11.37 บางคนถูกหินขว้าง บางคนก็ถูกเลื่อยเป็นท่อนๆ บางคนถูกทดลอง บางคนก็ถูกฆ่าด้วยดาบ บางคนเที่ยวสัญจรไปนุ่งห่มหนังแกะและหนังแพะ อดอยาก ทนทุกข์เวทนาและทนการเคี่ยวเข็ญ

ทดสอบ ( 13 )
วนฉ 2.22 เพื่อเราจะใช้ประชาชาติเหล่านั้นทั้งสิ้นทดสอบอิสราเอลว่า เขาจะรักษาพระมรรคาของพระเยโฮวาห์และดำเนินตามอย่างบรรพบุรุษของเขาหรือไม่”
วนฉ 3.1 ต่อไปนี้เป็นประชาชาติที่พระเยโฮวาห์ทรงให้เหลือไว้ เพื่อใช้ทดสอบบรรดาคนอิสราเอล คือคนอิสราเอลคนใดซึ่งยังไม่เคยประสบสงครามทั้งหลายในคานาอัน
วนฉ 3.4 เหลือคนเหล่านี้อยู่เพื่อทดสอบคนอิสราเอลเพื่อให้ทราบว่า อิสราเอลจะเชื่อฟังพระบัญญัติของพระเยโฮวาห์ ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาไว้กับบรรพบุรุษของเขาโดยโมเสสนั้นหรือไม่
โยบ 23.10 ด้วยว่าพระองค์ทรงทราบทางที่ข้าไป เมื่อพระองค์ทรงทดสอบข้าแล้ว ข้าก็จะเป็นอย่างทองคำ
สดด 11.4 พระเยโฮวาห์ทรงสถิตในพระวิหารอันบริสุทธิ์ของพระองค์ พระที่นั่งของพระเยโฮวาห์อยู่บนฟ้าสวรรค์ พระเนตรของพระองค์มองและหนังตาของพระองค์ทดสอบบุตรทั้งหลายของมนุษย์
สดด 11.5 พระเยโฮวาห์ทรงทดสอบคนชอบธรรม แต่วิญญาณของพระองค์ทรงเกลียดชังคนชั่วและผู้ที่รักความทารุณโหดร้าย
สดด 17.3 เมื่อพระองค์ทรงลองจิตใจของข้าพระองค์ และเสด็จเยี่ยมเยียนข้าพระองค์ในเวลากลางคืน เมื่อทรงทดสอบข้าพระองค์แล้ว พระองค์จะไม่ทรงพบความชั่วในข้าพระองค์เลย ข้าพระองค์ตั้งใจแล้วว่าปากของข้าพระองค์จะมิได้ละเมิด
สดด 26.2 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพิสูจน์ข้าพระองค์ และลองข้าพระองค์เถิด ทดสอบใจและจิตของข้าพระองค์เถิด
สดด 105.19 จนกว่าสิ่งที่เขาบอกได้บังเกิดขึ้น พระวจนะของพระเยโฮวาห์ทดสอบเขา
ปญจ 3.18 ข้าพเจ้ารำพึงในใจของข้าพเจ้าเกี่ยวกับสภาพของบุตรทั้งหลายของมนุษย์ว่า “พระเจ้าทรงทดสอบเขาเพื่อจะสำแดงว่าเขาเป็นเพียงสัตว์”
อสย 28.16 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราวางศิลาไว้ในศิโยนเพื่อเป็นรากฐาน คือศิลาที่ทดสอบแล้ว เป็นศิลามุมเอกอย่างประเสริฐ เป็นรากฐานอันมั่นคง เขาผู้นั้นที่เชื่อจะไม่รีบร้อน
พคค 3.40 ให้พวกเราทดสอบและพิจารณาวิถีของพวกเรา และกลับมาหาพระเยโฮวาห์เถิด
2คร 8.22 เราได้ส่งพี่น้องอีกคนหนึ่งไปกับเขาทั้งสองด้วย ผู้ซึ่งเราได้ทดสอบแล้วว่า มีความกระตือรือร้นในหลายสิ่ง และเดี๋ยวนี้เขามีความกระตือรือร้นมากยิ่งขึ้น เพราะเรามีความไว้ใจในท่านมาก

ทน ( 109 )
ปฐก 33.14 ขอนายท่านล่วงหน้าผู้รับใช้ของท่านไปก่อนเถิด ข้าพเจ้าจะตามไปช้าๆตามกำลังของสัตว์ซึ่งอยู่ข้างหน้าข้าพเจ้าและตามที่เด็กๆทนได้ จนกว่าข้าพเจ้าจะไปพบนายท่านที่เสอีร์”
อพย 18.23 ถ้าทำดังนี้และพระเจ้าทรงบัญชาแล้ว ท่านก็จะสามารถทนได้ พลไพร่ทั้งปวงนี้ก็จะไปยังที่อาศัยของเขาด้วยความสงบสุข”
กดว 11.17 เราจะลงมาสนทนากับเจ้าที่นั่น และเราจะเอาวิญญาณที่มีอยู่บนเจ้ามาใส่บนคนเหล่านั้นเสียบ้าง ให้เขาทั้งหลายแบกภาระของชนชาตินี้ด้วยกันกับเจ้า เพื่อเจ้าจะมิได้ทนแบกอยู่แต่ลำพัง
กดว 14.27 “เราจะทนชุมนุมชนชั่วร้ายนี้บ่นต่อเรานานสักเท่าใด เราได้ยินเสียงบ่นของคนอิสราเอลซึ่งเขาบ่นว่าเรา
กดว 14.33 ลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะพเนจรอยู่ในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี เขาจะทนโทษการเล่นชู้ของเจ้า จนกว่าจำนวนซากศพของเจ้าจะอยู่ในถิ่นทุรกันดารนี้ครบ
กดว 31.23 ทุกสิ่งที่ทนไฟได้ เจ้าทั้งหลายจงลนเสียด้วยไฟ แล้วจะสะอาด ถึงอย่างไรก็จะต้องชำระล้างให้บริสุทธิ์ด้วยน้ำแห่งการแยกตั้งไว้ และทุกสิ่งที่ทนไฟไม่ได้ท่านต้องให้ผ่านน้ำนั้น
อสธ 8.6 เพราะหม่อมฉันจะอดทนดูภัยพิบัติมาถึงชาติของหม่อมฉันอย่างไรได้ หม่อมฉันจะทนดูการทำลายญาติพี่น้องของหม่อมฉันอย่างไรได้”
โยบ 4.2 “ถ้าจะลองพูดสักคำ ท่านจะทนไหวไหม ถึงกระนั้นใครจะอดพูดได้
โยบ 8.15 เขาพิงเรือนของเขา แต่มันทานไม่ไหว เขายึดมันไว้ แต่มันก็หาทนอยู่ไม่
โยบ 24.11 เขาทำน้ำมันอยู่ท่ามกลางกำแพงของพวกเขา เขาย่ำอยู่ที่บ่อย่ำองุ่น แต่เขาต้องทนความกระหาย
โยบ 36.2 “ขอทนอยู่กับข้าพเจ้าสักหน่อย และข้าพเจ้าจะสำแดงแก่ท่าน เพราะข้าพเจ้ามีบางสิ่งที่จะพูดแทนพระเจ้าอีก
สดด 55.12 มิใช่ศัตรูผู้เยาะเย้ยข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้ทนได้ มิใช่ผู้ที่เกลียดชังข้าพเจ้าผู้พองตัวใส่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะได้หลบเขาได้
สดด 69.7 ที่ข้าพระองค์ทนการเยาะเย้ย ที่ความอับอายได้คลุมหน้าข้าพระองค์ไว้ก็เพราะเห็นแก่พระองค์
สดด 88.15 ตั้งแต่เป็นอนุชนมา ข้าพระองค์ทุกข์ยากและพร้อมที่จะตาย ขณะข้าพระองค์ทนต่อความสยดสยองของพระองค์ ข้าพระองค์มีจิตใจไขว้เขวไป
สดด 101.5 บุคคลใดก็ตามใส่ร้ายเพื่อนบ้านของเขาอย่างลับๆ ข้าพระองค์จะขจัดเขาออกเสีย คนที่มีตายโสและใจที่จองหองข้าพระองค์จะไม่ยอมทนด้วย
สดด 107.17 เขาเป็นคนโง่เพราะการละเมิดของเขา และเพราะความชั่วช้าของเขา เขาต้องทนความทุกข์ยาก
สภษ 9.12 ถ้าเจ้าฉลาด เจ้าก็ฉลาดเพื่อตนเอง แต่ถ้าเจ้าเยาะเย้ย เจ้าก็จะทนแต่ลำพัง
สภษ 12.19 ริมฝีปากที่พูดจริงจะทนอยู่ได้เป็นนิตย์ แต่ลิ้นที่พูดมุสาอยู่ได้เพียงประเดี๋ยวเดียว
สภษ 18.14 จิตใจของคนจะทนต่อความเจ็บป่วยได้ แต่จิตใจที่ชอกช้ำใครจะทนได้เล่า
สภษ 27.24 เพราะความมั่งคั่งไม่ได้ทนอยู่ได้เป็นนิตย์ และมงกุฎทนอยู่ได้ทุกชั่วอายุหรือ
สภษ 30.21 แผ่นดินโลกสั่นสะเทือนอยู่ใต้สามสิ่ง เออ มันทนอยู่ใต้สี่สิ่งไม่ได้
อสย 1.13 อย่านำเครื่องบูชาอันเปล่าประโยชน์มาอีกเลย เครื่องหอมเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อเรา วันข้างขึ้น และวันสะบาโต และการเรียกประชุม เราทนอีกไม่ได้มันเป็นความชั่วช้า แม้แต่การประชุมอันศักดิ์สิทธิ์นั้นด้วย
อสย 53.3 ท่านได้ถูกมนุษย์ดูหมิ่นและทอดทิ้ง เป็นคนที่รับความเศร้าโศกและคุ้นเคยกับความระทมทุกข์ และดังผู้หนึ่งซึ่งคนทนมองดูไม่ได้ ท่านถูกดูหมิ่น และเราทั้งหลายไม่ได้นับถือท่าน
ยรม 10.10 แต่พระเยโฮวาห์เป็นพระเจ้าเที่ยงแท้ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์และเป็นพระมหากษัตริย์เนืองนิตย์ พอทรงพระพิโรธแผ่นดินก็หวั่นไหว และบรรดาประชาชาติจะทนต่อความกริ้วของพระองค์ไม่ได้
ยรม 10.19 วิบัติแก่ข้าพเจ้า เพราะความเจ็บปวดของข้าพเจ้า บาดแผลของข้าพเจ้าก็ร้ายหนัก แต่ข้าพเจ้าว่า “แท้จริงนี่เป็นความทุกข์ใจ และข้าพเจ้าจะต้องทนเอา”
ยรม 15.15 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงทราบ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ และเยี่ยมเยียนข้าพระองค์ ขอทรงแก้แค้นผู้ข่มเหงข้าพระองค์เพื่อข้าพระองค์ เพราะการอดกลั้นพระทัยของพระองค์นั้น ขออย่าทรงนำข้าพระองค์ไปเสีย ขอทรงตระหนักว่าข้าพระองค์ทนการติเตียนด้วยเห็นแก่พระองค์
ยรม 31.19 เพราะแน่นอนหลังจากที่ข้าพระองค์หันไปเสีย ข้าพระองค์ก็กลับใจ และหลังจากที่ข้าพระองค์รับคำสั่งสอนแล้ว ข้าพระองค์ก็ทุบตีต้นขาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์อับอาย และข้าพระองค์ก็ขายหน้า เพราะว่าข้าพระองค์ได้ทนความหยามน้ำหน้าซึ่งเกิดขึ้นเมื่อยังหนุ่มอยู่’”
ยรม 32.14 ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงเอาโฉนดเหล่านี้ไปเสีย ทั้งโฉนดของการซื้อที่ประทับตรากับฉบับที่เปิดนี้ และบรรจุไว้ในภาชนะดินเพื่อจะทนอยู่ได้หลายวัน
ยรม 44.22 จนพระเยโฮวาห์จะทรงทนต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว เพราะเหตุจากการกระทำอันชั่วร้ายของท่าน และเพราะเหตุจากการอันน่าสะอิดสะเอียนซึ่งท่านได้กระทำนั้น เพราะฉะนั้นแผ่นดินของท่านจึงได้กลายเป็นที่ร้างเปล่าและเป็นที่น่าตกตะลึง และเป็นที่สาปแช่ง ปราศจากคนอาศัยดังทุกวันนี้
ยรม 49.19 ดูเถิด เขาจะขึ้นมาอย่างสิงโตจากคลื่นของลุ่มแม่น้ำจอร์แดนโจนเข้าใส่คอกของแกะที่แข็งแรง แต่เราจะกระทำให้เขาวิ่งหนีเธอไปอย่างฉับพลัน และใครเป็นผู้ที่เลือกสรรไว้ ที่เราจะแต่งตั้งไว้เหนือเธอ ใครเป็นอย่างเราเล่า ใครจะนัดเราเล่า ผู้เลี้ยงแกะคนใดจะทนยืนอยู่ต่อหน้าเราได้
ยรม 50.44 ดูเถิด เขาจะขึ้นมาอย่างสิงโตจากคลื่นของลุ่มแม่น้ำจอร์แดนโจนเข้าใส่คอกของแกะที่แข็งแรง แต่เราจะกระทำให้เขาวิ่งหนีเธอไปอย่างฉับพลัน และใครเป็นผู้ที่เลือกสรรไว้ ที่เราจะแต่งตั้งไว้เหนือเธอ ใครเป็นอย่างเราเล่า ใครจะนัดเราเล่า ผู้เลี้ยงแกะคนใดจะทนยืนอยู่ต่อหน้าเราได้
อสค 14.10 เขาทั้งหลายจะต้องทนรับโทษเพราะความชั่วช้าของเขา โทษของผู้พยากรณ์และโทษของผู้ขอถามจะเหมือนกัน
อสค 16.52 เจ้าผู้ซึ่งได้พิพากษาพี่และน้องสาวของเจ้า จงทนรับความอับอายขายหน้าของเจ้าเองด้วย เพราะบาปของเจ้าซึ่งเจ้าได้ทำนั้นน่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าเขาไปอีก เขาจึงมีความชอบธรรมมากกว่าเจ้า เออ เจ้าจงฉงนสนเท่ห์ไปด้วย และจงทนรับความอับอายขายหน้าของเจ้า เพราะเจ้าได้กระทำให้พี่และน้องสาวของเจ้าดูเหมือนชอบธรรม
อสค 16.54 เพื่อเจ้าจะทนรับความอับอายขายหน้าของเจ้า และละอายสิ่งที่เจ้ากระทำแล้วทั้งสิ้นให้เป็นการปลอบใจแก่เขา
อสค 22.14 ใจเจ้าจะทนได้หรือ และมือของเจ้าจะแข็งแรงอยู่หรือ ในวันที่เราจะเอาเรื่องกับเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์ได้ลั่นวาจาแล้ว และเราจะกระทำ
อสค 32.24 เอลามก็อยู่ที่นั่น ทั้งหมู่นิกรทั้งสิ้นก็อยู่รอบหลุมศพของเธอ ทุกคนถูกฆ่า และล้มลงด้วยดาบ ผู้ลงไปสู่โลกบาดาลโดยไม่เข้าสุหนัต เป็นพวกที่ให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น และเขาต้องทนรับความอับอายขายหน้ากับผู้ที่ลงไปปากแดนคนตาย
อสค 32.25 เขาได้ทำที่ให้เธอนอนในหมู่พวกผู้ที่ถูกฆ่าพร้อมกับหมู่นิกรทั้งสิ้นของเธอ มีหลุมศพอยู่รอบตัว เป็นผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตทุกคน ถูกฆ่าด้วยดาบ เพราะว่าเขาให้เกิดความครั่นคร้ามในแผ่นดินของคนเป็น และเขาต้องทนรับความอับอายขายหน้ากับผู้ที่ลงไปยังปากแดนคนตาย เขามีที่อยู่ในหมู่พวกผู้ถูกฆ่า
อสค 32.30 เจ้านายจากทิศเหนือก็อยู่ที่นั่นอยู่กันหมด คนไซดอนทั้งหมด ผู้ที่ลงไปด้วยความอายพร้อมกับผู้ที่ถูกฆ่า เพราะเหตุความครั่นคร้ามทั้งสิ้นซึ่งเขาได้กระทำขึ้นด้วยกำลังของเขา เขานอนอยู่ที่นั่นไม่เข้าสุหนัตพร้อมกับผู้ที่ถูกฆ่าด้วยดาบ และทนรับความอับอายขายหน้ากับบรรดาผู้ที่ลงไปยังปากแดนคนตาย
อสค 34.29 และเราจะจัดหาไร่นาอันมีชื่อให้แก่เขา เพื่อเขาจะไม่ถูกผลาญด้วยความอดอยากในแผ่นดินนั้นต่อไปอีก ไม่ต้องทนรับความอับอายขายหน้าจากประชาชาติ
อสค 36.6 เพราะฉะนั้นจงกล่าวคำพยากรณ์เกี่ยวกับแผ่นดินอิสราเอล และจงกล่าวแก่ภูเขาและเนินเขา แก่ห้วยและหุบเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราพูดด้วยความหวงแหนและความพิโรธของเรา เพราะเจ้าได้ทนรับความอับอายขายหน้าจากประชาชาติ
อสค 36.7 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรัสว่า เราปฏิญาณว่า ประชาชาติที่อยู่รอบเจ้านั้นจะทนรับความอับอายขายหน้า
อสค 36.15 เราจะไม่ให้เจ้าได้ยินคำประมาทหมิ่นของประชาชาติต่างๆอีก และเจ้าไม่ต้องทนรับความอับอายขายหน้าของชนชาติทั้งหลายอีกเลย และไม่ต้องกระทำให้ประชาชาติของเจ้าสะดุดอีกเลย องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้แหละ”
อสค 36.30 เราจะกระทำให้ผลของต้นไม้และไร่นาอุดมสมบูรณ์ เพื่อเจ้าจะไม่ต้องทนรับความอับอายขายหน้าเพราะการกันดารอาหารท่ามกลางประชาชาติอีกเลย
อสค 39.26 เมื่อเขาทั้งหลายมาอาศัยอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดิน โดยไม่มีผู้ใดกระทำให้เขาหวาดกลัว เขาทั้งหลายจะทนรับความอับอายขายหน้าของเขา ทั้งการละเมิดซึ่งเขาทั้งหลายได้เคยประพฤติต่อเรา
อสค 44.13 อย่าให้เขาทั้งหลายเข้ามาใกล้เรา เพื่อจะรับใช้เราในตำแหน่งปุโรหิต หรือเข้ามาใกล้สิ่งบริสุทธิ์ใดๆของเราในที่บริสุทธิ์ที่สุดนั้น แต่เขาต้องทนรับความอับอายขายหน้า และการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งหลายซึ่งเขาได้กระทำนั้น
ฮชย 10.2 จิตใจของเขาเทียมเท็จ บัดนี้เขาจึงต้องทนรับโทษของความผิด พระองค์จะทรงพังแท่นบูชาของเขาลง และทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์ของเขาเสีย
ยอล 2.11 พระเยโฮวาห์จะทรงส่งพระสุรเสียงต่อหน้ากองทัพของพระองค์ เพราะค่ายของพระองค์ใหญ่โตยิ่งนัก ผู้ที่กระทำตามพระวจนะของพระองค์นั้นมีเดชานุภาพมาก เพราะว่าวันแห่งพระเยโฮวาห์เป็นวันใหญ่โตและน่ากลัวยิ่งนัก ผู้ใดเล่าจะทนอยู่ได้
มคา 6.16 เพราะได้มีการถือรักษากฎเกณฑ์ของอมรี และบรรดากิจการแห่งวงศ์วานของอาหับ และเจ้าได้ดำเนินตามคำแนะนำของคนพวกนี้ เพื่อเราจะกระทำให้เจ้าเป็นที่รกร้าง และชาวเมืองที่อาศัยอยู่ในนั้นจะเป็นที่เย้ยหยัน ฉะนั้นเจ้าจะต้องทนรับการดุด่าว่ากล่าวจากชนชาติของเรา
มคา 7.9 ข้าพเจ้าจะทนต่อพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าข้าพเจ้ากระทำบาปต่อพระองค์ ข้าพเจ้าจะทนจนกว่าพระองค์จะทรงแก้คดีของข้าพเจ้า และกระทำการตัดสินเพื่อข้าพเจ้า พระองค์จะทรงนำข้าพเจ้าไปยังความสว่าง และข้าพเจ้าจะเห็นความชอบธรรมของพระองค์
นฮม 1.6 ใครจะต้านทานพระพิโรธของพระองค์ได้ ใครจะทนต่อความร้อนแรงแห่งความกริ้วของพระองค์ได้ พระพิโรธของพระองค์พลุ่งออกมาอย่างกับไฟ โดยพระองค์ศิลาก็ถูกเหวี่ยงลง
ศฟย 3.18 เราจะรวบรวมคนที่เศร้าโศกให้มายังประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ คือคนในพวกเจ้าซึ่งต้องทนต่อการเยาะเย้ย
มลค 3.2 แต่ใครจะทนอยู่ได้ในวันที่ท่านมา และใครจะยืนมั่นอยู่ได้เมื่อท่านปรากฏตัว เพราะว่าท่านเป็นประดุจไฟถลุงแร่ และประดุจสบู่ของช่างซักฟอก
มธ 10.22 ท่านจะถูกคนทั้งปวงเกลียดชังเพราะเห็นแก่นามของเรา แต่ผู้ใดที่ทนได้ถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด
มธ 13.21 แต่ไม่มีรากในตัวเองจึงทนอยู่ชั่วคราว และเมื่อเกิดการยากลำบากหรือการข่มเหงต่างๆเพราะพระวจนะนั้น ต่อมาเขาก็เลิกเสีย
มธ 24.13 แต่ผู้ที่ทนได้จนถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด
มก 4.17 แต่ไม่มีรากในตัวจึงทนอยู่ได้ชั่วคราว ภายหลังเมื่อเกิดการยากลำบากและการข่มเหงต่างๆเพราะพระวจนะนั้น ก็เลิกเสียในทันทีทันใด
มก 13.13 ท่านจะถูกคนทั้งปวงเกลียดชังเพราะเห็นแก่นามของเรา แต่ผู้ที่ทนได้จนถึงที่สุด ผู้นั้นจะรอด
ยน 8.43 เหตุไฉนท่านจึงไม่เข้าใจถ้อยคำที่เราพูด นั่นเป็นเพราะท่านทนฟังคำของเราไม่ได้
กจ 14.22 กระทำให้ใจของสาวกทั้งหลายถือมั่นขึ้น เตือนเขาให้ดำรงอยู่ในความเชื่อ และสอนว่า เราทั้งหลายจำต้องทนความยากลำบากมากจนกว่าจะได้เข้าในอาณาจักรของพระเจ้า
กจ 26.3 โดยเฉพาะเพราะพระองค์มีความรู้ชำนาญยิ่งในบรรดาขนบธรรมเนียมและปัญหาต่างๆของพวกยิวแล้ว เหตุฉะนั้นขอพระองค์ได้โปรดทนฟังข้าพระองค์
1คร 3.14 ถ้าการงานของผู้ใดที่ก่อขึ้นทนอยู่ได้ ผู้นั้นก็จะได้ค่าตอบแทน
1คร 4.12 เราทำการหนักด้วยมือของเราเอง เมื่อถูกด่าเราก็อวยพร เมื่อถูกข่มเหงเราก็ทนเอา
1คร 6.7 เหตุฉะนั้นเพราะพวกท่านไปเป็นความกัน บัดนี้ท่านก็ตกจากระดับที่ควรแล้ว ทำไมท่านจึงไม่ทนต่อการร้ายซึ่งเขาทำแก่ท่าน ทำไมท่านจึงไม่ยอมถูกโกง
1คร 10.13 ไม่มีการทดลองใดๆเกิดขึ้นกับท่าน นอกเหนือจากการทดลองซึ่งเคยเกิดกับมนุษย์ทั้งหลาย แต่พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ พระองค์จะไม่ทรงให้ท่านต้องถูกทดลองเกินกว่าที่ท่านจะทนได้ แต่เมื่อท่านถูกทดลองนั้น พระองค์จะทรงโปรดให้ท่านมีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้ด้วย เพื่อท่านจะมีกำลังทนได้
1คร 13.7 ไม่แคะไค้คุ้ยเขี่ยความผิดของเขา และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ และเพียรทนเอาทุกอย่าง
2คร 1.6 ที่เราทนความทุกข์ยากนั้น ก็เพื่อให้ท่านทั้งหลายได้ความชูใจและความรอด หรือที่เราได้รับการปลอบประโลมใจนั้น ก็เพื่อให้ท่านทั้งหลายได้รับความชูใจและความรอด ซึ่งทำให้ท่านทั้งหลายเพียรสู้ทนความทุกข์เหมือนอย่างเราได้ทนนั้น
2คร 7.12 เหตุฉะนี้ที่ข้าพเจ้าเขียนถึงท่านก็มิใช่เพราะเห็นแก่คนที่ได้ทำผิด หรือเพราะเห็นแก่คนที่ต้องทนต่อการร้าย แต่เพื่อให้ความห่วงใยของเราที่มีต่อท่านปรากฏแก่ท่านในสายพระเนตรพระเจ้า
2คร 11.1 ข้าพเจ้าอยากจะขอให้ท่านทนฟังความเขลาของข้าพเจ้าสักหน่อยหนึ่ง และให้ทนกับข้าพเจ้าจริงๆ
2คร 11.19 เพราะว่าการที่ท่านทนฟังคนเขลาพูดด้วยความยินดีนั้น น่าจะเป็นเพราะท่านช่างฉลาดเสียนี่กระไร
2คร 11.20 เพราะท่านทนเอา ถ้ามีผู้นำท่านไปเป็นทาส ถ้ามีผู้ล้างผลาญท่าน ถ้ามีผู้มายึดของของท่านไป ถ้ามีผู้ยกตัวเองเป็นใหญ่ ถ้ามีผู้ตบหน้าท่าน
2คร 11.27 ต้องทำงานเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก ต้องอดหลับอดนอนบ่อยๆ ต้องหิวและกระหาย ต้องอดข้าวบ่อยๆ ต้องทนหนาวและเปลือยกาย
ฟป 1.29 เพราะว่าได้ทรงโปรดแก่ท่านเพราะเห็นแก่พระคริสต์ มิใช่ให้ท่านเชื่อถือในพระองค์เท่านั้น แต่ให้ท่านทนความทุกข์ยากเพราะเห็นแก่พระองค์ด้วย
คส 1.24 บัดนี้ข้าพเจ้ามีความยินดีในการที่ได้รับความทุกข์ยากเพื่อท่าน ส่วนการทนทุกข์ของพระคริสต์ที่ยังขาดอยู่นั้น ข้าพเจ้าก็รับทนจนสำเร็จในเนื้อหนังของข้าพเจ้าเพราะเห็นแก่พระกายของพระองค์คือคริสตจักร
1ธส 2.2 แต่ถึงแม้ว่าเราต้องทนการยากลำบากและได้รับการอัปยศต่างๆมาแล้วที่เมืองฟีลิปปี ซึ่งท่านก็ทราบอยู่ เราก็ยังมีใจกล้าในพระเจ้าของเราที่ได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่ท่านทั้งหลาย โดยเผชิญกับอุปสรรคมากมาย
1ธส 3.1 เหตุฉะนั้นเมื่อเราทนอยู่ต่อไปอีกไม่ได้แล้ว เราจึงเห็นชอบที่จะถูกปล่อยไว้ที่กรุงเอเธนส์ตามลำพัง
1ธส 3.4 ด้วยว่าเมื่อเราได้อยู่กับท่านทั้งหลาย เราได้บอกท่านไว้ก่อนแล้วว่า เราจะต้องทนการยากลำบาก แล้วก็เป็นจริงอย่างนั้น ตามที่ท่านก็รู้อยู่แล้ว
1ทธ 4.10 ด้วยเหตุนี้ เราจึงตรากตรำทำงานและทนสู้ ก็เพราะเรามีความหวังใจในพระเจ้าผู้ดำรงพระชนม์ ผู้ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของคนทั้งปวง โดยเฉพาะของผู้ที่เชื่อ
2ทธ 2.3 ฉะนั้นท่านจงทนการยากลำบากดุจทหารที่ดีของพระเยซูคริสต์
2ทธ 2.10 เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยอมทนทุกอย่าง เพราะเห็นแก่ผู้ที่ทรงเลือกสรรไว้นั้น เพื่อเขาจะได้รับความรอดด้วย ซึ่งมีอยู่ในพระเยซูคริสต์ พร้อมทั้งสง่าราศีนิรันดร์
2ทธ 2.12 ถ้าเราทนความทุกข์ทรมาน เราก็จะได้ครองร่วมกับพระองค์ด้วย ถ้าเราปฏิเสธพระองค์ พระองค์ก็จะปฏิเสธเราเช่นเดียวกัน
2ทธ 3.11 การถูกข่มเหง การทนทุกข์ยากลำบากของข้าพเจ้า ซึ่งได้เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า ณ เมืองอันทิโอก เมืองอิโคนียูม และเมืองลิสตรา การกดขี่ข่มเหงที่ข้าพเจ้าได้ทนเอา ถึงกระนั้นก็ดีองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดให้ข้าพเจ้ารอดพ้นจากสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด
2ทธ 4.3 เพราะจะถึงเวลาที่คนจะทนต่อคำสอนอันถูกต้องไม่ได้ แต่เขาจะรวบรวมครูไว้ให้สอนในสิ่งที่เขาชอบฟัง ตามความปรารถนาของตนเอง
ฮบ 5.8 ถึงแม้ว่าพระองค์ทรงเป็นพระบุตร พระองค์ก็ทรงเรียนรู้ที่จะนอบน้อมยอมเชื่อฟัง โดยความทุกข์ลำบากที่พระองค์ได้ทรงทนเอา
ฮบ 6.15 เช่นนั้นแหละ เมื่ออับราฮัมได้ทนคอยด้วยความเพียรแล้ว ท่านก็ได้รับตามพระสัญญานั้น
ฮบ 11.27 โดยความเชื่อ ท่านได้ออกจากประเทศอียิปต์ โดยมิได้เกรงกลัวความกริ้วของกษัตริย์ เพราะท่านยอมทนอยู่เหมือนประหนึ่งได้เห็นพระองค์ผู้ไม่ทรงปรากฏแก่ตา
ฮบ 11.37 บางคนถูกหินขว้าง บางคนก็ถูกเลื่อยเป็นท่อนๆ บางคนถูกทดลอง บางคนก็ถูกฆ่าด้วยดาบ บางคนเที่ยวสัญจรไปนุ่งห่มหนังแกะและหนังแพะ อดอยาก ทนทุกข์เวทนาและทนการเคี่ยวเข็ญ
ฮบ 12.2 หมายเอาพระเยซูเป็นผู้ริเริ่มความเชื่อ และผู้ทรงทำให้ความเชื่อของเราสำเร็จ เพราะเห็นแก่ความยินดีที่มีอยู่ตรงหน้านั้น พระองค์ได้ทรงทนเอากางเขน ทรงถือว่าความละอายไม่เป็นสิ่งสำคัญอะไร และได้เสด็จประทับเบื้องขวาพระที่นั่งของพระเจ้าแล้ว
ฮบ 12.3 ด้วยว่าท่านทั้งหลายจงพินิจคิดถึงพระองค์ ผู้ได้ทรงทนเอาการติเตียนนินทาแห่งคนบาปต่อพระองค์มากเท่าใด เพื่อท่านทั้งหลายจะไม่อ่อนระอาใจไป
ฮบ 12.7 ถ้าท่านทั้งหลายทนเอาการตีสอน พระเจ้าย่อมทรงปฏิบัติต่อท่านเหมือนท่านเป็นบุตร ด้วยว่ามีบุตรคนใดเล่าที่บิดาไม่ได้ตีสอนเขาบ้าง
ฮบ 12.11 ดังนั้นการตีสอนทุกอย่างเมื่อกำลังถูกอยู่นั้นไม่เป็นการชื่นใจเลย แต่เป็นการเศร้าใจ แต่ภายหลังก็กระทำให้เกิดผลเป็นความสุขสำราญแก่บรรดาคนที่ต้องทนอยู่นั้น คือความชอบธรรมนั้นเอง
ฮบ 12.20 (เพราะว่าข้อความที่ทรงบัญญัติไว้นั้นเขาทนไม่ได้ คือที่ว่า “แม้แต่สัตว์ถ้าแตะต้องภูเขานั้นก็จะต้องถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย หรือแทงทะลุด้วยแหลนให้ตาย”
ยก 1.12 ความสุขย่อมมีแก่คนนั้นที่สู้ทนการทดลอง เพราะเมื่อปรากฏว่าผู้นั้นทนได้แล้ว เขาจะได้รับมงกุฎแห่งชีวิต ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสัญญาไว้แก่คนทั้งหลายที่รักพระองค์
1ปต 2.20 ด้วยว่าถ้าท่านทำการชั่ว แล้วถูกเฆี่ยนเพราะการชั่วนั้น แม้ท่านทนถูกเฆี่ยนด้วยอดกลั้นใจ จะเป็นที่สรรเสริญอะไรแก่ท่าน แต่ว่าถ้าท่านทั้งหลายกระทำการดี และทนเอาการข่มเหงด้วยอดกลั้นใจเพราะการดีนั้น เช่นนี้แหละเป็นการชอบพระทัยพระเจ้า
1ปต 3.17 เพราะว่า การได้รับความทุกข์เพราะทำความดี ถ้าเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้า ก็ดีกว่าจะต้องทนอยู่เพราะการประพฤติชั่ว
1ปต 4.19 เหตุฉะนั้น ให้คนทั้งหลายที่ทนความทุกข์ยากตามพระประสงค์ของพระเจ้า ฝากจิตวิญญาณของตนไว้กับพระองค์ด้วยการประพฤติดี เหมือนหนึ่งฝากไว้กับพระองค์ผู้ทรงสร้างอันสัตย์ซื่อ
วว 2.2 เรารู้จักแนวการกระทำของเจ้า รู้ความเหนื่อยยากและความอดทนของเจ้า และรู้ว่าเจ้าไม่สามารถทนต่อทุรชนได้ เจ้าได้ลองใจคนเหล่านั้นที่กล่าวว่าเขาเป็นอัครสาวก และหาได้เป็นไม่ และเจ้าก็เห็นว่าเขาเป็นคนมุสา
วว 2.3 เรารู้ว่าพวกเจ้าได้ทนและมีความเพียร และเหนื่อยยากเพราะเห็นแก่นามของเรา และมิได้อ่อนระอาไป
วว 6.17 เพราะว่าวันสำคัญแห่งพระพิโรธของพระองค์มาถึงแล้ว และผู้ใดจะทนอยู่ได้เล่า”

ทนทาน ( 4 )
โยบ 15.29 เขาจะไม่มั่งมี และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่ทนทาน และข้าวของของเขาจะไม่เพิ่มพูนในแผ่นดิน
สดด 147.17 พระองค์ทรงโยนน้ำแข็งของพระองค์เป็นก้อนๆ ใครจะทนทานความหนาวของพระองค์ได้
สภษ 8.18 ความมั่งคั่งและเกียรติอยู่กับเรา เออ ทั้งทรัพย์ศฤงคารที่ทนทานและความชอบธรรม
มคา 6.2 โอ ภูเขาทั้งหลาย ทั้งรากฐานที่ทนทานของพิภพเอ๋ย จงฟังคดีของพระเยโฮวาห์เถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงมีคดีกับประชาชนของพระองค์ และพระองค์จะทรงสู้ความกับอิสราเอล

ทนทุกข์ ( 15 )
นหม 9.27 เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงมอบเขาไว้ในมือศัตรูของเขา ผู้ซึ่งกระทำให้เขาทนทุกข์และในเวลาแห่งการทนทุกข์ของเขานั้น เขาร้องทูลต่อพระองค์ และพระองค์ทรงฟังเขาจากฟ้าสวรรค์ พระองค์ได้ประทานบรรดาผู้ช่วยแก่เขา ผู้ได้ช่วยเขาให้พ้นจากมือศัตรูของเขาตามพระกรุณาซับซ้อนของพระองค์
สภษ 11.15 บุคคลผู้รับประกันคนอื่นจะต้องทนทุกข์ แต่คนที่เกลียดการรับประกันย่อมปลอดภัย
พคค 1.4 ถนนหนทางที่เข้าเมืองศิโยนก็คร่ำครวญอยู่ เพราะไม่มีผู้ใดเดินไปในงานเทศกาลที่เคร่งครัดทั้งหลายนั้น บรรดาประตูเมืองของเธอก็รกร้างเสียแล้ว พวกปุโรหิตของเธอได้พากันถอนใจ สาวพรหมจารีทั้งหลายของเธอก็ต้องทนทุกข์ และตัวเธอเองก็ได้รับความขมขื่นยิ่งนัก
พคค 1.5 พวกคู่อริของเธอกลายเป็นหัวหน้า พวกศัตรูของเธอได้จำเริญขึ้น ด้วยว่าพระเยโฮวาห์ได้ทรงกระทำให้เธอทนทุกข์ เพราะความทรยศอันมหันต์ของเธอ ลูกเต้าทั้งหลายของเธอตกไปเป็นเชลยต่อหน้าคู่อริ
มธ 17.12 แต่เราบอกแก่ท่านทั้งหลายว่า เอลียาห์นั้นได้มาแล้ว และเขาหารู้จักท่านไม่ แต่เขาใคร่ทำแก่ท่านอย่างไร เขาก็ได้กระทำแล้ว ส่วนบุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์จากเขาเช่นเดียวกัน”
ลก 6.18 และบรรดาคนที่ต้องทนทุกข์เพราะผีโสโครก เขาก็ได้รับการรักษาให้หายด้วย
2คร 1.5 เพราะว่าเรามีส่วนทนทุกข์กับพระคริสต์มากฉันใด การปลอบประโลมใจของเราเนื่องจากพระคริสต์ก็มากฉันนั้น
กท 3.4 ท่านได้ทนทุกข์มากมายโดยไร้ประโยชน์หรือ ถ้าเป็นการไร้ประโยชน์จริงๆแล้ว
2ธส 1.5 ซึ่งเป็นที่แสดงให้เห็นชัดถึงการพิพากษาอันชอบธรรมของพระเจ้า ซึ่งจะพิสูจน์ว่าท่านเป็นผู้สมควรกับอาณาจักรของพระเจ้า ด้วยเหตุนั้นท่านทั้งหลายจึงกำลังทนทุกข์อยู่ด้วย
2ทธ 2.9 และเพราะเหตุข่าวประเสริฐนั้น ข้าพเจ้าจึงทนทุกข์ ถูกล่ามโซ่ดังผู้ร้าย แต่พระวจนะของพระเจ้านั้นไม่มีผู้ใดเอาโซ่ล่ามไว้ได้
ยก 5.13 มีผู้ใดในพวกท่านทนทุกข์หรือ จงให้ผู้นั้นอธิษฐาน มีผู้ใดร่าเริงยินดีหรือ จงให้ผู้นั้นร้องเพลงสรรเสริญ
1ปต 2.23 เมื่อเขากล่าวคำหยาบคายต่อพระองค์ พระองค์ไม่ได้ทรงกล่าวตอบเขาด้วยคำหยาบคายเลย เมื่อพระองค์ทรงทนทุกข์ พระองค์ไม่ได้ทรงมาดร้าย แต่ทรงมอบเรื่องของพระองค์ไว้แก่พระเจ้าผู้ทรงพิพากษาอย่างชอบธรรม
1ปต 3.14 แต่ถ้าท่านทั้งหลายต้องทนทุกข์ เพราะเหตุการชอบธรรม ท่านก็เป็นสุข อย่ากลัวคำขู่ของเขา และอย่าคิดวิตกไปเลย
1ปต 3.18 ด้วยว่า พระคริสต์เช่นกันก็ได้ทนทุกข์ครั้งเดียวเท่านั้น เพราะความผิดบาป คือพระองค์ผู้ชอบธรรมเพื่อผู้ไม่ชอบธรรม เพื่อพระองค์จะได้ทรงนำเราทั้งหลายไปถึงพระเจ้า ฝ่ายเนื้อหนังพระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์ แต่ทรงมีชีวิตขึ้นโดยพระวิญญาณ
1ปต 5.10 และพระเจ้าแห่งบรรดาพระคุณทั้งปวง ผู้ได้ทรงเรียกให้เราทั้งหลายเข้าในสง่าราศีนิรันดร์ของพระองค์โดยพระเยซูคริสต์ ครั้นท่านทั้งหลายทนทุกข์อยู่หน่อยหนึ่งแล้ว พระองค์เองจะทรงโปรดให้ท่านทั้งหลายถึงที่สำเร็จ ให้ตั้งมั่นคง ให้ท่านมีกำลังมากขึ้น และทรงให้ท่านมีพื้นฐานมั่นคง

ทนทุกข์ทรมาน ( 22 )
2ซมอ 1.9 พระองค์ตรัสสั่งข้าพเจ้าว่า ‘จงมายืนข้างเราและฆ่าเราเสีย เราทนทุกข์ทรมานมากเพราะชีวิตของเรายังอยู่’
โยบ 15.20 คนชั่วทนทุกข์ทรมานตลอดอายุของเขา ตลอดปีทั้งปวงได้ซ่อนไว้จากผู้บีบบังคับ
สดด 9.13 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ ขอทรงทอดพระเนตรว่าข้าพระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะคนที่เกลียดชังข้าพระองค์เพียงใด ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงยกข้าพระองค์ขึ้นจากประตูของความตาย
มธ 16.21 ตั้งแต่เวลานั้นมา พระเยซูทรงเริ่มเผยแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า พระองค์จะต้องเสด็จไปกรุงเยรูซาเล็ม และจะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการจากพวกผู้ใหญ่และพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ จนต้องถูกประหารเสีย แต่ในวันที่สามจะทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่
มก 8.31 พระองค์จึงทรงเริ่มกล่าวสอนสาวกว่า บุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ พวกผู้ใหญ่ พวกปุโรหิตใหญ่ และพวกธรรมาจารย์จะปฏิเสธพระองค์ และพระองค์จะต้องถูกประหารชีวิต แต่ในวันที่สามพระองค์จะทรงเป็นขึ้นมาใหม่
ลก 9.22 ตรัสว่า “บุตรมนุษย์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ พวกผู้ใหญ่ พวกปุโรหิตใหญ่ และพวกธรรมาจารย์จะปฏิเสธท่าน ในที่สุดท่านจะต้องถูกประหารชีวิต แต่ในวันที่สามท่านจะทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาใหม่”
ลก 17.25 ก่อนนั้นจำเป็นที่พระองค์จะต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ และคนยุคนี้จะปฏิเสธพระองค์
ลก 22.15 พระองค์ตรัสกับเขาว่า “เรามีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะกินปัสกานี้กับพวกท่าน ก่อนเราจะต้องทนทุกข์ทรมาน
ลก 24.26 จำเป็นซึ่งพระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมานอย่างนั้น แล้วเข้าในสง่าราศีของพระองค์มิใช่หรือ”
ลก 24.46 พระองค์ตรัสกับเขาว่า “มีคำเขียนไว้อย่างนั้นว่า พระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมาน และเป็นขึ้นมาจากความตายในวันที่สาม
กจ 1.3 ครั้นพระองค์ทรงทนทุกข์ทรมานแล้ว ได้ทรงแสดงพระองค์แก่คนพวกนั้น ด้วยหลักฐานหลายอย่าง พิสูจน์อย่างแน่นอนที่สุดว่าพระองค์ทรงพระชนม์อยู่ และได้ทรงปรากฏแก่เขาทั้งหลายถึงสี่สิบวัน และได้ทรงกล่าวถึงเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า
กจ 3.18 แต่ว่าเหตุการณ์เหล่านั้น ซึ่งพระเจ้าได้ทรงประกาศไว้ล่วงหน้าโดยปากของศาสดาพยากรณ์ทั้งหลายของพระองค์ว่า พระคริสต์ต้องทนทุกข์ทรมาน พระองค์จึงทรงให้สำเร็จตามนั้น
กจ 17.3 และไขข้อความชี้แจงให้เห็นว่าจำเป็นที่พระคริสต์ต้องทนทุกข์ทรมาน แล้วทรงคืนพระชนม์และกล่าวต่อไปว่า “พระเยซูองค์นี้ที่เราประกาศแก่ท่านทั้งหลายคือพระคริสต์”
กจ 26.23 คือว่าพระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมาน และพระองค์จะทรงแสดงความสว่างแก่ชนอิสราเอลและแก่คนต่างชาติ โดยที่ทรงเป็นผู้แรกซึ่งคืนพระชนม์”
รม 8.17 และถ้าเราทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว เราก็เป็นทายาทคือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์ เมื่อเราทั้งหลายทนทุกข์ทรมานด้วยกันกับพระองค์นั้น ก็เพื่อเราทั้งหลายจะได้สง่าราศีด้วยกันกับพระองค์ด้วย
ฮบ 2.18 เพราะเหตุที่พระองค์ได้ทรงทนทุกข์ทรมานโดยถูกทดลองนั้น พระองค์จึงทรงสามารถช่วยผู้ที่ถูกทดลองนั้นได้
ฮบ 9.26 มิฉะนั้นพระองค์คงต้องทนทุกข์ทรมานบ่อยๆตั้งแต่สร้างโลกมา แต่ว่าเดี๋ยวนี้พระองค์ได้ทรงปรากฏในเวลาที่สุดนี้ครั้งเดียว เพื่อจะได้กำจัดความบาปได้โดยถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชา
ฮบ 13.12 เหตุฉะนั้น พระเยซูก็ได้ทรงทนทุกข์ทรมานภายนอกประตูเมืองเช่นเดียวกัน เพื่อทรงชำระประชาชนให้บริสุทธิ์ด้วยพระโลหิตของพระองค์เอง
1ปต 2.21 ด้วยว่าท่านทั้งหลายถูกทรงเรียกไว้สำหรับเหตุการณ์นั้น เพราะว่าพระคริสต์ได้ทรงรับทนทุกข์ทรมานเพื่อเราทั้งหลาย ให้เป็นแบบอย่างแก่เรา เพื่อท่านจะได้ตามรอยพระบาทของพระองค์
1ปต 4.1 ฉะนั้น โดยเหตุที่พระคริสต์ได้ทรงทนทุกข์ทรมานในเนื้อหนังเพื่อเราทั้งหลายแล้ว ท่านทั้งหลายก็จงมีความคิดอย่างเดียวกันไว้เป็นเครื่องอาวุธด้วย เพราะว่าผู้ที่ได้ทนทุกข์ทรมานในเนื้อหนังก็ไม่สัมพันธ์กับบาปแล้ว
วว 20.10 ส่วนพญามารที่ล่อลวงเขาเหล่านั้นก็ถูกโยนลงไปในบึงไฟและกำมะถัน ที่สัตว์ร้ายและผู้พยากรณ์เท็จอยู่นั้น และมันต้องทนทุกข์ทรมานทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดไปเป็นนิตย์

ทนทุกข์ยาก ( 1 )
1คร 9.12 ถ้าคนอื่นมีสิทธิ์ที่จะได้รับประโยชน์จากท่าน เราไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับยิ่งกว่าเขาอีกหรือ ถึงกระนั้นเราก็มิได้ใช้สิทธิ์นี้เลย แต่ยอมทนทุกข์ยากสารพัด เพื่อเราจะไม่เป็นอุปสรรคขัดขวางข่าวประเสริฐของพระคริสต์

ทนทุกข์ลำบาก ( 4 )
มธ 24.9 ในเวลานั้นเขาจะมอบท่านทั้งหลายไว้ให้ทนทุกข์ลำบากและจะฆ่าท่านเสีย และประชาชาติต่างๆจะเกลียดชังพวกท่านเพราะนามของเรา
มก 5.26 ได้ทนทุกข์ลำบากมากเพราะมีหมอหลายคนมารักษา และได้เสียทรัพย์จนหมดสิ้น โรคนั้นก็มิได้บรรเทาแต่ยิ่งกำเริบขึ้น
กจ 9.16 เพราะว่าเราจะสำแดงให้เขาเห็นว่า เขาจะต้องทนทุกข์ลำบากมากเท่าใดเพราะนามของเรา”
2ทธ 1.12 เพราะเหตุนั้นเองข้าพเจ้าจึงได้ทนทุกข์ลำบากเช่นนี้ ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็ไม่ละอาย เพราะว่าข้าพเจ้ารู้จักพระองค์ที่ข้าพเจ้าได้เชื่อ และข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่าพระองค์ทรงฤทธิ์สามารถรักษาซึ่งข้าพเจ้าได้มอบไว้กับพระองค์จนถึงวันนั้น

ทนทุกข์เวทนา ( 5 )
โยบ 3.20 ไฉนหนอผู้ที่ทนทุกข์เวทนาอย่างนี้ ยังได้รับแสงสว่าง และผู้ที่มีใจขมขื่นได้รับชีวิต
มธ 4.24 กิตติศัพท์ของพระองค์ก็เลื่องลือไปทั่วประเทศซีเรีย เขาจึงพาบรรดาคนป่วยเป็นโรคต่างๆ คนที่ทนทุกข์เวทนา คนผีเข้า คนบ้า และคนเป็นอัมพาตมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงรักษาเขาให้หาย
มธ 8.6 ทูลว่า “พระองค์เจ้าข้า ผู้รับใช้ของข้าพระองค์เป็นอัมพาตอยู่ที่บ้าน ทนทุกข์เวทนามาก”
มก 9.12 พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “เอลียาห์ต้องมาก่อนจริง และทำให้สิ่งทั้งปวงคืนสู่สภาพเดิม อนึ่งมีคำเขียนไว้อย่างไรถึงบุตรมนุษย์ว่า พระองค์จะต้องทนทุกข์เวทนาหลายประการ และคนจะดูหมิ่นละทิ้งพระองค์เสีย
ฮบ 11.37 บางคนถูกหินขว้าง บางคนก็ถูกเลื่อยเป็นท่อนๆ บางคนถูกทดลอง บางคนก็ถูกฆ่าด้วยดาบ บางคนเที่ยวสัญจรไปนุ่งห่มหนังแกะและหนังแพะ อดอยาก ทนทุกข์เวทนาและทนการเคี่ยวเข็ญ

ทนโท่ ( 1 )
1พกษ 9.8 และพระนิเวศนี้ ซึ่งจะเห็นได้ทนโท่ ทุกคนที่ผ่านไปจะฉงนสนเท่ห์ และเขาจะเย้ยหยันและกล่าวว่า ‘เหตุไฉนพระเยโฮวาห์จึงได้กระทำดั่งนี้แก่แผ่นดินนี้ และแก่พระนิเวศนี้’

ทนาย ( 1 )
วนฉ 6.31 แต่โยอาชได้ตอบคนที่มาฟ้องนั้นว่า “ท่านทั้งหลายจะเป็นพยานแทนพระบาอัลหรือ จะสู้ความแทนหรือ ผู้ใดที่เป็นทนายแทนพระบาอัลจะต้องถูกประหารชีวิตเช้านี้แหละ ถ้าพระบาอัลเป็นพระแท้ก็ให้สู้คดีเองเถิด เพราะมีคนมาพังแท่นของท่านลง”

ทนายความ ( 1 )
ทต 3.13 ท่านจงอุตส่าห์ส่งเศนาสผู้เป็นทนายความกับอปอลโลไปตามทางของเขา อย่าให้เขาขาดสิ่งใด

ทบ ( 3 )
อพย 28.16 ให้ทำทับทรวงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส พับทบกลาง ยาวคืบหนึ่ง กว้างคืบหนึ่ง
อพย 39.9 เขาทำทับทรวงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส พับทบกลาง ยาวคืบหนึ่ง กว้างคืบหนึ่ง เป็นสองทบด้วยกัน

ทรง ( 9808 )
ปฐก 1.1; ปฐก 1.4; ปฐก 1.5; ปฐก 1.7; ปฐก 1.8; ปฐก 1.10; ปฐก 1.12; ปฐก 1.16; ปฐก 1.17; ปฐก 1.18; ปฐก 1.21; ปฐก 1.22; ปฐก 1.25; ปฐก 1.27; ปฐก 1.28; ปฐก 1.31; ปฐก 2.2; ปฐก 2.3; ปฐก 2.4; ปฐก 2.7; ปฐก 2.8; ปฐก 2.9; ปฐก 2.15; ปฐก 2.16; ปฐก 2.19; ปฐก 2.21; ปฐก 2.22; ปฐก 3.1; ปฐก 3.5; ปฐก 3.9; ปฐก 3.12; ปฐก 3.21; ปฐก 3.23; ปฐก 3.24; ปฐก 4.4; ปฐก 4.5; ปฐก 4.14; ปฐก 4.15; ปฐก 4.25; ปฐก 5.1; ปฐก 5.2; ปฐก 5.24; ปฐก 5.29; ปฐก 6.5; ปฐก 6.6; ปฐก 6.22; ปฐก 7.5; ปฐก 7.9; ปฐก 7.16; ปฐก 8.1; ปฐก 8.21; ปฐก 9.1; ปฐก 9.6; ปฐก 9.27; ปฐก 11.8; ปฐก 11.9; ปฐก 12.7; ปฐก 12.17; ปฐก 13.10; ปฐก 14.19; ปฐก 14.20; ปฐก 14.22; ปฐก 15.2; ปฐก 15.3; ปฐก 15.6; ปฐก 15.18; ปฐก 16.5; ปฐก 16.11; ปฐก 16.13; ปฐก 17.1; ปฐก 17.3; ปฐก 18.1; ปฐก 18.23; ปฐก 18.24; ปฐก 18.28; ปฐก 18.30; ปฐก 18.32; ปฐก 18.33; ปฐก 19.13; ปฐก 19.14; ปฐก 19.16; ปฐก 19.24; ปฐก 19.25; ปฐก 19.29; ปฐก 20.8; ปฐก 20.9; ปฐก 20.13; ปฐก 20.14; ปฐก 20.17; ปฐก 20.18; ปฐก 21.1; ปฐก 21.4; ปฐก 21.6; ปฐก 21.17; ปฐก 21.19; ปฐก 21.20; ปฐก 21.22; ปฐก 22.1; ปฐก 22.3; ปฐก 22.8; ปฐก 22.14; ปฐก 24.1; ปฐก 24.7; ปฐก 24.12; ปฐก 24.14; ปฐก 24.21; ปฐก 24.27; ปฐก 24.35; ปฐก 24.40; ปฐก 24.42; ปฐก 24.44; ปฐก 24.48; ปฐก 24.56; ปฐก 25.11; ปฐก 26.2; ปฐก 26.11; ปฐก 26.12; ปฐก 26.22; ปฐก 26.24; ปฐก 26.28; ปฐก 26.29; ปฐก 27.27; ปฐก 27.28; ปฐก 28.3; ปฐก 28.4; ปฐก 28.16; ปฐก 28.20; ปฐก 28.21; ปฐก 28.22; ปฐก 29.31; ปฐก 29.33; ปฐก 30.6; ปฐก 30.17; ปฐก 30.18; ปฐก 30.20; ปฐก 30.22; ปฐก 30.23; ปฐก 30.24; ปฐก 30.27; ปฐก 30.30; ปฐก 31.5; ปฐก 31.7; ปฐก 31.9; ปฐก 31.16; ปฐก 31.24; ปฐก 31.42; ปฐก 31.49; ปฐก 31.50; ปฐก 31.53; ปฐก 32.10; ปฐก 32.11; ปฐก 32.32; ปฐก 33.11; ปฐก 35.3; ปฐก 35.7; ปฐก 35.9; ปฐก 38.7; ปฐก 38.10; ปฐก 39.2; ปฐก 39.3; ปฐก 39.5; ปฐก 39.21; ปฐก 39.23; ปฐก 40.2; ปฐก 40.13; ปฐก 40.19; ปฐก 40.20; ปฐก 41.1; ปฐก 41.8; ปฐก 41.10; ปฐก 41.13; ปฐก 41.25; ปฐก 41.28; ปฐก 41.32; ปฐก 41.39; ปฐก 41.42; ปฐก 41.43; ปฐก 41.51; ปฐก 41.52; ปฐก 42.28; ปฐก 43.29; ปฐก 44.7; ปฐก 44.16; ปฐก 44.17; ปฐก 45.5; ปฐก 45.7; ปฐก 45.8; ปฐก 45.9; ปฐก 48.3; ปฐก 48.11; ปฐก 48.15; ปฐก 48.20; ปฐก 48.21; ปฐก 49.25; ปฐก 50.20; ปฐก 50.24; ปฐก 50.25; อพย 1.9; อพย 1.15; อพย 1.20; อพย 1.21; อพย 2.6; อพย 2.15; อพย 2.24; อพย 2.25; อพย 3.13; อพย 3.14; อพย 3.15; อพย 3.18; อพย 3.19; อพย 4.1; อพย 4.5; อพย 4.13; อพย 4.14; อพย 4.26; อพย 4.28; อพย 5.3; อพย 5.15; อพย 5.21; อพย 5.22; อพย 5.23; อพย 6.1; อพย 7.6; อพย 7.10; อพย 7.13; อพย 7.25; อพย 8.8; อพย 8.9; อพย 8.12; อพย 8.13; อพย 8.15; อพย 8.24; อพย 8.27; อพย 8.29; อพย 8.31; อพย 8.32; อพย 9.4; อพย 9.5; อพย 9.6; อพย 9.7; อพย 9.12; อพย 9.23; อพย 9.27; อพย 9.34; อพย 10.7; อพย 10.10; อพย 10.13; อพย 10.17; อพย 10.19; อพย 10.20; อพย 10.27; อพย 11.3; อพย 11.7; อพย 11.10; อพย 12.23; อพย 12.25; อพย 12.27; อพย 12.28; อพย 12.29; อพย 12.36; อพย 12.42; อพย 12.51; อพย 13.3; อพย 13.5; อพย 13.8; อพย 13.9; อพย 13.11; อพย 13.14; อพย 13.15; อพย 13.16; อพย 13.17; อพย 13.18; อพย 14.8; อพย 14.14; อพย 14.21; อพย 14.24; อพย 14.25; อพย 14.27; อพย 14.30; อพย 14.31; อพย 15.1; อพย 15.2; อพย 15.3; อพย 15.4; อพย 15.6; อพย 15.7; อพย 15.10; อพย 15.11; อพย 15.12; อพย 15.13; อพย 15.16; อพย 15.17; อพย 15.18; อพย 15.19; อพย 15.21; อพย 15.25; อพย 16.6; อพย 16.7; อพย 16.8; อพย 16.9; อพย 16.16; อพย 16.23; อพย 16.29; อพย 16.34; อพย 17.7; อพย 17.16; อพย 18.1; อพย 18.4; อพย 18.8; อพย 18.9; อพย 18.10; อพย 18.11; อพย 18.19; อพย 18.23; อพย 19.7; อพย 19.20; อพย 19.22; อพย 19.23; อพย 20.7; อพย 20.11; อพย 20.21; อพย 21.13; อพย 23.25; อพย 24.16; อพย 31.17; อพย 32.11; อพย 32.12; อพย 32.13; อพย 32.14; อพย 32.32; อพย 32.35; อพย 33.13; อพย 33.18; อพย 34.6; อพย 34.7; อพย 34.9; อพย 34.14; อพย 34.29; อพย 35.4; อพย 35.10; อพย 35.29; อพย 35.30; อพย 35.31; อพย 35.34; อพย 35.35; อพย 36.1; อพย 36.2; อพย 36.5; อพย 38.22; อพย 39.1; อพย 39.5; อพย 39.7; อพย 39.21; อพย 39.26; อพย 39.29; อพย 39.31; อพย 39.32; อพย 39.42; อพย 39.43; อพย 40.16; อพย 40.19; อพย 40.21; อพย 40.23; อพย 40.25; อพย 40.27; อพย 40.29; อพย 40.32; อพย 40.38; ลนต 1.1; ลนต 1.4; ลนต 4.2; ลนต 4.22; ลนต 4.27; ลนต 5.17; ลนต 7.36; ลนต 7.38; ลนต 8.4; ลนต 8.5; ลนต 8.9; ลนต 8.13; ลนต 8.17; ลนต 8.21; ลนต 8.29; ลนต 8.34; ลนต 8.35; ลนต 8.36; ลนต 9.4; ลนต 9.6; ลนต 9.7; ลนต 9.10; ลนต 10.1; ลนต 10.6; ลนต 10.15; ลนต 13.5; ลนต 16.34; ลนต 17.2; ลนต 24.23; ลนต 26.46; ลนต 27.34; กดว 1.54; กดว 2.33; กดว 2.34; กดว 3.51; กดว 4.49; กดว 5.21; กดว 6.24; กดว 6.25; กดว 6.26; กดว 10.11; กดว 10.29; กดว 10.32; กดว 10.35; กดว 11.1; กดว 11.10; กดว 11.11; กดว 11.15; กดว 11.18; กดว 11.29; กดว 11.33; กดว 12.2; กดว 12.5; กดว 12.9; กดว 12.13; กดว 14.8; กดว 14.13; กดว 14.14; กดว 14.15; กดว 14.16; กดว 14.17; กดว 14.18; กดว 14.19; กดว 14.40; กดว 15.23; กดว 15.36; กดว 16.3; กดว 16.5; กดว 16.7; กดว 16.10; กดว 16.15; กดว 16.22; กดว 16.29; กดว 19.2; กดว 20.9; กดว 20.13; กดว 20.16; กดว 20.27; กดว 21.2; กดว 21.3; กดว 21.6; กดว 21.7; กดว 21.14; กดว 22.13; กดว 22.22; กดว 22.31; กดว 23.4; กดว 23.5; กดว 23.8; กดว 23.16; กดว 23.19; กดว 23.20; กดว 23.21; กดว 23.22; กดว 23.23; กดว 23.27; กดว 24.1; กดว 24.6; กดว 24.8; กดว 24.11; กดว 24.23; กดว 25.3; กดว 26.4; กดว 27.11; กดว 27.16; กดว 27.22; กดว 29.40; กดว 30.1; กดว 30.5; กดว 30.8; กดว 30.12; กดว 30.16; กดว 31.7; กดว 31.31; กดว 31.41; กดว 31.47; กดว 32.4; กดว 32.7; กดว 32.9; กดว 32.10; กดว 32.13; กดว 32.15; กดว 32.21; กดว 33.4; กดว 34.13; กดว 34.29; กดว 36.6; กดว 36.10; กดว 36.13; พบญ 1.3; พบญ 1.8; พบญ 1.10; พบญ 1.11; พบญ 1.21; พบญ 1.27; พบญ 1.30; พบญ 1.31; พบญ 1.33; พบญ 1.34; พบญ 1.37; พบญ 1.45; พบญ 2.7; พบญ 2.14; พบญ 2.15; พบญ 2.21; พบญ 2.22; พบญ 2.29; พบญ 2.30; พบญ 2.33; พบญ 2.36; พบญ 3.3; พบญ 3.18; พบญ 3.21; พบญ 3.22; พบญ 3.24; พบญ 3.25; พบญ 3.26; พบญ 4.3; พบญ 4.5; พบญ 4.7; พบญ 4.13; พบญ 4.14; พบญ 4.19; พบญ 4.20; พบญ 4.21; พบญ 4.23; พบญ 4.24; พบญ 4.25; พบญ 4.27; พบญ 4.31; พบญ 4.32; พบญ 4.34; พบญ 4.35; พบญ 4.36; พบญ 4.37; พบญ 4.38; พบญ 4.39; พบญ 5.2; พบญ 5.3; พบญ 5.11; พบญ 5.12; พบญ 5.15; พบญ 5.16; พบญ 5.22; พบญ 5.24; พบญ 5.28; พบญ 5.32; พบญ 5.33; พบญ 6.1; พบญ 6.3; พบญ 6.10; พบญ 6.12; พบญ 6.15; พบญ 6.17; พบญ 6.18; พบญ 6.19; พบญ 6.21; พบญ 6.22; พบญ 6.23; พบญ 6.24; พบญ 6.25; พบญ 7.1; พบญ 7.2; พบญ 7.4; พบญ 7.6; พบญ 7.7; พบญ 7.8; พบญ 7.9; พบญ 7.10; พบญ 7.12; พบญ 7.13; พบญ 7.15; พบญ 7.16; พบญ 7.19; พบญ 7.20; พบญ 7.21; พบญ 7.23; พบญ 7.24; พบญ 8.1; พบญ 8.2; พบญ 8.3; พบญ 8.5; พบญ 8.7; พบญ 8.14; พบญ 8.15; พบญ 8.16; พบญ 8.18; พบญ 8.20; พบญ 9.3; พบญ 9.4; พบญ 9.5; พบญ 9.8; พบญ 9.18; พบญ 9.19; พบญ 9.20; พบญ 9.22; พบญ 9.23; พบญ 9.25; พบญ 9.26; พบญ 9.27; พบญ 9.28; พบญ 9.29; พบญ 10.4; พบญ 10.5; พบญ 10.9; พบญ 10.10; พบญ 10.12; พบญ 10.15; พบญ 10.17; พบญ 10.18; พบญ 10.21; พบญ 10.22; พบญ 11.2; พบญ 11.3; พบญ 11.4; พบญ 11.5; พบญ 11.6; พบญ 11.7; พบญ 11.9; พบญ 11.12; พบญ 11.17; พบญ 11.21; พบญ 11.23; พบญ 11.25; พบญ 12.5; พบญ 12.11; พบญ 12.14; พบญ 12.18; พบญ 12.20; พบญ 12.21; พบญ 12.26; พบญ 12.31; พบญ 13.3; พบญ 13.5; พบญ 13.10; พบญ 13.17; พบญ 14.2; พบญ 14.23; พบญ 14.24; พบญ 14.25; พบญ 14.29; พบญ 15.4; พบญ 15.6; พบญ 15.10; พบญ 15.14; พบญ 15.15; พบญ 15.18; พบญ 15.20; พบญ 16.1; พบญ 16.2; พบญ 16.5; พบญ 16.6; พบญ 16.7; พบญ 16.10; พบญ 16.11; พบญ 16.15; พบญ 16.16; พบญ 16.22; พบญ 17.8; พบญ 17.10; พบญ 17.15; พบญ 18.2; พบญ 18.6; พบญ 18.12; พบญ 18.14; พบญ 19.1; พบญ 19.8; พบญ 20.1; พบญ 20.4; พบญ 20.17; พบญ 21.5; พบญ 21.8; พบญ 21.10; พบญ 23.5; พบญ 23.14; พบญ 23.20; พบญ 23.21; พบญ 26.2; พบญ 26.3; พบญ 26.7; พบญ 26.8; พบญ 26.9; พบญ 26.13; พบญ 26.14; พบญ 26.15; พบญ 26.16; พบญ 26.18; พบญ 26.19; พบญ 27.3; พบญ 28.1; พบญ 28.7; พบญ 28.8; พบญ 28.9; พบญ 28.11; พบญ 28.12; พบญ 28.13; พบญ 28.20; พบญ 28.21; พบญ 28.22; พบญ 28.24; พบญ 28.25; พบญ 28.27; พบญ 28.28; พบญ 28.35; พบญ 28.36; พบญ 28.37; พบญ 28.48; พบญ 28.49; พบญ 28.58; พบญ 28.59; พบญ 28.60; พบญ 28.61; พบญ 28.63; พบญ 28.64; พบญ 29.1; พบญ 29.2; พบญ 29.12; พบญ 29.13; พบญ 29.20; พบญ 29.21; พบญ 29.22; พบญ 29.23; พบญ 29.24; พบญ 29.25; พบญ 29.28; พบญ 29.29; พบญ 30.1; พบญ 30.3; พบญ 30.4; พบญ 30.5; พบญ 30.6; พบญ 30.7; พบญ 30.9; พบญ 30.20; พบญ 31.3; พบญ 31.4; พบญ 31.5; พบญ 31.6; พบญ 31.7; พบญ 31.8; พบญ 31.11; พบญ 31.15; พบญ 31.17; พบญ 31.29; พบญ 32.4; พบญ 32.6; พบญ 32.8; พบญ 32.10; พบญ 32.12; พบญ 32.13; พบญ 32.16; พบญ 32.18; พบญ 32.19; พบญ 32.27; พบญ 32.30; พบญ 32.36; พบญ 32.43; พบญ 33.2; พบญ 33.3; พบญ 33.5; พบญ 33.7; พบญ 33.8; พบญ 33.11; พบญ 33.12; พบญ 33.20; พบญ 33.27; พบญ 33.29; พบญ 34.1; พบญ 34.6; พบญ 34.9; พบญ 34.10; พบญ 34.11; ยชว 1.9; ยชว 1.17; ยชว 2.10; ยชว 2.24; ยชว 3.5; ยชว 3.10; ยชว 4.14; ยชว 4.23; ยชว 4.24; ยชว 5.1; ยชว 5.6; ยชว 5.7; ยชว 6.16; ยชว 6.27; ยชว 7.7; ยชว 7.9; ยชว 7.14; ยชว 7.16; ยชว 7.17; ยชว 7.18; ยชว 7.25; ยชว 7.26; ยชว 8.7; ยชว 8.27; ยชว 9.9; ยชว 9.10; ยชว 9.27; ยชว 10.10; ยชว 10.11; ยชว 10.12; ยชว 10.14; ยชว 10.25; ยชว 10.30; ยชว 10.32; ยชว 10.40; ยชว 10.42; ยชว 11.8; ยชว 11.15; ยชว 11.20; ยชว 14.2; ยชว 14.5; ยชว 14.10; ยชว 14.12; ยชว 17.4; ยชว 17.14; ยชว 21.2; ยชว 21.43; ยชว 21.44; ยชว 21.45; ยชว 22.4; ยชว 22.18; ยชว 22.22; ยชว 22.23; ยชว 22.25; ยชว 22.31; ยชว 23.3; ยชว 23.5; ยชว 23.9; ยชว 23.10; ยชว 23.13; ยชว 23.15; ยชว 23.16; ยชว 24.17; ยชว 24.18; ยชว 24.19; ยชว 24.20; ยชว 24.31; วนฉ 1.4; วนฉ 1.7; วนฉ 1.19; วนฉ 1.22; วนฉ 2.7; วนฉ 2.10; วนฉ 2.12; วนฉ 2.14; วนฉ 2.15; วนฉ 2.16; วนฉ 2.18; วนฉ 2.23; วนฉ 3.1; วนฉ 3.2; วนฉ 3.4; วนฉ 3.8; วนฉ 3.9; วนฉ 3.10; วนฉ 3.12; วนฉ 3.15; วนฉ 3.19; วนฉ 3.24; วนฉ 3.28; วนฉ 4.2; วนฉ 4.6; วนฉ 4.14; วนฉ 4.15; วนฉ 4.23; วนฉ 5.2; วนฉ 5.3; วนฉ 5.13; วนฉ 6.1; วนฉ 6.8; วนฉ 6.12; วนฉ 6.13; วนฉ 6.14; วนฉ 6.17; วนฉ 6.34; วนฉ 6.37; วนฉ 6.40; วนฉ 7.14; วนฉ 7.15; วนฉ 7.22; วนฉ 8.19; วนฉ 8.23; วนฉ 8.26; วนฉ 8.34; วนฉ 9.7; วนฉ 9.23; วนฉ 9.56; วนฉ 9.57; วนฉ 10.7; วนฉ 10.15; วนฉ 10.16; วนฉ 11.9; วนฉ 11.10; วนฉ 11.21; วนฉ 11.30; วนฉ 11.32; วนฉ 11.36; วนฉ 12.3; วนฉ 13.1; วนฉ 13.8; วนฉ 13.9; วนฉ 13.23; วนฉ 13.24; วนฉ 13.25; วนฉ 14.4; วนฉ 14.6; วนฉ 14.19; วนฉ 15.14; วนฉ 15.19; วนฉ 16.20; วนฉ 16.28; วนฉ 17.2; วนฉ 17.13; วนฉ 18.10; วนฉ 20.35; วนฉ 21.15; นรธ 1.6; นรธ 1.8; นรธ 1.9; นรธ 1.17; นรธ 1.20; นรธ 1.21; นรธ 2.4; นรธ 2.12; นรธ 2.20; นรธ 3.10; นรธ 3.13; นรธ 4.11; นรธ 4.14; 1ซมอ 1.5; 1ซมอ 1.6; 1ซมอ 1.11; 1ซมอ 1.19; 1ซมอ 2.3; 1ซมอ 2.6; 1ซมอ 2.7; 1ซมอ 2.8; 1ซมอ 2.9; 1ซมอ 2.10; 1ซมอ 2.21; 1ซมอ 2.25; 1ซมอ 2.30; 1ซมอ 2.32; 1ซมอ 3.4; 1ซมอ 3.6; 1ซมอ 3.7; 1ซมอ 3.8; 1ซมอ 3.9; 1ซมอ 3.10; 1ซมอ 3.17; 1ซมอ 3.18; 1ซมอ 3.19; 1ซมอ 3.21; 1ซมอ 4.3; 1ซมอ 4.8; 1ซมอ 5.6; 1ซมอ 5.9; 1ซมอ 6.5; 1ซมอ 6.6; 1ซมอ 6.9; 1ซมอ 6.19; 1ซมอ 7.3; 1ซมอ 7.8; 1ซมอ 7.9; 1ซมอ 7.10; 1ซมอ 7.12; 1ซมอ 8.7; 1ซมอ 8.21; 1ซมอ 9.17; 1ซมอ 10.1; 1ซมอ 10.7; 1ซมอ 10.9; 1ซมอ 10.24; 1ซมอ 10.26; 1ซมอ 11.13; 1ซมอ 12.3; 1ซมอ 12.5; 1ซมอ 12.6; 1ซมอ 12.7; 1ซมอ 12.8; 1ซมอ 12.9; 1ซมอ 12.10; 1ซมอ 12.11; 1ซมอ 12.13; 1ซมอ 12.16; 1ซมอ 12.17; 1ซมอ 12.18; 1ซมอ 12.22; 1ซมอ 12.24; 1ซมอ 13.1; 1ซมอ 13.2; 1ซมอ 13.8; 1ซมอ 13.10; 1ซมอ 13.13; 1ซมอ 13.14; 1ซมอ 13.15; 1ซมอ 14.2; 1ซมอ 14.6; 1ซมอ 14.10; 1ซมอ 14.12; 1ซมอ 14.23; 1ซมอ 14.24; 1ซมอ 14.27; 1ซมอ 14.36; 1ซมอ 14.37; 1ซมอ 14.39; 1ซมอ 14.40; 1ซมอ 14.41; 1ซมอ 14.44; 1ซมอ 14.45; 1ซมอ 14.47; 1ซมอ 14.48; 1ซมอ 14.52; 1ซมอ 15.1; 1ซมอ 15.5; 1ซมอ 15.7; 1ซมอ 15.8; 1ซมอ 15.12; 1ซมอ 15.17; 1ซมอ 15.18; 1ซมอ 15.20; 1ซมอ 15.22; 1ซมอ 15.23; 1ซมอ 15.26; 1ซมอ 15.28; 1ซมอ 15.35; 1ซมอ 16.4; 1ซมอ 16.6; 1ซมอ 16.8; 1ซมอ 16.9; 1ซมอ 16.10; 1ซมอ 16.18; 1ซมอ 16.21; 1ซมอ 16.22; 1ซมอ 16.23; 1ซมอ 17.37; 1ซมอ 17.38; 1ซมอ 17.46; 1ซมอ 17.47; 1ซมอ 17.55; 1ซมอ 18.2; 1ซมอ 18.5; 1ซมอ 18.8; 1ซมอ 18.9; 1ซมอ 18.10; 1ซมอ 18.11; 1ซมอ 18.12; 1ซมอ 18.14; 1ซมอ 18.15; 1ซมอ 18.17; 1ซมอ 18.19; 1ซมอ 18.21; 1ซมอ 18.22; 1ซมอ 18.25; 1ซมอ 18.28; 1ซมอ 18.29; 1ซมอ 19.4; 1ซมอ 19.5; 1ซมอ 19.6; 1ซมอ 19.9; 1ซมอ 19.10; 1ซมอ 19.11; 1ซมอ 19.18; 1ซมอ 19.21; 1ซมอ 19.23; 1ซมอ 19.24; 1ซมอ 20.2; 1ซมอ 20.3; 1ซมอ 20.7; 1ซมอ 20.13; 1ซมอ 20.15; 1ซมอ 20.16; 1ซมอ 20.21; 1ซมอ 20.22; 1ซมอ 20.23; 1ซมอ 20.25; 1ซมอ 20.26; 1ซมอ 20.33; 1ซมอ 20.42; 1ซมอ 21.2; 1ซมอ 22.3; 1ซมอ 22.6; 1ซมอ 22.15; 1ซมอ 23.7; 1ซมอ 23.8; 1ซมอ 23.9; 1ซมอ 23.11; 1ซมอ 23.13; 1ซมอ 23.14; 1ซมอ 23.15; 1ซมอ 23.21; 1ซมอ 23.25; 1ซมอ 24.2; 1ซมอ 24.6; 1ซมอ 24.7; 1ซมอ 24.8; 1ซมอ 24.9; 1ซมอ 24.10; 1ซมอ 24.11; 1ซมอ 24.12; 1ซมอ 24.15; 1ซมอ 24.16; 1ซมอ 24.18; 1ซมอ 24.19; 1ซมอ 25.22; 1ซมอ 25.26; 1ซมอ 25.28; 1ซมอ 25.30; 1ซมอ 25.31; 1ซมอ 25.32; 1ซมอ 25.34; 1ซมอ 25.38; 1ซมอ 25.39; 1ซมอ 25.44; 1ซมอ 26.2; 1ซมอ 26.3; 1ซมอ 26.4; 1ซมอ 26.5; 1ซมอ 26.8; 1ซมอ 26.9; 1ซมอ 26.10; 1ซมอ 26.11; 1ซมอ 26.12; 1ซมอ 26.16; 1ซมอ 26.17; 1ซมอ 26.19; 1ซมอ 26.23; 1ซมอ 26.24; 1ซมอ 26.25; 1ซมอ 27.1; 1ซมอ 27.5; 1ซมอ 27.6; 1ซมอ 27.12; 1ซมอ 28.3; 1ซมอ 28.4; 1ซมอ 28.6; 1ซมอ 28.8; 1ซมอ 28.9; 1ซมอ 28.10; 1ซมอ 28.12; 1ซมอ 28.14; 1ซมอ 28.15; 1ซมอ 28.16; 1ซมอ 28.17; 1ซมอ 28.18; 1ซมอ 28.19; 1ซมอ 28.20; 1ซมอ 28.22; 1ซมอ 28.23; 1ซมอ 28.25; 1ซมอ 29.6; 1ซมอ 30.23; 1ซมอ 31.4; 2ซมอ 1.6; 2ซมอ 1.7; 2ซมอ 1.10; 2ซมอ 1.14; 2ซมอ 1.16; 2ซมอ 1.23; 2ซมอ 1.24; 2ซมอ 2.5; 2ซมอ 2.6; 2ซมอ 2.10; 2ซมอ 2.11; 2ซมอ 2.27; 2ซมอ 3.2; 2ซมอ 3.9; 2ซมอ 3.11; 2ซมอ 3.12; 2ซมอ 3.15; 2ซมอ 3.18; 2ซมอ 3.20; 2ซมอ 3.21; 2ซมอ 3.22; 2ซมอ 3.23; 2ซมอ 3.24; 2ซมอ 3.25; 2ซมอ 3.26; 2ซมอ 3.28; 2ซมอ 3.33; 2ซมอ 3.35; 2ซมอ 3.36; 2ซมอ 3.39; 2ซมอ 4.1; 2ซมอ 4.8; 2ซมอ 4.9; 2ซมอ 4.12; 2ซมอ 5.2; 2ซมอ 5.3; 2ซมอ 5.4; 2ซมอ 5.5; 2ซมอ 5.7; 2ซมอ 5.9; 2ซมอ 5.10; 2ซมอ 5.12; 2ซมอ 5.13; 2ซมอ 5.17; 2ซมอ 5.19; 2ซมอ 5.20; 2ซมอ 5.25; 2ซมอ 6.1; 2ซมอ 6.2; 2ซมอ 6.7; 2ซมอ 6.8; 2ซมอ 6.9; 2ซมอ 6.10; 2ซมอ 6.11; 2ซมอ 6.12; 2ซมอ 6.13; 2ซมอ 6.14; 2ซมอ 6.17; 2ซมอ 6.18; 2ซมอ 6.19; 2ซมอ 6.20; 2ซมอ 6.21; 2ซมอ 7.1; 2ซมอ 7.3; 2ซมอ 7.11; 2ซมอ 7.18; 2ซมอ 7.19; 2ซมอ 7.20; 2ซมอ 7.21; 2ซมอ 7.22; 2ซมอ 7.23; 2ซมอ 7.24; 2ซมอ 7.25; 2ซมอ 7.26; 2ซมอ 7.27; 2ซมอ 7.28; 2ซมอ 7.29; 2ซมอ 8.1; 2ซมอ 8.2; 2ซมอ 8.3; 2ซมอ 8.4; 2ซมอ 8.5; 2ซมอ 8.6; 2ซมอ 8.7; 2ซมอ 8.8; 2ซมอ 8.10; 2ซมอ 8.11; 2ซมอ 8.14; 2ซมอ 8.15; 2ซมอ 10.5; 2ซมอ 10.7; 2ซมอ 10.12; 2ซมอ 10.16; 2ซมอ 10.17; 2ซมอ 10.18; 2ซมอ 11.1; 2ซมอ 11.2; 2ซมอ 11.3; 2ซมอ 11.4; 2ซมอ 11.6; 2ซมอ 11.11; 2ซมอ 11.13; 2ซมอ 11.14; 2ซมอ 11.27; 2ซมอ 12.1; 2ซมอ 12.5; 2ซมอ 12.13; 2ซมอ 12.15; 2ซมอ 12.16; 2ซมอ 12.17; 2ซมอ 12.18; 2ซมอ 12.20; 2ซมอ 12.21; 2ซมอ 12.22; 2ซมอ 12.24; 2ซมอ 12.25; 2ซมอ 12.28; 2ซมอ 12.29; 2ซมอ 12.30; 2ซมอ 12.31; 2ซมอ 13.7; 2ซมอ 13.9; 2ซมอ 13.21; 2ซมอ 13.25; 2ซมอ 13.27; 2ซมอ 13.29; 2ซมอ 13.31; 2ซมอ 13.37; 2ซมอ 13.38; 2ซมอ 13.39; 2ซมอ 14.11; 2ซมอ 14.13; 2ซมอ 14.14; 2ซมอ 14.16; 2ซมอ 14.17; 2ซมอ 14.18; 2ซมอ 14.19; 2ซมอ 14.20; 2ซมอ 14.22; 2ซมอ 14.32; 2ซมอ 14.33; 2ซมอ 15.2; 2ซมอ 15.3; 2ซมอ 15.7; 2ซมอ 15.8; 2ซมอ 15.16; 2ซมอ 15.21; 2ซมอ 15.25; 2ซมอ 15.26; 2ซมอ 15.31; 2ซมอ 16.2; 2ซมอ 16.4; 2ซมอ 16.8; 2ซมอ 16.11; 2ซมอ 16.12; 2ซมอ 16.13; 2ซมอ 16.14; 2ซมอ 16.16; 2ซมอ 16.22; 2ซมอ 17.8; 2ซมอ 17.14; 2ซมอ 17.21; 2ซมอ 17.22; 2ซมอ 17.25; 2ซมอ 18.1; 2ซมอ 18.2; 2ซมอ 18.4; 2ซมอ 18.9; 2ซมอ 18.19; 2ซมอ 18.28; 2ซมอ 18.31; 2ซมอ 18.33; 2ซมอ 19.2; 2ซมอ 19.4; 2ซมอ 19.5; 2ซมอ 19.6; 2ซมอ 19.7; 2ซมอ 19.8; 2ซมอ 19.9; 2ซมอ 19.11; 2ซมอ 19.13; 2ซมอ 19.19; 2ซมอ 19.27; 2ซมอ 19.28; 2ซมอ 19.37; 2ซมอ 19.39; 2ซมอ 20.3; 2ซมอ 21.1; 2ซมอ 21.2; 2ซมอ 21.6; 2ซมอ 21.7; 2ซมอ 21.9; 2ซมอ 21.13; 2ซมอ 21.14; 2ซมอ 21.15; 2ซมอ 22.1; 2ซมอ 22.2; 2ซมอ 22.3; 2ซมอ 22.4; 2ซมอ 22.7; 2ซมอ 22.8; 2ซมอ 22.10; 2ซมอ 22.11; 2ซมอ 22.12; 2ซมอ 22.14; 2ซมอ 22.15; 2ซมอ 22.17; 2ซมอ 22.18; 2ซมอ 22.19; 2ซมอ 22.20; 2ซมอ 22.21; 2ซมอ 22.25; 2ซมอ 22.26; 2ซมอ 22.27; 2ซมอ 22.28; 2ซมอ 22.29; 2ซมอ 22.31; 2ซมอ 22.33; 2ซมอ 22.34; 2ซมอ 22.35; 2ซมอ 22.36; 2ซมอ 22.40; 2ซมอ 22.41; 2ซมอ 22.42; 2ซมอ 22.44; 2ซมอ 22.47; 2ซมอ 22.48; 2ซมอ 22.49; 2ซมอ 22.51; 2ซมอ 23.3; 2ซมอ 23.5; 2ซมอ 23.8; 2ซมอ 23.10; 2ซมอ 23.12; 2ซมอ 23.16; 2ซมอ 23.17; 2ซมอ 23.23; 2ซมอ 24.1; 2ซมอ 24.3; 2ซมอ 24.10; 2ซมอ 24.11; 2ซมอ 24.13; 2ซมอ 24.15; 2ซมอ 24.16; 2ซมอ 24.19; 2ซมอ 24.22; 2ซมอ 24.24; 2ซมอ 24.25; 1พกษ 1.1; 1พกษ 1.2; 1พกษ 1.4; 1พกษ 1.11; 1พกษ 1.12; 1พกษ 1.13; 1พกษ 1.15; 1พกษ 1.17; 1พกษ 1.18; 1พกษ 1.20; 1พกษ 1.25; 1พกษ 1.27; 1พกษ 1.29; 1พกษ 1.31; 1พกษ 1.34; 1พกษ 1.37; 1พกษ 1.39; 1พกษ 1.43; 1พกษ 1.46; 1พกษ 1.47; 1พกษ 1.48; 1พกษ 2.1; 1พกษ 2.11; 1พกษ 2.15; 1พกษ 2.19; 1พกษ 2.23; 1พกษ 2.24; 1พกษ 2.27; 1พกษ 2.32; 1พกษ 2.35; 1พกษ 2.36; 1พกษ 2.42; 1พกษ 2.44; 1พกษ 2.46; 1พกษ 3.1; 1พกษ 3.3; 1พกษ 3.4; 1พกษ 3.5; 1พกษ 3.6; 1พกษ 3.7; 1พกษ 3.8; 1พกษ 3.9; 1พกษ 3.26; 1พกษ 3.28; 1พกษ 4.7; 1พกษ 4.21; 1พกษ 4.24; 1พกษ 4.29; 1พกษ 4.31; 1พกษ 5.3; 1พกษ 5.4; 1พกษ 5.11; 1พกษ 5.12; 1พกษ 5.13; 1พกษ 5.14; 1พกษ 5.17; 1พกษ 6.1; 1พกษ 6.2; 1พกษ 6.4; 1พกษ 6.5; 1พกษ 6.6; 1พกษ 6.9; 1พกษ 6.10; 1พกษ 6.14; 1พกษ 6.15; 1พกษ 6.16; 1พกษ 6.19; 1พกษ 6.20; 1พกษ 6.21; 1พกษ 6.22; 1พกษ 6.23; 1พกษ 6.27; 1พกษ 6.28; 1พกษ 6.29; 1พกษ 6.30; 1พกษ 6.31; 1พกษ 6.32; 1พกษ 6.33; 1พกษ 6.35; 1พกษ 6.36; 1พกษ 6.38; 1พกษ 7.1; 1พกษ 7.2; 1พกษ 7.6; 1พกษ 7.7; 1พกษ 7.8; 1พกษ 7.13; 1พกษ 7.46; 1พกษ 7.47; 1พกษ 7.48; 1พกษ 7.51; 1พกษ 8.1; 1พกษ 8.9; 1พกษ 8.13; 1พกษ 8.14; 1พกษ 8.15; 1พกษ 8.17; 1พกษ 8.20; 1พกษ 8.21; 1พกษ 8.23; 1พกษ 8.24; 1พกษ 8.25; 1พกษ 8.27; 1พกษ 8.28; 1พกษ 8.29; 1พกษ 8.30; 1พกษ 8.32; 1พกษ 8.34; 1พกษ 8.35; 1พกษ 8.36; 1พกษ 8.39; 1พกษ 8.40; 1พกษ 8.43; 1พกษ 8.44; 1พกษ 8.45; 1พกษ 8.46; 1พกษ 8.48; 1พกษ 8.49; 1พกษ 8.50; 1พกษ 8.51; 1พกษ 8.52; 1พกษ 8.53; 1พกษ 8.54; 1พกษ 8.55; 1พกษ 8.56; 1พกษ 8.57; 1พกษ 8.58; 1พกษ 8.63; 1พกษ 8.64; 1พกษ 8.65; 1พกษ 8.66; 1พกษ 9.2; 1พกษ 9.9; 1พกษ 9.10; 1พกษ 9.11; 1พกษ 9.21; 1พกษ 9.22; 1พกษ 9.25; 1พกษ 9.26; 1พกษ 10.1; 1พกษ 10.3; 1พกษ 10.4; 1พกษ 10.9; 1พกษ 10.12; 1พกษ 10.13; 1พกษ 10.16; 1พกษ 10.17; 1พกษ 10.18; 1พกษ 10.26; 1พกษ 10.27; 1พกษ 11.1; 1พกษ 11.2; 1พกษ 11.3; 1พกษ 11.4; 1พกษ 11.5; 1พกษ 11.6; 1พกษ 11.7; 1พกษ 11.8; 1พกษ 11.9; 1พกษ 11.10; 1พกษ 11.14; 1พกษ 11.23; 1พกษ 11.27; 1พกษ 11.28; 1พกษ 11.40; 1พกษ 11.41; 1พกษ 11.42; 1พกษ 12.4; 1พกษ 12.6; 1พกษ 12.7; 1พกษ 12.8; 1พกษ 12.9; 1พกษ 12.10; 1พกษ 12.13; 1พกษ 12.15; 1พกษ 12.16; 1พกษ 12.17; 1พกษ 12.18; 1พกษ 12.28; 1พกษ 12.29; 1พกษ 12.31; 1พกษ 12.32; 1พกษ 12.33; 1พกษ 13.1; 1พกษ 13.4; 1พกษ 13.6; 1พกษ 13.26; 1พกษ 14.6; 1พกษ 14.11; 1พกษ 14.14; 1พกษ 14.15; 1พกษ 14.16; 1พกษ 14.17; 1พกษ 14.19; 1พกษ 14.21; 1พกษ 14.24; 1พกษ 14.29; 1พกษ 14.31; 1พกษ 15.2; 1พกษ 15.4; 1พกษ 15.5; 1พกษ 15.7; 1พกษ 15.10; 1พกษ 15.11; 1พกษ 15.12; 1พกษ 15.13; 1พกษ 15.14; 1พกษ 15.15; 1พกษ 15.17; 1พกษ 15.18; 1พกษ 15.20; 1พกษ 15.21; 1พกษ 15.22; 1พกษ 15.23; 1พกษ 15.24; 1พกษ 15.25; 1พกษ 15.26; 1พกษ 15.27; 1พกษ 15.29; 1พกษ 15.30; 1พกษ 15.31; 1พกษ 15.33; 1พกษ 15.34; 1พกษ 16.7; 1พกษ 16.8; 1พกษ 16.9; 1พกษ 16.11; 1พกษ 16.12; 1พกษ 16.13; 1พกษ 16.14; 1พกษ 16.15; 1พกษ 16.18; 1พกษ 16.19; 1พกษ 16.20; 1พกษ 16.23; 1พกษ 16.24; 1พกษ 16.25; 1พกษ 16.26; 1พกษ 16.27; 1พกษ 16.31; 1พกษ 16.32; 1พกษ 16.33; 1พกษ 17.1; 1พกษ 17.12; 1พกษ 17.14; 1พกษ 17.18; 1พกษ 17.20; 1พกษ 17.22; 1พกษ 18.10; 1พกษ 18.12; 1พกษ 18.14; 1พกษ 18.15; 1พกษ 18.19; 1พกษ 18.20; 1พกษ 18.21; 1พกษ 18.24; 1พกษ 18.37; 1พกษ 18.39; 1พกษ 18.44; 1พกษ 18.45; 1พกษ 18.46; 1พกษ 19.11; 1พกษ 19.12; 1พกษ 20.4; 1พกษ 20.8; 1พกษ 20.11; 1พกษ 20.14; 1พกษ 20.15; 1พกษ 20.20; 1พกษ 20.22; 1พกษ 20.31; 1พกษ 20.39; 1พกษ 21.3; 1พกษ 21.4; 1พกษ 21.8; 1พกษ 21.9; 1พกษ 21.11; 1พกษ 21.15; 1พกษ 21.16; 1พกษ 21.26; 1พกษ 21.27; 1พกษ 22.6; 1พกษ 22.10; 1พกษ 22.12; 1พกษ 22.14; 1พกษ 22.15; 1พกษ 22.23; 1พกษ 22.30; 1พกษ 22.31; 1พกษ 22.32; 1พกษ 22.39; 1พกษ 22.40; 1พกษ 22.42; 1พกษ 22.43; 1พกษ 22.44; 1พกษ 22.45; 1พกษ 22.46; 1พกษ 22.48; 1พกษ 22.50; 1พกษ 22.51; 1พกษ 22.52; 1พกษ 22.53; 2พกษ 1.2; 2พกษ 1.18; 2พกษ 2.1; 2พกษ 2.2; 2พกษ 2.3; 2พกษ 2.4; 2พกษ 2.5; 2พกษ 2.6; 2พกษ 2.14; 2พกษ 3.1; 2พกษ 3.2; 2พกษ 3.3; 2พกษ 3.4; 2พกษ 3.6; 2พกษ 3.7; 2พกษ 3.8; 2พกษ 3.10; 2พกษ 3.13; 2พกษ 3.14; 2พกษ 3.15; 2พกษ 3.18; 2พกษ 3.26; 2พกษ 3.27; 2พกษ 4.27; 2พกษ 4.30; 2พกษ 5.1; 2พกษ 5.7; 2พกษ 5.8; 2พกษ 5.16; 2พกษ 5.18; 2พกษ 5.20; 2พกษ 6.9; 2พกษ 6.10; 2พกษ 6.11; 2พกษ 6.14; 2พกษ 6.17; 2พกษ 6.18; 2พกษ 6.20; 2พกษ 6.22; 2พกษ 6.23; 2พกษ 6.24; 2พกษ 6.26; 2พกษ 6.27; 2พกษ 6.28; 2พกษ 6.30; 2พกษ 6.31; 2พกษ 6.32; 2พกษ 7.2; 2พกษ 7.6; 2พกษ 7.12; 2พกษ 7.14; 2พกษ 7.17; 2พกษ 7.19; 2พกษ 8.1; 2พกษ 8.6; 2พกษ 8.7; 2พกษ 8.9; 2พกษ 8.10; 2พกษ 8.13; 2พกษ 8.16; 2พกษ 8.17; 2พกษ 8.18; 2พกษ 8.19; 2พกษ 8.23; 2พกษ 8.24; 2พกษ 8.25; 2พกษ 8.26; 2พกษ 8.27; 2พกษ 8.29; 2พกษ 9.15; 2พกษ 9.16; 2พกษ 9.21; 2พกษ 9.23; 2พกษ 9.24; 2พกษ 9.25; 2พกษ 9.27; 2พกษ 9.30; 2พกษ 9.33; 2พกษ 9.34; 2พกษ 10.1; 2พกษ 10.5; 2พกษ 10.6; 2พกษ 10.10; 2พกษ 10.11; 2พกษ 10.12; 2พกษ 10.13; 2พกษ 10.15; 2พกษ 10.17; 2พกษ 10.18; 2พกษ 10.19; 2พกษ 10.21; 2พกษ 10.24; 2พกษ 10.28; 2พกษ 10.29; 2พกษ 10.31; 2พกษ 10.32; 2พกษ 10.34; 2พกษ 10.35; 2พกษ 10.36; 2พกษ 11.1; 2พกษ 11.12; 2พกษ 11.13; 2พกษ 11.14; 2พกษ 11.20; 2พกษ 12.1; 2พกษ 12.2; 2พกษ 12.18; 2พกษ 12.19; 2พกษ 13.1; 2พกษ 13.2; 2พกษ 13.3; 2พกษ 13.4; 2พกษ 13.5; 2พกษ 13.6; 2พกษ 13.8; 2พกษ 13.9; 2พกษ 13.10; 2พกษ 13.11; 2พกษ 13.12; 2พกษ 13.13; 2พกษ 13.15; 2พกษ 13.16; 2พกษ 13.17; 2พกษ 13.18; 2พกษ 13.19; 2พกษ 13.23; 2พกษ 14.2; 2พกษ 14.3; 2พกษ 14.4; 2พกษ 14.5; 2พกษ 14.6; 2พกษ 14.7; 2พกษ 14.8; 2พกษ 14.9; 2พกษ 14.11; 2พกษ 14.14; 2พกษ 14.15; 2พกษ 14.16; 2พกษ 14.17; 2พกษ 14.19; 2พกษ 14.22; 2พกษ 14.23; 2พกษ 14.24; 2พกษ 14.25; 2พกษ 14.27; 2พกษ 14.28; 2พกษ 14.29; 2พกษ 15.2; 2พกษ 15.3; 2พกษ 15.5; 2พกษ 15.6; 2พกษ 15.7; 2พกษ 15.9; 2พกษ 15.17; 2พกษ 15.18; 2พกษ 15.20; 2พกษ 15.21; 2พกษ 15.23; 2พกษ 15.24; 2พกษ 15.26; 2พกษ 15.27; 2พกษ 15.28; 2พกษ 15.31; 2พกษ 15.33; 2พกษ 15.34; 2พกษ 15.35; 2พกษ 15.36; 2พกษ 15.37; 2พกษ 15.38; 2พกษ 16.2; 2พกษ 16.3; 2พกษ 16.4; 2พกษ 16.5; 2พกษ 16.6; 2พกษ 16.7; 2พกษ 16.8; 2พกษ 16.9; 2พกษ 16.10; 2พกษ 16.12; 2พกษ 16.13; 2พกษ 16.14; 2พกษ 16.15; 2พกษ 16.17; 2พกษ 16.18; 2พกษ 16.19; 2พกษ 16.20; 2พกษ 17.1; 2พกษ 17.2; 2พกษ 17.3; 2พกษ 17.4; 2พกษ 17.5; 2พกษ 17.6; 2พกษ 17.7; 2พกษ 17.8; 2พกษ 17.11; 2พกษ 17.13; 2พกษ 17.15; 2พกษ 17.17; 2พกษ 17.18; 2พกษ 17.20; 2พกษ 17.21; 2พกษ 17.22; 2พกษ 17.23; 2พกษ 17.25; 2พกษ 17.26; 2พกษ 17.34; 2พกษ 17.35; 2พกษ 17.37; 2พกษ 17.39; 2พกษ 18.2; 2พกษ 18.3; 2พกษ 18.4; 2พกษ 18.5; 2พกษ 18.6; 2พกษ 18.7; 2พกษ 18.8; 2พกษ 18.9; 2พกษ 18.13; 2พกษ 18.14; 2พกษ 18.16; 2พกษ 18.30; 2พกษ 18.32; 2พกษ 18.35; 2พกษ 19.1; 2พกษ 19.2; 2พกษ 19.4; 2พกษ 19.9; 2พกษ 19.14; 2พกษ 19.15; 2พกษ 19.16; 2พกษ 19.19; 2พกษ 20.1; 2พกษ 20.2; 2พกษ 20.3; 2พกษ 20.7; 2พกษ 20.8; 2พกษ 20.9; 2พกษ 20.11; 2พกษ 20.12; 2พกษ 20.13; 2พกษ 20.16; 2พกษ 20.20; 2พกษ 20.21; 2พกษ 21.1; 2พกษ 21.2; 2พกษ 21.3; 2พกษ 21.4; 2พกษ 21.6; 2พกษ 21.7; 2พกษ 21.9; 2พกษ 21.11; 2พกษ 21.16; 2พกษ 21.17; 2พกษ 21.18; 2พกษ 21.19; 2พกษ 21.20; 2พกษ 21.21; 2พกษ 21.22; 2พกษ 21.25; 2พกษ 22.1; 2พกษ 22.2; 2พกษ 22.3; 2พกษ 22.11; 2พกษ 22.12; 2พกษ 23.1; 2พกษ 23.2; 2พกษ 23.3; 2พกษ 23.4; 2พกษ 23.5; 2พกษ 23.6; 2พกษ 23.7; 2พกษ 23.8; 2พกษ 23.10; 2พกษ 23.11; 2พกษ 23.12; 2พกษ 23.13; 2พกษ 23.14; 2พกษ 23.15; 2พกษ 23.16; 2พกษ 23.17; 2พกษ 23.19; 2พกษ 23.20; 2พกษ 23.21; 2พกษ 23.24; 2พกษ 23.26; 2พกษ 23.28; 2พกษ 23.29; 2พกษ 23.31; 2พกษ 23.32; 2พกษ 23.34; 2พกษ 23.35; 2พกษ 23.36; 2พกษ 23.37; 2พกษ 24.2; 2พกษ 24.3; 2พกษ 24.4; 2พกษ 24.5; 2พกษ 24.6; 2พกษ 24.7; 2พกษ 24.8; 2พกษ 24.9; 2พกษ 24.12; 2พกษ 24.13; 2พกษ 24.14; 2พกษ 24.16; 2พกษ 24.18; 2พกษ 24.19; 2พกษ 24.20; 2พกษ 25.16; 2พกษ 25.21; 2พกษ 25.22; 2พกษ 25.27; 1พศด 1.43; 1พศด 2.3; 1พศด 3.4; 1พศด 4.10; 1พศด 5.20; 1พศด 5.25; 1พศด 5.26; 1พศด 6.10; 1พศด 6.15; 1พศด 6.31; 1พศด 6.32; 1พศด 9.20; 1พศด 10.3; 1พศด 10.4; 1พศด 10.13; 1พศด 10.14; 1พศด 11.2; 1พศด 11.3; 1พศด 11.5; 1พศด 11.7; 1พศด 11.8; 1พศด 11.9; 1พศด 11.14; 1พศด 11.18; 1พศด 11.19; 1พศด 11.25; 1พศด 12.17; 1พศด 12.18; 1พศด 13.1; 1พศด 13.10; 1พศด 13.11; 1พศด 13.12; 1พศด 13.13; 1พศด 13.14; 1พศด 14.1; 1พศด 14.2; 1พศด 14.3; 1พศด 14.4; 1พศด 14.8; 1พศด 14.10; 1พศด 14.11; 1พศด 14.12; 1พศด 14.16; 1พศด 14.17; 1พศด 15.1; 1พศด 15.2; 1พศด 15.3; 1พศด 15.4; 1พศด 15.11; 1พศด 15.13; 1พศด 15.16; 1พศด 15.26; 1พศด 15.27; 1พศด 15.29; 1พศด 16.1; 1พศด 16.2; 1พศด 16.3; 1พศด 16.4; 1พศด 16.7; 1พศด 16.12; 1พศด 16.15; 1พศด 16.16; 1พศด 16.17; 1พศด 16.21; 1พศด 16.25; 1พศด 16.26; 1พศด 16.31; 1พศด 16.35; 1พศด 16.37; 1พศด 16.39; 1พศด 16.40; 1พศด 17.2; 1พศด 17.10; 1พศด 17.16; 1พศด 17.17; 1พศด 17.18; 1พศด 17.19; 1พศด 17.21; 1พศด 17.22; 1พศด 17.23; 1พศด 17.24; 1พศด 17.25; 1พศด 17.26; 1พศด 17.27; 1พศด 18.1; 1พศด 18.2; 1พศด 18.3; 1พศด 18.4; 1พศด 18.5; 1พศด 18.6; 1พศด 18.7; 1พศด 18.8; 1พศด 18.9; 1พศด 18.10; 1พศด 18.11; 1พศด 18.13; 1พศด 18.14; 1พศด 19.2; 1พศด 19.5; 1พศด 19.8; 1พศด 19.13; 1พศด 19.17; 1พศด 19.18; 1พศด 20.2; 1พศด 20.3; 1พศด 21.3; 1พศด 21.7; 1พศด 21.8; 1พศด 21.12; 1พศด 21.14; 1พศด 21.15; 1พศด 21.16; 1พศด 21.23; 1พศด 21.25; 1พศด 21.26; 1พศด 21.27; 1พศด 21.28; 1พศด 21.30; 1พศด 22.2; 1พศด 22.3; 1พศด 22.5; 1พศด 22.6; 1พศด 22.11; 1พศด 22.12; 1พศด 22.13; 1พศด 22.16; 1พศด 22.17; 1พศด 22.18; 1พศด 23.1; 1พศด 23.2; 1พศด 23.6; 1พศด 24.3; 1พศด 24.19; 1พศด 25.5; 1พศด 26.5; 1พศด 26.32; 1พศด 27.23; 1พศด 28.1; 1พศด 28.2; 1พศด 28.4; 1พศด 28.5; 1พศด 28.9; 1พศด 28.10; 1พศด 28.11; 1พศด 28.14; 1พศด 28.19; 1พศด 28.20; 1พศด 29.1; 1พศด 29.9; 1พศด 29.11; 1พศด 29.12; 1พศด 29.17; 1พศด 29.18; 1พศด 29.19; 1พศด 29.23; 1พศด 29.25; 1พศด 29.27; 1พศด 29.28; 2พศด 1.1; 2พศด 1.4; 2พศด 1.6; 2พศด 1.7; 2พศด 1.8; 2พศด 1.9; 2พศด 1.10; 2พศด 1.13; 2พศด 1.14; 2พศด 1.15; 2พศด 2.1; 2พศด 2.2; 2พศด 2.3; 2พศด 2.11; 2พศด 2.17; 2พศด 2.18; 2พศด 3.1; 2พศด 3.2; 2พศด 3.3; 2พศด 3.4; 2พศด 3.5; 2พศด 3.6; 2พศด 3.7; 2พศด 3.8; 2พศด 3.9; 2พศด 3.10; 2พศด 3.14; 2พศด 3.15; 2พศด 3.16; 2พศด 3.17; 2พศด 4.1; 2พศด 4.2; 2พศด 4.6; 2พศด 4.7; 2พศด 4.8; 2พศด 4.9; 2พศด 4.10; 2พศด 4.17; 2พศด 4.18; 2พศด 4.19; 2พศด 5.1; 2พศด 5.2; 2พศด 5.10; 2พศด 6.2; 2พศด 6.3; 2พศด 6.4; 2พศด 6.7; 2พศด 6.10; 2พศด 6.11; 2พศด 6.13; 2พศด 6.14; 2พศด 6.15; 2พศด 6.16; 2พศด 6.18; 2พศด 6.19; 2พศด 6.20; 2พศด 6.21; 2พศด 6.23; 2พศด 6.25; 2พศด 6.26; 2พศด 6.27; 2พศด 6.30; 2พศด 6.33; 2พศด 6.34; 2พศด 6.35; 2พศด 6.36; 2พศด 6.38; 2พศด 6.39; 2พศด 6.40; 2พศด 6.41; 2พศด 6.42; 2พศด 7.1; 2พศด 7.5; 2พศด 7.6; 2พศด 7.7; 2พศด 7.8; 2พศด 7.10; 2พศด 7.11; 2พศด 7.12; 2พศด 7.21; 2พศด 7.22; 2พศด 8.1; 2พศด 8.2; 2พศด 8.4; 2พศด 8.5; 2พศด 8.6; 2พศด 8.8; 2พศด 8.9; 2พศด 8.11; 2พศด 8.12; 2พศด 8.14; 2พศด 8.15; 2พศด 9.1; 2พศด 9.2; 2พศด 9.3; 2พศด 9.8; 2พศด 9.11; 2พศด 9.12; 2พศด 9.15; 2พศด 9.16; 2พศด 9.17; 2พศด 9.25; 2พศด 9.26; 2พศด 9.27; 2พศด 9.30; 2พศด 10.4; 2พศด 10.6; 2พศด 10.7; 2พศด 10.8; 2พศด 10.9; 2พศด 10.10; 2พศด 10.13; 2พศด 10.15; 2พศด 10.16; 2พศด 10.17; 2พศด 10.18; 2พศด 11.1; 2พศด 11.5; 2พศด 11.6; 2พศด 11.11; 2พศด 11.12; 2พศด 11.15; 2พศด 11.18; 2พศด 11.20; 2พศด 11.21; 2พศด 11.22; 2พศด 11.23; 2พศด 12.1; 2พศด 12.4; 2พศด 12.6; 2พศด 12.7; 2พศด 12.9; 2พศด 12.10; 2พศด 12.12; 2พศด 12.13; 2พศด 12.14; 2พศด 13.2; 2พศด 13.4; 2พศด 13.10; 2พศด 13.12; 2พศด 13.15; 2พศด 13.16; 2พศด 13.20; 2พศด 14.2; 2พศด 14.3; 2พศด 14.4; 2พศด 14.5; 2พศด 14.6; 2พศด 14.7; 2พศด 14.8; 2พศด 14.10; 2พศด 14.11; 2พศด 14.12; 2พศด 15.2; 2พศด 15.6; 2พศด 15.8; 2พศด 15.9; 2พศด 15.15; 2พศด 15.16; 2พศด 15.18; 2พศด 16.1; 2พศด 16.2; 2พศด 16.4; 2พศด 16.5; 2พศด 16.6; 2พศด 16.8; 2พศด 16.10; 2พศด 16.12; 2พศด 16.13; 2พศด 17.1; 2พศด 17.2; 2พศด 17.3; 2พศด 17.4; 2พศด 17.5; 2พศด 17.6; 2พศด 17.7; 2พศด 17.12; 2พศด 17.13; 2พศด 17.19; 2พศด 18.1; 2พศด 18.2; 2พศด 18.5; 2พศด 18.9; 2พศด 18.11; 2พศด 18.13; 2พศด 18.22; 2พศด 18.29; 2พศด 18.30; 2พศด 18.31; 2พศด 19.3; 2พศด 19.4; 2พศด 19.5; 2พศด 19.6; 2พศด 19.8; 2พศด 19.9; 2พศด 19.11; 2พศด 20.3; 2พศด 20.7; 2พศด 20.9; 2พศด 20.10; 2พศด 20.12; 2พศด 20.17; 2พศด 20.21; 2พศด 20.22; 2พศด 20.27; 2พศด 20.29; 2พศด 20.30; 2พศด 20.31; 2พศด 20.32; 2พศด 20.35; 2พศด 20.36; 2พศด 20.37; 2พศด 21.2; 2พศด 21.4; 2พศด 21.5; 2พศด 21.6; 2พศด 21.7; 2พศด 21.9; 2พศด 21.10; 2พศด 21.11; 2พศด 21.14; 2พศด 21.16; 2พศด 21.18; 2พศด 21.20; 2พศด 22.2; 2พศด 22.3; 2พศด 22.4; 2พศด 22.5; 2พศด 22.6; 2พศด 22.7; 2พศด 22.9; 2พศด 23.11; 2พศด 23.13; 2พศด 23.18; 2พศด 24.1; 2พศด 24.2; 2พศด 24.4; 2พศด 24.5; 2พศด 24.8; 2พศด 24.17; 2พศด 24.19; 2พศด 24.22; 2พศด 24.24; 2พศด 25.1; 2พศด 25.2; 2พศด 25.3; 2พศด 25.4; 2พศด 25.5; 2พศด 25.6; 2พศด 25.7; 2พศด 25.8; 2พศด 25.9; 2พศด 25.10; 2พศด 25.11; 2พศด 25.13; 2พศด 25.14; 2พศด 25.15; 2พศด 25.16; 2พศด 25.17; 2พศด 25.18; 2พศด 25.20; 2พศด 25.23; 2พศด 25.24; 2พศด 25.25; 2พศด 25.27; 2พศด 26.2; 2พศด 26.3; 2พศด 26.4; 2พศด 26.5; 2พศด 26.6; 2พศด 26.7; 2พศด 26.8; 2พศด 26.9; 2พศด 26.10; 2พศด 26.11; 2พศด 26.14; 2พศด 26.15; 2พศด 26.16; 2พศด 26.18; 2พศด 26.19; 2พศด 26.20; 2พศด 26.21; 2พศด 26.23; 2พศด 27.1; 2พศด 27.2; 2พศด 27.3; 2พศด 27.4; 2พศด 27.5; 2พศด 27.6; 2พศด 27.8; 2พศด 28.1; 2พศด 28.2; 2พศด 28.3; 2พศด 28.4; 2พศด 28.5; 2พศด 28.9; 2พศด 28.16; 2พศด 28.19; 2พศด 28.21; 2พศด 28.23; 2พศด 28.24; 2พศด 28.25; 2พศด 29.1; 2พศด 29.2; 2พศด 29.3; 2พศด 29.4; 2พศด 29.8; 2พศด 29.11; 2พศด 29.15; 2พศด 29.20; 2พศด 29.21; 2พศด 29.24; 2พศด 29.25; 2พศด 29.27; 2พศด 29.36; 2พศด 30.1; 2พศด 30.6; 2พศด 30.7; 2พศด 30.8; 2พศด 30.9; 2พศด 30.12; 2พศด 30.18; 2พศด 30.20; 2พศด 30.22; 2พศด 30.24; 2พศด 31.2; 2พศด 31.3; 2พศด 31.4; 2พศด 31.9; 2พศด 31.10; 2พศด 31.11; 2พศด 31.20; 2พศด 31.21; 2พศด 32.1; 2พศด 32.2; 2พศด 32.3; 2พศด 32.5; 2พศด 32.6; 2พศด 32.8; 2พศด 32.11; 2พศด 32.17; 2พศด 32.21; 2พศด 32.22; 2พศด 32.23; 2พศด 32.24; 2พศด 32.26; 2พศด 32.27; 2พศด 32.29; 2พศด 32.30; 2พศด 32.31; 2พศด 33.1; 2พศด 33.2; 2พศด 33.3; 2พศด 33.4; 2พศด 33.5; 2พศด 33.6; 2พศด 33.7; 2พศด 33.9; 2พศด 33.11; 2พศด 33.12; 2พศด 33.13; 2พศด 33.14; 2พศด 33.15; 2พศด 33.16; 2พศด 33.19; 2พศด 33.20; 2พศด 33.21; 2พศด 33.22; 2พศด 34.1; 2พศด 34.2; 2พศด 34.3; 2พศด 34.4; 2พศด 34.5; 2พศด 34.6; 2พศด 34.7; 2พศด 34.8; 2พศด 34.14; 2พศด 34.16; 2พศด 34.19; 2พศด 34.20; 2พศด 34.22; 2พศด 34.30; 2พศด 34.31; 2พศด 34.32; 2พศด 34.33; 2พศด 35.1; 2พศด 35.2; 2พศด 35.3; 2พศด 35.7; 2พศด 35.18; 2พศด 35.21; 2พศด 35.22; 2พศด 36.2; 2พศด 36.3; 2พศด 36.4; 2พศด 36.5; 2พศด 36.7; 2พศด 36.8; 2พศด 36.9; 2พศด 36.10; 2พศด 36.11; 2พศด 36.12; 2พศด 36.13; 2พศด 36.14; 2พศด 36.15; 2พศด 36.17; 2พศด 36.18; 2พศด 36.20; 2พศด 36.22; 2พศด 36.23; อสร 1.1; อสร 1.2; อสร 1.3; อสร 1.5; อสร 1.7; อสร 1.8; อสร 4.3; อสร 4.12; อสร 4.13; อสร 4.16; อสร 4.17; อสร 4.20; อสร 5.7; อสร 5.8; อสร 5.10; อสร 5.11; อสร 5.12; อสร 5.13; อสร 5.14; อสร 5.17; อสร 6.1; อสร 6.3; อสร 6.5; อสร 6.12; อสร 6.13; อสร 6.22; อสร 7.23; อสร 7.27; อสร 7.28; อสร 8.18; อสร 8.23; อสร 8.31; อสร 9.8; อสร 9.9; อสร 9.11; อสร 9.13; อสร 9.14; อสร 10.14; นหม 1.5; นหม 1.6; นหม 1.7; นหม 1.8; นหม 1.10; นหม 1.11; นหม 2.3; นหม 2.5; นหม 2.6; นหม 2.7; นหม 2.8; นหม 2.9; นหม 2.20; นหม 4.4; นหม 4.5; นหม 4.15; นหม 4.20; นหม 5.13; นหม 5.19; นหม 6.7; นหม 6.9; นหม 6.12; นหม 6.14; นหม 6.16; นหม 7.5; นหม 8.1; นหม 8.14; นหม 9.6; นหม 9.7; นหม 9.8; นหม 9.10; นหม 9.11; นหม 9.12; นหม 9.14; นหม 9.15; นหม 9.17; นหม 9.18; นหม 9.19; นหม 9.20; นหม 9.21; นหม 9.22; นหม 9.23; นหม 9.24; นหม 9.27; นหม 9.28; นหม 9.29; นหม 9.30; นหม 9.31; นหม 9.32; นหม 9.33; นหม 9.34; นหม 9.35; นหม 9.37; นหม 10.29; นหม 12.43; นหม 13.2; นหม 13.14; นหม 13.18; นหม 13.22; นหม 13.26; นหม 13.29; นหม 13.31; อสธ 1.1; อสธ 1.4; อสธ 1.5; อสธ 1.8; อสธ 1.10; อสธ 1.12; อสธ 1.16; อสธ 1.17; อสธ 1.18; อสธ 1.20; อสธ 1.21; อสธ 1.22; อสธ 2.1; อสธ 2.2; อสธ 2.3; อสธ 2.4; อสธ 2.14; อสธ 2.17; อสธ 2.18; อสธ 2.20; อสธ 2.23; อสธ 3.1; อสธ 3.2; อสธ 3.8; อสธ 3.9; อสธ 3.12; อสธ 4.4; อสธ 4.5; อสธ 4.11; อสธ 5.1; อสธ 5.2; อสธ 5.5; อสธ 5.12; อสธ 6.1; อสธ 6.2; อสธ 6.8; อสธ 6.9; อสธ 6.14; อสธ 7.7; อสธ 8.2; อสธ 8.4; อสธ 8.5; อสธ 8.9; อสธ 8.11; อสธ 9.14; อสธ 9.25; อสธ 10.2; โยบ 1.10; โยบ 1.21; โยบ 3.23; โยบ 4.18; โยบ 5.9; โยบ 5.10; โยบ 5.11; โยบ 5.12; โยบ 5.13; โยบ 5.15; โยบ 5.17; โยบ 5.18; โยบ 5.19; โยบ 5.20; โยบ 5.21; โยบ 6.8; โยบ 7.7; โยบ 7.12; โยบ 7.17; โยบ 7.18; โยบ 7.19; โยบ 7.20; โยบ 7.21; โยบ 8.3; โยบ 8.4; โยบ 8.6; โยบ 8.20; โยบ 8.21; โยบ 9.5; โยบ 9.6; โยบ 9.7; โยบ 9.8; โยบ 9.10; โยบ 9.11; โยบ 9.12; โยบ 9.13; โยบ 9.16; โยบ 9.17; โยบ 9.18; โยบ 9.19; โยบ 9.22; โยบ 9.23; โยบ 9.24; โยบ 9.31; โยบ 9.34; โยบ 10.2; โยบ 10.3; โยบ 10.4; โยบ 10.6; โยบ 10.7; โยบ 10.8; โยบ 10.9; โยบ 10.10; โยบ 10.11; โยบ 10.12; โยบ 10.13; โยบ 10.14; โยบ 10.16; โยบ 10.17; โยบ 10.18; โยบ 11.5; โยบ 11.6; โยบ 11.10; โยบ 11.11; โยบ 12.4; โยบ 12.6; โยบ 12.9; โยบ 12.13; โยบ 12.14; โยบ 12.15; โยบ 12.17; โยบ 12.18; โยบ 12.19; โยบ 12.20; โยบ 12.21; โยบ 12.22; โยบ 12.23; โยบ 12.24; โยบ 12.25; โยบ 13.9; โยบ 13.10; โยบ 13.15; โยบ 13.16; โยบ 13.20; โยบ 13.21; โยบ 13.22; โยบ 13.23; โยบ 13.24; โยบ 13.25; โยบ 13.26; โยบ 13.27; โยบ 14.3; โยบ 14.5; โยบ 14.6; โยบ 14.13; โยบ 14.15; โยบ 14.16; โยบ 14.17; โยบ 14.19; โยบ 14.20; โยบ 15.15; โยบ 16.7; โยบ 16.9; โยบ 16.11; โยบ 16.12; โยบ 16.13; โยบ 16.14; โยบ 17.3; โยบ 17.4; โยบ 17.6; โยบ 19.6; โยบ 19.8; โยบ 19.9; โยบ 19.10; โยบ 19.11; โยบ 19.13; โยบ 19.25; โยบ 20.23; โยบ 20.29; โยบ 21.17; โยบ 21.19; โยบ 21.22; โยบ 22.4; โยบ 22.12; โยบ 22.13; โยบ 22.14; โยบ 22.17; โยบ 22.18; โยบ 22.27; โยบ 22.29; โยบ 22.30; โยบ 23.6; โยบ 23.8; โยบ 23.9; โยบ 23.10; โยบ 23.13; โยบ 23.14; โยบ 23.16; โยบ 23.17; โยบ 24.23; โยบ 25.2; โยบ 26.7; โยบ 26.8; โยบ 26.9; โยบ 26.10; โยบ 26.11; โยบ 26.12; โยบ 26.13; โยบ 27.2; โยบ 27.8; โยบ 27.9; โยบ 27.22; โยบ 28.23; โยบ 28.24; โยบ 28.25; โยบ 28.26; โยบ 28.27; โยบ 29.2; โยบ 29.4; โยบ 30.11; โยบ 30.19; โยบ 30.20; โยบ 30.21; โยบ 30.22; โยบ 30.23; โยบ 31.4; โยบ 31.6; โยบ 31.14; โยบ 31.15; โยบ 32.13; โยบ 33.4; โยบ 33.6; โยบ 33.10; โยบ 33.11; โยบ 33.13; โยบ 33.16; โยบ 33.18; โยบ 33.24; โยบ 33.26; โยบ 33.27; โยบ 33.28; โยบ 33.29; โยบ 34.5; โยบ 34.10; โยบ 34.11; โยบ 34.12; โยบ 34.14; โยบ 34.19; โยบ 34.21; โยบ 34.23; โยบ 34.24; โยบ 34.25; โยบ 34.26; โยบ 34.28; โยบ 34.29; โยบ 34.32; โยบ 35.7; โยบ 35.10; โยบ 35.11; โยบ 35.13; โยบ 36.4; โยบ 36.5; โยบ 36.6; โยบ 36.7; โยบ 36.9; โยบ 36.10; โยบ 36.13; โยบ 36.15; โยบ 36.16; โยบ 36.22; โยบ 36.23; โยบ 36.27; โยบ 36.30; โยบ 36.31; โยบ 36.32; โยบ 37.3; โยบ 37.4; โยบ 37.5; โยบ 37.7; โยบ 37.11; โยบ 37.12; โยบ 37.13; โยบ 37.15; โยบ 37.22; โยบ 37.23; โยบ 37.24; โยบ 38.1; โยบ 39.17; โยบ 40.6; โยบ 42.2; โยบ 42.9; โยบ 42.10; โยบ 42.11; โยบ 42.12; สดด 1.6; สดด 2.4; สดด 2.12; สดด 3.3; สดด 3.4; สดด 3.5; สดด 3.7; สดด 4.1; สดด 4.3; สดด 4.6; สดด 4.8; สดด 5.1; สดด 5.2; สดด 5.3; สดด 5.4; สดด 5.5; สดด 5.6; สดด 5.8; สดด 5.10; สดด 5.11; สดด 5.12; สดด 6.1; สดด 6.2; สดด 6.4; สดด 6.8; สดด 6.9; สดด 7.1; สดด 7.6; สดด 7.7; สดด 7.8; สดด 7.9; สดด 7.10; สดด 7.11; สดด 7.12; สดด 7.13; สดด 8.1; สดด 8.2; สดด 8.3; สดด 8.4; สดด 8.5; สดด 8.6; สดด 9.4; สดด 9.5; สดด 9.6; สดด 9.7; สดด 9.8; สดด 9.9; สดด 9.10; สดด 9.12; สดด 9.13; สดด 9.16; สดด 9.18; สดด 9.19; สดด 9.20; สดด 10.1; สดด 10.3; สดด 10.11; สดด 10.12; สดด 10.13; สดด 10.14; สดด 10.15; สดด 10.16; สดด 10.17; สดด 11.4; สดด 11.5; สดด 11.6; สดด 11.7; สดด 12.1; สดด 12.3; สดด 12.7; สดด 13.1; สดด 13.3; สดด 13.6; สดด 14.2; สดด 14.5; สดด 14.6; สดด 14.7; สดด 16.1; สดด 16.2; สดด 16.5; สดด 16.10; สดด 16.11; สดด 17.1; สดด 17.2; สดด 17.3; สดด 17.6; สดด 17.7; สดด 17.8; สดด 17.13; สดด 17.14; สดด 18.3; สดด 18.6; สดด 18.7; สดด 18.9; สดด 18.10; สดด 18.11; สดด 18.13; สดด 18.14; สดด 18.15; สดด 18.16; สดด 18.17; สดด 18.18; สดด 18.19; สดด 18.20; สดด 18.24; สดด 18.25; สดด 18.26; สดด 18.27; สดด 18.28; สดด 18.30; สดด 18.32; สดด 18.33; สดด 18.34; สดด 18.35; สดด 18.39; สดด 18.40; สดด 18.41; สดด 18.43; สดด 18.46; สดด 18.47; สดด 18.48; สดด 18.50; สดด 19.4; สดด 19.12; สดด 19.13; สดด 20.1; สดด 20.2; สดด 20.3; สดด 20.4; สดด 20.5; สดด 20.6; สดด 20.9; สดด 21.2; สดด 21.3; สดด 21.5; สดด 21.6; สดด 21.9; สดด 21.10; สดด 21.12; สดด 21.13; สดด 22.1; สดด 22.2; สดด 22.3; สดด 22.4; สดด 22.5; สดด 22.8; สดด 22.9; สดด 22.10; สดด 22.11; สดด 22.15; สดด 22.19; สดด 22.20; สดด 22.21; สดด 22.24; สดด 22.28; สดด 22.30; สดด 22.31; สดด 23.1; สดด 23.2; สดด 23.3; สดด 23.4; สดด 23.5; สดด 24.2; สดด 24.8; สดด 24.10; สดด 25.4; สดด 25.5; สดด 25.6; สดด 25.7; สดด 25.8; สดด 25.9; สดด 25.11; สดด 25.12; สดด 25.14; สดด 25.15; สดด 25.16; สดด 25.17; สดด 25.18; สดด 25.19; สดด 25.20; สดด 25.22; สดด 26.1; สดด 26.9; สดด 26.11; สดด 27.1; สดด 27.5; สดด 27.7; สดด 27.9; สดด 27.10; สดด 27.11; สดด 27.12; สดด 28.1; สดด 28.2; สดด 28.3; สดด 28.4; สดด 28.5; สดด 28.6; สดด 28.7; สดด 28.8; สดด 28.9; สดด 29.3; สดด 29.4; สดด 29.5; สดด 29.6; สดด 29.8; สดด 29.11; สดด 30.1; สดด 30.2; สดด 30.3; สดด 30.7; สดด 30.10; สดด 30.11; สดด 31.1; สดด 31.2; สดด 31.3; สดด 31.4; สดด 31.5; สดด 31.7; สดด 31.8; สดด 31.9; สดด 31.14; สดด 31.15; สดด 31.16; สดด 31.19; สดด 31.20; สดด 31.21; สดด 31.22; สดด 31.23; สดด 32.1; สดด 32.2; สดด 32.5; สดด 32.7; สดด 33.5; สดด 33.7; สดด 33.9; สดด 33.10; สดด 33.12; สดด 33.15; สดด 33.19; สดด 33.20; สดด 34.4; สดด 34.6; สดด 34.17; สดด 34.18; สดด 34.19; สดด 34.20; สดด 34.22; สดด 35.1; สดด 35.2; สดด 35.3; สดด 35.4; สดด 35.10; สดด 35.17; สดด 35.22; สดด 35.23; สดด 35.24; สดด 35.27; สดด 36.6; สดด 37.5; สดด 37.6; สดด 37.13; สดด 37.17; สดด 37.18; สดด 37.22; สดด 37.23; สดด 37.28; สดด 37.33; สดด 37.39; สดด 37.40; สดด 38.1; สดด 38.9; สดด 38.15; สดด 38.21; สดด 38.22; สดด 39.5; สดด 39.8; สดด 39.9; สดด 39.10; สดด 39.11; สดด 39.12; สดด 39.13; สดด 40.1; สดด 40.2; สดด 40.3; สดด 40.5; สดด 40.6; สดด 40.9; สดด 40.11; สดด 40.13; สดด 40.17; สดด 41.1; สดด 41.2; สดด 41.3; สดด 41.4; สดด 41.10; สดด 41.11; สดด 41.12; สดด 42.8; สดด 42.9; สดด 42.11; สดด 43.1; สดด 43.2; สดด 43.3; สดด 43.5; สดด 44.1; สดด 44.2; สดด 44.3; สดด 44.4; สดด 44.7; สดด 44.9; สดด 44.10; สดด 44.11; สดด 44.12; สดด 44.13; สดด 44.14; สดด 44.19; สดด 44.21; สดด 44.23; สดด 44.24; สดด 44.26; สดด 45.2; สดด 45.3; สดด 45.4; สดด 45.7; สดด 45.11; สดด 45.14; สดด 46.1; สดด 46.5; สดด 46.6; สดด 46.7; สดด 46.8; สดด 46.9; สดด 46.11; สดด 47.2; สดด 47.3; สดด 47.4; สดด 47.7; สดด 47.8; สดด 47.9; สดด 48.3; สดด 48.7; สดด 48.8; สดด 48.14; สดด 49.15; สดด 50.1; สดด 50.2; สดด 50.3; สดด 50.4; สดด 50.6; สดด 51.1; สดด 51.2; สดด 51.4; สดด 51.6; สดด 51.7; สดด 51.8; สดด 51.9; สดด 51.10; สดด 51.11; สดด 51.12; สดด 51.14; สดด 51.15; สดด 51.16; สดด 51.17; สดด 51.18; สดด 51.19; สดด 52.5; สดด 52.9; สดด 53.2; สดด 53.5; สดด 53.6; สดด 54.1; สดด 54.2; สดด 54.4; สดด 54.5; สดด 54.7; สดด 55.1; สดด 55.2; สดด 55.9; สดด 55.16; สดด 55.17; สดด 55.18; สดด 55.19; สดด 55.22; สดด 55.23; สดด 56.1; สดด 56.7; สดด 56.8; สดด 56.9; สดด 56.13; สดด 57.1; สดด 57.2; สดด 57.3; สดด 57.5; สดด 57.11; สดด 58.6; สดด 58.9; สดด 59.1; สดด 59.2; สดด 59.4; สดด 59.5; สดด 59.8; สดด 59.9; สดด 59.10; สดด 59.11; สดด 59.13; สดด 59.16; สดด 59.17; สดด 60.1; สดด 60.2; สดด 60.3; สดด 60.4; สดด 60.5; สดด 60.10; สดด 60.12; สดด 61.1; สดด 61.2; สดด 61.3; สดด 61.5; สดด 61.6; สดด 61.7; สดด 62.2; สดด 62.6; สดด 62.7; สดด 62.8; สดด 62.12; สดด 63.1; สดด 63.7; สดด 63.11; สดด 64.1; สดด 64.2; สดด 64.7; สดด 64.9; สดด 65.2; สดด 65.3; สดด 65.4; สดด 65.5; สดด 65.6; สดด 65.7; สดด 65.8; สดด 65.9; สดด 65.10; สดด 65.11; สดด 66.5; สดด 66.6; สดด 66.7; สดด 66.9; สดด 66.10; สดด 66.11; สดด 66.12; สดด 66.16; สดด 66.18; สดด 66.19; สดด 66.20; สดด 67.1; สดด 67.4; สดด 67.6; สดด 67.7; สดด 68.1; สดด 68.2; สดด 68.4; สดด 68.5; สดด 68.6; สดด 68.9; สดด 68.10; สดด 68.16; สดด 68.17; สดด 68.18; สดด 68.19; สดด 68.21; สดด 68.28; สดด 68.30; สดด 68.33; สดด 68.35; สดด 69.1; สดด 69.5; สดด 69.13; สดด 69.14; สดด 69.16; สดด 69.17; สดด 69.18; สดด 69.19; สดด 69.24; สดด 69.26; สดด 69.27; สดด 69.33; สดด 69.35; สดด 70.1; สดด 70.5; สดด 71.2; สดด 71.3; สดด 71.4; สดด 71.5; สดด 71.6; สดด 71.7; สดด 71.9; สดด 71.11; สดด 71.12; สดด 71.17; สดด 71.18; สดด 71.19; สดด 71.20; สดด 71.21; สดด 71.23; สดด 72.18; สดด 73.1; สดด 73.11; สดด 73.18; สดด 73.20; สดด 73.23; สดด 73.24; สดด 73.26; สดด 73.27; สดด 74.1; สดด 74.2; สดด 74.3; สดด 74.11; สดด 74.12; สดด 74.13; สดด 74.14; สดด 74.15; สดด 74.16; สดด 74.17; สดด 74.18; สดด 74.19; สดด 74.22; สดด 74.23; สดด 75.7; สดด 75.8; สดด 76.3; สดด 76.4; สดด 76.6; สดด 76.7; สดด 76.8; สดด 76.9; สดด 76.10; สดด 76.12; สดด 77.1; สดด 77.4; สดด 77.7; สดด 77.9; สดด 77.14; สดด 77.15; สดด 77.20; สดด 78.4; สดด 78.5; สดด 78.11; สดด 78.12; สดด 78.13; สดด 78.14; สดด 78.15; สดด 78.16; สดด 78.19; สดด 78.20; สดด 78.21; สดด 78.23; สดด 78.24; สดด 78.25; สดด 78.26; สดด 78.27; สดด 78.28; สดด 78.31; สดด 78.33; สดด 78.34; สดด 78.35; สดด 78.38; สดด 78.39; สดด 78.42; สดด 78.43; สดด 78.44; สดด 78.45; สดด 78.47; สดด 78.48; สดด 78.49; สดด 78.50; สดด 78.51; สดด 78.52; สดด 78.54; สดด 78.55; สดด 78.58; สดด 78.59; สดด 78.60; สดด 78.61; สดด 78.62; สดด 78.65; สดด 78.66; สดด 78.67; สดด 78.68; สดด 78.69; สดด 78.70; สดด 78.71; สดด 79.5; สดด 79.6; สดด 79.8; สดด 79.9; สดด 79.10; สดด 79.11; สดด 79.12; สดด 80.1; สดด 80.2; สดด 80.3; สดด 80.4; สดด 80.5; สดด 80.6; สดด 80.7; สดด 80.8; สดด 80.9; สดด 80.12; สดด 80.14; สดด 80.15; สดด 80.17; สดด 80.18; สดด 80.19; สดด 81.5; สดด 81.16; สดด 82.1; สดด 82.8; สดด 83.1; สดด 83.3; สดด 83.9; สดด 83.11; สดด 83.13; สดด 83.15; สดด 83.16; สดด 83.18; สดด 84.8; สดด 84.11; สดด 85.1; สดด 85.2; สดด 85.3; สดด 85.4; สดด 85.5; สดด 85.6; สดด 85.7; สดด 86.1; สดด 86.2; สดด 86.3; สดด 86.4; สดด 86.5; สดด 86.6; สดด 86.7; สดด 86.9; สดด 86.10; สดด 86.11; สดด 86.13; สดด 86.15; สดด 86.16; สดด 86.17; สดด 87.2; สดด 87.6; สดด 88.2; สดด 88.5; สดด 88.6; สดด 88.7; สดด 88.8; สดด 88.10; สดด 88.14; สดด 88.18; สดด 89.8; สดด 89.9; สดด 89.10; สดด 89.11; สดด 89.12; สดด 89.13; สดด 89.17; สดด 89.26; สดด 89.38; สดด 89.39; สดด 89.40; สดด 89.42; สดด 89.43; สดด 89.44; สดด 89.45; สดด 89.47; สดด 89.49; สดด 89.50; สดด 90.1; สดด 90.2; สดด 90.3; สดด 90.5; สดด 90.8; สดด 90.12; สดด 90.13; สดด 90.14; สดด 90.15; สดด 90.17; สดด 91.2; สดด 91.3; สดด 91.4; สดด 92.4; สดด 92.8; สดด 92.10; สดด 92.15; สดด 93.1; สดด 93.4; สดด 94.1; สดด 94.2; สดด 94.9; สดด 94.10; สดด 94.11; สดด 94.12; สดด 94.14; สดด 94.22; สดด 94.23; สดด 95.3; สดด 95.5; สดด 95.7; สดด 96.4; สดด 96.5; สดด 96.10; สดด 96.13; สดด 97.1; สดด 97.9; สดด 97.10; สดด 98.1; สดด 98.2; สดด 98.3; สดด 98.9; สดด 99.1; สดด 99.4; สดด 99.6; สดด 99.8; สดด 100.3; สดด 102.1; สดด 102.2; สดด 102.10; สดด 102.12; สดด 102.13; สดด 102.16; สดด 102.17; สดด 102.18; สดด 102.20; สดด 102.23; สดด 102.24; สดด 102.25; สดด 102.26; สดด 102.27; สดด 103.3; สดด 103.4; สดด 103.5; สดด 103.6; สดด 103.7; สดด 103.8; สดด 103.9; สดด 103.10; สดด 103.12; สดด 103.13; สดด 103.14; สดด 103.19; สดด 103.22; สดด 104.1; สดด 104.2; สดด 104.3; สดด 104.4; สดด 104.5; สดด 104.6; สดด 104.7; สดด 104.8; สดด 104.9; สดด 104.10; สดด 104.13; สดด 104.14; สดด 104.16; สดด 104.19; สดด 104.20; สดด 104.24; สดด 104.28; สดด 104.29; สดด 104.30; สดด 104.31; สดด 104.32; สดด 105.5; สดด 105.8; สดด 105.9; สดด 105.10; สดด 105.14; สดด 105.16; สดด 105.17; สดด 105.20; สดด 105.21; สดด 105.24; สดด 105.25; สดด 105.26; สดด 105.28; สดด 105.29; สดด 105.33; สดด 105.36; สดด 105.37; สดด 105.39; สดด 105.40; สดด 105.41; สดด 105.42; สดด 105.43; สดด 106.2; สดด 106.4; สดด 106.8; สดด 106.9; สดด 106.10; สดด 106.15; สดด 106.21; สดด 106.26; สดด 106.29; สดด 106.31; สดด 106.34; สดด 106.40; สดด 106.41; สดด 106.43; สดด 106.44; สดด 106.45; สดด 106.46; สดด 106.47; สดด 107.2; สดด 107.6; สดด 107.7; สดด 107.9; สดด 107.12; สดด 107.13; สดด 107.14; สดด 107.16; สดด 107.19; สดด 107.20; สดด 107.25; สดด 107.28; สดด 107.29; สดด 107.30; สดด 107.33; สดด 107.35; สดด 107.36; สดด 107.38; สดด 107.40; สดด 107.41; สดด 108.5; สดด 108.6; สดด 108.11; สดด 108.13; สดด 109.1; สดด 109.6; สดด 109.15; สดด 109.21; สดด 109.26; สดด 109.27; สดด 109.28; สดด 109.31; สดด 110.2; สดด 110.4; สดด 110.5; สดด 110.6; สดด 110.7; สดด 111.4; สดด 111.5; สดด 111.6; สดด 111.9; สดด 112.2; สดด 113.7; สดด 115.3; สดด 115.9; สดด 115.10; สดด 115.11; สดด 115.12; สดด 115.13; สดด 115.14; สดด 115.16; สดด 116.1; สดด 116.2; สดด 116.4; สดด 116.5; สดด 116.6; สดด 116.7; สดด 116.8; สดด 116.16; สดด 118.5; สดด 118.7; สดด 118.13; สดด 118.14; สดด 118.18; สดด 118.21; สดด 118.24; สดด 118.25; สดด 118.27; สดด 118.28; สดด 119.4; สดด 119.8; สดด 119.12; สดด 119.17; สดด 119.19; สดด 119.21; สดด 119.22; สดด 119.25; สดด 119.26; สดด 119.27; สดด 119.28; สดด 119.29; สดด 119.32; สดด 119.33; สดด 119.36; สดด 119.37; สดด 119.38; สดด 119.39; สดด 119.40; สดด 119.43; สดด 119.49; สดด 119.57; สดด 119.58; สดด 119.64; สดด 119.65; สดด 119.66; สดด 119.68; สดด 119.75; สดด 119.78; สดด 119.82; สดด 119.84; สดด 119.86; สดด 119.88; สดด 119.90; สดด 119.93; สดด 119.94; สดด 119.98; สดด 119.102; สดด 119.107; สดด 119.108; สดด 119.114; สดด 119.116; สดด 119.117; สดด 119.118; สดด 119.119; สดด 119.121; สดด 119.122; สดด 119.124; สดด 119.125; สดด 119.126; สดด 119.132; สดด 119.133; สดด 119.134; สดด 119.135; สดด 119.138; สดด 119.145; สดด 119.146; สดด 119.149; สดด 119.151; สดด 119.152; สดด 119.153; สดด 119.154; สดด 119.156; สดด 119.159; สดด 119.170; สดด 119.171; สดด 119.173; สดด 119.175; สดด 119.176; สดด 120.1; สดด 120.2; สดด 121.3; สดด 121.4; สดด 121.5; สดด 121.7; สดด 121.8; สดด 123.3; สดด 124.1; สดด 124.2; สดด 124.6; สดด 125.2; สดด 125.4; สดด 125.5; สดด 126.1; สดด 126.2; สดด 126.3; สดด 126.4; สดด 127.1; สดด 128.5; สดด 129.4; สดด 130.2; สดด 130.3; สดด 130.8; สดด 132.1; สดด 132.8; สดด 132.10; สดด 132.11; สดด 132.13; สดด 133.3; สดด 134.3; สดด 135.4; สดด 135.6; สดด 135.7; สดด 135.8; สดด 135.9; สดด 135.10; สดด 135.14; สดด 135.21; สดด 136.1; สดด 136.4; สดด 136.6; สดด 136.10; สดด 136.11; สดด 136.13; สดด 136.14; สดด 136.15; สดด 136.16; สดด 136.17; สดด 136.18; สดด 136.23; สดด 136.24; สดด 137.7; สดด 138.2; สดด 138.3; สดด 138.6; สดด 138.7; สดด 138.8; สดด 139.1; สดด 139.2; สดด 139.3; สดด 139.4; สดด 139.5; สดด 139.8; สดด 139.13; สดด 139.16; สดด 139.19; สดด 139.23; สดด 139.24; สดด 140.1; สดด 140.4; สดด 140.6; สดด 140.7; สดด 140.8; สดด 140.12; สดด 141.1; สดด 141.3; สดด 141.9; สดด 142.3; สดด 142.5; สดด 142.6; สดด 142.7; สดด 143.1; สดด 143.2; สดด 143.5; สดด 143.7; สดด 143.8; สดด 143.9; สดด 143.10; สดด 143.11; สดด 143.12; สดด 144.1; สดด 144.2; สดด 144.3; สดด 144.5; สดด 144.6; สดด 144.7; สดด 144.10; สดด 144.11; สดด 145.4; สดด 145.8; สดด 145.9; สดด 145.12; สดด 145.14; สดด 145.16; สดด 145.17; สดด 145.18; สดด 145.19; สดด 145.20; สดด 146.6; สดด 146.7; สดด 146.8; สดด 146.9; สดด 146.10; สดด 147.2; สดด 147.3; สดด 147.4; สดด 147.5; สดด 147.6; สดด 147.8; สดด 147.9; สดด 147.11; สดด 147.13; สดด 147.14; สดด 147.15; สดด 147.16; สดด 147.17; สดด 147.18; สดด 147.19; สดด 147.20; สดด 148.5; สดด 148.6; สดด 148.14; สดด 149.4; สภษ 2.6; สภษ 2.7; สภษ 2.8; สภษ 3.6; สภษ 3.12; สภษ 3.19; สภษ 3.26; สภษ 3.33; สภษ 3.34; สภษ 5.21; สภษ 6.16; สภษ 8.22; สภษ 8.26; สภษ 8.27; สภษ 8.28; สภษ 8.29; สภษ 8.30; สภษ 10.3; สภษ 10.24; สภษ 10.29; สภษ 11.4; สภษ 12.2; สภษ 15.3; สภษ 15.9; สภษ 15.25; สภษ 15.29; สภษ 16.2; สภษ 16.4; สภษ 16.7; สภษ 16.9; สภษ 16.13; สภษ 17.3; สภษ 19.17; สภษ 20.8; สภษ 20.12; สภษ 20.22; สภษ 20.24; สภษ 20.26; สภษ 21.1; สภษ 21.2; สภษ 21.12; สภษ 22.2; สภษ 22.12; สภษ 22.14; สภษ 22.23; สภษ 24.12; สภษ 24.18; สภษ 25.22; สภษ 26.10; สภษ 28.8; สภษ 29.4; สภษ 30.5; สภษ 30.6; สภษ 30.7; ปญจ 2.26; ปญจ 3.11; ปญจ 3.14; ปญจ 3.15; ปญจ 3.17; ปญจ 3.18; ปญจ 5.2; ปญจ 5.6; ปญจ 5.18; ปญจ 5.19; ปญจ 5.20; ปญจ 6.2; ปญจ 6.10; ปญจ 7.13; ปญจ 7.14; ปญจ 7.29; ปญจ 8.3; ปญจ 8.4; ปญจ 8.15; ปญจ 9.1; ปญจ 9.7; ปญจ 9.9; ปญจ 11.5; ปญจ 11.9; ปญจ 12.14; พซม 3.10; พซม 3.11; พซม 8.11; อสย 1.4; อสย 2.3; อสย 2.4; อสย 2.6; อสย 2.18; อสย 2.19; อสย 2.21; อสย 3.1; อสย 3.13; อสย 3.14; อสย 3.17; อสย 3.18; อสย 4.4; อสย 4.5; อสย 5.7; อสย 5.9; อสย 5.16; อสย 5.25; อสย 5.26; อสย 6.8; อสย 6.12; อสย 7.17; อสย 7.18; อสย 7.20; อสย 8.7; อสย 8.10; อสย 8.11; อสย 8.13; อสย 8.17; อสย 8.18; อสย 9.1; อสย 9.3; อสย 9.4; อสย 9.8; อสย 9.11; อสย 9.13; อสย 9.14; อสย 9.17; อสย 10.12; อสย 10.16; อสย 10.18; อสย 10.23; อสย 10.26; อสย 10.33; อสย 10.34; อสย 11.11; อสย 11.12; อสย 11.15; อสย 12.1; อสย 12.2; อสย 12.5; อสย 13.9; อสย 13.19; อสย 14.1; อสย 14.3; อสย 14.5; อสย 14.24; อสย 14.27; อสย 14.32; อสย 17.13; อสย 18.5; อสย 19.1; อสย 19.14; อสย 19.16; อสย 19.17; อสย 19.20; อสย 19.22; อสย 19.25; อสย 20.1; อสย 21.9; อสย 22.5; อสย 22.8; อสย 22.11; อสย 22.12; อสย 22.14; อสย 22.17; อสย 23.9; อสย 23.11; อสย 23.17; อสย 24.1; อสย 24.21; อสย 24.23; อสย 25.1; อสย 25.2; อสย 25.4; อสย 25.5; อสย 25.6; อสย 25.7; อสย 25.8; อสย 25.9; อสย 25.11; อสย 25.12; อสย 26.1; อสย 26.3; อสย 26.4; อสย 26.5; อสย 26.7; อสย 26.12; อสย 26.14; อสย 26.15; อสย 27.1; อสย 27.6; อสย 27.7; อสย 27.8; อสย 27.11; อสย 27.12; อสย 28.2; อสย 28.21; อสย 28.26; อสย 29.1; อสย 29.6; อสย 29.10; อสย 29.22; อสย 30.14; อสย 30.18; อสย 30.19; อสย 30.26; อสย 30.30; อสย 30.31; อสย 30.32; อสย 31.2; อสย 31.3; อสย 31.5; อสย 33.2; อสย 33.3; อสย 33.5; อสย 33.17; อสย 33.21; อสย 33.22; อสย 34.2; อสย 34.8; อสย 34.11; อสย 34.17; อสย 36.15; อสย 36.18; อสย 36.20; อสย 37.1; อสย 37.2; อสย 37.4; อสย 37.9; อสย 37.14; อสย 37.15; อสย 37.16; อสย 37.17; อสย 37.20; อสย 38.1; อสย 38.2; อสย 38.3; อสย 38.7; อสย 38.9; อสย 38.12; อสย 38.13; อสย 38.14; อสย 38.15; อสย 38.16; อสย 38.17; อสย 38.20; อสย 39.1; อสย 39.2; อสย 39.5; อสย 40.11; อสย 40.14; อสย 40.15; อสย 40.17; อสย 40.22; อสย 40.23; อสย 40.26; อสย 40.28; อสย 40.29; อสย 41.20; อสย 42.5; อสย 42.13; อสย 42.21; อสย 42.25; อสย 43.1; อสย 43.17; อสย 44.17; อสย 44.23; อสย 44.24; อสย 45.1; อสย 45.15; อสย 45.17; อสย 45.18; อสย 47.4; อสย 48.14; อสย 48.16; อสย 48.20; อสย 48.21; อสย 49.1; อสย 49.2; อสย 49.5; อสย 49.7; อสย 49.10; อสย 49.13; อสย 49.14; อสย 50.4; อสย 50.5; อสย 50.7; อสย 50.8; อสย 50.9; อสย 51.1; อสย 51.3; อสย 51.13; อสย 51.22; อสย 52.7; อสย 52.8; อสย 52.9; อสย 52.10; อสย 52.12; อสย 53.1; อสย 53.4; อสย 53.6; อสย 53.10; อสย 54.6; อสย 55.5; อสย 55.6; อสย 55.7; อสย 56.3; อสย 56.8; อสย 57.15; อสย 58.3; อสย 58.9; อสย 59.1; อสย 59.15; อสย 59.16; อสย 59.17; อสย 59.18; อสย 60.2; อสย 60.9; อสย 60.19; อสย 60.20; อสย 61.1; อสย 61.3; อสย 61.9; อสย 61.10; อสย 61.11; อสย 62.4; อสย 62.8; อสย 62.11; อสย 63.7; อสย 63.9; อสย 63.10; อสย 63.11; อสย 63.14; อสย 63.15; อสย 63.16; อสย 63.17; อสย 64.1; อสย 64.3; อสย 64.4; อสย 64.5; อสย 64.7; อสย 64.8; อสย 64.9; อสย 64.12; อสย 65.15; อสย 66.5; อสย 66.16; ยรม 1.9; ยรม 2.17; ยรม 2.27; ยรม 2.37; ยรม 3.4; ยรม 3.5; ยรม 3.22; ยรม 4.2; ยรม 4.10; ยรม 5.2; ยรม 5.3; ยรม 5.12; ยรม 5.24; ยรม 6.30; ยรม 7.29; ยรม 8.14; ยรม 9.24; ยรม 10.6; ยรม 10.10; ยรม 10.11; ยรม 10.12; ยรม 10.13; ยรม 10.16; ยรม 10.24; ยรม 10.25; ยรม 11.16; ยรม 11.17; ยรม 11.18; ยรม 11.20; ยรม 12.1; ยรม 12.2; ยรม 12.3; ยรม 12.16; ยรม 13.5; ยรม 13.15; ยรม 13.16; ยรม 13.18; ยรม 14.8; ยรม 14.9; ยรม 14.10; ยรม 14.19; ยรม 14.21; ยรม 14.22; ยรม 15.15; ยรม 15.17; ยรม 15.18; ยรม 16.3; ยรม 16.10; ยรม 16.14; ยรม 16.15; ยรม 17.14; ยรม 17.16; ยรม 17.17; ยรม 17.18; ยรม 18.19; ยรม 18.20; ยรม 18.21; ยรม 18.22; ยรม 18.23; ยรม 19.3; ยรม 19.14; ยรม 20.3; ยรม 20.7; ยรม 20.11; ยรม 20.12; ยรม 20.13; ยรม 20.16; ยรม 21.1; ยรม 21.2; ยรม 22.8; ยรม 23.5; ยรม 23.7; ยรม 23.8; ยรม 23.20; ยรม 23.35; ยรม 23.37; ยรม 24.1; ยรม 25.4; ยรม 25.5; ยรม 25.17; ยรม 25.30; ยรม 25.31; ยรม 25.33; ยรม 25.36; ยรม 25.38; ยรม 26.12; ยรม 26.13; ยรม 26.15; ยรม 26.19; ยรม 26.21; ยรม 26.23; ยรม 27.13; ยรม 28.6; ยรม 28.9; ยรม 28.15; ยรม 29.22; ยรม 29.26; ยรม 30.24; ยรม 31.3; ยรม 31.7; ยรม 31.11; ยรม 31.18; ยรม 31.23; ยรม 31.35; ยรม 32.17; ยรม 32.18; ยรม 32.19; ยรม 32.20; ยรม 32.21; ยรม 32.22; ยรม 32.23; ยรม 33.16; ยรม 33.24; ยรม 34.4; ยรม 34.8; ยรม 36.7; ยรม 36.23; ยรม 36.25; ยรม 36.26; ยรม 36.27; ยรม 36.28; ยรม 37.3; ยรม 38.14; ยรม 38.16; ยรม 38.21; ยรม 38.23; ยรม 38.26; ยรม 38.27; ยรม 39.7; ยรม 40.2; ยรม 40.3; ยรม 42.4; ยรม 42.5; ยรม 42.21; ยรม 43.1; ยรม 44.21; ยรม 44.22; ยรม 44.26; ยรม 45.3; ยรม 46.15; ยรม 46.16; ยรม 47.4; ยรม 47.7; ยรม 48.8; ยรม 48.15; ยรม 48.17; ยรม 49.20; ยรม 50.1; ยรม 50.25; ยรม 50.34; ยรม 50.40; ยรม 50.45; ยรม 51.6; ยรม 51.10; ยรม 51.11; ยรม 51.12; ยรม 51.14; ยรม 51.15; ยรม 51.16; ยรม 51.19; ยรม 51.55; ยรม 51.56; ยรม 51.57; ยรม 51.62; ยรม 52.3; ยรม 52.27; พคค 1.5; พคค 1.10; พคค 1.11; พคค 1.12; พคค 1.13; พคค 1.14; พคค 1.15; พคค 1.17; พคค 1.18; พคค 1.21; พคค 1.22; พคค 2.1; พคค 2.2; พคค 2.3; พคค 2.4; พคค 2.5; พคค 2.6; พคค 2.7; พคค 2.8; พคค 2.9; พคค 2.17; พคค 2.20; พคค 2.21; พคค 2.22; พคค 3.2; พคค 3.3; พคค 3.4; พคค 3.5; พคค 3.6; พคค 3.7; พคค 3.8; พคค 3.9; พคค 3.10; พคค 3.11; พคค 3.12; พคค 3.13; พคค 3.15; พคค 3.16; พคค 3.19; พคค 3.24; พคค 3.25; พคค 3.28; พคค 3.31; พคค 3.32; พคค 3.33; พคค 3.36; พคค 3.37; พคค 3.42; พคค 3.43; พคค 3.44; พคค 3.45; พคค 3.56; พคค 3.57; พคค 3.58; พคค 3.59; พคค 3.60; พคค 3.61; พคค 3.64; พคค 3.65; พคค 3.66; พคค 4.11; พคค 4.16; พคค 4.20; พคค 4.22; พคค 5.1; พคค 5.19; พคค 5.20; พคค 5.21; พคค 5.22; อสค 2.10; อสค 3.2; อสค 3.24; อสค 8.7; อสค 8.12; อสค 8.14; อสค 8.16; อสค 9.1; อสค 9.8; อสค 9.9; อสค 9.11; อสค 11.13; อสค 11.15; อสค 11.25; อสค 13.6; อสค 17.13; อสค 17.16; อสค 31.11; อสค 33.22; อสค 37.1; อสค 37.2; อสค 37.3; อสค 37.10; อสค 38.15; อสค 40.1; อสค 40.2; อสค 40.3; ดนล 1.1; ดนล 1.2; ดนล 1.3; ดนล 1.4; ดนล 1.5; ดนล 1.9; ดนล 1.10; ดนล 1.17; ดนล 1.18; ดนล 1.19; ดนล 1.20; ดนล 2.1; ดนล 2.2; ดนล 2.4; ดนล 2.5; ดนล 2.8; ดนล 2.12; ดนล 2.19; ดนล 2.21; ดนล 2.22; ดนล 2.23; ดนล 2.25; ดนล 2.28; ดนล 2.29; ดนล 2.30; ดนล 2.37; ดนล 2.38; ดนล 2.44; ดนล 2.45; ดนล 2.46; ดนล 2.47; ดนล 2.49; ดนล 3.1; ดนล 3.2; ดนล 3.3; ดนล 3.5; ดนล 3.7; ดนล 3.9; ดนล 3.10; ดนล 3.12; ดนล 3.13; ดนล 3.14; ดนล 3.17; ดนล 3.18; ดนล 3.19; ดนล 3.24; ดนล 3.26; ดนล 3.30; ดนล 4.2; ดนล 4.17; ดนล 4.22; ดนล 4.25; ดนล 4.26; ดนล 4.27; ดนล 4.32; ดนล 4.35; ดนล 4.37; ดนล 5.1; ดนล 5.2; ดนล 5.8; ดนล 5.10; ดนล 5.11; ดนล 5.12; ดนล 5.17; ดนล 5.18; ดนล 5.19; ดนล 5.20; ดนล 5.21; ดนล 5.22; ดนล 5.23; ดนล 5.26; ดนล 5.27; ดนล 5.29; ดนล 5.30; ดนล 5.31; ดนล 6.1; ดนล 6.2; ดนล 6.3; ดนล 6.6; ดนล 6.7; ดนล 6.9; ดนล 6.12; ดนล 6.13; ดนล 6.14; ดนล 6.15; ดนล 6.16; ดนล 6.17; ดนล 6.18; ดนล 6.20; ดนล 6.21; ดนล 6.22; ดนล 6.23; ดนล 6.24; ดนล 6.25; ดนล 6.26; ดนล 6.27; ดนล 7.22; ดนล 7.26; ดนล 9.2; ดนล 9.4; ดนล 9.7; ดนล 9.10; ดนล 9.12; ดนล 9.14; ดนล 9.15; ดนล 9.17; ดนล 9.18; ดนล 9.19; ดนล 9.23; ดนล 10.1; ดนล 10.12; ดนล 11.36; ฮชย 1.10; ฮชย 2.23; ฮชย 3.1; ฮชย 4.1; ฮชย 4.15; ฮชย 4.16; ฮชย 5.6; ฮชย 6.1; ฮชย 6.2; ฮชย 7.5; ฮชย 8.13; ฮชย 9.9; ฮชย 10.2; ฮชย 11.10; ฮชย 12.2; ฮชย 12.5; ฮชย 12.13; ฮชย 12.14; ฮชย 14.2; ยอล 2.11; ยอล 2.13; ยอล 2.14; ยอล 2.17; ยอล 2.18; ยอล 2.19; ยอล 2.21; ยอล 2.23; ยอล 2.26; ยอล 2.32; ยอล 3.11; ยอล 3.16; ยอล 3.21; อมส 1.2; อมส 3.6; อมส 3.7; อมส 4.2; อมส 4.13; อมส 5.6; อมส 5.8; อมส 5.9; อมส 5.14; อมส 5.15; อมส 5.27; อมส 6.8; อมส 6.11; อมส 7.1; อมส 7.2; อมส 7.3; อมส 7.4; อมส 7.5; อมส 7.6; อมส 7.7; อมส 7.15; อมส 8.1; อมส 8.7; อมส 9.5; อมส 9.6; อมส 9.12; ยนา 1.4; ยนา 1.6; ยนา 1.14; ยนา 1.17; ยนา 2.2; ยนา 2.3; ยนา 2.6; ยนา 3.6; ยนา 3.7; ยนา 3.9; ยนา 3.10; ยนา 4.2; ยนา 4.3; ยนา 4.6; ยนา 4.7; ยนา 4.8; มคา 1.3; มคา 2.4; มคา 2.13; มคา 3.4; มคา 3.11; มคา 4.2; มคา 4.3; มคา 4.7; มคา 4.10; มคา 4.12; มคา 5.3; มคา 5.4; มคา 5.6; มคา 6.2; มคา 6.7; มคา 6.8; มคา 6.9; มคา 7.7; มคา 7.8; มคา 7.9; มคา 7.14; มคา 7.18; มคา 7.19; มคา 7.20; นฮม 1.2; นฮม 1.3; นฮม 1.4; นฮม 1.7; นฮม 1.8; นฮม 1.9; นฮม 2.2; ฮบก 1.2; ฮบก 1.3; ฮบก 1.12; ฮบก 1.13; ฮบก 1.14; ฮบก 2.20; ฮบก 3.2; ฮบก 3.4; ฮบก 3.6; ฮบก 3.8; ฮบก 3.9; ฮบก 3.12; ฮบก 3.13; ฮบก 3.14; ฮบก 3.15; ฮบก 3.19; ศฟย 1.7; ศฟย 1.8; ศฟย 1.12; ศฟย 1.18; ศฟย 2.11; ศฟย 2.14; ศฟย 3.5; ศฟย 3.15; ศฟย 3.17; ฮกก 1.12; ฮกก 1.14; ศคย 1.2; ศคย 1.6; ศคย 1.10; ศคย 1.12; ศคย 1.13; ศคย 1.20; ศคย 1.21; ศคย 2.8; ศคย 2.12; ศคย 2.13; ศคย 3.2; ศคย 6.15; ศคย 7.7; ศคย 7.12; ศคย 8.23; ศคย 9.4; ศคย 9.9; ศคย 9.14; ศคย 9.16; ศคย 10.1; ศคย 10.3; ศคย 10.5; ศคย 10.11; ศคย 12.1; ศคย 12.8; ศคย 14.3; ศคย 14.7; ศคย 14.9; ศคย 14.12; ศคย 14.18; มลค 1.2; มลค 1.4; มลค 1.9; มลค 2.10; มลค 2.11; มลค 2.12; มลค 2.14; มลค 2.15; มลค 2.17; มลค 3.16; มธ 1.1; มธ 1.16; มธ 1.23; มธ 2.1; มธ 3.9; มธ 3.11; มธ 3.12; มธ 3.16; มธ 4.1; มธ 4.2; มธ 4.12; มธ 4.17; มธ 4.18; มธ 4.21; มธ 4.23; มธ 4.24; มธ 5.2; มธ 5.16; มธ 5.45; มธ 5.48; มธ 6.1; มธ 6.4; มธ 6.6; มธ 6.7; มธ 6.8; มธ 6.9; มธ 6.11; มธ 6.12; มธ 6.13; มธ 6.14; มธ 6.15; มธ 6.18; มธ 6.26; มธ 6.29; มธ 6.30; มธ 6.32; มธ 6.33; มธ 7.11; มธ 7.21; มธ 7.29; มธ 8.2; มธ 8.3; มธ 8.10; มธ 8.15; มธ 8.16; มธ 8.21; มธ 8.26; มธ 8.28; มธ 9.4; มธ 9.8; มธ 9.12; มธ 9.19; มธ 9.22; มธ 9.25; มธ 9.29; มธ 9.30; มธ 9.33; มธ 9.35; มธ 9.36; มธ 9.38; มธ 10.1; มธ 10.5; มธ 10.19; มธ 10.29; มธ 10.30; มธ 10.32; มธ 10.33; มธ 10.40; มธ 11.20; มธ 11.25; มธ 11.27; มธ 12.15; มธ 12.16; มธ 12.22; มธ 12.25; มธ 12.31; มธ 12.32; มธ 12.39; มธ 12.49; มธ 12.50; มธ 13.11; มธ 13.36; มธ 13.58; มธ 14.12; มธ 14.13; มธ 14.14; มธ 14.15; มธ 14.19; มธ 14.22; มธ 14.23; มธ 14.25; มธ 14.26; มธ 14.28; มธ 14.31; มธ 14.33; มธ 15.4; มธ 15.10; มธ 15.12; มธ 15.13; มธ 15.15; มธ 15.22; มธ 15.23; มธ 15.25; มธ 15.29; มธ 15.30; มธ 15.32; มธ 15.36; มธ 16.8; มธ 16.16; มธ 16.17; มธ 16.20; มธ 16.21; มธ 17.1; มธ 17.15; มธ 17.25; มธ 18.2; มธ 18.10; มธ 18.14; มธ 18.19; มธ 18.23; มธ 18.32; มธ 18.35; มธ 19.2; มธ 19.4; มธ 19.6; มธ 19.11; มธ 19.13; มธ 19.15; มธ 19.26; มธ 20.16; มธ 20.21; มธ 20.23; มธ 20.25; มธ 20.30; มธ 20.31; มธ 20.34; มธ 21.1; มธ 21.5; มธ 21.7; มธ 21.9; มธ 21.12; มธ 21.14; มธ 21.15; มธ 21.17; มธ 21.18; มธ 21.19; มธ 21.23; มธ 22.7; มธ 22.14; มธ 22.18; มธ 22.32; มธ 22.34; มธ 22.37; มธ 22.41; มธ 22.42; มธ 23.9; มธ 23.21; มธ 23.39; มธ 24.1; มธ 24.3; มธ 24.22; มธ 24.24; มธ 24.31; มธ 24.40; มธ 24.41; มธ 25.32; มธ 25.33; มธ 25.37; มธ 25.38; มธ 25.44; มธ 26.6; มธ 26.7; มธ 26.10; มธ 26.17; มธ 26.19; มธ 26.26; มธ 26.27; มธ 26.36; มธ 26.37; มธ 26.43; มธ 26.44; มธ 26.53; มธ 26.63; มธ 27.10; มธ 27.11; มธ 27.12; มธ 27.29; มธ 27.34; มธ 27.43; มธ 27.46; มธ 27.50; มธ 27.53; มธ 28.6; มธ 28.7; มธ 28.16; มธ 28.18; มก 1.7; มก 1.9; มก 1.13; มก 1.14; มก 1.16; มก 1.19; มก 1.20; มก 1.22; มก 1.34; มก 1.35; มก 1.40; มก 1.41; มก 2.8; มก 2.16; มก 2.17; มก 2.27; มก 3.8; มก 3.10; มก 3.11; มก 3.12; มก 3.13; มก 3.14; มก 3.16; มก 3.17; มก 3.28; มก 4.1; มก 4.11; มก 4.34; มก 4.38; มก 4.39; มก 5.13; มก 5.19; มก 5.20; มก 5.30; มก 5.31; มก 5.36; มก 5.37; มก 6.2; มก 6.7; มก 6.14; มก 6.16; มก 6.23; มก 6.26; มก 6.34; มก 6.41; มก 6.45; มก 6.46; มก 6.48; มก 6.49; มก 7.14; มก 7.24; มก 7.32; มก 7.33; มก 7.34; มก 7.36; มก 7.37; มก 8.1; มก 8.6; มก 8.12; มก 8.15; มก 8.17; มก 8.23; มก 8.29; มก 8.30; มก 8.31; มก 8.33; มก 8.34; มก 9.2; มก 9.8; มก 9.24; มก 9.27; มก 9.35; มก 9.36; มก 9.37; มก 10.1; มก 10.6; มก 10.9; มก 10.13; มก 10.16; มก 10.21; มก 10.27; มก 10.32; มก 10.35; มก 10.37; มก 10.40; มก 10.42; มก 10.47; มก 10.48; มก 10.49; มก 11.1; มก 11.7; มก 11.9; มก 11.12; มก 11.16; มก 11.25; มก 11.26; มก 12.15; มก 12.27; มก 12.28; มก 12.34; มก 12.35; มก 12.36; มก 12.41; มก 12.43; มก 13.4; มก 13.11; มก 13.19; มก 13.20; มก 13.26; มก 13.27; มก 14.3; มก 14.12; มก 14.13; มก 14.22; มก 14.23; มก 14.28; มก 14.33; มก 14.36; มก 14.37; มก 14.39; มก 14.40; มก 14.61; มก 14.62; มก 15.18; มก 15.34; มก 15.37; มก 15.39; มก 16.6; มก 16.9; มก 16.11; มก 16.12; มก 16.14; มก 16.19; มก 16.20; ลก 1.13; ลก 1.19; ลก 1.25; ลก 1.26; ลก 1.28; ลก 1.30; ลก 1.32; ลก 1.37; ลก 1.48; ลก 1.49; ลก 1.51; ลก 1.52; ลก 1.53; ลก 1.54; ลก 1.58; ลก 1.68; ลก 1.69; ลก 1.72; ลก 1.73; ลก 1.74; ลก 2.14; ลก 2.15; ลก 2.25; ลก 2.26; ลก 2.27; ลก 2.29; ลก 2.31; ลก 2.34; ลก 3.3; ลก 3.8; ลก 3.16; ลก 3.17; ลก 3.21; ลก 3.22; ลก 3.23; ลก 4.1; ลก 4.2; ลก 4.15; ลก 4.16; ลก 4.17; ลก 4.18; ลก 4.20; ลก 4.30; ลก 4.38; ลก 4.39; ลก 4.40; ลก 4.41; ลก 4.44; ลก 5.1; ลก 5.3; ลก 5.12; ลก 5.13; ลก 5.16; ลก 5.17; ลก 5.22; ลก 6.7; ลก 6.8; ลก 6.13; ลก 6.14; ลก 6.17; ลก 6.35; ลก 7.7; ลก 7.9; ลก 7.13; ลก 7.15; ลก 7.21; ลก 7.37; ลก 7.44; ลก 8.1; ลก 8.2; ลก 8.8; ลก 8.10; ลก 8.18; ลก 8.23; ลก 8.24; ลก 8.32; ลก 8.39; ลก 8.45; ลก 8.51; ลก 8.54; ลก 8.56; ลก 9.1; ลก 9.2; ลก 9.7; ลก 9.11; ลก 9.16; ลก 9.22; ลก 9.28; ลก 9.36; ลก 9.38; ลก 9.42; ลก 9.43; ลก 9.47; ลก 9.48; ลก 9.51; ลก 9.52; ลก 9.53; ลก 9.55; ลก 9.59; ลก 10.1; ลก 10.2; ลก 10.16; ลก 10.21; ลก 10.22; ลก 10.23; ลก 10.38; ลก 11.1; ลก 11.3; ลก 11.4; ลก 11.13; ลก 11.14; ลก 11.17; ลก 11.37; ลก 11.38; ลก 12.1; ลก 12.5; ลก 12.6; ลก 12.7; ลก 12.10; ลก 12.12; ลก 12.24; ลก 12.27; ลก 12.28; ลก 12.30; ลก 12.31; ลก 13.10; ลก 13.13; ลก 13.14; ลก 13.17; ลก 13.22; ลก 13.35; ลก 14.4; ลก 14.25; ลก 16.15; ลก 17.10; ลก 17.34; ลก 17.35; ลก 17.36; ลก 18.7; ลก 18.8; ลก 18.13; ลก 18.15; ลก 18.16; ลก 18.22; ลก 18.27; ลก 18.31; ลก 18.38; ลก 18.39; ลก 18.40; ลก 19.1; ลก 19.5; ลก 19.28; ลก 19.29; ลก 19.31; ลก 19.34; ลก 19.35; ลก 19.38; ลก 19.45; ลก 19.47; ลก 20.1; ลก 20.17; ลก 20.23; ลก 20.38; ลก 20.41; ลก 20.44; ลก 21.23; ลก 21.27; ลก 21.37; ลก 22.8; ลก 22.9; ลก 22.14; ลก 22.17; ลก 22.19; ลก 22.20; ลก 22.22; ลก 22.29; ลก 22.41; ลก 22.44; ลก 22.45; ลก 22.51; ลก 22.61; ลก 22.67; ลก 23.7; ลก 23.9; ลก 23.34; ลก 23.35; ลก 23.42; ลก 23.43; ลก 23.46; ลก 24.6; ลก 24.23; ลก 24.27; ลก 24.28; ลก 24.30; ลก 24.32; ลก 24.34; ลก 24.36; ลก 24.40; ลก 24.43; ลก 24.45; ลก 24.49; ลก 24.50; ลก 24.51; ยน 1.1; ยน 1.2; ยน 1.3; ยน 1.6; ยน 1.8; ยน 1.10; ยน 1.12; ยน 1.14; ยน 1.15; ยน 1.17; ยน 1.18; ยน 1.27; ยน 1.29; ยน 1.30; ยน 1.31; ยน 1.32; ยน 1.33; ยน 1.36; ยน 1.38; ยน 1.39; ยน 1.42; ยน 1.43; ยน 1.48; ยน 1.49; ยน 2.11; ยน 2.14; ยน 2.15; ยน 2.22; ยน 2.23; ยน 2.24; ยน 2.25; ยน 3.2; ยน 3.13; ยน 3.16; ยน 3.17; ยน 3.22; ยน 3.27; ยน 3.30; ยน 3.31; ยน 3.32; ยน 3.33; ยน 3.34; ยน 3.35; ยน 4.1; ยน 4.2; ยน 4.6; ยน 4.23; ยน 4.24; ยน 4.25; ยน 4.27; ยน 4.34; ยน 4.44; ยน 4.45; ยน 4.46; ยน 4.54; ยน 5.6; ยน 5.14; ยน 5.16; ยน 5.17; ยน 5.19; ยน 5.20; ยน 5.21; ยน 5.22; ยน 5.23; ยน 5.24; ยน 5.26; ยน 5.27; ยน 5.30; ยน 5.32; ยน 5.36; ยน 5.37; ยน 5.38; ยน 6.2; ยน 6.5; ยน 6.6; ยน 6.11; ยน 6.14; ยน 6.15; ยน 6.23; ยน 6.27; ยน 6.29; ยน 6.37; ยน 6.38; ยน 6.39; ยน 6.40; ยน 6.44; ยน 6.57; ยน 6.59; ยน 6.61; ยน 6.64; ยน 6.65; ยน 6.69; ยน 6.71; ยน 7.14; ยน 7.16; ยน 7.18; ยน 7.28; ยน 7.29; ยน 7.31; ยน 7.33; ยน 7.37; ยน 8.6; ยน 8.7; ยน 8.8; ยน 8.10; ยน 8.16; ยน 8.18; ยน 8.20; ยน 8.26; ยน 8.28; ยน 8.29; ยน 8.36; ยน 8.42; ยน 8.50; ยน 8.54; ยน 8.59; ยน 9.4; ยน 9.6; ยน 9.14; ยน 9.31; ยน 9.35; ยน 10.15; ยน 10.17; ยน 10.23; ยน 10.35; ยน 10.36; ยน 10.38; ยน 10.39; ยน 10.40; ยน 11.3; ยน 11.4; ยน 11.5; ยน 11.6; ยน 11.17; ยน 11.22; ยน 11.27; ยน 11.28; ยน 11.33; ยน 11.35; ยน 11.36; ยน 11.38; ยน 11.41; ยน 11.42; ยน 11.46; ยน 11.54; ยน 12.1; ยน 12.9; ยน 12.13; ยน 12.14; ยน 12.15; ยน 12.16; ยน 12.17; ยน 12.18; ยน 12.26; ยน 12.27; ยน 12.37; ยน 12.38; ยน 12.40; ยน 12.44; ยน 12.45; ยน 12.49; ยน 12.50; ยน 13.1; ยน 13.3; ยน 13.4; ยน 13.5; ยน 13.6; ยน 13.8; ยน 13.9; ยน 13.11; ยน 13.12; ยน 13.20; ยน 13.21; ยน 13.23; ยน 13.26; ยน 13.31; ยน 13.32; ยน 14.10; ยน 14.11; ยน 14.13; ยน 14.16; ยน 14.17; ยน 14.21; ยน 14.22; ยน 14.23; ยน 14.24; ยน 14.26; ยน 14.28; ยน 14.31; ยน 15.1; ยน 15.2; ยน 15.8; ยน 15.9; ยน 15.21; ยน 15.26; ยน 16.5; ยน 16.8; ยน 16.13; ยน 16.14; ยน 16.15; ยน 16.19; ยน 16.23; ยน 16.27; ยน 16.30; ยน 16.32; ยน 17.1; ยน 17.2; ยน 17.3; ยน 17.4; ยน 17.5; ยน 17.8; ยน 17.11; ยน 17.17; ยน 17.18; ยน 17.21; ยน 17.23; ยน 17.24; ยน 17.25; ยน 17.26; ยน 18.4; ยน 18.32; ยน 19.3; ยน 19.5; ยน 19.17; ยน 19.18; ยน 19.26; ยน 19.28; ยน 19.30; ยน 20.2; ยน 20.20; ยน 20.21; ยน 20.22; ยน 20.30; ยน 20.31; ยน 21.1; ยน 21.7; ยน 21.13; ยน 21.14; ยน 21.15; ยน 21.16; ยน 21.17; ยน 21.20; ยน 21.25; กจ 1.1; กจ 1.2; กจ 1.3; กจ 1.4; กจ 1.6; กจ 1.7; กจ 1.11; กจ 1.22; กจ 1.24; กจ 2.4; กจ 2.22; กจ 2.23; กจ 2.24; กจ 2.25; กจ 2.27; กจ 2.28; กจ 2.30; กจ 2.31; กจ 2.32; กจ 2.33; กจ 2.36; กจ 2.38; กจ 2.39; กจ 2.47; กจ 3.13; กจ 3.15; กจ 3.18; กจ 3.19; กจ 3.20; กจ 3.22; กจ 3.25; กจ 3.26; กจ 4.10; กจ 4.12; กจ 4.24; กจ 4.27; กจ 4.30; กจ 5.30; กจ 5.31; กจ 5.32; กจ 7.4; กจ 7.5; กจ 7.8; กจ 7.9; กจ 7.10; กจ 7.19; กจ 7.25; กจ 7.35; กจ 7.37; กจ 7.38; กจ 7.42; กจ 7.44; กจ 7.45; กจ 7.55; กจ 7.59; กจ 7.60; กจ 8.22; กจ 8.39; กจ 9.5; กจ 9.17; กจ 9.20; กจ 9.22; กจ 9.34; กจ 10.15; กจ 10.28; กจ 10.31; กจ 10.34; กจ 10.36; กจ 10.38; กจ 10.39; กจ 10.40; กจ 10.41; กจ 10.42; กจ 11.9; กจ 11.17; กจ 11.18; กจ 11.21; กจ 12.11; กจ 12.17; กจ 12.21; กจ 13.17; กจ 13.18; กจ 13.19; กจ 13.20; กจ 13.21; กจ 13.22; กจ 13.23; กจ 13.26; กจ 13.30; กจ 13.31; กจ 13.32; กจ 13.33; กจ 13.34; กจ 13.35; กจ 13.37; กจ 13.48; กจ 14.3; กจ 14.15; กจ 14.16; กจ 14.17; กจ 14.27; กจ 15.4; กจ 15.7; กจ 15.8; กจ 15.9; กจ 15.12; กจ 15.14; กจ 15.17; กจ 15.18; กจ 16.7; กจ 16.10; กจ 16.14; กจ 17.3; กจ 17.24; กจ 17.25; กจ 17.26; กจ 17.27; กจ 17.29; กจ 17.30; กจ 17.31; กจ 19.11; กจ 20.23; กจ 20.28; กจ 20.32; กจ 21.19; กจ 22.8; กจ 22.14; กจ 23.3; กจ 23.11; กจ 26.8; กจ 26.15; กจ 26.22; กจ 26.23; กจ 26.26; กจ 27.24; กจ 27.25; รม 1.1; รม 1.2; รม 1.6; รม 1.7; รม 1.9; รม 1.18; รม 1.19; รม 1.20; รม 1.21; รม 1.24; รม 1.25; รม 1.26; รม 1.28; รม 2.2; รม 2.5; รม 2.6; รม 2.8; รม 2.11; รม 2.16; รม 3.4; รม 3.5; รม 3.6; รม 3.22; รม 3.24; รม 3.25; รม 3.26; รม 3.29; รม 3.30; รม 4.3; รม 4.5; รม 4.6; รม 4.7; รม 4.8; รม 4.9; รม 4.10; รม 4.15; รม 4.17; รม 4.21; รม 4.22; รม 4.23; รม 4.24; รม 4.25; รม 5.6; รม 5.8; รม 5.19; รม 6.4; รม 6.5; รม 6.9; รม 6.10; รม 6.17; รม 7.4; รม 8.3; รม 8.9; รม 8.11; รม 8.14; รม 8.15; รม 8.19; รม 8.20; รม 8.22; รม 8.23; รม 8.26; รม 8.27; รม 8.28; รม 8.29; รม 8.30; รม 8.31; รม 8.32; รม 8.33; รม 8.34; รม 8.37; รม 8.39; รม 9.5; รม 9.11; รม 9.14; รม 9.16; รม 9.18; รม 9.19; รม 9.22; รม 9.23; รม 9.24; รม 9.26; รม 9.28; รม 9.29; รม 10.4; รม 10.9; รม 10.12; รม 11.1; รม 11.2; รม 11.4; รม 11.5; รม 11.7; รม 11.8; รม 11.9; รม 11.15; รม 11.17; รม 11.19; รม 11.21; รม 11.22; รม 11.23; รม 11.24; รม 11.26; รม 11.28; รม 11.29; รม 11.32; รม 12.3; รม 12.6; รม 12.19; รม 13.1; รม 13.2; รม 14.3; รม 14.4; รม 14.9; รม 14.15; รม 15.3; รม 15.5; รม 15.7; รม 15.8; รม 15.12; รม 15.13; รม 15.15; รม 15.18; รม 15.19; รม 16.13; รม 16.20; รม 16.26; 1คร 1.1; 1คร 1.2; 1คร 1.4; 1คร 1.8; 1คร 1.9; 1คร 1.17; 1คร 1.20; 1คร 1.21; 1คร 1.23; 1คร 1.24; 1คร 1.26; 1คร 1.27; 1คร 1.28; 1คร 1.30; 1คร 2.2; 1คร 2.7; 1คร 2.9; 1คร 2.10; 1คร 2.12; 1คร 2.13; 1คร 3.5; 1คร 3.6; 1คร 3.7; 1คร 3.10; 1คร 3.17; 1คร 3.19; 1คร 3.20; 1คร 3.23; 1คร 4.5; 1คร 4.9; 1คร 4.19; 1คร 5.7; 1คร 5.13; 1คร 6.11; 1คร 6.13; 1คร 6.14; 1คร 6.20; 1คร 7.10; 1คร 7.15; 1คร 7.17; 1คร 7.18; 1คร 7.20; 1คร 7.21; 1คร 7.22; 1คร 7.23; 1คร 7.24; 1คร 7.40; 1คร 8.3; 1คร 8.8; 1คร 8.11; 1คร 9.9; 1คร 9.14; 1คร 9.17; 1คร 10.5; 1คร 10.13; 1คร 10.22; 1คร 11.3; 1คร 11.8; 1คร 11.9; 1คร 11.12; 1คร 11.23; 1คร 11.24; 1คร 11.25; 1คร 11.32; 1คร 12.6; 1คร 12.8; 1คร 12.11; 1คร 12.12; 1คร 12.18; 1คร 12.24; 1คร 12.28; 1คร 14.25; 1คร 14.30; 1คร 14.33; 1คร 15.3; 1คร 15.4; 1คร 15.5; 1คร 15.6; 1คร 15.7; 1คร 15.8; 1คร 15.10; 1คร 15.12; 1คร 15.13; 1คร 15.14; 1คร 15.15; 1คร 15.16; 1คร 15.17; 1คร 15.20; 1คร 15.23; 1คร 15.24; 1คร 15.25; 1คร 15.26; 1คร 15.27; 1คร 15.28; 1คร 15.38; 1คร 15.45; 1คร 16.2; 1คร 16.7; 2คร 1.3; 2คร 1.4; 2คร 1.9; 2คร 1.10; 2คร 1.11; 2คร 1.18; 2คร 1.21; 2คร 1.22; 2คร 1.23; 2คร 2.14; 2คร 3.6; 2คร 3.10; 2คร 3.17; 2คร 4.5; 2คร 4.6; 2คร 4.14; 2คร 5.1; 2คร 5.5; 2คร 5.15; 2คร 5.18; 2คร 5.19; 2คร 5.20; 2คร 5.21; 2คร 7.6; 2คร 8.1; 2คร 8.9; 2คร 8.12; 2คร 8.16; 2คร 9.7; 2คร 9.8; 2คร 9.10; 2คร 9.11; 2คร 9.15; 2คร 10.8; 2คร 10.13; 2คร 10.18; 2คร 11.2; 2คร 11.11; 2คร 11.31; 2คร 12.2; 2คร 12.3; 2คร 12.7; 2คร 12.21; 2คร 13.3; 2คร 13.4; 2คร 13.5; 2คร 13.7; 2คร 13.10; 2คร 13.11; กท 1.1; กท 1.4; กท 1.5; กท 1.6; กท 1.12; กท 1.15; กท 1.16; กท 2.2; กท 2.6; กท 2.8; กท 2.17; กท 2.20; กท 2.21; กท 3.5; กท 3.6; กท 3.8; กท 3.13; กท 3.17; กท 3.18; กท 3.20; กท 3.21; กท 4.4; กท 4.5; กท 4.6; กท 4.9; กท 4.19; กท 5.1; กท 5.2; กท 5.8; กท 5.13; กท 5.18; กท 6.14; อฟ 1.3; อฟ 1.4; อฟ 1.5; อฟ 1.6; อฟ 1.8; อฟ 1.9; อฟ 1.10; อฟ 1.11; อฟ 1.14; อฟ 1.17; อฟ 1.18; อฟ 1.20; อฟ 1.22; อฟ 1.23; อฟ 2.1; อฟ 2.4; อฟ 2.5; อฟ 2.6; อฟ 2.7; อฟ 2.8; อฟ 2.10; อฟ 2.12; อฟ 2.14; อฟ 2.15; อฟ 2.16; อฟ 2.18; อฟ 2.20; อฟ 3.2; อฟ 3.3; อฟ 3.5; อฟ 3.7; อฟ 3.8; อฟ 3.9; อฟ 3.11; อฟ 3.16; อฟ 3.17; อฟ 4.4; อฟ 4.6; อฟ 4.7; อฟ 4.8; อฟ 4.24; อฟ 4.30; อฟ 4.32; อฟ 5.2; อฟ 5.6; อฟ 5.14; อฟ 5.23; อฟ 5.25; อฟ 5.26; อฟ 5.27; อฟ 5.29; อฟ 6.9; อฟ 6.19; ฟป 1.6; ฟป 1.8; ฟป 1.17; ฟป 1.20; ฟป 1.29; ฟป 2.5; ฟป 2.6; ฟป 2.7; ฟป 2.8; ฟป 2.9; ฟป 2.11; ฟป 2.13; ฟป 2.27; ฟป 3.12; ฟป 3.14; ฟป 3.15; ฟป 3.21; ฟป 4.5; ฟป 4.9; ฟป 4.13; ฟป 4.18; คส 1.12; คส 1.13; คส 1.15; คส 1.17; คส 1.18; คส 1.20; คส 1.21; คส 1.25; คส 1.26; คส 1.27; คส 1.29; คส 2.3; คส 2.12; คส 2.13; คส 2.14; คส 2.15; คส 2.19; คส 3.1; คส 3.4; คส 3.10; คส 3.11; คส 3.12; คส 3.13; คส 3.15; คส 4.3; 1ธส 1.4; 1ธส 1.10; 1ธส 2.4; 1ธส 2.5; 1ธส 2.10; 1ธส 2.12; 1ธส 3.3; 1ธส 3.11; 1ธส 3.12; 1ธส 3.13; 1ธส 4.6; 1ธส 4.7; 1ธส 4.8; 1ธส 4.14; 1ธส 5.1; 1ธส 5.9; 1ธส 5.10; 1ธส 5.23; 1ธส 5.24; 2ธส 1.6; 2ธส 1.7; 2ธส 1.11; 2ธส 2.1; 2ธส 2.8; 2ธส 2.11; 2ธส 2.13; 2ธส 2.14; 2ธส 2.16; 2ธส 2.17; 2ธส 3.3; 2ธส 3.5; 2ธส 3.16; 1ทธ 1.1; 1ทธ 1.9; 1ทธ 1.11; 1ทธ 1.12; 1ทธ 1.15; 1ทธ 1.16; 1ทธ 2.4; 1ทธ 2.5; 1ทธ 2.13; 1ทธ 3.16; 1ทธ 4.3; 1ทธ 4.4; 1ทธ 4.10; 1ทธ 4.14; 1ทธ 5.21; 1ทธ 6.12; 1ทธ 6.13; 1ทธ 6.15; 1ทธ 6.16; 2ทธ 1.7; 2ทธ 1.9; 2ทธ 1.10; 2ทธ 1.12; 2ทธ 1.14; 2ทธ 1.16; 2ทธ 1.18; 2ทธ 2.7; 2ทธ 2.8; 2ทธ 2.10; 2ทธ 2.13; 2ทธ 2.19; 2ทธ 2.25; 2ทธ 3.11; 2ทธ 4.1; 2ทธ 4.8; 2ทธ 4.14; 2ทธ 4.17; 2ทธ 4.18; 2ทธ 4.22; ทต 1.1; ทต 1.2; ทต 1.3; ทต 2.10; ทต 2.13; ทต 2.14; ทต 3.4; ทต 3.5; ทต 3.6; ฮบ 1.2; ฮบ 1.3; ฮบ 1.4; ฮบ 1.6; ฮบ 1.7; ฮบ 1.9; ฮบ 1.10; ฮบ 1.11; ฮบ 1.12; ฮบ 1.14; ฮบ 2.4; ฮบ 2.5; ฮบ 2.6; ฮบ 2.7; ฮบ 2.8; ฮบ 2.9; ฮบ 2.10; ฮบ 2.11; ฮบ 2.13; ฮบ 2.14; ฮบ 2.15; ฮบ 2.16; ฮบ 2.17; ฮบ 2.18; ฮบ 3.2; ฮบ 3.3; ฮบ 3.6; ฮบ 3.17; ฮบ 3.18; ฮบ 4.1; ฮบ 4.4; ฮบ 4.7; ฮบ 4.10; ฮบ 4.12; ฮบ 4.15; ฮบ 5.4; ฮบ 5.5; ฮบ 5.7; ฮบ 5.8; ฮบ 5.9; ฮบ 5.10; ฮบ 6.3; ฮบ 6.10; ฮบ 6.13; ฮบ 6.17; ฮบ 6.20; ฮบ 7.14; ฮบ 7.16; ฮบ 7.20; ฮบ 7.21; ฮบ 7.22; ฮบ 7.23; ฮบ 7.25; ฮบ 7.27; ฮบ 7.28; ฮบ 8.2; ฮบ 8.3; ฮบ 8.4; ฮบ 8.5; ฮบ 8.6; ฮบ 8.13; ฮบ 9.8; ฮบ 9.12; ฮบ 9.14; ฮบ 9.15; ฮบ 9.18; ฮบ 9.20; ฮบ 9.24; ฮบ 9.25; ฮบ 9.26; ฮบ 9.28; ฮบ 10.5; ฮบ 10.6; ฮบ 10.8; ฮบ 10.9; ฮบ 10.12; ฮบ 10.14; ฮบ 10.15; ฮบ 10.20; ฮบ 10.23; ฮบ 10.30; ฮบ 10.37; ฮบ 11.3; ฮบ 11.4; ฮบ 11.5; ฮบ 11.6; ฮบ 11.7; ฮบ 11.8; ฮบ 11.11; ฮบ 11.16; ฮบ 11.19; ฮบ 11.27; ฮบ 11.39; ฮบ 11.40; ฮบ 12.2; ฮบ 12.3; ฮบ 12.5; ฮบ 12.6; ฮบ 12.7; ฮบ 12.10; ฮบ 12.20; ฮบ 12.25; ฮบ 12.27; ฮบ 12.29; ฮบ 13.4; ฮบ 13.6; ฮบ 13.8; ฮบ 13.12; ฮบ 13.20; ฮบ 13.21; ยก 1.5; ยก 1.9; ยก 1.12; ยก 1.13; ยก 1.18; ยก 1.21; ยก 2.5; ยก 2.23; ยก 4.6; ยก 4.10; ยก 4.12; ยก 4.15; ยก 5.9; ยก 5.11; ยก 5.15; 1ปต 1.2; 1ปต 1.3; 1ปต 1.5; 1ปต 1.11; 1ปต 1.12; 1ปต 1.13; 1ปต 1.15; 1ปต 1.18; 1ปต 1.19; 1ปต 1.20; 1ปต 1.21; 1ปต 1.23; 1ปต 2.4; 1ปต 2.6; 1ปต 2.7; 1ปต 2.9; 1ปต 2.12; 1ปต 2.21; 1ปต 2.22; 1ปต 2.23; 1ปต 2.24; 1ปต 3.9; 1ปต 3.12; 1ปต 3.18; 1ปต 3.20; 1ปต 3.21; 1ปต 3.22; 1ปต 4.1; 1ปต 4.5; 1ปต 4.11; 1ปต 4.14; 1ปต 5.5; 1ปต 5.6; 1ปต 5.7; 1ปต 5.10; 1ปต 5.13; 2ปต 1.3; 2ปต 1.4; 2ปต 1.10; 2ปต 1.14; 2ปต 1.17; 2ปต 1.21; 2ปต 2.1; 2ปต 2.4; 2ปต 2.5; 2ปต 2.6; 2ปต 2.7; 2ปต 2.9; 2ปต 2.17; 2ปต 2.21; 2ปต 3.4; 2ปต 3.6; 2ปต 3.7; 2ปต 3.9; 2ปต 3.14; 2ปต 3.15; 1ยน 1.1; 1ยน 1.5; 1ยน 1.7; 1ยน 1.9; 1ยน 2.2; 1ยน 2.6; 1ยน 2.25; 1ยน 2.28; 1ยน 2.29; 1ยน 3.1; 1ยน 3.2; 1ยน 3.3; 1ยน 3.5; 1ยน 3.7; 1ยน 3.8; 1ยน 3.16; 1ยน 3.20; 1ยน 3.23; 1ยน 3.24; 1ยน 4.8; 1ยน 4.9; 1ยน 4.10; 1ยน 4.11; 1ยน 4.12; 1ยน 4.13; 1ยน 4.14; 1ยน 4.15; 1ยน 4.16; 1ยน 4.17; 1ยน 4.19; 1ยน 5.1; 1ยน 5.5; 1ยน 5.6; 1ยน 5.9; 1ยน 5.10; 1ยน 5.11; 1ยน 5.14; 1ยน 5.15; 1ยน 5.16; 1ยน 5.20; 2ยน 1.1; 2ยน 1.13; ยด 1.1; ยด 1.3; ยด 1.5; ยด 1.6; ยด 1.7; ยด 1.9; ยด 1.15; ยด 1.24; วว 1.1; วว 1.4; วว 1.5; วว 1.6; วว 1.8; วว 1.10; วว 1.13; วว 1.16; วว 1.17; วว 2.1; วว 2.8; วว 2.12; วว 2.18; วว 3.1; วว 3.7; วว 3.14; วว 4.2; วว 4.8; วว 4.11; วว 5.1; วว 5.5; วว 5.6; วว 5.7; วว 5.8; วว 5.9; วว 5.10; วว 5.12; วว 6.1; วว 6.3; วว 6.5; วว 6.7; วว 6.9; วว 6.10; วว 6.11; วว 6.12; วว 7.17; วว 8.1; วว 8.3; วว 9.15; วว 10.6; วว 11.4; วว 11.15; วว 11.17; วว 11.18; วว 12.6; วว 12.14; วว 13.8; วว 14.1; วว 14.3; วว 14.4; วว 14.7; วว 14.16; วว 15.4; วว 16.5; วว 16.8; วว 17.8; วว 17.13; วว 17.14; วว 17.17; วว 18.5; วว 18.8; วว 18.20; วว 19.2; วว 19.6; วว 19.8; วว 19.11; วว 19.12; วว 19.13; วว 19.15; วว 19.16; วว 19.19; วว 19.21; วว 20.4; วว 21.3; วว 21.4; วว 21.22; วว 21.23; วว 22.5; วว 22.6; วว 22.18; วว 22.19; วว 22.20

ทรงเจ้าเข้าผี ( 1 )
2พกษ 21.6 และพระองค์ได้ทรงถวายโอรสของพระองค์ให้ลุยไฟ ถือฤกษ์ยาม การใช้เวทมนตร์ ทรงเจ้าเข้าผี และพ่อมดหมอผี พระองค์ทรงกระทำความชั่วร้ายเป็นอันมากในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุให้พระองค์ทรงกริ้วโกรธ

ทรมาน ( 17 )
อพย 8.12 โมเสสกับอาโรนทูลลาไปจากฟาโรห์ แล้วโมเสสร้องทูลพระเยโฮวาห์เรื่องฝูงกบที่พระองค์ได้ทรงให้มาทรมานฟาโรห์
1ซมอ 16.14 ฝ่ายพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ก็พรากจากซาอูล และวิญญาณชั่วจากพระเยโฮวาห์ก็ทรมานซาอูล
1ซมอ 16.15 และพวกมหาดเล็กของซาอูลก็กราบทูลว่า “ดูเถิด บัดนี้วิญญาณชั่วจากพระเจ้ากำลังทรมานพระองค์อยู่
2ซมอ 13.2 ด้วยเหตุทามาร์น้องหญิงนี้ จิตใจของอัมโนนก็ถูกทรมานจนถึงกับล้มป่วย ด้วยเหตุว่าเธอเป็นสาวพรหมจารี อัมโนนจึงรู้สึกว่าจะทำอะไรกับเธอก็ยากนัก
โยบ 19.2 “ท่านทั้งหลายจะทรมานจิตใจช้านานสักเท่าใด ทั้งทุบข้าเป็นชิ้นๆด้วยถ้อยคำ
สดด 143.12 และขอทรงตัดศัตรูของข้าพระองค์ออกไปตามความเมตตาของพระองค์ และขอทรงทำลายบรรดาผู้ที่ทรมานจิตใจข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์
อสย 9.1 แต่กระนั้นแผ่นดินนั้นซึ่งอยู่ในความแสนระทมจะไม่กลัดกลุ้ม ในกาลก่อนพระองค์ทรงนำแคว้นเศบูลุนและแคว้นนัฟทาลีมาสู่ความดูหมิ่น แต่ในกาลภายหลังพระองค์จะทรงกระทำให้หนทางข้างทะเล แคว้นฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือ กาลิลีแห่งบรรดาประชาชาติ ให้เจ็บปวดทรมานอย่างมาก
อสย 51.23 แต่เราจะใส่มันไว้ในมือของผู้ทรมานเจ้า ผู้ได้พูดกับจิตใจเจ้าว่า ‘ก้มลง เราจะได้ข้ามไป’ และเจ้าได้กระทำให้หลังของเจ้าเหมือนพื้นดิน และเหมือนถนนเพื่อให้เขาข้ามไป”
มธ 8.29 ดูเถิด เขาร้องตะโกนว่า “พระเยซูผู้เป็นพระบุตรของพระเจ้า เราเกี่ยวข้องอะไรกับท่านเล่า ท่านมาที่นี่เพื่อจะทรมานพวกเราก่อนเวลาหรือ”
มธ 18.34 แล้วเจ้านายของเขาก็กริ้วจึงมอบผู้นั้นไว้แก่เจ้าหน้าที่ให้ทรมาน จนกว่าจะใช้หนี้หมด
มก 5.7 แล้วร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่พระเยซูพระบุตรของพระเจ้าสูงสุด ข้าพระองค์เกี่ยวข้องอะไรกับท่านเล่า ข้าพระองค์ขอให้พระองค์ปฏิญาณในพระนามของพระเจ้าว่า จะไม่ทรมานข้าพระองค์”
ลก 8.28 ครั้นเห็นพระเยซูเขาก็โห่ร้อง และกราบลงตรงพระพักตร์พระองค์ ร้องเสียงดังว่า “ข้าแต่พระเยซูบุตรของพระเจ้าสูงสุด ข้าพระองค์เกี่ยวข้องอะไรกับท่านเล่า ขอพระองค์อย่าทรมานข้าพระองค์”
ลก 16.28 เพราะว่าข้าพเจ้ามีพี่น้องห้าคน ให้ลาซารัสเป็นพยานแก่เขา เพื่อมิให้เขามาถึงที่ทรมานนี้’
ฮบ 11.35 พวกผู้หญิงก็ได้รับคนพวกของนางที่ตายแล้วกลับฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีก บางคนก็ถูกทรมาน แต่ก็ไม่ยอมรับการปลดปล่อย เพื่อเขาจะได้รับการเป็นขึ้นมาจากความตายอันประเสริฐกว่า
วว 9.5 และไม่ให้ฆ่าคนเหล่านั้น แต่ให้ทรมานเขาห้าเดือน การทรมานนั้นเป็นการทรมานที่เหมือนกับถูกแมลงป่องต่อย
วว 11.10 คนทั้งหลายซึ่งอยู่ในแผ่นดินโลกจะยินดีเพราะเขา และจะสนุกสนานรื่นเริง จะให้ของขวัญแก่กัน เพราะว่าผู้พยากรณ์ทั้งสองนี้ได้ทรมานคนเหล่านั้นที่อาศัยอยู่ในโลก”
วว 14.10 ผู้นั้นจะต้องดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธของพระเจ้า ซึ่งไม่ได้ระคนกับสิ่งใด ที่ได้เทลงในถ้วยพระพิโรธของพระองค์ และเขาจะต้องถูกทรมานด้วยไฟและกำมะถันต่อหน้าทูตสวรรค์ผู้บริสุทธิ์ทั้งหลาย และต่อพระพักตร์พระเมษโปดก

ทรยศ ( 67 )
วนฉ 9.23 พระเจ้าทรงใช้วิญญาณชั่วเข้าแทรกระหว่างอาบีเมเลคกับชาวเมืองเชเคม ชาวเมืองเชเคมก็ทรยศต่ออาบีเมเลค
โยบ 6.15 พี่น้องของข้าทรยศอย่างลำธาร อย่างลำธารที่น้ำไหลล้น
สดด 78.57 กลับหันไปเสียและประพฤติทรยศอย่างบรรพบุรุษของเขา เขาบิดไปเหมือนคันธนูที่ไว้ใจไม่ได้
อสย 24.16 ตั้งแต่ที่สุดปลายโลกเราได้ยินเสียงเพลงสรรเสริญ ว่าสง่าราศีจงมีแก่ผู้ชอบธรรม แต่ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าก็ผ่ายผอม ข้าพเจ้าก็ผ่ายผอม วิบัติแก่ข้าพเจ้า เพราะคนทรยศประพฤติอย่างทรยศยิ่ง เอย คนทรยศประพฤติอย่างทรยศยิ่ง”
อสย 33.1 วิบัติแก่เจ้าผู้ทำลาย ผู้ซึ่งตัวเจ้าเองมิได้ถูกทำลาย เจ้าผู้เป็นคนทรยศ ซึ่งไม่มีผู้ใดได้ทรยศต่อเจ้าเลย เมื่อเจ้าจะหยุดทำลาย เจ้าจะถูกทำลาย และเมื่อเจ้าจะหยุดยั้งการประพฤติทรยศเสีย เขาทั้งหลายจะทรยศต่อเจ้า
อสย 48.8 เออ เจ้าไม่เคยได้ยิน เออ เจ้าไม่เคยรู้ เออ ตั้งแต่เวลานั้นหูของเจ้ายังไม่เปิด เพราะเรารู้ว่าเจ้าจะประพฤติอย่างทรยศหนัก และรู้ว่า ตั้งแต่กำเนิดเขาเรียกเจ้าว่า ผู้ละเมิด
ยรม 3.7 เมื่อเธอทำอย่างนี้จนหมดแล้วเรากล่าวว่า ‘เจ้าจงกลับมาหาเรา’ แต่เธอก็ไม่กลับมา และยูดาห์น้องสาวที่ทรยศนั้นก็เห็น
ยรม 3.8 และเราเห็นว่า เพราะเหตุทั้งปวงที่อิสราเอลผู้กลับสัตย์ได้ล่วงประเวณีนั้น เราได้ไล่เธอไปพร้อมกับให้หนังสือหย่า แต่ยูดาห์น้องสาวที่ทรยศนั้นก็ไม่กลัว เธอก็กลับไปเล่นชู้ด้วย
ยรม 3.10 แม้ว่าเธอกระทำไปสิ้นอย่างนี้แล้ว ยูดาห์น้องสาวที่ทรยศของเธอก็มิได้หันกลับมาหาเราด้วยสิ้นสุดใจ แต่แสร้งทำเป็นกลับมา” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
ยรม 3.11 แล้วพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้กลับสัตย์ยังสำแดงตัวว่ามีผิดน้อยกว่ายูดาห์ที่ทรยศ
ยรม 3.20 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “โอ วงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย แน่นอนทีเดียวที่ภรรยาทรยศละทิ้งสามีของนางฉันใด เจ้าก็ได้ทรยศต่อเราฉันนั้น”
ยรม 5.11 เพราะวงศ์วานของอิสราเอลและวงศ์วานของยูดาห์ได้ทรยศต่อเราอย่างสิ้นเชิงแล้ว” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
ยรม 9.2 โอ ถ้าข้าพเจ้ามีที่พักสำหรับคนเดินทางอยู่ที่ในถิ่นทุรกันดารก็จะดี เพื่อข้าพเจ้าจะได้พรากจากชนชาติของข้าพเจ้า และไปให้พ้นเขาเสีย เพราะเขาทั้งหลายเป็นคนล่วงประเวณีทั้งหมด และเป็นหมู่คนที่มักทรยศ
ยรม 12.1 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อข้าพระองค์สู้คดีกับพระองค์ พระองค์ก็ทรงเป็นฝ่ายถูก แม้กระนั้นข้าพระองค์ยังขอทูลเสนอมูลคดีของข้าพระองค์ต่อพระองค์ ไฉนทางของคนชั่วจึงจำเริญขึ้น ไฉนทุกคนที่ทรยศก็อยู่เย็นเป็นสุข
พคค 1.2 กรุงนั้นร่ำไห้สะอื้นในราตรีกาล และน้ำตาของเธอก็อาบแก้ม เธอจะหาใครท่ามกลางคนที่รักเธอให้มาปลอบเธอก็หาไม่พบ บรรดาพวกเพื่อนของเธอสิ้นทุกคนได้ทรยศต่อเธอ เขาทั้งปวงกลับเป็นศัตรูของเธอ
พคค 3.42 “พวกข้าพระองค์ได้ทรยศและได้กบฏแล้ว และพระองค์ยังไม่ได้ทรงอภัยโทษ
ฮชย 5.7 เขาได้ทรยศต่อพระเยโฮวาห์ เพราะเขาเกิดลูกนอกรีต บัดนี้วันขึ้นค่ำจะผลาญเขาเสียพร้อมกับไร่นาของเขา
ฮชย 6.7 แต่พวกเขาดั่งมนุษย์ได้ละเมิดพันธสัญญา ที่นั่นเขาทรยศต่อเรา
มลค 2.11 ยูดาห์ก็ประพฤติอย่างทรยศ การอันน่าสะอิดสะเอียนเขาก็ทำกันในอิสราเอลและในเยรูซาเล็ม เพราะว่ายูดาห์ได้ลบหลู่ความบริสุทธิ์ของพระเยโฮวาห์ซึ่งพระองค์ทรงรัก และได้ไปแต่งงานกับบุตรสาวของพระต่างด้าว
มลค 2.14 เจ้าถามว่า “เหตุใดพระองค์จึงไม่รับ” เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นพยานระหว่างเจ้ากับภรรยาคนที่เจ้าได้เมื่อหนุ่มนั้น แม้ว่านางเป็นคู่เคียงของเจ้าและเป็นภรรยาของเจ้าตามพันธสัญญา เจ้าก็ทรยศต่อนาง
มลค 2.15 พระองค์ทรงทำให้เขาทั้งสองเป็นอันเดียวกันมิใช่หรือ แต่เขายังมีลมปราณแห่งชีวิตอยู่ และทำไมเป็นอันเดียวกัน เพราะพระองค์ทรงประสงค์เชื้อสายที่ตามทางของพระเจ้า ดังนั้นจงเอาใจใส่ต่อจิตวิญญาณของเจ้าให้ดี อย่าให้ผู้ใดทรยศต่อภรรยาคนที่ได้เมื่อหนุ่มนั้น
มธ 10.4 ซีโมนชาวคานาอันและยูดาสอิสคาริโอทผู้ที่ได้ทรยศพระองค์นั้น
มธ 10.21 แม้ว่าพี่ก็จะมอบน้องให้ถึงความตาย พ่อจะมอบลูก และลูกก็จะทรยศต่อพ่อแม่ให้ถึงแก่ความตาย
มธ 17.22 ครั้นพระองค์กับเหล่าสาวกอาศัยอยู่ในแคว้นกาลิลี พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “บุตรมนุษย์จะต้องถูกทรยศให้อยู่ในเงื้อมมือของคนทั้งหลาย
มธ 20.18 “ดูเถิด เราทั้งหลายจะขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และบุตรมนุษย์จะถูกทรยศให้อยู่กับพวกปุโรหิตใหญ่และพวกธรรมาจารย์ และเขาเหล่านั้นจะปรับโทษท่านถึงตาย
มธ 24.10 คราวนั้นคนเป็นอันมากจะถดถอยไปและทรยศกันและกัน ทั้งจะเกลียดชังซึ่งกันและกัน
มธ 26.2 “ท่านทั้งหลายรู้อยู่ว่าอีกสองวันจะถึงเทศกาลปัสกา และบุตรมนุษย์จะต้องถูกทรยศให้ถูกตรึงที่กางเขน”
มธ 26.16 ตั้งแต่เวลานั้นมายูดาสก็คอยหาช่องที่จะทรยศพระองค์
มธ 26.21 เมื่อรับประทานกันอยู่พระองค์จึงตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา”
มธ 26.23 พระองค์ตรัสตอบว่า “ผู้ที่เอาอาหารจิ้มในชามเดียวกันกับเรา ผู้นั้นแหละที่จะทรยศเรา
มธ 26.24 บุตรมนุษย์จะเสด็จไปตามที่ได้เขียนไว้ว่าด้วยพระองค์นั้น แต่วิบัติแก่ผู้ที่ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้นมิได้บังเกิดมาก็จะเป็นการดีต่อคนนั้นเอง”
มธ 26.25 ยูดาสที่ได้ทรยศพระองค์ทูลถามว่า “อาจารย์เจ้าข้า คือข้าพระองค์หรือ” พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ท่านพูดเองแล้วนี่”
มธ 26.45 แล้วพระองค์เสด็จมายังพวกสาวกของพระองค์ ตรัสว่า “เดี๋ยวนี้ จงนอนต่อไปให้หายเหนื่อยเถิด ดูเถิด เวลามาใกล้แล้ว และบุตรมนุษย์จะต้องถูกทรยศให้ตกอยู่ในมือของคนบาป
มธ 26.46 ลุกขึ้นไปกันเถิด ดูเถิด ผู้ที่จะทรยศเรามาใกล้แล้ว”
มธ 26.48 ผู้ที่จะทรยศพระองค์นั้นได้ให้อาณัติสัญญาณแก่เขาว่า “เราจะจุบผู้ใด ก็เป็นผู้นั้นแหละ จงจับกุมเขาไว้ให้แน่นหนาเถิด”
มธ 27.3 เมื่อยูดาสผู้ทรยศพระองค์เห็นว่าพระองค์ต้องปรับโทษก็กลับใจ นำเงินสามสิบเหรียญนั้นมาคืนให้แก่พวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู้ใหญ่
มธ 27.4 กล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปที่ได้ทรยศโลหิตอันบริสุทธิ์” คนเหล่านั้นจึงว่า “การนั้นเป็นธุระอะไรของเรา เจ้าต้องรับธุระเอาเอง”
มก 3.19 และยูดาสอิสคาริโอทที่ได้ทรยศพระองค์นั้น พระองค์และพวกสาวกจึงเข้าไปในเรือน
มก 13.12 แม้ว่าพี่ก็จะทรยศน้องให้ถึงความตาย พ่อก็จะมอบลูก และลูกก็จะทรยศต่อพ่อแม่ให้ถึงแก่ความตาย
มก 14.10 ฝ่ายยูดาสอิสคาริโอท เป็นคนหนึ่งในพวกสาวกสิบสองคน ได้ไปหาพวกปุโรหิตใหญ่ เพื่อจะทรยศพระองค์ให้เขา
มก 14.11 ครั้นเขาได้ยินอย่างนั้นก็ดีใจ และสัญญาว่าจะให้เงินแก่ยูดาส แล้วยูดาสจึงคอยหาช่องที่จะทรยศพระองค์ให้แก่เขา
มก 14.18 เมื่อกำลังเอนกายลงรับประทานอาหารอยู่ พระเยซูจึงตรัสว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา คือคนหนึ่งที่รับประทานอาหารอยู่กับเรานี่แหละ”
มก 14.21 เพราะบุตรมนุษย์จะเสด็จไปตามที่ได้มีคำเขียนไว้ถึงพระองค์นั้นจริง แต่วิบัติแก่ผู้ที่ทรยศบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้นมิได้บังเกิดมาก็จะเป็นการดีต่อคนนั้นเอง”
มก 14.41 เมื่อเสด็จกลับมาครั้งที่สามพระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า “เดี๋ยวนี้ ท่านจงนอนต่อไปให้หายเหนื่อย พอเถอะ ดูเถิด เวลาซึ่งบุตรมนุษย์ต้องถูกทรยศให้ตกอยู่ในมือของคนบาปนั้นมาถึงแล้ว
มก 14.42 ลุกขึ้นไปกันเถิด ดูเถิด ผู้ที่จะทรยศเรามาใกล้แล้ว”
มก 14.44 ผู้ที่จะทรยศพระองค์นั้นได้ให้สัญญาณแก่เขาว่า “เราจุบผู้ใด ก็เป็นผู้นั้นแหละ จงจับกุมเขาไปให้มั่นคง”
ลก 21.16 แม้แต่บิดามารดาญาติพี่น้องและมิตรสหายจะทรยศท่าน และพวกเขาจะฆ่าบางคนในพวกท่านเสีย
ลก 22.4 ยูดาสได้ไปปรึกษากับพวกปุโรหิตใหญ่และพวกนายทหารว่า จะทรยศพระองค์ให้เขาได้ด้วยวิธีใด
ลก 22.6 ยูดาสจึงให้สัญญา และคอยหาโอกาสที่จะทรยศพระองค์ให้แก่เขาเมื่อว่างคน
ลก 22.21 แต่ดูเถิด มือของผู้ที่จะทรยศเราก็อยู่กับเราบนโต๊ะ
ลก 22.22 เพราะบุตรมนุษย์จะเสด็จไปเหมือนได้ทรงดำริไว้แต่ก่อนแล้ว แต่วิบัติแก่ผู้นั้นที่ทรยศพระองค์”
ลก 22.48 แต่พระเยซูตรัสถามเขาว่า “ยูดาส ท่านจะทรยศบุตรมนุษย์ด้วยการจุบหรือ”
ยน 6.64 แต่ในพวกท่านมีบางคนที่ไม่เชื่อ” เพราะพระเยซูทรงทราบแต่แรกว่าผู้ใดไม่เชื่อ และเป็นผู้ใดที่จะทรยศพระองค์
ยน 6.71 พระองค์ทรงหมายถึงยูดาสอิสคาริโอทบุตรชายซีโมน เพราะว่าเขาเป็นผู้ที่จะทรยศพระองค์ คือคนหนึ่งในอัครสาวกสิบสองคน
ยน 12.4 แต่สาวกคนหนึ่งของพระองค์ ชื่อยูดาสอิสคาริโอท บุตรชายของซีโมน คือคนที่จะทรยศพระองค์ พูดว่า
ยน 13.2 ขณะเมื่อรับประทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว พญามารได้ดลใจยูดาสอิสคาริโอท บุตรชายของซีโมน ให้ทรยศพระองค์
ยน 13.11 เพราะพระองค์ทรงทราบว่า ใครจะเป็นผู้ทรยศพระองค์ เหตุฉะนั้นพระองค์จึงตรัสว่า “ท่านทั้งหลายไม่สะอาดทุกคน”
ยน 13.21 เมื่อพระเยซูตรัสดังนั้นแล้ว พระองค์ก็ทรงเป็นทุกข์ในพระทัย และตรัสเป็นพยานว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า คนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา”
ยน 18.2 ยูดาสผู้ที่ทรยศพระองค์ก็รู้จักสวนนั้นด้วย เพราะว่าพระเยซูกับเหล่าสาวกของพระองค์เคยมาพบกันที่นั่นบ่อยๆ
ยน 18.5 เขาทูลตอบพระองค์ว่า “มาหาเยซูชาวนาซาเร็ธ” พระเยซูตรัสกับเขาว่า “เราคือผู้นั้นแหละ” ยูดาสผู้ทรยศพระองค์ก็ยืนอยู่กับคนเหล่านั้นด้วย
ยน 21.20 เปโตรเหลียวหลังเห็นสาวกคนที่พระเยซูทรงรักตามมา คือสาวกที่เอนตัวลงที่พระทรวงของพระองค์เมื่อรับประทานอาหารเย็นอยู่นั้น และทูลถามว่า “พระองค์เจ้าข้า ผู้ที่จะทรยศพระองค์คือใคร”
1คร 11.23 เพราะว่าเรื่องซึ่งข้าพเจ้าได้มอบไว้กับท่านแล้วนั้น ข้าพเจ้าได้รับจากองค์พระผู้เป็นเจ้า คือในคืนที่เขาทรยศพระเยซูเจ้านั้น พระองค์ทรงหยิบขนมปัง

ทรวง ( 1 )
สดด 79.12 โอ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงตอบแทนการที่เขาได้เย้ยหยันต่อพระองค์ สักเจ็ดเท่า ณ ทรวงอกเพื่อนบ้านของข้าพระองค์

ทรวงอก ( 1 )
ปญจ 7.9 อย่าให้ใจของเจ้าโกรธเร็ว เพราะความโกรธมีประจำอยู่ในทรวงอกของคนเขลา

ทรวดทรง ( 3 )
อสค 1.16 ลักษณะและทรวดทรงของวงล้อเหล่านั้นแวบวาบอย่างพลอยเขียว วงล้อทั้งสี่ก็มีสัณฐานเหมือนกัน ส่วนลักษณะและทรวดทรงนั้นเหมือนวงล้อซ้อนในวงล้อ
อสค 1.28 ลักษณะความสุกใสที่อยู่รอบนั้นเหมือนกับสัณฐานของรุ้งที่ปรากฏในเมฆในวันที่ฝนตก ลักษณะทรวดทรงแห่งสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เป็นดังนี้แหละ และเมื่อข้าพเจ้าเห็นแล้ว ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึงดิน และข้าพเจ้าได้ยินเสียงท่านผู้หนึ่งตรัส

ทรหด ( 1 )
วนฉ 20.34 จากบรรดาคนอิสราเอลมีทหารที่คัดเลือกแล้วหนึ่งหมื่นคนรุกเข้าเมืองกิเบอาห์ การสงครามกำลังทรหด คนเบนยามินไม่ทราบว่าเหตุร้ายกำลังมาใกล้ตนแล้ว

ทรัพย์ ( 88 )
ปฐก 12.5 อับรามพานางซารายภรรยาของท่าน โลทบุตรชายของน้องชายท่าน บรรดาทรัพย์สิ่งของของพวกเขาที่ได้สะสมไว้ และผู้คนทั้งหลายที่ได้ไว้ที่เมืองฮาราน พวกเขาออกไปเพื่อเข้าไปยังแผ่นดินคานาอัน และพวกเขาไปถึงแผ่นดินคานาอัน
ปฐก 13.6 แผ่นดินไม่กว้างขวางพอที่พวกเขาจะอาศัยอยู่ด้วยกันได้ เพราะทรัพย์สิ่งของของพวกเขามีอยู่มาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้
ปฐก 14.11 กษัตริย์เหล่านั้นจึงเก็บบรรดาทรัพย์สิ่งของและเสบียงอาหารทั้งสิ้นของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์แล้วก็ไป
ปฐก 14.12 และได้จับโลทบุตรชายของน้องชายอับรามผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองโสโดมและทรัพย์สิ่งของของเขาแล้วจากไป
ปฐก 14.16 และท่านนำบรรดาทรัพย์สิ่งของกลับคืนมาหมด ทั้งนำโลทหลานชายของท่าน ทรัพย์สิ่งของของเขา ผู้หญิง และประชาชนกลับมาด้วย
ปฐก 14.21 กษัตริย์เมืองโสโดมตรัสแก่อับรามว่า “ขอคืนคนให้แก่เราและทรัพย์สิ่งของนั้นเจ้าจงเอาไปเถิด”
ปฐก 15.14 เช่นกันเราจะพิพากษาประเทศนั้นซึ่งพวกเขาจะรับใช้ และต่อมาพวกเขาจะออกมาพร้อมกับทรัพย์สิ่งของเป็นอันมาก
ปฐก 31.1 ยาโคบได้ยินบุตรชายของลาบันพูดว่า “ยาโคบได้แย่งทรัพย์ของบิดาเราไปหมด เขาได้ทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี้มาจากบิดาเรา”
ปฐก 31.14 นางราเชลกับนางเลอาห์จึงตอบเขาว่า “เรายังมีส่วนทรัพย์มรดกในบ้านบิดาเราอีกหรือไม่
ปฐก 36.6 เอซาวพาภรรยาบุตรชายหญิงและคนทั้งปวงในครอบครัวของตน กับฝูงสัตว์ บรรดาสัตว์ใช้งาน และทรัพย์สิ่งของทั้งหมดที่ได้มาในแผ่นดินคานาอัน หันจากหน้ายาโคบน้องชายไปที่เมืองอื่น
ปฐก 39.5 ต่อมาตั้งแต่โปทิฟาร์ตั้งโยเซฟให้เป็นผู้ดูแลการงานในบ้าน และทรัพย์สิ่งของทั้งปวงของท่านแล้ว พระเยโฮวาห์ก็ได้ทรงอำนวยพระพรให้แก่ครอบครัวของคนอียิปต์นั้นเพราะเห็นแก่โยเซฟ ทั้งพระเยโฮวาห์ทรงอวยพรให้สิ่งของทั้งปวงซึ่งเขามีอยู่ในบ้านและในนาให้เจริญขึ้น
ปฐก 43.23 คนต้นเรือนจึงตอบว่า “จงเป็นสุขเถิด อย่ากลัวเลย พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของบิดาท่านบันดาลให้มีทรัพย์อยู่ในกระสอบเพื่อท่าน เงินของท่านนั้นเราได้รับแล้ว” คนต้นเรือนก็พาสิเมโอนออกมาหาเขา
ปฐก 45.10 พ่อจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน และพ่อจะได้อยู่ใกล้ลูก ทั้งตัวพ่อกับลูกหลานและฝูงแพะแกะ ฝูงวัว และทรัพย์ทั้งหมดของพ่อ
ปฐก 46.1 อิสราเอลเดินทางไปพร้อมกับทรัพย์ทั้งหมด มาถึงเมืองเบเออร์เชบา และถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของอิสอัคบิดาของตน
ปฐก 46.6 เขาพาฝูงสัตว์ของตนและทรัพย์ที่เขาได้มาในแผ่นดินคานาอันนั้นไปอียิปต์ ทั้งยาโคบกับบรรดาเชื้อสายของท่าน
อพย 19.5 เหตุฉะนั้นบัดนี้ถ้าเจ้าเชื่อฟังเสียงเรา และรักษาพันธสัญญาของเราไว้ เจ้าจะเป็นทรัพย์อันประเสริฐของเรา ยิ่งกว่าชาติทั้งปวง เพราะแผ่นดินทั้งสิ้นเป็นของเรา
อพย 20.15 อย่าลักทรัพย์
ลนต 19.11 เจ้าอย่าลักทรัพย์ หรือโกงหรือมุสาต่อกัน
ลนต 22.11 แต่ถ้าปุโรหิตคนหนึ่งซื้อทาสมาด้วยเงินเป็นทรัพย์ของตน ทาสนั้นจะรับประทานก็ได้ และผู้ที่เกิดในครัวเรือนของปุโรหิตรับประทานอาหารนั้นได้
กดว 31.9 และคนอิสราเอลได้จับสตรีชาวมีเดียนทั้งหมดมาเป็นเชลย พร้อมกับพวกเด็กเล็กทั้งหลาย และกวาดเอาฝูงวัวฝูงแพะแกะและข้าวของทั้งปวงไปสิ้น เป็นทรัพย์ที่ปล้นได้
กดว 31.11 แล้วเก็บบรรดาของที่ริบได้และทรัพย์ที่ปล้นได้ทั้งคนและสัตว์ไปเสียสิ้น
กดว 31.32 บรรดาทรัพย์ที่ปล้นได้อันเหลือจากสิ่งที่ทหารริบมาได้นั้น คือ แกะหกแสนเจ็ดหมื่นห้าพันตัว
กดว 35.3 ให้เมืองนั้นเป็นของเขาเพื่อจะได้อาศัยอยู่ ให้ทุ่งหญ้าเพื่อฝูงสัตว์และทรัพย์สิ่งของและสัตว์ทั้งสิ้นของเขา
พบญ 5.19 อย่าลักทรัพย์
พบญ 8.17 เกรงว่าท่านจะนึกในใจว่า ‘กำลังและเรี่ยวแรงของข้านำทรัพย์มีค่านี้มาให้’
พบญ 17.8 ถ้าคดีใดเกิดขึ้นเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินได้ว่า เป็นคดีฆ่าคนตายโดยเจตนาหรือไม่ เป็นคดีเกี่ยวด้วยการเกี่ยงกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ เป็นคดีทำร้ายร่างกาย เป็นคดีใดๆซึ่งโต้แย้งกันภายในประตูเมืองของท่าน ท่านจงลุกขึ้นพากันไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกไว้
1ซมอ 15.19 เหตุใดท่านจึงไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ แต่ไปฉกฉวยทรัพย์สิ่งของต่างๆ และกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์”
1ซมอ 15.21 แต่พวกพลได้เก็บส่วนของทรัพย์เชลยรวมทั้งแกะและวัว ส่วนที่ดีที่สุดจากของซึ่งกำหนดให้ทำลายเสียให้สิ้นเชิงนั้น เพื่อนำมาเป็นเครื่องสัตวบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่ในเมืองกิลกาล”
1ซมอ 17.25 คนอิสราเอลพูดว่า “เจ้าเคยเห็นคนที่ออกมานั้นหรือ เขาออกมาท้าทายอิสราเอลแท้ๆ ถ้าใครฆ่าเขาได้ กษัตริย์จะพระราชทานทรัพย์ให้เขามากมาย และจะมอบราชธิดาให้ด้วย และกระทำให้วงศ์วานบิดาของเขาเป็นคนยกเว้นการเกณฑ์ในอิสราเอล”
2พศด 17.5 เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาราชอาณาจักรไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และสิ้นทั้งยูดาห์ก็นำเครื่องบรรณาการมาถวายเยโฮชาฟัท พระองค์จึงมีทรัพย์มั่งคั่งอย่างยิ่งและมีเกียรติมาก
2พศด 18.1 ฝ่ายเยโฮชาฟัททรงมีทรัพย์มั่งคั่งและเกียรติใหญ่ยิ่ง และพระองค์ทรงกระทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกันกับอาหับ
อสร 7.26 ผู้ใดที่ไม่เชื่อฟังพระราชบัญญัติของพระเจ้าของเจ้า และกฎหมายของกษัตริย์ ก็ให้พิพากษาลงโทษเขาอย่างเคร่งครัด จะเป็นโทษถึงตาย หรือถึงเนรเทศ หรือถึงริบทรัพย์ของเขา หรือถึงจำขังก็ได้”
โยบ 3.21 ผู้คอยความตาย แต่มันไม่มา และขุดหามันมากกว่าหาทรัพย์ที่ซ่อนอยู่
สดด 49.6 คนผู้วางใจในทรัพย์ศฤงคารของตัว และอวดอ้างความมั่งคั่งอันอุดมของตน
สดด 49.10 เออ เขาเห็นว่า ถึงปราชญ์ก็ยังตาย คนโง่และคนโฉดก็ต้องพินาศเหมือนกัน และละทรัพย์ศฤงคารของตนไว้ให้คนอื่น
สดด 112.3 ทรัพย์ศฤงคารและความมั่งคั่งมีอยู่ในเรือนของเขา และความชอบธรรมของเขาดำรงอยู่เป็นนิตย์
สภษ 8.18 ความมั่งคั่งและเกียรติอยู่กับเรา เออ ทั้งทรัพย์ศฤงคารที่ทนทานและความชอบธรรม
สภษ 8.21 ประสาททรัพย์ศฤงคารแก่บรรดาผู้ที่รักเรา บรรจุคลังทรัพย์ทั้งหลายของเขาให้เต็ม
สภษ 10.15 ทรัพย์ศฤงคารของคนมั่งคั่งคือเมืองเข้มแข็งของเขา แต่ความยากจนของคนจนคือความพินาศของเขา
สภษ 12.27 คนเกียจคร้านจะไม่ปิ้งเหยื่อที่เขาล่ามา แต่ทรัพย์ศฤงคารของคนขยันขันแข็งมีค่า
สภษ 13.7 คนที่ว่าตนมั่งคั่ง แต่ไม่มีอะไรเลยก็มี คนที่ว่าตนเป็นคนจน แต่มีทรัพย์ศฤงคารเป็นอันมากก็มีอยู่
สภษ 13.8 ค่าไถ่ชีวิตของคนคือทรัพย์ศฤงคารของเขา แต่คนยากจนไม่ฟังคำติเตียน
สภษ 13.11 ทรัพย์ศฤงคารที่ได้มาโดยโชคลาภจะยอบแยบลง แต่บุคคลที่ส่ำสมโดยการงานจะได้เพิ่มพูนขึ้น
สภษ 13.22 คนดีก็ละมรดกไว้ให้แก่หลานๆ แต่ทรัพย์ศฤงคารของคนบาปนั้นส่ำสมไว้ให้คนชอบธรรม
สภษ 15.16 มีทรัพย์น้อยแต่มีความยำเกรงพระเยโฮวาห์ ดีกว่ามีคลังทรัพย์ใหญ่ แต่มีความลำบากอยู่ด้วย
สภษ 18.11 ทรัพย์ศฤงคารของเศรษฐีเป็นเมืองเข้มแข็งของเขา และเป็นเหมือนกำแพงสูงตามความคิดเห็นของเขา
สภษ 19.4 ทรัพย์ศฤงคารเพิ่มเพื่อนเป็นอันมาก แต่คนยากจนก็ถูกเพื่อนของเขาร้างไป
สภษ 19.14 เรือนและทรัพย์ศฤงคารเป็นมรดกมาจากบิดา แต่ภรรยาที่หยั่งรู้ก็มาจากพระเยโฮวาห์
สภษ 22.16 บุคคลผู้บีบบังคับคนยากจนเพื่อเพิ่มทรัพย์ศฤงคารของตน และผู้ที่เพิ่มให้แก่คนมั่งคั่ง จะมาถึงความขัดสนอย่างแน่นอน
สภษ 28.8 บุคคลที่เพิ่มทรัพย์ศฤงคารของตนด้วยดอกเบี้ยและเงินเพิ่ม พระเจ้าจะทรงเอาทรัพย์นั้นไปจากเขาเพื่อเพิ่มแก่คนที่จะเอ็นดูคนยากจน
สภษ 28.22 คนที่เร่งหาทรัพย์ศฤงคารก็มีนัยน์ตาชั่ว และไม่ทราบว่าความขัดสนจะมาถึงเขา
สภษ 29.3 บุคคลผู้รักปัญญาย่อมทำให้บิดาของเขายินดี แต่ผู้ที่คบค้าหญิงแพศยาก็ผลาญทรัพย์สิ่งของของเขา
ปญจ 5.11 เมื่อของดีเพิ่มพูนขึ้น คนกินก็มีคับคั่งขึ้น คนที่เป็นเจ้าของทรัพย์จะได้ประโยชน์อะไร นอกจากจะได้ชมเล่นเป็นขวัญตาเท่านั้น
ยรม 7.9 เจ้าจะลักทรัพย์ กระทำฆาตกรรม ล่วงประเวณี ปฏิญาณเท็จ เผาเครื่องบูชาถวายพระบาอัลและติดตามพระอื่นซึ่งเจ้าทั้งหลายมิได้รู้จักไปหรือ
ดนล 11.2 และบัดนี้ ข้าพเจ้าจะสำแดงความจริงให้แก่ท่าน ดูเถิด จะมีกษัตริย์อีกสามองค์ขึ้นมาในเปอร์เซีย และองค์ที่สี่จะร่ำรวยยิ่งกว่าองค์อื่นทั้งหมดเป็นอันมาก เมื่อท่านเข้มแข็งด้วยทรัพย์ร่ำรวยของท่านแล้ว ท่านก็จะปลุกปั่นให้ทุกคนต่อสู้กับราชอาณาจักรกรีก
ดนล 11.24 เขาจะยกมาอย่างสงบในส่วนของประเทศที่อุดมที่สุด และเขาจะกระทำสิ่งที่ปู่ทวดหรือบรรพบุรุษของเขาไม่กระทำ เขาจะเอาทรัพย์ที่ปล้นมา ของที่ริบมาได้ และทรัพย์สมบัติมาแจกกัน เขาจะออกอุบายต่อสู้กับที่กำบังเข้มแข็ง แต่ก็ชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น
ฮชย 12.8 เอฟราอิมได้กล่าวว่า “แท้จริงข้าพเจ้าเป็นคนมั่งมี ข้าพเจ้าหาทรัพย์เพื่อตนเอง ในการกระทำทั้งหลายของข้าพเจ้า เขาจะไม่พบความชั่วช้าที่นับว่าเป็นความบาปได้”
นฮม 2.9 ปล้นเอาเงินซิ ปล้นเอาทองคำ มีทรัพย์สมบัติมากมายไม่รู้สิ้นสุด มีของมีค่าทุกอย่างเป็นทรัพย์มั่งคั่ง
ศฟย 1.13 ฉะนั้นทรัพย์สิ่งของของเขาจะถูกปล้น และเรือนของเขาจะรกร้าง ถึงเขาจะสร้างเรือน เขาก็จะไม่ได้อยู่ในเรือนนั้น ถึงเขาจะปลูกสวนองุ่น เขาจะไม่ได้ดื่มน้ำองุ่นจากสวนนั้น”
มธ 2.11 ครั้นพวกเขาเข้าไปในเรือนก็พบกุมารกับนางมารีย์มารดา จึงกราบถวายนมัสการกุมารนั้น แล้วเปิดหีบหยิบทรัพย์ของเขาออกมาถวายแก่กุมารเป็นเครื่องบรรณาการ คือ ทองคำ กำยาน และมดยอบ
มธ 12.29 หรือใครจะเข้าไปในเรือนของคนที่มีกำลังมากและปล้นเอาทรัพย์ของเขาอย่างไรได้ เว้นแต่จะจับคนที่มีกำลังมากนั้นมัดไว้เสียก่อน แล้วจึงจะปล้นทรัพย์ในเรือนนั้นได้
มธ 19.18 คนนั้นทูลถามพระองค์ว่า “คือพระบัญญัติข้อใดบ้าง” พระเยซูตรัสว่า “อย่ากระทำการฆาตกรรม อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ
มธ 19.22 เมื่อคนหนุ่มได้ยินถ้อยคำนั้นเขาก็ออกไปเป็นทุกข์ เพราะเขามีทรัพย์สิ่งของเป็นอันมาก
มก 5.26 ได้ทนทุกข์ลำบากมากเพราะมีหมอหลายคนมารักษา และได้เสียทรัพย์จนหมดสิ้น โรคนั้นก็มิได้บรรเทาแต่ยิ่งกำเริบขึ้น
มก 10.19 ท่านรู้จักพระบัญญัติแล้วซึ่งว่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ อย่าฉ้อเขา จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของตน’”
มก 10.22 เมื่อเขาได้ยินคำนั้นก็เสียใจ แล้วออกไปเป็นทุกข์เพราะเขามีทรัพย์สิ่งของเป็นอันมาก
ลก 8.43 มีผู้หญิงคนหนึ่งเป็นโรคตกเลือดได้สิบสองปีมาแล้ว และได้ใช้ทรัพย์ทั้งหมดของเธอเป็นค่าหมอ ไม่มีผู้ใดรักษาให้หายได้
ลก 15.12 บุตรคนน้อยพูดกับบิดาว่า ‘บิดาเจ้าข้า ขอทรัพย์ที่ตกเป็นส่วนของข้าพเจ้าเถิด’ บิดาจึงแบ่งสมบัติให้แก่บุตรทั้งสอง
ลก 15.13 ต่อมาไม่กี่วัน บุตรคนน้อยนั้นก็รวบรวมทรัพย์ทั้งหมดแล้วไปเมืองไกล และได้ผลาญทรัพย์ของตนที่นั่นด้วยการเป็นนักเลง
ลก 15.14 เมื่อใช้ทรัพย์หมดแล้วก็เกิดกันดารอาหารยิ่งนักทั่วเมืองนั้น เขาจึงเริ่มขัดสน
ลก 16.12 และถ้าท่านทั้งหลายมิได้สัตย์ซื่อในของของคนอื่น ใครจะมอบทรัพย์อันแท้ให้เป็นของของท่านเล่า
ลก 18.20 ท่านรู้จักพระบัญญัติแล้วซึ่งว่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของตน’”
ลก 19.8 ฝ่ายศักเคียสยืนทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ดูเถิด พระองค์เจ้าข้า ทรัพย์สิ่งของของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ยอมให้คนอนาถาครึ่งหนึ่ง และถ้าข้าพระองค์ได้ฉ้อโกงของของผู้ใด ข้าพระองค์ยอมคืนให้เขาสี่เท่า”
กจ 2.44 บรรดาผู้ที่เชื่อถือนั้นก็อยู่พร้อมกัน ณ ที่แห่งเดียว และทรัพย์สิ่งของของเขาเหล่านั้นเขาเอามารวมกันเป็นของกลาง
กจ 8.27 ฝ่ายฟีลิปก็ลุกขึ้นไป และดูเถิด มีชาวเอธิโอเปียคนหนึ่งเป็นขันที เป็นข้าราชการของพระนางคานดาสี พระราชินีของชาวเอธิโอเปีย และเป็นนายคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระราชินีนั้น ได้มานมัสการในกรุงเยรูซาเล็ม
รม 2.21 ฉะนั้นท่านซึ่งเป็นผู้สอนคนอื่นจะไม่สอนตัวเองหรือ เมื่อท่านเทศนาว่าไม่ควรลักทรัพย์ ตัวท่านเองลักหรือเปล่า
รม 13.9 พระบัญญัติกล่าวว่า ‘อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา อย่าฆ่าคน อย่าลักทรัพย์ อย่าเป็นพยานเท็จ อย่าโลภ’ ทั้งพระบัญญัติอื่นๆก็รวมอยู่ในข้อนี้คือ ‘ท่านจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง’
รม 15.26 เพราะว่าพวกศิษย์ในแคว้นมาซิโดเนียและแคว้นอาคายาเห็นชอบที่จะถวายทรัพย์ ส่งไปให้แก่วิสุทธิชนที่ยากจนในกรุงเยรูซาเล็ม
1คร 16.1 แล้วเรื่องการถวายทรัพย์เพื่อช่วยวิสุทธิชนนั้น ข้าพเจ้าได้สั่งคริสตจักรที่แคว้นกาลาเทียไว้อย่างไร ก็ขอให้ท่านจงกระทำเหมือนกันด้วย
1คร 16.2 ทุกวันต้นสัปดาห์ให้พวกท่านทุกคนเก็บผลประโยชน์ที่ได้รับไว้บ้าง ตามที่พระเจ้าได้ทรงให้ท่านจำเริญ เพื่อจะไม่ต้องถวายทรัพย์เมื่อข้าพเจ้ามา
ฟป 4.19 และพระเจ้าของข้าพเจ้าจะประทานสิ่งสารพัดตามที่ท่านต้องการนั้นจากทรัพย์อันรุ่งเรืองของพระองค์โดยพระเยซูคริสต์
1ทธ 6.17 จงกำชับคนเหล่านั้นที่มั่งมีฝ่ายโลก อย่าให้มีใจถือมานะทิฐิ อย่าให้ความหวังของเขาอิงอยู่กับทรัพย์อนิจจัง แต่ให้หวังในพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ผู้ทรงประทานสิ่งสารพัดให้แก่เราอย่างบริบูรณ์ เพื่อจะให้เราใช้ด้วยความปีติยินดี
ฮบ 10.34 เพราะว่าท่านทั้งหลายมีใจเมตตาต่อข้าพเจ้าในเมื่อข้าพเจ้าต้องถูกขังไว้ และเมื่อมีคนปล้นชิงเอาทรัพย์สิ่งของของท่านไป ท่านก็ยอมให้ด้วยใจยินดี เพราะท่านรู้แล้วว่า ท่านมีทรัพย์สมบัติที่ประเสริฐกว่าและถาวรกว่านั้นอีกในสวรรค์
1ปต 5.2 จงเลี้ยงฝูงแกะของพระเจ้าที่อยู่กับท่าน จงเอาใจใส่ดูแล ไม่ใช่ด้วยความฝืนใจ แต่ด้วยความเต็มใจ ไม่ใช่ด้วยการเห็นแก่ทรัพย์สิ่งของอันเป็นมลทิน แต่ด้วยใจพร้อม
วว 18.3 เพราะว่าประชาชาติทั้งปวงได้ดื่มเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลในการล่วงประเวณีของนครนั้น และบรรดากษัตริย์บนแผ่นดินโลกได้ล่วงประเวณีกับนครนั้น และพ่อค้าทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลกก็ได้มั่งมีขึ้นด้วยทรัพย์ฟุ่มเฟือยของนครนั้น”

ทรัพย์สมบัติ ( 101 )
ปฐก 24.2 อับราฮัมพูดกับคนใช้ของท่านที่มีอาวุโสที่สุดในบ้าน ผู้ดูแลทรัพย์สมบัติทุกอย่างของท่านว่า “เอามือเจ้าวางไว้ใต้ขาอ่อนของเรา
ปฐก 24.36 และนางซาราห์ภรรยานายข้าพเจ้าได้บังเกิดบุตรชายคนหนึ่งให้แก่นายเมื่อนางแก่แล้ว และนายก็ยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้บุตร
ปฐก 25.5 อับราฮัมได้มอบทรัพย์สมบัติทั้งหมดแก่อิสอัค
ปฐก 31.1 ยาโคบได้ยินบุตรชายของลาบันพูดว่า “ยาโคบได้แย่งทรัพย์ของบิดาเราไปหมด เขาได้ทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี้มาจากบิดาเรา”
ปฐก 31.16 ทรัพย์สมบัติทั้งปวงที่พระเจ้าทรงเอามาจากบิดาของเรา นั่นแหละเป็นของของเรากับลูกหลานของเรา บัดนี้พระเจ้าตรัสสั่งท่านอย่างไร ก็ขอให้ทำอย่างนั้นเถิด”
ปฐก 31.21 ยาโคบเอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดลุกขึ้นหนีข้ามแม่น้ำบ่ายหน้าไปยังถิ่นเทือกเขากิเลอาด
ปฐก 34.23 ฝูงสัตว์เลี้ยงและทรัพย์สมบัติของเขา กับฝูงสัตว์ทั้งสิ้นของเขาก็จะเป็นของเราด้วยมิใช่หรือ ขอแต่ให้เรายอมกระทำดังนั้นเขาจะยอมอยู่กับเรา”
ปฐก 34.29 เอาทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเขาไป และจับบุตรภรรยาของคนเหล่านั้นไปเป็นเชลย และริบของในบ้านไปเสียทั้งสิ้น
ปฐก 36.7 เพราะทรัพย์สมบัติของทั้งสองมีมาก จะอยู่ด้วยกันมิได้ ดินแดนที่เขาอาศัยนั้นไม่พอให้เขาเลี้ยงฝูงสัตว์
ปฐก 45.20 อย่าเสียดายทรัพย์สมบัติเลย เพราะของดีที่สุดทั่วประเทศอียิปต์เป็นของเจ้าแล้ว”
ปฐก 46.32 คนเหล่านั้นเป็นผู้เลี้ยงแกะมีอาชีพเลี้ยงสัตว์ เขาพาฝูงแพะแกะ ฝูงวัวกับทรัพย์สมบัติของเขาทั้งสิ้นมาด้วย’
ปฐก 47.1 โยเซฟเข้าไปทูลฟาโรห์ว่า “บิดาและพี่น้องของข้าพระองค์กับฝูงแพะแกะฝูงวัวและทรัพย์สมบัติของเขาทั้งสิ้นมาจากแผ่นดินคานาอันแล้ว ดูเถิด พวกเขาอยู่ในแผ่นดินโกเชน”
ปฐก 47.27 พวกอิสราเอลอาศัยอยู่ในประเทศอียิปต์ ณ แผ่นดินโกเชน เขามีทรัพย์สมบัติที่นั่น และมีลูกหลานทวีขึ้นมากมาย
พบญ 8.18 ท่านทั้งหลายจงจำพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ให้กำลังแก่ท่านที่จะได้ทรัพย์สมบัตินี้ เพื่อว่าพระองค์จะทรงดำรงพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงกระทำโดยปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน ดังวันนี้
ยชว 22.8 กล่าวแก่เขาว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของท่านทั้งหลายพร้อมกับทรัพย์สมบัติมั่งคั่งมีฝูงสัตว์มากมาย มีเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ และเหล็ก และเสื้อผ้าเป็นอันมาก จงแบ่งของที่ริบมาจากศัตรูของท่านให้แก่พี่น้องของท่าน”
2ซมอ 12.30 ทรงริบมงกุฎจากเศียรกษัตริย์ของเมืองนั้น มงกุฎนั้นเป็นทองคำหนักหนึ่งตะลันต์ประดับด้วยเพชรพลอยต่างๆ และเขาก็สวมบนพระเศียรของดาวิด และพระองค์ทรงเก็บรวบรวมทรัพย์สมบัติของเมืองนั้นได้เป็นอันมาก
2ซมอ 16.4 แล้วกษัตริย์ตรัสกับศิบาว่า “ดูเถิด ทรัพย์สมบัติของเมฟีโบเชทก็ตกเป็นของเจ้าทั้งหมด” และศิบากราบทูลว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอทูลวิงวอนต่อพระองค์ด้วยความถ่อมใจ ขอทรงให้ข้าพระองค์ได้รับพระกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์”
1พกษ 14.26 ท่านได้เก็บทรัพย์สมบัติในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติในพระราชวังของกษัตริย์ ท่านได้เก็บไปเสียทุกอย่าง และท่านได้เก็บโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนได้สร้างนั้นไปหมดด้วย
1พศด 27.31 ยาซีสชาวฮาการ์ดูแลฝูงแพะแกะ บรรดาคนเหล่านี้เป็นพนักงานดูแลทรัพย์สมบัติของกษัตริย์ดาวิด
1พศด 28.1 ณ เยรูซาเล็ม ดาวิดได้ทรงเรียกประชุมบรรดาเจ้านายทั้งสิ้นของอิสราเอล คือเจ้านายของตระกูล และผู้บัญชาการกองทัพที่รับราชการตามเวร นายพันนายร้อย และพนักงานทั้งสิ้นผู้ดูแลทรัพย์สมบัติและฝูงสัตว์ของกษัตริย์และโอรสของพระองค์ พร้อมกับพนักงานราชสำนัก ทแกล้วทหารและวีรบุรุษทั้งสิ้น
2พศด 1.11 พระเจ้าตรัสตอบซาโลมอนว่า “เพราะว่าสิ่งนี้อยู่ในจิตใจของเจ้า และเจ้ามิได้ขอทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่งและเกียรติ หรือชีวิตของศัตรูเจ้า และทั้งมิได้ขอชีวิตยืนยาว แต่ได้ขอสติปัญญาและความรู้เพื่อตัวเจ้าเอง เพื่อเจ้าจะวินิจฉัยประชาชนของเรา ผู้ซึ่งเราได้ตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนือเขานั้น
2พศด 1.12 เราประสาทสติปัญญาและความรู้ให้แก่เจ้า เราจะให้ทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่งและเกียรติแก่เจ้าด้วย อย่างที่ไม่มีกษัตริย์องค์ใดผู้อยู่ก่อนเจ้าได้มี และไม่มีผู้ใดภายหลังเจ้าจะมีเหมือน”
2พศด 12.9 ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์จึงขึ้นมาต่อสู้เยรูซาเล็ม พระองค์ทรงเก็บเอาทรัพย์สินแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติในพระราชวัง พระองค์ทรงเก็บเอาไปทุกอย่าง พระองค์ทรงเก็บเอาโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนทรงสร้างไว้นั้นไปด้วย
2พศด 20.25 เมื่อเยโฮชาฟัทและประชาชนของพระองค์มาเก็บของที่ริบจากเขาทั้งหลาย พร้อมกับศพทั้งหลายนั้นเขาพบสิ่งของเป็นจำนวนมาก ทั้งทรัพย์สมบัติและเพชรพลอยต่างๆ ซึ่งเขาเก็บมามากสำหรับตัวจนขนไปไม่ไหว เขาเก็บของที่ริบได้เหล่านั้นสามวัน เพราะมากเหลือเกิน
2พศด 36.18 และเครื่องใช้ทั้งสิ้นของพระนิเวศของพระเจ้า ทั้งใหญ่และเล็ก และทรัพย์สมบัติแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติแห่งกษัตริย์และแห่งเจ้านายของพระองค์ สิ่งทั้งหมดนี้พระองค์ทรงนำมายังบาบิโลน
อสร 10.8 และถ้าผู้ใดไม่มาภายในสามวัน ตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่และพวกผู้ใหญ่ทั้งหลาย จะต้องริบทรัพย์สมบัติของเขาเสียทั้งสิ้น และผู้นั้นต้องขาดจากชุมนุมชนของพวกที่ถูกกวาดไปเป็นเชลย
โยบ 15.29 เขาจะไม่มั่งมี และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่ทนทาน และข้าวของของเขาจะไม่เพิ่มพูนในแผ่นดิน
โยบ 20.10 ลูกหลานของเขาจะเสาะหาเป็นที่โปรดปรานของคนยากจน และมือของเขาจะคืนทรัพย์สมบัติของเขา
โยบ 20.15 เขากลืนทรัพย์สมบัติลงไป แต่จะอาเจียนมันออกมาอีก พระเจ้าจะเหวี่ยงมันออกมาจากท้องของเขา
โยบ 20.21 อาหารของเขาจะไม่มีอะไรเหลือ เหตุฉะนั้นไม่มีใครเสาะหาทรัพย์สมบัติของเขา
โยบ 20.28 ผลกำไรแห่งครัวเรือนของเขาจะถูกนำไปเสีย ทรัพย์สมบัติของเขาจะถูกกวาดไปในวันแห่งพระพิโรธของพระเจ้า
โยบ 22.20 ในขณะที่ทรัพย์สมบัติของเราไม่ถูกตัดขาด แต่ของที่เหลือนั้นไฟก็เผาเสีย
โยบ 36.19 พระองค์จะสนพระทัยในทรัพย์สมบัติของท่าน หรือทองคำ หรือเรี่ยวแรงทั้งสิ้นหรือ เปล่าเลย
สดด 17.14 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากมนุษย์ผู้ซึ่งเป็นพระหัตถ์ของพระองค์ จากมนุษย์แห่งโลกนี้ จากมนุษย์ผู้ซึ่งมีส่วนของชีวิตนี้ ผู้ซึ่งพระองค์ทรงให้ท้องของเขาเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติที่พระองค์ทรงซ่อนไว้ พวกเขามีลูกหลานอุดมสมบูรณ์ และส่วนที่เหลือเขามอบไว้ให้แก่ลูกอ่อนของเขา
สดด 104.24 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระราชกิจของพระองค์มากมายจริงๆ พระองค์ทรงสร้างการงานนั้นทั้งสิ้นด้วยพระปัญญา แผ่นดินโลกเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติของพระองค์
สภษ 10.3 พระเยโฮวาห์จะมิได้ทรงปล่อยให้จิตใจคนชอบธรรมหิว แต่พระองค์ทรงทอดทิ้งทรัพย์สมบัติของคนชั่วร้าย
สภษ 23.5 เจ้าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่ที่ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์สมบัติมีปีก แน่นอนทีเดียวมันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี
ปญจ 2.8 ข้าพเจ้าสะสมเงินทองไว้ด้วย และส่ำสมทรัพย์สมบัติอันควรคู่กับกษัตริย์และควรคู่กับเมืองทั้งหลาย ข้าพเจ้ามีนักร้องชายหญิงสำหรับตัว และเครื่องดนตรีทุกอย่าง ซึ่งเป็นสิ่งชอบใจบุตรทั้งหลายของมนุษย์
ปญจ 5.13 ยังมีสิ่งสามานย์อันน่าสลดใจอีกอย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้าเห็นภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทรัพย์สมบัติที่เจ้าของได้เก็บไว้จนเกิดเป็นภัยแก่ตน
ปญจ 5.14 และทรัพย์สมบัตินั้นสูญเสียไปโดยเรื่องยากลำบากอันชั่วร้าย และเขาให้กำเนิดบุตรชายคนหนึ่ง แต่ไม่มีอะไรในมือเขา
ปญจ 5.19 อนึ่งทุกๆคนที่พระเจ้าทรงประทานทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่งให้ ก็ได้ทรงโปรดให้มีอำนาจรับประทานของเหล่านั้น ได้รับส่วนของตน และยินดีปรีดาในการงานของตนได้ นี่แหละเป็นของประทานจากพระเจ้า
ปญจ 6.2 คือมนุษย์คนใดที่พระเจ้าทรงประทานทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่งและยศฐาบรรดาศักดิ์ให้ จนสิ่งใดๆที่เขาปรารถนาสำหรับตัว จิตใจเขาก็มีครบไม่ขาดเลย แต่พระเจ้ามิได้ทรงโปรดให้เขามีอำนาจรับประทานสิ่งนั้นได้ คนนอกบ้านนอกเมืองกลับรับประทานสิ่งนั้น นี่ก็อนิจจัง และเป็นความทุกข์ใจอย่างร้ายแรง
พซม 8.7 น้ำมากหลายไม่อาจดับความรักให้มอดเสียได้ หรืออุทกธารทั้งหลายไม่อาจท่วมความรักให้สำลักตายเสียได้ แม้ว่าคนใดจะเอาทรัพย์สมบัติในเหย้าเรือนของตนทั้งสิ้นมาแลกกับความรักนั้น คนนั้นจะได้รับความหมิ่นประมาทจากคนทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง
อสย 2.7 แผ่นดินของเขาเต็มด้วยเงินและทองคำ ทรัพย์สมบัติของเขาไม่มีสิ้นสุด แผ่นดินของเขาเต็มด้วยม้า รถรบของเขาไม่มีสิ้นสุด
อสย 8.4 เพราะก่อนที่เด็กจะรู้ที่จะร้องเรียก ‘พ่อ แม่’ ได้ ทรัพย์สมบัติของดามัสกัสและของที่ริบได้จากสะมาเรีย จะถูกขนเอาไปต่อพระพักตร์กษัตริย์อัสซีเรีย”
อสย 10.13 เพราะเขาว่า “ข้าได้กระทำการนี้ด้วยกำลังมือของข้า และด้วยสติปัญญาของข้า เพราะข้ามีความเข้าใจ ข้าได้รื้อเขตแดนของชนชาติทั้งหลาย และได้ปล้นทรัพย์สมบัติของเขา ข้าได้โยนบรรดาชาวเมืองลงมาอย่างคนกล้าหาญ
อสย 10.14 มือของข้าได้ฉวยทรัพย์สมบัติของชนชาติทั้งหลายเหมือนฉวยรังนก และอย่างคนเก็บไข่ซึ่งละทิ้งไว้ ข้าก็รวบรวมแผ่นดินโลกทั้งสิ้นดังนั้นแหละ และไม่มีผู้ใดขยับปีกมาปก หรืออ้าปากหรือร้องเสียงจ๊อกแจ๊ก”
อสย 22.15 องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ว่า “ไปเถิด ไปหาผู้รักษาทรัพย์สมบัติคนนี้ คือไปยังเชบนาห์ ผู้ดูแลราชสำนัก และจงพูดกับเขาว่า
อสย 30.6 ภาระเรื่องสัตว์ป่าแห่งภาคใต้ เขาทั้งหลายบรรทุกทรัพย์สมบัติของเขาบนหลังลาและบรรทุกทรัพย์สินของเขาบนโหนกอูฐ ไปตลอดแผ่นดินแห่งความยากลำบากแสนระทม ที่ซึ่งสิงโตหนุ่มและสิงโตแก่ งูร้าย และงูแมวเซาออกมา ไปยังชนชาติหนึ่งซึ่งจะช่วยเขาไม่ได้
อสย 33.6 สติปัญญาและความรู้อันอุดมจะเป็นเสถียรภาพแห่งเวลาของเจ้า และเป็นกำลังแห่งความรอด ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นทรัพย์สมบัติของเขา
อสย 45.3 เราจะให้ทรัพย์สมบัติแห่งความมืดแก่เจ้า และขุมทรัพย์ในที่ลี้ลับ เพื่อเจ้าจะได้รู้ว่า คือเรา พระเยโฮวาห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ซึ่งเรียกเจ้าตามชื่อของเจ้า
ยรม 15.13 บรรดาสิ่งของและทรัพย์สมบัติของเจ้า เราจะมอบให้เป็นของริบไม่คิดค่า เพราะบาปทั้งสิ้นของเจ้าตลอดทั่วดินแดนของเจ้า
ยรม 17.3 โอ ภูเขาที่อยู่กลางทุ่งเอ๋ย เราจะให้บรรดาสิ่งของและทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของเจ้าเป็นของริบ และเราจะนับว่าปูชนียสถานสูงทั้งหลายของเจ้าเป็นความบาปของเจ้า ตลอดทั่วบริเวณชายแดนของเจ้า
ยรม 20.5 ยิ่งกว่านั้นอีกเราจะยกความมั่งคั่งของเมืองนี้ ผลแรงงานทั้งสิ้นและของมีค่าทั้งสิ้นของเมืองนี้ และทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของบรรดากษัตริย์ของยูดาห์ไว้ในมือของศัตรูของเขาทั้งหลาย ผู้ซึ่งจะปล้นและฉุดคร่าและขนเอาเขาเหล่านั้นไปบาบิโลน
ยรม 48.7 เพราะว่าเจ้าได้วางใจในผลงานและในทรัพย์สมบัติของเจ้า เจ้าจะต้องถูกยึดด้วย และพระเคโมชจะต้องถูกกวาดไปเป็นเชลย พร้อมกับปุโรหิตและเจ้านายของเขา
ยรม 48.36 เพราะฉะนั้นใจของเราจะโอดครวญเพื่อโมอับเหมือนอย่างปี่ และใจของเราจะโอดครวญเหมือนปี่เพื่อคนเมืองคีร์เฮเรส เพราะทรัพย์สมบัติที่เขาได้มาก็ได้พินาศ
ยรม 50.37 ให้ดาบอยู่เหนือม้าทั้งหลายของเขาและรถรบของเขา และอยู่เหนือบรรดาชนที่ปะปนกันท่ามกลางเขา เพื่อเขาทั้งหลายจะกลายเป็นผู้หญิงไป ให้ดาบอยู่เหนือทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของเขา เพื่อว่าทรัพย์สมบัตินั้นจะถูกปล้นเสีย
อสค 22.25 มีการวางแผนร้ายระหว่างพวกผู้พยากรณ์ท่ามกลางแผ่นดินนั้น เป็นเหมือนสิงโตคำรามฉีกเหยื่ออยู่ เขาทั้งหลายกินชีวิตมนุษย์ เขาริบทรัพย์สมบัติและสิ่งประเสริฐไป เขาได้กระทำให้เกิดหญิงม่ายมีขึ้นมากมายท่ามกลางแผ่นดินนั้น
อสค 26.12 ทรัพย์สมบัติของเจ้าเขาทั้งหลายจะเอาเป็นของริบ และสินค้าของเจ้าเขาจะเอามาเป็นของปล้น เขาจะพังกำแพงของเจ้าลง และจะทำลายบ้านอันพึงใจของเจ้าเสีย หิน ไม้ และดินของเจ้านั้นเขาจะโยนทิ้งเสียกลางน้ำ
อสค 28.4 เจ้าหาทรัพย์สมบัติมาสำหรับตนโดยสติปัญญาและความเข้าใจของเจ้า และได้รวบรวมทองคำและเงินมาไว้ในคลังของเจ้า
อสค 28.5 ด้วยสติปัญญายิ่งใหญ่ในการค้าของเจ้า เจ้าได้ทวีทรัพย์สมบัติของเจ้าขึ้น และจิตใจของเจ้าก็ผยองขึ้นในทรัพย์สมบัติของเจ้า
ดนล 11.13 เพราะว่ากษัตริย์แห่งถิ่นเหนือจะกลับมาและจะจัดกองทัพเป็นอันมากใหญ่โตกว่าครั้งก่อน ต่อมาอีกหลายปีท่านจะยกกองทัพใหญ่มาพร้อมกับทรัพย์สมบัติมากมาย
ดนล 11.24 เขาจะยกมาอย่างสงบในส่วนของประเทศที่อุดมที่สุด และเขาจะกระทำสิ่งที่ปู่ทวดหรือบรรพบุรุษของเขาไม่กระทำ เขาจะเอาทรัพย์ที่ปล้นมา ของที่ริบมาได้ และทรัพย์สมบัติมาแจกกัน เขาจะออกอุบายต่อสู้กับที่กำบังเข้มแข็ง แต่ก็ชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น
ดนล 11.28 แล้วกษัตริย์แห่งถิ่นเหนือก็จะกลับเข้าบ้านเข้าเมืองพร้อมกับทรัพย์สมบัติมากมาย แต่จิตใจก็มุ่งร้ายต่อพันธสัญญาบริสุทธิ์ และเขาจะปฏิบัติงานและกลับเข้าบ้านเข้าเมือง
ดนล 11.43 เขาจะปกครองทรัพย์สมบัติที่เป็นทองและเงิน และสิ่งประเสริฐทั้งหลายของอียิปต์ คนลิบนีและคนเอธิโอเปียก็จะติดไปด้วย
ยอล 3.5 เพราะเจ้าได้เอาเงินของเราและทองคำของเราไป และเอาทรัพย์สมบัติมั่งคั่งของเราไปยังบรรดาวิหารของเจ้า
อบด 1.6 ข้าวของของเอซาวได้ถูกรื้อค้นสักเท่าใดหนอ ทรัพย์สมบัติซึ่งซ่อนไว้ก็ถูกค้นไปหมด
มคา 6.10 ยังมีทรัพย์สมบัติแห่งความชั่วร้ายในเรือนของคนชั่ว และเครื่องตวงที่พร่องไปซึ่งน่าสะอิดสะเอียนนั้นอยู่อีกหรือ
นฮม 2.9 ปล้นเอาเงินซิ ปล้นเอาทองคำ มีทรัพย์สมบัติมากมายไม่รู้สิ้นสุด มีของมีค่าทุกอย่างเป็นทรัพย์มั่งคั่ง
ศคย 14.14 แม้ว่ายูดาห์ก็จะต่อสู้กันที่เยรูซาเล็ม ทรัพย์สมบัติของประชาชาติทั้งสิ้นที่อยู่ล้อมรอบจะถูกเก็บ มีทองคำ เงิน และเสื้อผ้ามากมาย
มธ 6.19 อย่าสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวในโลก ที่ตัวมอดและสนิมอาจทำลายเสียได้ และที่ขโมยอาจขุดช่องลักเอาไปได้
มธ 6.20 แต่จงสะสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวในสวรรค์ ที่ตัวมอดและสนิมทำลายเสียไม่ได้ และที่ไม่มีขโมยขุดช่องลักเอาไปได้
มธ 6.21 เพราะว่าทรัพย์สมบัติของท่านอยู่ที่ไหน ใจของท่านก็จะอยู่ที่นั่นด้วย
มธ 13.22 ผู้ที่รับเมล็ดซึ่งตกกลางหนามนั้น ได้แก่บุคคลที่ได้ฟังพระวจนะ แล้วความกังวลตามธรรมดาโลก และการล่อลวงแห่งทรัพย์สมบัติก็รัดพระวจนะนั้นเสีย และเขาจึงไม่เกิดผล
มธ 19.21 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า “ถ้าท่านปรารถนาเป็นผู้ที่ทำจนครบถ้วน จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมีอยู่แจกจ่ายให้คนอนาถา แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ แล้วจงตามเรามา”
มธ 25.14 อาณาจักรแห่งสวรรค์ยังเปรียบเหมือนชายผู้หนึ่งจะออกเดินทางไปยังเมืองไกล จึงเรียกพวกผู้รับใช้ของตนมา และฝากทรัพย์สมบัติของเขาไว้
มก 4.19 แล้วความกังวลตามธรรมดาโลก และความลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติ และความโลภในสิ่งอื่นๆได้เข้ามาและปกคลุมพระวจนะนั้น จึงไม่เกิดผล
มก 10.21 พระเยซูทรงเพ่งดูคนนั้น ก็ทรงรักเขา แล้วตรัสแก่เขาว่า “ท่านยังขาดอยู่สิ่งหนึ่ง จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมีอยู่ แจกจ่ายให้คนอนาถา แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ แล้วจงแบกกางเขน และตามเรามา”
มก 10.24 เหล่าสาวกก็ประหลาดใจด้วยคำตรัสของพระองค์ และพระเยซูตรัสแก่เขาอีกว่า “ลูกเอ๋ย คนที่วางใจในทรัพย์สมบัติจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้าก็ยากนักหนา
ลก 8.14 ที่ตกกลางหนามนั้นได้แก่คนเหล่านั้นที่ได้ยินแล้วออกไป และความปรารภปรารมย์ ทรัพย์สมบัติ ความสนุกสนานแห่งชีวิตนี้ก็ปกคลุมเขา ผลของเขาจึงไม่เติบโต
ลก 12.19 แล้วเราจะว่าแก่จิตใจของเราว่า “จิตใจเอ๋ย เจ้ามีทรัพย์สมบัติมากเก็บไว้พอหลายปี จงอยู่สบาย กิน ดื่ม และรื่นเริงเถิด”’
ลก 12.21 คนที่ส่ำสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัว และมิได้มั่งมีจำเพาะพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ”
ลก 12.33 จงขายของที่ท่านมีอยู่และทำทาน จงกระทำถุงใส่เงินสำหรับตนซึ่งไม่รู้เก่า คือให้มีทรัพย์สมบัติไว้ในสวรรค์ซึ่งไม่เสื่อมสูญไป ที่ขโมยมิได้เข้ามาใกล้ และที่ตัวมอดมิได้ทำลายเสีย
ลก 12.34 เพราะว่าทรัพย์สมบัติของท่านอยู่ที่ไหน ใจของท่านก็อยู่ที่นั่นด้วย
ลก 16.9 เราบอกท่านทั้งหลายว่า จงกระทำตัวให้มีมิตรสหายด้วยทรัพย์สมบัติอธรรม เพื่อเมื่อท่านพลาดไป เขาทั้งหลายจะได้ต้อนรับท่านไว้ในที่อาศัยอันถาวรเป็นนิตย์
ลก 16.11 เหตุฉะนั้น ถ้าท่านทั้งหลายไม่สัตย์ซื่อในทรัพย์สมบัติอธรรม ใครจะมอบทรัพย์สมบัติอันแท้ให้แก่ท่านเล่า
ลก 18.22 เมื่อพระเยซูทรงได้ยินอย่างนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ท่านยังขาดสิ่งหนึ่ง จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมีอยู่และแจกจ่ายให้คนอนาถา ท่านจึงจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ แล้วจงตามเรามา”
กจ 2.45 เขาจึงได้ขายทรัพย์สมบัติและสิ่งของมาแบ่งให้แก่คนทั้งปวงตามซึ่งทุกคนต้องการ
2คร 4.7 แต่ว่าเรามีทรัพย์สมบัตินี้อยู่ในภาชนะดิน เพื่อให้เห็นว่าฤทธิ์เดชอันเลิศนั้นเป็นของพระเจ้า ไม่ได้มาจากตัวเราเอง
กท 4.1 แล้วข้าพเจ้าขอพูดว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็กอยู่เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาสเลย ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติทั้งปวง
ฮบ 10.34 เพราะว่าท่านทั้งหลายมีใจเมตตาต่อข้าพเจ้าในเมื่อข้าพเจ้าต้องถูกขังไว้ และเมื่อมีคนปล้นชิงเอาทรัพย์สิ่งของของท่านไป ท่านก็ยอมให้ด้วยใจยินดี เพราะท่านรู้แล้วว่า ท่านมีทรัพย์สมบัติที่ประเสริฐกว่าและถาวรกว่านั้นอีกในสวรรค์
ยก 5.2 ทรัพย์สมบัติของท่านก็ผุพังไป และมอดก็กัดกินเสื้อผ้าของท่าน
1ยน 3.17 แต่ถ้าผู้ใดมีทรัพย์สมบัติในโลกนี้ และเห็นพี่น้องของตนขัดสน และยังใจจืดใจดำไม่สงเคราะห์เขา ความรักของพระเจ้าจะดำรงอยู่ในผู้นั้นอย่างไรได้
วว 3.17 เพราะเจ้าพูดว่า “เราเป็นคนมั่งมี ได้ทรัพย์สมบัติทวีมากขึ้น และเราไม่ต้องการสิ่งใดเลย” เจ้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนแร้นแค้นเข็ญใจ เป็นคนน่าสังเวช เป็นคนขัดสน เป็นคนตาบอด และเปลือยกายอยู่
วว 5.12 ร้องเสียงดังว่า “พระเมษโปดกผู้ทรงถูกปลงพระชนม์แล้วนั้น เป็นผู้ที่สมควรได้รับฤทธิ์เดช ทรัพย์สมบัติ ปัญญา อานุภาพ เกียรติ สง่าราศี และคำสดุดี”
วว 18.17 เพียงในชั่วโมงเดียว ทรัพย์สมบัติอันยิ่งใหญ่นั้นก็พินาศสูญไปสิ้น” และนายเรือทุกคน คนที่โดยสารเรือ พวกลูกเรือ และคนทั้งหลายที่มีอาชีพทางทะเล ก็ได้ยืนอยู่แต่ห่างๆ

ทรัพย์สิน ( 30 )
อพย 30.12 “เมื่อเจ้าจะจดสำมะโนครัวชนชาติอิสราเอลจงให้เขาต่างนำทรัพย์สินมาถวายพระเยโฮวาห์ เป็นค่าไถ่ชีวิต เมื่อเจ้านับจำนวนเขา เพื่อจะมิได้เกิดภัยพิบัติขึ้นในหมู่พวกเขาเมื่อเจ้านับเขา
ลนต 25.10 เจ้าจงถือปีที่ห้าสิบไว้เป็นปีบริสุทธิ์ และประกาศอิสรภาพแก่บรรดาคนที่อาศัยอยู่ทั่วแผ่นดินของเจ้า ให้เป็นปีเสียงแตรแก่เจ้า ให้ทุกคนกลับไปยังภูมิลำเนาอันเป็นทรัพย์สินของตน และกลับไปสู่ครอบครัวของตน
ลนต 25.13 ในปีเสียงแตรนี้ให้ทุกคนกลับไปสู่ภูมิลำเนาอันเป็นทรัพย์สินของตน
ลนต 25.45 ยิ่งกว่านั้นเจ้าจะซื้อจากคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าทั้งครอบครัวของเขาซึ่งเป็นคนเกิดในแผ่นดินของเจ้า และเขาจะตกเป็นทรัพย์สินของเจ้าก็ได้
กดว 31.12 แล้วเขานำเชลยและทรัพย์สินที่ปล้นได้กับของที่ริบได้ทั้งหมดมายังโมเสส และเอเลอาซาร์ปุโรหิต และชุมนุมชนอิสราเอลที่ค่าย ณ ที่ราบโมอับ ริมแม่น้ำจอร์แดนใกล้เมืองเยรีโค
พบญ 18.8 ให้เขาได้ส่วนที่จะรับประทานเท่าๆกัน นอกเหนือจากส่วนที่เขาได้มาด้วยการขายทรัพย์สินของเขาเอง
พบญ 21.16 เมื่อถึงวันแบ่งทรัพย์สินให้แก่บุตรชายเป็นมรดกนั้น อย่าให้เขากระทำแก่บุตรชายของภรรยาคนที่ตนรักนั้นอย่างกับเป็นบุตรหัวปี แทนบุตรชายของภรรยาที่ตนชัง ซึ่งเป็นบุตรหัวปี
ยชว 14.4 เพราะว่าลูกหลานของโยเซฟมีสองตระกูล คือมนัสเสห์และเอฟราอิม และพวกเลวีหาได้มีส่วนแบ่งในแผ่นดินนั้นไม่ ได้แต่หัวเมืองที่จะเข้าอาศัยอยู่ กับลานทุ่งหญ้ารอบเมืองสำหรับฝูงสัตว์และทรัพย์สินของเขาเท่านั้น
นรธ 4.9 แล้วโบอาสจึงกล่าวแก่พวกผู้ใหญ่และประชาชนทั้งปวงว่า “ท่านทั้งหลายเป็นพยานในวันนี้ว่า ข้าพเจ้าได้ซื้อทรัพย์สินทั้งหมดของเอลีเมเลค และทรัพย์สินทั้งหมดของคิลิโอนและมาห์โลนจากมือนาโอมีแล้ว
1พกษ 15.18 แล้วอาสาทรงนำเงินและทองคำ ซึ่งเหลืออยู่ในทรัพย์สินแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สินของพระราชวัง มอบไว้ในมือของข้าราชการของพระองค์ และกษัตริย์อาสาทรงใช้เขาไปเฝ้าเบนฮาดัดโอรสของทับริมโมน ผู้เป็นโอรสของเฮซีโอนกษัตริย์แห่งซีเรีย ผู้อยู่ในเมืองดามัสกัสว่า
2พกษ 24.13 ได้ขนเอาบรรดาทรัพย์สินในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สินในสำนักพระราชวัง และตัดบรรดาเครื่องใช้ทองคำเป็นชิ้นๆ ซึ่งซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงสร้างไว้ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ดังที่พระเยโฮวาห์ตรัสไว้ก่อนแล้ว
2พศด 12.9 ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์จึงขึ้นมาต่อสู้เยรูซาเล็ม พระองค์ทรงเก็บเอาทรัพย์สินแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติในพระราชวัง พระองค์ทรงเก็บเอาไปทุกอย่าง พระองค์ทรงเก็บเอาโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนทรงสร้างไว้นั้นไปด้วย
2พศด 31.3 ส่วนที่กษัตริย์ทรงบริจาคจากทรัพย์สินส่วนพระองค์นั้น เป็นเครื่องเผาบูชาคือเครื่องเผาบูชาสำหรับเช้าและสำหรับเย็น และเครื่องเผาบูชาสำหรับวันสะบาโต วันขึ้นหนึ่งค่ำและเทศกาลตามกำหนด ดังที่บันทึกไว้ในพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์
2พศด 32.27 เฮเซคียาห์ทรงมีราชทรัพย์และเกียรติใหญ่ยิ่ง และพระองค์ทรงสร้างคลังไว้สำหรับพระองค์ เพื่อเก็บเงิน ทองคำ และเพชรพลอยต่างๆ เครื่องเทศ โล่ และสำหรับทรัพย์สินที่มีค่าทุกชนิด
2พศด 32.29 พระองค์ทรงจัดหัวเมืองเพื่อพระองค์ด้วย ทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวเป็นอันมาก เพราะพระเจ้าทรงประทานทรัพย์สินให้พระองค์มากยิ่ง
2พศด 35.7 แล้วโยสิยาห์ได้ทรงบริจาคแก่ประชาชนเป็นเครื่องปัสกาบูชาสำหรับคนทั้งปวงที่อยู่ที่นั่น เป็นลูกแกะและลูกแพะจากฝูงแพะแกะจำนวนสามหมื่นตัว และวัวผู้สามพันตัว สัตว์เหล่านี้ได้มาจากทรัพย์สินของกษัตริย์
โยบ 6.22 ข้าพูดว่า ‘ขอของกำนัลข้าหน่อย’ หรือ ‘ขอสินบนจากทรัพย์สินของท่านให้ข้า’
สภษ 3.9 จงถวายเกียรติแด่พระเยโฮวาห์ด้วยทรัพย์สินของตน และด้วยผลแรกแห่งผลิตผลทั้งสิ้นของเจ้า
อสย 15.7 เพราะฉะนั้นทรัพย์สินซึ่งเขาเก็บได้ และที่เขาสะสมไว้ เขาจะขนเอาไปข้ามลำธารต้นหลิว
อสย 30.6 ภาระเรื่องสัตว์ป่าแห่งภาคใต้ เขาทั้งหลายบรรทุกทรัพย์สมบัติของเขาบนหลังลาและบรรทุกทรัพย์สินของเขาบนโหนกอูฐ ไปตลอดแผ่นดินแห่งความยากลำบากแสนระทม ที่ซึ่งสิงโตหนุ่มและสิงโตแก่ งูร้าย และงูแมวเซาออกมา ไปยังชนชาติหนึ่งซึ่งจะช่วยเขาไม่ได้
อสค 27.27 ทรัพย์สินของเจ้า ของขายของเจ้า สินค้าของเจ้า ลูกเรือของเจ้า และต้นหนของเจ้า ช่างไม้ประจำของเจ้า ผู้ค้าสินค้าของเจ้า นักรบทั้งสิ้นของเจ้าผู้อยู่ในเจ้าพร้อมกับพรรคพวกทั้งสิ้นของเจ้าที่อยู่ท่ามกลางเจ้า จะจมลงในท้องทะเลในวันล่มจมของเจ้า
อสค 46.16 องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ถ้าเจ้านายนำเอาส่วนหนึ่งของมรดกของท่านมามอบให้แก่บุตรชายเป็นของขวัญ ก็ให้ของนั้นตกเป็นของบุตรชายของท่านโดยมรดกนั้นเป็นทรัพย์สินของเขาตามมรดก
อสค 46.18 ยิ่งกว่านั้นอีกเจ้านายจะยึดสิ่งใดอันเป็นมรดกของประชาชนไม่ได้โดยไล่ประชาชนออกไปจากทรัพย์สินที่ดินของเขา แต่ท่านจะต้องมอบทรัพย์สินของท่านเองให้เป็นมรดกแก่บุตรชายของท่าน เพื่อว่าจะไม่มีประชาชนของเราสักคนหนึ่งที่ต้องถูกขับไล่จากกรรมสิทธิ์ของตน”
อบด 1.13 เจ้าไม่ควรเข้าประตูเมืองแห่งประชาชนของเราในวันแห่งหายนะของเขา เออ เจ้าไม่ควรยืนยิ้มอยู่ในเรื่องภัยพิบัติของเขาในวันแห่งหายนะของเขา เจ้าไม่ควรจะเข้าริบทรัพย์สินของเขาไปในวันแห่งหายนะของเขา
ศคย 14.1 ดูเถิด วันแห่งพระเยโฮวาห์มาใกล้แล้ว เมื่อทรัพย์สินที่เขาริบไปจากเจ้านั้น เขาจะแบ่งกันท่ามกลางเจ้า
กจ 19.25 เดเมตริอัสจึงประชุมช่างเหล่านั้นที่ทำการคล้ายกันแล้วว่า “ท่านทั้งหลาย ท่านทราบอยู่ว่าพวกเราได้ทรัพย์สินเงินทองมาก็เพราะทำการอันนี้

ทรัพยากร ( 2 )
อสค 27.12 ทารชิชไปมาค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามีทรัพยากรมากมายหลายชนิด เขาเอาเงิน เหล็ก ดีบุก และตะกั่วมาแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
อสค 27.18 ดามัสกัสไปมาค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามีสินค้าอุดม เพราะทรัพยากรมากมายหลายชนิดของเจ้า มีเหล้าองุ่นเฮลโบน และขนแกะขาว

ทราบ ( 675 )
ปฐก 3.5; ปฐก 4.9; ปฐก 24.14; ปฐก 24.66; ปฐก 30.29; ปฐก 33.13; ปฐก 38.16; ปฐก 41.25; ปฐก 43.22; ปฐก 44.16; อพย 7.17; อพย 8.10; อพย 9.29; อพย 9.30; อพย 10.7; อพย 10.26; อพย 11.7; อพย 14.5; อพย 16.15; อพย 18.9; อพย 18.11; อพย 21.1; อพย 21.29; อพย 24.3; อพย 32.1; อพย 32.23; อพย 33.12; อพย 33.16; อพย 34.29; ลนต 10.11; ลนต 23.4; ลนต 23.43; ลนต 23.44; กดว 10.31; กดว 11.16; กดว 14.34; กดว 16.28; กดว 16.30; กดว 20.14; กดว 22.6; กดว 22.19; กดว 22.34; กดว 24.14; กดว 24.16; พบญ 2.7; พบญ 3.19; พบญ 4.35; พบญ 4.39; พบญ 7.9; พบญ 7.15; พบญ 8.2; พบญ 8.3; พบญ 8.16; พบญ 11.2; พบญ 13.3; พบญ 17.9; พบญ 20.20; พบญ 21.1; พบญ 29.16; พบญ 31.13; พบญ 31.29; พบญ 32.7; พบญ 32.29; ยชว 2.4; ยชว 2.5; ยชว 2.9; ยชว 3.7; ยชว 3.10; ยชว 4.22; ยชว 4.24; ยชว 8.14; ยชว 9.10; ยชว 10.1; ยชว 14.6; ยชว 20.4; ยชว 22.22; ยชว 22.31; ยชว 22.32; ยชว 23.13; ยชว 23.14; ยชว 24.31; วนฉ 3.2; วนฉ 3.4; วนฉ 3.19; วนฉ 5.10; วนฉ 6.22; วนฉ 6.37; วนฉ 9.25; วนฉ 9.42; วนฉ 13.16; วนฉ 13.21; วนฉ 14.4; วนฉ 14.6; วนฉ 15.11; วนฉ 16.20; วนฉ 17.13; วนฉ 18.5; วนฉ 18.14; วนฉ 20.34; นรธ 2.19; นรธ 3.11; นรธ 3.14; นรธ 3.18; นรธ 4.4; 1ซมอ 3.20; 1ซมอ 4.6; 1ซมอ 6.3; 1ซมอ 6.9; 1ซมอ 8.9; 1ซมอ 8.21; 1ซมอ 9.27; 1ซมอ 10.25; 1ซมอ 11.5; 1ซมอ 14.1; 1ซมอ 14.3; 1ซมอ 14.12; 1ซมอ 14.38; 1ซมอ 17.31; 1ซมอ 17.46; 1ซมอ 17.47; 1ซมอ 17.55; 1ซมอ 18.28; 1ซมอ 19.3; 1ซมอ 19.7; 1ซมอ 20.3; 1ซมอ 20.7; 1ซมอ 20.9; 1ซมอ 20.13; 1ซมอ 20.33; 1ซมอ 20.39; 1ซมอ 22.3; 1ซมอ 22.15; 1ซมอ 23.9; 1ซมอ 23.17; 1ซมอ 24.11; 1ซมอ 25.8; 1ซมอ 25.17; 1ซมอ 25.36; 1ซมอ 26.4; 1ซมอ 26.12; 1ซมอ 28.2; 1ซมอ 28.9; 1ซมอ 28.14; 1ซมอ 29.9; 2ซมอ 1.5; 2ซมอ 2.26; 2ซมอ 3.25; 2ซมอ 3.26; 2ซมอ 3.38; 2ซมอ 5.12; 2ซมอ 7.21; 2ซมอ 10.5; 2ซมอ 11.16; 2ซมอ 11.20; 2ซมอ 12.22; 2ซมอ 13.4; 2ซมอ 14.1; 2ซมอ 14.20; 2ซมอ 14.22; 2ซมอ 15.11; 2ซมอ 15.20; 2ซมอ 15.28; 2ซมอ 15.35; 2ซมอ 17.8; 2ซมอ 17.10; 2ซมอ 17.19; 2ซมอ 18.29; 2ซมอ 19.6; 2ซมอ 19.20; 2ซมอ 19.22; 2ซมอ 24.2; 1พกษ 1.11; 1พกษ 1.18; 1พกษ 2.9; 1พกษ 2.15; 1พกษ 2.28; 1พกษ 2.32; 1พกษ 3.7; 1พกษ 5.3; 1พกษ 5.6; 1พกษ 8.39; 1พกษ 8.43; 1พกษ 8.60; 1พกษ 17.24; 1พกษ 18.12; 1พกษ 18.36; 1พกษ 18.37; 1พกษ 19.3; 1พกษ 22.3; 2พกษ 2.3; 2พกษ 2.5; 2พกษ 4.1; 2พกษ 4.7; 2พกษ 4.39; 2พกษ 5.8; 2พกษ 5.15; 2พกษ 8.12; 2พกษ 9.11; 2พกษ 10.10; 2พกษ 19.19; 1พศด 12.32; 1พศด 14.2; 1พศด 20.2; 1พศด 21.2; 1พศด 29.17; 2พศด 2.8; 2พศด 6.30; 2พศด 6.33; 2พศด 12.8; 2พศด 20.12; 2พศด 25.16; 2พศด 32.31; 2พศด 33.13; อสร 4.12; อสร 4.13; อสร 4.15; อสร 4.16; อสร 5.5; อสร 5.8; อสร 5.10; นหม 2.6; นหม 2.16; นหม 6.7; นหม 9.10; นหม 9.14; นหม 13.7; นหม 13.10; อสธ 1.13; อสธ 1.17; อสธ 2.10; อสธ 2.20; อสธ 3.6; อสธ 4.1; อสธ 4.5; อสธ 4.11; โยบ 5.24; โยบ 5.25; โยบ 5.27; โยบ 9.2; โยบ 9.28; โยบ 10.2; โยบ 10.7; โยบ 10.13; โยบ 11.6; โยบ 11.8; โยบ 11.11; โยบ 12.3; โยบ 12.9; โยบ 13.18; โยบ 13.23; โยบ 14.21; โยบ 15.9; โยบ 15.23; โยบ 19.6; โยบ 19.25; โยบ 19.29; โยบ 20.4; โยบ 21.19; โยบ 23.3; โยบ 23.5; โยบ 23.10; โยบ 28.23; โยบ 30.23; โยบ 31.6; โยบ 34.25; โยบ 37.15; โยบ 37.16; โยบ 42.2; โยบ 42.3; สดด 1.6; สดด 4.3; สดด 9.20; สดด 20.6; สดด 31.7; สดด 35.11; สดด 37.18; สดด 38.9; สดด 39.4; สดด 39.6; สดด 40.9; สดด 41.11; สดด 44.21; สดด 48.3; สดด 51.3; สดด 56.9; สดด 59.13; สดด 67.2; สดด 69.5; สดด 69.19; สดด 73.11; สดด 74.9; สดด 78.3; สดด 78.6; สดด 83.18; สดด 90.11; สดด 92.6; สดด 94.10; สดด 94.11; สดด 103.14; สดด 106.8; สดด 109.27; สดด 119.75; สดด 119.79; สดด 119.152; สดด 135.5; สดด 138.6; สดด 139.2; สดด 139.4; สดด 139.14; สดด 139.23; สดด 140.12; สดด 142.3; สภษ 4.19; สภษ 7.23; สภษ 9.18; สภษ 22.21; สภษ 24.12; สภษ 24.22; สภษ 27.1; สภษ 28.22; ปญจ 2.19; ปญจ 3.12; ปญจ 3.14; ปญจ 6.10; ปญจ 8.7; ปญจ 8.16; ปญจ 11.2; ปญจ 11.5; ปญจ 11.6; ปญจ 11.9; อสย 37.20; อสย 41.20; อสย 41.22; อสย 41.26; อสย 43.12; อสย 44.7; อสย 44.8; อสย 45.19; อสย 45.21; อสย 46.10; อสย 48.3; อสย 48.5; อสย 48.6; อสย 49.26; อสย 50.7; อสย 58.1; อสย 64.4; อสย 66.18; ยรม 6.18; ยรม 6.27; ยรม 10.23; ยรม 11.19; ยรม 15.15; ยรม 17.16; ยรม 18.23; ยรม 26.15; ยรม 29.16; ยรม 32.8; ยรม 36.19; ยรม 40.14; ยรม 40.15; ยรม 42.22; ยรม 44.28; ยรม 44.29; อสค 2.5; อสค 5.13; อสค 6.7; อสค 6.10; อสค 6.13; อสค 7.4; อสค 7.9; อสค 7.27; อสค 10.20; อสค 11.10; อสค 11.12; อสค 11.25; อสค 12.15; อสค 12.16; อสค 12.20; อสค 13.9; อสค 13.14; อสค 13.21; อสค 13.23; อสค 14.8; อสค 14.23; อสค 15.7; อสค 16.2; อสค 16.62; อสค 17.12; อสค 17.24; อสค 20.4; อสค 20.12; อสค 20.20; อสค 20.26; อสค 20.38; อสค 20.42; อสค 20.44; อสค 21.5; อสค 22.22; อสค 23.36; อสค 23.49; อสค 24.24; อสค 24.27; อสค 25.5; อสค 25.7; อสค 25.11; อสค 25.14; อสค 25.17; อสค 26.6; อสค 28.22; อสค 28.23; อสค 28.24; อสค 28.26; อสค 29.6; อสค 29.9; อสค 29.16; อสค 29.21; อสค 30.8; อสค 30.19; อสค 30.25; อสค 30.26; อสค 32.15; อสค 33.29; อสค 33.33; อสค 34.27; อสค 34.30; อสค 35.4; อสค 35.9; อสค 35.12; อสค 35.15; อสค 36.11; อสค 36.23; อสค 36.32; อสค 36.36; อสค 36.38; อสค 37.3; อสค 37.6; อสค 37.13; อสค 37.14; อสค 37.18; อสค 37.28; อสค 38.23; อสค 39.6; อสค 39.7; อสค 39.22; อสค 39.23; อสค 39.28; อสค 43.10; อสค 43.11; ดนล 2.15; ดนล 2.22; ดนล 3.18; ดนล 4.9; ดนล 4.17; ดนล 4.25; ดนล 4.26; ดนล 5.8; ดนล 5.17; ดนล 5.22; ดนล 6.10; ดนล 6.15; ดนล 7.19; ดนล 8.19; ดนล 9.23; ดนล 9.25; ดนล 10.20; ฮชย 2.8; ฮชย 5.9; ฮชย 11.3; ยอล 1.3; ยอล 3.9; ยนา 1.7; ยนา 1.10; ยนา 1.12; ยนา 4.2; ยนา 4.11; มคา 3.1; มคา 4.12; มคา 6.5; นฮม 3.17; ฮบก 3.2; ศคย 1.9; ศคย 2.9; ศคย 2.11; ศคย 4.5; ศคย 4.9; ศคย 4.13; ศคย 6.15; ศคย 14.7; มลค 2.4; มธ 2.22; มธ 6.8; มธ 6.32; มธ 9.4; มธ 12.15; มธ 12.25; มธ 14.12; มธ 15.12; มธ 15.15; มธ 16.8; มธ 16.17; มธ 21.27; มธ 22.16; มธ 22.17; มธ 24.3; มธ 26.10; มธ 28.14; มก 1.30; มก 2.8; มก 7.30; มก 8.17; มก 10.32; มก 11.33; มก 12.14; มก 12.15; มก 13.4; ลก 1.4; ลก 2.49; ลก 5.22; ลก 6.8; ลก 11.17; ลก 12.30; ลก 16.15; ลก 20.7; ลก 20.21; ลก 23.7; ยน 2.25; ยน 3.2; ยน 4.1; ยน 4.25; ยน 5.6; ยน 6.6; ยน 6.15; ยน 6.61; ยน 6.64; ยน 9.12; ยน 9.20; ยน 9.21; ยน 9.25; ยน 11.17; ยน 11.22; ยน 11.24; ยน 11.42; ยน 13.1; ยน 13.3; ยน 13.11; ยน 14.4; ยน 14.5; ยน 15.15; ยน 16.18; ยน 16.19; ยน 16.30; ยน 18.4; ยน 19.28; ยน 20.13; ยน 20.14; ยน 21.15; ยน 21.16; ยน 21.17; ยน 21.24; กจ 1.24; กจ 2.14; กจ 2.22; กจ 2.28; กจ 2.30; กจ 2.36; กจ 3.17; กจ 4.10; กจ 5.7; กจ 7.40; กจ 10.28; กจ 12.17; กจ 14.6; กจ 15.7; กจ 15.8; กจ 15.18; กจ 15.23; กจ 17.13; กจ 17.20; กจ 17.23; กจ 19.25; กจ 19.35; กจ 20.18; กจ 20.22; กจ 20.25; กจ 20.29; กจ 20.34; กจ 22.15; กจ 22.19; กจ 22.29; กจ 23.5; กจ 23.17; กจ 23.18; กจ 23.26; กจ 23.28; กจ 23.30; กจ 23.34; กจ 24.8; กจ 24.10; กจ 24.11; กจ 25.10; กจ 26.26; กจ 26.27; กจ 28.22; รม 1.13; รม 8.27; รม 8.29; รม 11.2; รม 12.2; 1คร 1.16; 1คร 3.20; 1คร 8.1; 1คร 12.3; 1คร 15.27; 2คร 1.8; 2คร 8.1; 2คร 11.11; 2คร 11.31; 2คร 12.2; 2คร 12.3; กท 1.11; กท 5.3; อฟ 6.21; อฟ 6.22; ฟป 1.12; ฟป 1.25; ฟป 4.15; คส 4.7; คส 4.8; คส 4.9; 1ธส 1.4; 1ธส 2.1; 1ธส 2.2; 1ธส 4.2; 1ธส 4.13; 1ธส 4.15; 2ธส 2.5; 2ทธ 1.15; ยก 5.4; 1ปต 1.12; 1ปต 1.25; 2ปต 1.16; 2ปต 2.9; 1ยน 3.20; วว 7.14

ทราม ( 3 )
อสค 16.47 ถึงกระนั้น เจ้าก็ไม่ได้ดำเนินตามทางทั้งหลายของเขา หรือกระทำตามการอันน่าสะอิดสะเอียนของเขา แต่เพราะว่านั่นเป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไปแล้ว แล้วเจ้าก็ทรามกว่าพวกเขาในบรรดาวิถีทางของเจ้า
อสค 23.11 เมื่อโอโฮลีบาห์น้องสาวของเธอเห็นเช่นนั้น เธอก็ทรามเสียยิ่งกว่าพี่สาวในเรื่องการลุ่มหลง และในการเล่นชู้ซึ่งทรามเสียยิ่งกว่าพี่สาว

ทราย ( 9 )
อพย 2.12 ท่านก็มองดูซ้ายขวาและเมื่อท่านเห็นว่าไม่มีผู้ใดอยู่ที่นั่น ท่านจึงฆ่าคนอียิปต์นั้นเสีย แล้วซ่อนศพไว้ในทราย
พบญ 33.19 เขาจะเรียกชนชาติทั้งหลายมาที่ภูเขา และถวายเครื่องสัตวบูชาแห่งความชอบธรรมที่นั่น เพราะเขาจะดูดความอุดมจากทะเลและได้ขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในทราย”
โยบ 6.3 บัดนี้ก็จะหนักกว่าทรายในทะเล เพราะเหตุนี้คำพูดของข้าก็จะถูกกลืนไปหมด
โยบ 29.18 แล้วข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย
สภษ 27.3 หินก็หนัก และทรายก็มีน้ำหนัก แต่ความกริ้วโกรธของคนโง่ก็หนักยิ่งกว่าทั้งสองอย่างนั้น
อสย 48.19 เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเหมือนทรายเช่นกัน และลูกหลานจากบั้นเอวของเจ้าเหมือนเม็ดทราย ชื่อของเขาจะไม่ถูกตัดออกเลย หรือถูกทำลายเสียจากหน้าเรา”
ฮบก 1.9 เขาทั้งหลายจะพากันมาเพื่อความทารุณ หน้าเขาทั้งหลายจะสะสมเหมือนกับลมจากทิศตะวันออก เขาจะรวบรวมเชลยไว้มากมายเหมือนทราย
มธ 7.26 แต่ผู้ที่ได้ยินคำเหล่านี้ของเราและไม่ประพฤติตาม เขาก็เปรียบเสมือนผู้ที่โง่เขลาสร้างเรือนของตนไว้บนทราย
กจ 27.17 เมื่อยกเรือขึ้นแล้ว เราก็เอาเชือกผูกโอบรอบเรือกำปั่นไว้ และเพราะกลัวว่าจะเกยสันดอนทราย จึงลดใบลงแล้วก็ปล่อยให้ไปตามกระแสลม

ทรุด ( 13 )
พบญ 9.18 แล้วข้าพเจ้าก็ทรุดกราบลงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์อย่างครั้งก่อนสี่สิบวันสี่สิบคืน มิได้รับประทานอาหารหรือดื่มน้ำ เพราะเหตุบาปทั้งสิ้นที่ท่านทั้งหลายได้กระทำ คือได้ประพฤติอย่างชั่วช้าในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ซึ่งเป็นการยั่วยุให้พระองค์ทรงกริ้วโกรธ
นหม 4.10 แต่ยูดาห์กล่าวว่า “เรี่ยวแรงของคนที่ขนของก็กำลังทรุดลง และมีสิ่งปรักหักพังมาก เราไม่สามารถสร้างกำแพงได้”
อสย 46.1 “พระเบลก็เลื่อนลง พระเนโบก็ทรุดลง ปฏิมากรของพระนี้อยู่บนสัตว์และวัว สิ่งเหล่านี้ที่เจ้าหามอยู่ก็มาบรรทุกเป็นภาระบนหลังสัตว์ที่เหน็ดเหนื่อย
อสย 46.2 มันทรุดลงและมันเลื่อนลงด้วยกัน มันช่วยป้องกันภาระนั้นไม่ได้ มันเองก็ตกไปเป็นเชลย
พคค 2.9 ประตูเมืองศิโยนทั้งสิ้นทรุดลงในดินแล้ว พระองค์ได้ทรงทำลายและทรงหักดาลประตูทั้งปวงเสียสิ้น กษัตริย์และเจ้านายทั้งหลายแห่งศิโยนก็ตกอยู่ท่ามกลางประชาชาติ ไม่มีพระราชบัญญัติอีกต่อไป บรรดาผู้พยากรณ์แห่งเมืองศิโยนหาได้รับนิมิตจากพระเยโฮวาห์อีกไม่
อสค 24.23 ผ้าโพกจะอยู่บนศีรษะของเจ้า และรองเท้าจะอยู่ที่เท้าของเจ้า เจ้าจะไม่ไว้ทุกข์หรือร้องไห้ แต่เจ้าจะทรุดลงเพราะความชั่วช้าของเจ้า และจะโอดครวญแก่กันและกัน
วว 4.10 ผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่นั้นก็ทรุดตัวลงจำเพาะพระพักตร์พระองค์ ผู้ประทับบนพระที่นั่งนั้น และนมัสการพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ตลอดไปเป็นนิตย์ และถอดมงกุฎออกวางตรงหน้าพระที่นั่งร้องว่า
วว 5.8 เมื่อพระองค์ทรงรับหนังสือม้วนนั้นแล้ว สัตว์ทั้งสี่กับผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนนั้นก็ทรุดตัวลงจำเพาะพระพักตร์พระเมษโปดก ทุกคนถือพิณเขาคู่และถือขันทองคำบรรจุเครื่องหอม ซึ่งเป็นคำอธิษฐานของพวกวิสุทธิชนทั้งปวง
วว 5.14 และสัตว์ทั้งสี่นั้นก็ร้องว่า “เอเมน” และผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่ก็ทรุดตัวลงนมัสการพระองค์ ผู้ทรงพระชนม์อยู่ตลอดไปเป็นนิตย์
วว 11.16 และผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนซึ่งนั่งในที่นั่งของตนเบื้องพระพักตร์พระเจ้าก็ทรุดตัวลงกราบนมัสการพระเจ้า
วว 19.4 และพวกผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนกับสัตว์ทั้งสี่นั้น ก็ได้ทรุดตัวลงนมัสการพระเจ้า ผู้ประทับบนพระที่นั่งนั้นและร้องว่า “เอเมน อาเลลูยา”
วว 19.10 แล้วข้าพเจ้าได้ทรุดตัวลงแทบเท้าของท่านเพื่อจะนมัสการท่าน แต่ท่านได้กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่าเลย ข้าพเจ้าเป็นเพื่อนผู้รับใช้เหมือนกับท่าน และพวกพี่น้องของท่านที่ยึดถือคำพยานของพระเยซู จงนมัสการพระเจ้าเถิด เพราะว่าคำพยานของพระเยซูนั้นเป็นหัวใจของการพยากรณ์”
วว 22.8 ข้าพเจ้า คือยอห์น เป็นผู้ได้เห็นและได้ยินเหตุการณ์เหล่านี้ และครั้นข้าพเจ้าได้ยินและได้เห็นแล้ว ข้าพเจ้าก็ทรุดตัวลงจะนมัสการแทบเท้าทูตสวรรค์ที่ได้สำแดงเหตุการณ์เหล่านี้แก่ข้าพเจ้า

ทรุดโทรม ( 9 )
ลนต 26.16 เราก็จะกระทำดังนี้แก่เจ้า คือเราจะตั้งความหวาดกลัวต่อหน้าเจ้า ความผ่ายผอม และความเจ็บไข้ ซึ่งทำให้นัยน์ตาทรุดโทรม และกระทำให้จิตใจเศร้าหมอง เจ้าทั้งหลายจะหว่านพืชไว้เสียเปล่า เพราะศัตรูของเจ้าจะมากิน
ลนต 26.39 ส่วนเจ้าทั้งหลายที่เหลืออยู่จะทรุดโทรมไปในแผ่นดินศัตรูของเจ้านั้นเพราะความชั่วช้าของตน และเพราะความชั่วช้าของบรรพบุรุษของตน เขาจะต้องทรุดโทรมไปอย่างบรรพบุรุษด้วย
2พศด 34.11 เขาทั้งหลายมอบให้แก่ช่างไม้และช่างก่อสร้างเพื่อจะซื้อหินสลักและไม้กระดาน เพื่อประกับและเป็นคานสำหรับอาคาร ซึ่งกษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ปล่อยให้ทรุดโทรมพังทลายไป
โยบ 13.28 มนุษย์ก็ทรุดโทรมไปเหมือนของเน่า เหมือนเครื่องแต่งกายที่ตัวมอดกิน’”
โยบ 33.21 เนื้อของเขาทรุดโทรมไปมากจนมองไม่เห็น กระดูกของเขาซึ่งแลไม่เห็นนั้นก็โผล่ออกมา
สดด 6.7 ตาของข้าพระองค์ทรุดโทรมไปเพราะความทุกข์ใจ มันอ่อนเพลียลงเพราะคู่อริทั้งปวงของข้าพระองค์
พคค 2.8 พระเยโฮวาห์ได้ทรงตั้งพระทัยไว้แล้วว่าจะทำลายกำแพงของธิดาแห่งศิโยนเสีย พระองค์ได้ทรงขึงเส้นวัดไว้แล้ว พระองค์มิได้ทรงหดพระหัตถ์เลิกการทำลาย เหตุฉะนี้พระองค์ได้ทรงกระทำให้เนินดินและกำแพงนั้นคร่ำครวญ ให้ทรุดโทรมร่วงโรยไปด้วยกัน
2คร 4.16 เหตุฉะนั้นเราจึงไม่ย่อท้อ ถึงแม้ว่ากายภายนอกของเรากำลังทรุดโทรมไป แต่จิตใจภายในนั้นก็ยังคงจำเริญขึ้นใหม่ทุกวัน

ทลาย ( 20 )
2ซมอ 6.8 และดาวิดก็ไม่ทรงพอพระทัย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทลายออกมาเหนืออุสซาห์ จึงเรียกที่ตรงนั้นว่า เปเรศอุสซาห์ จนถึงทุกวันนี้
2พกษ 3.25 เขาทั้งหลายได้ทลายหัวเมือง และต่างคนก็ต่างโยนหินเข้าไปในไร่นาที่ดีทุกแปลงจนเต็ม เขาจุกน้ำพุเสียทุกแห่ง และโค่นต้นไม้ดีๆเสียหมด จนในคีร์หะเรเชทมีแต่หินของเมืองเหลืออยู่ บรรดานักสลิงได้ล้อมเมืองไว้และโจมตีได้
2พกษ 10.27 และเขาทั้งหลายทลายเสาศักดิ์สิทธิ์แห่งพระบาอัล และทลายนิเวศของพระบาอัลและกระทำให้เป็นส้วมจนทุกวันนี้
2พกษ 14.13 และเยโฮอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอลก็จับอามาซิยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์โอรสของเยโฮอาชโอรสของอาหัสยาห์ได้ที่เมืองเบธเชเมช และได้เสด็จมายังเยรูซาเล็ม และทลายกำแพงเยรูซาเล็มลงเสียสี่ร้อยศอก ตั้งแต่ประตูเอฟราอิมจนถึงประตูมุม
2พกษ 25.10 และทหารคนเคลเดียทั้งหมดผู้อยู่กับผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ทลายกำแพงรอบเยรูซาเล็มลง
1พศด 13.11 และดาวิดก็ไม่ทรงพอพระทัย เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทลายออกมาเหนืออุสซาห์ จึงเรียกที่ตรงนั้นว่า เปเรศอุสซาห์ จนถึงทุกวันนี้
1พศด 15.13 เพราะเจ้ามิได้ไปหามเสียแต่ครั้งแรก พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจึงทรงทลายออกมาเหนือเรา เพราะเรามิได้แสวงหาตามระเบียบอันสมควร”
โยบ 14.18 แต่ภูเขาก็ทลายลงและผุพังไป และก้อนหินก็ถูกย้ายไปจากที่ของมัน
สดด 110.5 องค์พระผู้เป็นเจ้าประทับข้างขวาหัตถ์ของพระองค์ท่าน พระองค์จะทรงทลายบรรดากษัตริย์ในวันที่ทรงพระพิโรธ
สดด 110.6 พระองค์จะทรงกระทำการพิพากษาท่ามกลางประชาชาติให้ซากศพเต็มไปหมด พระองค์จะทรงทลายผู้เป็นประมุขทั่วแผ่นดินโลกอันกว้างขวาง
สดด 137.7 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในวันแห่งเยรูซาเล็มขอทรงระลึกถึงคนเอโดม ผู้ที่พูดว่า “จงทลายเสีย จงทลายเสีย ลงไปจนถึงรากฐานของมัน”
ปญจ 3.3 มีวาระฆ่า และวาระรักษาให้หาย มีวาระรื้อทลายลง และวาระก่อสร้างขึ้น
ยรม 52.14 และกองทัพทั้งสิ้นของคนเคลเดีย ผู้อยู่กับผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ได้ทลายกำแพงทั้งหมดที่อยู่รอบกรุงเยรูซาเล็มลง
พคค 2.2 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกลืนที่อยู่ทั้งสิ้นของยาโคบเสียแล้ว และไม่ทรงเมตตา พระองค์ได้ทรงพังป้อมปราการทั้งหลายของธิดาแห่งยูดาห์ให้ลงด้วยพระพิโรธของพระองค์ พระองค์ได้ทรงทลายป้อมปราการเหล่านั้นลงถึงดิน และทรงกระทำให้ราชอาณาจักรและเจ้านายทั้งหลายในนั้นเป็นมลทินไป
พคค 4.6 เพราะโทษความชั่วช้าของธิดาแห่งชนชาติข้าพเจ้านั้นก็ใหญ่โตกว่าโทษบาปของเมืองโสโดมที่ต้องคว่ำทลายลงในพริบตาเดียว โดยไม่มีมือใครได้แตะต้องเลย
อสค 30.4 ดาบเล่มหนึ่งจะมาเหนืออียิปต์ และความแสนระทมจะอยู่ในเอธิโอเปีย เมื่อคนที่ถูกฆ่าจะล้มในอียิปต์ และพวกเขาจะเอาคนเป็นอันมากของประเทศนั้นไปเสีย และรากฐานของเมืองนั้นก็จะถูกทลายลง
อสค 30.8 และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เมื่อเราวางเพลิงที่อียิปต์ และผู้ช่วยทั้งหมดของมันก็ทลายแล้ว
2คร 10.4 (เพราะว่าศาสตราวุธแห่งการสงครามของเราไม่เป็นฝ่ายเนื้อหนัง แต่มีอานุภาพอันยิ่งใหญ่จากพระเจ้าที่จะทลายป้อมอันแข็งแกร่งลงได้)

ทวง ( 4 )
พบญ 15.2 ให้กระทำการปลดปล่อยดังนี้ เจ้าหนี้ทุกคนจะต้องยกสิ่งที่ตนให้เพื่อนบ้านยืมไปนั้นเสีย อย่าทวงสิ่งนั้นคืนจากเพื่อนบ้านหรือพี่น้องของตนเลย เพราะว่าได้ประกาศการปลดปล่อยของพระเยโฮวาห์แล้ว
พบญ 15.3 ท่านทั้งหลายจะทวงจากคนต่างประเทศคืนได้ แต่ถ้ามีสิ่งใดของท่านซึ่งอยู่กับพี่น้องก็ให้มือของท่านปล่อยไป
ลก 6.30 จงให้แก่ทุกคนที่ขอจากท่าน และถ้าใครได้ริบเอาของของท่านไป อย่าทวงเอาคืน
ลก 12.48 แต่ผู้ที่มิได้รู้ แล้วได้กระทำสิ่งซึ่งสมจะถูกเฆี่ยน ก็จะถูกเฆี่ยนน้อย ผู้ใดได้รับมาก จะต้องเรียกเอาจากผู้นั้นมาก และผู้ใดได้รับฝากไว้มาก ก็จะต้องทวงเอาจากผู้นั้นมาก

ท้วง ( 1 )
มธ 16.22 ฝ่ายเปโตรเอามือจับพระองค์ เริ่มทูลท้วงพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ให้เหตุการณ์นั้นอยู่ห่างไกลจากพระองค์เถิด อย่าให้เป็นอย่างนั้นแก่พระองค์เลย”

ทวน ( 7 )
กดว 25.7 ครั้นฟีเนหัสบุตรชายเอเลอาซาร์ บุตรชายของอาโรนปุโรหิตเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นไปจากชุมนุมชน มือถือทวน
ยอล 3.10 จงตีผาลไถนาของเจ้าให้เป็นดาบ และตีขอลิดของเจ้าให้เป็นทวน ให้คนอ่อนแอพูดว่า “ฉันเป็นนักรบ”
มธ 14.24 แต่ขณะนั้นเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นโคลงเพราะทวนลมอยู่
มก 6.48 แล้วพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเหล่าสาวกตีกรรเชียงลำบากเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ พระองค์จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก และทรงดำเนินดังจะเลยเขาไป
ยน 19.34 แต่ทหารคนหนึ่งเอาทวนแทงที่สีข้างของพระองค์ และโลหิตกับน้ำก็ไหลออกมาทันที
กจ 27.4 ครั้นเรือออกจากที่นั่นแล้ว จึงแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะไซปรัสเพราะทวนลม
กจ 27.7 เราแล่นไปช้าๆหลายวันและได้มาถึงเมืองคนีดัสโดยยาก เมื่อแล่นทวนลมต่อไปไม่ไหว เราจึงแล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะครีตตรงเมืองสัลโมเน

ท่วม ( 61 )
ปฐก 7.10 ต่อมาอีกเจ็ดวันน้ำก็ท่วมบนแผ่นดินโลก
ปฐก 7.17 น้ำได้ท่วมแผ่นดินโลกสี่สิบวัน และน้ำก็ทวีมากขึ้นและหนุนนาวาให้สูงเหนือแผ่นดินโลก
ปฐก 7.19 น้ำไหลเชี่ยวทวีมากยิ่งขึ้นบนแผ่นดินโลก และน้ำก็ท่วมภูเขาสูงทุกแห่งทั่วใต้ฟ้า
ปฐก 7.20 น้ำไหลเชี่ยวท่วมเหนือภูเขาสิบห้าศอก
ปฐก 8.9 แต่นกเขาไม่พบที่ที่จะจับอาศัยอยู่ได้เพราะน้ำยังท่วมทั่วพื้นแผ่นดินโลกอยู่ มันจึงได้กลับมาหาท่านในนาวา ดังนั้นท่านจึงยื่นมือออกไปจับนกเขาเข้ามาไว้ด้วยกันในนาวา
ปฐก 9.11 เราจะตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับพวกเจ้าว่า จะไม่มีการทำลายบรรดาเนื้อหนังโดยน้ำท่วมอีก จะไม่มีน้ำมาท่วมทำลายโลกอีกต่อไป”
ปฐก 9.15 และเราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราซึ่งมีระหว่างเรากับพวกเจ้าและสิ่งที่มีชีวิตทั้งปวงแห่งบรรดาเนื้อหนัง และน้ำจะไม่มาท่วมทำลายบรรดาเนื้อหนังอีกต่อไป
อพย 14.26 ขณะนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงยื่นมือออกไปเหนือทะเล เพื่อให้น้ำทะเลไหลกลับคืนมาท่วมคนอียิปต์ ทั้งรถรบและพลม้าของเขา”
อพย 14.28 น้ำก็กลับท่วมพลรถและพลม้า คือพลโยธาทั้งหมดของฟาโรห์ซึ่งไล่ตามเขาเข้าไปในทะเล ไม่เหลือสักคนเดียว
อพย 15.5 น้ำท่วมเขา เขาจมลงในทะเลที่ลึกประดุจก้อนหิน
อพย 15.8 โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็แข็งขึ้นในท้องทะเล
อพย 15.10 พระองค์ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมเขามิด เขาจมลงในกระแสน้ำอันไหลแรงนั้นเหมือนตะกั่ว
อพย 15.19 เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับราชรถ และพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระเยโฮวาห์ก็ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย แต่ชนชาติอิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น”
พบญ 11.4 และซึ่งพระองค์ทรงกระทำต่อกองทัพอียิปต์ ต่อม้าของเขา และต่อรถรบของเขา และที่พระองค์ทรงกระทำให้น้ำในทะเลแดงท่วมเขาเมื่อเขาไล่ติดตามท่านทั้งหลาย และที่พระเยโฮวาห์ทรงทำลายเขาทั้งหลายจนทุกวันนี้
ยชว 3.15 เมื่อคนหามหีบมาถึงแม่น้ำจอร์แดนและเท้าของปุโรหิตผู้หามหีบก้าวลงในริมแม่น้ำแล้ว (แม่น้ำจอร์แดนขึ้นท่วมฝั่งตลอดฤดูเกี่ยวข้าวเสมอ)
ยชว 4.18 ต่อมาเมื่อปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์ขึ้นมาจากกลางจอร์แดน เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตยกขึ้นเหยียบแผ่นดินแห้ง น้ำในจอร์แดนก็กลับมายังที่เก่าไหลท่วมฝั่งอย่างเดิม
ยชว 24.7 และเมื่อเขาร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ พระองค์ก็บันดาลให้ความมืดเกิดขึ้นระหว่างเจ้าทั้งหลายและชาวอียิปต์ และกระทำให้ทะเลท่วมมิดเขา นัยน์ตาของเจ้าทั้งหลายได้เห็นสิ่งที่เรากระทำในอียิปต์ และเจ้าทั้งหลายอยู่ในถิ่นทุรกันดารช้านาน
2ซมอ 22.5 เมื่อคลื่นแห่งความตายล้อมข้าพเจ้า กระแสแห่งคนอธรรมที่ท่วมทับข้าพเจ้าทำให้ข้าพเจ้ากลัว
โยบ 12.15 ดูเถิด พระองค์ทรงยึดน้ำไว้และมันก็แห้งไป ดังนั้นพระองค์ทรงส่งมันออกไปและมันก็ท่วมแผ่นดิน
โยบ 22.10 เพราะฉะนั้นกับดักอยู่รอบท่าน และความสยดสยองอันฉับพลันก็ท่วมทับท่าน
โยบ 22.11 หรือความมืดจนท่านไม่เห็นอะไร และน้ำที่ท่วมก็คลุมท่านไว้
โยบ 27.20 ความสยดสยองท่วมเขาเหมือนน้ำมากหลาย ในกลางคืนพายุหอบเขาไป
สดด 6.6 ข้าพระองค์อ่อนเปลี้ยด้วยการคร่ำครวญ และหลั่งน้ำตาท่วมที่นอนตลอดทั้งคืน ที่เอนกายก็ชุ่มโชกไปด้วยน้ำตาของข้าพระองค์
สดด 18.4 ความโศกเศร้าแห่งความตายล้อมข้าพระองค์ไว้ กระแสแห่งคนอธรรมที่ท่วมทับข้าพระองค์ทำให้ข้าพระองค์กลัว
สดด 38.4 เพราะความชั่วช้าของข้าพระองค์ท่วมศีรษะ มันหนักเหมือนภาระซึ่งหนักเหลือกำลังข้าพระองค์
สดด 42.7 เมื่อเสียงน้ำแก่งตกที่ลึกก็กู่เรียกที่ลึก บรรดาคลื่นและระลอกของพระองค์ท่วมข้าพระองค์แล้ว
สดด 55.5 ความกลัวและความสะทกสะท้านมาเหนือข้าพระองค์ ความหวาดเสียวท่วมข้าพระองค์
สดด 71.13 ขอให้ศัตรูชีวิตของข้าพระองค์รับความอายและถูกล้างผลาญเสีย ผู้เสาะหาที่จะทำอันตรายข้าพระองค์นั้น ขอให้การเยาะเย้ยและความอัปยศท่วมเขา
สดด 78.53 พระองค์นำเขาไปอย่างปลอดภัย เขาจึงไม่กลัว แต่ทะเลท่วมศัตรูของเขา
สดด 88.17 มันล้อมข้าพระองค์ไว้รอบวันยังค่ำอย่างน้ำท่วม มันท่วมข้าพระองค์มิด
สดด 106.11 และน้ำท่วมปฏิปักษ์ของท่าน เขาไม่เหลือสักคนเดียว
สดด 124.4 แล้วน้ำทั้งหลายจะท่วมพวกเรา กระแสน้ำจะไหลอยู่เหนือจิตใจเรา
สดด 124.5 แล้วน้ำที่กำเริบจะไหลท่วมจิตใจเราไป”
สดด 140.9 ฝ่ายศีรษะของคนที่ล้อมข้าพระองค์ไว้นั้น ขอให้ความสาระแนแห่งริมฝีปากของเขาท่วมเขา
สภษ 10.6 พระพรอยู่บนศีรษะของคนชอบธรรม แต่ความทารุณท่วมปากคนชั่วร้าย
สภษ 10.11 ปากของคนชอบธรรมเป็นบ่อน้ำแห่งชีวิต แต่ความทารุณท่วมปากคนชั่วร้าย
พซม 8.7 น้ำมากหลายไม่อาจดับความรักให้มอดเสียได้ หรืออุทกธารทั้งหลายไม่อาจท่วมความรักให้สำลักตายเสียได้ แม้ว่าคนใดจะเอาทรัพย์สมบัติในเหย้าเรือนของตนทั้งสิ้นมาแลกกับความรักนั้น คนนั้นจะได้รับความหมิ่นประมาทจากคนทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง
อสย 8.7 เพราะฉะนั้นบัดนี้ ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำน้ำแห่งแม่น้ำมาสู้เขาทั้งหลาย ที่มีกำลังและมากหลาย คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรียและสง่าราศีทั้งสิ้นของพระองค์ และน้ำนั้นจะไหลล้นห้วยทั้งสิ้นของมัน และท่วมฝั่งทั้งสิ้นของมัน
อสย 8.8 และจะกวาดต่อไปเข้าในยูดาห์ และจะไหลท่วมและผ่านไปแม้จนถึงคอ และปีกอันแผ่กว้างของมันจะเต็มแผ่นดินของท่านนะ โอ ท่านอิมมานูเอล”
อสย 28.2 ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีผู้หนึ่งที่มีกำลังและแข็งแรง เหมือนพายุลูกเห็บ อันเป็นพายุทำลาย เหมือนพายุน้ำที่กำลังไหลท่วม ซึ่งจะเหวี่ยงลงถึงดินด้วยพระหัตถ์
อสย 30.28 พระปัสสาสะของพระองค์เหมือนลำธารท่วมท้น ที่ท่วมถึงกลางคอ เพื่อจะร่อนบรรดาประชาชาติด้วยตะแกรงแห่งความไร้สาระ และจะมีบังเหียนซึ่งพาให้หลงไปที่ขากรรไกรของชนชาติทั้งหลาย
อสย 43.2 เมื่อเจ้าลุยข้ามน้ำ เราจะอยู่กับเจ้า เมื่อข้ามแม่น้ำ น้ำจะไม่ท่วมเจ้า เมื่อเจ้าลุยไฟ เจ้าจะไม่ไหม้และเปลวเพลิงจะไม่เผาผลาญเจ้า
อสย 54.9 “สำหรับเราเรื่องนี้เหมือนน้ำของโนอาห์ เพราะเราได้ปฏิญาณว่าน้ำของโนอาห์จะไม่ท่วมแผ่นดินโลกอีกเลยฉันใด เราจึงได้ปฏิญาณว่า เราจะไม่โกรธเจ้า และจะไม่ขนาบเจ้าฉันนั้น
ยรม 47.2 “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด น้ำทั้งหลายกำลังขึ้นมาจากทิศเหนือ และจะกลายเป็นกระแสน้ำท่วม มันจะท่วมแผ่นดินและสารพัดซึ่งอยู่ในนั้น ทั้งเมืองและผู้ที่อาศัยอยู่ในเมือง คนจะร้องร่ำไร และชาวแผ่นดินนั้นทุกคนจะคร่ำครวญ
พคค 3.54 น้ำได้ท่วมศีรษะของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ว่า ‘ข้าพเจ้าถูกผลาญแน่แล้ว’
อสค 13.11 จงกล่าวแก่ผู้ที่ฉาบปูนขาวนั้นว่า กำแพงนั้นจะพัง จะมีฝนตกท่วม และเจ้า โอ ลูกเห็บใหญ่เอ๋ย จะตกลงมา และลมพายุจะฉีกมัน
อสค 13.13 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะกระทำให้ลมพายุฉีกมันด้วยความกริ้วของเรา และด้วยความโกรธของเราจะมีฝนท่วม ด้วยความกริ้วของเราจะมีลูกเห็บใหญ่ทำลายเสีย
อสค 26.19 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เมื่อเราจะกระทำให้เจ้าเป็นเมืองรกร้างเหมือนอย่างเมืองที่ไม่มีคนอาศัย เมื่อเราจะนำทะเลลึกมาท่วมเจ้า และน้ำมากหลายจะคลุมเจ้าไว้
ดนล 11.10 แต่บุตรชายทั้งหลายของท่านจะก่อสงครามและชุมนุมกำลังรบเป็นอันมากไว้ และคนหนึ่งจะมาอย่างแน่นอนและไหลท่วมและผ่านไป และจะกลับไปทำสงครามจนถึงป้อมปราการของท่าน
ดนล 11.40 พอถึงเวลาวาระสุดท้ายกษัตริย์แห่งถิ่นใต้จะมาสู้กับเขา และกษัตริย์แห่งถิ่นเหนือจะพุ่งเข้าใส่ท่านอย่างลมหมุน พร้อมด้วยรถรบและพลม้าและเรือรบเป็นอันมาก เขาจะเข้ามาในประเทศต่างๆ แล้วไหลท่วมและผ่านไป
ยนา 2.3 เพราะพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ลงไปในที่ลึกในท้องทะเล และน้ำก็ท่วมล้อมรอบข้าพระองค์ไว้ บรรดาคลื่นและระลอกของพระองค์ท่วมข้าพระองค์แล้ว
ยนา 2.5 น้ำก็ท่วมมิดข้าพระองค์ คือถึงจิตใจข้าพระองค์ ที่ลึกก็อยู่รอบตัวข้าพระองค์ สาหร่ายทะเลก็พันศีรษะข้าพระองค์อยู่
ฮบก 2.17 เนื่องด้วยความทารุณที่เจ้ากระทำแก่เลบานอนจะท่วมเจ้า ความพินาศของสัตว์เดียรัจฉานซึ่งกระทำให้เขากลัว เพราะเจ้าทำให้โลหิตมนุษย์ตก และด้วยเหตุความรุนแรงต่อแผ่นดิน ต่อบรรดาหัวเมืองและต่อบรรดาผู้ที่อยู่ในเมืองนั้น
มธ 7.25 ฝนก็ตกและน้ำก็ไหลท่วม ลมก็พัดปะทะเรือนนั้น แต่เรือนมิได้พังลง เพราะว่ารากตั้งอยู่บนศิลา
มธ 7.27 ฝนก็ตกและน้ำก็ไหลท่วม ลมก็พัดปะทะเรือนนั้น เรือนนั้นก็พังทลายลง และการซึ่งพังทลายนั้นก็ใหญ่ยิ่งนัก”
มธ 8.24 ดูเถิด เกิดพายุใหญ่ในทะเลจนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์บรรทมหลับอยู่
ลก 6.48 เขาเปรียบเหมือนคนหนึ่งที่สร้างเรือน เขาขุดลึกลงไป แล้วตั้งรากบนศิลา และเมื่อน้ำมาท่วม กระแสน้ำไหลเชี่ยวกระทบกระทั่ง แต่ทำให้เรือนนั้นหวั่นไหวไม่ได้ เพราะได้ตั้งรากบนศิลา
ลก 17.27 เขาได้กินและดื่ม ได้สมรสกันและได้ยกให้เป็นสามีภรรยากัน จนถึงวันนั้นที่โนอาห์ได้เข้าในนาวา และน้ำได้มาท่วมล้างผลาญเขาเสียทั้งสิ้น
2ปต 3.6 โดยเหตุเหล่านั้น พระองค์จึงได้ทรงบันดาลให้น้ำมาท่วมทำลายโลกที่มีอยู่ในเวลานั้น

ท่วมท้น ( 10 )
อพย 15.8 โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็แข็งขึ้นในท้องทะเล
สดด 69.9 ความร้อนใจในเรื่องพระนิเวศของพระองค์ได้ท่วมท้นข้าพระองค์ และคำพูดเยาะเย้ยของบรรดาผู้ที่เยาะเย้ยพระองค์ ตกอยู่แก่ข้าพระองค์
อสย 28.15 เพราะเจ้าทั้งหลายได้กล่าวแล้วว่า “เราได้กระทำพันธสัญญาไว้กับความตาย และเราทำความตกลงไว้กับนรก เมื่อภัยพิบัติอันท่วมท้นผ่านไป จะไม่มาถึงเรา เพราะเราทำให้ความเท็จเป็นที่ลี้ภัยของเรา และเราได้กำบังอยู่ในความมุสา”
อสย 28.17 และเราจะกระทำความยุติธรรมให้เป็นเชือกวัด และความชอบธรรมให้เป็นลูกดิ่ง และลูกเห็บจะกวาดเอาความเท็จอันเป็นที่ลี้ภัยไปเสีย และน้ำจะท่วมท้นที่กำบัง”
อสย 28.18 แล้วพันธสัญญาของเจ้ากับความตายจะเป็นโมฆะ และข้อตกลงของเจ้ากับนรกจะไม่ดำรง เมื่อภัยพิบัติอันท่วมท้นผ่านไป เจ้าจะถูกเหยียบย่ำลงด้วยโทษนั้น
อสย 30.28 พระปัสสาสะของพระองค์เหมือนลำธารท่วมท้น ที่ท่วมถึงกลางคอ เพื่อจะร่อนบรรดาประชาชาติด้วยตะแกรงแห่งความไร้สาระ และจะมีบังเหียนซึ่งพาให้หลงไปที่ขากรรไกรของชนชาติทั้งหลาย
อสย 54.8 เราได้ซ่อนหน้าของเราจากเจ้า ด้วยความพิโรธอันท่วมท้นอยู่ครู่หนึ่ง แต่ด้วยความกรุณานิรันดร์ เราจะมีความเมตตาต่อเจ้า” พระเยโฮวาห์พระผู้ไถ่เจ้าตรัสดังนี้
นฮม 1.8 แต่พระองค์จะทรงกระทำให้สถานที่แห่งนั้นสิ้นสุดลงด้วยน้ำท่วมที่ไหลท่วมท้น และความมืดจะไล่ตามศัตรูทั้งหลายของพระองค์ไป
ศคย 1.17 จงร้องอีกว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า เมืองทั้งหลายของเราจะไพบูลย์ท่วมท้นไปด้วยความมั่งคั่งอีก และพระเยโฮวาห์จะปลอบศิโยน และเลือกสรรกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้งหนึ่ง’”
ยน 2.17 พวกสาวกของพระองค์ก็ระลึกขึ้นได้ถึงคำที่เขียนไว้ว่า ‘ความร้อนใจในเรื่องพระนิเวศของพระองค์ได้ท่วมท้นข้าพระองค์’

ทวาร ( 6 )
วนฉ 3.23 แล้วเอฮูดออกไปที่เฉลียงปิดทวารห้องชั้นบน ลั่นกุญแจเสีย
วนฉ 3.24 เมื่อเอฮูดไปแล้วมหาดเล็กก็เข้ามา ดูเถิด เมื่อเขาเห็นว่าทวารห้องชั้นบนปิดใส่กุญแจอยู่ เขาทั้งหลายคิดว่า “พระองค์ท่านกำลังทรงส่งทุกข์อยู่ที่ในห้องเย็น”
วนฉ 3.25 เมื่อคอยอยู่ช้านานจนรำคาญ ดูเถิด ไม่เห็นมีใครเปิดทวารห้องชั้นบน เขาจึงเอากุญแจมาไขเปิดออก ดูเถิด เห็นเจ้านายของตนนอนสิ้นชีวิตอยู่บนพื้น
1พกษ 14.17 แล้วมเหสีของเยโรโบอัมทรงลุกขึ้นเสด็จออกไป และมาถึงเมืองทีรซาห์ และเมื่อพระนางเสด็จถึงธรณีทวาร กุมารก็ถึงแก่มรณา
1พกษ 14.27 และกษัตริย์เรโหโบอัมได้กระทำโล่ทองสัมฤทธิ์แทนไว้ และมอบไว้ในมือของพวกทหารรักษาพระองค์ผู้เฝ้าทวารพระราชวัง
2พศด 12.10 และกษัตริย์เรโหโบอัมทรงทำโล่ทองสัมฤทธิ์ขึ้นแทน และได้มอบไว้ในมือของทหารรักษาพระองค์ ผู้เฝ้าทวารพระราชวัง

ทวี ( 115 )
ปฐก 1.22 พระเจ้าได้ทรงอวยพรสัตว์เหล่านั้นว่า “จงมีลูกดกและทวีมากขึ้น ให้น้ำในทะเลบริบูรณ์ไปด้วยสัตว์ และจงให้นกทวีมากขึ้นบนแผ่นดิน”
ปฐก 1.28 พระเจ้าได้ทรงอวยพรพวกเขา และพระเจ้าตรัสแก่พวกเขาว่า “จงมีลูกดกและทวีมากขึ้น จนเต็มแผ่นดิน จงมีอำนาจเหนือแผ่นดินนั้น และครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ และบรรดาสัตว์ที่มีชีวิตที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินโลก”
ปฐก 6.1 ต่อมาเมื่อมนุษย์เริ่มทวีมากขึ้นบนพื้นแผ่นดินโลก และพวกเขาให้กำเนิดบุตรสาวหลายคน
ปฐก 7.17 น้ำได้ท่วมแผ่นดินโลกสี่สิบวัน และน้ำก็ทวีมากขึ้นและหนุนนาวาให้สูงเหนือแผ่นดินโลก
ปฐก 7.18 น้ำไหลเชี่ยวและทวีมากยิ่งขึ้นบนแผ่นดินโลก และนาวาลอยบนผิวน้ำ
ปฐก 7.19 น้ำไหลเชี่ยวทวีมากยิ่งขึ้นบนแผ่นดินโลก และน้ำก็ท่วมภูเขาสูงทุกแห่งทั่วใต้ฟ้า
ปฐก 8.17 จงพาสัตว์ที่มีชีวิตทั้งปวงที่อยู่ด้วยกันกับเจ้า คือบรรดาเนื้อหนัง ทั้งนก สัตว์ใช้งาน และสัตว์เลื้อยคลานทั้งปวงที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลกให้ออกมา เพื่อพวกมันจะทวีมากขึ้นบนแผ่นดินโลก และมีลูกดกทวีมากขึ้นบนแผ่นดินโลก”
ปฐก 9.1 พระเจ้าทรงอวยพระพรแก่โนอาห์และบุตรชายทั้งหลายของท่าน และตรัสแก่พวกเขาว่า “จงมีลูกดก และทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน
ปฐก 9.7 เจ้าจงมีลูกดกทวีมากขึ้นอุดมบริบูรณ์ในแผ่นดินโลกและทวีมากขึ้นในนั้น”
ปฐก 16.10 แล้วทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์กล่าวแก่หญิงนั้นว่า “เราจะให้เชื้อสายของเจ้าทวีมากขึ้น เพราะว่าจะมีคนจำนวนมากมายจนนับไม่ถ้วน”
ปฐก 17.2 เราจะทำพันธสัญญาของเราระหว่างเรากับเจ้า และจะให้เจ้าทวีมากขึ้น”
ปฐก 17.6 เราจะกระทำให้เจ้ามีลูกดกทวีมากขึ้น เราจะกระทำให้เจ้าเป็นชนหลายชาติ กษัตริย์หลายองค์จะเกิดมาจากเจ้า
ปฐก 17.20 สำหรับอิชมาเอลนั้นเราได้ฟังเจ้าแล้ว ดูเถิด เราได้อวยพรเขาและจะกระทำให้เขามีลูกดกทวีมากขึ้นอุดมบริบูรณ์อย่างยิ่ง เขาจะให้กำเนิดเจ้านายสิบสององค์และเราจะกระทำให้เขาเป็นชนชาติใหญ่ชนชาติหนึ่ง
ปฐก 22.17 เราจะอวยพรเจ้าแน่ เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้น ดังดวงดาวในท้องฟ้า และดังเม็ดทรายบนฝั่งทะเล เชื้อสายของเจ้าจะได้ประตูเมืองศัตรูของเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์
ปฐก 26.4 เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้นดังดาวบนฟ้าและจะให้แผ่นดินเหล่านี้ทั้งหมดแก่เชื้อสายของเจ้า ประชาชาติทั้งหลายในโลกจะได้รับพรก็เพราะเชื้อสายของเจ้า
ปฐก 26.13 อิสอัคก็จำเริญมีกำไรทวียิ่งขึ้นจนท่านเป็นคนมั่งมีมาก
ปฐก 26.22 ท่านย้ายจากที่นั่นไปขุดอีกบ่อหนึ่ง แล้วเขาก็มิได้ทะเลาะกันเรื่องบ่อนั้น ท่านจึงเรียกชื่อบ่อนั้นว่า เรโหโบท ท่านกล่าวว่า “เพราะบัดนี้พระเยโฮวาห์ทรงประทานที่อยู่แก่เรา และเราจะทวีมากขึ้นในแผ่นดินนี้”
ปฐก 26.24 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ท่านในคืนเดียวกันนั้น ตรัสว่า “เราเป็นพระเจ้าของอับราฮัม บิดาของเจ้า อย่ากลัวเลย ด้วยว่าเราอยู่กับเจ้าและจะอวยพรเจ้า และทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้นเพราะเห็นแก่อับราฮัมผู้รับใช้ของเรา”
ปฐก 28.3 ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงอวยพระพรแก่เจ้า และโปรดให้เจ้ามีลูกดกทวียิ่งขึ้น จนได้เป็นมวลชนชาติทั้งหลาย
ปฐก 30.30 เพราะว่าก่อนข้าพเจ้ามานั้นลุงมีแต่น้อย แต่บัดนี้ก็มีทวีขึ้นเป็นอันมาก ตั้งแต่ข้าพเจ้ามาถึง พระเยโฮวาห์ได้ทรงอวยพระพรแก่ลุง และบัดนี้เมื่อไรข้าพเจ้าจะบำรุงครอบครัวของตนเองได้บ้างเล่า”
ปฐก 35.11 พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า “เราเป็นพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ เจ้าจงเกิดผู้คนทวีมากขึ้น ประชาชาติหนึ่งและหลายประชาชาติจะเกิดมาจากเจ้า กษัตริย์หลายองค์จะออกมาจากบั้นเอวของเจ้า
ปฐก 41.52 บุตรที่สองท่านเรียกชื่อว่า เอฟราอิม “เพราะว่าพระเจ้าทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีเชื้อสายทวีขึ้นในแผ่นดินที่ข้าพเจ้าได้รับความทุกข์ใจ”
ปฐก 47.27 พวกอิสราเอลอาศัยอยู่ในประเทศอียิปต์ ณ แผ่นดินโกเชน เขามีทรัพย์สมบัติที่นั่น และมีลูกหลานทวีขึ้นมากมาย
ปฐก 48.4 และตรัสแก่พ่อว่า ‘ดูเถิด เราจะให้เจ้ามีลูกดกทวียิ่งขึ้นและเราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติใหญ่ และจะยกแผ่นดินนี้ให้แก่เชื้อสายของเจ้าที่มาภายหลังเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์เป็นนิตย์’
อพย 1.7 และบุตรของอิสราเอลมีลูกหลานมากและเพิ่มจำนวนขึ้นมาก พวกเขาทวีมากขึ้น และมีกำลังมากทีเดียว และแพร่หลายไปจนเต็มแผ่นดินนั้น
อพย 1.10 มาเถิด ให้เราใช้สติปัญญาในเรื่องพวกนี้กับเขา เกรงว่าเขาจะทวีมากขึ้น แล้วต่อมาเมื่อเกิดสงครามขึ้น เขาจะสมทบกับพวกข้าศึกของเราสู้รบกับเรา แล้วจะยกออกไปจากอาณาจักร”
อพย 1.12 แต่ยิ่งเบียดเบียนชนชาติอิสราเอล ชนชาติอิสราเอลก็ยิ่งทวีมากขึ้น และยิ่งแพร่หลายออกไป ชาวอียิปต์ก็ทุกข์ใจเนื่องด้วยชนชาติอิสราเอล
อพย 1.20 เพราะฉะนั้น พระเจ้าทรงโปรดปรานนางผดุงครรภ์นั้น พลไพร่ยิ่งทวีมากขึ้น และมีกำลังเข้มแข็งมาก
อพย 7.3 เราจะทำให้ใจของฟาโรห์แข็งกระด้างไป และเราจะกระทำหมายสำคัญและมหัศจรรย์ของเราให้ทวีมากขึ้นในประเทศอียิปต์
อพย 23.29 เราจะไม่ไล่เขาไปให้พ้นหน้าพวกเจ้าในระยะปีเดียว เกรงว่าแผ่นดินจะรกร้างไปและสัตว์ป่าจะทวีจำนวนขึ้นต่อสู้กับพวกเจ้า
อพย 23.30 แต่เราจะไล่เขาไปให้พ้นหน้าพวกเจ้าทีละเล็กละน้อยจนพวกเจ้าทวีจำนวนมากขึ้น แล้วได้รับมอบดินแดนนั้นเป็นกรรมสิทธิ์
อพย 32.13 ขอพระองค์ได้ทรงระลึกถึงอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงปฏิญาณด้วยพระองค์เองแก่เขาเหล่านั้นไว้ว่า ‘เราจะให้เชื้อสายของเจ้าทวีขึ้นดุจดวงดาวในท้องฟ้า และแผ่นดินนี้ทั้งหมดซึ่งเราสัญญาไว้แล้ว เราจะยกให้แก่เชื้อสายของเจ้า และเขาจะรับไว้เป็นมรดกตลอดไป’”
ลนต 19.25 แต่ในปีที่ห้าเจ้าจงรับประทานผลไม้นั้นได้ เพื่อจะบังเกิดผลทวีขึ้นเพื่อเจ้า เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
ลนต 26.9 เพราะเราจะคิดถึงเจ้า จะกระทำให้เจ้ามีลูกดกและทวีมากขึ้น และตั้งพันธสัญญาของเราไว้กับเจ้า
ลนต 26.18 ถ้าเจ้าทั้งหลายยังไม่เชื่อฟังเราเพราะสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ เราจึงจะลงโทษเจ้าทั้งหลายให้ทวีขึ้นอีกเจ็ดเท่าเพราะการบาปของเจ้า
ลนต 26.21 ถ้าเจ้ายังดำเนินขัดแย้งเราอยู่และไม่เชื่อฟังเรา เราจะนำภัยพิบัติให้ทวีอีกเจ็ดเท่ามายังเจ้าตามการบาปทั้งหลายของเจ้า
ลนต 26.24 แล้วเราจะดำเนินการขัดแย้งเจ้าทั้งหลายด้วย และจะลงโทษแก่เจ้าให้ทวีอีกเจ็ดเท่าเพราะการบาปทั้งหลายของเจ้า
ลนต 26.28 เราจะดำเนินการขัดแย้งเจ้าอย่างรุนแรง และเราเองจะลงโทษแก่เจ้าให้ทวีอีกเจ็ดเท่าเพราะการบาปทั้งหลายของเจ้า
กดว 32.14 และดูเถิด ท่านได้เติบโตขึ้นมาแทนบิดาของท่าน เป็นเชื้อสายคนบาปที่จะทวีพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ต่ออิสราเอลให้มากยิ่งขึ้น
พบญ 1.10 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงให้ท่านทั้งหลายทวีมากขึ้น และดูเถิด ทุกวันนี้พวกท่านทั้งหลายมีจำนวนมากดุจดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้า
พบญ 1.11 (ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านทั้งหลายทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายทวีขึ้นพันเท่าและทรงอำนวยพระพรแก่ท่าน ดังที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้แก่ท่านทั้งหลายแล้วนั้น)
พบญ 6.3 โอ คนอิสราเอลทั้งหลาย เหตุฉะนั้นขอจงฟัง และจงระวังที่จะกระทำตามเพื่อพวกท่านจะไปดีมาดี และเพื่อท่านทั้งหลายจะทวีมากยิ่งนักในแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ ดังที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านได้ทรงสัญญากับท่าน
พบญ 7.13 พระองค์จะทรงรักท่าน อวยพระพรแก่ท่านให้จำเริญยิ่งทวีขึ้น พระองค์จะทรงอำนวยพระพรผู้บังเกิดจากครรภ์ของพวกท่าน และผลแห่งพื้นดินของท่าน ทั้งข้าว น้ำองุ่น และน้ำมันของท่านทั้งหลาย ให้ลูกวัวและลูกแพะแกะของท่านทวีขึ้นในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณแก่บรรพบุรุษของท่านที่จะให้แก่ท่าน
พบญ 8.1 “บัญญัติทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้นั้น ท่านทั้งหลายจงระวังกระทำตาม เพื่อท่านทั้งหลายจะมีชีวิตและทวีมากขึ้น และเข้าไปยึดครองแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน
พบญ 8.13 และเมื่อฝูงวัวและฝูงแพะแกะของท่านทวีขึ้น มีเงินทองมากขึ้น และบรรดาซึ่งท่านมีอยู่ก็ทวีขึ้น
พบญ 13.17 อย่าให้ของต้องห้ามนั้นมาติดพันมือของท่าน เพื่อว่าพระเยโฮวาห์จะทรงหันจากพระพิโรธยิ่งของพระองค์ และทรงสำแดงพระกรุณาคุณต่อท่าน และทรงเมตตาท่าน ให้ท่านทวีมากขึ้น ดังที่พระองค์ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านนั้น
พบญ 28.63 และต่อมาซึ่งพระเยโฮวาห์พอพระทัยที่จะทรงกระทำดีต่อท่านและอำนวยพระพรให้ท่านทวีมากขึ้นนั้น พระเยโฮวาห์ก็จะทรงพอพระทัยที่จะทรงทำให้ท่านพินาศและทำลายท่านเสียเช่นเดียวกัน ท่านจะต้องถูกเด็ดทิ้งไปเสียจากแผ่นดินซึ่งท่านกำลังจะเข้าไปยึดครองนั้น
พบญ 30.5 และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะนำท่านเข้ามาในแผ่นดิน ซึ่งบรรพบุรุษของท่านยึดครองเพื่อท่านจะได้ยึดครอง และพระองค์จะทรงกระทำดีแก่ท่าน และทวีมากขึ้นยิ่งกว่าบรรพบุรุษของท่าน
พบญ 30.16 คือในการที่ข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ ให้รักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ให้ดำเนินในพระมรรคาทั้งหลายของพระองค์ และให้รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์และคำตัดสินของพระองค์ แล้วท่านจะมีชีวิตอยู่และทวีมากขึ้น และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะอำนวยพระพรแก่ท่านในแผ่นดินซึ่งท่านเข้าไปยึดครองนั้น
1พศด 4.27 ชิเมอีมีบุตรชายสิบหกคน และบุตรสาวหกคน แต่พี่น้องของชิเมอีหามีบุตรมากไม่ ครอบครัวของเขาก็ไม่ทวีมากขึ้นอย่างกับคนยูดาห์
1พศด 5.9 ท่านอาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกไกลออกไปถึงทางเข้าถิ่นทุรกันดาร ซึ่งอยู่ฟากข้างนี้ของแม่น้ำยูเฟรติสด้วย เพราะสัตว์เลี้ยงของเขาทวีมากขึ้นในแผ่นดินกิเลอาด
อสร 10.10 และเอสราปุโรหิตได้ลุกขึ้นพูดกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านทั้งหลายได้ละเมิดและได้แต่งงานกับหญิงต่างชาติ จึงได้ทวีการละเมิดของอิสราเอล
นหม 9.23 พระองค์ทรงทวีลูกหลานของเขาอย่างดวงดาวแห่งฟ้าสวรรค์ และพระองค์ทรงนำเขาเข้าไปในแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ตรัสสัญญาไว้กับบรรพบุรุษของเขาให้เข้าไปยึดนั้น
โยบ 1.10 พระองค์มิได้ทรงกั้นรั้วต้นไม้รอบตัวเขา และครัวเรือนของเขา และทุกสิ่งที่เขามีอยู่เสียทุกด้านหรือ พระองค์ได้ทรงอำนวยพระพรงานน้ำมือของเขา และฝูงสัตว์ของเขาได้ทวีขึ้นในแผ่นดิน
โยบ 9.17 เพราะพระองค์ทรงขยี้ข้าด้วยพายุ และทวีบาดแผลของข้าโดยไม่มีเหตุ
โยบ 29.18 แล้วข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย
โยบ 34.37 เพราะเขาเพิ่มการกบฏเข้ากับบาปของเขา เขาตบมือเย้ยอยู่ท่ามกลางเรา และทวีถ้อยคำของเขากล่าวร้ายพระเจ้า”
โยบ 35.6 ถ้าท่านทำบาป ท่านจะได้อะไรที่กระทบกระเทือนพระองค์ ถ้าการละเมิดของท่านทวีขึ้น ท่านทำอะไรแก่พระองค์
โยบ 35.16 เพราะฉะนั้นโยบจึงอ้าปากพูดคำลมๆแล้งๆ และทวีคำพูดโดยปราศจากความรู้”
สดด 3.1 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ศัตรูของข้าพระองค์ทวีมากขึ้นเหลือเกิน คู่อริมากมายเหล่านี้กำลังลุกขึ้นต่อสู้ข้าพระองค์
สดด 16.4 แต่บรรดาผู้ที่รีบติดตามพระอื่น ความทุกข์โศกของเขาก็ทวีขึ้น ข้าพเจ้าจะไม่ถวายเครื่องดื่มบูชาแห่งเลือดของพวกเขา หรือริมฝีปากของข้าพเจ้าจะไม่ออกชื่อพระนั้น
สดด 38.19 บรรดาผู้ที่เป็นคู่อริของข้าพระองค์ก็ว่องไวและแข็งแรง และคนที่เกลียดข้าพระองค์โดยไร้เหตุทวีมากขึ้น
สดด 40.5 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ได้ทรงทวีพระราชกิจอันมหัศจรรย์ของพระองค์ และพระดำริของพระองค์แก่ข้าพระองค์ ไม่มีผู้ใดรายงานพระราชกิจทั้งสิ้นเหล่านั้นได้ ถ้าข้าพระองค์จะประกาศและบอกกล่าวแล้ว ก็มีมากมายเหลือที่จะนับ
สดด 107.38 โดยพระพรของพระองค์เขาทั้งหลายทวีผลมากยิ่ง และพระองค์มิได้ทรงให้วัวของเขาลดจำนวนลง
สภษ 6.35 เขาจะไม่รับค่าทำขวัญใดๆ ถึงเจ้าจะทวีของกำนัล เขาก็ไม่ยอมสงบ
สภษ 28.12 เมื่อคนชอบธรรมชื่นชมยินดี ความรุ่งเรืองก็มีมากขึ้น แต่เมื่อคนชั่วร้ายทวีอำนาจ คนก็พากันซ่อนตัวเสีย
สภษ 29.2 เมื่อคนชอบธรรมทวีอำนาจ ประชาชนก็เปรมปรีดิ์ แต่เมื่อคนชั่วร้ายครอบครอง ประชาชนก็คร่ำครวญ
สภษ 29.16 เมื่อคนชั่วร้ายเพิ่มพูน การละเมิดก็ทวีขึ้น แต่คนชอบธรรมจะมองดูความล่มจมของเขา
ปญจ 6.6 เออ แม้ว่าเขามีชีวิตอยู่พันปีทวีอีกเท่าตัว แต่ไม่ได้เห็นของดีอะไร ทุกคนมิได้ลงไปที่เดียวกันหมดดอกหรือ
อสย 9.3 พระองค์ได้ทรงทวีชนในประชาชาตินั้นขึ้น พระองค์มิได้ทรงเพิ่มความชื่นบานของเขา เขาทั้งหลายเปรมปรีดิ์ต่อพระพักตร์พระองค์ ดั่งด้วยความชื่นบานเมื่อฤดูเกี่ยวเก็บ ดั่งคนเปรมปรีดิ์เมื่อเขาแบ่งของริบมานั้นแก่กัน
อสย 57.9 เจ้าเดินทางไปหากษัตริย์พร้อมกับน้ำมัน และทวีน้ำหอมของเจ้า เจ้าได้ส่งทูตของเจ้าไปไกล แม้ให้ลงไปจนถึงนรก
อสย 59.12 เพราะการละเมิดของข้าพระองค์ทั้งหลายทวีขึ้นต่อพระพักตร์พระองค์ และบาปของข้าพระองค์ก็ปรักปรำข้าพระองค์ เพราะการละเมิดของข้าพระองค์อยู่กับข้าพระองค์ ส่วนความชั่วช้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ก็รู้จัก
ยรม 3.16 และต่อมาเมื่อเจ้าทวีและเพิ่มขึ้นในแผ่นดินนั้น ในครั้งนั้น” พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เขาทั้งหลายจะไม่กล่าวอีกว่า ‘หีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์’ เรื่องนี้จะไม่มีขึ้นในใจ ไม่มีใครระลึกถึง ไม่มีใครนึกถึง จะไม่ทำกันขึ้นอีกเลย
ยรม 23.3 แล้วเราจะรวบรวมฝูงแกะของเราที่เหลืออยู่ออกจากประเทศทั้งปวงซึ่งเราได้ขับไล่ให้เขาไปอยู่นั้น และจะนำเขากลับมายังคอกของเขา เขาจะมีลูกดกและทวีมากขึ้น”
ยรม 29.6 จงมีภรรยาและให้กำเนิดบุตรชายบุตรสาว จงหาภรรยาให้บุตรชายของเจ้าทั้งหลาย และยกบุตรสาวของเจ้าให้แต่งงานเสีย เพื่อนางจะให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาว เพื่อเจ้าทั้งหลายจะทวีมากขึ้นที่นั่นและไม่น้อยลง
ยรม 30.14 คนรักทั้งสิ้นของเจ้าได้ลืมเจ้าเสีย เขาทั้งหลายไม่แสวงหาเจ้าแล้ว เพราะเราตีเจ้าอย่างการโบยตีของศัตรู เป็นการลงโทษอย่างของคนโหดร้าย เพราะว่าความชั่วช้าของเจ้าก็มากมาย เพราะว่าบาปของเจ้าก็ทวีขึ้น
ยรม 30.15 ไฉนเจ้าร้องเพราะความเจ็บของเจ้า ความเศร้าโศกของเจ้ารักษาไม่หาย เพราะว่าความชั่วช้าของเจ้ามากมาย เพราะว่าบาปของเจ้าทวีขึ้น เราได้กระทำสิ่งเหล่านี้แก่เจ้า
ยรม 30.19 จะมีเพลงโมทนาพระคุณออกมาจากที่เหล่านั้น และมีเสียงของผู้ที่รื่นเริง เราจะทวีเขาขึ้น และเขาจะไม่มีเพียงน้อยคน เราจะกระทำให้เขามีเกียรติ เขาจะไม่เป็นแต่ผู้เล็กน้อย
ยรม 33.22 บริวารของฟ้าสวรรค์จะนับไม่ได้ และเม็ดทรายที่ทะเลก็ตวงไม่ได้ฉันใด เราก็จะให้เชื้อสายของดาวิดผู้รับใช้ของเราและคนเลวีผู้ปรนนิบัติของเราทวีมากขึ้นฉันนั้น”
พคค 2.5 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นเหมือนศัตรู พระองค์ได้ทรงกลืนพวกอิสราเอลเสีย พระองค์ได้ทรงกลืนบรรดาวังของเขาหมด และได้ทรงทำลายที่กำบังของเขาให้ ทรงทวีความเศร้าโศกและการคร่ำครวญในธิดาแห่งยูดาห์
อสค 11.6 เจ้าได้ทวีคนที่เจ้าได้ฆ่าในนครนี้ และทิ้งคนที่ถูกฆ่าเต็มตามถนนหนทางไปหมด
อสค 16.25 หัวถนนทุกแห่งเจ้าสร้างที่สูงของเจ้า และเอาความงามของเจ้ามาทำลามก อ้าเท้าของเจ้าให้ผู้ที่ผ่านไปมาไม่ว่าใคร และทวีการเล่นชู้ของเจ้า
อสค 16.26 เจ้าได้เล่นชู้กับคนอียิปต์ ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านที่มักมากของเจ้า ทวีการเล่นชู้ของเจ้าเพื่อกระทำให้เรากริ้ว
อสค 16.29 เจ้ายังทวีการเล่นชู้ของเจ้าในแผ่นดินคานาอันกับคนเคลเดีย ถึงแม้กับแผ่นดินนี้เจ้าก็ยังไม่อิ่มใจ
อสค 16.51 สะมาเรียไม่ได้ทำบาปถึงครึ่งของเจ้า แต่เจ้าได้ทวีการอันน่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าเขาทั้งสอง และโดยการอันน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นที่เจ้าทำนั้น ก็กระทำให้พี่และน้องสาวของเจ้าดูเหมือนชอบธรรม
อสค 23.19 ถึงกระนั้นเธอยังทวีการเล่นชู้ของเธอขึ้นอีก โดยหวนระลึกถึงเมื่อครั้งยังสาวอยู่ เมื่อเธอเล่นชู้อยู่ในแผ่นดินอียิปต์
อสค 28.5 ด้วยสติปัญญายิ่งใหญ่ในการค้าของเจ้า เจ้าได้ทวีทรัพย์สมบัติของเจ้าขึ้น และจิตใจของเจ้าก็ผยองขึ้นในทรัพย์สมบัติของเจ้า
อสค 36.10 และเราจะทวีคนให้แก่เจ้า คือบรรดาวงศ์วานอิสราเอลทั่วหมด หัวเมืองจะมีคนมาอาศัยอยู่ และสถานที่ร้างเปล่าจะถูกสร้างขึ้นใหม่
อสค 36.11 เราจะทวีทั้งคนและสัตว์ให้แก่เจ้า จะเพิ่มขึ้นและมีลูกดก และเราจะกระทำให้เจ้ามีคนอาศัยอยู่อย่างในกาลก่อน และจะเป็นประโยชน์แก่เจ้ามากกว่าแต่ก่อน แล้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์
อสค 37.26 เราจะกระทำพันธสัญญาสันติภาพกับเขา จะเป็นพันธสัญญานิรันดร์แก่เขา และเราจะตั้งเขาไว้และให้เขาทวีขึ้น และเราจะวางสถานบริสุทธิ์ของเราไว้ท่ามกลางเขาเป็นนิตย์
ดนล 12.4 แต่ตัวเจ้า โอ ดาเนียลเอ๋ย จงปิดถ้อยคำเหล่านั้นไว้ และประทับตราหนังสือนั้นเสีย จนถึงวาระสุดท้าย คนเป็นอันมากจะวิ่งไปวิ่งมา และความรู้จะทวีขึ้น”
ฮชย 4.7 เขาทวีมากขึ้นเท่าใด เขาก็กระทำบาปต่อเรามากขึ้นเท่านั้น ฉะนั้นเราจะให้สง่าราศีของเขากลายเป็นความอับอาย
ฮชย 8.14 เพราะว่าอิสราเอลได้ลืมพระผู้สร้างของตนเสียแล้ว จึงสร้างวิหารขึ้นหลายแห่ง และยูดาห์ก็ทวีจำนวนเมืองที่มีกำแพงขึ้นอีก แต่เราจะส่งไฟมายังเมืองเหล่านี้ของเขา และไฟจะเผาผลาญปราสาทของเมืองเหล่านี้เสีย
ฮชย 12.1 เอฟราอิมเลี้ยงตนด้วยลม และตามหาลมตะวันออกอยู่ วันยังค่ำเขาทวีความมุสาและการรกร้าง เขาทำพันธสัญญากับอัสซีเรียและขนเอาน้ำมันไปให้อียิปต์
อมส 4.4 “จงมาที่เบธเอล มาทำการละเมิด มาที่กิลกาลซิ มาทำการละเมิดให้ทวีมากขึ้น จงนำเครื่องสัตวบูชาของเจ้ามาทุกเช้า และนำสิบชักหนึ่งของเจ้าหลังจากสามปี
ลก 1.80 ฝ่ายทารกนั้นก็ได้เจริญวัยขึ้น และจิตวิญญาณก็มีกำลังทวีขึ้น และไปอาศัยในถิ่นทุรกันดารจนถึงวันที่ท่านจะได้มาปรากฏแก่ชนชาติอิสราเอล
กจ 2.47 ทั้งได้สรรเสริญพระเจ้าและคนทั้งปวงก็ชอบใจ ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดให้ผู้ที่กำลังจะรอด เข้าสมทบกับคริสตจักรทวีขึ้นทุกๆวัน
กจ 6.1 ในคราวนั้น เมื่อศิษย์กำลังทวีมากขึ้น พวกกรีกบ่นติเตียนพวกฮีบรูเพราะในการแจกทานทุกๆวันนั้น เขาเว้นไม่ได้แจกให้พวกแม่ม่ายชาวกรีก
กจ 6.7 การประกาศพระวจนะของพระเจ้าได้เจริญขึ้น และจำพวกศิษย์ก็ทวีขึ้นเป็นอันมากในกรุงเยรูซาเล็ม และพวกปุโรหิตเป็นอันมากก็ได้เชื่อฟังในความเชื่อนั้น
กจ 7.17 เมื่อใกล้เวลาตามพระสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ปฏิญาณไว้กับอับราฮัม ชนชาติอิสราเอลได้ทวีมากขึ้นในประเทศอียิปต์
กจ 9.22 แต่เซาโลยิ่งมีกำลังทวีขึ้น และทำให้พวกยิวในเมืองดามัสกัสนิ่งอึ้งอยู่ โดยพิสูจน์ให้เขาเห็นว่า พระเยซูทรงเป็นพระคริสต์
กจ 9.31 เหตุฉะนั้น คริสตจักรตลอดทั่วแคว้นยูเดีย กาลิลี และสะมาเรีย จึงมีความสงบสุขและเจริญขึ้น ดำเนินชีวิตด้วยใจยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า และได้รับความปลอบประโลมใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ คริสตสมาชิกก็ยิ่งทวีมากขึ้น
กจ 16.5 คริสตจักรทั้งปวงจึงเข้มแข็งในความเชื่อ และจำนวนคนได้ทวีขึ้นทุกๆวัน
2คร 9.10 ฝ่ายพระองค์ผู้ประทานพืชแก่คนที่หว่าน และประทานอาหารแก่คนที่กิน จะทรงโปรดให้พืชของท่านที่หว่านนั้นทวีขึ้นเป็นอันมาก และจะทรงให้ผลแห่งความชอบธรรมของท่านเจริญยิ่งขึ้น)
คส 1.6 ซึ่งแผ่แพร่มาถึงท่านดังที่กำลังเกิดผลและทวีขึ้นทั่วโลก เช่นเดียวกับที่กำลังเป็นอยู่ในตัวท่านทั้งหลายด้วย ตั้งแต่วันที่ท่านได้ยินและได้รู้จักพระคุณของพระเจ้าตามความจริง
1ธส 4.10 ความจริงท่านได้ประพฤติต่อบรรดาพี่น้องทั่วแคว้นมาซิโดเนียเช่นนั้นอยู่ แต่พี่น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนท่านให้มีความรักทวีขึ้นอีก
2ธส 1.3 พี่น้องทั้งหลาย เราต้องขอบพระคุณพระเจ้าเพราะท่านทั้งหลายอยู่เสมอ และเป็นการสมควร เพราะความเชื่อของท่านก็จำเริญยิ่งขึ้น และความรักของท่านทุกคนที่มีต่อกันทวีขึ้นมากด้วย
ฮบ 6.14 คือตรัสว่า ‘เราจะอวยพรท่านแน่ เราจะทวีเชื้อสายของท่านให้มากขึ้น’
ยด 1.2 ขอพระเมตตาคุณ สันติสุข และความรักจงเพิ่มทวียิ่งขึ้นแก่ท่านทั้งหลายเถิด
วว 3.17 เพราะเจ้าพูดว่า “เราเป็นคนมั่งมี ได้ทรัพย์สมบัติทวีมากขึ้น และเราไม่ต้องการสิ่งใดเลย” เจ้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนแร้นแค้นเข็ญใจ เป็นคนน่าสังเวช เป็นคนขัดสน เป็นคนตาบอด และเปลือยกายอยู่

ทวีคูณ ( 6 )
สภษ 9.11 เนื่องจากเรา วันคืนของเจ้าจะเพิ่มทวีคูณ และปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน
อสค 16.7 เราได้กระทำให้เจ้าทวีคูณเหมือนอย่างพืชในท้องนา เจ้าก็เติบโตและสูงขึ้นจนเป็นสาวเต็มตัว ถันของเจ้าก็ก่อรูปขึ้นมา และขนของเจ้าก็งอก ทั้งๆที่เจ้าเคยเปลือยเปล่าและล่อนจ้อน
อสค 21.15 เพื่อว่าใจของเขาจะละลาย และเพื่อซากปรักหักพังของเขาจะทวีคูณขึ้นอีก เราได้จ่อดาบนั้นไปที่ประตูเมืองทั้งหลายของเขาแล้ว เออ ทำเสียเหมือนอย่างกับฟ้าแลบ เขาขัดมันเพื่อจะเข่นฆ่า
ดนล 4.1 เรา กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ขอประกาศแก่บรรดาชนชาติ ประชาชาติทั้งปวง และภาษาทั้งหลาย ซึ่งอาศัยอยู่บนพิภพทั้งสิ้นว่า สันติสุขจงมีแก่ท่านทั้งหลายอย่างทวีคูณ
ดนล 6.25 แล้วกษัตริย์ดาริอัสทรงมีพระราชสารไปถึงบรรดาชนชาติ ประชาชาติทั้งปวง และภาษาทั้งหลายที่อาศัยอยู่ในพิภพทั้งสิ้นว่า “สันติสุขจงมีแก่ท่านทั้งหลายอย่างทวีคูณ
1ปต 1.2 ซึ่งทรงเลือกไว้แล้วตามที่พระเจ้าพระบิดาได้ทรงล่วงรู้ไว้ก่อน โดยพระวิญญาณได้ทรงชำระ ให้บังเกิดความนบนอบเชื่อฟัง และให้รับการประพรมด้วยพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ ขอให้พระคุณและสันติสุขบังเกิดทวีคูณแก่ท่านทั้งหลายเถิด

ทศบุรี ( 3 )
มธ 4.25 และมีคนหมู่ใหญ่มาจากแคว้นกาลิลี และแคว้นทศบุรี และกรุงเยรูซาเล็ม และแคว้นยูเดีย และแม่น้ำจอร์แดนฟากข้างโน้น ติดตามพระองค์ไป
มก 5.20 ฝ่ายคนนั้นก็ทูลลา แล้วเริ่มประกาศในแคว้นทศบุรีถึงเหตุการณ์ใหญ่ที่พระเยซูได้ทรงกระทำแก่เขา และคนทั้งปวงก็ประหลาดใจนัก
มก 7.31 ต่อมาพระองค์จึงเสด็จจากเขตแดนเมืองไทระและเมืองไซดอน ดำเนินตามทางแคว้นทศบุรี มายังทะเลกาลิลี

ทหาร ( 156 )
อพย 14.7 ท่านเอารถรบอย่างดีหกร้อยคัน กับรถรบทั้งหมดในอียิปต์ มีทหารประจำอยู่ทุกคัน
อพย 28.32 ให้ทำช่องคอกลางผืนเสื้อ แล้วขลิบรอบคอด้วยผ้าทอ เช่นเดียวกับคอเสื้อทหาร เพื่อจะมิให้ขาด
อพย 39.23 และช่องกลางผืนเสื้อนั้น เขาทำเป็นคอเสื้อเช่นเดียวกับคอเสื้อทหารและมีขลิบรอบคอเพื่อมิให้ขาด
กดว 31.21 และเอเลอาซาร์ปุโรหิตได้กล่าวแก่ทหารผู้ออกไปทำสงครามว่า “นี่เป็นกฎพระราชบัญญัติซึ่งพระเยโฮวาห์ได้บัญชาโมเสส
กดว 31.27 และแบ่งสิ่งของเหล่านั้นออกเป็นสองส่วน ให้ทหารผู้ออกไปทำสงครามส่วนหนึ่ง และให้บรรดาชุมนุมชนนี้อีกส่วนหนึ่ง
กดว 31.28 และจงชักส่วนหนึ่งจากทหารที่ออกไปทำสงครามเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์ ห้าร้อยชักหนึ่ง ทั้งคนและวัว และลาและฝูงแพะแกะ
กดว 31.32 บรรดาทรัพย์ที่ปล้นได้อันเหลือจากสิ่งที่ทหารริบมาได้นั้น คือ แกะหกแสนเจ็ดหมื่นห้าพันตัว
กดว 31.42 จากครึ่งส่วนของคนอิสราเอลซึ่งโมเสสได้แบ่งมาจากส่วนที่ทหารไปทำสงครามได้มานั้น
กดว 31.49 และกล่าวแก่โมเสสว่า “คนใช้ของท่านได้ตรวจนับทหารผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของข้าพเจ้าทั้งหลายแล้วไม่มีคนหายไปสักคนเดียว
กดว 31.53 (ทหารเหล่านั้นต่างคนต่างได้เก็บข้าวของของข้าศึกมา)
ยชว 5.4 นี่แหละเป็นเหตุซึ่งโยชูวาให้เขาเข้าสุหนัต ในบรรดาประชาชนผู้ออกมาจากอียิปต์พวกผู้ชาย คือทหารทั้งหมดสิ้นชีวิตเสียตามทางในถิ่นทุรกันดารหลังจากที่ออกจากอียิปต์
ยชว 5.6 เพราะว่าคนอิสราเอลเดินทางสี่สิบปีอยู่ในถิ่นทุรกันดารจนประชาชนทั้งสิ้น คือทหารที่ออกมาจากอียิปต์สิ้นชีวิตเสียหมด เพราะเขามิได้เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ ผู้ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับเขาว่า พระองค์จะไม่ทรงยอมให้เขาเห็นแผ่นดิน ซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ปฏิญาณแก่บรรพบุรุษว่าจะประทานแก่เราทั้งหลาย เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์
ยชว 6.3 เจ้าทั้งหลายจงเดินขบวนรอบเมือง คือให้บรรดาทหารไปรอบเมืองครั้งหนึ่ง เจ้าจงทำเช่นนี้หกวัน
ยชว 6.7 และท่านสั่งประชาชนว่า “จงออกเดินรอบเมืองนั้น ให้ทหารถืออาวุธเดินข้างหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์”
ยชว 6.9 และทหารถืออาวุธเดินอยู่หน้าปุโรหิตผู้เป่าแตร และกองระวังหลังก็เดินตามหีบ ฝ่ายปุโรหิตนั้นก็เดินเรื่อยไปเป่าแตรอยู่
ยชว 6.13 และปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้เจ็ดคันเดินนำหน้าหีบแห่งพระเยโฮวาห์เรื่อยไปและเป่าแตรไปด้วย และทหารถืออาวุธก็เดินอยู่ข้างหน้าเขา และกองหลังก็เดินอยู่ข้างหลังหีบแห่งพระเยโฮวาห์ ฝ่ายปุโรหิตนั้นก็เดินเป่าแตรไปเรื่อยๆ
ยชว 8.1 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโยชูวาว่า “อย่ากลัวหรือขยาดเลย จงนำทหารทั้งหมดไปกับเจ้า ลุกขึ้นไปยังเมืองอัยเถิด ดูเถิด เราได้มอบกษัตริย์เมืองอัยไว้ในมือเจ้าแล้ว พร้อมทั้งประชาชนของเขา เมืองของเขาและแผ่นดินของเขาด้วย
ยชว 8.3 โยชูวาจึงลุกขึ้นพร้อมกับบรรดาทหารไปยังเมืองอัย และโยชูวาได้คัดทแกล้วทหารสามหมื่นคนให้ยกไปในเวลากลางคืน
ยชว 8.11 และบรรดาประชาชน คือทหารที่อยู่กับท่านทุกคน ก็ขึ้นไปแล้วรุกใกล้ตรงหน้าตัวเมืองเข้าไป และตั้งค่ายอยู่ด้านเหนือของเมืองอัย มีหุบเขาคั่นระหว่างเขากับเมืองอัย
ยชว 8.19 ทหารที่ซุ่มอยู่ก็ลุกออกจากที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว พอโยชูวายื่นมือของท่านออก ทหารก็วิ่งตรงเข้าไปในเมืองและยึดเมืองไว้ แล้วเขาก็รีบจุดไฟเผาเมือง
ยชว 10.24 ต่อมาเมื่อเขาพากษัตริย์เหล่านั้นมายังโยชูวา โยชูวาจึงเรียกบรรดาคนอิสราเอลมาและสั่งหัวหน้าของทหารผู้ที่ออกไปรบพร้อมกับท่านว่า “จงเข้ามาใกล้เถิด เอาเท้าเหยียบคอกษัตริย์เหล่านี้” แล้วเขาก็เข้ามาใกล้และเอาเท้าเหยียบที่คอ
ยชว 17.1 ที่ดินตามสลากเป็นอย่างนี้ที่ตกแก่ตระกูลมนัสเสห์ เพราะเป็นบุตรหัวปีของโยเซฟ ส่วนมาคีร์บุตรหัวปีของมนัสเสห์ บิดาของกิเลอาด ได้รับเมืองกิเลอาดและเมืองบาชานเป็นส่วนแบ่ง เพราะว่าเขาเป็นทหาร
วนฉ 4.13 สิเสราก็เรียกรถรบทั้งหมดของท่านออกมา เป็นรถเหล็กเก้าร้อยคัน รวมกับเหล่าทหารทั้งหมดที่ไปด้วย ยกไปจากเมืองฮาโรเชทของคนต่างชาติไปถึงแม่น้ำคีโชน
วนฉ 4.14 นางเดโบราห์จึงกล่าวแก่บาราคว่า “ลุกขึ้นเถิด เพราะว่านี่เป็นวันที่พระเยโฮวาห์ทรงมอบสิเสราไว้ในมือของท่าน พระเยโฮวาห์เสด็จนำหน้าท่านไปมิใช่หรือ” บาราคจึงลงไปจากภูเขาทาโบร์พร้อมกับทหารหนึ่งหมื่นคนติดตามท่านไป
วนฉ 7.11 เจ้าจะได้ยินว่าเขาพูดอะไรกัน ภายหลังมือของเจ้าจะมีกำลังขึ้นที่จะลงไปตีค่ายนั้น” ท่านจึงไปกับปูราห์คนใช้ของท่าน ไปถึงทหารถืออาวุธด้านนอกซึ่งอยู่ในค่าย
วนฉ 7.19 กิเดโอนกับทหารหนึ่งร้อยคนที่อยู่กับท่านก็มาถึงด้านนอกค่ายในเวลาต้นยามกลาง พึ่งพลัดเวรยามใหม่ เขาก็เป่าแตรขึ้นและต่อยหม้อซึ่งอยู่ในมือให้แตก
วนฉ 7.20 ทหารทั้งสามกองก็เป่าแตรและต่อยหม้อ มือซ้ายถือคบเพลิง มือขวาถือแตรจะเป่า และเขาร้องขึ้นว่า “ดาบของพระเยโฮวาห์และของกิเดโอน”
วนฉ 7.24 และกิเดโอนก็ใช้ผู้สื่อสารออกไปทั่วแดนเทือกเขาเอฟราอิม ประกาศว่า “จงลงมารบพวกมีเดียน และยึดแควทั้งหลาย ไกลไปถึงตำบลเบธบาราห์ และแม่น้ำจอร์แดนด้วย” เขาก็เรียกบรรดาทหารเอฟราอิมออกมา เขาทั้งหลายยึดแควถึงเบธบาราห์ และแม่น้ำจอร์แดนไว้
วนฉ 8.4 กิเดโอนก็มาที่แม่น้ำจอร์แดนและข้ามไป ทั้งท่านและทหารสามร้อยคนที่อยู่ด้วย ถึงจะอ่อนเปลี้ยแต่ก็ยังติดตามไป
วนฉ 8.10 ฝ่ายเศบาห์และศัลมุนนาอาศัยอยู่ที่คารโครกับกองทัพมีทหารหนึ่งหมื่นห้าพันคน เป็นกองทัพชาวตะวันออกที่เหลืออยู่ทั้งหมด เพราะว่าผู้ที่ถือดาบล้มตายเสียหนึ่งแสนสองหมื่นคน
วนฉ 8.15 กิเดโอนจึงมาหาชาวเมืองสุคคทกล่าวว่า “จงมาดูเศบาห์และศัลมุนนา ซึ่งเมื่อก่อนเจ้าเยาะเย้ยเราว่า ‘มือของเศบาห์และของศัลมุนนาอยู่ในมือเจ้าแล้วหรือ เราจะได้เลี้ยงทหารที่เหน็ดเหนื่อยของเจ้าด้วยขนมปัง’”
วนฉ 9.44 ส่วนอาบีเมเลคกับทหารที่อยู่ด้วยก็รุกไปยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูเมือง ฝ่ายทหารอีกสองกองก็รุกเข้าโจมตีคนทั้งหมดที่ในทุ่งนาประหารเสีย
วนฉ 18.17 ชายทั้งห้าคนที่ออกไปสอดแนมดูบ้านเมืองก็เดินเข้าไปนำเอารูปแกะสลัก รูปเอโฟด รูปพระ และรูปหล่อไป ฝ่ายปุโรหิตก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูรั้วกับทหารถืออาวุธทำสงครามหกร้อยคนนั้น
วนฉ 20.15 คราวนั้นคนเบนยามินรวมจำนวนทหารถือดาบออกจากบรรดาหัวเมืองได้สองหมื่นหกพันคน นอกจากชาวเมืองกิเบอาห์ ซึ่งนับทหารที่คัดเลือกแล้วได้เจ็ดร้อยคน
วนฉ 20.17 จำนวนคนอิสราเอลที่ถือดาบ ไม่นับคนเบนยามิน ได้สี่แสนคน เหล่านี้เป็นทหารทุกคน
วนฉ 20.25 และในวันที่สองนั้นเบนยามินก็ยกออกไปจากกิเบอาห์ ฆ่าฟันคนอิสราเอลล้มตายอีกหนึ่งหมื่นแปดพันคน ทุกคนเป็นทหารถือดาบ
วนฉ 20.34 จากบรรดาคนอิสราเอลมีทหารที่คัดเลือกแล้วหนึ่งหมื่นคนรุกเข้าเมืองกิเบอาห์ การสงครามกำลังทรหด คนเบนยามินไม่ทราบว่าเหตุร้ายกำลังมาใกล้ตนแล้ว
วนฉ 20.35 พระเยโฮวาห์ทรงให้คนเบนยามินพ่ายแพ้คนอิสราเอล ในวันนั้นคนอิสราเอลทำลายคนเบนยามินเสียสองหมื่นห้าพันหนึ่งร้อยคน ทุกคนเหล่านี้เป็นทหารถือดาบ
วนฉ 20.37 คนที่ซุ่มอยู่ก็รีบรุกเข้าไปในเมืองกิเบอาห์ ทหารที่ซุ่มอยู่นั้นก็รุกออกมาประหารเมืองทั้งหมดนั้นเสียด้วยคมดาบ
วนฉ 20.46 คนเบนยามินที่ล้มตายในวันนั้น เป็นทหารถือดาบสองหมื่นห้าพันคน ทุกคนเป็นทแกล้วทหาร
วนฉ 20.47 แต่มีทหารหกร้อยคนหันกลับหนีเข้าไปในถิ่นทุรกันดารถึงศิลาริมโมน และไปอาศัยอยู่ที่ศิลาริมโมนสี่เดือน
วนฉ 21.10 ดังนั้นชุมนุมชนจึงส่งทหารผู้กล้าหาญที่สุดหนึ่งหมื่นสองพันคนแล้วบัญชาเขาว่า “จงไปฆ่าชาวยาเบชกิเลอาดเสียด้วยคมดาบ ทั้งผู้หญิงและพวกเด็กๆ
1ซมอ 17.4 มีผู้หนึ่งชื่อโกลิอัทเป็นยอดทหารได้ออกมาจากค่ายคนฟีลิสเตีย เป็นชาวเมืองกัท สูงหกศอกคืบ
1ซมอ 17.7 ด้ามหอกนั้นเหมือนไม้กระพั่นทอผ้า ตัวหอกหนักหกร้อยเชเขลเป็นเหล็ก ทหารถือโล่ของเขาเดินออกหน้า
1ซมอ 17.23 เมื่อเขากำลังพูดกันอยู่ ดูเถิด คนฟีลิสเตียชาวเมืองกัท ยอดทหารที่ชื่อโกลิอัทออกมาจากแนวรบฟีลิสเตีย กล่าวท้าอย่างแต่ก่อนและดาวิดก็ได้ยิน
1ซมอ 17.33 และซาอูลกล่าวแก่ดาวิดว่า “เจ้าไม่สามารถที่จะไปสู้รบกับชายฟีลิสเตียคนนั้นดอก เพราะเจ้าเป็นแต่เด็กหนุ่ม และเขาเป็นทหารชำนาญศึกมาตั้งแต่หนุ่มๆแล้ว”
1ซมอ 17.51 ดังนั้นแล้วดาวิดจึงวิ่งไปยืนอยู่เหนือคนฟีลิสเตียคนนั้น หยิบดาบของเขาชักออกจากฝักฆ่าเขาเสียและตัดศีรษะของเขาออกเสียด้วยดาบเล่มนั้น เมื่อคนฟีลิสเตียเห็นว่ายอดทหารของเขาตายเสียแล้วก็พากันหนีไป
1ซมอ 17.52 คนอิสราเอลกับคนยูดาห์ก็ลุกขึ้นโห่ร้องไล่ติดตามคนฟีลิสเตียไกลไปจนถึงหุบเขาและถึงประตูเมืองเอโครน ทหารฟีลิสเตียที่บาดเจ็บจึงล้มลงตามทางจากชาอาราอิม ไกลไปจนถึงเมืองกัทและเมืองเอโครน
1ซมอ 22.14 และอาหิเมเลคทูลตอบกษัตริย์ว่า “ในบรรดาข้าราชการผู้รับใช้ของพระองค์ มีผู้ใดเล่าที่จะสัตย์ซื่ออย่างดาวิด พระราชบุตรเขยของกษัตริย์ ผู้บังคับบัญชาทหารราชองครักษ์ และเป็นผู้มีเกียรติในพระราชสำนักของพระองค์
2ซมอ 2.27 และโยอาบจึงกล่าวว่า “พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าท่านไม่พูดขึ้นพวกทหารก็จะเลิกไล่ตามพวกพี่น้องของเขาพรุ่งนี้เช้า”
2ซมอ 10.18 คนซีเรียก็หนีจากอิสราเอล และดาวิดทรงประหารคนซีเรียซึ่งเป็นทหารรถรบเจ็ดร้อยคนกับทหารม้าสี่หมื่นคนเสีย และประหารโชบัคแม่ทัพของเขาทั้งหลายให้สิ้นชีวิตเสียที่นั่น
2ซมอ 11.16 อยู่มาเมื่อโยอาบกำลังเฝ้าล้อมเมืองอยู่ ท่านจึงกำหนดให้อุรีอาห์ไปรบตรงที่ที่ท่านทราบว่ามีทหารเข้มแข็งมาก
2ซมอ 11.24 แล้วทหารธนูก็ยิงข้าราชการของพระองค์จากกำแพง ข้าราชการของกษัตริย์บางคนก็สิ้นชีวิต และอุรีอาห์คนฮิตไทต์ข้าราชการของพระองค์ก็สิ้นชีวิตด้วย”
2ซมอ 15.1 อยู่มาภายหลังอับซาโลมได้เตรียมรถรบและม้ากับทหารวิ่งนำหน้าห้าสิบคน
2ซมอ 17.1 และอาหิโธเฟลกราบทูลอับซาโลมว่า “ขอโปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์เลือกทหารหนึ่งหมื่นสองพันคน ข้าพระองค์จะยกออกไปติดตามดาวิดคืนวันนี้
2ซมอ 17.8 หุชัยกราบทูลต่อไปว่า “พระองค์ทรงทราบแล้วว่า เสด็จพ่อและคนที่อยู่ด้วยเป็นทหารแข็งกล้า และเขาทั้งหลายกำลังโกรธเหมือนหมีที่ลูกถูกลักเอาไปในป่า นอกจากนั้นเสด็จพ่อของพระองค์ทรงชำนาญศึก ท่านคงไม่พักอยู่กับพวกพล
2ซมอ 17.9 ดูเถิด ถึงขณะนี้ท่านก็ซ่อนอยู่ในบ่อแห่งหนึ่ง หรือในที่หนึ่งที่ใด แล้วต่อมาเมื่อมีคนล้มตายในการสู้รบครั้งแรก ใครที่ได้ยินเรื่องก็จะกล่าวว่า ‘ทหารที่ติดตามอับซาโลมถูกฆ่าฟัน’
2ซมอ 17.10 แม้คนที่กล้าหาญ ที่จิตใจเหมือนอย่างสิงโตก็จะละลายไปอย่างเต็มที่ เพราะอิสราเอลทั้งสิ้นทราบว่า เสด็จพ่อของพระองค์เป็นวีรบุรุษ และคนที่อยู่ก็เป็นทหารที่แข็งกล้า
2ซมอ 18.7 คนอิสราเอลก็พ่ายแพ้ต่อหน้าข้าราชการของดาวิด มีการฆ่าฟันกันอย่างหนักที่นั่น ทหารตายเสียสองหมื่นคนในวันนั้น
2ซมอ 18.15 ทหารหนุ่มสิบคนที่ถือเครื่องรบของโยอาบ ก็ล้อมอับซาโลมไว้ แล้วประหารชีวิตท่านเสีย
2ซมอ 20.7 มีคนของโยอาบตามเขาไป และคนเคเรธี กับคนเปเลท กับทหารที่แข็งกล้าทั้งหมด และเขาทั้งหลายยกออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มเพื่อไล่ตามเชบาบุตรชายบิครี
2ซมอ 20.8 เมื่อเขาทั้งหลายมาถึงศิลาใหญ่ที่อยู่ในเมืองกิเบโอน อามาสาก็มาพบกับเขาทั้งหลาย ฝ่ายโยอาบสวมเครื่องแต่งกายทหารมีเข็มขัดติดดาบที่อยู่ในฝักคาดอยู่ที่บั้นเอว เมื่อท่านเดินไปดาบก็ตกลง
2ซมอ 20.11 ทหารหนุ่มคนหนึ่งของโยอาบมายืนอยู่ใกล้อามาสาพูดว่า “ผู้ใดเห็นชอบฝ่ายโยอาบและผู้ใดอยู่ฝ่ายดาวิดให้ผู้นั้นติดตามโยอาบไป”
2ซมอ 23.10 ท่านได้ลุกขึ้นฆ่าฟันคนฟีลิสเตียจนมือของท่านเมื่อยล้า มือของท่านเป็นเหน็บแข็งติดดาบ ในวันนั้นพระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ได้ชัยชนะอย่างใหญ่หลวง ทหารก็กลับตามท่านมาเพื่อปล้นข้าวของเท่านั้น
2ซมอ 23.13 ในพวกทหารเอกสามสิบคนนั้นมีสามคนที่ลงมา และได้มาหาดาวิดที่ถ้ำอดุลลัมในฤดูเกี่ยวข้าว มีคนฟีลิสเตียกองหนึ่งตั้งค่ายอยู่ในหุบเขาเรฟาอิม
2ซมอ 23.18 ฝ่ายอาบีชัยน้องชายของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์ เป็นหัวหน้าของทั้งสามคนนั้น ท่านได้ยกหอกต่อสู้ทหารสามร้อยคน และฆ่าตายสิ้น และได้รับชื่อเสียงดังวีรบุรุษสามคนนั้น
2ซมอ 24.9 และโยอาบก็ถวายจำนวนประชาชนที่นับได้แก่กษัตริย์ ในอิสราเอลมีทหารแข็งกล้าแปดแสนคนผู้ซึ่งชักดาบ และคนยูดาห์มีห้าแสนคน
1พกษ 9.22 แต่ประชาชนอิสราเอลนั้น ซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหาร เป็นข้าราชการ เป็นผู้บังคับบัญชาของพระองค์ เป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับการรถรบของพระองค์และเป็นพลม้าของพระองค์
1พกษ 15.20 แล้วเบนฮาดัดก็ทรงฟังกษัตริย์อาสาและส่งผู้บังคับบัญชาทหารของพระองค์ไปรบหัวเมืองอิสราเอล และได้โจมตีเมืองอิโยน ดาน อาเบลเบธมาอาคาห์ และหมดท้องถิ่นคินเนโรท และหมดดินแดนนัฟทาลี
1พกษ 20.39 พอกษัตริย์ทรงผ่านไป ท่านก็ร้องทูลกษัตริย์ว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์เข้าไปในกลางศึก และดูเถิด ทหารคนหนึ่งหันมา และนำชายคนหนึ่งมาให้ข้าพระองค์ บอกว่า ‘จงระวังชายคนนี้ไว้นะ ถ้าเขาหลุดไปได้โดยเหตุใดๆ ชีวิตของท่านจะต้องแทนชีวิตของเขา หรือมิฉะนั้นท่านจะต้องเสียเงินตะลันต์หนึ่ง’
1พกษ 22.31 ฝ่ายกษัตริย์ประเทศซีเรียทรงบัญชาแม่ทัพรถรบทั้งสามสิบสองคนว่า “อย่ารบกับทหารน้อยหรือใหญ่ แต่มุ่งเฉพาะกษัตริย์แห่งอิสราเอล”
2พกษ 1.9 แล้วกษัตริย์ก็รับสั่งให้นายกองของทหารห้าสิบคนพร้อมกับทหารห้าสิบคนของเขาไปหาเอลียาห์ เขาได้ขึ้นไปหาท่าน ดูเถิด ท่านนั่งอยู่บนยอดภูเขา และนายกองห้าสิบคนนั้นกล่าวแก่ท่านว่า “ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า กษัตริย์ตรัสดังนี้ว่า ‘ลงมา’”
2พกษ 1.11 พระองค์ก็รับสั่งให้นายกองของทหารห้าสิบคนพร้อมกับทหารห้าสิบคนของเขาอีกพวกหนึ่งไป และเขาก็กล่าวแก่ท่านว่า “โอ ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า กษัตริย์ตรัสดังนี้ว่า ‘ลงมาเร็วๆ’”
2พกษ 1.13 และพระองค์รับสั่งให้นายกองของทหารห้าสิบคนพวกที่สามไปพร้อมกับทหารห้าสิบคนของเขา และนายกองคนที่สามของทหารห้าสิบคนนั้นก็ขึ้นไป และมาคุกเข่าลงต่อหน้าเอลียาห์ และวิงวอนท่านว่า “โอ ข้าแต่คนแห่งพระเจ้า ข้าพเจ้าขออ้อนวอนต่อท่าน ขอได้โปรดให้ชีวิตของข้าพเจ้าและชีวิตของผู้รับใช้ของท่านห้าสิบคนนี้เป็นสิ่งประเสริฐในสายตาของท่าน
2พกษ 1.14 ดูเถิด ไฟลงมาจากฟ้าสวรรค์และได้เผาผลาญนายกองห้าสิบทั้งสองคนก่อนหน้านั้นเสียพร้อมทั้งทหารห้าสิบคนของเขาด้วย แต่บัดนี้ขอให้ชีวิตของข้าพเจ้าเป็นสิ่งประเสริฐในสายตาของท่าน”
2พกษ 9.5 และเมื่อเขามาถึง ดูเถิด บรรดาผู้บังคับบัญชาทหารกำลังประชุมกันอยู่ และเขากล่าวว่า “โอ ข้าแต่ท่านผู้บัญชาการ ข้าพเจ้ามีธุระด่วนมาถึงท่าน” และเยฮูพูดว่า “มาหาคนใดในพวกเรา” และเขาว่า “โอ ข้าแต่ท่านผู้บัญชาการ มาหาท่าน”
2พกษ 11.15 แล้วเยโฮยาดาปุโรหิตก็บัญชานายทัพนายกองทั้งปวง ผู้ที่ได้ตั้งให้ควบคุมกองทัพว่า “จงคุมพระนางออกมาระหว่างแถวทหาร ผู้ใดติดตามพระนางไปก็จงประหารเสียด้วยดาบ” เพราะปุโรหิตกล่าวว่า “อย่าให้พระนางถูกประหารในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์”
2พกษ 25.4 แล้วกรุงนั้นก็แตก ทหารทั้งสิ้นหนีออกไปในกลางคืนตามทางประตูเมืองระหว่างกำแพงทั้งสองซึ่งอยู่ริมราชอุทยาน (ทั้งๆที่คนเคลเดียอยู่รอบเมือง) และกษัตริย์ก็เสด็จตามทางไปที่ราบ
2พกษ 25.10 และทหารคนเคลเดียทั้งหมดผู้อยู่กับผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ทลายกำแพงรอบเยรูซาเล็มลง
1พศด 10.12 ทหารเก่งกล้าทั้งสิ้นก็ลุกขึ้นไปเชิญพระศพของซาอูลและศพโอรสของพระองค์ นำมาที่ยาเบช และเขาก็ฝังพระอัฐินั้นใต้ต้นโอ๊กในยาเบช และได้อดอาหารเจ็ดวัน
1พศด 11.15 สามคนในพวกทหารเอกทั้งสามสิบคนนั้นได้ลงไปถึงศิลาหาดาวิดที่ถ้ำอดุลลัม เมื่อกองทัพของคนฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่ที่หุบเขาเรฟาอิม
1พศด 12.23 ต่อไปนี้เป็นจำนวนทหารติดอาวุธพร้อมสำหรับสงคราม ผู้มาหาดาวิดในเมืองเฮโบรนเพื่อจะมอบราชอาณาจักรของซาอูลให้กับพระองค์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์
1พศด 12.24 คนยูดาห์ที่ถือโล่และหอกมีหกพันแปดร้อย เป็นทหารติดอาวุธพร้อมสำหรับสงคราม
1พศด 12.38 ทหารทั้งสิ้นเหล่านี้ พร้อมที่จะทำศึก ได้มายังเฮโบรน ด้วยเจตนาเต็มเปี่ยมที่จะเชิญดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งสิ้น ในทำนองเดียวกันบรรดาคนอิสราเอลที่เหลืออยู่ ก็เป็นใจเดียวกันที่จะเชิญดาวิดเป็นกษัตริย์
2พศด 8.9 แต่ส่วนคนอิสราเอลนั้นซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสแรงงานไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหารและเป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับบัญชารถรบของพระองค์ และพลม้าของพระองค์
2พศด 13.3 อาบียาห์เสด็จออกทำสงคราม มีกองทัพทหารชำนาญศึกเป็นคนคัดเลือกแล้วสี่แสนคน และเยโรโบอัมได้ตั้งแนวรบสู้กับพระองค์ด้วยคนคัดเลือกแล้วเป็นทแกล้วทหารแปดแสนคน
2พศด 17.13 และพระองค์ทรงมีพระราชกิจมากมายในหัวเมืองของยูดาห์ พระองค์ทรงมีทหารเป็นทแกล้วทหารในกรุงเยรูซาเล็ม
2พศด 18.30 ฝ่ายกษัตริย์ประเทศซีเรียทรงบัญชาบรรดาผู้บัญชาการรถรบของพระองค์ว่า “อย่ารบกับทหารน้อยหรือใหญ่ แต่มุ่งเฉพาะกษัตริย์แห่งอิสราเอล”
2พศด 23.14 แล้วเยโฮยาดาปุโรหิตจึงนำบรรดานายร้อยผู้บัญชาการกองทัพออกมา สั่งเขาว่า “จงคุมพระนางออกมาระหว่างแถวทหาร ผู้ใดที่ตามพระนางไปก็ให้ประหารชีวิตเสียด้วยดาบ” เพราะปุโรหิตกล่าวว่า “อย่าประหารพระนางในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์”
2พศด 28.6 เพราะว่าเปคาห์บุตรชายเรมาลิยาห์ได้ฆ่าเสียหนึ่งแสนสองหมื่นคนในยูดาห์ในวันเดียว ทั้งสิ้นเป็นทหารกล้าแข็ง เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย
อสย 3.2 พวกทแกล้วและพวกทหาร ผู้วินิจฉัยและผู้พยากรณ์ ผู้เฉลียวฉลาดและพวกผู้ใหญ่
อสย 15.4 เมืองเฮชโบนและเอเลอาเลห์จะส่งเสียงร้อง เสียงของเขาจะได้ยินไปถึงเมืองยาฮาส เพราะฉะนั้นทหารที่ถืออาวุธของโมอับจึงจะร้องเสียงดัง ชีวิตของเขาจะเป็นที่เศร้าโศกแก่เขา
ยรม 38.4 และบรรดาเจ้านายจึงทูลกษัตริย์ว่า “ขอประหารชายคนนี้เสีย เพราะเขากระทำให้มือของทหารซึ่งเหลืออยู่ในเมืองนี้อ่อนลง ทั้งมือของประชาชนทั้งหมดด้วย โดยพูดถ้อยคำเช่นนี้แก่เขาทั้งหลาย เพราะว่าชายคนนี้มิได้แสวงหาความอยู่เย็นเป็นสุขของชนชาตินี้ แต่หาความทุกข์ยากลำบาก”
ยรม 39.4 ต่อมาเมื่อเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์และบรรดาทหารได้เห็นแล้ว เขาทั้งหลายได้หนีออกจากกรุงในเวลากลางคืนไปทางอุทยานของกษัตริย์ ออกทางประตูระหว่างกำแพงทั้งสอง และท่านได้หนีไปยังทางที่ราบ
ยรม 41.3 อิชมาเอลได้ฆ่าพวกยิวทั้งหลายที่อยู่กับเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ และคนเคลเดียซึ่งได้พบอยู่ที่นั่นพร้อมกับพวกทหารด้วย
ยรม 41.16 แล้วโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์และบรรดาหัวหน้าของกองทหารซึ่งอยู่กับท่าน ได้นำประชาชนที่เหลืออยู่ทั้งหมด ซึ่งเอากลับคืนมาจากอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ซึ่งมาจากมิสปาห์หลังจากที่ได้ฆ่าเกดาลิยาห์บุตรชายอาหิคัมแล้วนั้น คือทหาร ผู้หญิง เด็ก และขันที ผู้ซึ่งโยฮานันนำกลับมายังกิเบโอน
ยรม 46.21 ทหารรับจ้างที่อยู่ท่ามกลางเธอ ก็เหมือนลูกวัวที่ได้ขุนไว้ให้อ้วน เออ ด้วยเขาทั้งหลายหันกลับและหนีไปด้วยกัน เขาทั้งหลายไม่ยอมยืนหยัด เพราะวันแห่งหายนะของเขาได้มาเหนือเขาทั้งหลาย และเป็นเวลาแห่งการลงโทษเขา
ยรม 49.26 เพราะฉะนั้นคนหนุ่มๆของเมืองนั้นจะล้มลงตามถนนทั้งหลายในเมืองนั้น และบรรดาทหารของเมืองนั้นจะถูกตัดออกในวันนั้น พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้แหละ
ยรม 50.30 เพราะฉะนั้น คนหนุ่มๆของเธอจะล้มลงตามถนนทั้งหลาย และทหารของเธอทั้งสิ้นจะถูกตัดออกในวันนั้น พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้
ยรม 51.32 ท่าลุยข้ามก็ถูกยึดแล้ว ที่เป็นบึงเป็นหนองก็ถูกไฟไหม้และบรรดาทหารก็ระส่ำระสาย
ยรม 52.7 แล้วกรุงนั้นก็แตกและทหารทั้งหมดก็หนีออกไปจากกรุงในกลางคืน ไปตามทางประตูเมืองระหว่างกำแพงทั้งสอง ไปตามทางราชอุทยาน (ฝ่ายคนเคลเดียก็ล้อมอยู่รอบกรุง) และเขาทั้งหลายไปทางที่ราบ
ยรม 52.25 และจากกรุงนั้นท่านจับขันทีคนหนึ่ง ผู้บังคับทหาร และที่ปรึกษาของกษัตริย์เจ็ดคน ซึ่งพบอยู่ในกรุงนั้น และเลขานุการของผู้บังคับบัญชาของกองทัพ ผู้ซึ่งเกณฑ์ประชาชนแห่งแผ่นดิน และประชาชนแห่งแผ่นดินอีกหกสิบคนซึ่งพบอยู่ท่ามกลางกรุงนั้น
อสค 27.10 ชาวเปอร์เซีย และลูด และพูต ก็อยู่ในกองทัพของเจ้า เขาทั้งหลายเป็นทหารของเจ้า เขาแขวนโล่และหมวกเหล็กในเจ้า เขากระทำให้เจ้ามีสง่า
อสค 27.11 ชาวอารวัดพร้อมกับทหารของเจ้าอยู่บนกำแพงโดยรอบ ชาวกามัดอยู่ในหอคอยของเจ้า เขาแขวนโล่ไว้ตามกำแพงของเจ้าโดยรอบ เขากระทำให้ความงามของเจ้าพร้อมสรรพ
ยอล 2.7 มันทั้งหลายจะวิ่งเหมือนทหาร และปีนกำแพงเหมือนนักรบ ต่างก็จะเดินไปตามทางของตัว มันจะไม่แตกแถวออกไป
มคา 5.1 โอ บุตรสาวแห่งกองทัพทหารเอ๋ย บัดนี้เจ้าจงรวมกันเป็นกองทัพ ศัตรูมาล้อมเราทั้งหลายไว้ เขาจะเอาไม้ตีแก้มของผู้ปกครองอิสราเอล
นฮม 2.3 โล่ของทหารหาญนั้นสีแดง และทหารของเขาก็แต่งกายสีแดงเข้ม ในวันเตรียมพร้อมรถรบก็จะแวบวาบดังคบเพลิง และไม้สนสามใบก็จะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
มธ 8.9 เพราะเหตุว่าข้าพระองค์เป็นคนอยู่ใต้วินัยทหาร แต่ก็ยังมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชาข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบอกแก่คนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกแก่คนนั้นว่า ‘มา’ เขาก็มา บอกผู้รับใช้ของข้าพระองค์ว่า ‘จงทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ”
มธ 27.27 พวกทหารของเจ้าเมืองจึงพาพระเยซูไปไว้ในศาลาปรีโทเรียม แล้วก็รวมทหารทั้งกองล้อมพระองค์ไว้
มธ 27.54 บัดนี้ เมื่อนายร้อยและทหารที่เฝ้าพระเยซูอยู่ด้วยกันได้เห็นแผ่นดินไหวและเหตุการณ์เหล่านั้นซึ่งบังเกิดขึ้น ก็พากันครั่นคร้ามยิ่งนัก จึงพูดกันว่า “แท้จริงท่านผู้นี้เป็นพระบุตรของพระเจ้า”
มธ 28.12 เมื่อพวกปุโรหิตใหญ่ประชุมปรึกษากันกับพวกผู้ใหญ่แล้ว ก็แจกเงินเป็นอันมากให้แก่พวกทหาร
มธ 28.15 พวกทหารจึงยอมรับเงิน และทำตามที่ถูกสอนมา และความนี้ก็เลื่องลือไปในบรรดาพวกยิวจนทุกวันนี้
มก 15.16 พวกทหารจึงนำพระองค์ไปข้างในราชสำนักคือที่เรียกว่าศาลปรีโทเรียม แล้วเรียกพวกทหารทั้งกองให้มาประชุมกัน
ลก 3.14 ฝ่ายพวกทหารถามท่านด้วยว่า “พวกข้าพเจ้าเล่า จะต้องทำประการใด” ท่านตอบเขาว่า “อย่ากดขี่ผู้ใด อย่าหาความใส่ผู้ใด แต่จงพอใจในค่าจ้างของตน”
ลก 7.8 ด้วยว่าข้าพระองค์อยู่ใต้วินัยทหาร แต่ก็ยังมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชาของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบอกแก่คนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป บอกแก่คนนั้นว่า ‘มา’ เขาก็มา บอกผู้รับใช้ของข้าพระองค์ว่า ‘จงทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ”
ลก 23.11 เฮโรดกับพวกทหารของท่านกระทำต่อพระองค์อย่างดูหมิ่น เยาะเย้ย เอาเสื้อที่งามยิ่งสวมให้พระองค์ และส่งกลับไปหาปีลาตอีก
ลก 23.36 พวกทหารก็เยาะเย้ยพระองค์ด้วย เข้ามาเอาน้ำองุ่นเปรี้ยวส่งให้พระองค์
ยน 18.3 ยูดาสจึงพาพวกทหารกับเจ้าหน้าที่มาจากพวกปุโรหิตใหญ่และพวกฟาริสี ถือโคมถือไต้และเครื่องอาวุธไปที่นั่น
ยน 19.2 และพวกทหารก็เอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรของพระองค์ และให้พระองค์สวมเสื้อสีม่วง
ยน 19.23 ครั้นพวกทหารตรึงพระเยซูไว้ที่กางเขนแล้ว เขาทั้งหลายก็เอาฉลองพระองค์แบ่งออกเป็นสี่ส่วนให้ทหารทุกคนคนละส่วน และเอาฉลองพระองค์ชั้นในด้วย ฉลองพระองค์ชั้นในนั้นไม่มีตะเข็บ ทอตั้งแต่บนตลอดล่าง
ยน 19.24 เหตุฉะนั้นเขาจึงพูดกันว่า “เราอย่าฉีกแบ่งกันเลย แต่ให้เราจับสลากกันจะได้รู้ว่าใครจะได้” ทั้งนี้เพื่อพระคัมภีร์จะสำเร็จที่ว่า ‘เสื้อผ้าของข้าพระองค์ เขาแบ่งปันกัน ส่วนเสื้อของข้าพระองค์นั้น เขาก็จับสลากกัน’ พวกทหารจึงได้กระทำดังนี้
ยน 19.32 ดังนั้นพวกทหารจึงมาทุบขาของคนที่หนึ่ง และขาของอีกคนหนึ่งที่ถูกตรึงอยู่กับพระองค์
ยน 19.34 แต่ทหารคนหนึ่งเอาทวนแทงที่สีข้างของพระองค์ และโลหิตกับน้ำก็ไหลออกมาทันที
กจ 10.7 ครั้นทูตสวรรค์ที่ได้พูดกับโครเนลิอัสไปแล้ว ท่านได้เรียกคนใช้สองคนกับทหารคนหนึ่งซึ่งเป็นคนมีศรัทธามาก ที่เคยปรนนิบัติท่านเสมอ
กจ 12.4 เมื่อจับเปโตรแล้ว จึงให้จำคุก ให้ทหารสี่หมู่ๆละสี่คนคุมไว้ ตั้งใจว่าเมื่อสิ้นเทศกาลอีสเตอร์แล้วจะพาออกมาให้แก่คนทั้งหลาย
กจ 12.6 ในคืนวันนั้นเอง ครั้นเฮโรดจะพาเปโตรออกมา เปโตรนอนหลับอยู่ระหว่างทหารสองคน มีโซ่สองเส้นล่ามไว้ และคนยามเฝ้าอยู่หน้าประตูคุก
กจ 12.18 แล้วครั้นรุ่งเช้า พวกทหารก็ขวัญหนีดีฝ่อมิใช่น้อย เปโตรหายไปไหนหนอ
กจ 21.32 ในทันใดนั้น นายพันจึงคุมพวกทหารกับพวกนายร้อยวิ่งลงไปยังคนทั้งปวง เมื่อเขาทั้งหลายเห็นนายพันกับพวกทหารมาจึงหยุดตีเปาโล
กจ 21.35 ครั้นมาถึงบันไดแล้ว พวกทหารจึงยกเปาโลขึ้น เพราะคนทั้งปวงกำลังคอยทำร้าย
กจ 21.37 เมื่อพวกทหารจะพาเปาโลเข้าไปในกรมทหาร เปาโลจึงกล่าวแก่นายพันว่า “ข้าพเจ้าจะพูดกับท่านสักหน่อยได้หรือ” นายพันจึงถามว่า “เจ้าพูดภาษากรีกเป็นหรือ
กจ 23.10 เมื่อการโต้เถียงกันรุนแรงขึ้น นายพันกลัวว่าเขาจะยื้อแย่งจับเปาโลฉีกเสีย ท่านจึงสั่งพวกทหารให้ลงไปรับเปาโลออกจากหมู่พวกนั้นพาเข้าไปไว้ในกรมทหาร
กจ 23.27 พวกยิวได้จับคนนี้ไว้และเกือบจะฆ่าเขาเสียแล้ว แต่ข้าพเจ้าพาพวกทหารไปช่วยเขาไว้ได้ ด้วยข้าพเจ้าได้เข้าใจว่าเขาเป็นคนสัญชาติโรม
กจ 23.31 ดังนั้นในเวลากลางคืนพวกทหารจึงพาเปาโลไปถึงเมืองอันทิปาตรีส์ตามคำสั่ง
กจ 27.31 เปาโลจึงกล่าวแก่นายร้อยและพวกทหารว่า “ถ้าคนเหล่านั้นไม่คงอยู่ในกำปั่น ท่านทั้งหลายจะรอดตายไม่ได้เลย”
กจ 27.32 พวกทหารจึงตัดเชือกที่ผูกเรือเล็กให้เรือตกลงไป
กจ 27.42 พวกทหารคิดจะฆ่านักโทษทั้งหลายเสีย กลัวว่าจะมีผู้ใดว่ายน้ำหนีไปได้
กจ 27.43 แต่นายร้อยปรารถนาจะให้เปาโลรอดตาย จึงห้ามพวกทหารมิให้ทำตามความคิดนั้น แล้วสั่งคนทั้งหลายที่ว่ายน้ำเป็นให้กระโดดน้ำว่ายไปหาฝั่งก่อน
กจ 28.16 ครั้นพวกเรามาถึงกรุงโรม นายร้อยได้มอบพวกนักโทษให้กับผู้บัญชาการของค่ายนั้น แต่เขายอมให้เปาโลอยู่คนเดียวต่างหาก ให้ทหารคนหนึ่งคุมไว้
1คร 9.7 ใครบ้างที่เป็นทหารไปในการศึกสงคราม และต้องกินเสบียงของตัวเอง หรือใครบ้างที่ทำสวนปลูกต้นองุ่น และมิได้กินผลองุ่นในสวนนั้น หรือใครบ้างที่เลี้ยงสัตว์และมิได้กินน้ำนมของฝูงสัตว์นั้น
2คร 11.32 ผู้ว่าราชการเมืองของกษัตริย์อาเรทัสในนครดามัสกัส ให้ทหารเฝ้านครดามัสกัสไว้ เพื่อจะจับตัวข้าพเจ้า
ฟป 2.25 ข้าพเจ้าคิดแล้วว่า จะต้องให้เอปาโฟรดิทัสน้องชายของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานและเพื่อนทหารของข้าพเจ้า และเป็นผู้นำข่าวของพวกท่าน และได้ปรนนิบัติข้าพเจ้าในยามขัดสน มาหาท่านทั้งหลาย
2ทธ 2.3 ฉะนั้นท่านจงทนการยากลำบากดุจทหารที่ดีของพระเยซูคริสต์
2ทธ 2.4 ไม่มีทหารคนใด เมื่อเข้าประจำการแล้ว จะไปห่วงใยกับการทำมาหากินของเขาในชีวิตนี้ เพื่อผู้ที่ได้เลือกเขาให้เป็นทหารนั้นจะได้ชอบใจ
ฟม 1.2 และถึงนางอัปเฟียผู้เป็นที่รัก และอารคิปปัสผู้เป็นเพื่อนทหารด้วยกันกับเรา และถึงคริสตจักรที่อยู่ในบ้านของท่าน

ทหารประจำป้อม ( 8 )
2ซมอ 8.6 แล้วดาวิดทรงตั้งทหารประจำป้อมไว้เหนือคนซีเรียชาวเมืองดามัสกัสหลายกอง และคนซีเรียก็เป็นพลไพร่ของดาวิด และนำเครื่องบรรณาการไปถวาย พระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่ดาวิดไม่ว่าจะไปรบ ณ ที่ใดๆ
2ซมอ 8.14 และพระองค์ทรงตั้งทหารประจำป้อมขึ้นเหนือเมืองเอโดม พระองค์ทรงตั้งทหารประจำป้อมในเอโดมทั่วไปหมด และคนเอโดมทั้งสิ้นจึงเป็นพลไพร่ของดาวิด และพระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่ดาวิดไม่ว่าจะเสด็จไปรบ ณ ที่ใด
2ซมอ 23.14 คราวนั้นดาวิดประทับในที่กำบังเข้มแข็ง และทหารประจำป้อมของฟีลิสเตียก็อยู่ที่เบธเลเฮม
1พศด 11.16 คราวนั้นดาวิดอยู่ในที่กำบังเข้มแข็ง และทหารประจำป้อมของคนฟีลิสเตียอยู่ที่เบธเลเฮม
1พศด 18.6 แล้วดาวิดทรงตั้งทหารประจำป้อมในซีเรียแห่งเมืองดามัสกัส และคนซีเรียเป็นผู้รับใช้ของดาวิด และนำบรรณาการมาถวาย ดาวิดเสด็จไป ณ ที่ใด พระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่พระองค์ที่นั่น
1พศด 18.13 และท่านตั้งทหารประจำป้อมในเอโดม และคนเอโดมทั้งสิ้นได้เป็นคนรับใช้ของดาวิด และพระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่ดาวิดไม่ว่าพระองค์เสด็จไป ณ ที่ใดๆ
2พศด 17.2 พระองค์ทรงวางกำลังพลไว้ในหัวเมืองที่มีป้อมทั้งปวงของยูดาห์ และทรงตั้งทหารประจำป้อมในแผ่นดินยูดาห์ และในหัวเมืองเอฟราอิม ซึ่งอาสาราชบิดาของพระองค์ได้ยึดไว้

ทหารม้า ( 8 )
อพย 14.9 ชาวอียิปต์ไล่ตามไปมีทั้งม้าและรถรบทั้งหมดของฟาโรห์และทหารม้า กองทัพของท่านมาทันชนชาติอิสราเอลที่ตั้งค่ายอยู่ริมทะเล ใกล้ตำบลปีหะหิโรท หน้าตำบลบาอัลเซโฟน
2ซมอ 1.6 ชายหนุ่มผู้ที่บอกท่านนั้นจึงตอบว่า “บังเอิญข้าพเจ้ามาที่ภูเขากิลโบอา ดูเถิด ซาอูลทรงยืนพิงหอกของพระองค์อยู่ และดูเถิด รถรบและทหารม้าก็ใกล้พระองค์เข้ามา
2ซมอ 10.18 คนซีเรียก็หนีจากอิสราเอล และดาวิดทรงประหารคนซีเรียซึ่งเป็นทหารรถรบเจ็ดร้อยคนกับทหารม้าสี่หมื่นคนเสีย และประหารโชบัคแม่ทัพของเขาทั้งหลายให้สิ้นชีวิตเสียที่นั่น
1พกษ 20.20 และต่างก็ฆ่าคู่รบของตน คนซีเรียหนีและคนอิสราเอลไล่ติดตามเขาไป แต่เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียทรงม้าหนีไปกับทหารม้า
2พกษ 13.7 เพราะมิได้เหลือกองทัพไว้ให้เยโฮอาหาสเกินกว่าทหารม้าห้าสิบคน และรถรบสิบคัน และทหารราบหนึ่งหมื่นคน เพราะกษัตริย์แห่งซีเรียได้ทำลายเขาทั้งหลายเสีย ทำให้เหมือนละอองเวลานวดข้าว
กจ 23.23 ฝ่ายนายพันจึงเรียกนายร้อยสองคนมาสั่งว่า “จงจัดพลทหารสองร้อยกับทหารม้าเจ็ดสิบคน และทหารหอกสองร้อย ให้พร้อมในเวลาสามทุ่มคืนวันนี้จะไปยังเมืองซีซารียา
กจ 23.32 ครั้นรุ่งเช้าเขาให้ทหารม้าไปส่งเปาโล แล้วเขาก็กลับไปยังกรมทหาร
กจ 23.33 ครั้นทหารม้าไปถึงเมืองซีซารียาแล้ว จึงส่งจดหมายให้แก่ผู้ว่าราชการเมืองและได้มอบเปาโลไว้ให้ท่านด้วย

ทหารยาม ( 12 )
2ซมอ 13.34 แต่อับซาโลมได้หนีไป ฝ่ายทหารยามหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองดู ดูเถิด ประชาชนเป็นอันมากกำลังมาทางข้างๆภูเขาซึ่งอยู่ข้างหลังเขา
2ซมอ 18.24 ฝ่ายดาวิดประทับอยู่ระหว่างประตูเมืองทั้งสอง มีทหารยามขึ้นไปอยู่บนหลังคาซุ้มประตูที่กำแพงเมือง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองดู เห็นชายคนหนึ่งวิ่งมาลำพัง
2ซมอ 18.25 ทหารยามคนนั้นก็ร้องกราบทูลกษัตริย์ กษัตริย์ตรัสว่า “ถ้าเขามาลำพังก็คงคาบข่าวมา” ชายคนนั้นก็วิ่งเข้ามาใกล้
2ซมอ 18.26 ทหารยามเห็นชายอีกคนหนึ่งวิ่งมา ทหารยามก็ร้องบอกไปที่นายประตูเมืองว่า “ดูเถิด มีชายอีกคนหนึ่งวิ่งมาแต่ลำพัง” กษัตริย์ตรัสว่า “เขาคงนำข่าวมาด้วย”
2ซมอ 18.27 ทหารยามนั้นกราบทูลว่า “ข้าพระองค์คิดว่าคนที่วิ่งมาก่อนวิ่งเหมือนอาหิมาอัสบุตรศาโดก” และกษัตริย์ตรัสว่า “เขาเป็นคนดี เขามาด้วยข่าวดี”
2พกษ 9.17 ฝ่ายทหารยามยืนอยู่บนหอคอยที่ยิสเรเอล เขามองเห็นพวกของเยฮูมาจึงว่า “ข้าพเจ้าเห็นคนพวกหนึ่ง” โยรัมตรัสว่า “จงใช้ให้พลม้าคนหนึ่งไปพบเขาให้ถามเขาว่า ‘มาอย่างสันติหรือ’”
2พกษ 9.18 คนนั้นจึงขึ้นม้าไปพบท่านและพูดว่า “กษัตริย์ตรัสดังนี้ว่า ‘มาอย่างสันติหรือ’” และเยฮูตอบว่า “ท่านเกี่ยวข้องอะไรกับสันติ จงเลี้ยวกลับตามเรามา” และทหารยามก็รายงานว่า “ผู้สื่อสารไปถึงเขาแล้ว แต่เขาไม่กลับมา”
2พกษ 9.20 ทหารยามก็รายงานว่า “เขาไปถึงแล้วแต่เขาไม่กลับมา และการขับรถนั้นก็เหมือนกับการขับรถของเยฮูบุตรนิมซี เพราะเขาขับรวดเร็วนัก”
ยรม 37.13 เมื่อท่านอยู่ที่ประตูเบนยามิน ทหารยามคนหนึ่งอยู่ที่นั่น ชื่ออิรียาห์บุตรชายเชเลมิยาห์ ผู้เป็นบุตรชายฮานันยาห์ได้จับเยเรมีย์ผู้พยากรณ์กล่าวว่า “ท่านกำลังหนีไปหาคนเคลเดีย”
กจ 12.10 เมื่อออกไปพ้นทหารยามชั้นที่หนึ่งและที่สองแล้ว ก็มาถึงประตูเหล็กที่จะเข้าไปในเมือง ประตูนั้นก็เปิดเองให้ท่านทั้งสอง ท่านจึงออกไปเดินตามถนนแห่งหนึ่ง และในทันใดนั้นทูตสวรรค์ก็ได้อันตรธานไปจากเปโตร
กจ 12.19 เมื่อเฮโรดหาตัวเปโตรไม่พบ จึงไต่สวนพวกทหารยามและรับสั่งให้ฆ่าเสีย ฝ่ายเฮโรดก็ออกจากแคว้นยูเดีย ลงไปพักอยู่ที่เมืองซีซารียา

ทหารรักษาพระองค์ ( 58 )
ปฐก 37.36 แล้วคนมีเดียนก็ขายโยเซฟในอียิปต์ไว้กับโปทิฟาร์ข้าราชสำนักของฟาโรห์ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์
ปฐก 39.1 โยเซฟถูกพาลงไปยังอียิปต์แล้วโปทิฟาร์ข้าราชสำนักของฟาโรห์ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ เป็นคนอียิปต์ ซื้อโยเซฟไว้จากมือคนอิชมาเอลผู้พาเขาลงมาที่นั่น
ปฐก 40.3 จึงให้จำคุกไว้ในบ้านของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ในคุกที่โยเซฟติดอยู่นั้น
ปฐก 40.4 ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์สั่งโยเซฟให้รับใช้สองคนนั้น โยเซฟก็ปรนนิบัติเขา พนักงานทั้งสองติดคุกอยู่พักหนึ่ง
ปฐก 41.10 คือฟาโรห์ทรงพระพิโรธแก่ข้าราชการของพระองค์ และทรงจำข้าพระองค์ไว้ในคุกที่บ้านผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ทั้งข้าพระองค์กับหัวหน้าพนักงานขนม
ปฐก 41.12 มีชายหนุ่มชาติฮีบรูคนหนึ่งเป็นบ่าวของผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ อยู่ที่นั่นด้วยกันกับเขาและข้าพระองค์ทั้งสอง เล่าความฝันให้เขาฟัง ชายนั้นก็แก้ฝันให้ข้าพระองค์ทั้งสอง เขาแก้ฝันให้แต่ละคนตามความฝันของตน
2ซมอ 23.23 ท่านมีชื่อเสียงโด่งดังกว่าสามสิบคนนั้น แต่ท่านไม่มียศเท่ากับสามคนแรกนั้น และดาวิดก็ทรงแต่งท่านให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์
1พกษ 14.27 และกษัตริย์เรโหโบอัมได้กระทำโล่ทองสัมฤทธิ์แทนไว้ และมอบไว้ในมือของพวกทหารรักษาพระองค์ผู้เฝ้าทวารพระราชวัง
1พกษ 14.28 เมื่อกษัตริย์เสด็จเข้าไปยังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ทหารรักษาพระองค์ก็ถือโล่ออก แล้วนำกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์ตามเดิม
2พกษ 10.25 และอยู่มาเมื่อพระองค์เสร็จการถวายเครื่องเผาบูชา เยฮูรับสั่งแก่ทหารรักษาพระองค์และพวกนายทหารว่า “จงเข้าไปฆ่าเขาเสีย อย่าให้รอดสักคนเดียว” เมื่อเขาฆ่าเขาทั้งหลายเสียด้วยคมดาบแล้ว ทหารรักษาพระองค์และพวกนายทหารก็โยนศพเขาทั้งหลายออกไปข้างนอก แล้วก็ไปที่เมืองแห่งนิเวศของพระบาอัล
2พกษ 11.4 แต่ในปีที่เจ็ดเยโฮยาดาได้ใช้ให้บรรดานายทัพนายกอง ผู้บังคับบัญชากองและพวกทหารรักษาพระองค์ ให้เขาทั้งหลายมาหาท่านที่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และท่านได้ทำพันธสัญญากับเขาทั้งหลาย และให้เขาปฏิญาณในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และท่านได้นำโอรสของกษัตริย์มาให้เขาเห็น
2พกษ 11.6 ฝ่ายอีกหนึ่งในสามประจำอยู่ที่ประตูสูร และอีกหนึ่งในสามประจำอยู่ที่ประตูข้างหลังทหารรักษาพระองค์ ให้เฝ้าพระราชวังเพื่อป้องกันไว้
2พกษ 11.11 และทหารรักษาพระองค์ถืออาวุธทุกคนยืนประจำอยู่ตั้งแต่พระวิหารด้านขวาไปถึงพระวิหารด้านซ้าย รอบแท่นบูชาและพระวิหารอยู่รอบกษัตริย์
2พกษ 11.13 เมื่ออาธาลิยาห์ทรงสดับเสียงทหารรักษาพระองค์และเสียงประชาชน พระนางก็เสด็จเข้าไปหาประชาชนที่พระวิหารของพระเยโฮวาห์
2พกษ 11.19 และท่านได้นำนายทัพนายกอง ผู้บังคับบัญชากอง ทหารรักษาพระองค์ และประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดิน และเขาทั้งหลายได้นำกษัตริย์ลงมาจากพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ไปตามทางประตูทหารรักษาพระองค์ไปถึงพระราชวัง และพระองค์เสด็จประทับบนพระที่นั่งของกษัตริย์
2พกษ 25.8 เมื่อวันที่เจ็ดเดือนที่ห้าซึ่งเป็นปีที่สิบเก้าของรัชกาลกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลน เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ข้าราชการคนหนึ่งของกษัตริย์แห่งบาบิโลน ได้มายังเยรูซาเล็ม
2พกษ 25.10 และทหารคนเคลเดียทั้งหมดผู้อยู่กับผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ทลายกำแพงรอบเยรูซาเล็มลง
2พกษ 25.11 และประชาชนที่เหลืออยู่ซึ่งอยู่ในเมือง และคนหลบหนีซึ่งหลบหนีไปยังกษัตริย์แห่งบาบิโลน พร้อมกับมวลชนที่เหลืออยู่นั้น เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้กวาดไปเป็นเชลย
2พกษ 25.12 แต่ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ละคนจนแห่งแผ่นดินไว้ให้เป็นคนทำสวนองุ่นและเป็นคนทำไร่ไถนา
2พกษ 25.15 ทั้งถาดรองไฟด้วย กับชาม สิ่งใดที่ทำด้วยทองคำ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ก็ขนเอาไปเป็นทองคำ และสิ่งใดที่ทำด้วยเงินก็ขนเอาไปเป็นเงิน
2พกษ 25.18 และผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ก็จับเสไรอาห์ปุโรหิตผู้ใหญ่และเศฟันยาห์ปุโรหิตที่สอง กับผู้รักษาธรณีประตูสามคนไปด้วย
2พกษ 25.20 และเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้จับคนเหล่านี้ไป พามาถึงกษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ริบลาห์
1พศด 11.25 ดูเถิด เขามีชื่อเสียงโด่งดังกว่าสามสิบคนนั้น แต่เขาไม่มียศเท่ากับสามคนแรกนั้น และดาวิดได้ทรงแต่งเขาให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์
2พศด 12.10 และกษัตริย์เรโหโบอัมทรงทำโล่ทองสัมฤทธิ์ขึ้นแทน และได้มอบไว้ในมือของทหารรักษาพระองค์ ผู้เฝ้าทวารพระราชวัง
2พศด 12.11 และกษัตริย์เสด็จเข้าไปในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์เมื่อไร ทหารรักษาพระองค์ก็มาถือโล่นั้น แล้วนำกลับไปเก็บไว้ในห้องทหารรักษาพระองค์ตามเดิม
นหม 3.25 ปาลาลบุตรชายอุซัยได้ซ่อมแซมที่ตรงข้ามกับมุมหักของกำแพง และหอคอยที่ยื่นจากพระราชวังหลังบนที่ลานทหารรักษาพระองค์ ถัดเขาไปคือ เปดายาห์บุตรชายปาโรช
ยรม 32.2 ครั้งนั้น กองทัพของกษัตริย์แห่งบาบิโลนกำลังล้อมกรุงเยรูซาเล็มอยู่ และเยเรมีย์ผู้พยากรณ์ถูกขังอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์ ซึ่งอยู่ในพระราชวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์
ยรม 32.8 แล้วฮานัมเอลลูกของอาของข้าพเจ้ามาหาข้าพเจ้าที่บริเวณของทหารรักษาพระองค์ถูกต้องตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘จงซื้อนาของข้าพเจ้าซึ่งอยู่ที่อานาโธทในแผ่นดินเบนยามิน เพราะสิทธิของการถือกรรมสิทธิ์และการไถ่เป็นของท่าน จงซื้อไว้เถิด’ แล้วข้าพระองค์จึงทราบว่านี่เป็นพระวจนะของพระเยโฮวาห์
ยรม 32.12 และข้าพระองค์ก็มอบโฉนดของการซื้อให้แก่บารุคบุตรชายเนริยาห์ ผู้เป็นบุตรชายของมาอาเสอาห์ ต่อสายตาของฮานัมเอลลูกของอาของข้าพระองค์ ต่อหน้าพยานผู้ที่ลงนามในโฉนดการซื้อและต่อหน้าบรรดาพวกยิว ผู้ซึ่งนั่งอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์
ยรม 33.1 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มายังเยเรมีย์ครั้งที่สอง เมื่อท่านยังถูกกักตัวอยู่ในบริเวณของทหารรักษาพระองค์นั้นว่า
ยรม 37.21 กษัตริย์เศเดคียาห์จึงมีรับสั่งให้เขามอบเยเรมีย์ไว้ที่บริเวณทหารรักษาพระองค์ และเขาให้ขนมปังแก่ท่านวันละก้อนจากถนนช่างทำขนมจนขนมปังในกรุงนั้นหมด เยเรมีย์จึงค้างอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์อย่างนั้น
ยรม 38.6 เขาจึงจับเยเรมีย์หย่อนลงไปในคุกใต้ดินของมัลคิยาห์บุตรชายฮามเมเลคซึ่งอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์ เขาเอาเชือกหย่อนเยเรมีย์ลงไป ในคุกใต้ดินนั้นไม่มีน้ำ มีแต่โคลน และเยเรมีย์ก็จมลงไปในโคลน
ยรม 38.13 แล้วเขาก็ฉุดเยเรมีย์ขึ้นมาด้วยเชือก และยกท่านขึ้นมาจากคุกใต้ดิน และเยเรมีย์ก็ยังค้างอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์
ยรม 38.28 และเยเรมีย์ก็ค้างอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์จนถึงวันที่เยรูซาเล็มถูกยึด ท่านอยู่ในที่นั่นเมื่อเยรูซาเล็มถูกยึด
ยรม 39.9 แล้วเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้จับส่วนประชาชนที่เหลืออยู่ในกรุงเป็นเชลยพาไปยังบาบิโลน ทั้งคนที่เล็ดลอด คือคนที่เล็ดลอดมาหาท่าน และส่วนคนที่เหลืออยู่
ยรม 39.10 เนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ทิ้งคนจนแห่งประชาชนที่ไม่มีสมบัติอะไรไว้ในแผ่นดินยูดาห์บ้าง และในเวลาเดียวกันได้มอบสวนองุ่นและไร่นาให้แก่เขา
ยรม 39.11 เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ประทานบัญชาเกี่ยวด้วยเยเรมีย์ทางเนบูซาระดาน ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ว่า
ยรม 39.13 ดังนั้น เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ เนบูชัสบาน รับสารีส เนอร์กัลชาเรเซอร์ รับมัก และบรรดาเจ้านายของกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ใช้คนไป
ยรม 39.14 คือพวกท่านได้ใช้คนไปนำเยเรมีย์มาจากบริเวณทหารรักษาพระองค์ เขาทั้งหลายมอบท่านไว้กับเกดาลิยาห์บุตรชายอาหิคัม ผู้เป็นบุตรชายชาฟาน ให้นำท่านไปบ้าน ดังนั้นท่านจึงได้อยู่ท่ามกลางประชาชน
ยรม 39.15 พระวจนะของพระเยโฮวาห์มายังเยเรมีย์ ขณะที่ท่านถูกขังอยู่ในบริเวณทหารรักษาพระองค์นั้นว่า
ยรม 40.1 พระวจนะซึ่งมาจากพระเยโฮวาห์ถึงเยเรมีย์ หลังจากที่เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ปล่อยให้ท่านไปจากรามาห์ ครั้งเมื่อเขาจับท่านตีตรวนมาพร้อมกับบรรดาเชลยพวกกรุงเยรูซาเล็มและยูดาห์ ผู้ที่ถูกกวาดไปเป็นเชลยยังบาบิโลน
ยรม 40.2 ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้นำเยเรมีย์มาแล้วพูดกับท่านว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประกาศความร้ายนี้ต่อสถานที่นี้
ยรม 40.5 ขณะเมื่อท่านยังไม่กลับไป เขากล่าวว่า “ท่านจงกลับไปหาเกดาลิยาห์บุตรชายอาหิคัม ผู้เป็นบุตรชายชาฟาน ผู้ซึ่งกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้แต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการบรรดาหัวเมืองยูดาห์ และอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชน หรือจะไปที่ใดที่ท่านเห็นชอบจะไปก็ได้” ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์จึงสั่งอนุมัติเสบียงและให้ของขวัญแก่เยเรมีย์ แล้วก็ปล่อยท่านไป
ยรม 41.10 แล้วอิชมาเอลก็จับคนทั้งหมดที่เหลืออยู่ในมิสปาห์ไปเป็นเชลย คือพวกราชธิดาและประชาชนทั้งปวงที่เหลืออยู่ที่มิสปาห์ ผู้ที่เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้มอบหมายให้แก่เกดาลิยาห์บุตรชายอาหิคัม อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ได้จับเขาเป็นเชลย และออกเดินข้ามฟากไปหาคนอัมโมน
ยรม 43.6 คือพวกผู้ชายผู้หญิง เด็ก บรรดาธิดา และทุกคนซึ่งเนบูซาระดานผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้เหลือไว้ให้แก่เกดาลิยาห์บุตรชายอาหิคัม ผู้เป็นบุตรชายชาฟาน ทั้งเยเรมีย์ผู้พยากรณ์ และบารุคบุตรชายเนริยาห์
ยรม 52.12 เมื่อวันที่สิบในเดือนที่ห้า ซึ่งเป็นปีที่สิบเก้าของรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลน เนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ ผู้ปรนนิบัติกษัตริย์บาบิโลน ได้เข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม
ยรม 52.14 และกองทัพทั้งสิ้นของคนเคลเดีย ผู้อยู่กับผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ได้ทลายกำแพงทั้งหมดที่อยู่รอบกรุงเยรูซาเล็มลง
ยรม 52.15 และเนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ ได้จับประชาชนบางคนที่ยากจนและประชาชนที่เหลืออยู่ ผู้ซึ่งเหลืออยู่ในกรุง และผู้ที่หลบหนี ผู้หนีไปหากษัตริย์แห่งบาบิโลนพร้อมกับฝูงชนที่เหลืออยู่ไปเป็นเชลย
ยรม 52.16 แต่เนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ได้ละคนจนในแผ่นดินไว้บ้าง ให้เป็นคนทำสวนองุ่น และเป็นคนทำไร่ไถนา
ยรม 52.19 ทั้งอ่าง ถาดรองไฟ และชาม และหม้อขนาดใหญ่ และเชิงเทียน และช้อน และอ่างน้ำ อะไรที่ทำด้วยทองคำ ผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ก็เอาไปเป็นทองคำ อะไรที่ทำด้วยเงินก็เอาไปเป็นเงิน
ยรม 52.24 และผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้จับเสไรอาห์ปุโรหิตใหญ่ และเศฟันยาห์ปุโรหิตที่สอง และผู้เฝ้าธรณีประตูอีกสามคน
ยรม 52.26 และเนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ได้จับคนเหล่านี้นำไปถวายกษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ตำบลริบลาห์
ยรม 52.30 ในปีที่ยี่สิบสามแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ เนบูซาระดานผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์จับยิวเป็นเชลยเจ็ดร้อยสี่สิบห้าคน รวมคนทั้งหมดเป็นสี่พันกับหกร้อยคน

ทหารราบ ( 12 )
กดว 11.21 แต่โมเสสกราบทูลว่า “คนที่ข้าพระองค์อยู่ท่ามกลางเขานั้นเป็นทหารราบหกแสนคน และพระองค์ตรัสว่า ‘เราจะให้เนื้อเขาทั้งหลายกินครบเดือนหนึ่ง’
วนฉ 20.2 หัวหน้าประชาชนทั้งสิ้นคือของตระกูลคนอิสราเอลทั้งหมด เข้ามาปรากฏตัวในที่ประชุมแห่งประชาชนของพระเจ้า มีทหารราบถือดาบสี่แสนคน
1ซมอ 4.10 เพราะฉะนั้นคนฟีลิสเตียจึงสู้รบและอิสราเอลก็พ่ายแพ้ ต่างก็หนีไปยังเต็นท์ของตน ครั้งนั้นมีการฆ่าฟันกันมาก เพราะทหารราบของอิสราเอลตายเสียสามหมื่นคน
1ซมอ 15.4 ดังนั้นซาอูลจึงรวบรวมพวกพลและตรวจพลที่ตำบลเทลาอิม ได้ทหารราบสองแสนคนและคนยูดาห์หนึ่งหมื่นคน
1ซมอ 22.17 และกษัตริย์ก็รับสั่งแก่ทหารราบผู้ยืนเฝ้าอยู่ว่า “จงหันมาประหารปุโรหิตเหล่านี้ของพระเยโฮวาห์เสีย เพราะว่ามือของเขาอยู่กับดาวิดด้วย เขารู้แล้วว่ามันหนีไป แต่ไม่แจ้งให้เรารู้” แต่ข้าราชการผู้รับใช้ของกษัตริย์ไม่ยอมลงมือฟันปุโรหิตของพระเยโฮวาห์
2ซมอ 8.4 และดาวิดทรงยึดรถรบหนึ่งพันคัน พลม้าเจ็ดร้อยคน ทหารราบสองหมื่นคน และดาวิดรับสั่งให้ตัดเอ็นขาม้ารถรบเสียให้หมด เหลือไว้ให้พอแก่รถรบหนึ่งร้อยคัน
2ซมอ 10.6 เมื่อคนอัมโมนเห็นว่าเขาทั้งหลายเป็นที่เกลียดชังแก่ดาวิด คนอัมโมนจึงส่งคนไปจ้างคนซีเรียชาวเมืองเบธเรโหบ และคนซีเรียชาวเมืองโศบาห์ เป็นทหารราบจำนวนสองหมื่นคน จากกษัตริย์เมืองมาอาคาห์หนึ่งพันคน และชาวเมืองอิชโทบหนึ่งหมื่นสองพันคน
1พกษ 20.29 แล้วเขาก็ตั้งค่ายตรงข้ามกันอยู่เจ็ดวัน แล้วในวันที่เจ็ดก็ปะทะกัน ประชาชนอิสราเอลก็ฆ่าคนซีเรียซึ่งเป็นทหารราบเสียหนึ่งแสนคนในวันเดียว
2พกษ 13.7 เพราะมิได้เหลือกองทัพไว้ให้เยโฮอาหาสเกินกว่าทหารม้าห้าสิบคน และรถรบสิบคัน และทหารราบหนึ่งหมื่นคน เพราะกษัตริย์แห่งซีเรียได้ทำลายเขาทั้งหลายเสีย ทำให้เหมือนละอองเวลานวดข้าว
1พศด 18.4 และดาวิดทรงยึดรถรบจากท่านมาหนึ่งพันคัน พลม้าเจ็ดพัน และทหารราบสองหมื่น และดาวิดทรงตัดเอ็นโคนขาม้ารถรบเสียสิ้น แต่ทรงเหลือไว้ให้พอแก่รถรบหนึ่งร้อยคัน
1พศด 19.18 และคนซีเรียก็หนีไปต่อหน้าอิสราเอล และดาวิดทรงประหารคนซีเรียคือคนของรถรบเจ็ดพันคนและทหารราบสี่หมื่นคน และฆ่าโชฟัคผู้บัญชาการกองทัพของเขาทั้งหลายด้วย
ยรม 12.5 “ถ้าเจ้าวิ่งแข่งกับทหารราบ และเขาทำให้เจ้าเหน็ดเหนื่อย เจ้าจะแข่งกับม้าได้อย่างไร และถ้าเจ้ายังเหน็ดเหนื่อยในแผ่นดินแห่งสันติภาพซึ่งเจ้าวางใจนั้น เจ้าจะทำอย่างไรในคลื่นของลุ่มแม่น้ำจอร์แดน

ทหารศึก ( 1 )
1พศด 7.4 และพร้อมกับคนเหล่านี้ตามพงศ์พันธุ์ของเขาตามเรือนบรรพบุรุษของเขา มีหน่วยทหารศึกสามหมื่นหกพันคน เพราะเขามีภรรยาและบุตรชายมาก

ทหารหอก ( 1 )
กจ 23.23 ฝ่ายนายพันจึงเรียกนายร้อยสองคนมาสั่งว่า “จงจัดพลทหารสองร้อยกับทหารม้าเจ็ดสิบคน และทหารหอกสองร้อย ให้พร้อมในเวลาสามทุ่มคืนวันนี้จะไปยังเมืองซีซารียา

ทหารหาญ ( 1 )
นฮม 2.3 โล่ของทหารหาญนั้นสีแดง และทหารของเขาก็แต่งกายสีแดงเข้ม ในวันเตรียมพร้อมรถรบก็จะแวบวาบดังคบเพลิง และไม้สนสามใบก็จะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ทอ ( 25 )
อพย 26.1 “นอกจากนั้น เจ้าจงทำพลับพลาด้วยม่านสิบผืน ทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และผ้าทอด้วยด้ายย้อมสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม กับให้มีภาพเครูบฝีมือช่างออกแบบไว้
อพย 26.31 จงทำม่านผืนหนึ่ง ทอด้วยด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด ให้มีภาพเครูบฝีมือช่างออกแบบไว้
อพย 28.8 รัดประคดทออย่างประณีต สำหรับคาดทับเอโฟด ให้ทำด้วยฝีมืออย่างเดียวกัน และใช้วัตถุอย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 28.27 จงทำห่วงสองอันด้วยทองคำใส่ไว้ริมเอโฟดเบื้องหน้า ใต้แถบที่ตะเข็บเหนือรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด
อพย 28.32 ให้ทำช่องคอกลางผืนเสื้อ แล้วขลิบรอบคอด้วยผ้าทอ เช่นเดียวกับคอเสื้อทหาร เพื่อจะมิให้ขาด
อพย 28.39 จงทอเสื้อให้เป็นลวดลาย ด้วยป่านเนื้อละเอียด ส่วนผ้ามาลานั้น จงทำด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และทำรัดประคดด้วยฝีมือช่างด้ายสี
อพย 29.5 จงสวมเครื่องยศให้อาโรน คือเสื้อในกับเสื้อเอโฟด กับเอโฟดและทับทรวง และเอารัดประคดที่ทอด้วยฝีมือประณีต สำหรับใช้กับเอโฟดนั้นคาดเอวไว้
อพย 39.3 เขาตีทองใบแผ่ออกเป็นแผ่นบางๆแล้วตัดเป็นเส้นๆเพื่อจะทอเข้ากับด้ายสีฟ้า เข้ากับด้ายสีม่วง เข้ากับด้ายสีแดงเข้ม และเข้ากับเส้นป่านอย่างดีด้วยฝีมือช่างชำนาญ
อพย 39.5 รัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดนั้น เขาทำด้วยวัตถุอย่างเดียวกันและฝีมืออย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียดตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
อพย 39.20 และเขาทั้งหลายทำห่วงสองอันด้วยทองคำ ใส่ไว้ริมเอโฟดด้านหน้า ใต้แถบที่ตะเข็บเหนือรัดประคดที่ทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด
อพย 39.21 และเขาทั้งหลายผูกทับทรวงนั้นติดกับเอโฟดด้วย ใช้ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่ห่วง ให้ทับทรวงทับรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่อมิให้ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
อพย 39.22 เขาทำเสื้อคลุมเข้าชุดกับเอโฟดด้วยด้ายสีฟ้าล้วนเป็นฝีมือทอ
ลนต 8.7 แล้วสวมเสื้อให้และคาดรัดประคดให้ แล้วสวมเสื้อคลุมยาวให้ และสวมเอโฟดให้เขา เอารัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดคาดเอวให้ ผูกเอโฟดให้ติดเขาไว้
พบญ 22.11 ท่านอย่าสวมเครื่องแต่งกายที่ทอด้วยขนสัตว์ปนด้วยป่าน
วนฉ 16.13 เดลิลาห์พูดกับแซมสันว่า “เธอหลอกฉันเรื่อยมาจนถึงเดี๋ยวนี้ เธอมุสาต่อฉัน บอกฉันเถอะว่า จะมัดเธออย่างไรจึงจะอยู่” ท่านจึงบอกนางว่า “ถ้าเธอเอาผมทั้งเจ็ดแหยมของฉันทอเข้ากับด้ายเส้นยืน กระทกด้วยฟืมให้แน่น”
วนฉ 16.14 เดลิลาห์จึงเอาผมทั้งเจ็ดแหยมทอเข้ากับด้ายเส้นยืนกระทกด้วยฟืมให้แน่น แล้วนางบอกท่านว่า “แซมสันจ๋า คนฟีลิสเตียมาจับท่านแล้ว” ท่านก็ตื่นขึ้นดึงฟืม หูกและด้ายเส้นยืนไปหมด
2พกษ 23.7 และพระองค์ทรงทำลายเรือนกะเทย ซึ่งอยู่ข้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์เสีย เป็นที่ที่ผู้หญิงทอม่านสำหรับเสารูปเคารพ
สดด 139.13 เพราะพระองค์ทรงปั้นส่วนภายในของข้าพระองค์ พระองค์ทรงทอข้าพระองค์เข้าด้วยกันในครรภ์มารดาของข้าพระองค์
อสย 19.9 คนงานที่หวีป่านจะอับอาย ทั้งคนที่ทอฝ้ายขาวด้วย
อสย 38.12 อายุของข้าพเจ้าก็ถูกพรากและถูกถอนออกไปจากข้าพเจ้า อย่างกับเต็นท์ของผู้เลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าได้ตัดชีวิตของข้าพเจ้าเหมือนอย่างคนทอผ้า พระองค์จะทรงตัดข้าพเจ้าด้วยโรคตรอมใจ พระองค์จะทรงนำข้าพเจ้ามาถึงอวสานทั้งวันและคืน
อสย 59.5 เขาฟักไข่งูทับทาง เขาทอใยแมงมุม เขาผู้กินไข่นั้นก็ตาย แม้ไข่ลูกใดถูกทุบ งูร้ายก็เป็นตัวขึ้นมา
มธ 9.16 ไม่มีผู้ใดเอาท่อนผ้าทอใหม่มาปะเสื้อเก่า เพราะว่าผ้าที่ปะเข้านั้น เมื่อหดจะทำให้เสื้อเก่าขาดกว้างออกไปอีก
มก 2.21 ไม่มีผู้ใดเอาท่อนผ้าทอใหม่มาปะเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้น ท่อนผ้าทอใหม่ที่ปะเข้านั้นเมื่อหดจะทำให้เสื้อเก่าขาดกว้างออกไปอีก
ยน 19.23 ครั้นพวกทหารตรึงพระเยซูไว้ที่กางเขนแล้ว เขาทั้งหลายก็เอาฉลองพระองค์แบ่งออกเป็นสี่ส่วนให้ทหารทุกคนคนละส่วน และเอาฉลองพระองค์ชั้นในด้วย ฉลองพระองค์ชั้นในนั้นไม่มีตะเข็บ ทอตั้งแต่บนตลอดล่าง

ท่อ ( 4 )
ศคย 4.2 และท่านถามข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าเห็นเชิงเทียนทำด้วยทองคำล้วนอันหนึ่ง มีชามอยู่ที่ยอด และมีตะเกียงอยู่บนนั้นเจ็ดดวง และมีท่อเจ็ดท่อนำไปยังตะเกียงซึ่งอยู่บนยอดนั้นดวงละท่อ
ศคย 4.12 และข้าพเจ้าถามท่านเป็นครั้งที่สองว่า “กิ่งทั้งสองของต้นมะกอกเทศ ซึ่งอยู่ข้างท่อทองคำทั้งสอง ซึ่งเทน้ำมันออกนั้นคืออะไร”

ทอง ( 28 )
ปฐก 13.2 อับรามก็มั่งคั่งสมบูรณ์ด้วยฝูงสัตว์ เงินและทองเป็นอันมาก
ปฐก 24.22 และต่อมาเมื่ออูฐกินน้ำเสร็จแล้ว ชายนั้นก็ให้แหวนทองคำหนักครึ่งเชเขล และกำไลสำหรับข้อมือนางคู่หนึ่งทองหนักสิบเชเขล
ปฐก 24.35 พระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพรแก่นายข้าพเจ้าอย่างมากมาย ท่านก็เจริญขึ้น และพระองค์ทรงประทานฝูงแพะแกะ และฝูงวัว เงินและทอง คนใช้ชายหญิง อูฐและลา
อพย 39.3 เขาตีทองใบแผ่ออกเป็นแผ่นบางๆแล้วตัดเป็นเส้นๆเพื่อจะทอเข้ากับด้ายสีฟ้า เข้ากับด้ายสีม่วง เข้ากับด้ายสีแดงเข้ม และเข้ากับเส้นป่านอย่างดีด้วยฝีมือช่างชำนาญ
กดว 22.18 แต่บาลาอัมได้ตอบคนใช้ของบาลาคว่า “แม้ว่าบาลาคจะให้เงินและทองเต็มบ้านเต็มเรือนของท่านแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะกระทำอะไรนอกเหนือพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าไม่ได้ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่
กดว 24.13 ‘แม้ว่าบาลาคจะให้เงินและทองเต็มบ้านเต็มเรือนของเขาแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะกระทำอะไรนอกเหนือพระบัญชาของพระเยโฮวาห์ไม่ได้ ที่จะทำตามใจข้าพเจ้าไม่ว่าดีหรือชั่ว พระเยโฮวาห์ตรัสประการใด ข้าพเจ้าจะพูดอย่างนั้น’
พบญ 7.25 ท่านทั้งหลายจงเผารูปแกะสลักอันเป็นรูปพระทั้งหลายของเขาเสียด้วยไฟ ท่านทั้งหลายอย่าปรารถนาอยากได้เงินหรือทองซึ่งปิดรูปพระอยู่นั้น หรือนำไปเป็นของท่าน เกรงว่าท่านจะติดกับดักอยู่ภายในนั้นเอง เพราะว่านั่นเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
พบญ 17.17 และอย่าให้ผู้นั้นมีภรรยามาก เกรงว่าจิตใจของเขาจะหันเหไปเสีย หรืออย่าให้มีเงินมีทองเป็นของตนอย่างมากมาย
พบญ 29.17 ท่านทั้งหลายได้เห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของเขาทั้งหลายแล้ว คือเห็นรูปเคารพที่ทำด้วยไม้ ด้วยหิน และด้วยเงินและทอง ซึ่งอยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย)
ยชว 6.19 แต่บรรดาเงินและทอง และเครื่องใช้ที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และเหล็กเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์ ให้นำเข้าไปไว้ในคลังของพระเยโฮวาห์”
ยชว 6.24 ส่วนเมืองนั้นเขาก็จุดไฟเผาเสียทั้งสารพัดที่อยู่ในเมืองนั้น นอกจากเงินและทองและเครื่องใช้ที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และด้วยเหล็กนั้น เขานำมาไว้ในคลังในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
ยชว 7.24 และโยชูวากับบรรดาคนอิสราเอลจึงพาอาคานบุตรชายเศ-ราห์ พร้อมกับเงิน เสื้อคลุมตัวนั้น และทองแท่งนั้น ทั้งบุตรชายหญิงของเขา ทั้งวัว ลา แพะแกะ และเต็นท์ของเขา ทุกสิ่งที่เขามีอยู่ และนำคนกับของทั้งหมดไปยังหุบเขาอาโคร์
2ซมอ 21.4 คนกิเบโอนทูลตอบพระองค์ว่า “พวกข้าพระองค์จะไม่รับเงินหรือทองจากซาอูลและวงศ์วานของท่านนั้น ทั้งพวกข้าพระองค์ไม่จำเป็นให้พระองค์ประหารชีวิตอิสราเอลคนหนึ่งคนใด” พระองค์จึงตรัสว่า “แล้วพวกท่านจะให้เรากระทำอะไรแก่ท่านเล่า”
1พกษ 3.1 ซาโลมอนได้ทรงกระทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกันกับฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ โดยได้ทรงรับราชธิดาของฟาโรห์ และทรงนำพระนางมาไว้ในนครของดาวิด จนพระองค์ทรงสร้างพระราชวังของพระองค์ และทรงสร้างพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และกำแพงรอบกรุงเยรูซาเล็มสำเร็จ
2พศด 18.1 ฝ่ายเยโฮชาฟัททรงมีทรัพย์มั่งคั่งและเกียรติใหญ่ยิ่ง และพระองค์ทรงกระทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกันกับอาหับ
โยบ 37.22 แสงทองส่องมาจากทิศเหนือ พระเจ้าทรงฉลองพระองค์ด้วยความโอ่อ่าตระการอย่างน่าคร้ามกลัว
สภษ 22.1 ชื่อเสียงดีเป็นสิ่งควรเลือกยิ่งกว่าความมั่งคั่งมากมาย และซึ่งเป็นที่โปรดปรานก็ยิ่งกว่ามีเงินหรือทอง
ยรม 10.4 เขาทั้งหลายก็เอาเงินและทองมาประดับ เขาตอกไว้แน่นด้วยค้อนและตะปู มันก็เคลื่อนไหวไปมาไม่ได้
อสค 7.19 เขาจะโยนเงินของเขาไปในถนน และทองคำของเขาจะถูกเอาออกไปเสีย เงินและทองของเขาไม่อาจที่จะช่วยเขาให้พ้นในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ เขาจะให้หายหิว หรือบรรจุให้เต็มท้องด้วยเงินทองก็ไม่ได้ เพราะว่าเป็นสิ่งที่สะดุดให้เขาทำความชั่วช้า
อสค 38.13 เชบาและเดดานและบรรดาพ่อค้าแห่งทารชิช และสิงโตหนุ่มทั้งหลายในเมืองนั้นจะกล่าวแก่เจ้าว่า ‘ท่านมาเพื่อจะชิงข้าวของหรือ ท่านชุมนุมกองทัพเพื่อจะปล้น เพื่อจะขนเอาเงินและทองไป ขนเอาสัตว์และข้าวของไป เพื่อจะชิงของมากมายหรือ’
ดนล 11.43 เขาจะปกครองทรัพย์สมบัติที่เป็นทองและเงิน และสิ่งประเสริฐทั้งหลายของอียิปต์ คนลิบนีและคนเอธิโอเปียก็จะติดไปด้วย
ฮชย 2.8 แต่นางหาทราบไม่ว่าเราเป็นผู้ให้ข้าว น้ำองุ่น และน้ำมัน และได้ให้เงินและทองมากมายแก่นาง ซึ่งเขาใช้สำหรับพระบาอัล
กจ 3.6 เปโตรกล่าวว่า “เงินและทองข้าพเจ้าไม่มี แต่ที่ข้าพเจ้ามีอยู่ข้าพเจ้าจะให้ท่าน คือในพระนามแห่งพระเยซูคริสต์ชาวนาซาเร็ธ จงลุกขึ้นเดินไปเถิด”
กจ 17.29 เหตุฉะนั้นเมื่อเราเป็นเชื้อสายของพระเจ้าแล้ว เราก็ไม่ควรถือว่าพระเจ้าทรงเป็นเหมือนทอง เงิน หรือหิน ซึ่งได้แกะสลักด้วยศิลปะและความคิดของมนุษย์
กจ 20.33 ข้าพเจ้ามิได้โลภเงินหรือทองหรือเสื้อผ้าของผู้ใด
2ทธ 2.20 แต่ว่าในบ้านใหญ่หลังหนึ่งๆมิได้มีแต่ภาชนะทองและเงินเท่านั้น แต่มีภาชนะไม้และภาชนะดินด้วย บ้างก็มีเกียรติ และบ้างก็ไร้เกียรติ
ยก 5.3 ทองและเงินของท่านก็เกิดสนิม และสนิมนั้นจะเป็นพยานหลักฐานต่อท่าน และจะกินเนื้อท่านดุจไฟ ท่านได้ส่ำสมสมบัติไว้แล้วสำหรับวันสุดท้าย
1ปต 1.18 ท่านรู้ว่า พระองค์ได้ทรงไถ่ท่านทั้งหลายออกจากการประพฤติอันหาสาระมิได้ ซึ่งท่านได้รับเป็นประเพณีต่อจากบรรพบุรุษของท่าน มิได้ไถ่ไว้ด้วยสิ่งที่เสื่อมสลายได้ เช่นเงินและทอง

ท่อง ( 1 )
สดด 50.16 แต่พระเจ้าตรัสกับคนชั่วว่า “เจ้ามีสิทธิ์อะไรที่จะท่องกฎเกณฑ์ของเรา หรือรับปากตามพันธสัญญาของเรา

ท้อง ( 63 )
ปฐก 3.14 พระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสแก่งูนั้นว่า “เพราะเหตุที่เจ้าได้กระทำเช่นนี้ เจ้าถูกสาปแช่งมากกว่าบรรดาสัตว์ใช้งาน และบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง เจ้าจะเลื้อยไปด้วยท้องของเจ้า และเจ้าจะกินผงคลีดินตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า
อพย 14.29 ฝ่ายชนชาติอิสราเอลเดินไปตามดินแห้งกลางท้องทะเล น้ำตั้งขึ้นเหมือนกำแพงสำหรับเขาทั้งทางขวาและทางซ้าย
อพย 15.8 โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็แข็งขึ้นในท้องทะเล
ลนต 11.42 สิ่งใดที่เลื้อยไปด้วยท้อง หรือสิ่งที่เดินสี่ขา หรือสิ่งที่มีหลายขา ทุกสิ่งที่คลานไปบนแผ่นดิน เจ้าอย่ารับประทาน เพราะเป็นสิ่งพึงรังเกียจ
กดว 5.21 ก็ให้ปุโรหิตกระทำให้หญิงนั้นกล่าวคำปฏิญาณสาปแช่ง และปุโรหิตจะกล่าวแก่ผู้หญิงนั้นว่า ‘ขอให้พระเยโฮวาห์ทรงกระทำเจ้าให้เป็นคำสาปแช่ง และเป็นคำปฏิญาณท่ามกลางชนชาติของเจ้า ในเมื่อพระเยโฮวาห์กระทำให้โคนขาเจ้าลีบและกระทำท้องเจ้าให้ป่องแล้ว
กดว 5.22 ขอให้น้ำแห่งคำสาปแช่งนี้เข้าในตัวเจ้ากระทำให้ท้องเจ้าป่อง และกระทำให้โคนขาเจ้าลีบไป’ และนางนั้นจะต้องกล่าวว่า ‘เอเมน เอเมน’
กดว 5.27 เมื่อให้หญิงนั้นดื่มน้ำแล้ว ต่อมา ถ้านางกระทำตัวให้มลทินและประพฤตินอกใจสามี น้ำที่นำการสาปแช่งนั้นจะเข้าในตัวนางเป็นความเฝื่อนฝาด ท้องจะป่องและโคนขาจะลีบไป และหญิงนั้นจะเป็นคำสาปแช่งท่ามกลางชนชาติของนาง
กดว 25.8 ติดตามชายอิสราเอลคนนั้นเข้าไปในเต็นท์ และแทงทะลุเขาทั้งคู่ ทั้งชายอิสราเอลและหญิงคนนั้น ท้องของนางก็ทะลุ แล้วภัยพิบัติในคนอิสราเอลก็สงบ
วนฉ 3.21 เอฮูดก็ยื่นมือซ้ายชักดาบนั้นออกจากต้นขาขวาแทงเข้าไปในท้องของเอกโลน
วนฉ 3.22 ดาบจมเข้าไปหมดทั้งด้าม ไขมันหุ้มดาบไว้ ท่านก็ชักดาบออกจากท้องของท่านไม่ได้ แล้วของโสโครกออกมา
วนฉ 8.19 กิเดโอนจึงกล่าวว่า “คนเหล่านั้นเป็นพี่น้องท้องเดียวกันกับเรา พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ถ้าเจ้าไว้ชีวิตเขา เราก็จะไม่ประหารชีวิตเจ้าแน่ฉันนั้น”
2ซมอ 2.23 แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ยอมหันกลับ เพราะฉะนั้นอับเนอร์ก็เอาโคนหอกแทงท้องอาสาเฮล หอกก็ทะลุออกข้างหลังของเขา เขาก็ล้มลงตายอยู่ที่นั่น และอยู่มาทุกคนซึ่งมาเห็นที่ที่อาสาเฮลล้มตายอยู่ก็ยืนนิ่ง
2ซมอ 3.27 และเมื่ออับเนอร์กลับมาถึงเฮโบรนแล้ว โยอาบก็พาท่านหลบเข้าไปที่กลางประตูเมืองเพื่อจะพูดกับท่านเป็นการลับ และโยอาบแทงท้องของท่านเสียที่นั่น ท่านก็สิ้นชีวิต โยอาบแก้แค้นโลหิตของอาสาเฮลน้องชายของตน
2ซมอ 20.10 แต่อามาสาไม่ได้สังเกตเห็นดาบซึ่งอยู่ในมือของโยอาบ โยอาบจึงเอาดาบแทงท้องอามาสา ไส้ทะลักถึงดิน ไม่ต้องแทงครั้งที่สอง เขาก็ตายเสียแล้ว แล้วโยอาบกับอาบีชัยน้องชายก็ไล่ตามเชบาบุตรชายบิครีไป
2ซมอ 22.16 แล้วก็เห็นท้องธาร รากฐานของพิภพก็ปรากฏแจ้งตามการขนาบของพระเยโฮวาห์ ตามที่ลมพวยพุ่งจากช่องพระนาสิกของพระองค์
1พกษ 22.35 วันนั้นการรบก็ดุเดือดขึ้น เขาก็หนุนกษัตริย์ไว้ในราชรถให้หันพระพักตร์เข้าสู่ชนซีเรีย จนเวลาเย็นพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ และโลหิตที่บาดแผลก็ไหลออกนองท้องรถรบ
2พกษ 8.12 และฮาซาเอลถามว่า “เหตุใดเจ้านายของข้าพเจ้าจึงร้องไห้” ท่านตอบว่า “เพราะข้าพเจ้าทราบถึงเหตุร้ายซึ่งท่านจะกระทำต่อประชาชนอิสราเอล ท่านจะเอาไฟเผาป้อมปราการของเขาเสีย และท่านจะสังหารคนหนุ่มๆเสียด้วยดาบ และจับเด็กๆโยนลง และผ่าท้องหญิงที่มีครรภ์เสีย”
2พกษ 15.16 ในคราวนั้นเมนาเฮมเข้าปล้นทิฟสาห์และบรรดาผู้ที่อยู่ในเมืองนั้น และดินแดนของเมืองนั้นตั้งแต่ทีรซาห์ไป เพราะเขามิได้เปิดให้แก่ท่าน ท่านจึงโจมตีเมืองนั้น และท่านได้ผ่าท้องหญิงมีครรภ์ในเมืองนั้นเสียทุกคน
โยบ 15.2 “ควรที่คนมีปัญญาจะตอบด้วยความรู้ลมๆแล้งๆหรือ และบรรจุลมตะวันออกให้เต็มท้อง
โยบ 15.35 เขาทั้งหลายตั้งครรภ์ความชั่ว และคลอดความร้ายออกมา และท้องของเขาทั้งหลายตระเตรียมการล่อลวง”
โยบ 20.14 อาหารของเขายังเปลี่ยนในท้องของเขา เหมือนพิษของงูเห่าในตัวเขา
โยบ 20.15 เขากลืนทรัพย์สมบัติลงไป แต่จะอาเจียนมันออกมาอีก พระเจ้าจะเหวี่ยงมันออกมาจากท้องของเขา
โยบ 20.23 เมื่อกำลังจะเติมท้องของเขาให้เต็ม พระเจ้าจะทรงส่งความพิโรธอันดุเดือดมาถึงเขา และหลั่งลงมาบนเขาเมื่อเขารับประทานอาหารอยู่
โยบ 39.2 เจ้านับเดือนที่มันท้องครบได้หรือ และเจ้ารู้เวลาเมื่อมันตกลูกไหม
โยบ 40.16 ดูเถิด กำลังของมันอยู่ในเอว และฤทธิ์ของมันอยู่ในกล้ามเนื้อท้อง
สดด 7.14 ดูเถิด คนชั่วก่อความชั่วช้าขึ้นแล้ว กำลังท้องความชั่วช้า และคลอดการมุสาออกมา
สดด 17.14 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากมนุษย์ผู้ซึ่งเป็นพระหัตถ์ของพระองค์ จากมนุษย์แห่งโลกนี้ จากมนุษย์ผู้ซึ่งมีส่วนของชีวิตนี้ ผู้ซึ่งพระองค์ทรงให้ท้องของเขาเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติที่พระองค์ทรงซ่อนไว้ พวกเขามีลูกหลานอุดมสมบูรณ์ และส่วนที่เหลือเขามอบไว้ให้แก่ลูกอ่อนของเขา
สภษ 13.25 คนชอบธรรมรับประทานได้จนพอใจ แต่ท้องของคนชั่วร้ายจะหิว
สภษ 18.20 ท้องจะอิ่มก็จากผลแห่งปากของเขา เขาจะหนำใจเพราะผลอันเกิดจากริมฝีปากของตน
สภษ 30.19 คือท่าทีของนกอินทรีในฟ้า ท่าทีของงูบนหิน ท่าทีของเรือในท้องทะเล และท่าทีของชายกับหญิงสาว
สภษ 31.2 อะไรเล่า ลูกแม่เอ๋ย อะไรเล่า ลูกแห่งท้องแม่เอ๋ย อะไรเล่า ลูกแห่งคำปฏิญาณของแม่เอ๋ย
พซม 5.14 มือของเขาดุจวงแหวนทองคำอันประดับด้วยพลอยเขียว ท้องของเขาดุจเสางาช้างและประดับด้วยไพทูรย์
พซม 7.2 สะดือของเธอดุจอ่างกลมที่มิได้ขาดเหล้าองุ่นประสม ท้องของเธอดังกองข้าวสาลีที่มีดอกบัวปักไว้ล้อมรอบ
อสย 49.1 โอ เกาะทั้งหลายเอ๋ย จงฟังข้าพเจ้า เจ้าชนชาติทั้งหลายแต่ไกลเอ๋ย จงฟัง พระเยโฮวาห์ทรงเรียกข้าพเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ พระองค์ทรงกล่าวถึงชื่อข้าพเจ้าตั้งแต่อยู่ในท้องมารดาข้าพเจ้า
ยรม 4.25 ข้าพเจ้ามองดู และดูเถิด ไม่มีมนุษย์เลย นกทั้งปวงแห่งท้องอากาศได้หนีไปแล้ว
ยรม 51.34 ให้ชาวเมืองศิโยนพูดว่า “เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้กินข้าพเจ้าเสียแล้ว ท่านได้ขย้ำข้าพเจ้า ท่านได้ทำให้ข้าพเจ้าเป็นภาชนะว่างเปล่า ท่านได้กลืนข้าพเจ้าดั่งมังกร ท่านได้อิ่มท้องด้วยของอร่อยของข้าพเจ้า แล้วท่านก็คายข้าพเจ้าทิ้งเสีย
อสค 3.3 และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงรับประทานหนังสือม้วนนี้ซึ่งเราได้ให้แก่เจ้า และบรรจุให้เต็มท้องของเจ้า” แล้วข้าพเจ้าก็ได้รับประทาน และเมื่อหนังสือม้วนนั้นอยู่ในปากของข้าพเจ้าก็หวานเหมือนน้ำผึ้ง
อสค 7.19 เขาจะโยนเงินของเขาไปในถนน และทองคำของเขาจะถูกเอาออกไปเสีย เงินและทองของเขาไม่อาจที่จะช่วยเขาให้พ้นในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ เขาจะให้หายหิว หรือบรรจุให้เต็มท้องด้วยเงินทองก็ไม่ได้ เพราะว่าเป็นสิ่งที่สะดุดให้เขาทำความชั่วช้า
อสค 27.25 กำปั่นทั้งหลายของเมืองทารชิชบรรทุกสินค้าของเจ้า ดังนั้น เจ้าจึงบริบูรณ์และรุ่งโรจน์อย่างมากในท้องทะเล
อสค 27.26 ฝีกรรเชียงของเจ้านำเจ้าออกไปที่ในทะเลลึก ลมตะวันออกทำให้เจ้าอับปางในท้องทะเล
อสค 27.27 ทรัพย์สินของเจ้า ของขายของเจ้า สินค้าของเจ้า ลูกเรือของเจ้า และต้นหนของเจ้า ช่างไม้ประจำของเจ้า ผู้ค้าสินค้าของเจ้า นักรบทั้งสิ้นของเจ้าผู้อยู่ในเจ้าพร้อมกับพรรคพวกทั้งสิ้นของเจ้าที่อยู่ท่ามกลางเจ้า จะจมลงในท้องทะเลในวันล่มจมของเจ้า
อสค 28.2 “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวแก่เจ้าเมืองไทระว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะใจของเจ้าผยองขึ้นและเจ้าได้กล่าวว่า ‘ข้าเป็นพระเจ้า ข้านั่งอยู่ในที่นั่งแห่งพระเจ้าในท้องทะเล’ แต่เจ้าเป็นเพียงมนุษย์ มิใช่พระเจ้า แม้เจ้าจะยึดถือใจของเจ้าว่าเป็นใจของพระเจ้า
อสค 28.8 เขาทั้งหลายจะดันเจ้าลงไปที่ในปากแดนคนตาย และเจ้าจะตายอย่างคนที่ถูกฆ่าในท้องทะเล
ดนล 2.32 เศียรของปฏิมากรนี้เป็นทองคำเนื้อดี อกและแขนเป็นเงิน ท้องและโคนขาเป็นทองสัมฤทธิ์
ฮชย 9.11 สำหรับเอฟราอิม สง่าราศีของเขาก็จะบินไปเหมือนอย่างนก ไม่มีการคลอด ไม่มีการมีท้อง ไม่มีการตั้งครรภ์
ฮชย 13.16 สะมาเรียจะกลายเป็นที่รกร้าง เพราะเธอได้กบฏต่อพระเจ้าของเธอ เขาทั้งหลายจะล้มลงด้วยดาบ ทารกของเขาจะถูกจับโยนลงให้แหลกเป็นชิ้นๆ และหญิงมีครรภ์จะถูกผ่าท้อง
อมส 1.13 พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “เพราะเหตุการละเมิดของคนอัมโมน สามครั้งและสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาได้ผ่าท้องหญิงมีครรภ์ในเมืองกิเลอาด เพื่อจะขยายอาณาเขตของตน
ยนา 1.17 และพระเยโฮวาห์ทรงกำหนดให้ปลามหึมาตัวหนึ่งกลืนโยนาห์เข้าไป โยนาห์ก็อยู่ในท้องปลานั้นสามวันสามคืน
ยนา 2.1 แล้วโยนาห์ก็อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจากภายในท้องปลานั้น
ยนา 2.2 ว่า “ในคราวที่ข้าพระองค์ตกทุกข์ได้ยาก ข้าพระองค์ร้องทุกข์ต่อพระเยโฮวาห์ และพระองค์ทรงสดับข้าพระองค์ ข้าพระองค์ร้องทูลจากท้องของนรก และพระองค์ทรงฟังเสียงข้าพระองค์
ยนา 2.3 เพราะพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ลงไปในที่ลึกในท้องทะเล และน้ำก็ท่วมล้อมรอบข้าพระองค์ไว้ บรรดาคลื่นและระลอกของพระองค์ท่วมข้าพระองค์แล้ว
ฮบก 3.16 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินแล้ว ท้องของข้าพเจ้าก็สะเทือน พอได้ยินเสียง ริมฝีปากของข้าพเจ้าก็สั่น กระดูกของข้าพเจ้าก็ผุพัง และข้าพเจ้าก็สะเทือนอยู่ในตัวข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะพักอยู่ในวันแห่งความลำบาก เมื่อเขามาถึงประชาชน เขาจะบุกรุกด้วยกองทหารของตน
มธ 12.40 ด้วยว่า ‘โยนาห์ได้อยู่ในท้องปลาวาฬสามวันสามคืน’ ฉันใด บุตรมนุษย์จะอยู่ในท้องแผ่นดินสามวันสามคืนฉันนั้น
มธ 15.17 ท่านยังไม่เข้าใจหรือว่า สิ่งใดๆซึ่งเข้าไปในปากก็ลงไปในท้อง แล้วก็ถ่ายออกลงส้วมไป
มก 7.19 เพราะว่าสิ่งนั้นมิได้เข้าในใจ แต่ลงไปในท้องแล้วก็ถ่ายออกลงส้วมไป ทำให้อาหารทุกอย่างปราศจากมลทิน”
ลก 15.16 เขาใคร่จะได้อิ่มท้องด้วยฝักถั่วที่หมูกินนั้น แต่ไม่มีใครให้อะไรเขากิน
รม 16.18 เพราะว่าคนเหล่านั้นไม่ได้ปรนนิบัติพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา แต่ได้ปรนนิบัติท้องของตัวเอง และได้ล่อลวงคนซื่อให้หลงด้วยคำดีคำอ่อนหวาน
1คร 6.13 อาหารมีไว้สำหรับท้อง และท้องก็สำหรับอาหาร แต่พระเจ้าจะทรงให้ทั้งท้องและอาหารสิ้นสูญไป แล้วร่างกายนั้นไม่ได้มีไว้สำหรับการล่วงประเวณี แต่มีไว้สำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า และองค์พระผู้เป็นเจ้ามีไว้สำหรับร่างกาย
วว 10.9 ข้าพเจ้าจึงไปหาทูตสวรรค์องค์นั้นและกล่าวแก่ท่านว่า “ขอหนังสือม้วนเล็กนั้นเถิด” ท่านจึงตอบข้าพเจ้าว่า “เอาไปเถิด และกินมันเสีย มันจะทำให้ท้องเจ้าขม แต่เมื่ออยู่ในปากของเจ้า มันจะหวานเหมือนน้ำผึ้ง”
วว 10.10 ข้าพเจ้ารับหนังสือม้วนเล็กนั้นจากมือทูตสวรรค์แล้วก็กินเข้าไป ขณะที่มันอยู่ในปากของข้าพเจ้านั้นมันก็หวานเหมือนน้ำผึ้ง แต่เมื่อข้าพเจ้ากินมันเข้าไปแล้วท้องข้าพเจ้าก็ขม

ทองคำ ( 433 )
ปฐก 2.11 ชื่อของแม่น้ำสายที่หนึ่งคือปิโชน ซึ่งไหลรอบแผ่นดินฮาวิลาห์ ที่นั่นมีแร่ทองคำ
ปฐก 2.12 ทองคำที่แผ่นดินนั้นเป็นทองคำเนื้อดี มียางไม้หอม และพลอยสีน้ำข้าว
ปฐก 24.22 และต่อมาเมื่ออูฐกินน้ำเสร็จแล้ว ชายนั้นก็ให้แหวนทองคำหนักครึ่งเชเขล และกำไลสำหรับข้อมือนางคู่หนึ่งทองหนักสิบเชเขล
ปฐก 41.42 ฟาโรห์ทรงถอดธำมรงค์ตราออกจากพระหัตถ์ของพระองค์ สวมที่มือโยเซฟ กับให้สวมเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด และสวมสร้อยทองคำให้ที่คอ
อพย 20.23 เจ้าอย่าทำรูปพระด้วยเงินไว้สำหรับบูชาเทียมเท่ากับเรา หรือทำรูปพระด้วยทองคำสำหรับตัว
อพย 25.3 ของถวายซึ่งเจ้าจะต้องรับจากเขาคือ ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์
อพย 25.11 หีบนั้นหุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์ทั้งด้านในและด้านนอก แล้วทำกระจังคาดรอบหีบนั้นด้วยทองคำ
อพย 25.12 ให้หล่อห่วงทองคำสี่ห่วงสำหรับหีบนั้น ติดไว้ที่มุมทั้งสี่ ด้านนี้สองห่วงและด้านนั้นสองห่วง
อพย 25.13 ให้ทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำ
อพย 25.17 แล้วจงทำพระที่นั่งกรุณาด้วยทองคำบริสุทธิ์ ยาวสองศอกคืบ กว้างศอกคืบ
อพย 25.18 จงทำเครูบทองคำสองรูป โดยใช้ฝีค้อนทำตั้งไว้ที่ปลายพระที่นั่งกรุณาทั้งสองข้าง
อพย 25.24 เจ้าจงหุ้มโต๊ะนั้นด้วยทองคำบริสุทธิ์ และทำกระจังทองคำรอบโต๊ะนั้นด้วย
อพย 25.25 ประกับโต๊ะนั้นทำให้กว้างหนึ่งฝ่ามือโดยรอบ แล้วทำกระจังทองคำประกอบให้รอบประกับนั้น
อพย 25.26 จงทำห่วงทองคำสี่ห่วงติดไว้ที่มุมขาโต๊ะทั้งสี่
อพย 25.28 เจ้าจงทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศ หุ้มด้วยทองคำ ให้หามโต๊ะด้วยไม้นี้
อพย 25.29 เจ้าจงทำจานและช้อน คนโท และอ่างน้ำที่ใช้สำหรับรินเครื่องดื่มบูชา สิ่งเหล่านี้เจ้าจงทำด้วยทองคำบริสุทธิ์
อพย 25.31 เจ้าจงทำคันประทีปอันหนึ่งด้วยทองคำบริสุทธิ์ จงใช้ฝีค้อนทำคันประทีป ให้ทั้งลำตัว กิ่ง ดอก ดอกตูม และกลีบติดเป็นเนื้อเดียวกันคันประทีปนั้น
อพย 25.36 ดอกตูมและกิ่งทำให้เป็นเนื้อเดียวกันกับคันประทีป ให้ทุกส่วนเป็นเนื้อเดียวกันด้วยทองคำบริสุทธิ์ที่ใช้ค้อนทำ
อพย 25.38 ตะไกรตัดไส้ตะเกียง และถาดใส่ตะไกรให้ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์
อพย 25.39 คันประทีปกับเครื่องใช้ทุกอย่างให้ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์หนึ่งตะลันต์
อพย 26.6 จงทำขอทองคำห้าสิบขอสำหรับใช้เกี่ยวม่าน เพื่อให้เป็นพลับพลาเดียวกัน
อพย 26.29 จงหุ้มไม้กรอบเหล่านั้นด้วยทองคำ และทำห่วงไม้กรอบด้วยทองคำสำหรับร้อยกลอน และกลอนนั้นให้หุ้มด้วยทองคำ
อพย 26.32 ม่านนั้นให้แขวนไว้ด้วยขอทองคำที่เสาไม้กระถินเทศสี่เสาที่หุ้มด้วยทองคำ และซึ่งตั้งอยู่บนฐานเงินสี่อัน
อพย 26.37 จงทำเสาห้าต้นด้วยไม้กระถินเทศสำหรับติดบังตาที่ประตูแล้วหุ้มเสานั้นด้วยทองคำ ขอแขวนเสาจงทำด้วยทองคำ แล้วหล่อฐานทองสัมฤทธิ์ห้าฐานสำหรับรองรับเสานั้น”
อพย 28.5 ให้เขาเหล่านั้นรับเอาทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 28.6 ให้เขาทำเอโฟดด้วยทองคำ ด้วยด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้มและผ้าป่านเนื้อละเอียด ตัดด้วยฝีมือช่างออกแบบ
อพย 28.8 รัดประคดทออย่างประณีต สำหรับคาดทับเอโฟด ให้ทำด้วยฝีมืออย่างเดียวกัน และใช้วัตถุอย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 28.11 ให้ช่างแกะจารึกชื่อเหล่าบุตรอิสราเอลไว้ที่พลอยทั้งสองแผ่นนั้น เช่นอย่างแกะตราแล้วฝังไว้บนกระเปาะทองคำซึ่งมีลวดลายละเอียด
อพย 28.13 เจ้าจงทำกระเปาะทองคำมีลวดลายละเอียด
อพย 28.14 กับทำสร้อยสองสายด้วยทองคำบริสุทธิ์ เป็นสร้อยถักเกลียวแล้วติดไว้ที่กระเปาะนั้น
อพย 28.15 จงทำทับทรวงแห่งการพิพากษา ด้วยฝีมือช่างออกแบบฝีมือเหมือนทำเอโฟดคือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้มและผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 28.20 แถวที่สี่ฝังพลอยเขียว พลอยสีน้ำข้าวและหยก พลอยทั้งหมดนี้ให้ฝังในลวดลายอันละเอียดที่ทำด้วยทองคำ
อพย 28.22 และเจ้าจงทำสร้อยถักเกลียวด้วยทองคำบริสุทธิ์สำหรับทับทรวง
อพย 28.23 และเจ้าจงทำห่วงทองคำสองห่วงติดไว้ที่มุมบนทั้งสองของทับทรวง
อพย 28.24 ส่วนสร้อยที่ทำด้วยทองคำนั้น ให้เกี่ยวด้วยห่วงที่มุมทับทรวง
อพย 28.26 จงทำห่วงทองคำสองอันติดไว้ที่มุมล่างทั้งสองข้างของทับทรวงข้างในที่ติดเอโฟด
อพย 28.27 จงทำห่วงสองอันด้วยทองคำใส่ไว้ริมเอโฟดเบื้องหน้า ใต้แถบที่ตะเข็บเหนือรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด
อพย 28.33 ที่ชายล่างของเสื้อคลุมให้ปักรูปทับทิม ใช้ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้มรอบชายเสื้อ และติดลูกพรวนทองคำสลับกับผลทับทิม
อพย 28.34 ลูกพรวนทองคำลูกหนึ่ง ผลทับทิมผลหนึ่ง ลูกพรวนทองคำอีกลูกหนึ่ง ผลทับทิมอีกผลหนึ่งรอบชายล่างของเสื้อคลุม
อพย 28.36 เจ้าจงทำแผ่นทองคำบริสุทธิ์จารึกคำว่า ‘บริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์’ ไว้เหมือนอย่างแกะตรา
อพย 28.37 และเจ้าจงเอาด้ายถักสีฟ้า ผูกแผ่นทองคำนั้นไว้บนมาลาให้อยู่ที่ข้างมาลาด้านหน้า
อพย 28.38 แผ่นทองคำนั้นจะอยู่ที่หน้าผากของอาโรน และอาโรนจะรับความชั่วช้าอันเกิดแก่ชนชาติอิสราเอลเนื่องจากของถวายอันบริสุทธิ์ ซึ่งนำมาชำระให้เป็นของถวายอันบริสุทธิ์ และแผ่นทองคำนั้นให้อยู่ที่หน้าผากของอาโรนเสมอ เพื่อสิ่งของเหล่านั้นจะเป็นที่โปรดปรานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
อพย 30.3 และจงหุ้มแท่นด้วยทองคำบริสุทธิ์ ทั้งด้านบนและด้านข้างทุกด้าน และเชิงงอนด้วย และจงทำกระจังทองคำล้อมรอบแท่น
อพย 30.4 จงทำห่วงทองคำสองห่วง ติดไว้ใต้กระจังด้านละห่วงตรงกันข้าม ห่วงนั้นสำหรับสอดใส่ไม้คานหาม
อพย 30.5 ไม้คานหามนั้นจงทำด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำ
อพย 32.2 ฝ่ายอาโรนได้กล่าวแก่เขาว่า “จงปลดตุ้มหูทองคำออกจากหูภรรยา และหูบุตรชายหญิงของเจ้าทั้งหลายแล้วนำมาให้เราเถิด”
อพย 32.3 พลไพร่ทั้งปวงจึงได้ปลดตุ้มหูทองคำจากหูของตนมามอบให้กับอาโรน
อพย 32.4 เมื่ออาโรนได้รับทองคำจากมือเขาแล้ว จึงใช้เครื่องมือสลักหล่อรูปเป็นวัวหนุ่ม แล้วเขาทั้งหลายประกาศว่า “โอ อิสราเอล สิ่งเหล่านี้แหละเป็นพระของเจ้า ซึ่งนำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์”
อพย 32.24 แล้วข้าพเจ้าตอบแก่เขาว่า ‘ผู้ใดมีทองคำให้ปลดออกมา’ เขาก็มอบทองคำให้แก่ข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจึงโยนลงไปในไฟแล้ววัวนี้ก็ออกมา”
อพย 32.31 โมเสสจึงกลับไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ทูลว่า “โอ พระเจ้าข้า พลไพร่นี้ทำบาปอันใหญ่ยิ่ง เขาทำพระด้วยทองคำสำหรับตัวเอง
อพย 35.5 ท่านทั้งหลายจงนำของจากของที่มีอยู่มาถวายพระเยโฮวาห์ ผู้ใดมีน้ำใจกว้างขวางให้ผู้นั้นนำของมาถวายพระเยโฮวาห์ คือทองคำ เงิน และทองสัมฤทธิ์
อพย 35.22 เขาจึงพากันมาทั้งชายและหญิง บรรดาผู้มีน้ำใจสมัครนำมาซึ่งเข็มกลัด ตุ้มหู แหวนตราและกำไล เป็นทองรูปพรรณทั้งนั้น คือทุกคนนำทองคำมาแกว่งไปแกว่งมาถวายพระเยโฮวาห์
อพย 35.32 เพื่อจะคิดประดิษฐ์ลวดลายอย่างฉลาด ทำด้วยทองคำและเงินและทองสัมฤทธิ์
อพย 36.13 และเขาทำขอทองคำห้าสิบขอ สำหรับใช้เกี่ยวม่านเพื่อให้พลับพลาเป็นชิ้นเดียวกัน
อพย 36.34 เขาหุ้มไม้กรอบเหล่านั้นด้วยทองคำ และทำห่วงกรอบด้วยทองคำสำหรับร้อยกลอน และกลอนนั้นเขาหุ้มด้วยทองคำเช่นกัน
อพย 36.36 เขาทำเสาไม้กระถินเทศสี่เสาหุ้มด้วยทองคำ ขอติดเสานั้นก็เป็นทองคำ เขาหล่อฐานเงินสี่อันสำหรับรองรับเสานั้น
อพย 36.38 และทำเสาห้าต้นสำหรับม่านนั้นพร้อมด้วยขอเกี่ยว บัวคว่ำและราวยึดเสานั้นหุ้มด้วยทองคำ แต่ฐานห้าฐานสำหรับรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 37.2 หีบนั้นเขาหุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์ ทั้งข้างในและข้างนอก และได้ทำกระจังรอบหีบนั้นด้วยทองคำ
อพย 37.3 เขาหล่อห่วงทองคำสี่ห่วงติดไว้ที่มุมทั้งสี่ ด้านนี้สองห่วงและด้านนั้นสองห่วง
อพย 37.4 เขาทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำ
อพย 37.6 แล้วเขาทำพระที่นั่งกรุณาด้วยทองคำบริสุทธิ์ ยาวสองศอกคืบ กว้างศอกคืบ
อพย 37.7 เขาทำเครูบทองคำสองรูป โดยใช้ค้อนทำ ตั้งไว้ที่ปลายพระที่นั่งกรุณาทั้งสองข้าง
อพย 37.11 เขาหุ้มโต๊ะนั้นด้วยทองคำบริสุทธิ์ และทำกระจังทองคำรอบโต๊ะนั้นด้วย
อพย 37.12 เขาทำประกับขอบโต๊ะนั้นกว้างหนึ่งฝ่ามือโดยรอบ แล้วทำกระจังทองคำประกอบรอบประกับนั้น
อพย 37.13 เขาหล่อห่วงทองคำสี่อันติดไว้ที่มุมโต๊ะทั้งสี่ตรงขาโต๊ะ
อพย 37.15 เขาทำคานหามด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำสำหรับหามโต๊ะนั้น
อพย 37.16 และเขาทำเครื่องใช้สำหรับโต๊ะนั้นมี จาน ช้อน กับอ่างน้ำและคนโทที่ใช้รินเครื่องดื่มบูชา ซึ่งทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ทั้งสิ้น
อพย 37.17 เขาทำคันประทีปอันหนึ่งด้วยทองคำบริสุทธิ์ เขาใช้ฝีค้อนทำคันประทีป ให้ทั้งลำตัว กิ่ง ดอก ดอกตูม และกลีบติดเป็นเนื้อเดียวกันคันประทีปนั้น
อพย 37.22 ดอกตูมและกิ่งเป็นเนื้อเดียวกันกับคันประทีป ทำทุกส่วนเป็นเนื้อเดียวกันด้วยทองคำบริสุทธิ์และใช้ค้อนทำ
อพย 37.23 เขาทำตะเกียงเจ็ดดวงสำหรับคันประทีปนั้น ตะไกรตัดไส้ตะเกียง และถาดใส่ตะไกรด้วยทองคำบริสุทธิ์
อพย 37.24 คันประทีปและเครื่องใช้ทั้งหมดสำหรับคันประทีปนั้น เขาทำด้วยทองคำบริสุทธิ์หนักหนึ่งตะลันต์
อพย 37.26 เขาหุ้มแท่นนั้นด้วยทองคำบริสุทธิ์ ทั้งด้านบนและด้านข้างทั้งสี่ด้าน และเชิงงอนด้วย และเขาทำกระจังทองคำรอบแท่นนั้น
อพย 37.27 เขาทำห่วงทองคำสองห่วงติดไว้ใต้กระจังทั้งสองด้าน ตรงข้ามกัน เป็นที่สำหรับสอดใส่ไม้คานหาม
อพย 37.28 เขาทำไม้คานหามนั้นด้วยไม้กระถินเทศหุ้มด้วยทองคำ
อพย 38.24 ทองคำทั้งหมดซึ่งเขาใช้ในการสร้างที่บริสุทธิ์นั้น คือทองคำที่เขานำมาถวาย มีน้ำหนักยี่สิบเก้าตะลันต์เจ็ดร้อยสามสิบเชเขล ตามเชเขลแห่งสถานบริสุทธิ์
อพย 39.2 เขาทำเอโฟดด้วยทองคำ ด้วยด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 39.5 รัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดนั้น เขาทำด้วยวัตถุอย่างเดียวกันและฝีมืออย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียดตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
อพย 39.6 เขาเอาพลอยสีน้ำข้าวฝังไว้ในกระเปาะทองคำซึ่งมีลวดลายละเอียด และแกะอย่างแกะตรา เป็นชื่อบุตรอิสราเอล
อพย 39.8 เขาทำทับทรวงด้วยฝีมือช่างออกแบบให้ฝีมือเหมือนกับทำเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 39.13 แถวที่สี่ฝังพลอยเขียว พลอยสีน้ำข้าว และหยก พลอยทั้งหมดนี้เขาได้ฝังในกระเปาะลวดลายละเอียดทำด้วยทองคำ
อพย 39.15 เขาทำสร้อยถักเกลียวด้วยทองคำบริสุทธิ์สำหรับทับทรวง
อพย 39.16 และเขาทั้งหลายทำกระเปาะลวดลายละเอียดด้วยทองคำสองอัน และห่วงทองคำสองห่วง ติดไว้ที่ปลายทั้งสองของทับทรวง
อพย 39.17 เขาทั้งหลายสอดสร้อยที่ทำด้วยทองคำนั้นในห่วงที่ปลายทับทรวง
อพย 39.19 เขาทั้งหลายทำห่วงทองคำสองอันติดไว้ที่ขอบด้านล่างทั้งสองของทับทรวงข้างในติดเอโฟด
อพย 39.20 และเขาทั้งหลายทำห่วงสองอันด้วยทองคำ ใส่ไว้ริมเอโฟดด้านหน้า ใต้แถบที่ตะเข็บเหนือรัดประคดที่ทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด
อพย 39.25 เขาทั้งหลายทำลูกพรวนด้วยทองคำบริสุทธิ์แล้วติดลูกพรวนระหว่างผลทับทิมรอบชายเสื้อคลุมนั้น
อพย 39.30 เขาทั้งหลายทำแผ่นมงกุฎบริสุทธิ์ด้วยทองคำบริสุทธิ์จารึกคำว่า “บริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์” ไว้เหมือนอย่างแกะตรา
อพย 39.31 แล้วเขาเอาด้ายถักสีฟ้าผูกแผ่นทองคำนั้นไว้บนมาลา ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
อพย 39.38 แท่นทองคำ น้ำมันเจิม เครื่องหอมสำหรับเผาบูชา และผ้าบังตาสำหรับประตูพลับพลา
อพย 40.5 จงตั้งแท่นบูชาทองคำสำหรับเผาเครื่องหอมตรงหน้าหีบพระโอวาท แล้วติดม่านบังตาของประตูพลับพลา
อพย 40.26 ท่านตั้งแท่นทองคำไว้ในเต็นท์แห่งชุมนุมตรงหน้าม่าน
ลนต 8.9 และสวมผ้ามาลาไว้บนศีรษะ และติดแผ่นทองคำอันเป็นมงกุฎบริสุทธิ์ที่ผ้ามาลาด้านหน้า ดังที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสสไว้นั้น
กดว 4.11 ให้เขาเอาผ้าสีฟ้ามาคลุมแท่นทองคำ เอาหนังของตัวแบดเจอร์คลุมไว้ แล้วสอดคานหาม
กดว 7.14 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.20 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.26 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.32 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.38 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.44 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.50 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.56 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.62 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.68 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.74 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.80 ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
กดว 7.84 ต่อไปนี้เป็นของถวายในงานมอบถวายแท่นบูชาจากประมุขของคนอิสราเอล ในวันที่มีพิธีเจิมแท่นบูชานั้นคือจานเงินสิบสองลูก ชามเงินสิบสองลูก ช้อนทองคำสิบสองลูก
กดว 7.86 ช้อนทองคำสิบสองลูกมีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม หนักลูกละสิบเชเขลตามเชเขลของสถานบริสุทธิ์ ทองคำที่ทำช้อนทั้งหมดหนักหนึ่งร้อยยี่สิบเชเขล
กดว 8.4 ฝีมือที่ทำคันประทีปเป็นดังนี้ เป็นทองคำใช้ค้อนทุบ ตั้งแต่ฐานขึ้นไปถึงดอกเป็นฝีค้อน ตามแบบอย่างที่พระเยโฮวาห์สำแดงแก่โมเสส เขาจึงทำคันประทีปดังนั้น
กดว 31.22 เฉพาะทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว
กดว 31.50 และข้าพเจ้าทั้งหลายได้นำส่วนที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ ซึ่งต่างคนต่างได้มา คือ สิ่งที่ทำด้วยทองคำ มีกำไลขาและสร้อยคอ แหวนตรา ตุ้มหู และกำไล เพื่อทำการลบมลทินบาปของพวกเราทั้งหลายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์”
กดว 31.51 โมเสสและเอเลอาซาร์ปุโรหิตก็รับบรรดาสิ่งของที่ทำด้วยทองคำจากเขา
กดว 31.52 และทองคำทั้งสิ้นจากเครื่องถวายซึ่งเขาได้ถวายแด่พระเยโฮวาห์ จากนายพันและนายร้อย มีน้ำหนักหนึ่งหมื่นหกพันเจ็ดร้อยห้าสิบเชเขล
กดว 31.54 โมเสสและเอเลอาซาร์ปุโรหิตได้รับทองคำจากนายพันนายร้อย นำมาในพลับพลาแห่งชุมนุม เป็นที่ระลึกแก่คนอิสราเอลต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
ยชว 7.21 ในหมู่ของที่ริบมาข้าพเจ้าได้เห็นเสื้อคลุมงามตัวหนึ่งของเมืองบาบิโลน กับเงินสองร้อยเชเขล และทองคำแท่งหนึ่งหนักห้าสิบเชเขล ข้าพเจ้าก็โลภอยากได้ของเหล่านั้น ข้าพเจ้าจึงเอามา ดูเถิด ของเหล่านั้นซ่อนอยู่ใต้ดินในเต็นท์ของข้าพเจ้า เงินนั้นอยู่ข้างล่าง”
ยชว 22.8 กล่าวแก่เขาว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของท่านทั้งหลายพร้อมกับทรัพย์สมบัติมั่งคั่งมีฝูงสัตว์มากมาย มีเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ และเหล็ก และเสื้อผ้าเป็นอันมาก จงแบ่งของที่ริบมาจากศัตรูของท่านให้แก่พี่น้องของท่าน”
วนฉ 8.24 กิเดโอนก็บอกคนเหล่านั้นว่า “เราจะขอสิ่งหนึ่งจากท่านทั้งหลาย คือขอให้ทุกคนถวายตุ้มหูซึ่งริบมาได้นั้น” (ด้วยว่าคนเหล่านั้นมีตุ้มหูทองคำเพราะเป็นชนอิชมาเอล)
วนฉ 8.26 ตุ้มหูทองคำซึ่งท่านขอได้นั้นมีน้ำหนักหนึ่งพันเจ็ดร้อยเชเขลทองคำ นอกจากนี้ยังมีเครื่องประดับ จี้และฉลององค์สีม่วงซึ่งกษัตริย์พวกมีเดียนทรง ทั้งเครื่องผูกคออูฐด้วย
วนฉ 8.27 กิเดโอนก็เอาทองคำนี้ทำเป็นรูปเอโฟดเก็บไว้ที่เมืองของท่านคือโอฟราห์ และบรรดาคนอิสราเอลก็เล่นชู้กับรูปนี้กระทำให้เป็นบ่วงดักกิเดโอนและวงศ์วานของท่าน
1ซมอ 6.4 และเขากล่าวว่า “จัดอะไรเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดเล่า ที่เราจะต้องถวายให้พระองค์” เขาทั้งหลายตอบว่า “ลูกริดสีดวงทวารขั้นรุนแรงทองคำห้าลูกกับหนูทองคำห้าตัว ตามจำนวนเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตีย เพราะว่าโรคอย่างเดียวกันนั้นติดต่อท่านทั้งหลายและเจ้านายด้วย
1ซมอ 6.11 และเขาก็วางหีบแห่งพระเยโฮวาห์ไว้บนเกวียนพร้อมกับหีบหนูทองคำและรูปริดสีดวงทวารขั้นรุนแรงของเขา
1ซมอ 6.17 ต่อไปนี้เป็นรูปริดสีดวงทวารขั้นรุนแรงทองคำซึ่งคนฟีลิสเตียถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์ รูปหนึ่งสำหรับเมืองอัชโดด เมืองกาซารูปหนึ่ง เมืองอัชเคโลนรูปหนึ่ง เมืองกัทรูปหนึ่ง เมืองเอโครนรูปหนึ่ง
1ซมอ 6.18 รูปหนูทองคำก็เช่นเดียวกัน ตามจำนวนเมืองของฟีลิสเตียที่เป็นเมืองของเจ้านายทั้งห้า ทั้งเมืองที่มีป้อมปราการและชนบทที่ไม่มีกำแพงเมือง จนถึงหินก้อนใหญ่แห่งอาเบล ซึ่งเขาวางหีบของพระเยโฮวาห์ลงไว้นั้น หินนั้นก็ยังอยู่จนทุกวันนี้ ที่ในทุ่งนาของโยชูวาชาวเบธเชเมช
2ซมอ 1.24 บุตรสาวของอิสราเอลเอ๋ย จงร้องไห้เพื่อซาอูล ผู้ทรงประดับเจ้าอย่างโอ่อ่าด้วยผ้าสีแดงเข้ม และผู้ทรงประดับอาภรณ์ทองคำเหนือเครื่องแต่งกายของเจ้า
2ซมอ 8.7 และดาวิดทรงนำโล่ทองคำที่ข้าราชการทหารของฮาดัดเอเซอร์ถือนั้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
2ซมอ 8.11 สิ่งเหล่านี้ กษัตริย์ดาวิดทรงนำมอบถวายแด่พระเยโฮวาห์ พร้อมกับบรรดาเงินและทองคำซึ่งพระองค์ทรงได้มาจากบรรดาประชาชาติที่พระองค์ทรงรบชนะและยึดครอง และทรงนำมามอบถวาย
2ซมอ 12.30 ทรงริบมงกุฎจากเศียรกษัตริย์ของเมืองนั้น มงกุฎนั้นเป็นทองคำหนักหนึ่งตะลันต์ประดับด้วยเพชรพลอยต่างๆ และเขาก็สวมบนพระเศียรของดาวิด และพระองค์ทรงเก็บรวบรวมทรัพย์สมบัติของเมืองนั้นได้เป็นอันมาก
1พกษ 6.20 ส่วนข้างในห้องหลังนั้นยาวยี่สิบศอก กว้างยี่สิบศอก และสูงยี่สิบศอก และพระองค์ทรงบุด้วยทองคำบริสุทธิ์ พระองค์ทรงกรุแท่นบูชาด้วยไม้สนสีดาร์ด้วย
1พกษ 6.21 และซาโลมอนทรงบุข้างในพระนิเวศด้วยทองคำบริสุทธิ์ และพระองค์ทรงลากโซ่ทองคำข้ามข้างหน้าห้องหลัง และบุด้วยทองคำ
1พกษ 6.22 และพระองค์ทรงบุพระนิเวศทั้งหลังด้วยทองคำ จนพระนิเวศนั้นสำเร็จทั้งสิ้น แท่นบูชาทั้งแท่นที่เป็นของห้องหลัง พระองค์ก็ทรงบุด้วยทองคำ
1พกษ 6.28 และพระองค์ทรงบุเครูบด้วยทองคำ
1พกษ 6.30 พื้นของพระนิเวศนั้น พระองค์ทรงบุด้วยทองคำทั้งข้างในและข้างนอก
1พกษ 6.32 พระองค์ทรงสร้างบานประตูทั้งสองด้วยไม้มะกอกเทศ แกะรูปเครูบ ต้นอินทผลัม และดอกไม้บาน ทรงบุด้วยทองคำ พระองค์ทรงแผ่ทองคำหุ้มเครูบและห้อมต้นอินทผลัม
1พกษ 6.35 พระองค์ทรงแกะเครูบ ต้นอินทผลัมและดอกไม้บานบนบานประตูนั้น และพระองค์ทรงบุด้วยทองคำสม่ำเสมอกันบนงานแกะสลักนั้น
1พกษ 7.48 ซาโลมอนได้ทรงกระทำเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ คือแท่นบูชาทองคำ และทรงทำโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์ด้วยทองคำ
1พกษ 7.49 เชิงประทีปทำด้วยทองคำบริสุทธิ์อยู่ทางด้านขวาห้าอัน อยู่ทางด้านซ้ายห้าอัน ข้างหน้าห้องหลัง ดอกไม้ ตะเกียง และตะไกรตัดไส้ตะเกียงทำด้วยทองคำ
1พกษ 7.50 อ่าง ตะไกรตัดไส้ตะเกียง ชาม ช้อน และกระถางไฟทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ และเดือยสำหรับประตูของส่วนชั้นในพระนิเวศ คือที่บริสุทธิ์ที่สุด และสำหรับประตูห้องโถงของพระวิหาร ก็ทำด้วยทองคำ
1พกษ 9.11 (ฮีรามกษัตริย์เมืองไทระได้ส่งไม้สนสีดาร์ ไม้สนสามใบและทองคำให้แก่ซาโลมอนตามที่พระองค์มีพระประสงค์แล้ว) กษัตริย์ซาโลมอนจึงทรงประทานหัวเมืองในแผ่นดินกาลิลีให้แก่ฮีรามยี่สิบหัวเมือง
1พกษ 9.14 ฮีรามได้ส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบตะลันต์ให้แก่กษัตริย์
1พกษ 9.28 เขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์ และนำทองคำมาจากที่นั่น จำนวนสี่ร้อยยี่สิบตะลันต์และนำมาถวายกษัตริย์ซาโลมอน
1พกษ 10.2 พระนางเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม พร้อมด้วยข้าราชบริพารมากมาย มีฝูงอูฐบรรทุกเครื่องเทศและทองคำเป็นอันมาก และเพชรพลอยต่างๆ และเมื่อพระนางเสด็จมาถึงซาโลมอนแล้ว พระนางก็ทูลเรื่องในพระทัยต่อพระองค์ทุกประการ
1พกษ 10.10 แล้วพระนางก็ถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบตะลันต์แด่กษัตริย์ ทั้งเครื่องเทศเป็นจำนวนมาก และเพชรพลอยต่างๆ ไม่มีเครื่องเทศมามากมายดังนี้อีก ดังที่พระราชินีแห่งเชบาถวายแด่กษัตริย์ซาโลมอน
1พกษ 10.11 ยิ่งกว่านั้นอีก กองกำปั่นของฮีรามซึ่งได้นำทองคำมาจากโอฟีร์ ได้นำไม้จันทน์แดงและเพชรพลอยต่างๆจำนวนมากหลายมาจากโอฟีร์
1พกษ 10.14 น้ำหนักของทองคำที่นำมาส่งซาโลมอนในปีหนึ่งนั้นเป็นทองคำหกร้อยหกสิบหกตะลันต์
1พกษ 10.15 นอกเหนือจากทองคำซึ่งมาจากพ่อค้า และจากการค้าของพวกพ่อค้า และจากกษัตริย์ทั้งปวงของประเทศอาระเบีย และจากบรรดาเจ้าเมืองแห่งแผ่นดิน
1พกษ 10.16 กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างโล่ใหญ่สองร้อยอันด้วยทองคำทุบ โล่อันหนึ่งใช้ทองคำหกร้อยเชเขล
1พกษ 10.17 และพระองค์ทรงสร้างโล่สามร้อยอันด้วยทองคำทุบ โล่อันหนึ่งใช้ทองคำสามมาเน และกษัตริย์ทรงเก็บโล่ไว้ในพระตำหนักพนาเลบานอน
1พกษ 10.18 กษัตริย์ทรงกระทำพระที่นั่งงาช้างขนาดใหญ่ด้วย และทรงบุด้วยทองคำอย่างงามที่สุด
1พกษ 10.21 ภาชนะทั้งสิ้นสำหรับเครื่องดื่มของกษัตริย์ซาโลมอนทำด้วยทองคำ และภาชนะทั้งสิ้นของพระตำหนักพนาเลบานอนทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีที่ทำด้วยเงินเลย เงินนั้นถือว่าเป็นของไม่มีค่าอะไรในสมัยของซาโลมอน
1พกษ 10.22 เพราะว่ากษัตริย์มีกองกำปั่นเมืองทารชิช เดินทะเลพร้อมกับกองกำปั่นของฮีราม กองกำปั่นเมืองทารชิชนำทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูงมาสามปีต่อครั้ง
1พกษ 10.25 ทุกคนก็นำเครื่องบรรณาการของเขามา เป็นเครื่องทำด้วยเงิน เครื่องทำด้วยทองคำ เครื่องแต่งกาย เครื่องอาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ ตามจำนวนกำหนดทุกๆปี
1พกษ 12.28 ดังนั้นกษัตริย์จึงทรงปรึกษา และได้ทรงสร้างลูกวัวสองตัวด้วยทองคำ และพระองค์ตรัสแก่ประชาชนว่า “ที่ท่านทั้งหลายขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มนานพออยู่แล้ว โอ อิสราเอลเอ๋ย จงดูพระของท่าน ดูเถิด พระองค์ผู้ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากประเทศอียิปต์”
1พกษ 14.26 ท่านได้เก็บทรัพย์สมบัติในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติในพระราชวังของกษัตริย์ ท่านได้เก็บไปเสียทุกอย่าง และท่านได้เก็บโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนได้สร้างนั้นไปหมดด้วย
1พกษ 15.15 พระองค์ทรงนำเงิน ทองคำและเครื่องใช้ต่างๆ อันเป็นสัญญาถวายของราชบิดาของพระองค์ และของสัญญาถวายของพระองค์เองมายังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
1พกษ 15.18 แล้วอาสาทรงนำเงินและทองคำ ซึ่งเหลืออยู่ในทรัพย์สินแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สินของพระราชวัง มอบไว้ในมือของข้าราชการของพระองค์ และกษัตริย์อาสาทรงใช้เขาไปเฝ้าเบนฮาดัดโอรสของทับริมโมน ผู้เป็นโอรสของเฮซีโอนกษัตริย์แห่งซีเรีย ผู้อยู่ในเมืองดามัสกัสว่า
1พกษ 15.19 “มีพันธมิตรระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ ระหว่างพระชนกของข้าพระองค์และพระชนกของพระองค์ ดูเถิด ข้าพระองค์ได้ส่งบรรณาการเป็นเงินและทองคำมายังพระองค์ ขอพระองค์เสด็จไปเลิกพันธมิตรกับบาอาชากษัตริย์แห่งอิสราเอลเสีย เพื่อเขาจะได้ยกทัพกลับไปเสียจากข้าพระองค์”
1พกษ 20.3 ‘เงินและทองคำของท่านเป็นของเรา บรรดาภรรยาและเด็กๆ ที่ดีที่สุดของท่านก็เป็นของเราด้วย’”
1พกษ 20.5 บรรดาผู้สื่อสารได้กลับมาอีกกล่าวว่า “เบนฮาดัดกล่าวดังนี้ว่า ‘ข้าพเจ้าส่งข่าวมายังท่านว่า “จงส่งเงินและทองคำของท่าน ภรรยาและเด็กของท่านไปให้ข้าพเจ้า”
1พกษ 20.7 แล้วกษัตริย์แห่งอิสราเอลก็เรียกประชุมพวกผู้ใหญ่ทั้งปวงของแผ่นดินตรัสว่า “ขอตรองดูเถิด ดูว่าชายผู้นี้หาช่องก่อความลำบาก เพราะเขาให้คนมารับเมียและลูกของฉัน ทั้งเงินและทองคำของฉัน และฉันก็มิได้ปฏิเสธเขา”
1พกษ 22.48 เยโฮชาฟัททรงต่อกำปั่นทารชิช เพื่อจะไปขนทองคำจากโอฟีร์ แต่กำปั่นนั้นไปไม่ถึงเพราะไปแตกเสียที่เอซีโอนเกเบอร์
2พกษ 5.5 กษัตริย์แห่งซีเรียตรัสว่า “จงไปเถิด เราจะส่งสารไปยังกษัตริย์แห่งอิสราเอล” แล้วท่านก็ไป นำเงินหนักสิบตะลันต์ ทองคำหนักหกพันเชเขล และเสื้อสิบชุดไปด้วย
2พกษ 7.8 และเมื่อคนโรคเรื้อนเหล่านี้มาถึงที่ริมค่าย เขาก็เข้าไปในเต็นท์หนึ่งกินและดื่ม และขนเงิน ทองคำและเสื้อผ้าเอาไปซ่อนไว้ แล้วเขาก็กลับมาเข้าไปในอีกเต็นท์หนึ่งขนเอาข้าวของออกไปจากที่นั่นด้วยเอาไปซ่อนไว้
2พกษ 10.29 แต่เยฮูมิได้ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย คือวัวทองคำซึ่งอยู่ในเมืองเบธเอลและในเมืองดาน
2พกษ 12.13 แต่ว่าเงินที่นำมาถวายในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์นั้นมิได้นำไปใช้ในการทำอ่างเงิน ตะไกรตัดไส้ตะเกียง ชาม แตร หรือภาชนะทองคำใดๆ หรือภาชนะเงิน
2พกษ 12.18 เยโฮอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์ทรงนำเอาส่วนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่เยโฮชาฟัท และเยโฮรัม และอาหัสยาห์บรรพบุรุษของพระองค์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ถวายไว้นั้น และส่วนศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เอง และทองคำทั้งหมดที่พบในคลังพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และของสำนักพระราชวัง และส่งสิ่งเหล่านี้ไปกำนัลฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรีย แล้วฮาซาเอลก็ถอยทัพจากกรุงเยรูซาเล็ม
2พกษ 14.14 และพระองค์ทรงริบทองคำและเงินทั้งหมด และเครื่องใช้ทั้งหมดที่พบในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และในคลังของสำนักพระราชวัง พร้อมกับคนประกัน และพระองค์กลับไปยังสะมาเรีย
2พกษ 16.8 อาหัสทรงนำเอาเงินและทองคำซึ่งมีอยู่ในพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และในคลังสำนักพระราชวัง และส่งเป็นของกำนัลถวายแก่กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
2พกษ 18.14 และเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ทรงใช้ให้ไปทูลกษัตริย์แห่งอัสซีเรียที่เมืองลาคีชว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำผิด ขอถอนทัพไปเสียจากข้าพเจ้า ท่านจะปรับสักเท่าใด ข้าพเจ้าจะยอมทั้งสิ้น” และกษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้เรียกร้องเอาเงินสามร้อยตะลันต์ และทองคำสามสิบตะลันต์ จากเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์
2พกษ 18.16 ในครั้งนั้นเฮเซคียาห์ทรงลอกทองคำจากประตูทั้งหลายของพระวิหารแห่งพระเยโฮวาห์ และจากเสาประตูซึ่งเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ทรงบุทองคำไว้ และทรงมอบให้แก่กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
2พกษ 20.13 และเฮเซคียาห์ได้ทรงต้อนรับเขา และพระองค์ทรงพาเขาชมคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระองค์ ให้ชมเงิน ทองคำ และเครื่องเทศ และน้ำมันประเสริฐ และคลังพระแสงของพระองค์ทุกอย่างซึ่งมีในท้องพระคลัง ไม่มีสิ่งใดที่ในพระราชวังหรือในราชอาณาจักรของพระองค์ทั้งสิ้นซึ่งเฮเซคียาห์มิได้สำแดงแก่เขา
2พกษ 23.33 และฟาโรห์เนโคก็จับพระองค์ขังไว้ที่ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท เพื่อมิให้พระองค์ครอบครองในเยรูซาเล็ม และกำหนดบรรณาการจากแผ่นดินนั้นเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำหนึ่งตะลันต์
2พกษ 23.35 และเยโฮยาคิมก็มอบเงินและทองคำแก่ฟาโรห์ แต่พระองค์ทรงเก็บภาษีจากชาวแผ่นดินเพื่อมอบเงินตามบัญชาของฟาโรห์ พระองค์ทรงเร่งรัดเอาเงินและทองคำของประชาชนแห่งแผ่นดินนั้น จากทุกคนตามการประเมิน เพื่อมอบแก่ฟาโรห์เนโค
2พกษ 24.13 ได้ขนเอาบรรดาทรัพย์สินในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สินในสำนักพระราชวัง และตัดบรรดาเครื่องใช้ทองคำเป็นชิ้นๆ ซึ่งซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงสร้างไว้ในพระวิหารของพระเยโฮวาห์ ดังที่พระเยโฮวาห์ตรัสไว้ก่อนแล้ว
2พกษ 25.15 ทั้งถาดรองไฟด้วย กับชาม สิ่งใดที่ทำด้วยทองคำ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ก็ขนเอาไปเป็นทองคำ และสิ่งใดที่ทำด้วยเงินก็ขนเอาไปเป็นเงิน
1พศด 18.7 ดาวิดทรงยึดโล่ทองคำที่ผู้รับใช้ของฮาดัดเอเซอร์ถือ และทรงนำมาที่เยรูซาเล็ม
1พศด 18.10 พระองค์ทรงใช้ฮาโดรัมโอรสของพระองค์ไปเฝ้ากษัตริย์ดาวิดเพื่อรับเสด็จ และถวายพระพรที่พระองค์ทรงรบกับฮาดัดเอเซอร์และทรงชนะ (เพราะว่าฮาดัดเอเซอร์ได้สู้รบกับโทอูบ่อยๆ) และพระองค์ได้ส่งของทุกอย่างที่ทำด้วยทองคำ ด้วยเงิน และด้วยทองสัมฤทธิ์มาถวาย
1พศด 18.11 และกษัตริย์ดาวิดทูลถวายสิ่งเหล่านี้แด่พระเยโฮวาห์ พร้อมกับเงินและทองคำซึ่งพระองค์ทรงนำมาจากประชาชาติทั้งปวง จากเอโดม โมอับ คนอัมโมน คนฟีลิสเตีย และอามาเลข
1พศด 20.2 และดาวิดทรงถอดมงกุฎจากพระเศียรของกษัตริย์ของเขาทั้งหลาย พระองค์ทรงทราบว่ามงกุฎนั้นมีทองคำหนักหนึ่งตะลันต์ และมีเพชรพลอยต่างๆ ซึ่งต่อมาอยู่บนพระเศียรของดาวิด และพระองค์ทรงริบของจากเมืองนั้นได้ข้าวของเป็นอันมาก
1พศด 21.25 ดาวิดจึงทรงชำระให้โอรนันเป็นทองคำน้ำหนักหกร้อยเชเขลเพื่อที่นั้น
1พศด 22.14 และดูเถิด เราได้จัดเตรียมไว้เพื่อพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ด้วยความยากเหนื่อยอย่างยิ่ง เป็นทองคำหนักหนึ่งแสนตะลันต์ เงินหนักหนึ่งล้านตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์และเหล็กเหลือที่จะชั่ง เพราะมีมากมายเหลือเกิน เราได้จัดเตรียมตัวไม้และหินด้วย เจ้าจะเพิ่มเติมเข้าอีกก็ได้
1พศด 22.16 ส่วนทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ และเหล็กนั้นก็มีมากมายเหลือที่จะนับได้ ลุกขึ้นทำไปเถิด ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับเจ้า”
1พศด 28.14 พระองค์ทรงมอบน้ำหนักทองคำของเครื่องใช้ทองคำทุกอย่างสำหรับการปรนนิบัติแต่ละอย่าง น้ำหนักเงินของเครื่องใช้เงินทุกอย่างสำหรับงานปรนนิบัติแต่ละอย่าง
1พศด 28.15 น้ำหนักของเชิงประทีปทองคำและตะเกียงทองคำ น้ำหนักของเชิงประทีปแต่ละคันกับตะเกียงแต่ละดวง น้ำหนักเงินของเชิงประทีป ทั้งเชิงประทีปกับตะเกียงนั้น ตามที่จะใช้คันประทีปแต่ละคัน
1พศด 28.16 น้ำหนักทองคำสำหรับโต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์แต่ละโต๊ะ เงินสำหรับโต๊ะเงิน
1พศด 28.17 และขอเกี่ยวเนื้อ ชาม กับคนโทเป็นทองคำบริสุทธิ์ ชามทองคำและน้ำหนักทองคำของแต่ละลูก ชามเงินและน้ำหนักเงินของแต่ละลูก
1พศด 28.18 แท่นเครื่องหอมทำด้วยทองคำเนื้อละเอียดและน้ำหนักของแท่นนั้น ทั้งแผนผังสำหรับรถรบทองคำของเครูบ ซึ่งกางปีกออกปกหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์
1พศด 29.2 เพราะฉะนั้นเราจึงจัดเตรียมไว้สำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา เต็มความสามารถของเรา คือทองคำสำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองคำ และเงินสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเงิน และทองสัมฤทธิ์สำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ และเหล็กสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเหล็ก และไม้สำหรับสิ่งที่ทำด้วยไม้ มีพลอยสีน้ำข้าว และพลอยสำหรับฝัง พลวง หินลาย เพชรพลอยทุกชนิดและหินอ่อนมายมาย
1พศด 29.3 ยิ่งกว่านั้นอีกนอกจากสิ่งทั้งปวงที่เราจัดหาไว้สำหรับนิเวศบริสุทธิ์แล้ว เรายังมีทองคำและเงินเป็นสมบัติของเราเอง และเพราะความรักของเราที่มีต่อพระนิเวศของพระเจ้าของเรา เรามอบให้แก่พระนิเวศแห่งพระเจ้าของเรา
1พศด 29.4 ดังนี้ ทองคำสามพันตะลันต์ เป็นทองคำเมืองโอฟีร์ และเงินถลุงแล้วเจ็ดพันตะลันต์เพื่อจะบุผนังพระนิเวศ
1พศด 29.5 ทองคำสำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองคำ และเงินสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเงิน และเพื่องานทั้งสิ้นที่ช่างจะต้องทำด้วยมือ ใครบ้างเต็มใจที่จะถวายของพร้อมกับถวายตัวแด่พระเยโฮวาห์ในวันนี้”
1พศด 29.7 เขาทั้งหลายถวายเพื่องานปรนนิบัติแห่งพระนิเวศของพระเจ้า เป็นทองคำห้าพันตะลันต์ และหนึ่งหมื่นดาริค เงินหนึ่งหมื่นตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์หนึ่งหมื่นแปดพันตะลันต์ และเหล็กหนึ่งแสนตะลันต์
2พศด 1.15 และกษัตริย์ทรงกระทำให้เงินและทองคำเป็นของสามัญในกรุงเยรูซาเล็มเหมือนก้อนหิน และทรงกระทำให้มีไม้สนสีดาร์มากมายเหมือนไม้มะเดื่อแห่งหุบเขา
2พศด 2.7 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอส่งชายคนหนึ่งผู้ชำนาญการช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์และเหล็กและชำนาญในเรื่องผ้าสีม่วง สีแดงเข้มและสีฟ้า ทั้งเป็นผู้ชำนาญในการแกะสลัก เพื่อจะอยู่กับช่างฝีมือผู้อยู่กับข้าพเจ้าในยูดาห์และในเยรูซาเล็ม ผู้ซึ่งดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าได้จัดหาไว้
2พศด 2.14 บุตรชายของหญิงคนดาน บิดาของเขาเป็นชาวเมืองไทระ เขาชำนาญงานช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หินและไม้ และทำงานช่างผ้าสีม่วง สีฟ้า ผ้าป่านเนื้อละเอียดและผ้าสีแดงเข้ม และทำการแกะสลักทุกชนิด และสร้างตามแบบลวดลายใดๆที่จะกำหนดให้แก่เขา พร้อมกับช่างฝีมือของท่าน คือช่างฝีมือของดาวิดราชบิดาของท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า
2พศด 3.4 มุขด้านหน้าของพระนิเวศนั้นยาวยี่สิบศอก เท่ากับด้านกว้างของพระนิเวศ และส่วนสูงหนึ่งร้อยยี่สิบ พระองค์ทรงบุด้านในด้วยทองคำบริสุทธิ์
2พศด 3.6 พระองค์ทรงแต่งพระนิเวศด้วยฝังเพชรพลอยต่างๆเพื่อความสวยงาม ทองคำนั้นเป็นทองคำเมืองพารวายิม
2พศด 3.7 พระองค์จึงทรงบุพระนิเวศนั้นด้วยทองคำคือที่คาน ธรณีประตู ผนัง ประตู กับสลักรูปเครูบไว้บนผนัง
2พศด 3.9 น้ำหนักของตะปูห้าสิบเชเขลทองคำ และพระองค์ทรงบุห้องชั้นบนด้วยทองคำ
2พศด 3.10 ในที่บริสุทธิ์ที่สุดนั้น พระองค์ทรงสร้างเครูบไว้สองรูปด้วยไม้บุทองคำ
2พศด 4.7 แล้วพระองค์ทรงสร้างคันประทีปทองคำสิบคันตามที่กำหนดเกี่ยวกับคันประทีปนั้น และพระองค์ทรงตั้งไว้ในพระวิหาร อยู่ด้านขวาห้าคัน และด้านซ้ายห้าคัน
2พศด 4.8 พระองค์ทรงสร้างโต๊ะสิบตัวด้วย และตั้งไว้ในพระวิหาร อยู่ด้านขวาห้าตัวด้านซ้ายห้าตัว และพระองค์ทรงทำชามทองคำหนึ่งร้อยลูก
2พศด 4.19 และซาโลมอนจึงทรงกระทำเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเจ้า คือแท่นบูชาทองคำ โต๊ะขนมปังหน้าพระพักตร์
2พศด 4.20 คันประทีปและตะเกียงทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ เพื่อใช้ตามประทีปหน้าห้องหลังตามลักษณะ
2พศด 4.21 ดอกไม้ ตะเกียง และตะไกรตัดไส้ตะเกียง ทำด้วยทองคำ คือทองคำบริสุทธิ์ที่สุด
2พศด 4.22 ตะไกรตัดไส้ตะเกียง ชาม ช้อน และกระถางไฟ ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ส่วนทางเข้าของพระนิเวศคือ ประตูชั้นในของที่บริสุทธิ์ที่สุด และประตูพระวิหารคือประตูห้องโถงทำด้วยทองคำ
2พศด 8.18 และหุรามก็ให้ข้าราชการของพระองค์ส่งเรือ และข้าราชการที่คุ้นเคยกับทะเลไปให้ซาโลมอน และเขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์พร้อมกับข้าราชการของซาโลมอน และนำเอาทองคำจากที่นั่นหนักสี่ร้อยห้าสิบตะลันต์มายังกษัตริย์ซาโลมอน
2พศด 9.1 เมื่อพระราชินีแห่งเชบาทรงได้ยินกิตติศัพท์แห่งซาโลมอน พระนางก็เสด็จมายังเยรูซาเล็ม เพื่อทดลองพระองค์ด้วยปัญหายุ่งยากต่างๆ พร้อมด้วยข้าราชบริพารมากมาย กับอูฐบรรทุกเครื่องเทศและทองคำเป็นอันมาก และเพชรพลอยต่างๆ และเมื่อพระนางเสด็จมาถึงซาโลมอนแล้ว พระนางทูลเรื่องในใจของพระนางทุกประการ
2พศด 9.9 แล้วพระนางก็ถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบตะลันต์แก่กษัตริย์ ทั้งเครื่องเทศเป็นจำนวนมาก และเพชรพลอยต่างๆ ไม่มีเครื่องเทศใดๆเหมือนอย่างที่พระราชินีแห่งเมืองเชบาถวายแด่กษัตริย์ซาโลมอน
2พศด 9.10 ยิ่งกว่านั้นอีก ข้าราชการของหุรามและข้าราชการของซาโลมอนผู้นำทองคำมาจากโอฟีร์ ได้นำไม้ประดู่และเพชรพลอยต่างๆมา
2พศด 9.13 น้ำหนักทองคำที่นำมาส่งซาโลมอนในปีหนึ่งนั้น เป็นทองคำหกร้อยหกสิบหกตะลันต์
2พศด 9.14 นอกเหนือจากทองคำซึ่งนักการค้าและพ่อค้าได้นำมา และกษัตริย์ทั้งปวงของประเทศอาระเบีย และบรรดาเจ้าเมืองแห่งแผ่นดินได้นำทองคำและเงินมายังซาโลมอน
2พศด 9.15 กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างโล่ใหญ่สองร้อยอันด้วยทองคำทุบ โล่อันหนึ่งใช้ทองคำทุบหกร้อยเชเขล
2พศด 9.16 และพระองค์ทรงสร้างโล่สามร้อยอันด้วยทองคำทุบ โล่อันหนึ่งใช้ทองคำสามร้อยเชเขล และกษัตริย์ก็ทรงเก็บโล่ไว้ในพระตำหนักพนาเลบานอน
2พศด 9.17 กษัตริย์ทรงกระทำพระที่นั่งงาช้างขนาดใหญ่ด้วย และทรงบุด้วยทองคำบริสุทธิ์
2พศด 9.18 พระที่นั่งนั้นมีบันไดหกขั้น กับที่รองพระบาททำด้วยทองคำ ซึ่งติดอยู่กับพระที่นั่ง ทั้งสองข้างของพระที่นั่งมีที่วางพระหัตถ์ และสิงโตสองตัวยืนอยู่ข้างๆที่วางพระหัตถ์
2พศด 9.20 ภาชนะทั้งสิ้นสำหรับเครื่องดื่มของกษัตริย์ซาโลมอนทำด้วยทองคำ และภาชนะทั้งสิ้นของพระตำหนักพนาเลบานอนทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีที่ทำด้วยเงินเลย เงินนั้นถือว่าเป็นของไม่มีค่าอะไรในสมัยของซาโลมอน
2พศด 9.21 เพราะเรือของกษัตริย์แล่นไปยังทารชิชพร้อมกับข้าราชการของหุราม กำปั่นทารชิชนำทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง มาสามปีต่อครั้ง
2พศด 9.24 ทุกคนก็นำเครื่องบรรณาการของเขามา เป็นเครื่องทำด้วยเงิน เครื่องทำด้วยทองคำ และเครื่องแต่งกาย เครื่องอาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ ตามจำนวนกำหนดทุกๆปี
2พศด 12.9 ชิชักกษัตริย์แห่งอียิปต์จึงขึ้นมาต่อสู้เยรูซาเล็ม พระองค์ทรงเก็บเอาทรัพย์สินแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สมบัติในพระราชวัง พระองค์ทรงเก็บเอาไปทุกอย่าง พระองค์ทรงเก็บเอาโล่ทองคำซึ่งซาโลมอนทรงสร้างไว้นั้นไปด้วย
2พศด 13.8 และบัดนี้ท่านคิดว่าจะต่อต้านราชอาณาจักรของพระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ในมือของลูกหลานของดาวิด เพราะท่านทั้งหลายเป็นคนหมู่ใหญ่และมีลูกวัวทองคำซึ่งเยโรโบอัมสร้างไว้ให้ท่านเป็นพระ
2พศด 13.11 เขาถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ทุกเช้าทุกเย็น ทั้งเครื่องหอม ตั้งขนมปังหน้าพระพักตร์บนโต๊ะบริสุทธิ์ และดูแลคันประทีปทองคำพร้อมทั้งตะเกียง เพื่อให้ประทีปลุกอยู่ทุกเย็น เพราะเราได้รักษาพระบัญชากำชับของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา แต่ท่านได้ทอดทิ้งพระองค์เสีย
2พศด 15.18 และพระองค์ทรงนำของอุทิศถวายของราชบิดาของพระองค์และข้าวของที่พระองค์เองทรงอุทิศถวาย มีเงิน และทองคำ และเครื่องใช้เข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้า
2พศด 16.2 แล้วอาสาทรงเอาเงินและทองคำจากคลังของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์และราชสำนัก และส่งไปให้เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียผู้ประทับในเมืองดามัสกัสว่า
2พศด 16.3 “ขอให้มีสัญญาไมตรีระหว่างข้าพเจ้าและท่านดังที่มีอยู่กับพระชนกของข้าพเจ้าและพระชนกของท่าน ดูเถิด ข้าพเจ้าได้ส่งเงินและทองคำมายังท่าน ขอเสด็จไปทำลายสัญญาไมตรีของท่านซึ่งมีกับบาอาชากษัตริย์แห่งอิสราเอล เพื่อเขาจะถอยทัพไปจากข้าพเจ้า”
2พศด 21.3 พระราชบิดาของเขาทั้งหลายประทานเงิน ทองคำ และของอันมีค่ามากมาย พร้อมกับหัวเมืองที่มีป้อมในยูดาห์ แต่พระองค์ประทานราชอาณาจักรแก่เยโฮรัม เพราะว่าท่านเป็นโอรสหัวปี
2พศด 24.14 และเมื่อเขาได้กระทำสำเร็จแล้วเขาก็นำเงินที่เหลืออยู่มาหน้าพระพักตร์กษัตริย์และเยโฮยาดา และเขาเอาเงินนั้นทำเครื่องใช้สำหรับพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ คือเครื่องใช้สำหรับการปรนนิบัติ ทั้งสำหรับการถวายเครื่องบูชาและช้อน และภาชนะทองคำและเงิน และเขาทั้งหลายได้ถวายเครื่องเผาบูชาในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์เสมอตลอดชั่วอายุของเยโฮยาดา
2พศด 25.24 และพระองค์ทรงริบทองคำและเงินทั้งหมด และเครื่องใช้ทั้งสิ้นซึ่งพบในพระนิเวศของพระเจ้า ในความอารักขาของโอเบดเอโดม ทั้งคลังทรัพย์ของสำนักพระราชวัง พร้อมกับคนประกันด้วย และพระองค์เสด็จกลับไปยังสะมาเรีย
2พศด 32.27 เฮเซคียาห์ทรงมีราชทรัพย์และเกียรติใหญ่ยิ่ง และพระองค์ทรงสร้างคลังไว้สำหรับพระองค์ เพื่อเก็บเงิน ทองคำ และเพชรพลอยต่างๆ เครื่องเทศ โล่ และสำหรับทรัพย์สินที่มีค่าทุกชนิด
2พศด 36.3 แล้วกษัตริย์แห่งอียิปต์ทรงถอดพระองค์ในเยรูซาเล็ม และกำหนดให้แผ่นดินนั้นถวายบรรณาการเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำหนึ่งตะลันต์
อสร 1.4 และคนใดก็ตามที่เหลืออยู่ ไม่ว่าเขาจะอาศัยอยู่ ณ ที่ใด ขอให้คนซึ่งอยู่ในที่ของเขาช่วยเขาด้วยเงินและด้วยทองคำ ด้วยข้าวของและสัตว์ นอกเหนือจากเครื่องบูชาตามใจสมัครสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม’”
อสร 1.6 และทุกคนที่อยู่ใกล้เขาก็ได้ช่วยมือเขาด้วยเครื่องเงิน ด้วยทองคำ ด้วยข้าวของและด้วยสัตว์ และด้วยของมีค่า นอกเหนือจากทุกสิ่งที่ถวายบูชาตามใจสมัคร
อสร 1.9 และนี่เป็นจำนวนของสิ่งเหล่านั้น อ่างทองคำสามสิบ อ่างเงินหนึ่งพัน มีดยี่สิบเก้าเล่ม
อสร 1.10 ชามทองคำสามสิบ ชามเงินอีกชนิดหนึ่งมีสี่ร้อยสิบ และภาชนะอย่างอื่นหนึ่งพัน
อสร 1.11 ภาชนะที่ทำด้วยทองคำและทำด้วยเงินทั้งสิ้นรวมห้าพันสี่ร้อย ทั้งหมดนี้เชชบัสซาร์ได้นำขึ้นมา เมื่อได้นำพวกเชลยขึ้นมาจากบาบิโลนถึงกรุงเยรูซาเล็ม
อสร 2.69 เขาถวายตามกำลังของเขาแก่กองทรัพย์เพื่อพระราชกิจ เป็นทองคำหกหมื่นหนึ่งพันดาริค เงินห้าพันมาเน และเครื่องแต่งกายปุโรหิตหนึ่งร้อยตัว
อสร 5.14 และเครื่องใช้ทองคำและเงินของพระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ได้ทรงกวาดไปจากพระวิหารซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็มนั้น และทรงนำไปยังวิหารของบาบิโลน สิ่งเหล่านี้กษัตริย์ไซรัสทรงนำออกมาจากวิหารของบาบิโลน และทรงมอบไว้กับคนหนึ่งชื่อเชชบัสซาร์ ผู้ซึ่งพระองค์ทรงตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการเมือง
อสร 6.5 และเครื่องใช้ทองคำและเงินของพระนิเวศแห่งพระเจ้า ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ทรงนำออกมาจากพระวิหารที่อยู่ในเยรูซาเล็มนำมาไว้ที่บาบิโลนนั้น ให้คืนเสียและให้นำกลับไปยังพระวิหารซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม ไว้ตามที่ของสิ่งนั้นๆ ท่านจงเก็บไว้ในพระนิเวศแห่งพระเจ้า’
อสร 7.15 และให้นำเงินและทองคำซึ่งกษัตริย์และที่ปรึกษาของพระองค์สมัครใจถวายแด่พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ประทับในเยรูซาเล็ม
อสร 7.16 พร้อมทั้งเงินและทองคำทั้งสิ้นซึ่งเจ้าจะหาได้ทั่วไปในมณฑลบาบิโลน พร้อมกับของถวายด้วยใจสมัครของประชาชนและปุโรหิต เต็มใจถวายแด่พระนิเวศของพระเจ้าของเขา ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม
อสร 7.18 ส่วนเงินและทองคำที่เหลืออยู่นั้นเจ้าและพี่น้องของเจ้าเห็นดีที่จะทำประการใด ก็จงกระทำเถิด ตามน้ำพระทัยของพระเจ้าของเจ้า
อสร 8.25 และข้าพเจ้าได้ชั่งเงิน และทองคำ และเครื่องใช้ กับเครื่องบูชาสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา มอบให้เขาทั้งหลายซึ่งกษัตริย์และที่ปรึกษาและเจ้านายของพระองค์ และคนอิสราเอลทั้งปวงที่นั่นได้ถวายไว้
อสร 8.26 ข้าพเจ้าได้ชั่งใส่มือของเขาเป็นเงินหกร้อยห้าสิบตะลันต์ และเครื่องใช้ที่ทำด้วยเงินมีค่าหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำร้อยตะลันต์
อสร 8.27 ชามทองคำยี่สิบลูกมีค่าหนึ่งพันดาริค และเครื่องใช้ทองสัมฤทธิ์เนื้อละเอียดสุกใสสองลูกมีค่าเท่ากับทองคำ
อสร 8.28 และข้าพเจ้าบอกเขาว่า “ท่านทั้งหลายบริสุทธิ์ต่อพระเยโฮวาห์ และเครื่องใช้ก็บริสุทธิ์ และเงินกับทองคำเป็นของถวายด้วยใจสมัครแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย
อสร 8.30 บรรดาปุโรหิตและคนเลวีจึงรับเงินและทองคำที่ได้ชั่ง และเครื่องใช้ เพื่อนำไปยังเยรูซาเล็ม ยังพระนิเวศของพระเจ้าของเรา
อสร 8.33 ในวันที่สี่ภายในพระนิเวศของพระเจ้าของเรา ก็ชั่งเงิน ทองคำและเครื่องใช้ใส่มือของเมเรโมทปุโรหิต บุตรชายอุรียอาห์ และคนที่อยู่กับเขาคือเอเลอาซาร์บุตรชายฟีเนหัส และคนที่อยู่กับเขาทั้งหลายคือ โยซาบาด บุตรชายเยชูอา และโนอัดยาห์บุตรชายบินนุย คนเลวี
นหม 7.70 ประมุขของบรรพบุรุษบางคนได้ถวายให้แก่งาน ผู้ว่าราชการถวายเข้าพระคลังเป็นทองคำหนึ่งพันดาริค ชามห้าสิบลูก เสื้อปุโรหิตห้าร้อยสามสิบตัว
นหม 7.71 และประมุขของบรรพบุรุษบางคนถวายให้แก่พระคลังของงาน เป็นทองคำสองหมื่นดาริค เงินสองพันสองร้อยมาเน
นหม 7.72 และสิ่งที่ประชาชนส่วนที่เหลือถวายนั้น มีทองคำสองหมื่นดาริค เงินสองพันมาเน และเสื้อปุโรหิตหกสิบเจ็ดตัว
อสธ 1.6 มีผ้าม่านฝ้ายสีขาวและสีม่วงคล้ำ มีสายป่านและเชือกขนแกะสีม่วงคล้องห่วงเงินและเสาหินอ่อน ทั้งเตียงทองคำและเงินบนพื้นลาดปูนฝังหินแดง หินอ่อน มุกดา และหินอ่อนสีดำ
อสธ 1.7 เครื่องดื่มก็ใส่ถ้วยทองคำส่งให้ (เป็นถ้วยหลากชนิด) และเหล้าองุ่นของราชสำนักมากมายตามพระทัยกว้างขวางของกษัตริย์
อสธ 4.11 “ข้าราชการของกษัตริย์ทั้งสิ้นและประชาชนในบรรดามณฑลของกษัตริย์ทราบอยู่ว่า ถ้าชายหรือหญิงคนใดเข้าเฝ้ากษัตริย์ภายในพระลานชั้นในโดยมิได้ทรงเรียก ก็มีกฎหมายอยู่ข้อเดียวเหมือนกันหมด ให้ลงโทษถึงตาย เว้นเสียแต่ผู้ซึ่งกษัตริย์ยื่นธารพระกรทองคำออกรับคนนั้นจึงจะมีชีวิตอยู่ได้ ส่วนฉันกษัตริย์ก็มิได้ตรัสเรียกให้เข้าเฝ้ามาสามสิบวันแล้ว”
อสธ 5.2 เมื่อกษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นพระราชินีเอสเธอร์ประทับยืนอยู่ในพระลาน พระนางก็เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ พระองค์จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์แก่พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์ก็เสด็จเข้ามาแตะยอดธารพระกร
อสธ 8.4 กษัตริย์จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำแก่พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์ก็ทรงลุกขึ้นประทับยืนเฝ้ากษัตริย์
อสธ 8.15 เมื่อโมรเดคัยออกไปพ้นพระพักตร์กษัตริย์ สวมฉลองพระองค์สีฟ้าและสีขาว พร้อมกับมงกุฎทองคำใหญ่และเสื้อคลุมผ้าป่านเนื้อละเอียดสีม่วง ฝ่ายชาวนครสุสาก็โห่ร้องเปรมปรีดิ์
โยบ 3.15 หรือกับเจ้านายผู้มีทองคำ ผู้บรรจุเงินไว้เต็มบ้าน
โยบ 22.24 ท่านจะรวบรวมทองคำไว้เหมือนผงคลีดิน และทองคำเมืองโอฟีร์ไว้เหมือนหินในลำธาร
โยบ 23.10 ด้วยว่าพระองค์ทรงทราบทางที่ข้าไป เมื่อพระองค์ทรงทดสอบข้าแล้ว ข้าก็จะเป็นอย่างทองคำ
โยบ 28.1 “แน่ละ ต้องมีเหมืองสำหรับแร่เงิน และมีที่สำหรับทองคำที่เขาถลุง
โยบ 28.6 ก้อนหินของที่นั่นเป็นที่อยู่ของพลอยไพทูรย์ และมันมีผงทองคำ
โยบ 28.15 จะเอาทองคำซื้อก็ไม่ได้ และจะชั่งเงินให้ตามราคาก็ไม่ได้
โยบ 28.16 จะตีราคาเป็นทองคำโอฟีร์ก็ไม่ได้ หรือเป็นพลอยสีน้ำข้าวประเสริฐหรือพลอยไพทูรย์ก็ไม่ได้
โยบ 28.17 จะเทียบเท่าทองคำและแก้วผลึกก็ไม่ได้ หรือจะแลกกับเครื่องทองคำเนื้อดีก็ไม่ได้
โยบ 28.19 บุษราคัมแห่งเมืองเอธิโอเปีย ก็เปรียบกับพระปัญญาไม่ได้ หรือจะตีราคาเป็นทองคำบริสุทธิ์ก็ไม่ได้
โยบ 31.24 ถ้าข้ากระทำให้ทองคำเป็นที่ไว้ใจหรือพูดกับทองคำเนื้อดีว่า ‘ท่านเป็นที่วางใจของข้า’
โยบ 36.19 พระองค์จะสนพระทัยในทรัพย์สมบัติของท่าน หรือทองคำ หรือเรี่ยวแรงทั้งสิ้นหรือ เปล่าเลย
โยบ 42.11 และบรรดาพี่น้องชายหญิงของท่าน และบรรดาผู้ที่รู้จักท่านมาก่อนได้มาหาท่าน และรับประทานอาหารกับท่านในบ้านของท่าน และเขาทั้งหลายสำแดงความเห็นอกเห็นใจและเล้าโลมท่าน ด้วยเรื่องเหตุร้ายทั้งสิ้นซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงนำมาเหนือท่าน และต่างก็ให้เงินแผ่นหนึ่งกับแหวนทองคำวงหนึ่งแก่ท่าน
สดด 19.10 น่าปรารถนามากกว่าทองคำ เออ ยิ่งกว่าทองคำเนื้อดีมากนัก หวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งและรวงผึ้ง
สดด 21.3 เพราะพระองค์ทรงอำนวยพรดีแก่ท่าน พระองค์ทรงสวมมงกุฎทองคำบริสุทธิ์บนศีรษะของท่าน
สดด 45.9 ในหมู่สตรีผู้มีเกียรติของพระองค์ท่านมีราชธิดาของบรรดากษัตริย์ พระราชินีประดับทองคำเมืองโอฟีร์ประทับอยู่ข้างขวาพระหัตถ์พระองค์ท่าน
สดด 45.13 เจ้าหญิงประดับพระกายในห้องของพระนางเธอด้วยเสื้อผ้ายกทองคำ
สดด 68.13 ถึงแม้ท่านนอนอยู่ท่ามกลางคอกแกะ ท่านก็จะเหมือนปีกนกเขาที่บุด้วยเงิน และขนของมันที่บุด้วยทองคำ
สดด 72.15 ท่านผู้นั้นจะมีชีวิตยืนนาน คนจะถวายทองคำเมืองเชบาแก่ท่าน เขาจะอธิษฐานเผื่อท่านเรื่อยไป และจะอวยพรท่านวันยังค่ำ
สดด 105.37 แล้วพระองค์ทรงนำอิสราเอลออกไปพร้อมกับเงินและทองคำ และไม่มีสักคนหนึ่งในตระกูลของพระองค์ที่อ่อนแอ
สดด 115.4 รูปเคารพของคนเหล่านั้นเป็นเงินและทองคำ เป็นหัตถกรรมของมนุษย์
สดด 119.72 สำหรับข้าพระองค์ พระราชบัญญัติแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ก็ดีกว่าทองคำและเงินพันๆแท่ง
สดด 119.127 เพราะฉะนั้นข้าพระองค์รักพระบัญญัติของพระองค์ยิ่งกว่าทองคำ ยิ่งกว่าทองคำเนื้อดี
สดด 135.15 รูปเคารพของบรรดาประชาชาติเป็นเงินและทองคำ เป็นหัตถกรรมของมนุษย์
สภษ 8.10 จงรับคำสั่งสอนของเราแทนเงิน และความรู้แทนทองคำอย่างดี
สภษ 8.19 ผลของเราดีกว่าทองคำ แม้ทองคำเนื้อดี และผลได้ของเราดีกว่าเงินเนื้อบริสุทธิ์
สภษ 11.22 สตรีงามที่ปราศจากความเฉลียวฉลาด ก็เหมือนห่วงทองคำที่จมูกหมู
สภษ 16.16 ได้ปัญญาก็ดีกว่าได้ทองคำสักเท่าใด ที่จะได้ความเข้าใจก็ดีกว่าเลือกเอาเงิน
สภษ 17.3 เบ้ามีไว้สำหรับเงิน และเตาถลุงมีไว้สำหรับทองคำ และพระเยโฮวาห์ทรงทดลองใจ
สภษ 20.15 มีทองคำและทับทิมมีค่าเป็นอันมาก แต่ริมฝีปากที่มีความรู้ก็เป็นเพชรนิลจินดาประเสริฐ
สภษ 25.11 ถ้อยคำที่พูดเหมาะๆจะเหมือนผลแอบเปิ้ลทองคำในภาชนะเงิน
สภษ 25.12 คนตักเตือนที่ฉลาดกับหูที่เชื่อฟังก็เหมือนแหวนทองคำหรืออาภรณ์ทองคำเนื้อดี
สภษ 27.21 เบ้ามีไว้สำหรับเงิน เตาถลุงมีไว้สำหรับทองคำ คำสรรเสริญของคนจะพิสูจน์คน
ปญจ 12.6 ก่อนที่สายเงินจะขาด หรือชามทองคำจะบรรลัย หรือเหยือกน้ำจะแตกเสียที่น้ำพุ หรือล้อจะหักเสีย ณ ที่ขังน้ำ
พซม 1.10 แก้มทั้งสองของเธองามด้วยอาภรณ์ประดับเพชรพลอย ลำคอของเธอก็สวยมีสร้อยทองคำ
พซม 1.11 พวกฉันจะทำเครื่องประดับทองคำมีลูกปัดเงินประกอบ
พซม 3.10 พระองค์ทรงทำเสาพระวอนั้นด้วยเงิน แท่นประทับทำด้วยทองคำ และยี่ภู่ลาดด้วยผ้าสีม่วง ข้างในพระวอนั้นบุไว้ด้วยความรักโดยบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม
พซม 5.14 มือของเขาดุจวงแหวนทองคำอันประดับด้วยพลอยเขียว ท้องของเขาดุจเสางาช้างและประดับด้วยไพทูรย์
อสย 2.7 แผ่นดินของเขาเต็มด้วยเงินและทองคำ ทรัพย์สมบัติของเขาไม่มีสิ้นสุด แผ่นดินของเขาเต็มด้วยม้า รถรบของเขาไม่มีสิ้นสุด
อสย 2.20 ในวันนั้นคนจะเหวี่ยงรูปเคารพของตนออกไปอันทำด้วยเงิน และรูปเคารพของตนที่ทำด้วยทองคำ ซึ่งเขาทำไว้เพื่อตนเองจะนมัสการ ไปยังตัวตุ่นและตัวค้างคาว
อสย 13.12 เราจะกระทำให้คนมีค่ามากกว่าทองคำเนื้อดี และมนุษย์มีค่ามากกว่าทองคำแห่งโอฟีร์
อสย 13.17 ดูเถิด เราจะรบเร้าให้ชาวมีเดียมาสู้เขา ผู้ซึ่งไม่เอาใจใส่ในเรื่องเงิน และไม่ไยดีในเรื่องทองคำ
อสย 14.4 เจ้าจะยกคำภาษิตนี้กล่าวต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลนว่า “เออ ผู้บีบบังคับก็สงบไปแล้วหนอ เมืองทองคำก็สงบไปด้วยซิ
อสย 30.22 แล้วเจ้าจะทำลายรูปเคารพสลักอาบเงินของเจ้า และรูปเคารพหล่อชุบทองคำของเจ้า เจ้าจะกระจายมันไปอย่างผ้าอนามัย และเจ้าจะกล่าวแก่มันว่า “ไปให้พ้น”
อสย 31.7 เพราะในวันนั้น ทุกคนจะทิ้งรูปเคารพของตนที่ทำด้วยเงิน และรูปเคารพของตนที่ทำด้วยทองคำ ซึ่งมือของเจ้าได้ทำขึ้นอย่างบาปหนาสำหรับตัวเจ้า
อสย 39.2 และเฮเซคียาห์ทรงเปรมปรีดิ์เพราะเขาเหล่านั้น และทรงพาเขาชมคลังทรัพย์ของพระองค์ ชมเงิน ทองคำ และเครื่องเทศและน้ำมันประเสริฐ และคลังพระแสงทั้งสิ้นของพระองค์ ทุกอย่างซึ่งมีในท้องพระคลัง ไม่มีสิ่งใดที่ในพระราชวัง หรือในราชอาณาจักรทั้งสิ้นของพระองค์ซึ่งเฮเซคียาห์มิได้ทรงสำแดงแก่เขา
อสย 40.19 รูปเคารพสลักน่ะหรือ ช่างเขาหล่อมันไว้ ช่างทองเอาทองคำปิดไว้และหล่อสร้อยเงินให้
อสย 46.6 บรรดาผู้ที่โกยทองคำออกจากไถ้และชั่งเงินในตาชั่ง จ้างช่างทองคนหนึ่ง และเขาก็ทำให้เป็นพระ แล้วเขาทั้งหลายก็กราบลง เออ นมัสการเลย
อสย 60.6 มวลอูฐจะมาห้อมล้อมเจ้า อูฐหนุ่มจากมีเดียนและเอฟาห์ บรรดาเหล่านั้นจากเชบาจะมา เขาจะนำทองคำและกำยาน และจะบอกข่าวดีถึงกิจการอันน่าสรรเสริญของพระเยโฮวาห์
อสย 60.9 แน่นอนเกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา กำปั่นแห่งทารชิชก่อน เพื่อนำบุตรชายของเจ้ามาแต่ไกล นำเงินและทองคำของเขามาด้วย เพื่อพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเพื่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล เพราะพระองค์ได้ทรงกระทำให้เจ้าได้รับสง่าราศี
อสย 60.17 แทนทองสัมฤทธิ์ เราจะนำมาซึ่งทองคำ และแทนเหล็ก เราจะนำมาซึ่งเงิน แทนไม้ ทองสัมฤทธิ์ แทนหิน เหล็ก เราจะกระทำให้สันติภาพเป็นผู้ครอบครองของเจ้า และความชอบธรรมเป็นนายงานของเจ้า
ยรม 4.30 เจ้าผู้ที่ถูกทิ้งร้างเอ๋ย ที่เจ้าแต่งตัวสีแดงนั้นเจ้าทำอะไรกัน และที่เจ้าประดับตัวด้วยอาภรณ์ทองคำ ที่เจ้าขยายดวงตาให้กว้างด้วยแต้มสี เออ เจ้าแต่งตัวให้งามเสียเปล่า คนรักของเจ้าจะดูหมิ่นเจ้า เขาทั้งหลายจะแสวงหาชีวิตของเจ้า
ยรม 10.9 เครื่องเงินทุบนั้นเขาเอามาจากทารชิช และเอาทองคำมาจากเมืองอุฟาส เป็นผลงานของช่างฝีมือ และเป็นผลน้ำมือของช่างทอง เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นสีครามและสีม่วง เป็นผลงานของคนชำนาญทั้งนั้น
ยรม 51.7 บาบิโลนได้เคยเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ กระทำให้แผ่นดินโลกทั้งสิ้นมึนเมาไป บรรดาประชาชาติได้ดื่มเหล้าองุ่นของเธอ เพราะฉะนั้นประชาชาติต่างจึงบ้าไป
ยรม 52.19 ทั้งอ่าง ถาดรองไฟ และชาม และหม้อขนาดใหญ่ และเชิงเทียน และช้อน และอ่างน้ำ อะไรที่ทำด้วยทองคำ ผู้บังคับบัญชาทหารรักษาพระองค์ก็เอาไปเป็นทองคำ อะไรที่ทำด้วยเงินก็เอาไปเป็นเงิน
พคค 4.1 นี่อย่างไรหนอ ทองคำจึงมีสีสลัวและทองคำเนื้อดีก็เปลี่ยนไป เพชรพลอยแห่งสถานบริสุทธิ์ทิ้งอยู่เกลื่อนกลาดตามทุกหัวถนน
อสค 7.19 เขาจะโยนเงินของเขาไปในถนน และทองคำของเขาจะถูกเอาออกไปเสีย เงินและทองของเขาไม่อาจที่จะช่วยเขาให้พ้นในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ เขาจะให้หายหิว หรือบรรจุให้เต็มท้องด้วยเงินทองก็ไม่ได้ เพราะว่าเป็นสิ่งที่สะดุดให้เขาทำความชั่วช้า
อสค 16.13 เราก็ประดับเจ้าด้วยทองคำและเงิน และเสื้อผ้าของเจ้าก็เป็นผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าไหมและผ้าปัก เจ้ากินยอดแป้ง น้ำผึ้งและน้ำมัน เจ้างามเลิศทีเดียว และเจ้าเจริญขึ้นเป็นชั้นจ้าว
อสค 16.17 เจ้ายังเอาเครื่องรูปพรรณอันงามของเจ้า ซึ่งเป็นทองคำของเราและเงินของเรา ซึ่งเราได้ให้แก่เจ้า แล้วเจ้าสร้างเป็นรูปผู้ชายสำหรับเจ้า และเจ้าก็เล่นชู้อยู่กับรูปเหล่านั้น
อสค 27.22 พ่อค้าทั้งหลายของเมืองเชบาและเมืองราอามาห์ก็ค้าขายกับเจ้า เขาเอาเครื่องเทศชนิดดีๆทั้งสิ้นและเพชรพลอยทุกชนิด และทองคำมาแลกสินค้ากับเจ้า
อสค 28.4 เจ้าหาทรัพย์สมบัติมาสำหรับตนโดยสติปัญญาและความเข้าใจของเจ้า และได้รวบรวมทองคำและเงินมาไว้ในคลังของเจ้า
อสค 28.13 เจ้าเคยอยู่ในเอเดน พระอุทยานของพระเจ้า เพชรพลอยทุกอย่างเป็นเสื้อของเจ้า คือทับทิม บุษราคัม เพชร พลอยเขียว พลอยสีน้ำข้าว และหยก ไพทูรย์ มรกต พลอยสีแดงเข้มและทองคำ ความเชี่ยวชาญแห่งรำมะนาและปี่ของเจ้าได้จัดเตรียมไว้ในวันที่สร้างเจ้าขึ้นมา
ดนล 2.35 แล้วส่วนเหล็ก ส่วนดิน ส่วนทองสัมฤทธิ์ ส่วนเงินและส่วนทองคำ ก็แตกเป็นชิ้นๆพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบจากลานนวดข้าวในฤดูร้อน ลมก็พัดพาเอาไป จึงหาร่องรอยไม่พบเสียเลย แต่ก้อนหินที่กระทบปฏิมากรนั้นกลายเป็นภูเขาใหญ่จนเต็มพิภพ
ดนล 2.38 และได้ทรงมอบไว้ในหัตถ์พระองค์ท่าน ซึ่งบุตรทั้งหลายของมนุษย์ สัตว์ในทุ่งนาและนกในอากาศ ไม่ว่ามันจะอาศัยอยู่ ณ ที่ใดๆให้แก่พระองค์ กระทำให้พระองค์ปกครองมันได้ทั้งหมด เศียรทองคำนั้นคือพระองค์เอง
ดนล 2.45 ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรก้อนหินถูกตัดออกจากภูเขามิใช่ด้วยมือ และก้อนหินนั้นได้กระทำให้เหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดิน เงิน และทองคำแตกเป็นชิ้นๆ พระเจ้ายิ่งใหญ่ได้ทรงให้กษัตริย์รู้ว่าอะไรจะบังเกิดมาภายหลังนี้ พระสุบินนั้นเที่ยงแท้และคำแก้พระสุบินก็แน่นอน”
ดนล 3.1 กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้สร้างปฏิมากรรูปหนึ่งด้วยทองคำ สูงหกสิบศอก กว้างหกศอก ทรงตั้งไว้ ณ ที่ราบดูรา ในเมืองบาบิโลน
ดนล 3.5 เมื่อท่านได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่ ปี่ถุง และเครื่องดนตรีทุกชนิด ให้ท่านทั้งหลายกราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ ซึ่งกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้ทรงตั้งไว้
ดนล 3.7 เพราะฉะนั้นพอประชาชนได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่และเครื่องดนตรีทุกชนิด บรรดาชนชาติ ประชาชาติทั้งปวงและภาษาทั้งหลาย ก็กราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้ทรงตั้งไว้
ดนล 3.10 โอ ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทรงออกกฤษฎีกาแล้วว่า ทุกคนผู้ได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่ ปี่ถุง และเครื่องดนตรีทุกชนิด ก็ให้กราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ
ดนล 3.12 มียิวบางคนที่พระองค์ได้แต่งตั้งให้จัดราชการในเมืองบาบิโลน คือชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโก โอ ข้าแต่กษัตริย์ คนเหล่านี้ไม่เชื่อฟังพระองค์ เขามิได้ปฏิบัติพระของพระองค์ หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งพระองค์ได้ทรงตั้งไว้”
ดนล 3.14 เนบูคัดเนสซาร์ทรงกล่าวแก่เขาว่า “โอ ชัดรัค เมชาค และเอเบดเนโกเอ๋ย เป็นความจริงหรือไม่ที่เจ้ามิได้ปรนนิบัติพระของเรา หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งเราได้ตั้งไว้
ดนล 3.18 แต่ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น โอ ข้าแต่กษัตริย์ ขอพระองค์ทรงทราบว่า พวกข้าพระองค์จะไม่ปรนนิบัติพระของพระองค์ หรือนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งพระองค์ได้ทรงตั้งขึ้น”
ดนล 5.2 เมื่อเบลชัสซาร์ทรงลิ้มรสเหล้าองุ่นแล้ว จึงมีพระบัญชาให้นำภาชนะทองคำและเงินซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ราชบิดาได้ทรงกวาดมาจากพระวิหารในกรุงเยรูซาเล็ม ออกมาให้กษัตริย์และเจ้านายของพระองค์ ทั้งพระสนมและนางห้ามจะได้ใช้ใส่เหล้าดื่ม
ดนล 5.3 เขาทั้งหลายจึงนำภาชนะทองคำซึ่งได้กวาดมาจากพระวิหาร คือพระนิเวศของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็ม และกษัตริย์และเจ้านายของพระองค์ ทั้งพระสนมและนางห้ามก็ได้ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น
ดนล 5.4 เขาทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญพระที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้และหิน
ดนล 5.7 กษัตริย์รับสั่งเสียงดัง ให้นำหมอดูและคนเคลเดีย และหมอดูฤกษ์ยามเข้ามาเฝ้า และกษัตริย์ตรัสกับพวกนักปราชญ์กรุงบาบิโลนว่า “ผู้ใดที่อ่านข้อเขียนนี้และแปลความให้เราได้ เราจะให้ผู้นั้นสวมเสื้อสีม่วง และสวมสร้อยคอทองคำ และเราจะตั้งให้เป็นอุปราชตรีในราชอาณาจักรของเรา”
ดนล 5.16 แต่เราได้ยินว่าท่านให้คำแปลและแก้ปัญหาได้ บัดนี้ถ้าท่านอ่านข้อความและแปลความหมายให้ได้ จะให้ท่านสวมเสื้อสีม่วง และสวมสร้อยคอทองคำ และจะตั้งท่านให้เป็นอุปราชตรีในราชอาณาจักร”
ดนล 5.23 แต่ทรงยกองค์พระองค์ขึ้นสู้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์ และทรงให้นำภาชนะแห่งพระนิเวศของพระองค์มาต่อพระพักตร์พระองค์ แล้วพระองค์ พวกเจ้านายของพระองค์ พระสนม และนางห้ามของพระองค์ก็ดื่มเหล้าองุ่นจากภาชนะเหล่านั้น และพระองค์ทรงสรรเสริญพระที่ทำด้วยเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งจะดูหรือฟัง หรือรู้เรื่องก็ไม่ได้ แต่พระองค์มิได้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าซึ่งลมปราณของพระองค์อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และทางทั้งสิ้นของพระองค์ก็ขึ้นอยู่กับพระองค์
ดนล 5.29 แล้วเบลชัสซาร์ก็ทรงบัญชาและเขาได้ให้ดาเนียลสวมเสื้อสีม่วง และให้สวมสร้อยคอทองคำ และทรงให้ประกาศเกี่ยวกับเรื่องของท่านว่า ท่านได้เป็นอุปราชตรีในราชอาณาจักร
ดนล 11.8 ท่านจะขนเอาบรรดาพระพร้อมทั้งพวกเจ้านายของเขา และเครื่องใช้วิเศษที่ทำด้วยเงินและทองคำไปยังอียิปต์ และท่านจะคงอยู่นานกว่ากษัตริย์แห่งถิ่นเหนืออีกหลายปี
ดนล 11.38 แต่ในที่ของเขา เขาจะถวายเกียรติแก่พระของป้อมปราการ พระองค์หนึ่งที่บรรพบุรุษของเขาไม่รู้จัก เขาก็จะให้เกียรติด้วยทองคำและเงิน ด้วยเพชรพลอยต่างๆ ด้วยของขวัญอันมีค่า
ฮชย 8.4 เขาทั้งหลายได้แต่งตั้งกษัตริย์ แต่ไม่ใช่โดยเรา เขาทั้งหลายตั้งเจ้านาย แต่เราไม่รู้เรื่องเลย พวกเขาได้สร้างรูปเคารพทั้งหลายด้วยเงินและทองคำของเขา เพื่อพวกเขาจะถูกตัดขาดออกเสีย
ยอล 3.5 เพราะเจ้าได้เอาเงินของเราและทองคำของเราไป และเอาทรัพย์สมบัติมั่งคั่งของเราไปยังบรรดาวิหารของเจ้า
นฮม 2.9 ปล้นเอาเงินซิ ปล้นเอาทองคำ มีทรัพย์สมบัติมากมายไม่รู้สิ้นสุด มีของมีค่าทุกอย่างเป็นทรัพย์มั่งคั่ง
ฮบก 2.19 วิบัติแก่ผู้ที่กล่าวแก่สิ่งที่ทำด้วยไม้ว่า ‘จงตื่นเถิด’ แก่หินใบ้ว่า ‘จงลุกขึ้นเถิด’ สิ่งนี้สั่งสอนอะไรได้หรือ ดูเถิด สิ่งนั้นกะไหล่ทองคำหรือเงิน แต่ไม่มีลมหายใจในสิ่งนั้นเลย
ศฟย 1.18 เงินหรือทองคำของเขาก็ดีจะไม่สามารถช่วยเขาให้พ้นได้ในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ แผ่นดินทั้งสิ้นจะถูกเผาผลาญในไฟแห่งความหวงแหนของพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงกำจัดคนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอย่างรวดเร็ว
ฮกก 2.8 เงินเป็นของเรา และทองคำเป็นของเรา พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้แหละ
ศคย 4.2 และท่านถามข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นอะไร” ข้าพเจ้าตอบว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าเห็นเชิงเทียนทำด้วยทองคำล้วนอันหนึ่ง มีชามอยู่ที่ยอด และมีตะเกียงอยู่บนนั้นเจ็ดดวง และมีท่อเจ็ดท่อนำไปยังตะเกียงซึ่งอยู่บนยอดนั้นดวงละท่อ
ศคย 4.12 และข้าพเจ้าถามท่านเป็นครั้งที่สองว่า “กิ่งทั้งสองของต้นมะกอกเทศ ซึ่งอยู่ข้างท่อทองคำทั้งสอง ซึ่งเทน้ำมันออกนั้นคืออะไร”
ศคย 6.11 จงเอาเงินและทองคำทำเป็นมงกุฎหลายมงกุฎ และสวมบนศีรษะของโยชูวาบุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต
ศคย 13.9 เราจะเอาหนึ่งในสามนี้ใส่ในไฟและถลุงเขาเหมือนถลุงเงิน และลองดูเขาเหมือนทดลองทองคำ เขาจะร้องทูลออกนามของเราและเราจะฟังเขา เราจะกล่าวว่า ‘เขาทั้งหลายเป็นชนชาติของเรา’ และเขาจะกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์คือพระเจ้าของข้าพเจ้า’”
ศคย 14.14 แม้ว่ายูดาห์ก็จะต่อสู้กันที่เยรูซาเล็ม ทรัพย์สมบัติของประชาชาติทั้งสิ้นที่อยู่ล้อมรอบจะถูกเก็บ มีทองคำ เงิน และเสื้อผ้ามากมาย
มลค 3.3 ท่านจะนั่งลงอย่างช่างหลอมและช่างถลุงเงิน และท่านจะชำระลูกหลานของเลวีให้บริสุทธิ์ และถลุงเขาอย่างถลุงทองคำและถลุงเงิน เพื่อเขาจะได้นำเครื่องบูชาอันชอบธรรมถวายแด่พระเยโฮวาห์
มธ 2.11 ครั้นพวกเขาเข้าไปในเรือนก็พบกุมารกับนางมารีย์มารดา จึงกราบถวายนมัสการกุมารนั้น แล้วเปิดหีบหยิบทรัพย์ของเขาออกมาถวายแก่กุมารเป็นเครื่องบรรณาการ คือ ทองคำ กำยาน และมดยอบ
มธ 10.9 อย่าหาเหรียญทองคำ หรือเงิน หรือทองแดงไว้ในไถ้ของท่าน
มธ 23.16 วิบัติแก่เจ้า คนนำทางตาบอด เจ้ากล่าวว่า ‘ผู้ใดจะปฏิญาณอ้างพระวิหาร คำปฏิญาณนั้นไม่ผูกมัด แต่ผู้ใดจะปฏิญาณอ้างทองคำของพระวิหาร ผู้นั้นจะต้องกระทำตามคำปฏิญาณ’
มธ 23.17 คนโฉดเขลาตาบอด สิ่งไหนจะสำคัญกว่า ทองคำหรือพระวิหารซึ่งกระทำให้ทองคำนั้นศักดิ์สิทธิ์
1คร 3.12 แล้วบนรากนั้นถ้าผู้ใดจะก่อขึ้นด้วยทองคำ เงิน เพชรพลอย ไม้ หญ้าแห้งหรือฟาง
ฮบ 9.4 ห้องนั้นมีแท่นทองคำสำหรับถวายเครื่องหอม และมีหีบพันธสัญญาหุ้มด้วยทองคำทุกด้าน ในหีบนั้นมีโถทองคำใส่มานา และมีไม้เท้าของอาโรนที่ออกช่อ และมีแผ่นศิลาพันธสัญญา
ยก 2.2 เพราะว่าถ้ามีคนหนึ่งสวมแหวนทองคำและแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายอย่างดีเข้ามาในที่ประชุมของท่าน และมีคนจนคนหนึ่งแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าซอมซ่อเข้ามาด้วย
1ปต 1.7 เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน อันประเสริฐยิ่งกว่าทองคำซึ่งพินาศไปได้ ถึงแม้ว่าความเชื่อนั้นถูกลองด้วยไฟ จะได้เป็นเหตุให้เกิดความสรรเสริญ เกิดเกียรติและสง่าราศี ในเวลาที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาปรากฏ
วว 1.12 ข้าพเจ้าจึงเหลียวมาทางพระสุรเสียงที่ตรัสแก่ข้าพเจ้านั้น ครั้นเหลียวแล้วข้าพเจ้าก็เห็นคันประทีปทองคำเจ็ดคัน
วว 1.13 และในท่ามกลางคันประทีปทั้งเจ็ดคันนั้น มีผู้หนึ่งเหมือนกับบุตรมนุษย์ ทรงฉลองพระองค์กรอมพระบาท และทรงคาดผ้ารัดประคดทองคำที่พระอุระ
วว 1.20 ส่วนความลึกลับของดาวทั้งเจ็ดดวงซึ่งเจ้าได้เห็นในมือข้างขวาของเรา และแห่งคันประทีปทองคำทั้งเจ็ดนั้น ก็คือ ดาวทั้งเจ็ดดวงได้แก่ทูตสวรรค์ของคริสตจักรทั้งเจ็ด และคันประทีปเจ็ดคันซึ่งเจ้าได้เห็นแล้วนั้นได้แก่คริสตจักรทั้งเจ็ด”
วว 2.1 “จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัสว่า ‘พระองค์ผู้ทรงถือดาวทั้งเจ็ดไว้ในพระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์ และดำเนินอยู่ท่ามกลางคันประทีปทองคำทั้งเจ็ดนั้นตรัสดังนี้ว่า
วว 3.18 เราเตือนสติเจ้าให้ซื้อทองคำที่หลอมให้บริสุทธิ์ในไฟแล้วจากเรา เพื่อเจ้าจะได้เป็นคนมั่งมี และเสื้อผ้าขาวเพื่อจะนุ่งห่มได้ และเพื่อความละอายแห่งกายเปลือยเปล่าของเจ้าจะไม่ได้ปรากฏ และเอายาทาตาของเจ้าเพื่อเจ้าจะแลเห็นได้
วว 4.4 และล้อมรอบพระที่นั่งนั้นมีที่นั่งอีกยี่สิบสี่ที่นั่ง และข้าพเจ้าได้เห็นผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนนั่งอยู่บนที่นั่งเหล่านั้น ทุกคนนุ่งห่มเสื้อสีขาว และสวมมงกุฎทองคำบนศีรษะ
วว 5.8 เมื่อพระองค์ทรงรับหนังสือม้วนนั้นแล้ว สัตว์ทั้งสี่กับผู้อาวุโสยี่สิบสี่คนนั้นก็ทรุดตัวลงจำเพาะพระพักตร์พระเมษโปดก ทุกคนถือพิณเขาคู่และถือขันทองคำบรรจุเครื่องหอม ซึ่งเป็นคำอธิษฐานของพวกวิสุทธิชนทั้งปวง
วว 8.3 และทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งถือกระถางไฟทองคำออกมายืนอยู่ที่แท่น และทรงประทานเครื่องหอมเป็นอันมากแก่ทูตองค์นั้น เพื่อให้ถวายร่วมกับคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งปวงบนแท่นทองคำที่อยู่หน้าพระที่นั่งนั้น
วว 9.7 ตั๊กแตนนั้นมีรูปร่างเหมือนม้าที่ผูกเครื่องพร้อมสำหรับออกศึก บนหัวมีสิ่งหนึ่งที่ดูเหมือนมงกุฎทองคำ หน้ามันเหมือนหน้ามนุษย์
วว 9.13 เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่หกเป่าแตรขึ้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงออกมาจากเชิงงอนมุมทั้งสี่ของแท่นทองคำที่อยู่เบื้องพระพักตร์พระเจ้า
วว 9.20 มนุษย์ทั้งหลายที่เหลืออยู่ ที่มิได้ถูกฆ่าด้วยภัยพิบัติเหล่านี้ ยังไม่ได้กลับใจเสียใหม่จากงานที่มือเขาได้กระทำ ไม่ได้เลิกบูชาผี บูชา ‘รูปเคารพที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ หินและไม้ รูปเคารพเหล่านั้นจะดูหรือฟังหรือเดินก็ไม่ได้’
วว 14.14 ข้าพเจ้าได้แลเห็น และดูเถิด มีเมฆขาว และมีผู้หนึ่งประทับบนเมฆนั้นเหมือนกับบุตรมนุษย์ สวมมงกุฎทองคำบนพระเศียร และพระหัตถ์ถือเคียวอันคม
วว 15.6 และทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์ที่ถือภัยพิบัติทั้งเจ็ด ได้ออกมาจากพระวิหารนั้น นุ่งห่มผ้าป่านสีขาวและบริสุทธิ์ และคาดรัดประคดทองคำ
วว 15.7 และสัตว์ตัวหนึ่งในสี่ตัวนั้นได้เอาขันทองคำเจ็ดใบเต็มด้วยพระพิโรธของพระเจ้า ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ ส่งให้แก่ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์นั้น
วว 17.4 หญิงนั้นนุ่งห่มด้วยผ้าสีม่วงและสีแดงเข้ม และประดับด้วยเครื่องทองคำ เพชรพลอยต่างๆและไข่มุก หญิงนั้นถือถ้วยทองคำที่เต็มด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนและของโสโครกแห่งการล่วงประเวณีของตน
วว 18.12 สินค้าเหล่านั้นคือ ทองคำ เงิน เพชรพลอยต่างๆ ไข่มุก ผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วง ผ้าไหม ผ้าสีแดงเข้ม ไม้หอมทุกชนิด บรรดาภาชนะที่ทำด้วยงา บรรดาภาชนะไม้ที่มีราคามาก ภาชนะทองสัมฤทธิ์ ภาชนะเหล็ก ภาชนะหินอ่อน
วว 18.16 ว่า “อนิจจาเอ๋ย อนิจจาเอ๋ย มหานครนั้น ที่ได้นุ่งห่มผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วง และผ้าสีแดงเข้ม ที่ได้ประดับด้วยทองคำ เพชรพลอยต่างๆและไข่มุกนั้น
วว 21.15 ทูตสวรรค์องค์ที่พูดกับข้าพเจ้านั้น ถือไม้วัดทองคำเพื่อจะวัดเมือง และวัดประตูและกำแพงของเมืองนั้น
วว 21.18 กำแพงเมืองนั้นก่อด้วยพลอยหยก และเมืองนั้นเป็นทองคำบริสุทธิ์ สุกใสดุจแก้ว
วว 21.21 ประตูทั้งสิบสองประตูนั้นเป็นไข่มุกสิบสองเม็ด ประตูละเม็ด และถนนในเมืองนั้นเป็นทองคำบริสุทธิ์ ใสราวกับแก้ว

ทองคำเนื้อดี ( 17 )
ปฐก 2.12 ทองคำที่แผ่นดินนั้นเป็นทองคำเนื้อดี มียางไม้หอม และพลอยสีน้ำข้าว
2พศด 3.5 ห้องโถงพระองค์ทรงบุด้วยไม้สนสามใบ และบุด้วยทองคำเนื้อดี และทำต้นอินทผลัมและลูกโซ่ประดับไว้บนนั้น
2พศด 3.8 และพระองค์ทรงสร้างที่บริสุทธิ์ที่สุด คือความยาวของที่นั้นตามความกว้างของพระนิเวศ เป็นยี่สิบศอก และกว้างยี่สิบศอก พระองค์ทรงบุด้วยทองคำเนื้อดีหนักหกร้อยตะลันต์
โยบ 31.24 ถ้าข้ากระทำให้ทองคำเป็นที่ไว้ใจหรือพูดกับทองคำเนื้อดีว่า ‘ท่านเป็นที่วางใจของข้า’
สดด 19.10 น่าปรารถนามากกว่าทองคำ เออ ยิ่งกว่าทองคำเนื้อดีมากนัก หวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งและรวงผึ้ง
สดด 119.127 เพราะฉะนั้นข้าพระองค์รักพระบัญญัติของพระองค์ยิ่งกว่าทองคำ ยิ่งกว่าทองคำเนื้อดี
สภษ 3.14 เพราะผลที่ได้จากปัญญาย่อมดีกว่าผลที่ได้จากเงินและกำไรนั้นดีกว่าทองคำเนื้อดี
สภษ 8.19 ผลของเราดีกว่าทองคำ แม้ทองคำเนื้อดี และผลได้ของเราดีกว่าเงินเนื้อบริสุทธิ์
สภษ 25.12 คนตักเตือนที่ฉลาดกับหูที่เชื่อฟังก็เหมือนแหวนทองคำหรืออาภรณ์ทองคำเนื้อดี
พซม 5.11 ศีรษะของเขาดังทองคำเนื้อดี ผมของเขาหยิกและดำเหมือนนกกา
พซม 5.15 ขาของเขาดุจเสาหินอ่อนตั้งบนฐานเสียบทองคำเนื้อดี สีหน้าของเขาดุจเลบานอนประเสริฐอย่างไม้สนสีดาร์
อสย 13.12 เราจะกระทำให้คนมีค่ามากกว่าทองคำเนื้อดี และมนุษย์มีค่ามากกว่าทองคำแห่งโอฟีร์
พคค 4.1 นี่อย่างไรหนอ ทองคำจึงมีสีสลัวและทองคำเนื้อดีก็เปลี่ยนไป เพชรพลอยแห่งสถานบริสุทธิ์ทิ้งอยู่เกลื่อนกลาดตามทุกหัวถนน
พคค 4.2 บุตรชายผู้ประเสริฐของกรุงศิโยนมีค่าเปรียบได้กับทองคำเนื้อดีนั้น ถูกตีราคาเพียงเท่าหม้อดินที่ปั้นขึ้นด้วยมือของช่างหม้อเท่านั้นหนอ
ดนล 2.32 เศียรของปฏิมากรนี้เป็นทองคำเนื้อดี อกและแขนเป็นเงิน ท้องและโคนขาเป็นทองสัมฤทธิ์
ดนล 10.5 ข้าพเจ้าแหงนขึ้นมอง ดูเถิด มีชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าป่าน มีทองคำเนื้อดีเมืองอุฟาสคาดเอวไว้
ศคย 9.3 ไทระได้สร้างป้อมปราการให้แก่ตนเอง และสะสมเงินไว้เป็นกองอย่างกองฝุ่น และทองคำเนื้อดีอย่างโคลนตามถนน

ทองแดง ( 3 )
มธ 10.9 อย่าหาเหรียญทองคำ หรือเงิน หรือทองแดงไว้ในไถ้ของท่าน
มก 12.42 มีหญิงม่ายคนหนึ่งเป็นคนจนเอาเหรียญทองแดงสองอัน มีค่าประมาณสลึงหนึ่งมาใส่ไว้
ลก 21.2 พระองค์ทอดพระเนตรเห็นหญิงม่ายคนหนึ่งเป็นคนจนนำเหรียญทองแดงสองอันมาใส่ด้วย

ท้องถิ่น ( 14 )
กดว 21.20 และจากบาโมทถึงหุบเขาซึ่งอยู่ในท้องถิ่นโมอับข้างยอดเขาปิสกาห์ซึ่งมองลงมาเห็นเยชิโมน
ยชว 13.2 ต่อไปนี้เป็นแผ่นดินที่ยังเหลืออยู่ คือ ท้องถิ่นฟีลิสเตียทั้งหมด และท้องถิ่นของคนเกชูร์ทั้งหมด
ยชว 13.11 กับเขตกิเลอาดและท้องถิ่นของคนเกชูร์และคนมาอาคาห์ และภูเขาเฮอร์โมนทั้งหมด และเมืองบาชานทั้งสิ้นจนถึงเมืองสาเลคาห์
ยชว 22.10 และเมื่อเขาทั้งหลายมาถึงท้องถิ่นที่ใกล้แม่น้ำจอร์แดนที่อยู่ในแผ่นดินคานาอัน คนรูเบน คนกาด และคนมนัสเสห์ครึ่งตระกูล ได้สร้างแท่นบูชาแท่นหนึ่งที่ใกล้แม่น้ำจอร์แดน เป็นแท่นขนาดมหึมา
ยชว 22.11 และคนอิสราเอลได้ยินคนพูดกัน “ดูเถิด คนรูเบน คนกาดและคนมนัสเสห์ครึ่งตระกูล ได้สร้างแท่นบูชาที่พรมแดนแผ่นดินคานาอันในท้องถิ่นใกล้แม่น้ำจอร์แดนในด้านที่เป็นของคนอิสราเอล”
วนฉ 5.4 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อพระองค์เสด็จออกจากเสอีร์ เมื่อพระองค์เสด็จจากท้องถิ่นเอโดม แผ่นดินก็หวาดหวั่นไหว ท้องฟ้าก็ปล่อยลงมา เออ เมฆก็ปล่อยฝนลงมา
1พกษ 4.13 เบนเกเบอร์ ประจำในราโมทกิเลอาด เขามีเมืองทั้งหลายของยาอีร์บุตรชายมนัสเสห์ซึ่งอยู่ในกิเลอาด และเขามีท้องถิ่นอารโกบ ซึ่งอยู่ในบาชาน หัวเมืองใหญ่หกสิบหัวเมือง ซึ่งมีกำแพงเมือง และดานทองสัมฤทธิ์ขึ้นอยู่แก่เขา
1พกษ 4.24 เพราะพระองค์ทรงครอบครองเหนือท้องถิ่นทั้งสิ้นฟากแม่น้ำข้างนี้ตั้งแต่ทิฟสาห์ถึงกาซา และทรงครอบครองเหนือบรรดากษัตริย์ที่อยู่ฟากแม่น้ำข้างนี้ และพระองค์ทรงมีสันติภาพอยู่ทุกด้านรอบพระองค์
1พกษ 15.20 แล้วเบนฮาดัดก็ทรงฟังกษัตริย์อาสาและส่งผู้บังคับบัญชาทหารของพระองค์ไปรบหัวเมืองอิสราเอล และได้โจมตีเมืองอิโยน ดาน อาเบลเบธมาอาคาห์ และหมดท้องถิ่นคินเนโรท และหมดดินแดนนัฟทาลี
สดด 37.35 ข้าพเจ้าเห็นคนชั่วมีอำนาจมากยิ่ง และสูงเด่นอย่างต้นเขียวสดที่อยู่ในท้องถิ่นของมัน
อสค 34.13 เราจะนำเขาออกมาจากชนชาติทั้งหลาย และรวบรวมเขามาจากประเทศต่างๆ และจะนำเขามาไว้ในแผ่นดินของเขาเอง และเราจะเลี้ยงเขาบนภูเขาแห่งอิสราเอล ใกล้ห้วยทั้งหลายและในท้องถิ่นทุกแห่งที่มีคนอาศัยในประเทศนั้น
อสค 47.8 และท่านพูดกับข้าพเจ้าว่า “น้ำนี้ไหลตรงไปทางท้องถิ่นตะวันออก และไหลลงไปถึงทะเลทราย แล้วลงไปถึงทะเล และเมื่อน้ำไหลออกมานั้นไปถึงน้ำทะเล น้ำนั้นก็กลับจืดดี
2คร 10.16 เพื่อเราจะได้ประกาศข่าวประเสริฐในเขตที่อยู่นอกท้องถิ่นของพวกท่าน โดยไม่โอ้อวดเรื่องการงานที่คนอื่นได้ทำไว้พร้อมแล้วนั้น

ท้องที่ ( 1 )
ลก 23.7 เมื่อทราบแล้วว่าพระองค์ทรงเป็นคนอยู่ในท้องที่ของเฮโรด ท่านจึงส่งพระองค์ไปหาเฮโรด ผู้กำลังอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มในเวลานั้น

ท้องทุ่ง ( 17 )
ปฐก 2.5 บรรดาต้นไม้ตามท้องทุ่งยังไม่เกิดขึ้นบนแผ่นดินโลก และบรรดาผักตามท้องทุ่งยังไม่งอกขึ้นเลย เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้ายังไม่ให้ฝนตกบนแผ่นดินโลก และยังไม่มีมนุษย์ที่จะทำไร่ไถนา
ปฐก 2.19 พระเยโฮวาห์พระเจ้าทรงปั้นบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง และบรรดานกในอากาศจากดิน แล้วจึงพามายังอาดัมเพื่อดูว่าเขาจะเรียกชื่อพวกมันว่าอะไร อาดัมได้เรียกชื่อบรรดาสัตว์ที่มีชีวิตอย่างไร สัตว์ก็มีชื่ออย่างนั้น
ปฐก 2.20 อาดัมได้ตั้งชื่อบรรดาสัตว์ใช้งาน บรรดานกในอากาศ และบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง แต่ว่าสำหรับอาดัมยังไม่พบผู้อุปถัมภ์
ปฐก 3.1 งูนั้นเป็นสัตว์ที่ฉลาดกว่าบรรดาสัตว์ในท้องทุ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าได้ทรงสร้างไว้ มันกล่าวแก่หญิงนั้นว่า “จริงหรือที่พระเจ้าตรัสว่า ‘เจ้าอย่ากินผลจากต้นไม้ทุกชนิดในสวนนี้’”
ปฐก 3.14 พระเยโฮวาห์พระเจ้าตรัสแก่งูนั้นว่า “เพราะเหตุที่เจ้าได้กระทำเช่นนี้ เจ้าถูกสาปแช่งมากกว่าบรรดาสัตว์ใช้งาน และบรรดาสัตว์ในท้องทุ่ง เจ้าจะเลื้อยไปด้วยท้องของเจ้า และเจ้าจะกินผงคลีดินตลอดวันเวลาในชีวิตของเจ้า
ปฐก 3.18 แผ่นดินจะงอกต้นไม้ที่มีหนามและผักที่มีหนามแก่เจ้า และเจ้าจะกินผักในท้องทุ่ง
ปฐก 25.29 และยาโคบต้มผักอยู่ เอซาวกลับมาจากท้องทุ่งแล้วรู้สึกอ่อนกำลัง
ปฐก 27.3 ฉะนั้นบัดนี้เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้า คือแล่งธนูและคันธนูออกไปที่ท้องทุ่ง หาเนื้อมาให้พ่อ
ปฐก 27.5 เมื่ออิสอัคพูดกับเอซาวบุตรชายนั้น นางเรเบคาห์ได้ยิน เอซาวก็ออกไปท้องทุ่งเพื่อล่าเนื้อมา
ปฐก 27.27 เขาจึงเข้ามาใกล้และจุบท่าน และท่านก็ดมกลิ่นที่เสื้อของเขา และอวยพรเขาว่า “ดูซิ กลิ่นลูกชายข้าเหมือนกลิ่นท้องทุ่ง ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพร
ลนต 14.7 และให้ปุโรหิตประพรมคนที่จะรับการชำระจากโรคเรื้อนนั้นเจ็ดครั้ง แล้วประกาศว่า เขาสะอาด และให้ปล่อยนกตัวที่ยังมีชีวิตนั้นไปในท้องทุ่ง
ลนต 14.53 ให้เขาปล่อยนกที่มีชีวิตออกไปจากเมืองยังท้องทุ่ง ดังนี้แหละเขาจะได้ทำการลบมลทินของเรือน และเรือนนั้นก็สะอาด”
1พกษ 20.27 และประชาชนอิสราเอลก็ถูกเกณฑ์ และอยู่พร้อมกันหมด และยกออกไปต่อสู้กับเขา ประชาชนอิสราเอลตั้งค่ายตรงหน้าเขาเหมือนอย่างแพะสองฝูงเล็กๆ แต่คนซีเรียเต็มท้องทุ่งไปหมด
อสย 55.12 เพราะเจ้าจะออกไปด้วยความชื่นบาน และถูกนำไปด้วยสันติภาพ ภูเขาและเนินเขาจะเปล่งเสียงร้องเพลงข้างหน้าเจ้า และต้นไม้ทั้งสิ้นในท้องทุ่งจะตบมือของมัน
ยรม 7.20 ฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด ความกริ้วและความโกรธของเราจะเทลงมาบนสถานที่นี้ บนมนุษย์และสัตว์ บนต้นไม้ในท้องทุ่งและบนพืชผลของแผ่นดิน จะเผาผลาญเสียและจะดับไม่ได้”
ยรม 14.5 แม้กวางตัวเมียที่อยู่ในท้องทุ่งก็ละทิ้งลูกที่ตกใหม่ของมันเสีย เพราะว่าไม่มีหญ้า

ท่องเที่ยว ( 9 )
ยชว 18.4 จงเลือกคนตระกูลละสามคน แล้วข้าพเจ้าจะใช้คนเหล่านั้นไปท่องเที่ยวขึ้นล่องอยู่ที่แผ่นดินนั้น ให้เขียนแนวเขตที่ดินที่จะมอบเป็นมรดก และกลับมาหาข้าพเจ้า
ยชว 18.9 ดังนั้นคนเหล่านั้นก็ท่องเที่ยวไปมาที่แผ่นดิน แล้วเขียนเป็นหนังสือแนวเขตเมืองต่างๆแบ่งเป็นเจ็ดส่วนแล้วกลับมาหาโยชูวา ณ ค่ายที่ชีโลห์
ยรม 2.36 ทำไมเจ้าท่องเที่ยวไปๆมาๆอย่างเบาความเช่นนั้น โดยเปลี่ยนเส้นทางของเจ้าอยู่เสมอนะ อียิปต์จะกระทำให้เจ้าได้อาย เหมือนอัสซีเรียได้กระทำให้เจ้าได้อายมาแล้วนั้น
ยรม 31.24 ยูดาห์และหัวเมืองทั้งสิ้นนั้น ทั้งบรรดาชาวนา บรรดาผู้ที่ท่องเที่ยวไปมาพร้อมกับฝูงแกะของเขา จะอาศัยอยู่ด้วยกันที่นั่น
ยรม 48.12 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เพราะฉะนั้น ดูเถิด วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะส่งนักท่องเที่ยวมาให้เขาเพื่อทำให้เขาท่องเที่ยวไป และเทภาชนะของเขาให้เกลี้ยง และทุบไหของเขาให้แตกเป็นชิ้นๆ
ฮชย 8.9 เขาทั้งหลายขึ้นไปหาอัสซีเรียดังลาป่าที่ท่องเที่ยวอยู่ลำพัง เอฟราอิมได้จ้างคนรักมา
อมส 8.12 เขาทั้งหลายจะท่องเที่ยวจากทะเลนี้ไปทะเลโน้น และจากทิศเหนือไปทิศตะวันออก เขาทั้งหลายจะวิ่งไปวิ่งมาเพื่อแสวงหาพระวจนะของพระเยโฮวาห์ แต่เขาจะหาไม่พบ
มธ 12.43 เมื่อผีโสโครกออกมาจากผู้ใดแล้ว มันก็ท่องเที่ยวไปในที่กันดาร เพื่อแสวงหาที่หยุดพักแต่ไม่พบเลย
ลก 11.24 เมื่อผีโสโครกออกมาจากผู้ใดแล้ว มันก็ท่องเที่ยวไปในที่กันดารเพื่อแสวงหาที่หยุดพัก และเมื่อไม่พบมันจึงกล่าวว่า ‘ข้าจะกลับไปยังเรือนของข้าที่ได้ออกมานั้น’

ท้องนา ( 7 )
ปฐก 37.15 ดูเถิด ชายคนหนึ่งพบโยเซฟเดินไปเดินมาในท้องนาจึงถามว่า “เจ้าหาอะไร”
ลนต 25.31 แต่เรือนในชนบทที่ไม่มีกำแพงล้อมให้นับเข้าเป็นพวกเดียวกับท้องนาในประเทศนั้น คือไถ่ถอนคืนได้ และจะต้องคืนกลับให้เจ้าของเดิมในปีเสียงแตร
ยรม 12.4 แผ่นดินนี้จะไว้ทุกข์นานเท่าใด และผักหญ้าตามท้องนาทุกแห่งจะเหี่ยวแห้งไปนานเท่าใด เพราะความชั่วของผู้ที่อาศัยอยู่ในนั้น สัตว์และนกก็ถูกผลาญไปเสียสิ้น เพราะเขาว่า “พระองค์จะไม่ทอดพระเนตรบั้นสุดปลายของเราทั้งหลาย”
ยรม 14.18 ถ้าเราออกไปในท้องนา ดูเถิด นั่นคนที่ถูกฆ่าเสียด้วยดาบ ถ้าเราเข้าไปในกรุง ดูเถิด นั่นโรคอันเนื่องจากการกันดาร เพราะว่าทั้งพวกผู้พยากรณ์และปุโรหิตไปค้ากันในแผ่นดินที่เขาไม่รู้จัก’”
พคค 4.9 คนที่ตายด้วยคมดาบยังดีกว่าคนที่ต้องอดอยากตาย เพราะคนเหล่านี้ค่อยผอมค่อยตายไป ถูกแทงทะลุเพราะขาดผลจากท้องนา
อสค 16.7 เราได้กระทำให้เจ้าทวีคูณเหมือนอย่างพืชในท้องนา เจ้าก็เติบโตและสูงขึ้นจนเป็นสาวเต็มตัว ถันของเจ้าก็ก่อรูปขึ้นมา และขนของเจ้าก็งอก ทั้งๆที่เจ้าเคยเปลือยเปล่าและล่อนจ้อน
ฮชย 12.11 มีความชั่วช้าในกิเลอาดหรือ แน่นอนเขาทั้งหลายก็เป็นอนิจจัง เขาเอาวัวผู้ถวายบูชาในกิลกาล เออ แท่นบูชาของเขาก็จะเหมือนกองหินอยู่บนรอยไถในท้องนา

ท้องพระคลัง ( 2 )
2พกษ 20.13 และเฮเซคียาห์ได้ทรงต้อนรับเขา และพระองค์ทรงพาเขาชมคลังทรัพย์ทั้งหมดของพระองค์ ให้ชมเงิน ทองคำ และเครื่องเทศ และน้ำมันประเสริฐ และคลังพระแสงของพระองค์ทุกอย่างซึ่งมีในท้องพระคลัง ไม่มีสิ่งใดที่ในพระราชวังหรือในราชอาณาจักรของพระองค์ทั้งสิ้นซึ่งเฮเซคียาห์มิได้สำแดงแก่เขา
อสย 39.2 และเฮเซคียาห์ทรงเปรมปรีดิ์เพราะเขาเหล่านั้น และทรงพาเขาชมคลังทรัพย์ของพระองค์ ชมเงิน ทองคำ และเครื่องเทศและน้ำมันประเสริฐ และคลังพระแสงทั้งสิ้นของพระองค์ ทุกอย่างซึ่งมีในท้องพระคลัง ไม่มีสิ่งใดที่ในพระราชวัง หรือในราชอาณาจักรทั้งสิ้นของพระองค์ซึ่งเฮเซคียาห์มิได้ทรงสำแดงแก่เขา

ท้องพระโรง ( 8 )
1พกษ 7.6 และพระองค์ทรงสร้างท้องพระโรงเสา ยาวห้าสิบศอกและกว้างสามสิบศอก มีมุขด้านหน้า และมีเสากับหลังคาข้างหน้า
1พกษ 7.7 และพระองค์ทรงสร้างท้องพระโรงพระที่นั่ง เป็นที่ซึ่งพระองค์ทรงให้คำพิพากษา คือท้องพระโรงพินิศจัย ก็ทำทั้งห้องสำเร็จด้วยไม้สนสีดาร์ด้วย
1พกษ 7.8 พระราชวังของพระองค์ซึ่งพระองค์จะทรงประทับอยู่นั้นมีลานอีกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ภายในท้องพระโรง ก็กระทำด้วยฝีมือช่างอย่างเดียวกัน ซาโลมอนได้ทรงสร้างวังเหมือนท้องพระโรงนี้สำหรับราชธิดาของฟาโรห์ ซึ่งพระองค์ทรงได้มาเป็นมเหสี
อสธ 5.1 อยู่มาในวันที่สามพระนางเอสเธอร์ทรงฉลองพระองค์ และประทับยืนที่ในลานชั้นในของพระราชสำนัก ตรงข้ามกับท้องพระโรงใหญ่ของกษัตริย์ กษัตริย์ประทับบนราชบัลลังก์ภายในพระราชวัง ตรงข้ามทางเข้าพระราชวัง
ยรม 36.20 แล้วเขาทั้งหลายก็เข้าไปในท้องพระโรงเพื่อเฝ้ากษัตริย์ เมื่อเอาหนังสือม้วนเก็บไว้ในห้องของเอลีชามาราชเลขาแล้ว เขาก็กราบทูลถ้อยคำทั้งสิ้นนั้นแก่กษัตริย์
ดนล 5.10 ด้วยเหตุพระวาทะของกษัตริย์และเจ้านายทั้งหลาย พระราชินีก็เสด็จเข้ามาในท้องพระโรงการเลี้ยง และพระราชินีทรงมีพระเสาวนีย์ว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ ขอพระองค์อย่าได้ตกพระทัย หรือให้สีพระพักตร์ของพระองค์เปลี่ยนไป

ท้องฟ้า ( 96 )
ปฐก 22.17 เราจะอวยพรเจ้าแน่ เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้น ดังดวงดาวในท้องฟ้า และดังเม็ดทรายบนฝั่งทะเล เชื้อสายของเจ้าจะได้ประตูเมืองศัตรูของเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์
อพย 9.10 เขาทั้งสองจึงนำขี้เถ้าจากเตาไปยืนอยู่ต่อพระพักตร์ฟาโรห์ และโมเสสก็ซัดขี้เถ้าขึ้นไปในท้องฟ้า ขี้เถ้านั้นก็กลายเป็นฝีแตกลามไปทั้งตัวคนและสัตว์
อพย 9.22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงชูมือขึ้นยังท้องฟ้า เพื่อลูกเห็บจะได้ตกลงมาทั่วแผ่นดินอียิปต์ บนมนุษย์ บนสัตว์และบนผักหญ้าทุกอย่างซึ่งอยู่ในทุ่งนาทั่วแผ่นดินอียิปต์”
อพย 9.23 โมเสสก็ชูไม้เท้าของตนขึ้นยังท้องฟ้าแล้วพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้มีเสียงฟ้าร้อง มีลูกเห็บ และไฟตกลงมาบนแผ่นดิน และพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้ลูกเห็บตกบนแผ่นดินอียิปต์
อพย 10.21 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงชูมือของเจ้าขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อจะให้มีความมืดทั่วแผ่นดินอียิปต์ เป็นความมืดจนจับคลำได้”
อพย 10.22 โมเสสจึงชูมือขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วก็เกิดมีความมืดทึบทั่วไปในแผ่นดินอียิปต์ตลอดสามวัน
อพย 16.4 แล้วพระเยโฮวาห์ได้ตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด เราจะให้อาหารตกลงมาจากท้องฟ้าดุจฝนสำหรับพวกเจ้า ให้พลไพร่ออกไปเก็บทุกวันพอกินเฉพาะวันหนึ่งๆ เพื่อเราจะได้ลองใจว่าเขาจะดำเนินตามราชบัญญัติของเราหรือไม่
อพย 20.22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “บอกชนชาติอิสราเอลดังนี้ว่า ‘เจ้าทั้งหลายได้เห็นแล้วว่า เราพูดกับพวกเจ้าจากท้องฟ้า
อพย 24.10 เขาทั้งหลายได้เห็นพระเจ้าแห่งอิสราเอล และพื้นที่รองพระบาทเป็นดุจพลอยไพทูรย์สุกใสเหมือนท้องฟ้าทีเดียว
อพย 32.13 ขอพระองค์ได้ทรงระลึกถึงอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์ เป็นผู้ซึ่งพระองค์ได้ทรงปฏิญาณด้วยพระองค์เองแก่เขาเหล่านั้นไว้ว่า ‘เราจะให้เชื้อสายของเจ้าทวีขึ้นดุจดวงดาวในท้องฟ้า และแผ่นดินนี้ทั้งหมดซึ่งเราสัญญาไว้แล้ว เราจะยกให้แก่เชื้อสายของเจ้า และเขาจะรับไว้เป็นมรดกตลอดไป’”
พบญ 1.10 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงให้ท่านทั้งหลายทวีมากขึ้น และดูเถิด ทุกวันนี้พวกท่านทั้งหลายมีจำนวนมากดุจดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้า
พบญ 4.11 ท่านทั้งหลายได้เข้ามาใกล้ยืนอยู่ที่เชิงภูเขา และภูเขานั้นมีเพลิงลุกขึ้นถึงท้องฟ้า มีความมืด เมฆ และความมืดคลุ้มคลุมอยู่
พบญ 4.19 เกรงว่าพวกท่านเงยหน้าขึ้นดูท้องฟ้าและเมื่อท่านเห็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว คือบริวารของท้องฟ้า พวกท่านจะถูกเหนี่ยวรั้งให้นมัสการและปรนนิบัติสิ่งเหล่านั้น เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านทรงแบ่งแก่ชนชาติทั้งหลายทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น
พบญ 10.22 บรรพบุรุษของท่านลงไปในอียิปต์เจ็ดสิบคน และบัดนี้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายมีมากดังดวงดาวในท้องฟ้า”
พบญ 17.3 และไปปรนนิบัติพระอื่น และนมัสการพระเหล่านั้น หรือดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรืออันใดที่เป็นบริวารท้องฟ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้ห้ามไว้
พบญ 28.62 ซึ่งพวกท่านทั้งหลายมีมากอย่างดวงดาวในท้องฟ้านั้น ท่านก็จะเหลือแต่จำนวนน้อย เพราะว่าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
พบญ 33.26 ไม่มีผู้ใดเหมือนพระเจ้าของเยชูรูน พระองค์เสด็จมาทางฟ้าสวรรค์เพื่อช่วยท่าน เสด็จมาเปี่ยมด้วยความโอ่อ่าตระการของพระองค์ตามท้องฟ้า
พบญ 33.28 ดังนั้นแหละ อิสราเอลจึงจะอยู่อย่างปลอดภัยแต่ฝ่ายเดียว น้ำพุแห่งยาโคบจะอยู่ในแผ่นดินที่มีข้าวและน้ำองุ่น เออ ท้องฟ้าของพระองค์จะโปรยน้ำค้างลงมา
ยชว 8.20 เมื่อชาวเมืองอัยเหลียวหลังมาดู ดูเถิด ควันไฟที่ไหม้เมืองพลุ่งขึ้นไปยังท้องฟ้า เขาก็หมดกำลังที่จะหนีไปทางนี้หรือทางนั้น เพราะว่าประชาชนที่หนีไปทางถิ่นทุรกันดารหันกลับมาต่อสู้กับผู้ที่ไล่ตาม
ยชว 10.13 ดวงอาทิตย์ก็หยุดนิ่ง และดวงจันทร์ก็ตั้งเฉยอยู่จนประชาชนได้แก้แค้นศัตรูของเขาเสร็จ เรื่องนี้มิได้จารึกไว้ในหนังสือยาชาร์ดอกหรือ ดวงอาทิตย์หยุดนิ่งอยู่กลางท้องฟ้า หาได้รีบตกไปตามเวลาประมาณวันหนึ่งไม่
วนฉ 5.4 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อพระองค์เสด็จออกจากเสอีร์ เมื่อพระองค์เสด็จจากท้องถิ่นเอโดม แผ่นดินก็หวาดหวั่นไหว ท้องฟ้าก็ปล่อยลงมา เออ เมฆก็ปล่อยฝนลงมา
วนฉ 20.40 แต่อาณัติสัญญาณเป็นควันไฟลุกพลุ่งขึ้นมาจากในเมือง คนเบนยามินก็เหลียวหลังมาดู ดูเถิด ทั้งเมืองก็มีควันพลุ่งขึ้นถึงท้องฟ้า
2ซมอ 21.10 แล้วนางริสปาห์บุตรสาวของอัยยาห์ก็เอาผ้ากระสอบปูไว้บนก้อนหินสำหรับตนเอง ตั้งแต่ต้นฤดูเกี่ยวจนฝนจากท้องฟ้าตกบนเขาทั้งหลาย กลางวันนางก็ไม่ยอมให้นกมาเกาะ หรือกลางคืนก็ไม่ให้สัตว์ป่าทุ่งมา
1พกษ 18.45 และอยู่มาอีกครู่หนึ่งท้องฟ้าก็มืดไปด้วยเมฆและลม และมีฝนหนัก อาหับก็ทรงรถเสด็จไปยังเมืองยิสเรเอล
1พศด 27.23 ดาวิดมิได้ทรงนับจำนวนคนที่อายุต่ำกว่ายี่สิบปี เพราะพระเยโฮวาห์ได้ตรัสไว้ว่าจะกระทำให้อิสราเอลมากเหมือนดาวแห่งท้องฟ้า
โยบ 14.12 ฉันนั้นแหละ มนุษย์ก็นอนลงและไม่ลุกขึ้นอีก จนท้องฟ้าไม่มีอีก เขาก็ไม่ตื่นขึ้น และปลุกเขาก็ไม่ได้
โยบ 35.5 จงมองดูท้องฟ้าเถิด ดูเมฆซึ่งอยู่สูงกว่าท่าน
โยบ 38.37 ใครจะนับเมฆด้วยสติปัญญาได้ หรือใครจะเอียงถุงน้ำของท้องฟ้าได้
สดด 68.8 แผ่นดินโลกก็หวั่นไหว ท้องฟ้าก็เทฝนลงมาต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า ภูเขาซีนายโน้มสั่นสะเทือนต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าคือพระเจ้าของอิสราเอล
สดด 68.34 จงถวายฤทธานุภาพแด่พระเจ้า ซึ่งความสูงส่งของพระองค์อยู่เหนืออิสราเอล และฤทธานุภาพของพระองค์อยู่ในท้องฟ้า
สดด 77.17 เมฆเทน้ำลงมา ท้องฟ้าก็คะนองเสียง ลูกธนูของพระองค์ก็ปลิวไปปลิวมา
สดด 89.37 จะสถาปนาไว้อย่างดวงจันทร์เป็นนิตย์ และเหมือนสักขีพยานอันสัตย์ซื่อในท้องฟ้า” เซลาห์
สดด 107.26 คนเหล่านั้นถูกซัดขึ้นไปสู่ท้องฟ้าและลงไปสู่ที่ลึก ใจของเขาละลายไปเพราะเหตุความยากลำบาก
สภษ 23.5 เจ้าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่ที่ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์สมบัติมีปีก แน่นอนทีเดียวมันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี
ปญจ 2.3 ข้าพเจ้าครุ่นคิดในใจว่าจะทำอย่างไรกายจึงจะคึกคักด้วยเหล้าองุ่น และใจยังคงแนะนำข้าพเจ้าด้วยสติปัญญา และจะยึดความเขลาไว้อย่างไร จนข้าพเจ้าจะเห็นได้ว่า อะไรจะดีสำหรับให้บุตรทั้งหลายของมนุษย์กระทำภายใต้ท้องฟ้าตลอดชีวิตของเขา
อสย 34.4 บริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์จะละลายไป และท้องฟ้าก็จะม้วนเหมือนหนังสือม้วน บริวารทั้งสิ้นของมันจะร่วงหล่นเหมือนใบไม้หล่นจากเถาองุ่น อย่างมะเดื่อหล่นจากต้นมะเดื่อ
อสย 45.8 ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงโปรยฝนมาจากเบื้องบน และให้ท้องฟ้าหลั่งความชอบธรรมลงมา ให้แผ่นดินโลกเปิดออก เพื่อความรอดจะได้งอกขึ้นมา และยังความชอบธรรมให้พลุ่งขึ้นมาด้วย เรา คือพระเยโฮวาห์ได้สร้างมัน”
ยรม 10.2 พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “อย่าเรียนรู้วิถีทางแห่งบรรดาประชาชาติ หรืออย่าคร้ามกลัวเพราะหมายสำคัญของท้องฟ้า ตามที่บรรดาประชาชาติคร้ามกลัวนั้น
ยรม 10.13 เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงก็มีเสียงน้ำคะนองในท้องฟ้า และทรงกระทำให้หมอกลอยขึ้นจากปลายพิภพ ทรงกระทำฟ้าแลบเพื่อฝน และทรงนำลมมาจากพระคลังของพระองค์
ยรม 14.22 ในบรรดาพระเทียมเท็จแห่งประชาชาติทั้งหลายมีพระองค์ใดเล่าที่ทำให้เกิดฝนได้หรือ ท้องฟ้าประทานห่าฝนได้หรือ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของพวกข้าพระองค์ พระองค์มิใช่พระเจ้าองค์นั้นดอกหรือ พวกข้าพระองค์จึงคอยหวังในพระองค์ เพราะพระองค์ทรงกระทำสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้น
ยรม 51.15 พระองค์ทรงสร้างโลกด้วยฤทธิ์เดชของพระองค์ พระองค์ทรงสถาปนาพิภพไว้ด้วยพระสติปัญญาของพระองค์ และทรงคลี่ท้องฟ้าออกด้วยความเข้าใจของพระองค์
ยรม 51.16 เมื่อพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงก็มีเสียงน้ำคะนองในท้องฟ้า และทรงกระทำให้หมอกลอยขึ้นจากปลายพิภพ ทรงกระทำฟ้าแลบเพื่อฝน และทรงนำลมมาจากพระคลังของพระองค์
พคค 4.19 พวกที่ข่มเหงเราก็เร็วกว่านกอินทรีในท้องฟ้า เขาทั้งหลายวิ่งไล่กวดพวกเราบนภูเขา เขาทั้งหลายซุ่มคอยจับเราในถิ่นทุรกันดาร
อสค 1.1 อยู่มา ในวันที่ห้าเดือนที่สี่ปีที่สามสิบ ขณะเมื่อข้าพเจ้าอยู่ที่ริมแม่น้ำเคบาร์ในหมู่พวกเชลย ท้องฟ้าเบิกออก และข้าพเจ้าได้เห็นนิมิตจากพระเจ้า
อสค 1.22 เหนือศีรษะของสิ่งที่มีชีวิตอยู่นั้นมีลักษณะเหมือนท้องฟ้า ทอแสงอย่างแก้วผลึกที่น่ากลัว แผ่กว้างอยู่เหนือศีรษะของสิ่งที่มีชีวิตอยู่นั้น
อสค 1.23 ใต้ท้องฟ้านี้ปีกกางออกตรง กางออกไปหากัน สิ่งที่มีชีวิตอยู่ทุกตัวมีปีกคลุมกายข้างนี้สองปีก และมีปีกคลุมกายข้างนั้นสองปีก
อสค 1.25 และมีเสียงมาจากท้องฟ้าเหนือศีรษะของมัน เมื่อสิ่งที่มีชีวิตอยู่เหล่านั้นหยุดนิ่งก็หุบปีกลง
อสค 1.26 และเหนือท้องฟ้าที่อยู่เหนือศีรษะของสิ่งที่มีชีวิตอยู่นั้นมีสิ่งคล้ายบัลลังก์มีลักษณะเหมือนไพทูรย์ และบนสิ่งที่เหมือนบัลลังก์นั้นก็มีลักษณะเหมือนมนุษย์
อสค 10.1 แล้วข้าพเจ้าก็มองดู ดูเถิด ที่ท้องฟ้าซึ่งอยู่เหนือศีรษะของเหล่าเครูบ มีอะไรปรากฏขึ้นเหนือเครูบนั้นเหมือนไพทูรย์ มีสัณฐานคล้ายพระที่นั่ง
ดนล 7.13 ข้าพเจ้าเห็นในนิมิตกลางคืน และดูเถิด มีท่านผู้หนึ่งเหมือนบุตรมนุษย์มาพร้อมกับบรรดาเมฆในท้องฟ้า และท่านมาหาผู้เจริญด้วยวัยวุฒินั้น เขานำท่านมาเฝ้าต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์
ยอล 2.30 เราจะสำแดงลางมหัศจรรย์ในท้องฟ้าและบนดิน เป็นเลือดและไฟและเสาควัน
นฮม 3.16 เจ้าเพิ่มพวกพ่อค้าให้มากกว่าดวงดาวในท้องฟ้า ตั๊กแตนวัยกระโดดนั้นลอกคราบแล้วก็บินไปเสีย
ฮกก 1.10 เพราะฉะนั้น ท้องฟ้าที่อยู่เหนือเจ้าจึงยั้งน้ำค้างไว้เสีย และโลกก็ยึดพืชผลของมันไว้เสีย
ฮกก 2.6 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า อีกสักหน่อย เราจะเขย่าท้องฟ้าและโลก ทะเลและแผ่นดินแห้ง อีกครั้งหนึ่ง
ฮกก 2.21 “จงพูดกับเศรุบบาเบลผู้ว่าราชการเมืองยูดาห์ว่า เราจะเขย่าท้องฟ้าและโลก
ศคย 2.6 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า เฮ้ เฮ้ จงหนีไปให้พ้นจากแผ่นดินเหนือ พระเยโฮวาห์ตรัสว่า เพราะเราได้แผ่พวกเจ้าออกดังลมทั้งสี่ทิศของท้องฟ้า
ศคย 8.12 เพราะว่าเมล็ดพืชจะเกิดเจริญงอกงาม เถาองุ่นจะมีลูกและแผ่นดินจะให้ผล และท้องฟ้าจะให้น้ำค้าง และเราจะกระทำให้ประชาชนที่เหลืออยู่นี้ถือกรรมสิทธิ์สิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
ศคย 12.1 ภาระแห่งพระวจนะของพระเยโฮวาห์เกี่ยวด้วยเรื่องอิสราเอล พระเยโฮวาห์ผู้ทรงขึงท้องฟ้าออก และวางรากพิภพ และปั้นจิตวิญญาณให้มีอยู่ในมนุษย์ ตรัสว่า
มธ 3.16 และพระเยซูเมื่อพระองค์ทรงรับบัพติศมาแล้ว ในทันใดนั้นก็เสด็จขึ้นจากน้ำ และดูเถิด ท้องฟ้าก็แหวกออก และพระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นพระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จลงมาดุจนกเขาและสถิตอยู่บนพระองค์
มธ 16.3 ในเวลาเช้าท่านพูดว่า ‘วันนี้จะเกิดพายุฝนเพราะฟ้าแดงและมัว’ โอ คนหน้าซื่อใจคด ท้องฟ้านั้นท่านทั้งหลายยังอาจสังเกตรู้และเข้าใจได้ แต่หมายสำคัญแห่งกาลนี้ท่านกลับไม่เข้าใจ
มธ 24.29 แต่พอสิ้นความทุกข์ลำบากแห่งวันเหล่านั้นแล้ว ‘ดวงอาทิตย์จะมืดไปและดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง ดวงดาวทั้งปวงจะตกจากฟ้า และบรรดาสิ่งที่มีอำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’
มธ 24.30 เมื่อนั้นหมายสำคัญแห่งบุตรมนุษย์จะปรากฏขึ้นในท้องฟ้า ‘มนุษย์ทุกตระกูลทั่วโลกจะไว้ทุกข์’ แล้วเขาจะเห็น ‘บุตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆในท้องฟ้า’ พร้อมด้วยฤทธานุภาพและสง่าราศีเป็นอันมาก
มก 1.10 พอพระองค์เสด็จขึ้นมาจากน้ำ ในทันใดนั้นก็ทอดพระเนตรเห็นท้องฟ้าแหวกออก และพระวิญญาณดุจนกเขาเสด็จลงมาบนพระองค์
มก 13.25 ดวงดาวทั้งปวงจะตกจากฟ้า และบรรดาสิ่งที่มีอำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’
ลก 3.21 อยู่มาเมื่อคนทั้งปวงรับบัพติศมา และพระเยซูทรงรับบัพติศมาด้วย ขณะเมื่อทรงอธิษฐานอยู่ ท้องฟ้าก็แหวกออก
ลก 4.25 แต่เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า มีหญิงม่ายหลายคนในพวกอิสราเอลคราวเอลียาห์ เมื่อท้องฟ้าปิดเสียถึงสามปีกับหกเดือนจึงเกิดกันดารอาหารมากทั่วแผ่นดิน
ลก 12.56 เจ้าคนหน้าซื่อใจคด เจ้าทั้งหลายรู้จักวิจัยความเป็นไปของแผ่นดินและท้องฟ้า แต่เหตุไฉนพวกเจ้าวิจัยความเป็นไปของยุคนี้ไม่ได้
ลก 21.26 จิตใจมนุษย์ก็จะสลบไสลไปเพราะความกลัว และเพราะสังหรณ์ถึงเหตุการณ์ซึ่งจะบังเกิดในโลก ด้วยว่า ‘บรรดาสิ่งที่มีอำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’
ยน 1.51 และพระองค์ตรัสกับเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ภายหลังท่านจะได้เห็นท้องฟ้าเปิดออก และเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าขึ้นและลงอยู่เหนือบุตรมนุษย์”
กจ 7.42 แต่พระเจ้าทรงหันพระพักตร์ไปเสียและปล่อยให้เขานมัสการหมู่ดาวในท้องฟ้า ตามที่มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์แห่งศาสดาพยากรณ์ว่า ‘โอ วงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย เจ้าได้ฆ่าสัตว์บูชาเราและถวายเครื่องบูชาให้แก่เราในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปีหรือ
กจ 7.56 แล้วท่านได้กล่าวว่า “ดูเถิด ข้าพเจ้าเห็นท้องฟ้าแหวกเป็นช่อง และบุตรมนุษย์ยืนอยู่เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า”
กจ 10.11 และได้เห็นท้องฟ้าแหวกออกเป็นช่อง มีภาชนะอย่างหนึ่งเหมือนผ้าผืนใหญ่ ผูกติดกันทั้งสี่มุมหย่อนลงมายังพื้นโลก
กจ 10.12 ในนั้นมีสัตว์ทุกอย่างที่อยู่บนแผ่นดิน คือสัตว์สี่เท้า สัตว์ป่า สัตว์เลื้อยคลานและนกที่อยู่ในท้องฟ้า
กจ 10.16 เห็นอย่างนั้นถึงสามครั้ง แล้วสิ่งนั้นก็ถูกรับขึ้นไปอีกในท้องฟ้า
กจ 11.6 ครั้นข้าพเจ้าเขม้นดูผ้านั้น ข้าพเจ้าได้พินิจพิจารณาก็ได้เห็นสัตว์สี่เท้าของแผ่นดิน กับสัตว์ป่า สัตว์เลื้อยคลาน และนกที่อยู่ในท้องฟ้า
กจ 26.13 โอ ข้าแต่กษัตริย์ ในเวลาเที่ยงวันเมื่อกำลังเดินทางไป ข้าพระองค์ได้เห็นแสงสว่างกล้ายิ่งกว่าแสงอาทิตย์ส่องลงมาจากท้องฟ้า ล้อมรอบข้าพระองค์กับคนทั้งหลายที่ไปกับข้าพระองค์
คส 1.16 เพราะว่าโดยพระองค์สรรพสิ่งได้ถูกสร้างขึ้น ทั้งในท้องฟ้าและที่แผ่นดินโลก สิ่งซึ่งประจักษ์แก่ตาและซึ่งไม่ประจักษ์แก่ตา ไม่ว่าจะเป็นเทวบัลลังก์ หรือเป็นเทพอาณาจักร หรือเป็นเทพผู้ครอง หรือศักดิเทพ สรรพสิ่งทั้งสิ้นถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์และเพื่อพระองค์
คส 1.20 และโดยพระองค์นั้นให้สิ่งสารพัดกลับคืนดีกับพระองค์เอง โดยพระองค์นั้นข้าพเจ้าพูดได้ว่า ไม่ว่าสิ่งนั้นจะอยู่ในแผ่นดินโลกหรือในท้องฟ้า พระองค์ทรงทำให้มีสันติภาพโดยพระโลหิตแห่งกางเขนของพระองค์
ฮบ 11.12 เหตุฉะนั้น คนเป็นอันมากดุจดาวในท้องฟ้า และดุจเม็ดทรายที่ทะเลซึ่งนับไม่ได้ได้บังเกิดแต่ชายคนเดียว และชายคนนั้นก็เท่ากับคนที่ตายแล้วด้วย
2ปต 3.7 แต่ว่าท้องฟ้าอากาศและแผ่นดินโลกที่อยู่เดี๋ยวนี้ พระองค์ทรงเก็บงำไว้โดยคำตรัสนั้นสำหรับให้ไฟเผา คือเก็บไว้จนถึงวันทรงพิพากษาและวันพินาศแห่งบรรดาคนอธรรม
2ปต 3.10 แต่ว่าวันขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นจะมาถึงเหมือนอย่างขโมยแอบย่องมาในเวลากลางคืน และในวันนั้นท้องฟ้าจะล่วงเสียไปด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง และโลกธาตุจะสลายไปด้วยความร้อนอันแรงกล้า และแผ่นดินโลกกับการงานทั้งปวงที่มีอยู่ในนั้นจะต้องไหม้เสียสิ้นด้วย
2ปต 3.12 คอยท่าและเร่งที่จะให้วันของพระเจ้ามาถึง เมื่อไฟจะติดท้องฟ้าอากาศให้ละลายไป และโลกธาตุจะละลายไปด้วยไฟอันร้อนยิ่ง
2ปต 3.13 แต่ว่าตามพระสัญญาของพระองค์นั้น เราจึงคอยท้องฟ้าอากาศใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ ที่ซึ่งความชอบธรรมจะดำรงอยู่
วว 6.13 และดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าก็ตกลงบนแผ่นดิน เหมือนต้นมะเดื่ออันหวั่นไหวด้วยลมกล้าจนทำให้ผลหล่นลงไม่ทันสุก
วว 6.14 ท้องฟ้าก็หายไปเหมือนกับหนังสือที่เขาม้วนขึ้นไปหมด และภูเขาทุกลูกและเกาะทุกเกาะก็เลื่อนไปจากที่เดิม
วว 8.10 เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามเป่าแตรขึ้น ก็มีดาวใหญ่ดวงหนึ่งเป็นเปลวไฟลุกโพลงดุจโคมไฟตกจากท้องฟ้า ดาวนั้นตกลงบนแม่น้ำหนึ่งในสามส่วน และตกที่บ่อน้ำพุทั้งหลาย
วว 8.13 แล้วข้าพเจ้าก็มองดูและได้ยินทูตสวรรค์องค์หนึ่งที่บินอยู่ในท้องฟ้า ร้องประกาศเสียงดังว่า “วิบัติ วิบัติ วิบัติ จะมีแก่คนทั้งหลายที่อยู่บนแผ่นดินโลก เพราะเสียงแตรของทูตสวรรค์ทั้งสามองค์กำลังจะเป่าอยู่แล้ว”
วว 10.5 ฝ่ายทูตสวรรค์องค์ที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้นได้ชูมือขึ้นสู่ท้องฟ้า
วว 11.6 พยานทั้งสองมีฤทธิ์ปิดท้องฟ้าได้ เพื่อไม่ให้ฝนตกในระหว่างวันเหล่านั้นที่เขากำลังพยากรณ์ และมีฤทธิ์อำนาจเหนือน้ำทำให้กลายเป็นเลือดได้ และมีฤทธิ์บันดาลให้ภัยพิบัติต่างๆกระหน่ำโลก กี่ครั้งก็ได้ตามความปรารถนาของเขา
วว 12.4 หางพญานาคตวัดดวงดาวในท้องฟ้าทิ้งลงมาที่แผ่นดินโลกเสียหนึ่งในสามส่วน และพญานาคนั้นยืนอยู่เบื้องหน้าผู้หญิงที่กำลังจะคลอดบุตร เพื่อจะกินบุตรเมื่อคลอดออกมาแล้ว
วว 14.6 แล้วข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งที่บินอยู่ในท้องฟ้า เพื่อประกาศข่าวประเสริฐอันเป็นอมตะแก่คนทั้งหลายที่อยู่ในโลก แก่ทุกชาติ ทุกตระกูล ทุกภาษา และประชากร
วว 19.17 แล้วข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งยืนอยู่บนดวงอาทิตย์ ท่านร้องประกาศแก่นกทั้งปวงที่บินอยู่ในท้องฟ้าด้วยเสียงอันดังว่า “จงมาประชุมกันในการเลี้ยงของพระเจ้ายิ่งใหญ่
วว 21.1 ข้าพเจ้าได้เห็นท้องฟ้าใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ เพราะท้องฟ้าเดิมและแผ่นดินโลกเดิมนั้นหายไปหมดสิ้นแล้ว และทะเลก็ไม่มีอีกแล้ว

ทองรูปพรรณ ( 1 )
อพย 35.22 เขาจึงพากันมาทั้งชายและหญิง บรรดาผู้มีน้ำใจสมัครนำมาซึ่งเข็มกลัด ตุ้มหู แหวนตราและกำไล เป็นทองรูปพรรณทั้งนั้น คือทุกคนนำทองคำมาแกว่งไปแกว่งมาถวายพระเยโฮวาห์

ทองสัมฤทธิ์ ( 154 )
อพย 25.3 ของถวายซึ่งเจ้าจะต้องรับจากเขาคือ ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์
อพย 26.11 แล้วทำขอทองสัมฤทธิ์ห้าสิบขอ เกี่ยวขอเข้าที่หู เกี่ยวให้ติดเป็นเต็นท์หลังเดียวกัน
อพย 26.37 จงทำเสาห้าต้นด้วยไม้กระถินเทศสำหรับติดบังตาที่ประตูแล้วหุ้มเสานั้นด้วยทองคำ ขอแขวนเสาจงทำด้วยทองคำ แล้วหล่อฐานทองสัมฤทธิ์ห้าฐานสำหรับรองรับเสานั้น”
อพย 27.2 จงทำเชิงงอนติดไว้ทั้งสี่มุมของแท่น ให้เป็นชิ้นเดียวกันกับแท่น และจงหุ้มแท่นด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 27.3 เจ้าจงทำหม้อสำหรับใส่ขี้เถ้า พลั่ว ชาม ขอเกี่ยวเนื้อและถาดรองไฟ คือเครื่องใช้สำหรับแท่นทั้งหมด เจ้าจงทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 27.4 แล้วเอาทองสัมฤทธิ์ทำตาข่ายประดับแท่นนั้น กับทำห่วงทองสัมฤทธิ์ติดที่มุมทั้งสี่ของตาข่าย
อพย 27.6 ไม้คานหามแท่นให้ทำด้วยไม้กระถินเทศและหุ้มด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 27.10 ให้มีเสายี่สิบต้นกับฐานทองสัมฤทธิ์รองรับเสายี่สิบฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้น ให้ทำด้วยเงิน
อพย 27.11 ทำนองเดียวกัน ด้านทิศเหนือให้มีผ้าบังยาวร้อยศอก เหมือนกันกับเสายี่สิบต้น และฐานทองสัมฤทธิ์ยี่สิบฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้น ให้ทำด้วยเงิน
อพย 27.17 เสาล้อมรอบลานทั้งหมด ให้มีราวสำหรับยึดเสาให้ติดต่อกันทำด้วยเงิน และให้ทำขอด้วยเงิน ฐานรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 27.18 ด้านยาวของลานนั้นจะเป็นร้อยศอก ด้านกว้างห้าสิบศอก สูงห้าศอก กั้นด้วยผ้าป่านเนื้อละเอียด และมีฐานทองสัมฤทธิ์
อพย 27.19 เครื่องใช้สอยทั้งปวงของพลับพลาพร้อมทั้งหลักหมุดของพลับพลา กับหลักหมุดสำหรับรั้วที่กั้นลานทั้งหมด ให้ทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 30.18 “เจ้าจงทำขันทองสัมฤทธิ์และพานรองขันทองสัมฤทธิ์ด้วย สำหรับล้างชำระ จงตั้งขันนั้นไว้ระหว่างพลับพลาแห่งชุมนุมและแท่นบูชา แล้วจงตักน้ำใส่ไว้ในขันนั้น
อพย 31.4 จะได้คิดออกแบบอย่างประณีตในการทำเครื่องทองคำ เงิน และทองสัมฤทธิ์
อพย 35.5 ท่านทั้งหลายจงนำของจากของที่มีอยู่มาถวายพระเยโฮวาห์ ผู้ใดมีน้ำใจกว้างขวางให้ผู้นั้นนำของมาถวายพระเยโฮวาห์ คือทองคำ เงิน และทองสัมฤทธิ์
อพย 35.16 แท่นเครื่องเผาบูชากับตาข่ายทองสัมฤทธิ์ ไม้คานหามและเครื่องใช้ทั้งปวงของแท่น ขันกับพานรองขันนั้น
อพย 35.24 ทุกคนที่มีเงินหรือทองสัมฤทธิ์จะถวายก็นำมาถวายพระเยโฮวาห์ และทุกคนที่มีไม้กระถินเทศใช้การได้ก็นำไม้นั้นมาถวาย
อพย 35.32 เพื่อจะคิดประดิษฐ์ลวดลายอย่างฉลาด ทำด้วยทองคำและเงินและทองสัมฤทธิ์
อพย 36.18 เขาทำขอทองสัมฤทธิ์ห้าสิบขอเกี่ยวขอเข้าที่หูให้ติดต่อเป็นเต็นท์หลังเดียวกัน
อพย 36.38 และทำเสาห้าต้นสำหรับม่านนั้นพร้อมด้วยขอเกี่ยว บัวคว่ำและราวยึดเสานั้นหุ้มด้วยทองคำ แต่ฐานห้าฐานสำหรับรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 38.2 เขาทำเชิงงอนติดไว้ทั้งสี่มุมของแท่นนั้น เชิงงอนนั้นเป็นไม้ชิ้นเดียวกันกับแท่นบูชา เขาหุ้มแท่นด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 38.3 เขาทำเครื่องใช้บนแท่นนั้นทุกอย่าง คือหม้อ พลั่ว ชาม ขอเกี่ยวเนื้อ และถาดรองไฟ เครื่องใช้สำหรับแท่นทั้งหมดนั้นเขาทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 38.4 และเขาเอาทองสัมฤทธิ์ทำเป็นตาข่ายประดับแท่นนั้นให้อยู่ใต้กระจังของแท่น และห้อยอยู่ตั้งแต่กลางแท่นลงมา
อพย 38.5 เขาหล่อห่วงสี่ห่วงติดที่มุมทั้งสี่ของตาข่ายทองสัมฤทธิ์สำหรับสอดไม้คานหาม
อพย 38.6 เขาทำไม้คานหามด้วยไม้กระถินเทศและหุ้มด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 38.8 เขาทำขันทองสัมฤทธิ์และพานรองขันทองสัมฤทธิ์จากกระจกเงาของบรรดาผู้หญิงที่ปรนนิบัติณประตูพลับพลาแห่งชุมนุม
อพย 38.10 มีเสายี่สิบต้นกับฐานทองสัมฤทธิ์รองรับเสายี่สิบฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้นทำด้วยเงิน
อพย 38.11 ด้านเหนือมีผ้าบังยาวร้อยศอก กับเสายี่สิบต้นและฐานทองสัมฤทธิ์ยี่สิบฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้นทำด้วยเงิน
อพย 38.17 ฐานรองรับเสานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์ ขอติดเสาและราวยึดเสาเป็นเงิน และบัวคว่ำของเสานั้นหุ้มด้วยเงิน และเสาทุกต้นของลานมีราวยึดเสาทำด้วยเงิน
อพย 38.19 มีเสาสี่ต้นกับฐานรองรับเสาสี่ฐานเป็นทองสัมฤทธิ์ ขอติดเสาทำด้วยเงิน และส่วนที่หุ้มบัวคว่ำกับราวยึดเสาเป็นเงิน
อพย 38.20 หลักหมุดทุกหลักของพลับพลาและของลานรอบพลับพลานั้นทำด้วยทองสัมฤทธิ์
อพย 38.29 ทองสัมฤทธิ์เขานำมาถวายหนักเจ็ดสิบตะลันต์ กับสองพันสี่ร้อยเชเขล
อพย 38.30 ทองสัมฤทธิ์นั้นเขาใช้ทำฐานประตูพลับพลาแห่งชุมนุมและทำแท่นทองสัมฤทธิ์ และตาข่ายทองสัมฤทธิ์ประดับแท่นและทำเครื่องใช้ทั้งหมดของแท่นนั้น
อพย 39.39 แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ กับตาข่ายทองสัมฤทธิ์สำหรับแท่นนั้น ไม้คานหามและเครื่องใช้ทั้งหมดของแท่น ขันกับพานรองขัน
ลนต 6.28 จงทำลายภาชนะดินที่ใช้ต้มเนื้อนั้นเสีย ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์ก็ให้ขัดและล้างเสียด้วยน้ำ
ลนต 26.19 เราจะทำลายความเห่อเหิมในกำลังอำนาจของเจ้า เราจะกระทำให้ฟ้าสวรรค์ของเจ้าเหมือนเหล็ก และพื้นดินของเจ้าเหมือนทองสัมฤทธิ์
กดว 16.39 ดังนั้นเอเลอาซาร์ปุโรหิตจึงนำกระถางไฟทองสัมฤทธิ์ ซึ่งผู้ที่ถูกไฟเผานำไปบูชา มาตีแผ่ออกเป็นแผ่นคลุมแท่นบูชา
กดว 21.9 ดังนั้นโมเสสจึงทำงูทองสัมฤทธิ์ตัวหนึ่ง และติดไว้ที่เสา แล้วต่อมาถ้างูกัดคนใด ถ้าเขามองดูงูทองสัมฤทธิ์นั้น เขาก็มีชีวิตอยู่ได้
กดว 31.22 เฉพาะทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว
พบญ 8.9 เป็นแผ่นดินที่ท่านจะรับประทานอาหารอย่างอุดมซึ่งท่านจะไม่ขาดสิ่งใดเลย เป็นแผ่นดินที่ศิลาเป็นเหล็ก และท่านจะขุดทองสัมฤทธิ์ได้จากภูเขา
พบญ 28.23 และฟ้าสวรรค์ที่อยู่เหนือศีรษะของท่านจะเป็นทองสัมฤทธิ์ และแผ่นดินที่อยู่ใต้ท่านจะเป็นเหล็ก
พบญ 33.25 รองเท้าของท่านจะเป็นเหล็กและทองสัมฤทธิ์ วันคืนของท่านเป็นอย่างไร ขอให้กำลังของท่านเป็นอย่างนั้น
ยชว 6.19 แต่บรรดาเงินและทอง และเครื่องใช้ที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และเหล็กเป็นของถวายแด่พระเยโฮวาห์ ให้นำเข้าไปไว้ในคลังของพระเยโฮวาห์”
ยชว 6.24 ส่วนเมืองนั้นเขาก็จุดไฟเผาเสียทั้งสารพัดที่อยู่ในเมืองนั้น นอกจากเงินและทองและเครื่องใช้ที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และด้วยเหล็กนั้น เขานำมาไว้ในคลังในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
ยชว 22.8 กล่าวแก่เขาว่า “จงกลับไปยังเต็นท์ของท่านทั้งหลายพร้อมกับทรัพย์สมบัติมั่งคั่งมีฝูงสัตว์มากมาย มีเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ และเหล็ก และเสื้อผ้าเป็นอันมาก จงแบ่งของที่ริบมาจากศัตรูของท่านให้แก่พี่น้องของท่าน”
วนฉ 16.21 คนฟีลิสเตียก็มาจับท่านทะลวงตาของท่านเสีย นำท่านลงมาที่กาซา เอาตรวนทองสัมฤทธิ์ล่ามไว้ และให้ท่านโม่แป้งอยู่ที่ในเรือนจำ
1ซมอ 17.5 เขาสวมหมวกทองสัมฤทธิ์ไว้ที่ศีรษะ และสวมเสื้อเกราะ เสื้อเกราะนั้นหนักห้าพันเชเขลเป็นทองสัมฤทธิ์
1ซมอ 17.6 และสวมสนับแข้งทองสัมฤทธิ์ที่ขา และมีหอกทองสัมฤทธิ์แขวนอยู่ที่บ่า
1ซมอ 17.38 แล้วซาอูลก็ทรงเอาเครื่องอาวุธของพระองค์สวมให้ดาวิด ทรงสวมหมวกทองสัมฤทธิ์บนศีรษะของเขา และสวมเสื้อเกราะให้เขา
2ซมอ 8.8 และกษัตริย์ดาวิดทรงริบทองสัมฤทธิ์เป็นอันมากไปจากเมืองเบทาห์ และเมืองเบโรธัยหัวเมืองของฮาดัดเอเซอร์
2ซมอ 21.16 อิชบีเบโนบ บุตรชายคนหนึ่งของคนยักษ์ ถือหอกทองสัมฤทธิ์หนักสามร้อยเชเขล มีดาบใหม่คาดเอว คิดจะสังหารดาวิดเสีย
1พกษ 4.13 เบนเกเบอร์ ประจำในราโมทกิเลอาด เขามีเมืองทั้งหลายของยาอีร์บุตรชายมนัสเสห์ซึ่งอยู่ในกิเลอาด และเขามีท้องถิ่นอารโกบ ซึ่งอยู่ในบาชาน หัวเมืองใหญ่หกสิบหัวเมือง ซึ่งมีกำแพงเมือง และดานทองสัมฤทธิ์ขึ้นอยู่แก่เขา
1พกษ 7.14 ท่านเป็นบุตรชายของหญิงม่ายตระกูลนัฟทาลี และบิดาของท่านเป็นชายชาวเมืองไทระ เป็นช่างทองสัมฤทธิ์ และท่านประกอบด้วยสติปัญญา ความเข้าใจและฝีมือที่จะทำงานทุกอย่างด้วยทองสัมฤทธิ์ ท่านมาเฝ้ากษัตริย์ซาโลมอนและทำงานทั้งสิ้นของพระองค์
1พกษ 7.15 ท่านได้ทำเสาทองสัมฤทธิ์สองเสา แต่ละเสาสูงสิบแปดศอก วัดขนาดเส้นรอบแต่ละเสาได้สิบสองศอก
1พกษ 7.16 ท่านทำบัวคว่ำหัวเสาสองอันด้วยทองสัมฤทธิ์หล่อ เพื่อจะวางไว้บนยอดเสา บัวคว่ำหัวเสาอันหนึ่งสูงห้าศอก และความสูงของบัวคว่ำหัวเสาอีกอันหนึ่งก็ห้าศอก
1พกษ 7.27 ท่านทำแท่นทองสัมฤทธิ์สิบอัน แท่นอันหนึ่งยาวสี่ศอก กว้างสี่ศอก สูงสามศอก
1พกษ 7.30 แล้วแท่นหนึ่งๆมีล้อทองสัมฤทธิ์สี่ล้อ และมีเพลาทองสัมฤทธิ์ ที่มุมทั้งสี่มีที่หนุน ขันที่หนุนอันหนึ่งหล่อมีมาลัยห้อยข้างๆทุกข้าง
1พกษ 7.38 ท่านทำขันทองสัมฤทธิ์สิบลูก ขันลูกหนึ่งจุสี่สิบบัท ขนาดขันลูกหนึ่งสี่ศอก มีขันแท่นละลูกทั้งสิบแท่น
1พกษ 7.45 หม้อ พลั่ว และชาม ภาชนะทั้งสิ้นเหล่านี้ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ซึ่งฮีรามได้ทำถวายกษัตริย์ซาโลมอนเป็นของที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ขัดมัน
1พกษ 7.47 ซาโลมอนทรงหาได้ชั่งเครื่องใช้ทั้งหมดนี้ไม่ เพราะว่ามีมากด้วยกัน จึงมิได้หาน้ำหนักของทองสัมฤทธิ์
1พกษ 8.64 ในวันเดียวกันนั้นกษัตริย์ทรงทำพิธีชำระส่วนกลางของลาน ซึ่งอยู่หน้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ เพราะว่าที่นั่นพระองค์ได้ถวายเครื่องเผาบูชา และธัญญบูชา และส่วนไขมันของสันติบูชา เพราะว่าแท่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์นั้นเล็กเกินไป ไม่พอรับเครื่องเผาบูชาและธัญญบูชา และส่วนไขมันของสันติบูชา
1พกษ 14.27 และกษัตริย์เรโหโบอัมได้กระทำโล่ทองสัมฤทธิ์แทนไว้ และมอบไว้ในมือของพวกทหารรักษาพระองค์ผู้เฝ้าทวารพระราชวัง
2พกษ 16.14 และพระองค์ทรงย้ายแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ ซึ่งอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ออกเสียจากข้างหน้าพระนิเวศ จากสถานที่ระหว่างแท่นบูชาและพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และตั้งไว้ทางด้านเหนือแห่งแท่นบูชานั้น
2พกษ 16.15 และกษัตริย์อาหัสทรงบัญชากับอุรียาห์ปุโรหิตว่า “บนแท่นใหญ่นี้ท่านจงเผาเครื่องเผาบูชาตอนเช้าและธัญญบูชาตอนเย็น และเครื่องเผาบูชาของกษัตริย์ และเครื่องธัญญบูชาของพระองค์ พร้อมกับเครื่องเผาบูชาของบรรดาประชาชนแห่งแผ่นดิน และธัญญบูชาของเขาทั้งหลาย และเครื่องดื่มบูชาของเขาทั้งหลาย และจงพรมเลือดทั้งหมดของเครื่องเผาบูชาบนนั้น และเลือดทั้งหมดของเครื่องสัตวบูชา แต่แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ให้เป็นที่ที่ข้าจะทูลถามพระเจ้า”
2พกษ 16.17 และกษัตริย์อาหัสทรงตัดแผงแท่นนั้นออก และทรงยกขันออกไปจากแท่นเสีย และพระองค์ทรงเอาขันสาครลงมาเสียจากวัวทองสัมฤทธิ์ที่รองอยู่นั้น ทรงวางไว้บนพื้นก้อนหิน
2พกษ 18.4 พระองค์ทรงรื้อปูชนียสถานสูงทิ้งไป และทรงพังเสาศักดิ์สิทธิ์เสีย และตัดเสารูปเคารพลงเสีย และพระองค์ทรงทุบงูทองสัมฤทธิ์ซึ่งโมเสสสร้างขึ้นนั้นเป็นชิ้นๆ เพราะว่าประชาชนอิสราเอลได้เผาเครื่องหอมให้แก่งูนั้นจนถึงวันเหล่านั้น เขาเรียกงูนั้นว่าเนหุชทาน
2พกษ 25.7 เขาได้ประหารชีวิตบรรดาโอรสของเศเดคียาห์ต่อพระพักตร์ของพระองค์ แล้วทำพระเนตรเศเดคียาห์ให้บอดไป ได้ผูกมัดพระองค์ไว้ด้วยโซ่ตรวนทองสัมฤทธิ์ และพาพระองค์ไปยังบาบิโลน
2พกษ 25.13 และเสาทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และเชิงกับขันสาครทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์นั้น คนเคลเดียได้ทุบเป็นชิ้นๆ และขนเอาทองสัมฤทธิ์ไปยังบาบิโลน
2พกษ 25.14 เขาขนหม้อ พลั่ว และตะไกรตัดไส้ตะเกียง และช้อน และบรรดาเครื่องใช้ทองสัมฤทธิ์ซึ่งใช้ในงานปรนนิบัติเอาไปเสีย
2พกษ 25.16 ส่วนเสาสองต้น ขันสาครหนึ่งลูก และเชิงซึ่งซาโลมอนทรงสร้างสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์นั้น ทองสัมฤทธิ์ของภาชนะทั้งหมดนี้ก็เหลือที่จะชั่งได้
2พกษ 25.17 เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก และบัวคว่ำทองสัมฤทธิ์มีบนเสา บัวคว่ำนั้นสูงสามศอก มีตาข่ายกับลูกทับทิมล้วนทองสัมฤทธิ์อยู่บนบัวคว่ำโดยรอบ และเสาต้นที่สองก็เหมือนกันพร้อมตาข่าย
1พศด 15.19 นักร้องคือ เฮมาน อาสาฟ เอธาน เป็นคนตีฉาบทองสัมฤทธิ์
1พศด 18.8 ดาวิดทรงยึดทองสัมฤทธิ์เป็นอันมากจากเมืองทิบหาทและจากเมืองคูน หัวเมืองของฮาดัดเอเซอร์ ซึ่งซาโลมอนทรงใช้สร้างขันสาครทองสัมฤทธิ์และเสา และเครื่องใช้ทองสัมฤทธิ์
1พศด 18.10 พระองค์ทรงใช้ฮาโดรัมโอรสของพระองค์ไปเฝ้ากษัตริย์ดาวิดเพื่อรับเสด็จ และถวายพระพรที่พระองค์ทรงรบกับฮาดัดเอเซอร์และทรงชนะ (เพราะว่าฮาดัดเอเซอร์ได้สู้รบกับโทอูบ่อยๆ) และพระองค์ได้ส่งของทุกอย่างที่ทำด้วยทองคำ ด้วยเงิน และด้วยทองสัมฤทธิ์มาถวาย
1พศด 22.3 ดาวิดยังทรงจัดสะสมเหล็กเป็นจำนวนมาก เพื่อเป็นตะปูของบานประตูรั้วและเป็นเหล็กหนีบ ทั้งทองสัมฤทธิ์เป็นจำนวนมากเหลือที่จะชั่งได้
1พศด 22.14 และดูเถิด เราได้จัดเตรียมไว้เพื่อพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ด้วยความยากเหนื่อยอย่างยิ่ง เป็นทองคำหนักหนึ่งแสนตะลันต์ เงินหนักหนึ่งล้านตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์และเหล็กเหลือที่จะชั่ง เพราะมีมากมายเหลือเกิน เราได้จัดเตรียมตัวไม้และหินด้วย เจ้าจะเพิ่มเติมเข้าอีกก็ได้
1พศด 22.16 ส่วนทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ และเหล็กนั้นก็มีมากมายเหลือที่จะนับได้ ลุกขึ้นทำไปเถิด ขอพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่กับเจ้า”
1พศด 29.2 เพราะฉะนั้นเราจึงจัดเตรียมไว้สำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา เต็มความสามารถของเรา คือทองคำสำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองคำ และเงินสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเงิน และทองสัมฤทธิ์สำหรับสิ่งที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ และเหล็กสำหรับสิ่งที่ทำด้วยเหล็ก และไม้สำหรับสิ่งที่ทำด้วยไม้ มีพลอยสีน้ำข้าว และพลอยสำหรับฝัง พลวง หินลาย เพชรพลอยทุกชนิดและหินอ่อนมายมาย
1พศด 29.7 เขาทั้งหลายถวายเพื่องานปรนนิบัติแห่งพระนิเวศของพระเจ้า เป็นทองคำห้าพันตะลันต์ และหนึ่งหมื่นดาริค เงินหนึ่งหมื่นตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์หนึ่งหมื่นแปดพันตะลันต์ และเหล็กหนึ่งแสนตะลันต์
2พศด 1.5 ยิ่งกว่านั้น แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ ซึ่งเบซาเลลบุตรชายอุรีผู้เป็นบุตรชายเฮอร์ได้สร้างไว้นั้นก็อยู่ที่หน้าพลับพลาของพระเยโฮวาห์ และซาโลมอนกับชุมนุมชนก็ได้ใช้แท่นนั้นเป็นประจำ
2พศด 1.6 และซาโลมอนเสด็จขึ้นไปที่นั่นยังแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ซึ่งอยู่ที่พลับพลาแห่งชุมนุม และทรงถวายเครื่องเผาบูชาหนึ่งพันตัวบนแท่นนั้น
2พศด 2.7 เพราะฉะนั้น บัดนี้ขอส่งชายคนหนึ่งผู้ชำนาญการช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์และเหล็กและชำนาญในเรื่องผ้าสีม่วง สีแดงเข้มและสีฟ้า ทั้งเป็นผู้ชำนาญในการแกะสลัก เพื่อจะอยู่กับช่างฝีมือผู้อยู่กับข้าพเจ้าในยูดาห์และในเยรูซาเล็ม ผู้ซึ่งดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าได้จัดหาไว้
2พศด 2.14 บุตรชายของหญิงคนดาน บิดาของเขาเป็นชาวเมืองไทระ เขาชำนาญงานช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หินและไม้ และทำงานช่างผ้าสีม่วง สีฟ้า ผ้าป่านเนื้อละเอียดและผ้าสีแดงเข้ม และทำการแกะสลักทุกชนิด และสร้างตามแบบลวดลายใดๆที่จะกำหนดให้แก่เขา พร้อมกับช่างฝีมือของท่าน คือช่างฝีมือของดาวิดราชบิดาของท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า
2พศด 4.1 พระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาด้วยทองสัมฤทธิ์ ยาวยี่สิบศอก กว้างยี่สิบศอก และสูงสิบศอก
2พศด 4.9 พระองค์ทรงสร้างลานแห่งปุโรหิต และลานใหญ่ และประตูลาน และทรงบุประตูนั้นด้วยทองสัมฤทธิ์
2พศด 4.16 หม้อ พลั่ว และขอเกี่ยวเนื้อ และเครื่องประกอบทั้งสิ้นนี้ หุรามที่ปรึกษาอาวุโสได้ทำขึ้นด้วยทองสัมฤทธิ์สุกถวายกษัตริย์ซาโลมอนสำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
2พศด 4.18 ซาโลมอนทรงสร้างเครื่องใช้ทั้งสิ้นนี้เป็นจำนวนมาก จึงมิได้หาน้ำหนักของทองสัมฤทธิ์
2พศด 6.13 เพราะซาโลมอนได้ทรงสร้างแท่นทองสัมฤทธิ์ ยาวห้าศอก กว้างห้าศอก สูงสามศอก และทรงตั้งไว้กลางลาน และพระองค์ทรงประทับอยู่บนนั้น แล้วพระองค์ทรงคุกเข่าลงต่อหน้าชุมนุมอิสราเอลทั้งปวง และกางพระหัตถ์ของพระองค์สู่ฟ้าสวรรค์
2พศด 7.7 และซาโลมอนทรงทำพิธีชำระส่วนกลางของลานซึ่งอยู่ข้างหน้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ให้เป็นส่วนบริสุทธิ์ เพราะพระองค์ทรงถวายเครื่องเผาบูชาและไขมันของเครื่องสันติบูชาที่นั่น เพราะว่าแท่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งซาโลมอนทรงสร้างไว้นั้น ไม่พอจุเครื่องเผาบูชา เครื่องธัญญบูชาและไขมัน
2พศด 12.10 และกษัตริย์เรโหโบอัมทรงทำโล่ทองสัมฤทธิ์ขึ้นแทน และได้มอบไว้ในมือของทหารรักษาพระองค์ ผู้เฝ้าทวารพระราชวัง
อสร 8.27 ชามทองคำยี่สิบลูกมีค่าหนึ่งพันดาริค และเครื่องใช้ทองสัมฤทธิ์เนื้อละเอียดสุกใสสองลูกมีค่าเท่ากับทองคำ
โยบ 6.12 กำลังของข้าเป็นกำลังของหินหรือ เนื้อของข้าเป็นเนื้อทองสัมฤทธิ์หรือ
โยบ 28.2 เขาเอาเหล็กมาจากพื้นดิน และถลุงทองสัมฤทธิ์จากแร่ดิบ
โยบ 40.18 กระดูกของมันเหมือนท่อนทองสัมฤทธิ์ และกระดูกของมันเหมือนท่อนเหล็ก
โยบ 41.27 มันนับเหล็กว่าเป็นฟาง และทองสัมฤทธิ์ว่าเป็นไม้ผุ
สดด 107.16 เพราะพระองค์ทรงพังประตูทองสัมฤทธิ์และทรงตัดซี่ลูกกรงเหล็กเสีย
อสย 45.2 “เราจะไปข้างหน้าเจ้า และปราบที่คดให้เป็นที่ตรง เราจะพังประตูทองสัมฤทธิ์ให้เป็นชิ้นๆ และตัดลูกกรงเหล็กให้ขาด
อสย 48.4 เพราะเรารู้อยู่ว่าเจ้าดื้อด้านและคอของเจ้าก็คือเอ็นเหล็ก และหน้าผากของเจ้าเป็นทองสัมฤทธิ์
อสย 60.17 แทนทองสัมฤทธิ์ เราจะนำมาซึ่งทองคำ และแทนเหล็ก เราจะนำมาซึ่งเงิน แทนไม้ ทองสัมฤทธิ์ แทนหิน เหล็ก เราจะกระทำให้สันติภาพเป็นผู้ครอบครองของเจ้า และความชอบธรรมเป็นนายงานของเจ้า
ยรม 1.18 เพราะ ดูเถิด ในวันนี้เรากระทำให้เจ้าเป็นเมืองมีป้อม เป็นเสาเหล็ก และเป็นกำแพงทองสัมฤทธิ์ สู้กับแผ่นดินทั้งหมด สู้กับบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ กับเจ้านาย กับปุโรหิตและกับประชาชนแห่งแผ่นดินนี้
ยรม 6.28 เขาทั้งหลายมักกบฏอย่างดื้อด้านทั้งสิ้น เที่ยวนินทาเขาไป เขาทั้งหลายเป็นทองสัมฤทธิ์ และเป็นเหล็ก เขาทุกคนประพฤติเลวทรามทั้งนั้น
ยรม 15.20 เราจะกระทำเจ้าให้เป็นกำแพงป้อมทองสัมฤทธิ์แก่ชนชาตินี้ เขาทั้งหลายก็จะต่อสู้กับเจ้า แต่เขาจะไม่ชนะเจ้า เพราะเราอยู่กับเจ้า จะช่วยเจ้าให้รอดและช่วยเจ้าให้พ้น” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้
ยรม 52.17 บรรดาเสาทองสัมฤทธิ์ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และเชิงและขันสาครทองสัมฤทธิ์ ซึ่งอยู่ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์นั้น คนเคลเดียได้ทุบเสียเป็นชิ้นๆ และขนเอาทองสัมฤทธิ์ทั้งหมดไปยังบาบิโลน
ยรม 52.18 และเขาได้ขนเอาหม้อขนาดใหญ่ด้วย อีกทั้งพลั่ว ตะไกรตัดไส้ตะเกียง และชามและช้อน และภาชนะทองสัมฤทธิ์ทั้งสิ้น ซึ่งใช้ในการปรนนิบัติ
ยรม 52.20 ส่วนเสาสองเสา และขันสาครหนึ่งลูก กับวัวทองสัมฤทธิ์สิบสองตัวซึ่งอยู่ใต้เชิงทั้งหลาย ซึ่งกษัตริย์ซาโลมอนได้สร้างไว้สำหรับพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ทองสัมฤทธิ์ของสิ่งของเหล่านี้ทั้งสิ้นก็ชั่งกันไม่ไหว
ยรม 52.22 บนเสานี้มีบัวคว่ำยอดทองสัมฤทธิ์ บัวคว่ำยอดอันหนึ่งสูงห้าศอก มีตาข่ายและลูกทับทิม ทั้งหมดทำด้วยทองสัมฤทธิ์อยู่รอบบัวคว่ำยอด และเสาที่สองก็มีเหมือนกัน ทั้งลูกทับทิมด้วย
อสค 1.4 ดูเถิด เมื่อข้าพเจ้ามองดู ลมหมุนก็พัดมาจากทางเหนือ มีเมฆก้อนใหญ่ที่มีความสว่างอยู่รอบ และมีไฟลุกวาบออกมาอยู่เสมอ ท่ามกลางไฟนั้นดูประหนึ่งทองสัมฤทธิ์ที่แวบวาบ ซึ่งออกมาจากท่ามกลางไฟนั้น
อสค 1.7 เท้าของสิ่งที่มีชีวิตอยู่นั้นตรง และฝ่าเท้าก็เหมือนฝ่าตีนลูกวัว และเป็นประกายอย่างทองสัมฤทธิ์ขัด
อสค 1.27 และข้าพเจ้าเห็นประหนึ่งทองสัมฤทธิ์ที่แวบวาบ เหมือนไฟที่บังไว้อยู่รอบข้าง เหนือสิ่งที่เหมือนบั้นเอวของผู้นั้นขึ้นไป และจากสิ่งที่เหมือนบั้นเอวลงมา ข้าพเจ้าเห็นเหมือนไฟ และมีความสุกใสที่อยู่รอบท่านผู้นั้น
อสค 8.2 แล้วข้าพเจ้าก็มองดู และดูเถิด มีสัณฐานอย่างไฟ เบื้องล่างของส่วนที่มองเห็นเป็นเอวนั้นเป็นไฟ เหนือเอวขึ้นไปเหมือนความสุกปลั่งประหนึ่งทองสัมฤทธิ์ที่แวบวาบ
อสค 9.2 และ ดูเถิด มีชายหกคนเข้ามาจากทางประตูบน ซึ่งหันหน้าไปทางเหนือ ทุกคนถืออาวุธสำหรับฆ่ามา มีชายคนหนึ่งนุ่งห่มผ้าป่าน หนีบหีบเครื่องเขียนมากับคนเหล่านั้นด้วย และเขาทั้งหลายเข้าไปยืนอยู่ที่ข้างแท่นทองสัมฤทธิ์
อสค 22.18 “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย สำหรับเราวงศ์วานอิสราเอลกลายเป็นขี้โลหะ เขาทั้งสิ้นเป็นทองสัมฤทธิ์ ดีบุก เหล็ก และตะกั่วในเตาหลอม เขาเป็นขี้โลหะเงินไปหมด
อสค 22.20 อย่างที่คนเขารวบรวมเงิน ทองสัมฤทธิ์และเหล็ก และตะกั่วและดีบุกไว้ในเตาหลอม เพื่อเอาไฟเป่าให้มันละลาย ดังนั้นเราจะรวบรวมเจ้าด้วยความกริ้วและด้วยความพิโรธของเรา และเราจะใส่เจ้ารวมไว้ให้เจ้าละลาย
อสค 24.11 และวางหม้อเปล่าไว้บนถ่าน เพื่อให้ทองสัมฤทธิ์นั้นร้อนและไหม้ ให้ความโสโครกละลายเสียในนั้น ให้สนิมของมันไหม้ไฟ
อสค 27.13 เมืองยาวาน ทูบัลและเมเชค ค้าขายกับเจ้า เขาแลกเปลี่ยนคนและภาชนะทองสัมฤทธิ์กับสินค้าของเจ้า
อสค 40.3 เมื่อพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามา ณ ที่นั่น ดูเถิด มีชายคนหนึ่ง ปรากฏการณ์ของเขาคล้ายทองสัมฤทธิ์ มีเชือกป่านเส้นหนึ่งและไม้วัดอันหนึ่งอยู่ในมือ และท่านยืนอยู่ที่หอประตู
ดนล 2.32 เศียรของปฏิมากรนี้เป็นทองคำเนื้อดี อกและแขนเป็นเงิน ท้องและโคนขาเป็นทองสัมฤทธิ์
ดนล 2.35 แล้วส่วนเหล็ก ส่วนดิน ส่วนทองสัมฤทธิ์ ส่วนเงินและส่วนทองคำ ก็แตกเป็นชิ้นๆพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบจากลานนวดข้าวในฤดูร้อน ลมก็พัดพาเอาไป จึงหาร่องรอยไม่พบเสียเลย แต่ก้อนหินที่กระทบปฏิมากรนั้นกลายเป็นภูเขาใหญ่จนเต็มพิภพ
ดนล 2.39 ต่อจากพระองค์ไปจะมีราชอาณาจักรด้อยกว่าพระองค์ และยังมีราชอาณาจักรที่สาม เป็นทองสัมฤทธิ์ ซึ่งจะปกครองอยู่ทั่วพิภพ
ดนล 2.45 ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรก้อนหินถูกตัดออกจากภูเขามิใช่ด้วยมือ และก้อนหินนั้นได้กระทำให้เหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดิน เงิน และทองคำแตกเป็นชิ้นๆ พระเจ้ายิ่งใหญ่ได้ทรงให้กษัตริย์รู้ว่าอะไรจะบังเกิดมาภายหลังนี้ พระสุบินนั้นเที่ยงแท้และคำแก้พระสุบินก็แน่นอน”
ดนล 4.15 แต่จงปล่อยให้ตอรากติดอยู่ในดิน มีปลอกเหล็กและทองสัมฤทธิ์สวมไว้ ให้อยู่ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ให้เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ให้เขามีส่วนอยู่กับสัตว์ป่าในหญ้าที่พื้นดิน
ดนล 4.23 และที่กษัตริย์ทอดพระเนตรผู้พิทักษ์คือองค์บริสุทธิ์ลงมาจากฟ้าสวรรค์ และพูดว่า ‘จงฟันต้นไม้และทำลายเสีย แต่จงปล่อยให้ตอรากติดอยู่ในดิน มีปลอกเหล็กและทองสัมฤทธิ์สวมไว้ ให้อยู่ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ให้เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ให้เขามีส่วนอยู่กับสัตว์ป่า และปล่อยให้อยู่อย่างนั้นจนครบเจ็ดวาระ’
ดนล 5.4 เขาทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่นและสรรเสริญพระที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้และหิน
ดนล 5.23 แต่ทรงยกองค์พระองค์ขึ้นสู้กับองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์ และทรงให้นำภาชนะแห่งพระนิเวศของพระองค์มาต่อพระพักตร์พระองค์ แล้วพระองค์ พวกเจ้านายของพระองค์ พระสนม และนางห้ามของพระองค์ก็ดื่มเหล้าองุ่นจากภาชนะเหล่านั้น และพระองค์ทรงสรรเสริญพระที่ทำด้วยเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และหิน ซึ่งจะดูหรือฟัง หรือรู้เรื่องก็ไม่ได้ แต่พระองค์มิได้ถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าซึ่งลมปราณของพระองค์อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และทางทั้งสิ้นของพระองค์ก็ขึ้นอยู่กับพระองค์
ดนล 7.19 แล้วข้าพเจ้าก็อยากจะทราบถึงความจริงอันเกี่ยวกับสัตว์ตัวที่สี่นั้นซึ่งผิดแปลกกับสัตว์อื่นๆทั้งสิ้น ร้ายกาจเหลือเกิน มีฟันเหล็กและเล็บตีนทองสัมฤทธิ์ ซึ่งกินและหักเป็นชิ้นๆและกระทืบสิ่งที่เหลือนั้นเสีย
ดนล 10.6 ร่างกายของท่านดั่งพลอยเขียว และหน้าของท่านก็เหมือนฟ้าแลบ ดวงตาของท่านก็เหมือนกับคบเปลวเพลิง แขนและเท้าเป็นเงางามเหมือนกับทองสัมฤทธิ์ขัด และเสียงถ้อยคำของท่านเหมือนเสียงมวลชน
มคา 4.13 โอ บุตรสาวศิโยนเอ๋ย จงลุกขึ้นและนวดเถิด เพราะว่าเราจะทำเขาของเจ้าให้เป็นเหล็ก และกีบเท้าของเจ้าให้เป็นทองสัมฤทธิ์ และเจ้าจะตีชนชาติทั้งหลายเป็นอันมากให้เป็นชิ้นๆ และเราจะมอบสิ่งที่ได้มาถวายแด่พระเยโฮวาห์ มอบสมบัติของเขาทั้งหลายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งพิภพจบสิ้น
ศคย 6.1 และข้าพเจ้าได้หันกลับ เงยหน้าขึ้นอีกแลเห็น ดูเถิด มีรถรบสี่คันออกมาระหว่างภูเขาสองลูก ภูเขาเหล่านั้นเป็นภูเขาทองสัมฤทธิ์
มก 7.4 และเมื่อเขามาจากตลาด ถ้ามิได้ล้างก่อน เขาก็ไม่รับประทานอาหาร และธรรมเนียมอื่นๆอีกหลายอย่างเขาก็ถือ คือล้างถ้วย เหยือก ภาชนะทองสัมฤทธิ์ และโต๊ะ
วว 1.15 พระบาทของพระองค์ดุจทองสัมฤทธิ์เงางาม ราวกับว่าได้ถูกหลอมในเตาไฟ พระสุรเสียงของพระองค์ดุจเสียงน้ำมากหลาย
วว 2.18 จงเขียนถึงทูตสวรรค์แห่งคริสตจักรที่เมืองธิยาทิรา ว่า ‘พระองค์ผู้ซึ่งเป็นพระบุตรของพระเจ้า ผู้ทรงมีพระเนตรดุจเปลวไฟ และมีพระบาทดุจทองสัมฤทธิ์เงางาม ได้ตรัสดังนี้ว่า
วว 9.20 มนุษย์ทั้งหลายที่เหลืออยู่ ที่มิได้ถูกฆ่าด้วยภัยพิบัติเหล่านี้ ยังไม่ได้กลับใจเสียใหม่จากงานที่มือเขาได้กระทำ ไม่ได้เลิกบูชาผี บูชา ‘รูปเคารพที่ทำด้วยทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ หินและไม้ รูปเคารพเหล่านั้นจะดูหรือฟังหรือเดินก็ไม่ได้’
วว 18.12 สินค้าเหล่านั้นคือ ทองคำ เงิน เพชรพลอยต่างๆ ไข่มุก ผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วง ผ้าไหม ผ้าสีแดงเข้ม ไม้หอมทุกชนิด บรรดาภาชนะที่ทำด้วยงา บรรดาภาชนะไม้ที่มีราคามาก ภาชนะทองสัมฤทธิ์ ภาชนะเหล็ก ภาชนะหินอ่อน

ทองเหลือง ( 8 )
1พศด 15.28 ดังนี้แหละคนอิสราเอลทั้งปวงได้นำหีบพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์ขึ้นมาด้วยเสียงโห่ร้อง เสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก เสียงแตร และฉาบ และทำเพลงเสียงดังด้วยพิณใหญ่และพิณเขาคู่
2พศด 15.14 เขาทั้งหลายได้กระทำสัตย์ปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์ด้วยเสียงอันดัง และด้วยเสียงโห่ร้อง และด้วยเสียงแตรและแตรทองเหลืองขนาดเล็ก
สดด 98.6 ด้วยเสียงแตรและเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็กจงกระทำเสียงชื่นบานต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ คือพระมหากษัตริย์
ดนล 3.5 เมื่อท่านได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่ ปี่ถุง และเครื่องดนตรีทุกชนิด ให้ท่านทั้งหลายกราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ ซึ่งกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้ทรงตั้งไว้
ดนล 3.7 เพราะฉะนั้นพอประชาชนได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่และเครื่องดนตรีทุกชนิด บรรดาชนชาติ ประชาชาติทั้งปวงและภาษาทั้งหลาย ก็กราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำซึ่งกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ได้ทรงตั้งไว้
ดนล 3.10 โอ ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทรงออกกฤษฎีกาแล้วว่า ทุกคนผู้ได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่ ปี่ถุง และเครื่องดนตรีทุกชนิด ก็ให้กราบลงนมัสการปฏิมากรทองคำ
ดนล 3.15 บัดนี้ถ้าเจ้าพร้อมใจแล้ว พอเจ้าได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่ ปี่ถุง และเครื่องดนตรีทุกชนิด เจ้าจงกราบลงนมัสการปฏิมากรซึ่งเราได้สร้างไว้ แต่ถ้าเจ้าไม่นมัสการ จะต้องโยนเจ้าทันทีเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ และผู้ใดเล่าจะเป็นพระเจ้าที่จะช่วยให้เจ้าพ้นจากมือของเราได้”
ฮชย 5.8 จงเป่าแตรทองเหลืองขนาดเล็กที่ในกิเบอาห์ จงเป่าแตรที่ในรามาห์ จงร้องตะโกนที่เบธาเวน โอ เบนยามินเอ๋ย มีคนตามหาเจ้า

ท้อใจ ( 9 )
กดว 21.4 เขาทั้งหลายออกเดินจากภูเขาโฮร์ตามทางที่ไปทะเลแดงเพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อใจมากเพราะเหตุหนทาง
1ซมอ 17.11 เมื่อซาอูลและคนอิสราเอลทั้งสิ้นได้ยินถ้อยคำของคนฟีลิสเตียคนนั้น เขาทั้งหลายก็ท้อใจและกลัวมาก
โยบ 4.5 แต่บัดนี้มาถึงท่านแล้ว และท่านก็ท้อใจ มันแตะต้องท่านเข้า และท่านก็ลำบากใจ
สภษ 24.10 ถ้าเจ้าท้อใจในวันแห่งความชั่วร้าย กำลังของเจ้าก็น้อย
อสค 13.22 เพราะเจ้าได้กระทำให้คนชอบธรรมท้อใจด้วยการมุสา ทั้งที่เราไม่ได้กระทำให้เขาเศร้าใจเลย และเจ้าได้ทำให้มือของคนชั่วแข็งแรงขึ้น เพื่อมิให้เขาหันกลับจากทางชั่วของเขา โดยสัญญาว่าเขาจะได้ชีวิตรอด
2คร 7.6 แต่ถึงกระนั้นก็ดี พระเจ้าผู้ทรงหนุนน้ำใจคนที่ท้อใจ ได้ทรงหนุนน้ำใจเราโดยทรงให้ทิตัสมาหาเรา
กท 6.9 อย่าให้เราเมื่อยล้าในการทำดี เพราะว่าถ้าเราไม่ท้อใจแล้ว เราก็จะเกี่ยวเก็บในเวลาอันสมควร
คส 3.21 ฝ่ายบิดาก็อย่ายั่วบุตรของตนให้ขัดเคืองใจ เกรงว่าเขาจะท้อใจ
1ธส 5.14 แต่พี่น้องทั้งหลาย เราขอเตือนสติพวกท่านให้ตักเตือนคนที่เกะกะ หนุนน้ำใจผู้ที่ท้อใจ ชูกำลังคนที่อ่อนกำลัง และมีใจอดเอาเบาสู้ต่อคนทั้งปวง

ทอด ( 14 )
ลนต 2.7 ถ้าเครื่องบูชาของท่านเป็นธัญญบูชาทอดด้วยกระทะ ให้ทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน
ลนต 6.21 ให้คลุกกับน้ำมันให้เข้ากันดีแล้วทอดบนเหล็ก ทำเป็นแผ่นเหมือนธัญญบูชาแล้วถวายเป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระเยโฮวาห์
1ซมอ 2.15 ยิ่งกว่านั้นอีก ก่อนที่เขาเผาไขมัน คนใช้ของปุโรหิตเคยเข้ามากล่าวแก่ชายผู้กระทำบูชานั้นว่า “ขอเนื้อไปให้ปุโรหิตทอด ท่านไม่รับเนื้อต้มจากเจ้า ท่านต้องการเนื้อดิบ”
อสธ 3.7 ในเดือนแรกซึ่งเป็นเดือนนิสานปีที่สิบสองแห่งรัชกาลกษัตริย์อาหสุเอรัส เขาพากันทอดเปอร์ คือสลาก ต่อหน้าฮามานเพื่อหาวัน และเพื่อหาเดือน ได้เดือนที่สิบสอง คือเป็นเดือนอาดาร์
อสธ 9.24 เพราะฮามานบุตรชายฮัมเมดาธา คนอากัก ศัตรูของพวกยิวทั้งปวง ได้ปองร้ายต่อพวกยิวเพื่อทำลายเขา ได้ทอดเปอร์ คือสลาก เพื่อล้างผลาญและทำลายเขา
สภษ 16.33 สลากนั้นเขาทอดลงที่ตัก แต่การตัดสินมาจากพระเยโฮวาห์ทั้งสิ้น
อสย 38.8 ดูเถิด เราจะกระทำให้เงาที่ดวงอาทิตย์ทอดมาบนนาฬิกาแดดของอาหัสย้อนกลับมาสิบขั้น” ดวงอาทิตย์ก็ได้ย้อนกลับบนนาฬิกาแดดสิบขั้น ตามขั้นที่ได้ตกไป
อสค 17.6 เมล็ดก็งอกขึ้นมาและเติบโตขึ้นเป็นเถาองุ่นเตี้ย แผ่แขนงไพศาล แขนงทั้งหลายของต้นนี้ก็ทอดมายังตัวนกอินทรี และรากก็ยังคงอยู่ใต้มัน เมล็ดจึงบังเกิดเป็นเถา แตกแขนงสาขาและออกใบ
มธ 4.18 ขณะที่พระเยซูทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลกาลิลี ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องสองคน คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชายของเขา กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล เพราะเขาเป็นชาวประมง
มก 1.16 ขณะที่พระองค์เสด็จไปตามชายทะเลกาลิลี พระองค์ก็ทรงทอดพระเนตรเห็นซีโมนและอันดรูว์น้องชายของซีโมน กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล ด้วยว่าเขาเป็นชาวประมง
ลก 5.5 ซีโมนทูลตอบพระองค์ว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า ข้าพระองค์ทั้งหลายทอดอวนคืนยังรุ่ง ไม่ได้อะไรเลย แต่ข้าพระองค์จะหย่อนอวนลงตามพระดำรัสของพระองค์”
ยน 21.6 พระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงทอดอวนลงทางด้านขวาเรือเถิด แล้วจะได้ปลาบ้าง” เขาจึงทอดอวนลงและได้ปลาเป็นอันมากจนลากอวนขึ้นไม่ได้
ฮบ 6.19 ความหวังนั้นเรายึดไว้ต่างสมอของจิตวิญญาณ เป็นความหวังทั้งแน่และมั่นคง และได้ทอดไว้ภายในม่าน

ทอดทิ้ง ( 125 )
ปฐก 24.27 และอธิษฐานว่า “สรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของข้าพระองค์ ผู้มิได้ทรงทอดทิ้งความกรุณา และความจริงของพระองค์ต่อนาย ส่วนข้าพระองค์นั้นพระเยโฮวาห์ทรงนำมาตามทางจนถึงบ้านหมู่ญาติของนายข้าพระองค์”
ปฐก 28.15 ดูเถิด เราอยู่กับเจ้า และจะพิทักษ์รักษาเจ้าทุกแห่งหนที่เจ้าไป และจะนำเจ้ากลับมายังแผ่นดินนี้ เพราะเราจะไม่ทอดทิ้งเจ้าจนกว่าเราจะได้ทำสิ่งซึ่งเราพูดกับเจ้าไว้นั้นแล้ว”
กดว 11.20 แต่หนึ่งเดือนเต็ม จนเนื้อจะล้นออกมาทางรูจมูกของท่าน จนท่านเอือม เพราะท่านได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์ผู้อยู่ท่ามกลางท่านทั้งหลาย และได้ร้องไห้ต่อพระองค์กล่าวว่า “ไฉนเราจึงได้ออกมาจากอียิปต์”’”
กดว 32.15 เพราะว่าถ้าท่านทั้งหลายหันจากการตามพระองค์ พระองค์จะทรงทอดทิ้งเขาทั้งหลายในถิ่นทุรกันดารอีก และท่านทั้งหลายจะทำลายชนชาติทั้งหมดนี้เสีย”
พบญ 12.19 ท่านจงระวังอย่าทอดทิ้งคนเลวีตราบเท่าวันที่ท่านอาศัยอยู่ในโลก
พบญ 14.27 ท่านทั้งหลายอย่าทอดทิ้งคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกกับท่าน
พบญ 28.20 พระเยโฮวาห์จะทรงบันดาลให้คำสาปแช่ง ความวุ่นวาย และการตำหนิมีขึ้นแก่บรรดากิจการที่มือท่านกระทำจนท่านจะถูกทำลายและพินาศอย่างรวดเร็ว เนื่องด้วยความชั่วซึ่งท่านได้กระทำเพราะท่านได้ทอดทิ้งเราเสีย
พบญ 29.25 แล้วคนจะพูดกันว่า ‘เพราะเขาทอดทิ้งพันธสัญญาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา ซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้กับเขาเมื่อพระองค์ทรงพาเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์
พบญ 31.6 จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวหรืออย่าครั่นคร้ามเขาเลย เพราะว่าผู้ที่ไปกับท่านคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน พระองค์จะไม่ทรงปล่อยท่านให้ล้มเหลวหรือทอดทิ้งท่านเสีย”
พบญ 31.8 ผู้ที่ไปข้างหน้าคือพระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงสถิตอยู่ด้วย พระองค์จะไม่ทรงปล่อยท่านให้ล้มเหลวหรือทอดทิ้งท่านเสีย อย่ากลัวและอย่าขยาดเลย”
พบญ 31.16 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ดูเถิด ตัวเจ้าจวนจะต้องหลับอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้าแล้ว และชนชาตินี้จะลุกขึ้นและเล่นชู้กับพระของคนต่างด้าวแห่งแผ่นดินนี้ ในที่ที่เขาไปอยู่ท่ามกลางนั้น เขาทั้งหลายจะทอดทิ้งเราเสียและหักพันธสัญญาซึ่งเราได้กระทำไว้กับเขา
พบญ 31.17 แล้วในวันนั้นเราจะกริ้วต่อเขา และเราจะทอดทิ้งเขาเสียและซ่อนหน้าของเราเสียจากเขา เขาทั้งหลายจะถูกกลืน และสิ่งร้ายกับความลำบากเป็นอันมากจะมาถึงเขา ในวันนั้นเขาจึงจะกล่าวว่า ‘สิ่งร้ายเหล่านี้ตกแก่เรา เพราะพระเจ้าไม่ทรงสถิตท่ามกลางเราไม่ใช่หรือ’
พบญ 32.15 แต่เยชุรูนอ้วนพีขึ้นแล้วก็มีพยศ พอเจ้าอ้วนใหญ่ เนื้อหนานุ่มนิ่ม เขาทอดทิ้งพระเจ้าผู้สร้างเขามา แล้วดูหมิ่นศิลาแห่งความรอดของเขา
พบญ 32.30 คนเดียวจะไล่พันคนอย่างไรได้ สองคนจะทำให้หมื่นคนหนีได้อย่างไร นอกจากศิลาของเขาได้ขายเขาเสียแล้ว และพระเยโฮวาห์ได้ทรงทอดทิ้งเขาเสีย
ยชว 22.3 นานวันแล้วจนบัดนี้ ท่านมิได้ทอดทิ้งญาติพี่น้องของท่าน แต่ได้ระมัดระวังที่จะกระทำตามพระบัญชาของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
วนฉ 6.13 กิเดโอนจึงทูลท่านผู้นั้นว่า “โอ ท่านเจ้าข้า ถ้าพระเยโฮวาห์ทรงสถิตกับพวกเราแล้ว ไฉนเหตุเหล่านี้จึงเกิดขึ้นแก่เราเล่า และการอัศจรรย์ทั้งหลายของพระองค์ซึ่งบรรพบุรุษเคยเล่าให้เราฟังว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงนำเราออกจากอียิปต์มิใช่หรือ’ แต่สมัยนี้พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งเราเสียแล้ว และทรงมอบเราไว้ในมือของพวกมีเดียน”
วนฉ 10.10 และคนอิสราเอลร้องทุกข์ต่อพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ เพราะว่าข้าพระองค์ได้ทอดทิ้งพระเจ้าของข้าพระองค์เสีย และปรนนิบัติพระบาอัล”
1ซมอ 15.23 เพราะการกบฏก็เป็นเหมือนบาปแห่งการถือฤกษ์ถือยาม และความดื้อดึงก็เป็นเหมือนความชั่วช้าและการไหว้รูปเคารพ เพราะเหตุที่ท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระองค์จึงทรงถอดท่านออกจากตำแหน่งกษัตริย์”
1ซมอ 15.26 และซามูเอลเรียนซาอูลว่า “ข้าพเจ้าจะไม่กลับไปกับท่าน เพราะท่านทอดทิ้งพระวจนะของพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรงถอดท่านจากเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล”
2ซมอ 1.21 เทือกเขากิลโบอาเอ๋ย ขออย่ามีน้ำค้างหรือฝนบนเจ้าหรือทุ่งนาที่ให้ของถวาย เพราะว่าที่นั่นโล่ของวีรบุรุษถูกทอดทิ้งแล้ว โล่ของซาอูลเหมือนกับว่าพระองค์มิได้เจิมไว้ด้วยน้ำมัน
2ซมอ 14.14 คนเราจะต้องตายหมดด้วยกันทุกคน เป็นเหมือนน้ำที่หกบนแผ่นดิน จะเก็บรวมกลับคืนมาอีกไม่ได้ พระเจ้าไม่ทรงเลือกหน้าผู้ใด แต่ทรงดำริหาหนทางไม่ให้ผู้ที่ถูกเนรเทศต้องถูกทรงทอดทิ้ง
1พกษ 6.13 และเราจะอยู่ในหมู่ชนอิสราเอล และจะไม่ทอดทิ้งอิสราเอลชนชาติของเราเลย”
1พกษ 8.57 ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายสถิตกับเราดังที่พระองค์ได้สถิตกับบรรพบุรุษของเรา ขอพระองค์อย่าทรงละเราหรือทอดทิ้งเราเสีย
1พกษ 9.9 แล้วเขาจะตอบว่า ‘เพราะว่าเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา ผู้ได้ทรงนำบรรพบุรุษของเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ และได้ยึดถือพระอื่น และนมัสการและปรนนิบัติพระนั้น เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงนำเหตุร้ายทั้งสิ้นนี้มาเหนือเขาทั้งหลาย’”
1พกษ 11.33 เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้นมัสการพระอัชโทเรท พระแม่เจ้าของชาวไซดอน เคโมชพระของโมอับ และมิลโคมพระของคนอัมโมน และมิได้ดำเนินในทางของเรา เพื่อจะกระทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และคำตัดสินของเรา อย่างกับดาวิดบิดาของเขาได้กระทำนั้น
1พกษ 12.8 แต่พระองค์ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าถวายนั้นเสีย และไปปรึกษากับคนหนุ่มซึ่งเติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์ และอยู่งานประจำพระองค์
1พกษ 12.13 และกษัตริย์ตรัสตอบประชาชนอย่างดุดัน ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าได้ถวายนั้นเสีย
1พกษ 18.18 และท่านจึงทูลว่า “ข้าพระองค์มิได้กระทำความลำบากแก่อิสราเอล แต่พระองค์ได้กระทำ และราชวงศ์บิดาของพระองค์ เพราะว่าพวกพระองค์ได้ทอดทิ้งพระบัญญัติของพระเยโฮวาห์ และติดตามพระบาอัล
1พกษ 19.10 ท่านทูลว่า “ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนัก เพราะประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสีย และประหารผู้พยากรณ์ของพระองค์เสียด้วยดาบ และข้าพระองค์ ข้าพระองค์แต่ผู้เดียวเหลืออยู่ และเขาทั้งหลายแสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย”
1พกษ 19.14 ท่านทูลว่า “ข้าพระองค์ร้อนรนเพื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธายิ่งนัก เพราะว่าประชาชนอิสราเอลได้ทอดทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ พังแท่นบูชาของพระองค์ลงเสีย และประหารผู้พยากรณ์ของพระองค์เสียด้วยดาบ และข้าพระองค์ ข้าพระองค์แต่ผู้เดียวเหลืออยู่ และเขาทั้งหลายแสวงหาชีวิตของข้าพระองค์เพื่อจะเอาไปเสีย”
2พกษ 13.23 แต่พระเยโฮวาห์ทรงพระกรุณาต่อเขา และทรงเมตตาเขา และพระองค์ทรงหันมาทางเขาเพราะพันธสัญญาของพระองค์กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ และจะไม่ทรงทำลายเขาหรือทอดทิ้งเขาเสียให้พ้นพระพักตร์จนบัดนี้
2พกษ 17.15 เขาทอดทิ้งกฎเกณฑ์ของพระองค์ และพันธสัญญาของพระองค์ซึ่งได้ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของเขา และพระโอวาทซึ่งพระองค์ได้ทรงประทานแก่เขา เขาทั้งหลายติดตามสิ่งที่ไร้สาระและกลายเป็นผู้ที่ไร้สาระไป และเขาติดตามประชาชาติที่อยู่รอบๆเขา ซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงบัญชาเขามิให้เขากระทำตาม
2พกษ 21.14 และเราจะทอดทิ้งมรดกส่วนที่เหลือของเรา และมอบเขาไว้ในมือศัตรูของเขา และเขาทั้งหลายจะเป็นเหยื่อ และเป็นของริบของศัตรูทั้งสิ้นของเขา
2พกษ 21.22 พระองค์ทรงทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพระองค์ และมิได้ทรงดำเนินในมรรคาของพระเยโฮวาห์
2พกษ 22.17 เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมถวายพระอื่น เพื่อเขาจะได้กระทำให้เราโกรธด้วยผลงานทั้งสิ้นแห่งมือของเขา เพราะฉะนั้นความพิโรธของเราจึงจะพลุ่งขึ้นต่อสถานที่นี้ และจะดับเสียไม่ได้”
1พศด 28.9 ซาโลมอนบุตรของเราเอ๋ย เจ้าจงรู้จักพระเจ้าของบิดาเจ้า และจงปรนนิบัติพระองค์ด้วยใจจริงและด้วยความเต็มใจของเจ้า เพราะพระเยโฮวาห์ทรงพิจารณาจิตใจทั้งปวง และทรงเข้าใจในแผนงานแห่งความคิดทั้งปวง ถ้าเจ้าแสวงหาพระองค์ เจ้าจะพบพระองค์ แต่ถ้าเจ้าทอดทิ้งพระองค์ พระองค์จะทรงเหวี่ยงเจ้าออกไปเสียเป็นนิตย์
1พศด 28.20 แล้วดาวิดตรัสกับซาโลมอนโอรสของพระองค์ว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ และทำให้สำเร็จเถิด อย่ากลัวเลย อย่าขยาด เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้า คือพระเจ้าของข้าจะทรงสถิตกับเจ้า พระองค์จะไม่ทรงปล่อยให้เจ้าล้มเหลวหรือทอดทิ้งเจ้า จนกว่างานทั้งสิ้นสำหรับงานปรนนิบัติแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จะสำเร็จ
2พศด 7.19 แต่ถ้าเจ้าหันไปและทอดทิ้งกฎเกณฑ์ของเราและบัญญัติของเราซึ่งเราตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า และจะไปปรนนิบัติพระอื่นและนมัสการพระเหล่านั้น
2พศด 7.22 แล้วเขาทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะเขาทั้งหลายทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ผู้ทรงนำเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ และได้ยึดพระอื่น และได้นมัสการพระเหล่านั้นทั้งปรนนิบัติด้วย ฉะนั้นพระองค์จึงได้ทรงนำเหตุร้ายทั้งหมดนี้มาถึงเขาทั้งหลาย’”
2พศด 10.8 แต่พระองค์ทรงทอดทิ้งคำปรึกษาซึ่งผู้เฒ่าถวายนั้นเสีย และไปปรึกษากับคนหนุ่มซึ่งเติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์และอยู่งานประจำพระองค์
2พศด 10.13 และกษัตริย์ตรัสตอบเขาทั้งหลายอย่างดุดัน กษัตริย์เรโหโบอัมทรงทอดทิ้งคำปรึกษาของผู้เฒ่าเสีย
2พศด 12.1 ต่อมาเมื่อราชอาณาจักรของเรโหโบอัมตั้งมั่นคงและแข็งแรงแล้ว พระองค์ทรงทอดทิ้งพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์เสีย และอิสราเอลทั้งปวงก็ทิ้งพร้อมกับพระองค์ด้วย
2พศด 13.10 แต่สำหรับเราทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าของเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายมิได้ทอดทิ้งพระองค์ เรามีปุโรหิตผู้ปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ เป็นลูกหลานของอาโรน ทั้งมีคนเลวีทำงานหน้าที่ของเขาทั้งหลาย
2พศด 13.11 เขาถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ทุกเช้าทุกเย็น ทั้งเครื่องหอม ตั้งขนมปังหน้าพระพักตร์บนโต๊ะบริสุทธิ์ และดูแลคันประทีปทองคำพร้อมทั้งตะเกียง เพื่อให้ประทีปลุกอยู่ทุกเย็น เพราะเราได้รักษาพระบัญชากำชับของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา แต่ท่านได้ทอดทิ้งพระองค์เสีย
2พศด 15.2 และท่านออกไปเฝ้าอาสาทูลพระองค์ว่า “ข้าแต่อาสา และยูดาห์กับเบนยามินทั้งปวง ขอจงฟังข้าพเจ้า พระเยโฮวาห์ทรงสถิตกับท่านทั้งหลาย ต่อเมื่อท่านทั้งหลายอยู่กับพระองค์ ถ้าท่านทั้งหลายแสวงหาพระองค์ ท่านก็จะพบพระองค์ แต่ถ้าท่านทั้งหลายทอดทิ้งพระองค์ พระองค์จะทรงทอดทิ้งท่านทั้งหลาย
2พศด 21.10 เอโดมจึงได้กบฏออกห่างจากการปกครองของยูดาห์จนทุกวันนี้ ครั้งนั้นลิบนาห์ก็ได้กบฏออกห่างจากการปกครองของพระองค์ด้วย เพราะว่าพระองค์ได้ทรงทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพระองค์
2พศด 24.18 และเขาได้ทอดทิ้งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา และปรนนิบัติบรรดาเสารูปเคารพและรูปเคารพ และพระพิโรธได้ลงมาเหนือยูดาห์และเยรูซาเล็มเพราะการละเมิดของเขานี้
2พศด 24.20 แล้วพระวิญญาณของพระเจ้าได้สวมทับเศคาริยาห์บุตรชายเยโฮยาดาปุโรหิต และท่านได้ยืนเหนือประชาชน และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ‘ทำไมท่านทั้งหลายจึงละเมิดพระบัญญัติของพระเยโฮวาห์อันเป็นเหตุให้ท่านเจริญขึ้นไม่ได้’ เพราะท่านทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระองค์จึงทอดทิ้งท่าน”
2พศด 24.24 แม้ว่ากองทัพคนซีเรียมาแต่น้อยคน พระเยโฮวาห์ทรงมอบกองทัพใหญ่ไว้ในมือของเขา เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ดังนี้แหละคนซีเรียได้ทำโทษโยอาช
2พศด 28.6 เพราะว่าเปคาห์บุตรชายเรมาลิยาห์ได้ฆ่าเสียหนึ่งแสนสองหมื่นคนในยูดาห์ในวันเดียว ทั้งสิ้นเป็นทหารกล้าแข็ง เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขาทั้งหลาย
2พศด 29.6 เพราะบรรพบุรุษของเราทั้งหลายได้กระทำการละเมิด และได้กระทำสิ่งที่ชั่วในสายพระเนตรพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระองค์ และหันหน้าของเขาเสียจากที่ประทับของพระเยโฮวาห์ และได้หันหลังให้
2พศด 34.25 เพราะว่าเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมถวายพระอื่น เพื่อเขาจะกระทำให้เราโกรธด้วยการงานทั้งสิ้นแห่งมือของเขา เพราะฉะนั้นความพิโรธของเราจะเทลงเหนือสถานที่นี้และจะดับไม่ได้’
นหม 13.11 ข้าพเจ้าจึงต่อว่าเจ้าหน้าที่และพูดว่า “ทำไมจึงทอดทิ้งพระนิเวศของพระเจ้าเสีย” ข้าพเจ้าจึงรวบรวมเขากลับมา และตั้งเขาไว้ตามตำแหน่งของเขาอีก
โยบ 6.14 บุคคลผู้ใดสิ้นความหวังก็ควรได้รับความกรุณาจากเพื่อน แต่เขาทอดทิ้งความยำเกรงองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์
โยบ 8.4 ถ้าบุตรของท่านได้กระทำบาปต่อพระองค์ และพระองค์ทรงทอดทิ้งเขาทั้งหลายเพราะเหตุการละเมิดของเขา
โยบ 8.20 ดูเถิด พระเจ้าจะไม่ทรงทอดทิ้งคนดีรอบคอบ หรือค้ำจุนผู้กระทำความชั่วร้าย
โยบ 18.4 ท่านผู้ฉีกตัวของท่านด้วยความโกรธของท่าน จะให้แผ่นดินโลกถูกทอดทิ้งเพราะเห็นแก่ท่านหรือ หรือจะให้ก้อนหินโยกย้ายจากที่ของมัน
โยบ 20.19 เพราะเขาได้ขยี้และทอดทิ้งคนยากจน เขาได้ชิงบ้านซึ่งเขาไม่ได้สร้าง
สดด 9.10 บรรดาผู้ที่รู้จักพระนามของพระองค์ก็จะวางใจในพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพราะว่าพระองค์มิได้ทรงทอดทิ้งบรรดาผู้ที่เสาะแสวงหาพระองค์
สดด 22.1 พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย เหตุใดพระองค์ทรงเมินเฉยที่จะช่วยข้าพระองค์ และต่อถ้อยคำคร่ำครวญของข้าพระองค์
สดด 27.10 แม้บิดาและมารดาของข้าพระองค์ทอดทิ้งข้าพระองค์ แต่พระเยโฮวาห์จะทรงยกข้าพระองค์ขึ้น
สดด 37.25 ข้าพเจ้าเคยหนุ่ม และเดี๋ยวนี้แก่แล้ว แต่ข้าพเจ้ายังไม่เคยเห็นคนชอบธรรมถูกทอดทิ้ง หรือเชื้อสายของเขาขอทาน
สดด 37.28 เพราะพระเยโฮวาห์ทรงรักการพิพากษา พระองค์จะไม่ทอดทิ้งวิสุทธิชนของพระองค์ จะทรงสงวนคนเหล่านั้นไว้เป็นนิตย์ แต่เชื้อสายของคนชั่วจะถูกตัดออกไปเสีย
สดด 38.21 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ โอ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าสถิตไกลจากข้าพระองค์
สดด 43.2 เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งกำลังของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย ไฉนข้าพระองค์จึงต้องไปอย่างเป็นทุกข์เพราะการบีบบังคับของศัตรู
สดด 44.9 แต่พระองค์ยังทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายเสีย และให้ข้าพระองค์ได้ความอัปยศ และมิได้เสด็จออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลาย
สดด 44.23 โอ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงตื่นเถิด ไฉนพระองค์บรรทมอยู่ ขอทรงตื่นขึ้นเถิด ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียตลอดกาล
สดด 60.1 โอ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้ว ทั้งได้ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกระจัดกระจายไป พระองค์ทรงไม่พอพระทัย โอ ขอให้พระองค์ทรงหันมาหาข้าพระองค์ทั้งหลายอีก
สดด 60.10 โอ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์มิได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วหรือ โอ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ไม่ทรงออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วละ
สดด 71.9 เมื่อวัยชรา ขออย่าทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ทิ้งเสีย ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เมื่อข้าพระองค์หมดแรง
สดด 71.11 และกล่าวว่า “พระเจ้าทรงทอดทิ้งเขาแล้ว จงข่มเหงและฉวยเขาไว้ เพราะไม่มีผู้ใดช่วยเขาให้พ้น”
สดด 71.18 แม้จะถึงวัยชราและผมหงอกก็ตาม โอ ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย จนกว่าข้าพระองค์จะประกาศถึงอานุภาพของพระองค์แก่ชั่วอายุถัดไป และฤทธิ์เดชของพระองค์แก่บรรดาผู้ที่จะเกิดมา
สดด 77.7 “องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงทอดทิ้งเป็นนิตย์ และจะไม่เคยพอพระทัยอีกหรือ
สดด 94.14 เพราะพระเยโฮวาห์จะไม่ทอดทิ้งประชาชนของพระองค์ พระองค์จะไม่ทรงสละมรดกของพระองค์
สดด 108.11 โอ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์มิได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วหรือ โอ ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ไม่ทรงออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลายแล้วละ
สดด 119.8 ข้าพระองค์จะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ โอ ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสียอย่างสิ้นเชิงเลย
สดด 119.87 เขาเกือบจะทำให้ข้าพระองค์ดับชีพไปจากแผ่นดินโลกแล้ว แต่ข้าพระองค์ไม่ทอดทิ้งข้อบังคับของพระองค์
สภษ 2.13 ผู้ทอดทิ้งวิถีแห่งความเที่ยงธรรม เพื่อเดินในทางแห่งความมืด
สภษ 2.17 ผู้ทอดทิ้งคู่เคียงที่นางได้มาเมื่อยังสาวๆนั้นเสีย และลืมพันธสัญญาแห่งพระเจ้าของตน
สภษ 3.3 อย่าให้ความเมตตาและความจริงทอดทิ้งเจ้า จงผูกมันไว้ที่คอของเจ้า จงเขียนมันไว้ที่แผ่นจารึกแห่งหัวใจของเจ้า
สภษ 4.6 อย่าทอดทิ้งเธอ และเธอจะรักษาเจ้าไว้ จงรักเธอ และเธอจะระแวดระวังเจ้า
สภษ 10.3 พระเยโฮวาห์จะมิได้ทรงปล่อยให้จิตใจคนชอบธรรมหิว แต่พระองค์ทรงทอดทิ้งทรัพย์สมบัติของคนชั่วร้าย
สภษ 15.10 ผู้ที่ทอดทิ้งทางดีนับว่าการทำโทษเป็นสิ่งที่หนักใจ บุคคลผู้เกลียดคำเตือนสติจะตายเปล่า
สภษ 27.10 อย่าทอดทิ้งมิตรของเจ้าเอง และมิตรของบิดาเจ้า และอย่าเข้าไปในเรือนพี่น้องของเจ้าในวันที่เจ้าประสบหายนะ เพราะเพื่อนบ้านสักคนที่อยู่ใกล้ดีกว่าพี่น้องคนหนึ่งที่อยู่ห่างไกล
สภษ 28.4 บรรดาผู้ที่ทอดทิ้งพระราชบัญญัติย่อมสรรเสริญคนชั่วร้าย แต่บรรดาผู้ที่รักษาพระราชบัญญัติย่อมคอยต่อสู้เขา
อสย 1.4 เออ ประชาชาติบาปหนา ชนชาติซึ่งหนักด้วยความชั่วช้า เชื้อสายของผู้กระทำความชั่วร้าย บรรดาบุตรที่ทำความเสียหาย เขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์ เขาได้ยั่วองค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลให้ทรงพระพิโรธ เขาทั้งหลายหันหลังให้เสีย
อสย 5.24 ดังนั้นเปลวเพลิงกลืนตอข้าวฉันใด และเพลิงเผาผลาญหญ้าแห้งฉันใด รากของเขาก็จะเป็นเหมือนความเปื่อยเน่า และดอกบานของเขาจะฟุ้งไปเหมือนผงคลีฉันนั้น เพราะเขาทั้งหลายทอดทิ้งพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์จอมโยธา และได้ดูหมิ่นพระวจนะขององค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
อสย 6.12 และพระเยโฮวาห์ทรงกวาดคนออกไปไกล และที่ที่ทอดทิ้งก็มีมากอยู่ท่ามกลางแผ่นดินนั้น
อสย 17.9 ในวันนั้นเมืองเข้มแข็งของเขาจะเป็นเหมือนกิ่งไม้ที่ถูกทอดทิ้ง และกิ่งก้านที่อยู่บนยอดสูงที่สุดซึ่งเขาได้ละทิ้งเพราะคนอิสราเอล และจะมีการรกร้างว่างเปล่าเกิดขึ้น
อสย 27.10 เพราะเมืองหน้าด่านก็จะรกร้าง ที่อาศัยก็ถูกละทิ้งและทอดทิ้งอย่างกับถิ่นทุรกันดาร ลูกวัวจะหากินอยู่ที่นั่น มันจะนอนลงที่นั่นและกินกิ่งไม้ในที่นั้น
อสย 32.14 เพราะว่าพระราชวังจะถูกทอดทิ้ง เมืองที่มีคนหนาแน่นจะถูกทิ้งร้าง ป้อมปราการและหอคอยจะกลายเป็นถ้ำเป็นนิตย์ เป็นที่ชื่นบานของลาป่า เป็นลานหญ้าของฝูงแพะแกะ
อสย 53.3 ท่านได้ถูกมนุษย์ดูหมิ่นและทอดทิ้ง เป็นคนที่รับความเศร้าโศกและคุ้นเคยกับความระทมทุกข์ และดังผู้หนึ่งซึ่งคนทนมองดูไม่ได้ ท่านถูกดูหมิ่น และเราทั้งหลายไม่ได้นับถือท่าน
อสย 62.4 เขาจะไม่ขนานนามเจ้าอีกว่า “ถูกทอดทิ้ง” และเขาจะไม่เรียกแผ่นดินของเจ้าอีกว่า “ซึ่งร้างเปล่า” แต่เขาจะเรียกเจ้าว่า “เฮฟซีบาห์” และเรียกแผ่นดินของเจ้าว่า “บิวลาห์” เพราะพระเยโฮวาห์ทรงปีติยินดีในเจ้า และแผ่นดินของเจ้าจะแต่งงาน
อสย 62.12 และคนจะเรียกเขาทั้งหลายว่า “ประชาชนบริสุทธิ์ ผู้รับไถ่ไว้แล้วของพระเยโฮวาห์” และเขาจะเรียกเจ้าว่า “หามาได้ เมืองที่มิได้ถูกทอดทิ้ง”
อสย 65.11 แต่เจ้าทั้งหลายจะทอดทิ้งพระเยโฮวาห์ ผู้ลืมภูเขาบริสุทธิ์ของเรา ผู้จัดสำรับไว้ให้แก่พระโชค และจัดหาเครื่องดื่มบูชาให้แก่พระเคราะห์
ยรม 1.16 และเราจะกล่าวคำพิพากษาของเราต่อหัวเมืองเหล่านั้น เพราะบรรดาความชั่วร้ายของเขาในการที่ได้ทอดทิ้งเรา และได้เผาเครื่องหอมบูชาพระอื่น และนมัสการสิ่งที่มือของตนได้กระทำไว้
ยรม 2.13 เพราะว่าประชาชนของเราได้กระทำความชั่วถึงสองประการ เขาได้ทอดทิ้งเราเสียซึ่งเป็นแหล่งน้ำเป็น แล้วสกัดหินขังน้ำไว้สำหรับตนเอง เป็นถังน้ำแตก ซึ่งขังน้ำไม่ได้
ยรม 2.19 ความโหดร้ายของเจ้าจะตีสอนเจ้าเอง และการที่เจ้ากลับสัตย์นั้นเองจะตำหนิเจ้า ฉะนั้นเจ้าจงรู้และเห็นเถิดว่า มันเป็นความชั่วและความขมขื่น ซึ่งเจ้าทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ซึ่งความยำเกรงเรามิได้อยู่ในตัวเจ้าเลย” องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้แหละ
ยรม 2.37 เจ้าจะออกมาจากที่นั่นด้วย โดยเอามือกุมศีรษะของเจ้าไว้ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งบรรดาความไว้วางใจของเจ้าเสีย เจ้าจะเจริญขึ้นมาเพราะเขาก็ไม่ได้”
ยรม 4.29 เมื่อได้ยินเสียงพลม้าและนักธนู ชาวเมืองทั้งหมดก็จะหนีไป เขาเข้าไปอยู่ในสุมทุมพุ่มไม้ และปีนป่ายไปท่ามกลางศิลา หัวเมืองทุกแห่งก็ถูกทอดทิ้ง และไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่ในเมืองเหล่านั้นเลย
ยรม 9.13 และพระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เพราะเขาทั้งหลายทอดทิ้งราชบัญญัติของเรา ซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าเขา และไม่ได้เชื่อฟังเสียงของเรา หรือดำเนินตามนั้น
ยรม 9.19 เพราะได้ยินเสียงคร่ำครวญจากศิโยนว่า ‘เราทั้งหลายย่อยยับเพียงใดแล้ว เราอับอายหนักหนา เพราะเราได้ทอดทิ้งแผ่นดิน เพราะที่อาศัยของเราได้เหวี่ยงพวกเราออกไป’”
ยรม 33.24 “เจ้าไม่ได้พิจารณาดอกหรือว่า ประชาชนเหล่านี้พูดกันอย่างไร คือพูดกันว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งสองครอบครัวที่พระองค์ทรงเลือกไว้เสียแล้ว’ ดังนี้แหละ เขาทั้งหลายได้ดูหมิ่นประชาชนของเรา ฉะนี้เขาจึงไม่เป็นประชาชาติต่อหน้าเขาทั้งหลายอีกต่อไป
ยรม 33.26 เราจึงจะทอดทิ้งเชื้อสายของยาโคบและดาวิดผู้รับใช้ของเรา และจะไม่เลือกผู้หนึ่งจากเชื้อสายของเขาให้ครอบครองเหนือเชื้อสายของอับราฮัม อิสอัคและยาโคบ เพราะเราจะให้การเป็นเชลยของเขากลับสู่สภาพเดิม และจะมีความกรุณาเหนือเขา”
ยรม 49.25 เมืองแห่งการสรรเสริญนั้นถูกทอดทิ้งแล้วหนอ คือเมืองที่เต็มด้วยความชื่นบานนั่นน่ะ
ยรม 51.5 เพราะว่าอิสราเอลและยูดาห์มิได้ถูกทอดทิ้งโดยพระเจ้าของเขาทั้งหลายพระเยโฮวาห์จอมโยธา ถึงแม้แผ่นดินของเขาเต็มด้วยความผิดบาปต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
พคค 5.20 เป็นไฉนพระองค์ทรงลืมพวกข้าพระองค์เสียเป็นนิตย์ เป็นไฉนได้ทรงทอดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียนานดังนี้
อสค 8.12 แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เจ้าได้เห็นแล้วมิใช่หรือว่าพวกผู้ใหญ่ของวงศ์วานอิสราเอลกระทำอะไรอยู่ในที่มืด ทุกคนต่างก็อยู่ในห้องรูปภาพของตนเพราะเขาทั้งหลายพูดว่า ‘พระเยโฮวาห์ไม่ทอดพระเนตรเห็นเรา พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งแผ่นดินนี้เสียแล้ว’”
อสค 9.9 แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ความชั่วช้าของวงศ์วานอิสราเอลและยูดาห์ใหญ่ยิ่งนัก แผ่นดินก็เต็มไปด้วยโลหิต และความอยุติธรรมก็เต็มนคร เพราะเขากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งแผ่นดินนี้แล้ว และพระเยโฮวาห์ไม่ทอดพระเนตรอีก’
อสค 16.5 ไม่มีตาสักดวงหนึ่งสงสารเจ้า ที่จะเมตตาเจ้าและกระทำสิ่งเหล่านี้ให้เจ้า เจ้าถูกทอดทิ้งในพื้นทุ่ง เพราะในวันที่เจ้าเกิดนั้นเจ้าเป็นที่รังเกียจ
ฮชย 4.10 เขาจะรับประทาน แต่ไม่รู้จักอิ่มหนำ เขาจะเล่นชู้ แต่ไม่เกิดผลดก เพราะว่าเขาได้ทอดทิ้งการเอาใจใส่พระเยโฮวาห์
ฮชย 8.3 อิสราเอลได้ทอดทิ้งสิ่งที่ดีเสียแล้ว ศัตรูจะไล่ติดตามเขา
ศฟย 2.4 เพราะว่าเมืองกาซาจะถูกทอดทิ้ง และเมืองอัชเคโลนจะเป็นที่รกร้าง ชาวเมืองอัชโดดจะถูกขับไล่ในเวลาเที่ยงวัน และเมืองเอโครนจะถูกถอนรากถอนโคน
ศคย 10.6 เราจะหนุนกำลังวงศ์วานของยูดาห์ และเราจะช่วยวงศ์วานของโยเซฟให้รอด เราจะนำเขากลับมาอีกเพื่อให้เขาได้อาศัยอยู่เพราะเราสงสารเขา และเขาจะเป็นเหมือนว่าเรามิได้ทอดทิ้งเขา เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขา เราจะฟังเขา
ศคย 11.17 วิบัติแก่เมษบาลผู้ไร้ค่าของเรา ผู้ที่ทอดทิ้งฝูงแพะแกะเสีย ขอให้ดาบฟันแขนของเขาและฟันตาขวาของเขาเถิด ขอให้แขนของเขาลีบไปเสีย และให้ตาขวาของเขาบอดทีเดียว”
มธ 27.46 ครั้นประมาณบ่ายสามโมงพระเยซูทรงร้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลามาสะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย”
มก 15.34 พอบ่ายสามโมงแล้ว พระเยซูทรงร้องเสียงดังว่า “เอโลอี เอโลอี ลามาสะบักธานี” แปลว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย”
รม 11.1 เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พระเจ้าทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์แล้วหรือ” ขอพระเจ้าอย่ายอมให้เป็นเช่นนั้นเลย ข้าพเจ้าเองก็เป็นชนชาติอิสราเอล เป็นเชื้อสายของอับราฮัม เป็นตระกูลเบนยามิน
รม 11.2 พระเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์นั้นที่พระองค์ทรงทราบล่วงหน้าแล้ว ท่านไม่รู้เรื่องซึ่งเขียนไว้แล้วในพระคัมภีร์กล่าวถึงท่านเอลียาห์หรือ ท่านได้กล่าวโทษพวกอิสราเอลต่อพระเจ้าว่า
รม 11.15 เพราะว่า ถ้าการที่พี่น้องร่วมชาติของข้าพเจ้าถูกพระเจ้าทรงทอดทิ้งเสียแล้วเป็นเหตุให้คนทั้งโลกกลับคืนดีกับพระองค์ การที่พระองค์ทรงรับเขากลับมาอีกนั้น ก็เป็นอย่างไร ก็เป็นเหมือนกับว่าเขาได้ตายไปแล้วและกลับฟื้นขึ้นใหม่
2คร 4.9 เราถูกข่มเหง แต่ก็ไม่ถูกทอดทิ้ง เราถูกตีลงแล้ว แต่ก็ไม่ถึงตาย
ฮบ 6.8 แต่ดินที่งอกหนามใหญ่และหนามย่อยก็ถูกทอดทิ้ง และเกือบจะถึงที่สาปแช่งแล้ว ซึ่งในที่สุดก็จะถูกเผาไฟเสีย
ฮบ 13.5 ท่านจงพ้นจากการรักเงิน จงพอใจในสิ่งที่ท่านมีอยู่ เพราะว่าพระองค์ได้ตรัสไว้แล้วว่า “เราจะไม่ละท่านหรือทอดทิ้งท่านเลย”

ทอดพระเนตร ( 160 )
ปฐก 1.31 พระเจ้าทอดพระเนตรบรรดาสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสร้าง และดูเถิด เป็นสิ่งที่ดียิ่งนัก มีเวลาเย็นและเวลาเช้าเป็นวันที่หก
ปฐก 6.12 พระเจ้าทอดพระเนตรบนแผ่นดินโลก และดูเถิด แผ่นดินโลกก็ชั่วช้า เพราะว่าบรรดาเนื้อหนังได้กระทำการชั่วช้าบนแผ่นดินโลก
ปฐก 11.5 และพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาทอดพระเนตรเมืองและหอนั้นซึ่งบุตรทั้งหลายของมนุษย์ได้ก่อสร้างขึ้น
ปฐก 16.13 นางจึงเรียกพระนามของพระเยโฮวาห์ผู้ตรัสแก่นางว่า “พระองค์พระเจ้าผู้ทรงทอดพระเนตรข้าพระองค์” เพราะนางพูดว่า “ข้าพระองค์ได้เห็นพระองค์ที่นี่ ผู้ทรงทอดพระเนตรข้าพระองค์ด้วยหรือ”
ปฐก 22.14 อับราฮัมจึงเรียกสถานที่นั้นว่า เยโฮวาห์ยิเรห์ อย่างที่เขาพูดกันทุกวันนี้ว่า “ที่ภูเขาของพระเยโฮวาห์นั้น พระองค์ทรงทอดพระเนตร”
ปฐก 26.8 และต่อมาเมื่อท่านอยู่ที่นั่นนานแล้ว อาบีเมเลคกษัตริย์ชาวฟีลิสเตียทอดพระเนตรตามช่องพระแกล และดูเถิด เห็นอิสอัคกำลังหยอกเล่นกับเรเบคาห์ภรรยาของตน
ปฐก 29.32 นางเลอาห์ตั้งครรภ์คลอดบุตรเป็นชาย และตั้งชื่อว่ารูเบน ด้วยนางว่า “เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพเจ้าแน่ๆ บัดนี้สามีจึงจะรักข้าพเจ้า”
อพย 2.25 พระเจ้าจึงทอดพระเนตรชนชาติอิสราเอล แล้วพระเจ้าทรงเอาใจใส่พวกเขา
อพย 3.4 และเมื่อพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรเห็นเขาเดินเข้ามาดู พระเจ้าจึงตรัสแก่เขาออกมาจากท่ามกลางพุ่มไม้นั้นว่า “โมเสส โมเสส” และโมเสสทูลตอบว่า “ข้าพระองค์อยู่ที่นี่”
อพย 4.31 ฝ่ายพลไพร่ก็เชื่อ และเมื่อเขาได้ยินว่าพระเยโฮวาห์เสด็จมาเยี่ยมเยียนชนชาติอิสราเอล และทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ยากของเขาแล้ว เขาก็ก้มศีรษะลงและนมัสการ
อพย 14.24 ครั้นในเวลาย่ำรุ่ง พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจากเสาเพลิงและเสาเมฆทรงเห็นพลโยธาอียิปต์ ก็ทรงบันดาลให้กองทัพอียิปต์เกิดโกลาหล
กดว 23.21 พระองค์ได้ทอดพระเนตรว่าไม่มีความชั่วช้าในยาโคบ และทรงเห็นว่าไม่มีความชั่วร้ายในอิสราเอล พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเขาอยู่กับเขา และเสียงโห่ร้องถวายพรพระมหากษัตริย์อยู่ท่ามกลางเขา
พบญ 23.14 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงดำเนินอยู่ท่ามกลางค่ายของท่าน เพื่อจะช่วยท่านให้พ้น และมอบศัตรูของท่านไว้ต่อหน้าท่าน เพราะฉะนั้นค่ายของท่านต้องบริสุทธิ์ เพื่อพระองค์จะไม่ทอดพระเนตรสิ่งโสโครกในหมู่พวกท่าน และเสด็จไปเสียจากท่าน
พบญ 26.7 แล้วเมื่อเราร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเรา พระเยโฮวาห์ทรงสดับเสียงของเรา ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของเรา การลำบากของเรา การถูกบีบคั้นของเรา
พบญ 26.15 ขอพระองค์ทอดพระเนตรจากสถานประทับบริสุทธิ์ของพระองค์คือจากสวรรค์ และขอทรงอำนวยพระพรแก่อิสราเอลประชาชนของพระองค์ และแก่ที่ดินซึ่งพระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์ทั้งหลาย ดังที่พระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของข้าพระองค์ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์’
พบญ 32.19 พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรและทรงชังเขา เพราะเหตุบุตรชายหญิงของพระองค์ได้ยั่วพระองค์
พบญ 32.36 เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงพิพากษาประชาชนของพระองค์ และทรงเมตตาปรานีต่อผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อทอดพระเนตรกำลังของเขาสิ้นลง ไม่มีใครยังอยู่หรือเหลืออยู่
1ซมอ 1.11 นางก็ปฏิญาณไว้ว่า “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ถ้าพระองค์จะทอดพระเนตรความทุกข์ใจของหญิงผู้รับใช้ของพระองค์จริงๆ และยังระลึกถึงข้าพระองค์ และยังไม่ลืมหญิงผู้รับใช้ของพระองค์ แต่จะทรงประทานบุตรชายแก่หญิงผู้รับใช้ของพระองค์สักคนหนึ่งแล้ว ข้าพระองค์จะถวายเขาไว้แด่พระเยโฮวาห์ตลอดชีวิตของเขา และมีดโกนจะไม่แตะต้องศีรษะของเขาเลย”
1ซมอ 16.7 แต่พระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า “อย่ามองดูที่รูปร่างหน้าตาหรือที่ความสูงแห่งร่างกายของเขา ด้วยเราไม่ยอมรับเขา เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรไม่เหมือนกับที่มนุษย์ดู ด้วยว่ามนุษย์ดูที่รูปร่างภายนอก แต่พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจิตใจ”
1ซมอ 24.15 เพราะฉะนั้นขอพระเยโฮวาห์ทรงเป็นผู้พิพากษา และขอทรงประทานคำพิพากษาระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ และทอดพระเนตร และขอว่าความฝ่ายข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นหัตถ์ของพระองค์”
1ซมอ 28.5 เมื่อซาอูลทอดพระเนตรกองทัพของคนฟีลิสเตียก็กลัว และพระทัยของพระองค์ก็หวั่นไหวมาก
2ซมอ 9.8 และท่านก็กราบถวายบังคมและทูลว่า “ผู้รับใช้ของพระองค์เป็นผู้ใดเล่า ซึ่งพระองค์จะทอดพระเนตรสุนัขตายอย่างข้าพระองค์นี้”
2ซมอ 11.2 อยู่มาเวลาเย็นวันหนึ่งเมื่อดาวิดทรงลุกขึ้นจากพระแท่น และดำเนินอยู่บนดาดฟ้าหลังคาพระราชวัง ทอดพระเนตรจากหลังคาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งอาบน้ำอยู่ หญิงคนนั้นสวยงามมาก
2ซมอ 12.19 แต่เมื่อดาวิดทอดพระเนตรเห็นข้าราชการกระซิบกระซาบกันอยู่ ดาวิดเข้าพระทัยว่าพระกุมารนั้นสิ้นพระชนม์แล้ว ดาวิดจึงรับสั่งถามข้าราชการของพระองค์ว่า “เด็กนั้นสิ้นชีวิตแล้วหรือ” เขาทูลตอบว่า “สิ้นชีวิตแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
2ซมอ 16.12 บางทีพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรความทุกข์ใจของเรา และพระเยโฮวาห์จะทรงสนองเราด้วยความดีเพราะเขาด่าเราในวันนี้”
2ซมอ 22.28 พระองค์ทรงช่วยประชาชนที่ลำบากให้รอดพ้น แต่พระองค์ทอดพระเนตรผู้ที่ยโสเพื่อนำเขาให้ต่ำลง
2ซมอ 24.3 แต่โยอาบกราบทูลกษัตริย์ว่า “ขอพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์ทรงให้มีประชาชนเพิ่มขึ้นอีกร้อยเท่าของที่มีอยู่ ขอกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็น แต่ไฉนกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์จึงพอพระทัยในเรื่องนี้”
2ซมอ 24.17 เมื่อดาวิดทอดพระเนตรทูตสวรรค์ผู้กำลังสังหารประชาชนนั้นพระองค์กราบทูลพระเยโฮวาห์ว่า “ดูเถิด ข้าพระองค์ได้กระทำบาปชั่วร้ายแล้ว แต่บรรดาแกะเหล่านี้ เขาได้กระทำอะไร ขอพระหัตถ์ของพระองค์อยู่เหนือข้าพระองค์และวงศ์วานบิดาของข้าพระองค์เถิด”
1พกษ 18.17 และอยู่มาเมื่ออาหับทอดพระเนตรเห็นเอลียาห์ อาหับก็ตรัสกับท่านว่า “นี่ตัวเจ้าหรือ เจ้าผู้ทำความลำบากให้อิสราเอล”
2พกษ 9.32 แล้วเยฮูแหงนพระพักตร์ทอดพระเนตรที่พระแกลตรัสว่า “ใครอยู่ฝ่ายเรา ใครบ้าง” มีขันทีสองสามคนชะโงกหน้าต่างออกมาดูพระองค์
2พกษ 11.14 และเมื่อพระนางทอดพระเนตร ดูเถิด กษัตริย์ประทับยืนอยู่ที่ข้างเสาตามธรรมเนียมประเพณี มีนายทัพนายกองและพลแตรอยู่ข้างกษัตริย์ และประชาชนแห่งแผ่นดินทั้งสิ้นก็ร่าเริง และเป่าแตร พระนางอาธาลิยาห์ก็ฉีกฉลองพระองค์ทรงร้องว่า “กบฏ กบฏ”
2พกษ 14.26 เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรเห็นว่า ความทุกข์ใจของอิสราเอลนั้นขมขื่นนัก เพราะไม่มีใครยังอยู่หรือเหลืออยู่ และไม่มีผู้ใดช่วยอิสราเอล
2พกษ 19.16 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกพระเนตรทอดพระเนตร และขอทรงสดับถ้อยคำของเซนนาเคอริบ ซึ่งเขาได้ใช้มาเย้ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์
2พกษ 23.16 และเมื่อโยสิยาห์ทรงหันพระพักตร์ พระองค์ทอดพระเนตรอุโมงค์ฝังศพอยู่บนภูเขา และพระองค์ทรงใช้ให้ไปเอากระดูกออกมาเสียจากอุโมงค์ และเผาเสียบนแท่นบูชา และทรงกระทำให้เสียความศักดิ์สิทธิ์ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์ซึ่งคนแห่งพระเจ้าได้ป่าวร้องไว้ ผู้ซึ่งป่าวร้องถึงสิ่งเหล่านี้
1พศด 12.17 ดาวิดทรงออกไปต้อนรับเขา และตรัสกับเขาว่า “ถ้าท่านทั้งหลายมาฉันมิตรเพื่อช่วยข้าพเจ้า จิตใจของข้าพเจ้าจะพันผูกติดกับท่าน แต่ถ้ามาเพื่อขายข้าพเจ้าให้แก่ปฏิปักษ์ของข้าพเจ้า แม้ว่าในมือของข้าพเจ้าไม่มีความผิดใดๆ ก็ขอพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเราทั้งหลายทอดพระเนตร และทรงกล่าวโทษท่านทั้งหลายเถิด”
1พศด 21.15 และพระเจ้าทรงใช้ทูตสวรรค์ไปยังเยรูซาเล็มเพื่อจะทำลายเสีย แต่เมื่อท่านจะลงมือทำลาย พระเยโฮวาห์ทรงทอดพระเนตร และพระองค์ทรงกลับพระทัยในเหตุร้ายนั้น และพระองค์ตรัสกับทูตสวรรค์ผู้ทำลายนั้นว่า “พอแล้ว ยับยั้งมือของเจ้าได้” ส่วนทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ก็กำลังยืนอยู่ที่ลานนวดข้าวของโอรนันคนเยบุส
2พศด 23.13 และเมื่อพระนางทอดพระเนตร ดูเถิด มีกษัตริย์ประทับยืนอยู่ที่เสาของพระองค์ตรงที่ทางเข้า บรรดาผู้บังคับกองและพลแตรก็อยู่ข้างกษัตริย์ และประชาชนทั้งปวงแห่งแผ่นดินก็เปรมปรีดิ์และเป่าแตร บรรดานักร้องพร้อมกับเครื่องดนตรีของเขาก็นำการสรรเสริญ พระนางอาธาลิยาห์ก็ฉีกฉลองพระองค์ของพระนาง ทรงร้องว่า “กบฏ กบฏ”
2พศด 24.22 ดังนี้แหละกษัตริย์โยอาชจึงมิได้ทรงระลึกถึงความกรุณาซึ่งเยโฮยาดาบิดาของเศคาริยาห์ได้สำแดงต่อพระองค์ แต่ได้ทรงประหารบุตรชายของท่านเสีย และเมื่อเขากำลังจะตาย เขาพูดว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงทอดพระเนตรและแก้แค้น”
นหม 9.9 และพระองค์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ในอียิปต์ และฟังเสียงร้องทุกข์ของเขาทั้งหลายที่ทะเลแดง
อสธ 5.2 เมื่อกษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นพระราชินีเอสเธอร์ประทับยืนอยู่ในพระลาน พระนางก็เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ พระองค์จึงทรงยื่นธารพระกรทองคำซึ่งอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์แก่พระนางเอสเธอร์ พระนางเอสเธอร์ก็เสด็จเข้ามาแตะยอดธารพระกร
โยบ 28.24 เพราะพระองค์ทอดพระเนตรไปถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก และทรงเห็นทุกสิ่งที่ใต้ฟ้าสวรรค์
โยบ 28.27 แล้วพระองค์ทอดพระเนตรพระปัญญาและทรงประกาศ ทรงสถาปนาไว้และทรงวิจัย
โยบ 33.27 พระองค์ทรงทอดพระเนตรมนุษย์ และถ้าผู้ใดกล่าวว่า ‘ข้าบาปแล้ว และเห็นผิดเป็นชอบ และมิได้เป็นประโยชน์อะไรแก่ข้า’
สดด 9.13 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ ขอทรงทอดพระเนตรว่าข้าพระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะคนที่เกลียดชังข้าพระองค์เพียงใด ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงยกข้าพระองค์ขึ้นจากประตูของความตาย
สดด 11.7 เพราะพระเยโฮวาห์ผู้ชอบธรรมทรงรักความชอบธรรม พระพักตร์ของพระองค์ทอดพระเนตรคนเที่ยงตรง
สดด 31.7 ข้าพระองค์จะเปรมปรีดิ์และยินดีในความเมตตาของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพระองค์ พระองค์ทรงทราบเรื่องความทุกข์ยากแห่งจิตวิญญาณของข้าพระองค์
สดด 33.13 พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจากฟ้าสวรรค์ พระองค์ทอดพระเนตรบุตรทั้งหลายของมนุษย์
สดด 33.14 จากที่ซึ่งพระองค์ประทับพระองค์ทอดพระเนตรเหนือชาวแผ่นดินโลกทั้งสิ้น
สดด 35.17 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จะนิ่งทอดพระเนตรอีกนานเท่าใด ขอทรงช่วยจิตวิญญาณข้าพระองค์ให้พ้นจากการร้ายกาจของเขา ช่วยชีวิตข้าพระองค์จากหมู่สิงโต
สดด 35.22 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระองค์ทอดพระเนตรแล้ว ขออย่าทรงนิ่งเสีย โอ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออย่าทรงสถิตไกลจากข้าพระองค์
สดด 37.13 แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงพระสรวลต่อคนชั่ว เพราะพระองค์ทอดพระเนตรเห็นวันเวลาของเขากำลังมา
สดด 59.4 เขาวิ่งไปเตรียมพร้อม มิใช่ความผิดของข้าพระองค์ ขอทรงกระปรี้กระเปร่า ขอทรงมาช่วยข้าพระองค์และทอดพระเนตร
สดด 84.9 ขอทอดพระเนตร โอ ข้าแต่พระเจ้าโล่ของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทอดพระเนตรหน้าผู้รับเจิมของพระองค์
สดด 102.19 เพราะพระองค์ทอดพระเนตรลงมาจากที่สูงอันบริสุทธิ์ของพระองค์ จากฟ้าสวรรค์พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรแผ่นดินโลก
สดด 104.32 ผู้ทรงทอดพระเนตรโลก มันก็สั่นสะท้าน ผู้ทรงแตะต้องภูเขา มันก็มีควันขึ้นมา
สดด 113.6 ผู้ถ่อมพระทัยลงทอดพระเนตรสิ่งทั้งปวงในฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
สดด 119.153 ขอทอดพระเนตรความทุกข์ยากของข้าพระองค์ และขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้น เพราะข้าพระองค์มิได้ลืมพระราชบัญญัติของพระองค์
สดด 139.24 และทอดพระเนตรว่ามีทางชั่วใดๆในข้าพระองค์หรือไม่ และขอทรงนำข้าพระองค์ไปในมรรคานิรันดร์
สภษ 24.18 เกรงว่าพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรและไม่ทรงพอพระทัย และทรงหันความกริ้วจากเขาเสีย
อสย 37.17 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงเบิกพระเนตรทอดพระเนตร และขอทรงสดับบรรดาถ้อยคำของเซนนาเคอริบ ซึ่งเขาได้ใช้มาเย้ยพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์
อสย 49.7 พระเยโฮวาห์ ผู้ไถ่ของอิสราเอลและองค์บริสุทธิ์ ตรัสแก่ผู้ที่คนดูหมิ่นและแก่ผู้ที่ประชาชาติรังเกียจ ผู้เป็นผู้รับใช้ของผู้ครอบครองทั้งหลาย ดังนี้ว่า “กษัตริย์ทั้งหลายจะทอดพระเนตรและทรงลุกยืน บรรดาเจ้านายจะกราบลง เพราะเหตุพระเยโฮวาห์ผู้สัตย์ซื่อ องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล จะทรงเลือกสรรเจ้า”
อสย 58.3 พวกเขากล่าวว่า ‘ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้อดอาหาร และพระองค์มิได้ทอดพระเนตร ทำไมข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถ่อมตัวลง และพระองค์มิได้ทรงสนพระทัย’ ดูเถิด ในวันที่เจ้าอดอาหาร เจ้าทำตามใจของเจ้า และบีบบังคับคนงานของเจ้าทั้งหมด
อสย 63.15 ขอทอดพระเนตรลงมาจากฟ้าสวรรค์ และทรงเพ่งดูจากสถานบริสุทธิ์และรุ่งโรจน์ของพระองค์ ความกระตือรือร้นและอานุภาพของพระองค์อยู่ที่ไหน พระทัยกรุณาและพระเมตตาของพระองค์ต่อข้าพระองค์อยู่ที่ไหน ได้ถูกยึดไว้แล้วหรือ
ยรม 12.4 แผ่นดินนี้จะไว้ทุกข์นานเท่าใด และผักหญ้าตามท้องนาทุกแห่งจะเหี่ยวแห้งไปนานเท่าใด เพราะความชั่วของผู้ที่อาศัยอยู่ในนั้น สัตว์และนกก็ถูกผลาญไปเสียสิ้น เพราะเขาว่า “พระองค์จะไม่ทอดพระเนตรบั้นสุดปลายของเราทั้งหลาย”
ยรม 20.12 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์จอมโยธา ผู้ทรงทดลองคนชอบธรรม ผู้ทอดพระเนตรทั้งใจและจิต ขอให้ข้าพระองค์ได้เห็นการแก้แค้นของพระองค์เหนือเขาทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ได้ทูลเสนอคดีของข้าพระองค์แล้ว
ยรม 32.24 ดูเถิด เชิงเทินที่ล้อมอยู่ได้มาถึงกรุงเพื่อจะยึดเอาแล้ว และเพราะเหตุด้วยดาบ การกันดารอาหาร และโรคระบาด เมืองนี้ก็ได้ถูกมอบไว้ในมือของคนเคลเดียผู้กำลังต่อสู้อยู่นั้นแล้ว พระองค์ตรัสสิ่งใดก็เป็นไปอย่างนั้นแล้ว และดูเถิด พระองค์ทอดพระเนตรเห็น
พคค 1.9 มลทินของเธอก็กรังอยู่ในกระโปรงของเธอ และเธอหาได้คำนึงถึงอนาคตของเธอไม่ ดังนั้นเธอจึงได้เสื่อมทรามลงเร็วอย่างน่าใจหาย เธอก็ไม่มีผู้ใดจะเล้าโลม “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพระองค์ เพราะพวกศัตรูได้พองตัวขึ้นแล้ว”
พคค 1.11 บรรดาพลเมืองของเธอได้ถอนใจใหญ่ เขาทั้งหลายเสาะหาอาหาร และพวกเขาได้เอาของประเสริฐของตัวออกแลกอาหารกิน เพื่อจะได้ประทังชีวิต “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงทอดพระเนตรและพิจารณา เพราะข้าพระองค์เป็นที่เหยียดหยามเสียแล้ว”
พคค 1.20 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ โปรดทอดพระเนตร เพราะข้าพระองค์มีความทุกข์ จิตใจของข้าพระองค์มีความทุรนทุราย จิตใจของข้าพระองค์ยุ่งเหยิงเพราะข้าพระองค์มักกบฏอย่างร้ายกาจ นอกบ้านมีคนต้องคมดาบตาย ในบ้านก็เหมือนมฤตยู
พคค 2.20 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรและพิจารณาเถิดว่า พระองค์ได้ทรงกระทำการเช่นนี้แก่ผู้ใด ควรที่พวกผู้หญิงจะกินลูกของตนหรือ จะกินทารกที่ยังอุ้มอยู่หรือ พวกปุโรหิตและพวกผู้พยากรณ์ควรจะถูกประหารในสถานบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ
พคค 3.50 กว่าพระเยโฮวาห์จะทอดพระเนตรลงแลดูจากสวรรค์
พคค 5.1 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกว่ามีอะไรตกถึงข้าพระองค์ ขอทรงพิจารณาและทอดพระเนตรความอดสูของข้าพระองค์
อสค 8.12 แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เจ้าได้เห็นแล้วมิใช่หรือว่าพวกผู้ใหญ่ของวงศ์วานอิสราเอลกระทำอะไรอยู่ในที่มืด ทุกคนต่างก็อยู่ในห้องรูปภาพของตนเพราะเขาทั้งหลายพูดว่า ‘พระเยโฮวาห์ไม่ทอดพระเนตรเห็นเรา พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งแผ่นดินนี้เสียแล้ว’”
อสค 9.9 แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ความชั่วช้าของวงศ์วานอิสราเอลและยูดาห์ใหญ่ยิ่งนัก แผ่นดินก็เต็มไปด้วยโลหิต และความอยุติธรรมก็เต็มนคร เพราะเขากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงทอดทิ้งแผ่นดินนี้แล้ว และพระเยโฮวาห์ไม่ทอดพระเนตรอีก’
ดนล 1.10 และหัวหน้าขันทีจึงกล่าวแก่ดาเนียลว่า “ข้าเกรงว่ากษัตริย์เจ้านายของข้าผู้ทรงกำหนดอาหารและเครื่องดื่มของเจ้า ทอดพระเนตรเห็นว่า พวกเจ้ามีหน้าซูบซีดกว่าบรรดาคนหนุ่มๆอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เจ้าก็จะกระทำให้ศีรษะของข้าเข้าสู่อันตรายเพราะกษัตริย์”
ดนล 2.31 โอ ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทอดพระเนตร และดูเถิด มีปฏิมากรขนาดใหญ่ ปฏิมากรนี้ใหญ่และสุกใสยิ่งนัก ตั้งอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ และรูปร่างก็น่ากลัว
ดนล 2.34 ขณะเมื่อพระองค์ทอดพระเนตร มีหินก้อนหนึ่งถูกตัดออกมามิใช่ด้วยมือ กระทบปฏิมากรที่เท้าอันเป็นเหล็กปนดิน กระทำให้แตกเป็นชิ้นๆ
ดนล 2.41 ดั่งที่พระองค์ทอดพระเนตรเท้าและนิ้วเท้า เท้าเป็นดินช่างหม้อบ้างเหล็กบ้าง จะเป็นราชอาณาจักรประสม แต่ความแข็งแกร่งของเหล็กจะยังอยู่ในนั้นบ้าง ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรเหล็กปนดินเหนียว
ดนล 2.43 ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรเหล็กปนดินเหนียว ราชอาณาจักรจะปนกันด้วยเชื้อสายของมนุษย์ แต่จะไม่ยึดกันแน่นไว้ได้อย่างเดียวกับที่เหล็กไม่ประสมเข้ากับดิน
ดนล 2.45 ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรก้อนหินถูกตัดออกจากภูเขามิใช่ด้วยมือ และก้อนหินนั้นได้กระทำให้เหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดิน เงิน และทองคำแตกเป็นชิ้นๆ พระเจ้ายิ่งใหญ่ได้ทรงให้กษัตริย์รู้ว่าอะไรจะบังเกิดมาภายหลังนี้ พระสุบินนั้นเที่ยงแท้และคำแก้พระสุบินก็แน่นอน”
ดนล 4.20 ต้นไม้ที่พระองค์ทอดพระเนตร ซึ่งเติบโตขึ้นและแข็งแรง จนยอดขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ ประจักษ์ไปทั่วพิภพทั้งสิ้น
ดนล 4.23 และที่กษัตริย์ทอดพระเนตรผู้พิทักษ์คือองค์บริสุทธิ์ลงมาจากฟ้าสวรรค์ และพูดว่า ‘จงฟันต้นไม้และทำลายเสีย แต่จงปล่อยให้ตอรากติดอยู่ในดิน มีปลอกเหล็กและทองสัมฤทธิ์สวมไว้ ให้อยู่ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ให้เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ให้เขามีส่วนอยู่กับสัตว์ป่า และปล่อยให้อยู่อย่างนั้นจนครบเจ็ดวาระ’
ดนล 5.5 ในทันใดนั้น นิ้วมือคนได้ปรากฏขึ้น และเขียนลงที่ผนังของพระราชวังของกษัตริย์ตรงข้ามกับคันประทีป และกษัตริย์ก็ทอดพระเนตรมือที่เขียนนั้น
ยนา 3.10 เมื่อพระเจ้าทอดพระเนตรการกระทำของเขาแล้วว่า เขากลับไม่ประพฤติชั่วต่อไป พระเจ้าก็ทรงกลับพระทัยไม่ลงโทษตามที่พระองค์ตรัสไว้ และพระองค์ก็มิได้ทรงลงโทษเขา
ฮบก 1.13 พระเนตรของพระองค์บริสุทธิ์เกินที่จะทอดพระเนตรการชั่ว จะทรงมองดูความชั่วช้าก็ไม่ได้ ไฉนพระองค์ทอดพระเนตรคนทรยศ และทรงเงียบอยู่เมื่อคนชั่วกลืนคนที่ชอบธรรมเกินกว่าตัวเขาเสีย
ฮบก 3.6 พระองค์ประทับยืนและทรงวัดพิภพ พระองค์ทอดพระเนตรและทรงเขย่าประชาชาติ แล้วภูเขานิรันดร์กาลก็กระจัดกระจาย และเนินเขาอันอยู่เนืองนิตย์ก็ยุบต่ำลง การเสด็จของพระองค์ก็เป็นดังดั้งเดิม
มธ 3.16 และพระเยซูเมื่อพระองค์ทรงรับบัพติศมาแล้ว ในทันใดนั้นก็เสด็จขึ้นจากน้ำ และดูเถิด ท้องฟ้าก็แหวกออก และพระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นพระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จลงมาดุจนกเขาและสถิตอยู่บนพระองค์
มธ 4.8 อีกครั้งหนึ่งพญามารได้นำพระองค์ขึ้นไปบนภูเขาอันสูงยิ่งนัก และได้แสดงบรรดาราชอาณาจักรในโลก ทั้งความรุ่งเรืองของราชอาณาจักรเหล่านั้นให้พระองค์ทอดพระเนตร
มธ 4.18 ขณะที่พระเยซูทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลกาลิลี ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องสองคน คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชายของเขา กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล เพราะเขาเป็นชาวประมง
มธ 4.21 ครั้นพระองค์เสด็จต่อไป ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องอีกสองคน คือยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา กำลังชุนอวนอยู่ในเรือกับเศเบดีบิดาของเขา พระองค์ได้ทรงเรียกเขา
มธ 5.1 ครั้นทอดพระเนตรเห็นคนมากดังนั้น พระองค์ก็เสด็จขึ้นไปบนภูเขา และเมื่อประทับแล้ว เหล่าสาวกของพระองค์มาเฝ้าพระองค์
มธ 6.4 เพื่อทานของท่านจะเป็นการลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่ลี้ลับ พระองค์เองจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย
มธ 6.6 ฝ่ายท่านเมื่ออธิษฐานจงเข้าในห้องชั้นใน และเมื่อปิดประตูแล้ว จงอธิษฐานต่อพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่ลี้ลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่ลี้ลับจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย
มธ 6.18 เพื่อท่านจะไม่ปรากฏแก่คนอื่นว่าถืออดอาหาร แต่ให้ปรากฏแก่พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในที่ลี้ลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่ลี้ลับ จะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย
มธ 8.14 ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเรือนของเปโตร พระองค์ก็ทอดพระเนตรเห็นแม่ยายของเปโตรนอนป่วยจับไข้อยู่
มธ 8.18 ครั้นพระเยซูทอดพระเนตรเห็นประชาชนเป็นอันมากมาล้อมพระองค์ไว้ พระองค์จึงตรัสสั่งให้ข้ามฟากไป
มธ 9.2 ดูเถิด เขาหามคนอัมพาตคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนที่นอนมาหาพระองค์ เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย จงชื่นใจเถิด บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”
มธ 9.9 ครั้นพระเยซูเสด็จเลยที่นั่นไป ก็ทอดพระเนตรเห็นชายคนหนึ่งชื่อมัทธิวนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด” เขาก็ลุกขึ้นตามพระองค์ไป
มธ 9.22 ฝ่ายพระเยซูทรงเหลียวหลังทอดพระเนตรเห็นนางจึงตรัสว่า “ลูกสาวเอ๋ย จงชื่นใจเถิด ความเชื่อของเจ้าทำให้เจ้าหายเป็นปกติ” นับตั้งแต่เวลานั้น ผู้หญิงนั้นก็หายป่วยเป็นปกติ
มธ 9.23 ครั้นพระเยซูเสด็จเข้าไปในเรือนของขุนนางนั้น ทอดพระเนตรเห็นพวกเป่าปี่และคนเป็นอันมากชุลมุนกันอยู่
มธ 9.36 และเมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาอิดโรยกระจัดกระจายไปดุจฝูงแกะไม่มีผู้เลี้ยง
มธ 14.14 ครั้นพระเยซูเสด็จขึ้นจากเรือแล้ว ก็ทอดพระเนตรเห็นประชาชนหมู่ใหญ่ พระองค์ทรงสงสารเขา จึงได้ทรงรักษาคนป่วยของเขาให้หาย
มธ 19.26 พระเยซูทอดพระเนตรดูพวกสาวกและตรัสกับเขาว่า “ฝ่ายมนุษย์ย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่พระเจ้าทรงกระทำให้เป็นไปได้ทุกสิ่ง”
มธ 21.19 และเมื่อพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งอยู่ริมทาง พระองค์ก็ทรงดำเนินเข้าไปใกล้ เห็นต้นมะเดื่อนั้นไม่มีผลมีแต่ใบเท่านั้น จึงตรัสกับต้นมะเดื่อนั้นว่า “เจ้าจงอย่ามีผลอีกต่อไป” ทันใดนั้นต้นมะเดื่อก็เหี่ยวแห้งไป
มธ 22.11 แต่เมื่อกษัตริย์องค์นั้นเสด็จทอดพระเนตรแขก ก็เห็นผู้หนึ่งมิได้สวมเสื้อสำหรับงานสมรส
มธ 24.1 ฝ่ายพระเยซูทรงออกจากพระวิหาร แล้วพวกสาวกของพระองค์มาชี้ตึกทั้งหลายของพระวิหารให้พระองค์ทอดพระเนตร
มก 1.10 พอพระองค์เสด็จขึ้นมาจากน้ำ ในทันใดนั้นก็ทอดพระเนตรเห็นท้องฟ้าแหวกออก และพระวิญญาณดุจนกเขาเสด็จลงมาบนพระองค์
มก 1.16 ขณะที่พระองค์เสด็จไปตามชายทะเลกาลิลี พระองค์ก็ทรงทอดพระเนตรเห็นซีโมนและอันดรูว์น้องชายของซีโมน กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล ด้วยว่าเขาเป็นชาวประมง
มก 1.19 ครั้นพระองค์ทรงดำเนินต่อไปอีกหน่อยหนึ่ง พระองค์ก็ทอดพระเนตรเห็นยากอบบุตรชายเศเบดีกับยอห์นน้องชายของเขา กำลังชุนอวนอยู่ในเรือ
มก 2.5 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย พระองค์จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”
มก 2.14 เมื่อพระองค์กำลังเสด็จไปนั้น พระองค์ก็ทอดพระเนตรเห็นเลวีบุตรชายอัลเฟอัสนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงตรัสแก่เขาว่า “จงตามเรามาเถิด” เขาก็ลุกขึ้นตามพระองค์ไป
มก 3.5 พระองค์มีพระทัยเป็นทุกข์เพราะใจเขาแข็งกระด้างนัก และได้ทอดพระเนตรดูรอบด้วยพระพิโรธ และพระองค์ตรัสกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็เหยียดออก และมือของเขาก็หายเป็นปกติเหมือนกับมืออีกข้างหนึ่ง
มก 3.34 พระองค์ทอดพระเนตรคนที่นั่งล้อมรอบพระองค์นั้นแล้วตรัสว่า “ดูเถิด นี่เป็นมารดาและพี่น้องของเรา
มก 5.31 ฝ่ายเหล่าสาวกก็ทูลพระองค์ว่า “พระองค์ทอดพระเนตรเห็นแล้วว่า ประชาชนกำลังเบียดเสียดพระองค์ และพระองค์ยังจะทรงถามอีกหรือว่า ‘ใครถูกต้องเรา’”
มก 5.32 แล้วพระองค์ทอดพระเนตรดูรอบ ประสงค์จะเห็นผู้หญิงที่ได้กระทำสิ่งนั้น
มก 5.38 ครั้นพระองค์เสด็จไปถึงเรือนนายธรรมศาลาแล้ว ก็ทอดพระเนตรเห็นคนวุ่นวายร้องไห้คร่ำครวญเป็นอันมาก
มก 6.34 ครั้นพระเยซูเสด็จขึ้นจากเรือแล้ว ก็ทอดพระเนตรเห็นประชาชนหมู่ใหญ่ และพระองค์ทรงสงสารเขา เพราะว่าเขาเป็นเหมือนฝูงแกะไม่มีผู้เลี้ยง พระองค์จึงเริ่มสั่งสอนเขาเป็นหลายข้อหลายประการ
มก 6.48 แล้วพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเหล่าสาวกตีกรรเชียงลำบากเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ พระองค์จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก และทรงดำเนินดังจะเลยเขาไป
มก 9.14 เมื่อพระองค์ได้เสด็จมายังเหล่าสาวก ก็ทอดพระเนตรเห็นฝูงชนเป็นอันมากอยู่ล้อมรอบเขา และพวกธรรมาจารย์กำลังซักไซ้ไล่เลียงเขาอยู่
มก 9.25 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นประชาชนกำลังวิ่งเข้ามา พระองค์ตรัสสำทับผีโสโครกนั้นว่า “อ้ายผีใบ้หูหนวก เราสั่งเจ้าให้ออกมาจากเขา อย่าได้กลับเข้าสิงเขาอีกเลย”
มก 10.14 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นดังนั้นก็ไม่พอพระทัย จึงตรัสแก่เหล่าสาวกว่า “จงยอมให้เด็กเล็กๆเข้ามาหาเรา อย่าห้ามเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าย่อมเป็นของคนเช่นเด็กเหล่านั้น
มก 10.23 พระเยซูจึงทอดพระเนตรรอบๆแล้วตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า “คนมั่งมีจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้าก็ยากนักหนา”
มก 10.27 พระเยซูทอดพระเนตรเหล่าสาวกแล้วตรัสว่า “ฝ่ายมนุษย์ย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่เป็นแบบนั้นกับพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงกระทำให้เป็นไปได้ทุกสิ่ง”
มก 11.11 พระเยซูก็เสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มและเข้าไปในพระวิหาร เมื่อทอดพระเนตรสิ่งทั้งปวงแล้วเวลาก็จวนค่ำ จึงเสด็จออกไปยังหมู่บ้านเบธานีกับเหล่าสาวกสิบสองคนนั้น
มก 11.13 พอทอดพระเนตรเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งแต่ไกลมีใบ จึงเสด็จเข้าไปดูว่ามีผลหรือไม่ ครั้นมาถึงต้นนั้นแล้ว ไม่เห็นมีผลมีแต่ใบเท่านั้น เพราะยังไม่ถึงฤดูผลมะเดื่อ
มก 12.41 พระเยซูได้เสด็จประทับตรงหน้าตู้เก็บเงินถวาย ทรงทอดพระเนตรสังเกตประชาชนเอาเงินมาใส่ไว้ในตู้นั้น และคนมั่งมีหลายคนเอาเงินมากมาใส่ในที่นั้น
ลก 1.25 “องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำเช่นนี้แก่ข้าพเจ้า ในวันที่พระองค์ได้ทอดพระเนตรดูข้าพเจ้า เพื่อนำความอดสูของข้าพเจ้าที่มีอยู่ท่ามกลางคนทั้งปวงไปเสีย”
ลก 4.5 แล้วพญามารจึงนำพระองค์ขึ้นไปยังภูเขาที่สูง สำแดงบรรดาราชอาณาจักรทั่วพิภพในขณะเดียวให้พระองค์ทอดพระเนตร
ลก 5.2 และพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมฝั่งทะเลสาบนั้น แต่ชาวประมงขึ้นจากเรือแล้วกำลังซักอวนอยู่
ลก 5.20 เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความเชื่อของเขาทั้งหลาย พระองค์จึงตรัสกับคนอัมพาตว่า “บุรุษเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”
ลก 5.27 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้พระองค์ได้เสด็จออกไป และทอดพระเนตรเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่ง ชื่อเลวีนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด”
ลก 6.10 พระองค์จึงทอดพระเนตรดูทุกคนโดยรอบ แล้วตรัสกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือออกเถิด” เขาก็กระทำตาม และมือของเขาก็หายเป็นปกติเหมือนมืออีกข้างหนึ่ง
ลก 6.20 พระองค์ทอดพระเนตรแลดูเหล่าสาวกของพระองค์ตรัสว่า “ท่านทั้งหลายที่เป็นคนยากจนก็เป็นสุข เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของท่าน
ลก 7.13 เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทอดพระเนตรเห็นมารดานั้น พระองค์ทรงเมตตากรุณาเขาและตรัสแก่เขาว่า “อย่าร้องไห้”
ลก 9.38 ดูเถิด มีชายคนหนึ่งในหมู่ประชาชนนั้นร้องว่า “อาจารย์เจ้าข้า ขอพระองค์ทรงโปรดทอดพระเนตรบุตรชายของข้าพเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้ามีบุตรคนเดียว
ลก 13.12 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นเขา จึงเรียกและตรัสกับเขาว่า “หญิงเอ๋ย ตัวเจ้าหายพ้นจากโรคของเจ้าแล้ว”
ลก 14.7 ฝ่ายพระองค์เมื่อทอดพระเนตรเห็นคนทั้งหลายที่รับเชิญนั้นได้เลือกเอาที่อันมีเกียรติ พระองค์จึงตรัสคำอุปมาแก่เขาว่า
ลก 17.14 เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นแล้วจึงตรัสแก่เขาว่า “จงไปแสดงตัวแก่พวกปุโรหิตเถิด” ต่อมาเมื่อกำลังเดินไป เขาทั้งหลายก็หายสะอาด
ลก 18.24 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นเขาเป็นทุกข์นัก พระองค์จึงตรัสว่า “คนมั่งมีจะเข้าในอาณาจักรของพระเจ้าก็ยากจริงหนา
ลก 19.41 ครั้นพระองค์เสด็จมาใกล้ทอดพระเนตรเห็นกรุงแล้ว ก็กันแสงสงสารกรุงนั้น
ลก 21.1 พระองค์เงยพระพักตร์ทอดพระเนตรเห็นคนมั่งมีทั้งหลายนำเงินมาใส่ในตู้เก็บเงินถวาย
ลก 21.2 พระองค์ทอดพระเนตรเห็นหญิงม่ายคนหนึ่งเป็นคนจนนำเหรียญทองแดงสองอันมาใส่ด้วย
ยน 1.38 พระเยซูทรงเหลียวหลังและทอดพระเนตรเห็นเขาตามพระองค์มา จึงตรัสถามเขาว่า “ท่านหาอะไร” และเขาทั้งสองทูลพระองค์ว่า “รับบี” (ซึ่งแปลว่าอาจารย์) “ท่านอยู่ที่ไหน”
ยน 1.42 อันดรูว์จึงพาซีโมนไปเฝ้าพระเยซู และเมื่อพระเยซูทรงทอดพระเนตรเขาแล้วจึงตรัสว่า “ท่านคือซีโมนบุตรชายโยนาห์ เขาจะเรียกท่านว่าเคฟาส” ซึ่งแปลว่าศิลา
ยน 1.47 พระเยซูทอดพระเนตรเห็นนาธานาเอลมาหาพระองค์จึงตรัสถึงเรื่องตัวเขาว่า “ดูเถิด ชนอิสราเอลแท้ ในตัวเขาไม่มีอุบาย”
ยน 3.32 พระองค์ทรงเป็นพยานถึงสิ่งซึ่งพระองค์ทอดพระเนตรเห็นและได้ยิน แต่ไม่มีผู้ใดรับคำพยานของพระองค์
ยน 5.6 เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรคนนั้นนอนอยู่และทรงทราบว่า เขาป่วยอยู่อย่างนั้นนานแล้ว พระองค์ตรัสกับเขาว่า “เจ้าปรารถนาจะหายโรคหรือ”
ยน 6.5 เมื่อพระเยซูทรงเงยพระพักตร์ทอดพระเนตรและเห็นคนเป็นอันมากพากันมาหาพระองค์ พระองค์จึงตรัสกับฟีลิปว่า “เราจะซื้ออาหารที่ไหนให้คนเหล่านี้กินได้”
ยน 8.10 เมื่อพระเยซูทรงลุกขึ้นแล้ว และมิได้ทอดพระเนตรเห็นผู้ใด เห็นแต่หญิงผู้นั้น พระองค์ตรัสกับนางว่า “หญิงเอ๋ย พวกเขาที่ฟ้องเจ้าไปไหนหมด ไม่มีใครเอาโทษเจ้าหรือ”
ยน 9.1 เมื่อพระเยซูเสด็จดำเนินไปนั้น พระองค์ทอดพระเนตรเห็นชายคนหนึ่งตาบอดแต่กำเนิด
ยน 11.33 ฉะนั้นเมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นเธอร้องไห้ และพวกยิวที่มากับเธอร้องไห้ด้วย พระองค์ก็ทรงคร่ำครวญร้อนพระทัยและทรงเป็นทุกข์
ยน 19.26 ฉะนั้นเมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นมารดาของพระองค์ และสาวกคนที่พระองค์ทรงรักยืนอยู่ใกล้ พระองค์ตรัสกับมารดาของพระองค์ว่า “หญิงเอ๋ย จงดูบุตรของท่านเถิด”
กจ 4.29 บัดนี้พระองค์เจ้าข้า ขอโปรดทอดพระเนตรการขู่ของเขา และโปรดประทานให้ผู้รับใช้ของพระองค์กล่าวถ้อยคำของพระองค์ด้วยใจกล้า

ทอดสมอ ( 2 )
กจ 27.29 เขาก็กลัวว่าจะโดนฝั่งที่มีหิน จึงทอดสมอท้ายสี่ตัว แล้วตั้งหน้าคอยเวลารุ่งเช้า
กจ 27.30 เมื่อพวกกะลาสีหาช่องจะหนีจากกำปั่นและได้หย่อนเรือเล็กลงที่ทะเลแล้วทำทีว่าจะทอดสมอจากหัวเรือ

ทอดแห ( 1 )
อสย 19.8 ชาวประมงจะร้องทุกข์ คือบรรดาผู้ที่ตกเบ็ดในแม่น้ำจะไว้ทุกข์ และผู้ที่ทอดแหลงในน้ำจะอ่อนระทวย

ท้อถอย ( 14 )
กดว 32.7 ทำไมท่านทั้งหลายกระทำให้จิตใจของคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกข้ามไปยังแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงประทานแก่เขา
กดว 32.9 เมื่อเขาขึ้นไปยังหุบเขาเอชโคล์ และได้เห็นแผ่นดินนั้นแล้ว เขาก็กระทำให้จิตใจคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกเข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงประทานแก่เขา
พบญ 1.28 เราทั้งหลายจะขึ้นไปที่ไหนเล่า พวกพี่น้องของเราได้ทำอกใจของเราให้ฝ่อท้อถอยไปโดยที่ว่า “คนเหล่านั้นใหญ่กว่าและสูงกว่าพวกเราอีก เมืองเหล่านั้นก็ใหญ่มีกำแพงสูงเทียมฟ้า และยิ่งกว่านั้นเราได้เห็นพวกคนอานาคอยู่ที่นั่นด้วย”’
1พศด 22.13 แล้วเจ้าจะทำสำเร็จ ถ้าเจ้าจะระมัดระวังที่จะปฏิบัติตามกฎเกณฑ์และคำตัดสินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงบัญชากับโมเสสเกี่ยวกับอิสราเอล จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวและอย่าท้อถอยเลย
2พศด 20.15 และเขาได้พูดว่า “ยูดาห์ทั้งปวง และชาวเยรูซาเล็มทั้งหลาย กับกษัตริย์เยโฮชาฟัทขอจงฟัง พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แก่ท่านทั้งหลายว่า ‘อย่ากลัวเลย และอย่าท้อถอยด้วยคนหมู่มหึมานี้เลย เพราะว่าการสงครามนั้นไม่ใช่ของท่าน แต่เป็นของพระเจ้า
2พศด 20.17 ไม่จำเป็นที่ท่านจะต้องสู้รบในสงครามครั้งนี้ โอ ยูดาห์และเยรูซาเล็ม จงเข้าประจำที่ ยืนนิ่งอยู่และดูชัยชนะของพระเยโฮวาห์เพื่อท่าน’ อย่ากลัวเลย อย่าท้อถอย พรุ่งนี้จงออกไปสู้กับเขา เพราะพระเยโฮวาห์จะทรงสถิตอยู่กับท่าน”
2พศด 32.7 “จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวหรือท้อถอยต่อกษัตริย์อัสซีเรีย และต่อกองทัพทั้งสิ้นที่อยู่กับเขานั้น เพราะมีผู้หนึ่งฝ่ายเราที่ใหญ่กว่าฝ่ายเขา
อสร 4.4 แล้วประชาชนแห่งแผ่นดินนั้นได้กระทำให้ประชาชนยูดาห์ท้อถอย และรบกวนพวกเขาในการสร้าง
อสย 21.3 เพราะฉะนั้นบั้นเอวของข้าพเจ้าจึงเต็มด้วยความแสนระทม ความเจ็บปวดฉวยข้าพเจ้าไว้อย่างความเจ็บปวดที่หญิงกำลังคลอดบุตร ข้าพเจ้าจนใจเพราะสิ่งที่ได้ยิน ข้าพเจ้าท้อถอยเพราะสิ่งที่ได้เห็น
อสย 61.3 เพื่อจัดให้บรรดาผู้ที่ไว้ทุกข์ในศิโยน เพื่อประทานความสวยงามแทนขี้เถ้าให้เขา น้ำมันแห่งความยินดีแทนการไว้ทุกข์ ผ้าห่มแห่งการสรรเสริญแทนจิตใจที่ท้อถอย เพื่อคนจะเรียกเขาว่าต้นไม้แห่งความชอบธรรม ที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงปลูกไว้ เพื่อพระองค์จะทรงได้รับสง่าราศี
อสค 2.6 เจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เจ้าอย่ากลัวเขา หรืออย่าเกรงคำพูดของเขา ถึงแม้ว่าหนามย่อยหนามใหญ่อยู่กับเจ้า และเจ้าอยู่ท่ามกลางแมลงป่อง อย่าเกรงคำพูดของเขาเลย อย่าท้อถอยเมื่อเห็นหน้าเขา เพราะเขาเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ
อสค 3.9 เราได้กระทำให้หน้าผากของเจ้าแข็งขันอย่างเพชรที่แข็งกว่าหินเหล็กไฟ อย่ากลัวเขาเลย อย่าท้อถอยเมื่อเห็นหน้าเขา เพราะเขาเป็นวงศ์วานที่มักกบฏ”
ยน 6.66 ตั้งแต่นั้นมาสาวกของพระองค์หลายคนก็ท้อถอยไม่ติดตามพระองค์อีกต่อไป
อฟ 3.13 เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงขอร้องท่านว่า อย่าท้อถอย เพราะความยากลำบากของข้าพเจ้าเพราะเห็นแก่ท่านซึ่งเป็นสง่าราศีของท่านเอง

ท้อแท้ ( 2 )
วนฉ 20.41 คนอิสราเอลก็หันกลับ คนเบนยามินก็ท้อแท้ เพราะเขาเห็นว่าเหตุร้ายมาใกล้เขาแล้ว
อสย 42.4 ท่านจะไม่ล้มเหลวหรือท้อแท้จนกว่าท่านจะสถาปนาความยุติธรรมไว้ในโลก และเกาะทั้งหลายจะรอคอยพระราชบัญญัติของท่าน

ท่อน ( 43 )
อพย 29.17 จงชำแหละแกะตัวนั้นออกเป็นท่อนๆและเครื่องในกับขาจงล้างน้ำวางไว้กับเนื้อและหัว
อพย 30.2 ให้ยาวศอกหนึ่ง กว้างศอกหนึ่ง เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และสูงสองศอก เชิงงอนมุมแท่นนั้นให้เป็นไม้ท่อนเดียวกับแท่น
อพย 37.25 เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับเผาเครื่องหอมด้วยไม้กระถินเทศ ยาวศอกหนึ่ง กว้างศอกหนึ่ง เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และสูงสองศอก เชิงงอนที่มุมแท่นนั้นก็เป็นไม้ท่อนเดียวกันกับแท่น
ลนต 1.6 และให้เขาถลกหนังเครื่องเผาบูชานั้นออกเสีย แล้วตัดเป็นท่อน
ลนต 1.8 และพวกปุโรหิต คือบุตรชายของอาโรน จะวางท่อนเนื้อ หัว และไขมันสัตว์ตามลำดับไว้บนฟืนบนไฟที่แท่นบูชา
ลนต 1.12 ให้เขาฟันสัตว์นั้นเป็นท่อนๆทั้งหัวและไขมันด้วย และปุโรหิตจะวางเครื่องเหล่านี้ตามลำดับไว้บนฟืนบนไฟที่แท่นบูชา
ลนต 8.20 เมื่อท่านฟันแกะออกเป็นท่อนๆ โมเสสก็เผาหัวและแกะท่อนๆกับไขมันเสีย
ลนต 9.13 และบุตรชายทั้งหลายของอาโรนก็ส่งเครื่องเผาบูชาทีละท่อนกับหัวมาให้อาโรน อาโรนก็เผาสิ่งเหล่านี้บนแท่น
วนฉ 19.29 เมื่อถึงบ้านแล้ว ก็เอามีดฟันศพภรรยาน้อยออกเป็นท่อนๆพร้อมกับกระดูก สิบสองท่อนด้วยกันส่งไปทั่วเขตแดนอิสราเอล
วนฉ 20.6 ข้าพเจ้าจึงนำศพภรรยาน้อยของข้าพเจ้ามาฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วประเทศที่เป็นมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาได้กระทำการลามกและความโง่เขลาในอิสราเอล
1ซมอ 11.7 ท่านจึงเอาวัวมาคู่หนึ่งฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วเขตแดนทั้งสิ้นของอิสราเอลโดยมือของผู้สื่อสาร กล่าวว่า “ผู้หนึ่งผู้ใดที่ไม่ออกมาตามซาอูลและซามูเอล จะกระทำอย่างนี้แก่วัวของเขา” และความเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ก็มาเหนือประชาชน เขาทั้งหลายพากันออกมาเป็นใจเดียวกัน
1ซมอ 15.33 ฝ่ายซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของท่านได้กระทำให้ผู้หญิงไร้บุตรฉันใด มารดาของท่านจะไร้บุตรในหมู่พวกผู้หญิงทั้งหลายฉันนั้น” และซามูเอลก็ฟันอากักเสียเป็นท่อนๆต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ที่ในกิลกาล
2ซมอ 11.21 ใครฆ่าอาบีเมเลคบุตรเยรุบเบเชท ไม่ใช่ผู้หญิงคนหนึ่งเอาหินโม่ท่อนบนทุ่มเขาจากกำแพงเมืองจนเขาตายเสียที่เมืองเธเบศดอกหรือ ทำไมเจ้าทั้งหลายจึงเข้าไปใกล้กำแพง’ แล้วเจ้าจงกราบทูลว่า ‘อุรีอาห์คนฮิตไทต์ผู้รับใช้ของพระองค์ก็ตายด้วย’”
1พกษ 3.25 และกษัตริย์ตรัสว่า “จงแบ่งเด็กที่มีชีวิตนั้นออกเป็นสองท่อน และให้คนหนึ่งครึ่งหนึ่ง และอีกคนหนึ่งครึ่งหนึ่ง”
1พกษ 17.12 และนางตอบว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ดิฉันไม่มีอะไรที่ปิ้งเสร็จ มีแต่แป้งสักกำมือหนึ่งในหม้อ และน้ำมันเล็กน้อยที่ในไห ดูเถิด ดิฉันกำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อจะเข้าไปทำสำหรับตัวดิฉันและบุตรชายของดิฉัน เพื่อเราจะได้กินแล้วก็จะตาย”
1พกษ 18.23 ขอให้เขามอบวัวผู้แก่เราสองตัว แล้วขอให้เขาทั้งหลายเลือกวัวเป็นของเขาตัวหนึ่งฟันเป็นท่อนๆ วางไว้บนกองฟืนแต่อย่าใส่ไฟ และข้าพเจ้าจะเตรียมวัวผู้อีกตัวหนึ่งนั้นวางไว้บนฟืน และไม่ใส่ไฟ
1พกษ 18.33 และท่านก็วางฟืนไว้เป็นระเบียบ และฟันวัวผู้นั้นเป็นท่อนๆ และวางไว้บนกองฟืน และท่านกล่าวว่า “จงเติมน้ำให้เต็มสี่ไห และเทลงบนเครื่องเผาบูชา และบนกองฟืน”
2พกษ 2.12 เอลีชาก็เห็น และท่านได้ร้องว่า “คุณพ่อของข้าพเจ้า คุณพ่อของข้าพเจ้า รถรบของอิสราเอลและพลม้าประจำ” และท่านก็ไม่ได้เห็นเอลียาห์อีกเลย แล้วท่านก็จับเสื้อของตนฉีกออกเป็นสองท่อน
2พกษ 6.2 ขอให้เราไปที่แม่น้ำจอร์แดน ต่างคนต่างเอาไม้ท่อนหนึ่งมาสร้างที่อาศัยของเราที่นั่น” และท่านตอบว่า “ไปเถอะ”
โยบ 40.18 กระดูกของมันเหมือนท่อนทองสัมฤทธิ์ และกระดูกของมันเหมือนท่อนเหล็ก
อสย 44.19 ไม่มีใครพินิจพิเคราะห์ในใจของตนเลย และไม่มีความรู้หรือความเข้าใจ ที่จะกล่าวว่า “ข้าได้เผามันเสียส่วนหนึ่งในกองไฟ และข้าก็เอาถ่านมันมาปิ้งขนมปัง ข้าย่างเนื้อกินแล้ว และควรหรือที่ข้าจะทำส่วนที่เหลือให้เป็นสิ่งน่าเกลียดน่าชัง ควรหรือที่ข้าจะกราบลงต่อท่อนไม้ท่อนหนึ่ง”
ยรม 34.18 และคนที่ละเมิดต่อพันธสัญญาของเรา และมิได้กระทำตามข้อตกลงในพันธสัญญาซึ่งเขาได้กระทำต่อหน้าเรานั้น เป็นดังลูกวัวที่เขาตัดออกเป็นสองท่อน และเดินผ่านกลางท่อนเหล่านั้นไป
ยรม 34.19 เจ้านายแห่งยูดาห์ก็ดี เจ้านายแห่งกรุงเยรูซาเล็มก็ดี ขันทีก็ดี ปุโรหิตและบรรดาประชาชนแห่งแผ่นดินนั้นก็ดี ผู้ผ่านระหว่างท่อนลูกวัวนั้น
มธ 7.3 เหตุไฉนท่านมองดูผงที่อยู่ในตาพี่น้องของท่าน แต่ไม่ยอมพิจารณาไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาของท่านเอง
มธ 7.4 หรือเหตุไฉนท่านจะกล่าวแก่พี่น้องของท่านว่า ‘ให้เราเขี่ยผงออกจากตาของท่าน’ แต่ดูเถิด ไม้ทั้งท่อนก็อยู่ในตาของท่านเอง
มธ 7.5 ท่านคนหน้าซื่อใจคด จงชักไม้ทั้งท่อนออกจากตาของท่านก่อน แล้วท่านจะเห็นได้ถนัด จึงจะเขี่ยผงออกจากตาพี่น้องของท่านได้
มธ 9.16 ไม่มีผู้ใดเอาท่อนผ้าทอใหม่มาปะเสื้อเก่า เพราะว่าผ้าที่ปะเข้านั้น เมื่อหดจะทำให้เสื้อเก่าขาดกว้างออกไปอีก
มธ 27.51 และดูเถิด ม่านในพระวิหารก็ขาดออกเป็นสองท่อนตั้งแต่บนตลอดล่าง แผ่นดินก็ไหว ศิลาก็แตกออกจากกัน
มก 2.21 ไม่มีผู้ใดเอาท่อนผ้าทอใหม่มาปะเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้น ท่อนผ้าทอใหม่ที่ปะเข้านั้นเมื่อหดจะทำให้เสื้อเก่าขาดกว้างออกไปอีก
มก 15.38 ขณะนั้นม่านในพระวิหารก็ขาดออกเป็นสองท่อน ตั้งแต่บนตลอดล่าง
ลก 5.36 พระองค์ยังตรัสคำอุปมาข้อหนึ่งแก่เขาด้วยว่า “ไม่มีผู้ใดฉีกท่อนผ้าจากเสื้อใหม่มาปะเสื้อเก่า ถ้าทำอย่างนั้นเสื้อใหม่นั้นจะขาดเสียไป ทั้งท่อนผ้าที่เอามาจากเสื้อใหม่นั้นก็จะไม่สมกับเสื้อเก่าด้วย
ลก 6.41 เหตุไฉนท่านมองดูผงที่ในตาพี่น้องของท่าน แต่ไม่ยอมพิจารณาไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาของท่านเอง
ลก 6.42 เหตุไฉนท่านจึงจะพูดกับพี่น้องของท่านว่า ‘พี่น้องเอ๋ย ให้เราเขี่ยผงออกจากตาของเธอ’ แต่ที่จริงท่านเองยังไม่เห็นไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาของท่าน ท่านคนหน้าซื่อใจคด จงชักไม้ทั้งท่อนออกจากตาของท่านก่อน แล้วท่านจะเห็นได้ถนัดจึงจะเขี่ยผงออกจากตาพี่น้องของท่านได้
ฮบ 11.37 บางคนถูกหินขว้าง บางคนก็ถูกเลื่อยเป็นท่อนๆ บางคนถูกทดลอง บางคนก็ถูกฆ่าด้วยดาบ บางคนเที่ยวสัญจรไปนุ่งห่มหนังแกะและหนังแพะ อดอยาก ทนทุกข์เวทนาและทนการเคี่ยวเข็ญ
วว 11.1 ท่านผู้หนึ่งจึงเอาไม้อ้อท่อนหนึ่งให้ข้าพเจ้ารูปร่างเหมือนไม้เรียว และทูตสวรรค์องค์นั้นยืนอยู่กล่าวว่า “จงลุกขึ้นไปวัดพระวิหารของพระเจ้า และแท่นบูชา และคำนวณคนทั้งหลายซึ่งนมัสการในนั้น

ท่อน้ำ ( 1 )
อสย 7.3 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับอิสยาห์ว่า “จงออกไปพบอาหัส ทั้งเจ้าและเชอารยาชูบบุตรชายของเจ้า ณ ที่ปลายท่อน้ำสระบนที่ถนนลานซักฟอก

ทอเลเมอิส ( 1 )
กจ 21.7 ครั้นพวกเราแล่นเรือมาจากเมืองไทระถึงเมืองทอเลเมอิสแล้ว ก็สิ้นทางทะเล เราจึงคำนับพวกพี่น้องและพักอยู่กับเขาหนึ่งวัน

ทอแสง ( 18 )
อพย 34.29 อยู่ต่อมาโมเสสได้ลงมาจากภูเขาซีนาย ถือแผ่นพระโอวาทสองแผ่นมาด้วย เวลาที่ลงมาจากภูเขานั้นโมเสสก็ไม่ทราบว่า ผิวหน้าของตนทอแสงเนื่องด้วยพระเจ้าทรงสนทนากับท่าน
อพย 34.30 เมื่ออาโรนและคนอิสราเอลทั้งปวงมองดูโมเสส ดูเถิด ผิวหน้าของท่านทอแสง และเขาก็กลัวไม่กล้าเข้ามาใกล้ท่าน
อพย 34.35 และคนอิสราเอลดูหน้าของโมเสสคือเห็นผิวหน้าของโมเสสทอแสง ฝ่ายโมเสสใช้ผ้าคลุมหน้าไว้อีกทุกครั้ง จนกว่าจะเข้าไปทูลพระองค์
กดว 6.25 ขอพระเยโฮวาห์ทรงให้พระพักตร์ของพระองค์ทอแสงแก่ท่าน และทรงพระกรุณาท่าน
2ซมอ 23.4 เขาทอแสงเหมือนแสงอรุณ เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น คือรุ่งเช้าที่ไม่มีเมฆ ซึ่งเมื่อภายหลังฝน กระทำให้หญ้างอกออกจากดิน’
สดด 31.16 ขอพระพักตร์พระองค์ทอแสงบนผู้รับใช้ของพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้รอดด้วยความเมตตาของพระองค์
สดด 50.2 พระเจ้าทรงทอแสงออกมาจากศิโยนนครแห่งความงามหมดจด
สดด 80.1 โอ ข้าแต่พระผู้ทรงเลี้ยงดูอิสราเอลอย่างเลี้ยงแกะ คือพระองค์ผู้ทรงนำโยเซฟอย่างนำฝูงแพะแกะ ขอทรงเงี่ยพระกรรณสดับ พระผู้ประทับระหว่างพวกเครูบ ขอทรงทอแสงออกมา
สดด 80.3 โอ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้กลับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์ทอแสง เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด
สดด 80.7 โอ ข้าแต่พระเจ้าจอมโยธา ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้กลับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์ทอแสง เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอด
สดด 80.19 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธา ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้กลับสู่สภาพดี ขอพระพักตร์ของพระองค์ทอแสง เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะรอดได้
สดด 104.15 และน้ำองุ่นซึ่งให้ใจมนุษย์ยินดี น้ำมันเพื่อทำให้หน้าของเขาทอแสง และขนมปังซึ่งเสริมกำลังใจมนุษย์
สดด 119.135 ขอทรงกระทำให้พระพักตร์ของพระองค์ทอแสงมาที่ผู้รับใช้ของพระองค์ และขอทรงสอนกฎเกณฑ์ของพระองค์แก่ข้าพระองค์
อสย 13.10 เพราะดวงดาวแห่งฟ้าสวรรค์ และหมู่ดาวในนั้น จะไม่ทอแสงของมัน ดวงอาทิตย์ก็จะมืดเมื่อเวลาขึ้น และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสงของมัน
อสค 1.22 เหนือศีรษะของสิ่งที่มีชีวิตอยู่นั้นมีลักษณะเหมือนท้องฟ้า ทอแสงอย่างแก้วผลึกที่น่ากลัว แผ่กว้างอยู่เหนือศีรษะของสิ่งที่มีชีวิตอยู่นั้น
อสค 32.7 เมื่อเราดับท่าน เราจะคลุมฟ้าสวรรค์ไว้ และกระทำให้ดวงดาวมืดไป เราจะเอาเมฆบังดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์จะไม่ทอแสง
ดนล 9.17 ฉะนั้น โอ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย บัดนี้ ขอทรงสดับฟังคำอธิษฐานของผู้รับใช้ของพระองค์ และคำวิงวอนของเขา และขอทรงให้พระพักตร์ของพระองค์ทอแสงเหนือสถานบริสุทธิ์ของพระองค์ซึ่งรกร้างนั้นเพื่อเห็นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า
มธ 17.2 แล้วพระกายของพระองค์ก็เปลี่ยนไปต่อหน้าเขา พระพักตร์ของพระองค์ก็ทอแสงเหมือนแสงอาทิตย์ ฉลองพระองค์ก็ขาวผ่องดุจแสงสว่าง

ทะนง ( 4 )
อพย 18.11 บัดนี้เราทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็นใหญ่กว่าพระทั้งปวง ใหญ่กว่าพระเหล่านั้นที่ได้กระทำต่อชนชาติอิสราเอลอย่างทะนง”
โยบ 41.15 เกล็ดของมันอยู่อย่างทะนง แนบตัวมันสนิทเหมือนอย่างตราผนึก
สดด 10.2 คนชั่วข่มเหงคนยากจนอย่างทะนงองอาจ ขอให้เขาติดกับบ่วงแร้วแห่งอุบายที่เขาคิดขึ้นนั้น
2ปต 2.10 โดยเฉพาะคนเหล่านั้นที่ปล่อยตัวไปตามเนื้อหนัง ในราคะตัณหาแห่งความโสโครก และหมิ่นประมาทผู้ใหญ่ที่มีอำนาจ คนเหล่านี้ทะนงตนและประพฤติตามอำเภอใจ เขาไม่สะทกสะท้านที่จะกล่าวประณามผู้ที่มีบรรดาศักดิ์

ทะนงใจ ( 1 )
วว 18.7 นครนั้นได้เย่อหยิ่งจองหองและมีชีวิตอย่างหรูหรามากเท่าใด ก็จงให้นครนั้นได้รับการทรมานและความระทมทุกข์มากเท่านั้น เพราะว่านครนั้นทะนงใจว่า ‘เราดำรงอยู่ในตำแหน่งราชินี ไม่ใช่หญิงม่าย เราจะไม่ประสบความระทมทุกข์เลย’

ทะนงตัว ( 2 )
วนฉ 7.2 พระเยโฮวาห์ตรัสกับกิเดโอนว่า “คนที่อยู่กับเจ้ายังมีมากเกินที่เราจะมอบคนมีเดียนไว้ในมือของเขา เกรงว่าอิสราเอลจะทะนงตัวต่อเรา โดยกล่าวว่า ‘มือของเราเองได้ช่วยเราให้พ้น’
อสย 10.15 ขวานจะคุยข่มคนที่ใช้มันสกัดนั้นหรือ หรือเลื่อยจะทะนงตัวเหนือผู้ที่ใช้มันเลื่อยนั้นหรือ เหมือนกับว่าตะบองจะยกผู้ซึ่งถือมันขึ้นตี หรืออย่างไม้พลองจะยกตัวขึ้นเหมือนกับว่ามันไม่ทำด้วยไม้

ทะนาน ( 11 )
นรธ 3.15 ท่านพูดว่า “จงเอาผ้าคลุมที่เจ้าใช้อยู่นั้นคลี่ออก” นางก็คลี่ผ้าคลุมออก ท่านก็ตวงข้าวบาร์เลย์หกทะนานให้นางแบกไป แล้วก็เข้าไปในเมือง
นรธ 3.17 และนางว่า “ท่านให้ข้าวบาร์เลย์หกทะนานนี้แก่ฉัน ท่านว่า ‘เจ้าอย่ากลับไปหาแม่สามีมือเปล่าเลย’”
มธ 7.2 เพราะว่าท่านทั้งหลายจะกล่าวโทษเขาอย่างไร ท่านจะต้องถูกกล่าวโทษอย่างนั้น และท่านจะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด ท่านจะได้รับตวงด้วยทะนานอันนั้น
มก 4.24 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “จงเอาใจจดจ่อต่อสิ่งที่ท่านฟังให้ดี ท่านจะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด จะตวงให้ท่านด้วยทะนานอันนั้น ทั้งจะเพิ่มเติมให้อีกแก่ผู้ที่ฟังแล้ว
ลก 6.38 จงให้ และท่านจะได้รับด้วย และในตักของท่านจะได้รับตวงด้วยทะนานถ้วนยัดสั่นแน่นพูนล้นใส่ให้ เพราะว่าท่านจะตวงให้เขาด้วยทะนานอันใด จะตวงให้ท่านด้วยทะนานอันนั้น”
วว 6.6 แล้วข้าพเจ้าก็ได้ยินเสียงออกมาจากท่ามกลางสัตว์ทั้งสี่นั้นว่า “ข้าวสาลีราคาทะนานละหนึ่งเดนาริอัน ข้าวบาร์เลย์สามทะนานต่อหนึ่งเดนาริอัน และเจ้าอย่าทำอันตรายแก่น้ำมันและน้ำองุ่น”

ทะนุถนอม ( 2 )
สภษ 29.21 บุคคลที่ทะนุถนอมคนใช้ของตนตั้งแต่เด็กๆ ที่สุดจะเห็นว่าเขากลายเป็นบุตรชายของตน
อฟ 5.29 เพราะว่าไม่มีผู้ใดเกลียดชังเนื้อหนังของตนเอง มีแต่เลี้ยงดูและทะนุถนอม เหมือนองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกระทำแก่คริสตจักร

ทะเบียน ( 10 )
อพย 32.32 แต่บัดนี้ขอพระองค์โปรดยกโทษบาปของเขา ถ้าหาไม่ ขอพระองค์ทรงลบชื่อของข้าพระองค์เสียจากทะเบียนที่พระองค์ทรงจดไว้”
อพย 32.33 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ผู้ใดทำบาปต่อเราแล้วเราจะลบชื่อผู้นั้นเสียจากทะเบียนของเรา
1พศด 9.1 ดังนั้นอิสราเอลทั้งปวงได้ขึ้นทะเบียนไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสาย และดูเถิด ทะเบียนนี้ก็บันทึกไว้ในหนังสือของกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ ผู้ถูกกวาดไปเป็นเชลยในบาบิโลนเพราะการละเมิดของเขา
อสร 2.62 คนเหล่านี้เมื่อค้นหาชื่อในทะเบียนที่เขาขึ้นไว้ในสำมะโนครัวเชื้อสายก็ไม่พบ จึงถือว่าเป็นมลทิน และถูกตัดออกจากตำแหน่งปุโรหิต
นหม 7.64 คนเหล่านี้หาการลงทะเบียนของเขาในทะเบียนสำมะโนครัวเชื้อสาย แต่หาไม่พบ จึงถือว่าเป็นมลทิน และถูกตัดออกจากตำแหน่งปุโรหิต
สดด 69.28 ขอให้เขาถูกลบออกเสียจากทะเบียนผู้มีชีวิต อย่าให้เขาขึ้นทะเบียนไว้ในหมู่คนชอบธรรม
อสย 4.3 และต่อมาคนที่เหลืออยู่ในศิโยนและค้างอยู่ในเยรูซาเล็ม เขาจะเรียกว่าบริสุทธิ์ คือทุกคนผู้มีชื่อในทะเบียนชีวิตในเยรูซาเล็ม
อสค 13.9 มือของเราจะต่อสู้ผู้พยากรณ์ผู้เห็นนิมิตเท็จและผู้ให้คำทำนายมุสา เขาจะไม่ได้เข้าอยู่ในสภาแห่งประชาชนของเรา หรือขึ้นทะเบียนอยู่ในทะเบียนของวงศ์วานอิสราเอล และเขาจะไม่ได้เข้าในแผ่นดินอิสราเอล และเจ้าจะทราบว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้า
กจ 19.35 เมื่อเจ้าหน้าที่ทะเบียนของเมืองนั้นยอมคล้อยตามจนประชาชนสงบลงแล้วเขาก็กล่าวว่า “ท่านชาวเอเฟซัสทั้งหลาย มีผู้ใดบ้างซึ่งไม่ทราบว่า เมืองเอเฟซัสนี้เป็นเมืองที่นมัสการพระแม่เจ้าอารเทมิสผู้ยิ่งใหญ่ และนมัสการรูปจำลองซึ่งตกลงมาจากดาวพฤหัสบดี
1ทธ 5.9 อย่าให้แม่ม่ายคนใดที่อายุต่ำกว่าหกสิบปี ลงชื่อในทะเบียนแม่ม่าย จะต้องเป็นภรรยาของชายคนเดียว

ทะยาน ( 1 )
โยบ 39.27 นกอินทรีทะยานขึ้นตามบัญชาของเจ้าหรือ ทั้งทำรังของมันบนที่สูง

ทะลวง ( 12 )
วนฉ 16.21 คนฟีลิสเตียก็มาจับท่านทะลวงตาของท่านเสีย นำท่านลงมาที่กาซา เอาตรวนทองสัมฤทธิ์ล่ามไว้ และให้ท่านโม่แป้งอยู่ที่ในเรือนจำ
1ซมอ 11.2 แต่นาหาชคนอัมโมนกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “เราจะกระทำพันธสัญญากับเจ้าทั้งหลายตามเงื่อนไขต่อไปนี้ คือเราจะทะลวงตาขวาของเจ้าเสียทุกคนให้เป็นที่อัปยศแก่คนอิสราเอลทั้งปวง”
2ซมอ 5.20 ดาวิดเสด็จมายังบาอัลเปราซิม และดาวิดทรงชนะคนฟีลิสเตียที่นั่น พระองค์ตรัสว่า “พระเยโฮวาห์ทรงทะลวงข้าศึกของข้าพเจ้าดังกระแสน้ำที่พุ่งใส่” เพราะฉะนั้นจึงเรียกชื่อตำบลนั้นว่า บาอัลเปราซิม
2ซมอ 20.15 พวกเขาก็มาถึงและล้อมเขาไว้ในตำบลอาเบลแขวงเมืองเบธมาอาคาห์ เขาทำเชิงเทินขึ้นที่ริมกำแพงเมือง ประชาชนทั้งหลายที่อยู่กับโยอาบก็ทะลวงกำแพงเพื่อจะให้พัง
1พกษ 6.6 ห้องชั้นล่างที่สุดกว้างห้าศอก ชั้นกลางกว้างหกศอก และชั้นที่สามกว้างเจ็ดศอก เพราะรอบด้านนอกของพระนิเวศพระองค์ทรงสร้างหยักบ่าไว้ที่ผนัง เพื่อว่าไม้รอดจะไม่ได้ทะลวงเข้าไปในผนังพระนิเวศ
1พศด 14.11 และพระองค์เสด็จไปยังบาอัลเปราซิม และดาวิดทรงชนะเขาทั้งหลายที่นั่น และดาวิดตรัสว่า “พระเจ้าทรงทะลวงข้าศึกของข้าพเจ้าเหมือนดังกระแสน้ำที่พุ่งใส่” เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกที่นั้นว่า บาอัลเปราซิม
โยบ 16.13 นักธนูของพระองค์ล้อมข้า พระองค์ทรงทะลวงเปิดไตของข้าและไม่เพลามือเลย พระองค์ทรงเทน้ำดีของข้าลงบนดิน
อสย 7.6 “ให้เราทั้งหลายขึ้นไปต่อสู้กับยูดาห์และทำให้มันคร้ามกลัว และให้เราทะลวงเอาเมืองของเขาเพื่อเราเอง และตั้งบุตรของทาเบเอลให้เป็นกษัตริย์ท่ามกลางเมืองนั้น”
มคา 2.13 ผู้ที่ทะลวงออกได้จะขึ้นไปก่อนเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะทะลวงออกไปและผ่านออกประตูเมือง เขาจะออกไปทางนี้ กษัตริย์ของเขาทั้งหลายจะเสด็จไปก่อน และพระเยโฮวาห์จะทรงนำหน้าเขา
มธ 24.43 จงจำไว้อย่างนี้เถิดว่า ถ้าเจ้าของบ้านล่วงรู้ได้ว่าขโมยจะมายามใด เขาก็จะเฝ้าระวัง และไม่ยอมให้ทะลวงเรือนของเขาได้
ลก 12.39 ให้เข้าใจอย่างนี้เถอะว่า ถ้าเจ้าของบ้านล่วงรู้ได้ว่าขโมยจะมาเวลาไหน เขาจะตื่นอยู่และระวังไม่ให้ทะลวงเรือนของเขาได้

ทะลัก ( 4 )
2ซมอ 20.10 แต่อามาสาไม่ได้สังเกตเห็นดาบซึ่งอยู่ในมือของโยอาบ โยอาบจึงเอาดาบแทงท้องอามาสา ไส้ทะลักถึงดิน ไม่ต้องแทงครั้งที่สอง เขาก็ตายเสียแล้ว แล้วโยอาบกับอาบีชัยน้องชายก็ไล่ตามเชบาบุตรชายบิครีไป
โยบ 30.14 เขามาหาข้าอย่างกับน้ำที่ทะลักเข้ามาอย่างเต็มที่ เขากลิ้งตัวเข้ามาหาข้าท่ามกลางซากปรักหักพัง
อสย 48.21 เมื่อพระองค์ทรงนำเขาทั้งหลายไปทางทะเลทราย เขาก็มิได้กระหาย พระองค์ทรงกระทำให้น้ำไหลจากศิลาเพื่อเขา พระองค์ทรงผ่าหินและน้ำก็ทะลักออกมา
กจ 1.18 ฝ่ายผู้นี้ได้เอาบำเหน็จแห่งการชั่วช้าของตนไปซื้อที่ดิน แล้วก็ล้มคะมำลงแตกกลางตัวไส้พุงทะลักออกมาหมด

ทะลึ่ง ( 2 )
สดด 31.18 ขอให้ริมฝีปากที่มุสาเป็นใบ้ ซึ่งพูดทะลึ่งอวดดีต่อคนชอบธรรม ด้วยความจองหองและการดูหมิ่น
อสย 3.5 และประชาชนจะถูกบีบบังคับ ทุกคนจะบีบบังคับเพื่อนของตน และทุกคนจะบีบบังคับเพื่อนบ้านของตน เด็กๆจะทะลึ่งต่อผู้ใหญ่ และคนถ่อยต่อคนผู้มีเกียรติ

ทะลุ ( 30 )
กดว 24.8 พระเจ้าผู้ทรงนำเขาออกมาจากอียิปต์ ทรงเป็นเสมือนพลังแห่งม้ายูนิคอน เขาจะกินประชาชาติซึ่งเป็นศัตรูเสีย และหักกระดูกของศัตรูเหล่านั้น และแทงเขาทั้งหลายทะลุด้วยลูกศร
กดว 25.8 ติดตามชายอิสราเอลคนนั้นเข้าไปในเต็นท์ และแทงทะลุเขาทั้งคู่ ทั้งชายอิสราเอลและหญิงคนนั้น ท้องของนางก็ทะลุ แล้วภัยพิบัติในคนอิสราเอลก็สงบ
พบญ 1.19 เราได้ออกไปจากโฮเรบเดินทะลุถิ่นทุรกันดารใหญ่อันเป็นที่น่ากลัวตามที่ท่านทั้งหลายได้เห็นนั้น เดินไปตามแดนเทือกเขาของคนอาโมไรต์ ดังที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราได้ตรัสสั่งเราไว้ และเรามาถึงคาเดชบารเนีย
พบญ 15.17 จงเอาเหล็กแทงใบหูของเขาให้ทะลุไปติดกับประตูเรือน ดังนี้เขาจะเป็นทาสของท่านตลอดไป ท่านจงกระทำเช่นนี้แก่ทาสหญิงด้วย
วนฉ 4.21 แต่ยาเอลภรรยาของเฮเบอร์หยิบหลักขึงเต็นท์ ถือค้อนเดินย่องเข้ามา ตอกหลักเข้าที่ขมับของสิเสราทะลุติดดิน ขณะเมื่อสิเสรากำลังหลับสนิทอยู่เพราะความเหน็ดเหนื่อย แล้วสิเสราก็สิ้นชีวิต
วนฉ 5.26 นางเอื้อมมือหยิบหลักเต็นท์ ข้างมือขวาของนางฉวยตะลุมพุก นางตอกสิเสราเข้าทีหนึ่ง นางบี้ศีรษะของสิเสรา นางตีทะลุขมับของเขา
วนฉ 9.54 ท่านจึงรีบร้องบอกคนหนุ่มที่ถืออาวุธของท่านว่า “เอาดาบฟันเราเสียเพื่อคนจะไม่กล่าวว่า ‘ผู้หญิงคนหนึ่งฆ่าเขาตาย’” ชายหนุ่มของท่านคนนั้นก็แทงท่านทะลุถึงแก่ความตาย
1ซมอ 31.4 แล้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์ว่า “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้ทะลุเถิด เกรงว่าคนที่มิได้เข้าสุหนัตเหล่านี้จะเข้ามาแทงเราทะลุ เป็นการลบหลู่เรา” แต่ผู้ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์ออกทรงล้มทับดาบนั้น
2ซมอ 2.23 แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ยอมหันกลับ เพราะฉะนั้นอับเนอร์ก็เอาโคนหอกแทงท้องอาสาเฮล หอกก็ทะลุออกข้างหลังของเขา เขาก็ล้มลงตายอยู่ที่นั่น และอยู่มาทุกคนซึ่งมาเห็นที่ที่อาสาเฮลล้มตายอยู่ก็ยืนนิ่ง
2ซมอ 22.39 ข้าพระองค์ผลาญเขา ข้าพระองค์แทงเขาทะลุ เขาจึงไม่สามารถลุกขึ้นอีกได้พ่ะย่ะค่ะ เขาล้มลงใต้เท้าของข้าพระองค์แล้ว
2พกษ 9.24 และเยฮูก็โก่งธนูด้วยสุดกำลัง ยิงถูกเยโฮรัมระหว่างพระอังสาทั้งสอง ลูกธนูจึงแทงทะลุพระหทัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงล้มลงในรถรบของพระองค์
1พศด 10.4 แล้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์ว่า “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้ทะลุเถิด เกรงว่าคนที่มิได้เข้าสุหนัตเหล่านี้จะเข้ามาทำลบหลู่แก่เรา” แต่ผู้ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์ออก ทรงล้มทับดาบนั้น
โยบ 20.24 เขาจะลี้จากอาวุธเหล็ก คันธนูเหล็กกล้าจะแทงเขาทะลุ
โยบ 22.13 เพราะฉะนั้นท่านว่า ‘พระเจ้าทรงรู้อะไร พระองค์จะทรงทะลุเมฆมืดทึบไปพิพากษาได้หรือ
โยบ 30.17 กลางคืนกระดูกข้าทะลุไป และความเจ็บปวดที่แทะข้านั้นไม่หยุดพักเลย
โยบ 40.24 มันจ้องตาดูแม่น้ำ จมูกมันทะลุผ่านบ่วงทั้งหลายได้”
สดด 18.12 มีลูกเห็บและถ่านเพลิงแตกออกมาทะลุเมฆจากความสว่างสุกใสข้างหน้าพระองค์
สดด 18.38 ข้าพระองค์ได้แทงเขาทะลุ เขาจึงไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก เขาล้มลงที่ใต้เท้าของข้าพระองค์
ปญจ 10.8 ผู้ใดขุดบ่อไว้ ผู้นั้นจะตกลงในบ่อนั้น ผู้ใดพังรั้วต้นไม้ทะลุเข้าไป งูจะขบกัดผู้นั้น
อสย 13.15 ทุกคนที่เขาพบเข้าก็จะถูกแทงทะลุ และทุกคนที่รวมเข้าด้วยกันกับพวกเขาก็จะล้มลงด้วยดาบ
ยรม 51.4 ดังนั้นเขาทั้งหลายจะถูกฆ่าล้มลงในแผ่นดินของชาวเคลเดีย และจะถูกแทงทะลุที่ถนนเมืองนั้น
พคค 3.44 พระองค์ทรงคลุมพระองค์ไว้เสียด้วยเมฆ เพื่อว่าการอธิษฐานของพวกข้าพระองค์จะไม่ทะลุไปถึงพระองค์ได้
พคค 4.9 คนที่ตายด้วยคมดาบยังดีกว่าคนที่ต้องอดอยากตาย เพราะคนเหล่านี้ค่อยผอมค่อยตายไป ถูกแทงทะลุเพราะขาดผลจากท้องนา
ศคย 13.3 ต่อมาเมื่อมีผู้ใดมาพยากรณ์อีก บิดามารดาผู้ให้เขาบังเกิดมานั้นจะพูดกับเขาว่า ‘เจ้าอย่ามีชีวิตอยู่เลย เพราะเจ้าพูดมุสาในพระนามของพระเยโฮวาห์’ เมื่อเขาพยากรณ์ บิดามารดาผู้ให้เขาเกิดมาจะแทงเขาให้ทะลุ
ลก 2.35 เพื่อความคิดในใจของคนเป็นอันมากจะได้ปรากฏแจ้ง (เออ ถึงจิตใจของท่านเองก็ยังจะถูกดาบแทงทะลุด้วย)”
1ทธ 6.10 ด้วยว่าการรักเงินนั้นเป็นรากเหง้าแห่งความชั่วทั้งสิ้น ขณะที่บางคนโลภสิ่งเหล่านี้จึงได้หลงไปจากความเชื่อนั้น และทิ่มแทงตัวของเขาเองให้ทะลุด้วยความทุกข์ใจเป็นอันมาก
ฮบ 4.12 เพราะว่าพระวจนะของพระเจ้านั้นมีชีวิต และทรงพลานุภาพอยู่เสมอ คมยิ่งกว่าดาบสองคมใดๆ แทงทะลุกระทั่งจิตและวิญญาณ ตลอดข้อกระดูกและไขในกระดูก และสามารถวินิจฉัยความคิดและความมุ่งหมายในใจด้วย
ฮบ 12.20 (เพราะว่าข้อความที่ทรงบัญญัติไว้นั้นเขาทนไม่ได้ คือที่ว่า “แม้แต่สัตว์ถ้าแตะต้องภูเขานั้นก็จะต้องถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย หรือแทงทะลุด้วยแหลนให้ตาย”

ทะเล ( 414 )
ปฐก 1.10 พระเจ้าทรงเรียกที่แห้งว่าแผ่นดิน และที่น้ำรวบรวมเข้าอยู่แห่งเดียวกันว่าทะเล พระเจ้าทรงเห็นว่าดี
ปฐก 1.22 พระเจ้าได้ทรงอวยพรสัตว์เหล่านั้นว่า “จงมีลูกดกและทวีมากขึ้น ให้น้ำในทะเลบริบูรณ์ไปด้วยสัตว์ และจงให้นกทวีมากขึ้นบนแผ่นดิน”
ปฐก 1.26 และพระเจ้าตรัสว่า “จงให้พวกเราสร้างมนุษย์ตามแบบฉายาของพวกเรา ตามอย่างพวกเรา และให้พวกเขาครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ และสัตว์ใช้งาน ให้ครอบครองทั่วทั้งแผ่นดินโลก และบรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลก”
ปฐก 1.28 พระเจ้าได้ทรงอวยพรพวกเขา และพระเจ้าตรัสแก่พวกเขาว่า “จงมีลูกดกและทวีมากขึ้น จนเต็มแผ่นดิน จงมีอำนาจเหนือแผ่นดินนั้น และครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ และบรรดาสัตว์ที่มีชีวิตที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินโลก”
ปฐก 9.2 สัตว์ป่าทั้งปวงบนแผ่นดินโลก บรรดานกในอากาศ สิ่งทั้งปวงที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลก และบรรดาปลาในทะเล จะเกรงกลัวพวกเจ้าและหวาดกลัวต่อพวกเจ้า พวกมันจะถูกมอบอยู่ในมือพวกเจ้า
ปฐก 14.3 บรรดากษัตริย์เหล่านี้รวมทัพกัน ณ ที่หุบเขาสิดดิมซึ่งคือทะเลเกลือ
ปฐก 22.17 เราจะอวยพรเจ้าแน่ เราจะทวีเชื้อสายของเจ้าให้มากขึ้น ดังดวงดาวในท้องฟ้า และดังเม็ดทรายบนฝั่งทะเล เชื้อสายของเจ้าจะได้ประตูเมืองศัตรูของเจ้าเป็นกรรมสิทธิ์
ปฐก 32.12 แต่พระองค์ตรัสไว้แล้วว่า ‘เราจะกระทำการดีแก่เจ้า และทำให้เชื้อสายของเจ้าดุจเม็ดทรายที่ทะเล ซึ่งจะมากมายจนนับไม่ถ้วน’”
ปฐก 41.49 โยเซฟสะสมข้าวไว้ดุจเม็ดทรายในทะเลมากมายจนต้องหยุดคิดบัญชี เพราะนับไม่ถ้วน
ปฐก 49.13 เศบูลุนจะอาศัยอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล เขาจะเป็นท่าจอดเรือ เขตแดนของเขาจะต่อกันไปถึงเมืองไซดอน
ปฐก 49.25 โดยพระเจ้าของบิดาเจ้าผู้จะทรงช่วยเจ้า โดยพระองค์ทรงศักดานุภาพใหญ่ยิ่ง ผู้จะทรงอวยพระพรแก่เจ้าด้วยพรที่มาจากฟ้าเบื้องบน พรที่มาจากใต้ทะเลเบื้องล่าง พรที่มาจากนมและครรภ์
อพย 10.19 พระเยโฮวาห์จึงทรงบันดาลให้ลมพายุพัดกลับมาจากทิศตะวันตกหอบฝูงตั๊กแตนไปตกในทะเลแดง จนไม่มีตั๊กแตนเหลือเลยสักตัวเดียวตลอดเขตแดนอียิปต์
อพย 13.18 พระเจ้าจึงทรงนำเขาอ้อมไปทางถิ่นทุรกันดารยังทะเลแดง ชนชาติอิสราเอลก็ออกไปจากแผ่นดินอียิปต์มีอาวุธพร้อมที่จะทำสงคราม
อพย 14.2 “จงสั่งชนชาติอิสราเอลให้ย้อนกลับไปยังค่ายหน้าตำบลปีหะหิโรท ระหว่างมิกดลและทะเล หน้าตำบลบาอัลเซโฟน แล้วตั้งค่ายตรงนั้นใกล้ทะเล
อพย 14.9 ชาวอียิปต์ไล่ตามไปมีทั้งม้าและรถรบทั้งหมดของฟาโรห์และทหารม้า กองทัพของท่านมาทันชนชาติอิสราเอลที่ตั้งค่ายอยู่ริมทะเล ใกล้ตำบลปีหะหิโรท หน้าตำบลบาอัลเซโฟน
อพย 14.16 ฝ่ายเจ้าจงยกไม้เท้าของเจ้า แล้วยื่นมือของเจ้าออกไปเหนือทะเล ทำให้ทะเลนั้นแยกออก เพื่อคนอิสราเอลจะได้เดินบนดินแห้งกลางทะเลแล้วข้ามไปได้
อพย 14.21 โมเสสยื่นมือของท่านออกไปเหนือทะเล และพระเยโฮวาห์ก็ทรงบันดาลให้ลมทิศตะวันออกพัดโหมไล่น้ำทะเลตลอดคืน ทำให้ทะเลกลายเป็นดินแห้ง น้ำแยกออกจากกัน
อพย 14.22 ชนชาติอิสราเอลก็พากันเดินบนดินแห้งกลางทะเล ส่วนน้ำนั้นตั้งเป็นเหมือนกำแพงสำหรับเขา ทั้งทางขวาและทางซ้าย
อพย 14.23 คนอียิปต์ก็ไล่ตามเขาเข้าไปกลางทะเล ทั้งกองม้าและราชรถ และพลม้าทั้งปวงของฟาโรห์
อพย 14.26 ขณะนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงยื่นมือออกไปเหนือทะเล เพื่อให้น้ำทะเลไหลกลับคืนมาท่วมคนอียิปต์ ทั้งรถรบและพลม้าของเขา”
อพย 14.27 โมเสสจึงยื่นมือออกไปเหนือทะเล ครั้นรุ่งเช้าทะเลก็กลับไหลดังเก่า คนอียิปต์พากันหนีกระแสน้ำ แต่พระเยโฮวาห์ทรงสลัดคนอียิปต์ลงกลางทะเล
อพย 14.28 น้ำก็กลับท่วมพลรถและพลม้า คือพลโยธาทั้งหมดของฟาโรห์ซึ่งไล่ตามเขาเข้าไปในทะเล ไม่เหลือสักคนเดียว
อพย 14.29 ฝ่ายชนชาติอิสราเอลเดินไปตามดินแห้งกลางท้องทะเล น้ำตั้งขึ้นเหมือนกำแพงสำหรับเขาทั้งทางขวาและทางซ้าย
อพย 15.1 ขณะนั้นโมเสสกับชนชาติอิสราเอลร้องเพลงบทนี้ ถวายพระเยโฮวาห์ว่า “ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่หลวง พระองค์ทรงกวาดม้าและพลม้าลงในทะเล
อพย 15.4 พระองค์ทรงเหวี่ยงรถรบ และโยนพลโยธาของฟาโรห์ลงในทะเล นายทหารรถรบชั้นยอดของฟาโรห์ก็จมในทะเลแดง
อพย 15.5 น้ำท่วมเขา เขาจมลงในทะเลที่ลึกประดุจก้อนหิน
อพย 15.8 โดยลมที่ระบายจากช่องพระนาสิกน้ำก็ท่วมสูงขึ้นไป น้ำก็ท่วมท้นสูงขึ้น น้ำก็แข็งขึ้นในท้องทะเล
อพย 15.10 พระองค์ทรงบันดาลให้ลมพัดมา น้ำทะเลก็ท่วมเขามิด เขาจมลงในกระแสน้ำอันไหลแรงนั้นเหมือนตะกั่ว
อพย 15.19 เพราะเมื่อกองม้าของฟาโรห์กับราชรถ และพลม้าของท่านลงไปในทะเล พระเยโฮวาห์ก็ทรงให้น้ำทะเลไหลกลับมาท่วมเสีย แต่ชนชาติอิสราเอลเดินไปบนดินแห้งกลางทะเลนั้น”
อพย 15.21 มิเรียมจึงร้องนำว่า “จงร้องเพลงถวายพระเยโฮวาห์เถิด เพราะพระองค์ทรงได้ชัยชนะอย่างใหญ่หลวง พระองค์ทรงกวาดม้าและพลม้าให้ตกลงไปในทะเล”
อพย 15.22 ต่อมาโมเสสนำพวกอิสราเอลออกจากทะเลแดงไปยังถิ่นทุรกันดารชูร์ เดินไปในถิ่นทุรกันดารสามวัน ก็มิได้พบน้ำเลย
อพย 20.11 เพราะในหกวันพระเยโฮวาห์ทรงสร้างฟ้า และแผ่นดิน ทะเล และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในที่เหล่านั้น แต่ในวันที่เจ็ดทรงพัก เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์ทรงอวยพระพรวันสะบาโต และทรงตั้งวันนั้นไว้เป็นวันบริสุทธิ์
อพย 23.31 เราจะกำหนดเขตแดนของพวกเจ้าไว้ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงทะเลของชาวฟีลิสเตีย ตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารจนจดแม่น้ำ เพราะเราจะมอบชาวเมืองนั้นไว้ในมือของพวกเจ้าให้พวกเจ้าไล่เขาไปเสียให้พ้นหน้า
ลนต 11.9 สัตว์ที่อยู่ในน้ำทั้งหมดเหล่านี้เจ้ารับประทานได้ ของทุกอย่างซึ่งอยู่ในน้ำที่มีครีบและมีเกล็ด จะอยู่ในทะเลหรือในแม่น้ำก็ตาม เจ้ารับประทานได้
ลนต 11.10 แต่ทุกอย่างในทะเลและในแม่น้ำ ทุกอย่างที่เคลื่อนไหวในน้ำ และสิ่งมีชีวิตใดๆซึ่งอยู่ในน้ำ ไม่มีครีบและเกล็ด สัตว์เหล่านี้เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจแก่เจ้า
กดว 11.22 จะเอาฝูงแพะแกะฝูงวัวมาฆ่าให้เขาให้พอเขากินหรือ จะรวบรวมปลาทั้งหมดในทะเลให้เขาให้พอเขากินหรือ”
กดว 11.31 มีลมพัดมาจากพระเยโฮวาห์พาฝูงนกคุ่มมาจากทะเล ให้มาตกอยู่ที่ข้างค่ายรอบค่ายทุกทิศห่างออกไปเป็นหนทางเดินวันหนึ่ง สูงพ้นพื้นดินประมาณสองศอก
กดว 13.29 คนอามาเลขอยู่ในแผ่นดินทางใต้ คนฮิตไทต์ คนเยบุส และคนอาโมไรต์อยู่บนภูเขา คนคานาอันอาศัยอยู่ที่ริมทะเล และตามฝั่งแม่น้ำจอร์แดน”
กดว 14.25 (พวกอามาเลขและพวกคานาอันอยู่ที่หว่างเขา) พรุ่งนี้เจ้าจงกลับไปในถิ่นทุรกันดารตามทางถึงทะเลแดง”
กดว 21.4 เขาทั้งหลายออกเดินจากภูเขาโฮร์ตามทางที่ไปทะเลแดงเพื่อจะอ้อมแผ่นดินเอโดม ประชาชนท้อใจมากเพราะเหตุหนทาง
กดว 21.14 ดังนั้นในหนังสือสงครามของพระเยโฮวาห์จึงมีว่า “พระองค์ทรงชนะที่ทะเลแดง และลุ่มแม่น้ำอารโนน
กดว 33.8 และเขาทั้งหลายยกเดินจากหน้าปีหะหิโรท ข้ามกลางทะเลเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และเขาทั้งหลายเดินในถิ่นทุรกันดารเอธามระยะทางสามวัน และมาตั้งค่ายที่มาราห์
กดว 33.10 เขายกเดินจากเอลิมมาตั้งค่ายที่ทะเลแดง
กดว 33.11 และเขายกเดินจากทะเลแดงมาตั้งค่ายอยู่ในถิ่นทุรกันดารสีน
กดว 34.3 เขตด้านใต้ของเจ้านับจากถิ่นทุรกันดารศินตามด้านเอโดม และอาณาเขตด้านใต้ของเจ้านั้นนับจากปลายทะเลเกลือทางด้านตะวันออก
กดว 34.5 และอาณาเขตจะเลี้ยวจากอัสโมนถึงแม่น้ำอียิปต์ไปสิ้นสุดลงที่ทะเล
กดว 34.6 อาณาเขตตะวันตกเจ้าจะได้ทะเลใหญ่และฝั่งทะเลนั้น นี่จะเป็นเขตด้านตะวันตกของเจ้า
กดว 34.7 ต่อไปนี้เป็นอาณาเขตด้านเหนือของเจ้า คือจากทะเลใหญ่เจ้าจงทำเครื่องหมายเรื่อยไปถึงภูเขาโฮร์
กดว 34.11 และอาณาเขตจะลงมาจากเชฟามถึงริบลาห์ข้างตะวันออกของเมืองอายิน และอาณาเขตจะลงมาถึงไหล่ทะเลคินเนเรททางด้านตะวันออก
กดว 34.12 และอาณาเขตจะลงมาถึงแม่น้ำจอร์แดนสุดลงที่ทะเลเกลือ นี่เป็นแผ่นดินของเจ้าตามอาณาเขตโดยรอบ”
พบญ 1.1 ข้อความต่อไปนี้เป็นคำที่โมเสสกล่าวแก่คนอิสราเอลทั้งปวงที่ในถิ่นทุรกันดารฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ คือในที่ราบข้างหน้าทะเลแดงระหว่างปารานและโทเฟล ลาบัน ฮาเซโรท และดีซาหับ
พบญ 1.7 เจ้าทั้งหลายจงหันไปเดินตามทางที่ไปยังแดนเทือกเขาของคนอาโมไรต์ และที่ใกล้เคียงกันในที่ราบ และในแดนเทือกเขา และในหุบเขา ในทางใต้ และที่ฝั่งทะเล แผ่นดินของคนคานาอัน และที่เลบานอน จนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส
พบญ 1.40 แต่ฝ่ายเจ้าทั้งหลายจงกลับเดินเข้าถิ่นทุรกันดาร ตามทางที่ไปสู่ทะเลแดงเถิด’
พบญ 2.1 “ครั้งนั้นเราทั้งหลายได้กลับเดินเข้าถิ่นทุรกันดารตามทางที่ไปสู่ทะเลแดงตามที่พระเยโฮวาห์สั่งข้าพเจ้า และเราทั้งหลายได้เดินเวียนภูเขาเสอีร์หลายวัน
พบญ 3.17 ทั้งแถบที่ราบด้วย มีแม่น้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน ตั้งแต่ทะเลคินเนเรทจนถึงทะเลแห่งที่ราบ คือทะเลเค็ม ที่อัชโดดปิสกาห์ ซึ่งอยู่ทิศตะวันออก
พบญ 4.49 รวมกับที่ราบทั้งหมด ซึ่งอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ จนถึงทะเลแห่งที่ราบ ที่น้ำพุแห่งปิสกาห์
พบญ 11.4 และซึ่งพระองค์ทรงกระทำต่อกองทัพอียิปต์ ต่อม้าของเขา และต่อรถรบของเขา และที่พระองค์ทรงกระทำให้น้ำในทะเลแดงท่วมเขาเมื่อเขาไล่ติดตามท่านทั้งหลาย และที่พระเยโฮวาห์ทรงทำลายเขาทั้งหลายจนทุกวันนี้
พบญ 11.24 ฝ่าเท้าของท่านทั้งหลายจะเหยียบลงที่ใด ที่นั่นจะเป็นของท่าน อาณาเขตของท่านจะเริ่มจากถิ่นทุรกันดารไปจนถึงเลบานอน และจากแม่น้ำคือแม่น้ำยูเฟรติสไปจนถึงทะเลตะวันตก
พบญ 30.13 มิใช่อยู่พ้นทะเล ซึ่งท่านจะกล่าวว่า ‘ใครจะข้ามทะเลไปแทนเราและนำมาให้เรา และกระทำให้เราได้ฟังและประพฤติตาม’
พบญ 33.19 เขาจะเรียกชนชาติทั้งหลายมาที่ภูเขา และถวายเครื่องสัตวบูชาแห่งความชอบธรรมที่นั่น เพราะเขาจะดูดความอุดมจากทะเลและได้ขุมทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในทราย”
พบญ 34.2 ทั้งนัฟทาลีทั่วหมด เห็นแผ่นดินเอฟราอิม และมนัสเสห์ ทั่วแผ่นดินยูดาห์ ไกลไปถึงทะเลที่อยู่ไกลออกไป
ยชว 1.4 ตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารและภูเขาเลบานอนนี้ไกลไปจนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส แผ่นดินทั้งหมดของคนฮิตไทต์ ถึงทะเลใหญ่ทางทิศตะวันตก จะเป็นอาณาเขตของเจ้า
ยชว 2.10 เพราะเราทั้งหลายได้ยินเรื่องที่พระเยโฮวาห์ทรงกระทำให้ทะเลแดงแห้งไปต่อหน้าท่านเมื่อท่านออกจากอียิปต์ และเรื่องการที่ท่านได้กระทำแก่กษัตริย์ทั้งสองของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือกษัตริย์สิโหนและโอก ผู้ซึ่งท่านทั้งหลายได้ทำลายเสียสิ้น
ยชว 3.16 น้ำที่ไหลมาจากข้างบนก็หยุดตั้งขึ้นและนูนขึ้นเป็นกองไกลออกไปยิ่งนักตั้งแต่เมืองอาดัม ซึ่งเป็นเมืองอยู่ข้างๆเมืองศาเรธาน และน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลแห่งที่ราบ คือทะเลเค็มนั้นก็ขาดกันสิ้น แล้วประชาชนก็ข้ามไปที่ฝั่งตรงข้ามเมืองเยรีโค
ยชว 4.23 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายกระทำให้แม่น้ำจอร์แดนแห้งไปเพื่อท่าน จนท่านข้ามไปได้หมด ดังที่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านกระทำแก่ทะเลแดง ทรงกระทำให้แห้งเพื่อเราทั้งหลาย จนเราข้ามไปหมด
ยชว 5.1 ต่อมาเมื่อบรรดากษัตริย์ของคนอาโมไรต์ซึ่งอยู่ฟากจอร์แดนข้างตะวันตก และบรรดากษัตริย์ของคนคานาอัน ซึ่งอยู่ใกล้ทะเล ได้ยินว่าพระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้น้ำในจอร์แดนแห้งไปต่อหน้าคนอิสราเอล ให้เราข้ามฟากไปได้หมดแล้ว จิตใจของเขาก็ละลายไป ไม่มีกำลังใจในตัวอีกต่อไปเหตุเพราะคนอิสราเอล
ยชว 9.1 ต่อมาเมื่อกษัตริย์ทั้งหลายที่อยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ คือที่อยู่ในแดนเทือกเขา และในหุบเขา และตามฝั่งทะเลใหญ่ไปทั่วจนถึงภูเขาเลบานอน เป็นคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุสได้ยินข่าวนี้
ยชว 12.3 และแถบที่ราบถึงทะเลคินเนเรทข้างตะวันออก และตรงทางไปยังเบธเยชิโมทไปถึงทะเลแห่งที่ราบ คือทะเลเค็มข้างตะวันออก จากด้านใต้มาจนถึงที่อัชโดดปิสกาห์
ยชว 13.27 ในหว่างเขา มีเมืองเบธฮารัม เบธนิมราห์ สุคคทและซาโฟน ราชอาณาจักรส่วนที่เหลือของสิโหนกษัตริย์เมืองเฮชโบนนั้น มีแม่น้ำจอร์แดนเป็นพรมแดน จดทะเลคินเนเรทตอนปลายข้างล่าง ด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น
ยชว 15.2 พรมแดนทางทิศใต้นั้นตั้งแต่ต้นจากปลายทะเลเค็ม คือตั้งแต่อ่าวซึ่งไปทางทิศใต้
ยชว 15.4 ผ่านเรื่อยไปถึงอัสโมนยื่นออกไปถึงแม่น้ำอียิปต์มาสิ้นสุดลงที่ทะเล ที่กล่าวนี้จะเป็นพรมแดนด้านใต้ของท่าน
ยชว 15.5 พรมแดนด้านตะวันออกคือทะเลเค็มขึ้นไปถึงปากแม่น้ำจอร์แดน และพรมแดนด้านเหนือตั้งแต่อ่าวที่ทะเลตรงปากแม่น้ำจอร์แดน
ยชว 15.11 แล้วพรมแดนก็ยื่นออกไปจากทางไหล่เนินเขาด้านเหนือของเมืองเอโครน แล้วก็โค้งไปหาเมืองชิกเคโรนผ่านไปถึงภูเขาบาอาลาห์ ออกไปถึงเมืองยับเนเอล และพรมแดนก็มาสิ้นสุดลงที่ทะเล
ยชว 15.12 พรมแดนด้านตะวันตก คือทะเลใหญ่ตามฝั่งทะเล นี่เป็นพรมแดนล้อมรอบคนยูดาห์ตามครอบครัวของเขา
ยชว 15.46 จากกรุงเอโครนถึงทะเล และบรรดาเมืองที่อยู่ริมเมืองอัชโดดกับชนบทของเมืองนั้นๆ
ยชว 15.47 อัชโดด กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้น กาซา กับหัวเมืองและชนบทของเมืองนั้นจนถึงแม่น้ำอียิปต์ และทะเลใหญ่พร้อมกับฝั่งชายทะเล
ยชว 16.3 แล้วลงไปทางทิศตะวันตกถึงเขตของคนยาฟเลที ไกลไปจนเขตเมืองเบธโฮโรนล่างถึงเมืองเกเซอร์ไปสิ้นสุดลงที่ทะเล
ยชว 16.6 และพรมแดนยื่นไปถึงทะเลทางทิศเหนือคือเมืองมิคเมธัท ทางด้านตะวันออกพรมแดนโค้งมาหาเมืองทาอานัทชีโลห์ แล้วผ่านพ้นเมืองนี้ไปทางตะวันออกของเมืองยาโนอาห์
ยชว 16.8 จากทัปปูวาห์พรมแดนลงไปทางทิศตะวันตกถึงแม่น้ำคานาห์ไปสิ้นสุดลงที่ทะเล นี่เป็นดินแดนมรดกของตระกูลคนเอฟราอิมตามครอบครัวของเขา
ยชว 17.9 แล้วพรมแดนก็ลงไปถึงแม่น้ำคานาห์ หัวเมืองเหล่านี้ซึ่งอยู่ทางทิศใต้แม่น้ำในท่ามกลางหัวเมืองของมนัสเสห์นั้นเป็นของเอฟราอิม แล้วพรมแดนของมนัสเสห์ก็ขึ้นไปทางด้านเหนือของแม่น้ำไปสิ้นสุดลงที่ทะเล
ยชว 17.10 แผ่นดินทางด้านใต้เป็นของเอฟราอิม และแผ่นดินทางด้านเหนือเป็นของมนัสเสห์ มีทะเลเป็นพรมแดน ทางเหนือจดดินแดนอาเชอร์ และทางทิศตะวันออกจดอิสสาคาร์
ยชว 18.14 แล้วพรมแดนก็ยื่นไปอีกทิศหนึ่งโค้งไปทางทิศใต้ด้านทะเล จากภูเขาซึ่งอยู่ทิศใต้ตรงข้ามเมืองเบธโฮโรน และไปสิ้นสุดลงที่คีริยาทบาอัล คือคีริยาทเยอาริม เป็นเมืองที่เป็นของคนยูดาห์ นี่แหละเป็นพรมแดนด้านตะวันตก
ยชว 18.19 แล้วพรมแดนก็ผ่านไปทางทิศเหนือถึงไหล่เขาที่เบธฮกลาห์ และพรมแดนไปสิ้นสุดลงที่อ่าวด้านเหนือของทะเลเค็มที่ปลายใต้ของแม่น้ำจอร์แดน นี่เป็นพรมแดนด้านใต้
ยชว 19.11 แล้วพรมแดนของเขายื่นออกไปทางด้านทะเล เรื่อยไปจนถึงมาราลาห์ และมาจดเมืองดับเบเชท แล้วมาถึงแม่น้ำที่อยู่ตรงหน้าโยกเนอัม
ยชว 19.29 แล้วพรมแดนก็เลี้ยวไปถึงรามาห์ ไปถึงเมืองที่มีกำแพงล้อมรอบชื่อไทระ แล้วพรมแดนก็เลี้ยวไปถึงเมืองโฮสาห์ไปสิ้นสุดลงที่ทะเล จากฝั่งทะเลไปถึงอัคซีบ
ยชว 23.4 ดูเถิด ประชาชาติที่เหลืออยู่นั้น ข้าพเจ้าได้จับสลากแบ่งให้เป็นมรดกแก่ตระกูลของท่าน รวมกับประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้ขจัดออกเสีย ตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดนจนถึงทะเลใหญ่ทางทิศตะวันตก
ยชว 24.6 แล้วเราก็นำบรรพบุรุษของเจ้าออกจากอียิปต์และเจ้าทั้งหลายมาถึงทะเล และชาวอียิปต์ได้ไล่ตามบรรพบุรุษของเจ้าทั้งหลายด้วยรถรบและพลม้ามาถึงทะเลแดง
ยชว 24.7 และเมื่อเขาร้องทูลต่อพระเยโฮวาห์ พระองค์ก็บันดาลให้ความมืดเกิดขึ้นระหว่างเจ้าทั้งหลายและชาวอียิปต์ และกระทำให้ทะเลท่วมมิดเขา นัยน์ตาของเจ้าทั้งหลายได้เห็นสิ่งที่เรากระทำในอียิปต์ และเจ้าทั้งหลายอยู่ในถิ่นทุรกันดารช้านาน
วนฉ 5.17 กิเลอาดอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ส่วนดานอาศัยอยู่กับเรือกำปั่นทำไมเล่า อาเชอร์นั่งเฉยอยู่ที่ฝั่งทะเลตั้งบ้านเรือนอยู่ตามท่าจอดเรือของเขา
วนฉ 7.12 ฝ่ายคนมีเดียน และคนอามาเลข กับบรรดาชาวตะวันออก นอนอยู่ตามหุบเขาเหมือนตั๊กแตนเป็นฝูงๆ ฝูงอูฐของเขาก็นับไม่ถ้วน มากดุจเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล
วนฉ 11.16 แต่เมื่ออิสราเอลออกจากอียิปต์ เขาได้เดินไปทางถิ่นทุรกันดารถึงทะเลแดง และมาถึงคาเดช
1ซมอ 13.5 และคนฟีลิสเตียชุมนุมกันเพื่อจะต่อสู้คนอิสราเอล มีรถรบสามหมื่น และพลม้าหกพัน และกองทหารนั้นก็มากมายเหมือนเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล เขาก็ยกขึ้นมาตั้งค่ายอยู่ที่มิคมาช ทางตะวันออกของเบธาเวน
2ซมอ 17.11 แต่คำปรึกษาของข้าพระองค์มีว่า ขอพระองค์รวบรวมอิสราเอลทั้งสิ้นตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา ให้มากมายดั่งเม็ดทรายที่ทะเล แล้วพระองค์ก็เสด็จคุมทัพไปเอง
1พกษ 5.9 ข้าราชการของข้าพเจ้าจะนำลงมาจากเลบานอนถึงทะเล และข้าพเจ้าจะผูกแพล่องมาตามทะเลถึงที่ที่ท่านจะกำหนดให้ และข้าพเจ้าจะให้แก้แพที่นั่น ขอท่านมารับเอา และขอท่านส่งเสบียงอาหารแก่สำนักวังของข้าพเจ้าก็แล้วกัน เป็นที่พอใจข้าพเจ้าแล้ว”
1พกษ 9.26 กษัตริย์ซาโลมอนทรงสร้างกองเรือกำปั่นที่เอซีโอนเกเบอร์ ซึ่งอยู่ใกล้เอโลท บนฝั่งทะเลแดงในแผ่นดินเอโดม
1พกษ 9.27 และฮีรามได้ส่งข้าราชการและพลเรือผู้ซึ่งคุ้นเคยกับทะเลไปกับกองกำปั่นพร้อมกับข้าราชการของซาโลมอน
1พกษ 10.22 เพราะว่ากษัตริย์มีกองกำปั่นเมืองทารชิช เดินทะเลพร้อมกับกองกำปั่นของฮีราม กองกำปั่นเมืองทารชิชนำทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูงมาสามปีต่อครั้ง
1พกษ 18.43 และท่านสั่งคนใช้ของท่านว่า “จงลุกขึ้นมองไปทางทะเล” เขาก็ลุกขึ้นมองและตอบว่า “ไม่มีอะไรเลย” และท่านบอกว่า “จงไปดูอีกเจ็ดครั้ง”
1พกษ 18.44 และอยู่มาเมื่อถึงครั้งที่เจ็ดเขาบอกว่า “ดูเถิด มีเมฆก้อนหนึ่งเล็กเท่าฝ่ามือคนขึ้นมาจากทะเล” และท่านก็บอกว่า “จงไปทูลอาหับว่า ‘ขอทรงเตรียมราชรถและเสด็จลงไปเพื่อพระองค์จะไม่ติดฝน’”
2พกษ 14.25 พระองค์ทรงตีเอาดินแดนอิสราเอลคืนมาตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทไกลไปจนถึงทะเลแห่งที่ราบ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ซึ่งพระองค์ตรัสโดยผู้รับใช้ของพระองค์คือโยนาห์ ผู้เป็นบุตรชายอามิททัย ผู้พยากรณ์ผู้มาจากกัธเฮเฟอร์
1พศด 16.32 ให้ทะเลคำรน กับสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในนั้น ให้ทุ่งนาเริงโลด กับสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในนั้น
2พศด 2.16 และพวกเราจะตัดตัวไม้เท่าที่ท่านต้องการจากเลบานอน และนำมาให้ท่านโดยแพทางทะเลถึงเมืองยัฟฟา เพื่อว่าท่านจะได้นำขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม”
2พศด 8.18 และหุรามก็ให้ข้าราชการของพระองค์ส่งเรือ และข้าราชการที่คุ้นเคยกับทะเลไปให้ซาโลมอน และเขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์พร้อมกับข้าราชการของซาโลมอน และนำเอาทองคำจากที่นั่นหนักสี่ร้อยห้าสิบตะลันต์มายังกษัตริย์ซาโลมอน
2พศด 20.2 มีคนมาทูลเยโฮชาฟัทว่า “มีคนหมู่ใหญ่มาสู้รบกับพระองค์จากซีเรียข้างนี้ จากฟากทะเลข้างโน้น และดูเถิด เขาทั้งหลายอยู่ในฮาซาโซนทามาร์ คือเอนกาดี”
อสร 3.7 เขาทั้งหลายจึงให้เงินแก่ช่างสกัดหิน และช่างไม้ และมอบอาหาร เครื่องดื่มและน้ำมันแก่คนไซดอนและคนไทระ เพื่อให้นำไม้สนสีดาร์มาจากเลบานอนไปถึงทะเลถึงเมืองยัฟฟา ตามที่เขาได้รับอนุญาตมาจากไซรัสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย
นหม 9.6 พระองค์คือพระเยโฮวาห์พระองค์องค์เดียว พระองค์ได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ฟ้าสวรรค์อันสูงสุดพร้อมกับบริวารทั้งสิ้นของฟ้าสวรรค์นั้น แผ่นดินโลกและบรรดาสิ่งที่อยู่ในนั้น ทะเลและบรรดาสิ่งที่อยู่ในนั้น และพระองค์ทรงรักษาสิ่งทั้งปวงเหล่านั้นไว้ และบริวารของฟ้าสวรรค์ได้นมัสการพระองค์
นหม 9.9 และพระองค์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของบรรพบุรุษของข้าพระองค์ในอียิปต์ และฟังเสียงร้องทุกข์ของเขาทั้งหลายที่ทะเลแดง
นหม 9.11 และพระองค์ได้ทรงแยกทะเลต่อหน้าเขาทั้งหลาย เขาจึงเดินไปกลางทะเลบนดินแห้ง และพระองค์ได้ทรงเหวี่ยงผู้ข่มเหงเขาทั้งหลายลงในที่ลึกอย่างกับทรงเหวี่ยงหินลงไปในมหาสมุทร
อสธ 10.1 กษัตริย์อาหสุเอรัสมีรับสั่งให้เก็บบรรณาการทั่วราชอาณาจักรและตามเกาะต่างๆแห่งทะเล
โยบ 6.3 บัดนี้ก็จะหนักกว่าทรายในทะเล เพราะเหตุนี้คำพูดของข้าก็จะถูกกลืนไปหมด
โยบ 7.12 ข้าพระองค์เป็นทะเล หรือเป็นปลาวาฬหรือ พระองค์จึงทรงวางยามเฝ้าข้าพระองค์
โยบ 9.8 ผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์ออกแต่พระองค์เดียว และทรงย่ำคลื่นของทะเล
โยบ 11.9 วัดดูก็ยาวกว่าโลก และกว้างกว่าทะเล
โยบ 12.8 หรือพูดกับแผ่นดินโลก และมันจะสอนท่าน และปลาทะเลจะประกาศแก่ท่าน
โยบ 14.11 น้ำขาดจากทะเลไป และแม่น้ำก็เหือดและแห้งไปฉันใด
โยบ 26.12 พระองค์ทรงปราบทะเลให้สงบด้วยอานุภาพของพระองค์ พระองค์ทรงตีคนจองหองด้วยความเข้าพระทัยของพระองค์
โยบ 28.14 บาดาลพูดว่า ‘ที่ข้าไม่มี’ และทะเลกล่าวว่า ‘ไม่อยู่กับข้า’
โยบ 36.30 ดูเถิด พระองค์ทรงกระจายฟ้าแลบออกไปรอบพระองค์และคลุมก้นของทะเล
โยบ 38.8 หรือผู้ใดเอาประตูปิดทะเลไว้ เมื่อมันระเบิดออกมา ดังออกมาจากครรภ์
โยบ 38.16 เจ้าเข้าไปในตาน้ำแห่งทะเลแล้วหรือ หรือเดินเข้าไปในซอกมหาสมุทรแล้วหรือ
โยบ 41.31 มันทำให้น้ำลึกเดือดเหมือนหม้อ มันทำให้ทะเลเหมือนหม้อน้ำมันทา
สดด 8.8 ตลอดทั้งนกในอากาศ ปลาในทะเล และอะไรต่างๆที่ไปมาอยู่ตามทะเล
สดด 18.15 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ แล้วก็เห็นก้นทะเลตลอดจนรากฐานของพิภพก็ปรากฏแจ้ง เมื่อพระองค์ทรงขนาบทะเลด้วยลมที่พวยพุ่งจากช่องพระนาสิกของพระองค์
สดด 24.2 เพราะพระองค์เองทรงประดิษฐานแผ่นดินไว้บนทะเลและทรงสถาปนามันไว้เหนือน้ำ
สดด 33.7 พระองค์ทรงรวบรวมน้ำทะเลไว้ด้วยกันเป็นกองใหญ่ และทรงเก็บที่ลึกไว้ในคลัง
สดด 46.2 ฉะนั้นเราจะไม่กลัว แม้ว่าแผ่นดินโลกจะถูกยกออกไป แม้ว่าภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล
สดด 46.3 แม้ว่าน้ำทะเลคึกคะนองและฟองฟู แม้ว่าภูเขาสั่นสะเทือนเพราะทะเลอลวนนั้น เซลาห์
สดด 65.5 โอ ข้าแต่พระเจ้าแห่งความรอดของข้าพระองค์ทั้งหลาย พระองค์จะทรงตอบข้าพระองค์ทั้งหลายด้วยความชอบธรรมโดยกิจการที่น่าครั่นคร้าม พระองค์ผู้ทรงเป็นความไว้วางใจของที่สิ้นสุดปลายทั้งปวงของแผ่นดินโลก และของคนที่อยู่ทางทะเลที่ไกลโพ้น
สดด 65.7 ผู้ทรงระงับเสียงอึงคะนึงของทะเล เสียงอึงคะนึงของคลื่นทะเล เสียงโกลาหลของชาวประเทศทั้งหลาย
สดด 66.6 พระองค์ทรงเปลี่ยนทะเลให้เป็นดินแห้ง คนเดินข้ามแม่น้ำไป ที่นั่นเราได้เปรมปรีดิ์ในพระองค์
สดด 68.22 องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เราจะนำเขาทั้งหลายกลับมาจากบาชาน เราจะนำประชาชนของเรากลับมาจากที่ลึกของทะเล
สดด 69.34 ขอฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลกสรรเสริญพระองค์ ทั้งทะเลและสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่ในนั้น
สดด 72.8 ท่านจะครอบครองจากทะเลถึงทะเล และจากแม่น้ำนั้นถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก
สดด 74.13 พระองค์ทรงแยกทะเลด้วยฤทธานุภาพของพระองค์ พระองค์ทรงหักหัวมังกรในน้ำ
สดด 77.19 พระมรรคาของพระองค์อยู่ในทะเล พระวิถีของพระองค์อยู่ในน้ำมหึมาทั้งหลาย ถึงกระนั้นรอยพระบาทของพระองค์ก็ไม่มีใครรู้
สดด 78.13 พระองค์ทรงแยกทะเล และให้เขาเดินผ่านไป และกระทำให้น้ำตั้งอยู่เหมือนกองสูง
สดด 78.27 พระองค์ทรงหลั่งเนื้อให้เขาอย่างผงคลี คือนก ดังเม็ดทรายในทะเล
สดด 78.53 พระองค์นำเขาไปอย่างปลอดภัย เขาจึงไม่กลัว แต่ทะเลท่วมศัตรูของเขา
สดด 80.11 มันส่งกิ่งไปถึงทะเลและส่งแขนงไปถึงแม่น้ำ
สดด 89.9 พระองค์ทรงปกครองการเดือดดาลของทะเล เมื่อคลื่นสูงขึ้นพระองค์ทรงให้สงบ
สดด 89.25 เราจะเอามือของเขาวางไว้บนทะเล และมือขวาของเขาบนแม่น้ำทั้งหลาย
สดด 93.4 พระเยโฮวาห์บนที่สูงนั้นทรงมหิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่าเสียงของน้ำมากหลาย ทรงมหิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่าคลื่นทะเล
สดด 95.5 ทะเลเป็นของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสร้างมัน และพระหัตถ์ของพระองค์ทรงปั้นแผ่นดินแห้ง
สดด 96.11 จงให้ฟ้าสวรรค์เปรมปรีดิ์ และแผ่นดินโลกยินดี ให้ทะเลคำรน กับสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในนั้น
สดด 98.7 ให้ทะเลคำรนกับสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในทะเลนั้น พิภพและบรรดาผู้อาศัยอยู่ในนั้น
สดด 104.25 ทะเลอยู่ข้างโน้น ทั้งใหญ่และกว้าง ซึ่งในนั้นมีสิ่งเคลื่อนไหวนับไม่ถ้วน คือสัตว์ที่มีชีวิตทั้งเล็กและใหญ่
สดด 106.7 บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายเมื่อท่านอยู่ในอียิปต์ท่านมิได้เข้าใจการมหัศจรรย์ของพระองค์ ท่านมิได้ระลึกถึงความเมตตาอันอุดมของพระองค์ แต่ได้กบฏต่อพระองค์ที่ทะเล ที่ทะเลแดง
สดด 106.9 พระองค์ทรงขนาบทะเลแดง มันก็แห้งไป และพระองค์ทรงนำท่านข้ามที่ลึกอย่างกับเดินข้ามถิ่นทุรกันดาร
สดด 106.22 ทำการมหัศจรรย์ในแผ่นดินของฮามและสิ่งน่าคร้ามกลัวที่ทะเลแดง
สดด 107.23 ผู้ที่ลงเรือไปในทะเล ทำอาชีพอยู่บนน้ำกว้างใหญ่
สดด 107.25 เพราะพระองค์ทรงบัญชา และทรงให้เกิดลมพายุซึ่งให้คลื่นทะเลกำเริบ
สดด 107.29 พระองค์ทรงกระทำให้พายุสงบลงและคลื่นทะเลก็นิ่ง
สดด 114.3 ทะเลมองแล้วหนี จอร์แดนหันกลับ
สดด 114.5 เป็นอะไรนะ โอ ทะเลเอ๋ย เจ้าจึงหนี แม่น้ำจอร์แดนเอ๋ย เจ้าจึงหันกลับ
สดด 135.6 พระเยโฮวาห์พอพระทัยสิ่งใด พระองค์ก็ทรงกระทำในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดินโลก ในทะเลและที่น้ำลึกทั้งสิ้น
สดด 136.13 ถวายแด่พระองค์ ผู้ทรงแบ่งทะเลแดงออกจากกัน เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
สดด 136.14 และทรงให้อิสราเอลผ่านไปท่ามกลางทะเลนั้น เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
สดด 136.15 แต่ทรงคว่ำฟาโรห์และกองทัพของท่านเสียในทะเลแดง เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
สดด 139.9 ถ้าข้าพระองค์จะติดปีกแสงอรุณ และอาศัยอยู่ที่ส่วนของทะเลไกลโพ้น
สดด 146.6 ผู้ได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ทะเลและบรรดาสิ่งของที่อยู่ในนั้น ผู้รักษาความจริงไว้เป็นนิตย์
สภษ 8.29 เมื่อพระองค์ทรงกำหนดเขตจำกัดให้แก่ทะเล เพื่อว่าน้ำจะไม่ละเมิดพระบัญชาของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงปักผังรากฐานของพิภพ
สภษ 23.34 เออ เจ้าจะเป็นเหมือนคนที่นอนอยู่กลางทะเล อย่างคนที่นอนอยู่บนเสากางใบ
สภษ 30.19 คือท่าทีของนกอินทรีในฟ้า ท่าทีของงูบนหิน ท่าทีของเรือในท้องทะเล และท่าทีของชายกับหญิงสาว
ปญจ 1.7 แม่น้ำทั้งหลายไหลไปสู่ทะเล แต่ทะเลก็ไม่เต็ม แม่น้ำไหลไปสู่ที่ใดก็ไหลไปสู่ที่นั่นอีก
อสย 5.30 ในวันนั้นเขาทั้งหลายจะคำรนเหนือเหยื่อนั้นเหมือนเสียงคะนองของทะเล และถ้ามีผู้หนึ่งผู้ใดมองที่แผ่นดิน ดูเถิด ความมืดและความทุกข์ใจ และสว่างแห่งฟ้าสวรรค์ก็มืดลง
อสย 9.1 แต่กระนั้นแผ่นดินนั้นซึ่งอยู่ในความแสนระทมจะไม่กลัดกลุ้ม ในกาลก่อนพระองค์ทรงนำแคว้นเศบูลุนและแคว้นนัฟทาลีมาสู่ความดูหมิ่น แต่ในกาลภายหลังพระองค์จะทรงกระทำให้หนทางข้างทะเล แคว้นฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือ กาลิลีแห่งบรรดาประชาชาติ ให้เจ็บปวดทรมานอย่างมาก
อสย 10.22 อิสราเอลเอ๋ย เพราะแม้ว่าชนชาติของเจ้าจะเป็นดั่งเม็ดทรายในทะเล คนที่เหลืออยู่เท่านั้นจะกลับมา การเผาผลาญซึ่งกำหนดไว้แล้วจะล้นหลามไปด้วยความชอบธรรม
อสย 10.26 และพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงเหวี่ยงแส้มาสู้เขา ดังที่พระองค์ทรงโจมตีคนมีเดียน ณ ศิลาโอเรบ และไม้พลองของพระองค์ที่เคยอยู่เหนือทะเล พระองค์จะทรงยกขึ้นอย่างที่ในอียิปต์
อสย 11.9 สัตว์เหล่านั้นจะไม่ทำให้เจ็บหรือจะทำลายทั่วภูเขาอันบริสุทธิ์ของเรา เพราะว่าแผ่นดินโลกจะเต็มไปด้วยความรู้เรื่องของพระเยโฮวาห์ ดั่งน้ำปกคลุมทะเลอยู่นั้น
อสย 11.11 อยู่มาในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ออกไปเป็นครั้งที่สอง เพื่อจะได้ส่วนชนชาติของพระองค์ที่เหลืออยู่คืนมา เป็นคนเหลือจากอัสซีเรีย จากอียิปต์ จากปัทโรส จากเอธิโอเปีย จากเอลาม จากชินาร์ จากฮามัท และจากเกาะต่างๆแห่งทะเล
อสย 11.15 และพระเยโฮวาห์จะทรงทำลายลิ้นของทะเลแห่งอียิปต์อย่างสิ้นเชิง และจะทรงโบกพระหัตถ์เหนือแม่น้ำนั้น ด้วยลมอันแรงกล้าของพระองค์ และจะตีมันให้แตกเป็นธารน้ำเจ็ดสาย และให้คนเดินข้ามไปได้โดยที่เท้าไม่เปียกน้ำ
อสย 16.8 เพราะทุ่งนาแห่งเมืองเฮชโบนอ่อนระทวย ทั้งเถาองุ่นของสิบมาห์ เจ้านายทั้งหลายแห่งบรรดาประชาชาติได้ตีกิ่งของมันลง ซึ่งไปถึงเมืองยาเซอร์ และพเนจรไปถึงถิ่นทุรกันดาร หน่อของมันก็แตกกว้างออกไปและผ่านข้ามทะเลไป
อสย 17.12 วิบัติแก่ชนชาติทั้งหลายเป็นอันมาก ซึ่งทำเสียงกึกก้องเหมือนทะเลก้องกึก และแก่เสียงครืนๆของชนชาติทั้งหลาย ซึ่งครืนๆเหมือนเสียงครืนๆของน้ำที่มีกำลังมาก
อสย 18.2 ซึ่งส่งทูตไปโดยทางทะเล โดยเรือต้นกกบนน้ำ กล่าวว่า “เจ้าผู้สื่อสารที่รวดเร็วเอ๋ย จงไปยังประชาชาติที่ถูกกระจัดกระจายและถูกปอกเปลือก ยังชนชาติที่เขากลัวตั้งแต่แรก ยังประชาชาติที่เข้มแข็งและมักชนะ ซึ่งแผ่นดินของเขามีแม่น้ำแบ่ง”
อสย 19.5 และน้ำจะแห้งไปจากทะเลและแม่น้ำจะแห้งผาก
อสย 21.1 ภาระเกี่ยวกับถิ่นทุรกันดารของทะเล เหมือนลมหมุนในภาคใต้พัดเกลี้ยงไป มันมาจากถิ่นทุรกันดาร จากแผ่นดินอันน่าคร้ามกลัว
อสย 23.2 ชาวเกาะเอ๋ย จงนิ่งเสีย เจ้าซึ่งพ่อค้าแห่งเมืองไซดอนที่ผู้ผ่านข้ามทะเลไป ได้ทำให้เจ้าเต็มบริบูรณ์
อสย 23.4 โอ ไซดอนเอ๋ย จงอับอายเถิด เพราะทะเลได้พูดแล้ว ที่กำบังเข้มแข็งของทะเลพูดว่า “ข้ามิได้ปวดครรภ์ หรือข้ามิได้คลอดบุตร ข้ามิได้เลี้ยงดูคนหนุ่ม หรือบำรุงเลี้ยงหญิงพรหมจารี”
อสย 23.11 พระองค์ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์เหนือทะเล พระองค์ทรงบันดาลให้บรรดาราชอาณาจักรสั่นสะเทือน พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาเกี่ยวกับเรื่องเมืองแห่งพาณิชย์ เพื่อจะทำลายที่กำบังเข้มแข็งของมันเสีย
อสย 24.14 เขาทั้งหลายจะเปล่งเสียงของเขาขึ้น เขาจะร้องเพลงฉลองความโอ่อ่าตระการของพระเยโฮวาห์ เขาจะโห่ร้องจากทะเล
อสย 24.15 เพราะฉะนั้นในรุ่งอรุณจงถวายสง่าราศีแด่พระเยโฮวาห์ ในเกาะทั้งหลายแห่งทะเลจงถวายแด่พระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล
อสย 27.1 ในวันนั้น พระเยโฮวาห์จะทรงลงโทษด้วยพระแสงอันร้ายกาจ ยิ่งใหญ่ และแข็งแกร่งของพระองค์ต่อเลวีอาธาน ซึ่งเป็นพญานาคที่ฉกกัด คือเลวีอาธานพญานาคที่ขด และพระองค์จะทรงประหารมังกรที่อยู่ในทะเล
อสย 42.10 จงร้องเพลงบทใหม่ถวายพระเยโฮวาห์ จงสรรเสริญพระองค์จากปลายแผ่นดินโลก ทั้งผู้ที่ลงไปยังทะเล และบรรดาสิ่งที่อยู่ในนั้น ทั้งเกาะทั้งหลายและชาวถิ่นนั้น
อสย 43.16 พระเยโฮวาห์ ผู้ทรงสร้างทางในทะเล สร้างวิถีในน้ำที่มีอานุภาพ
อสย 48.18 โอ ถ้าเจ้าได้เชื่อฟังบัญญัติของเราแล้ว ความสุขสมบูรณ์ของเจ้าจะเป็นเหมือนแม่น้ำ และความชอบธรรมของเจ้าจะเป็นเหมือนคลื่นทะเล
อสย 50.2 ทำไมนะ เมื่อเรามาจึงไม่มีใครเลย เมื่อเราร้องเรียกจึงไม่มีใครตอบ มือของเราสั้น ไถ่ไม่ได้หรือ และเราไม่มีกำลังที่จะช่วยให้พ้นหรือ ดูเถิด เราให้น้ำทะเลแห้งด้วยการขนาบของเรา เรากระทำให้แม่น้ำเป็นถิ่นทุรกันดาร ปลาของแม่น้ำนั้นก็เหม็นเพราะขาดน้ำ และตายเพราะกระหาย
อสย 51.10 ท่านไม่ใช่หรือที่ทำให้ทะเลแห้งไป คือน้ำของมหาสมุทรใหญ่ด้วย ซึ่งทำที่ลึกของทะเลให้เป็นหนทาง เพื่อให้ผู้ที่ได้ไถ่ไว้แล้วเดินผ่านไป
อสย 51.15 เพราะเราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ผู้แบ่งแยกทะเลและคลื่นก็คะนอง พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา
อสย 57.20 แต่คนชั่วนั้นเหมือนทะเลที่กำเริบ เพราะมันนิ่งอยู่ไม่ได้ และน้ำของมันก็กวนตมและเลนขึ้นมา
อสย 60.5 แล้วเจ้าจะเห็นและโชติช่วงด้วยกัน ใจของเจ้าจะเกรงกลัวและใจกว้างขึ้น เพราะความอุดมสมบูรณ์ของทะเลจะหันมาหาเจ้า ความมั่งคั่งของบรรดาประชาชาติจะมายังเจ้า
อสย 63.11 แล้วพระองค์ทรงระลึกถึงสมัยเก่าก่อน ถึงโมเสส ถึงชนชาติของพระองค์ว่า “พระองค์ผู้ทรงนำเขาทั้งหลายขึ้นมาจากทะเลพร้อมกับผู้เลี้ยงแพะแกะของพระองค์อยู่ที่ไหน พระองค์ทรงอยู่ที่ไหน ผู้ซึ่งบรรจุพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ท่ามกลางเขา
อสย 63.13 ผู้ได้นำเขาทั้งหลายข้ามทะเลนั้นเหมือนม้าในถิ่นทุรกันดาร เพื่อเขาทั้งหลายจะมิได้สะดุด
ยรม 5.22 พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “เจ้าไม่ยำเกรงเราหรือ เจ้าไม่ตัวสั่นอยู่ต่อหน้าเราหรือ คือเราผู้วางกองทรายไว้เป็นเขตล้อมทะเล เป็นเครื่องกีดขวางเป็นนิตย์มิให้ผ่านไปได้ แม้ว่าคลื่นจะซัด ก็เอาชนะไม่ได้ แม้คลื่นจะคะนอง ก็ข้ามไปไม่ได้
ยรม 6.23 เขาทั้งหลายจะจับคันธนูและหอก เขาทั้งหลายดุร้ายและไม่มีความสงสาร เสียงของเขาก็เหมือนเสียงทะเลกำเริบ เขาทั้งหลายขี่ม้า และจัดเตรียมกระบวนเหมือนชายที่จะเข้าสงคราม โอ บุตรสาวศิโยนเอ๋ย เขาทั้งหลายมาต่อสู้เจ้า”
ยรม 15.8 เรากระทำให้หญิงม่ายของเขามีมาก ยิ่งกว่าเม็ดทรายในทะเล ณ เวลาเที่ยงวัน เราได้นำผู้ทำลายมาสู่บรรดาแม่ของคนหนุ่มทั้งหลาย เราได้กระทำให้ความสยดสยองตกเหนือกรุงนั้นโดยฉับพลัน
ยรม 25.22 บรรดากษัตริย์แห่งเมืองไทระ บรรดากษัตริย์เมืองไซดอน และบรรดากษัตริย์แห่งเกาะต่างๆฟากทะเลข้างโน้น
ยรม 31.35 พระเยโฮวาห์ผู้ทรงให้ดวงอาทิตย์เป็นสว่างกลางวัน และทรงให้ระเบียบตายตัวของดวงจันทร์ และทรงให้บรรดาดวงดาวเป็นสว่างกลางคืน ผู้ทรงกวนทะเลให้คลื่นกำเริบ พระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรัสดังนี้ว่า
ยรม 33.22 บริวารของฟ้าสวรรค์จะนับไม่ได้ และเม็ดทรายที่ทะเลก็ตวงไม่ได้ฉันใด เราก็จะให้เชื้อสายของดาวิดผู้รับใช้ของเราและคนเลวีผู้ปรนนิบัติของเราทวีมากขึ้นฉันนั้น”
ยรม 46.18 เพราะบรมมหากษัตริย์ ผู้ซึ่งพระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่ตราบใด เขาทาโบร์อยู่ท่ามกลางภูเขาทั้งหลาย และภูเขาคารเมลอยู่ข้างทะเลฉันใด จะมีผู้หนึ่งมาฉันนั้น
ยรม 48.32 โอ เถาองุ่นแห่งสิบมาห์เอ๋ย เราจะร้องไห้เพื่อเจ้ามากกว่าเพื่อยาเซอร์ กิ่งทั้งหลายของเจ้ายื่นข้ามทะเลจนถึงทะเลของยาเซอร์ ผู้ทำลายได้โจมตีผลไม้ฤดูร้อนและการเก็บองุ่นของเจ้า
ยรม 49.21 แผ่นดินโลกสั่นสะเทือนเพราะเสียงที่มันล้ม เสียงคร่ำครวญของเขาได้ยินถึงทะเลแดง
ยรม 49.23 เกี่ยวด้วยเรื่องเมืองดามัสกัส เมืองฮามัทและเมืองอารปัดได้ขายหน้า เพราะเขาทั้งหลายได้ยินข่าวร้าย เขาก็กลัวลาน ทะเลก็ทุรนทุราย มันสงบลงไม่ได้
ยรม 50.42 เขาทั้งหลายจะจับคันธนูและหอก เขาทั้งหลายดุร้าย และจะไม่มีความกรุณา เสียงของเขาทั้งหลายจะเหมือนเสียงทะเลคะนอง เขาทั้งหลายจะขี่ม้า เรียงรายกันเป็นคนเข้าสู้สงครามกับเจ้านะ โอ บุตรสาวแห่งบาบิโลนเอ๋ย
ยรม 51.36 เพราะฉะนั้น พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราจะแก้คดีของเจ้า และกระทำการแก้แค้นเพื่อเจ้า เราจะทำทะเลของเธอให้แห้ง และกระทำแหล่งน้ำของเธอให้เหือด
ยรม 51.42 ทะเลขึ้นมาเหนือบาบิโลน คลื่นอย่างมากมายคลุมเธอไว้
อสค 25.16 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะเหยียดมือของเราออกเหนือคนฟีลิสเตีย และเราจะตัดคนเคเรธีออก และทำลายคนที่เหลืออยู่ตามฝั่งทะเลนั้นเสีย
อสค 26.3 เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสว่า ดูเถิด โอ เมืองไทระเอ๋ย เราเป็นปฏิปักษ์กับเจ้า และจะนำประชาชาติเป็นอันมากมาต่อสู้เจ้า ดังทะเลกระทำให้คลื่นของมันขึ้นมา
อสค 26.5 เมืองนั้นจะเป็นที่สำหรับตากอวนอยู่กลางทะเล เพราะเราได้ลั่นวาจาแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าได้ตรัส และเมืองนั้นจะเป็นของปล้นแห่งบรรดาประชาชาติ
อสค 26.16 แล้วเจ้านายทั้งสิ้นที่ทะเลจะก้าวลงมาจากบัลลังก์และเปลื้องเครื่องทรงออก และปลดเครื่องแต่งตัวที่ปักออกเสีย และจะเอาความสั่นกลัวมาเป็นเครื่องทรง จะประทับอยู่บนพื้นดินและสั่นอยู่ทุกขณะและหวาดกลัวเพราะเจ้า
อสค 26.17 ท่านเหล่านี้จะเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องเจ้า และกล่าวแก่เจ้าว่า ‘ผู้มีพลเมืองเป็นชาวกะลาสีเอ๋ย เจ้าถูกทำลายแล้ว เจ้าเป็นเมืองที่มีชื่อเสียง เจ้าเป็นเมืองแข็งกล้าอยู่ที่ทะเล ทั้งเจ้าและชาวเมืองของเจ้า ว่าถึงคนที่นั่นแล้วเจ้าให้เขากลัว
อสค 26.18 บัดนี้ เกาะทั้งหลายก็จะสั่นสะเทือนในวันที่เจ้าล้มลง เออ บรรดาเกาะที่อยู่ในทะเลก็จะกลัวเพราะเจ้าสิ้นไปเสีย’
อสค 26.19 เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เมื่อเราจะกระทำให้เจ้าเป็นเมืองรกร้างเหมือนอย่างเมืองที่ไม่มีคนอาศัย เมื่อเราจะนำทะเลลึกมาท่วมเจ้า และน้ำมากหลายจะคลุมเจ้าไว้
อสค 27.3 และจงกล่าวแก่เมืองไทระ โอ ผู้อยู่ที่ทางเข้าสู่ทะเลเอ๋ย เป็นพ่อค้าแห่งชนชาติทั้งหลายที่อยู่ตามเกาะต่างๆ องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า โอ เมืองไทระเอ๋ย เจ้าได้กล่าวว่า ‘ข้านี้มีความงดงามพร้อมสรรพ’
อสค 27.4 พรมแดนของเจ้าอยู่ที่กลางทะเล ผู้ก่อสร้างได้กระทำให้ความงดงามของเจ้าพร้อมสรรพ
อสค 27.9 ผู้ใหญ่ของเมืองเกบาลและนักปราชญ์ของเมืองนี้ก็อยู่ในเจ้าเป็นช่างไม้ประจำเรือให้เจ้า บรรดาเรือทะเลทั้งสิ้นพร้อมกะลาสีก็อยู่ในเจ้าเพื่อแลกเปลี่ยนสินค้ากับเจ้า
อสค 27.25 กำปั่นทั้งหลายของเมืองทารชิชบรรทุกสินค้าของเจ้า ดังนั้น เจ้าจึงบริบูรณ์และรุ่งโรจน์อย่างมากในท้องทะเล
อสค 27.26 ฝีกรรเชียงของเจ้านำเจ้าออกไปที่ในทะเลลึก ลมตะวันออกทำให้เจ้าอับปางในท้องทะเล
อสค 27.27 ทรัพย์สินของเจ้า ของขายของเจ้า สินค้าของเจ้า ลูกเรือของเจ้า และต้นหนของเจ้า ช่างไม้ประจำของเจ้า ผู้ค้าสินค้าของเจ้า นักรบทั้งสิ้นของเจ้าผู้อยู่ในเจ้าพร้อมกับพรรคพวกทั้งสิ้นของเจ้าที่อยู่ท่ามกลางเจ้า จะจมลงในท้องทะเลในวันล่มจมของเจ้า
อสค 27.29 บรรดาผู้ที่ถือกรรเชียง พวกลูกเรือและบรรดาต้นหนแห่งทะเลจะลงมาจากเรือของเขา มายืนอยู่บนฝั่ง
อสค 27.32 ในการพิลาปร่ำไห้นั้น เขาจะเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเพื่อเจ้าและได้ร้องทุกข์เพื่อเจ้าว่า ‘มีเมืองใดหรือที่ถูกทำลายเหมือนเมืองไทระ ในท่ามกลางทะเล
อสค 27.33 เมื่อสินค้าของเจ้ามาจากทะเลก็กระทำให้ชนชาติทั้งหลายเป็นอันมากพอใจ เจ้าได้กระทำให้บรรดากษัตริย์แห่งโลกมั่งคั่ง ด้วยสมบัติและสินค้าอันอุดมของเจ้า
อสค 27.34 ในเมื่อเจ้าอับปางเสียด้วยทะเลในห้วงน้ำลึก สินค้าของเจ้าและพรรคพวกทั้งหลายของเจ้าจะได้จมลงพร้อมกับเจ้า
อสค 28.2 “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวแก่เจ้าเมืองไทระว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะใจของเจ้าผยองขึ้นและเจ้าได้กล่าวว่า ‘ข้าเป็นพระเจ้า ข้านั่งอยู่ในที่นั่งแห่งพระเจ้าในท้องทะเล’ แต่เจ้าเป็นเพียงมนุษย์ มิใช่พระเจ้า แม้เจ้าจะยึดถือใจของเจ้าว่าเป็นใจของพระเจ้า
อสค 28.8 เขาทั้งหลายจะดันเจ้าลงไปที่ในปากแดนคนตาย และเจ้าจะตายอย่างคนที่ถูกฆ่าในท้องทะเล
อสค 32.2 “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเปล่งเสียงบทคร่ำครวญเรื่องฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์ และกล่าวให้ท่านฟังดังนี้ว่า ท่านเหมือนสิงโตหนุ่มท่ามกลางประชาชาติ แต่ท่านเป็นเหมือนปลาวาฬในทะเลทั้งหลาย ท่านเผ่นออกมาในแม่น้ำทั้งหลายของท่าน เอาเท้าของท่านกวนน้ำและกระทำแม่น้ำของมันให้มลทินไป
อสค 38.20 ปลาที่ทะเลและนกในอากาศ และสัตว์ป่าทุ่งและบรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่คลานอยู่บนแผ่นดิน และประชาชนทั้งสิ้นที่อยู่บนพื้นพิภพจะสั่นสะเทือนต่อหน้าเรา ภูเขาจะพังทลายลง และหน้าผาจะพัง และกำแพงทุกแห่งจะล้มลงที่ดิน
อสค 39.11 ต่อมาในวันนั้น เราจะให้โกกมีสุสานอยู่ในอิสราเอล คือหุบเขาของคนเดินผ่านไปมา ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเล มันจะปิดจมูกของคนเดินผ่านไปมา เพราะว่าโกกและหมู่นิกรทั้งสิ้นของท่านจะถูกฝังไว้ที่นั่น เขาจะเรียกกันว่า หุบเขาฮาโมนโกก
อสค 47.8 และท่านพูดกับข้าพเจ้าว่า “น้ำนี้ไหลตรงไปทางท้องถิ่นตะวันออก และไหลลงไปถึงทะเลทราย แล้วลงไปถึงทะเล และเมื่อน้ำไหลออกมานั้นไปถึงน้ำทะเล น้ำนั้นก็กลับจืดดี
อสค 47.9 ต่อมาแม่น้ำนั้นไปถึงที่ไหน ทุกสิ่งที่มีชีวิตซึ่งแหวกว่ายไปมาก็จะมีชีวิตได้ และที่นั่นมีปลามากมายเพราะว่าน้ำนี้ไปถึงที่นั่นน้ำทะเลก็จืด เพราะฉะนั้นแม่น้ำไปถึงไหน ทุกสิ่งก็มีชีวิต
อสค 47.10 ต่อมาชาวประมงก็จะยืนอยู่ที่ข้างทะเล จากเอนเกดีถึงเอนเอกลาอิม จะเป็นที่สำหรับตากอวน ปลาในที่นั่นจะมีหลายชนิด เหมือนปลาในทะเลใหญ่ คือจะมีมากมาย
อสค 47.15 ต่อไปนี้เป็นเขตแดนของแผ่นดินนี้ ด้านทิศเหนือจากทะเลใหญ่ไปตามทางเมืองเฮทโลน และต่อไปถึงเมืองเศดัด
อสค 47.17 ดังนั้น เขตแดนจะยื่นจากทะเลถึงเมืองฮาซาเรโนน ซึ่งอยู่ที่พรมแดนด้านเหนือของเมืองดามัสกัส ทางทิศเหนือมีพรมแดนของเมืองฮามัท นี่เป็นแดนด้านเหนือ
อสค 47.18 ทางด้านตะวันออก เขตแดนจะยื่นจากเมืองเฮารานและดามัสกัส ระหว่างกิเลอาดกับแผ่นดินอิสราเอล เรื่อยไปตามแม่น้ำจอร์แดน ไปถึงทะเลด้านตะวันออก ท่านทั้งหลายจงวัด นี่เป็นเขตด้านตะวันออก
อสค 47.19 ทางด้านใต้เขตแดนจะยื่นจากทามาร์จนถึงน้ำแห่งการโต้เถียงในคาเดช แล้วเรื่อยไปตามแม่น้ำถึงทะเลใหญ่ นี่เป็นเขตด้านใต้
อสค 47.20 ทางด้านตะวันตก ทะเลใหญ่เป็นเขตแดนเรื่อยไปจนถึงตำบลที่อยู่ตรงข้ามทางเข้าเมืองฮามัท นี่เป็นเขตแดนด้านตะวันตก
อสค 48.1 “ต่อไปนี้เป็นชื่อของตระกูลต่างๆตั้งต้นที่พรมแดนด้านเหนือจากทะเลไปตามทางเฮทโลน ถึงทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงฮาเซอเรโนน ซึ่งอยู่ทางพรมแดนด้านเหนือของดามัสกัส ติดเมืองฮามัท และยื่นจากด้านตะวันตกออกไปถึงด้านตะวันตก เป็นส่วนของคนดาน
อสค 48.28 ประชิดกับเขตแดนของกาดทางทิศใต้เขตแดนนั้นจะยื่นจากเมืองทามาร์ ถึงน้ำแห่งการโต้เถียงในคาเดช แล้วเรื่อยไปตามแม่น้ำถึงทะเลใหญ่
ดนล 7.2 ดาเนียลกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้เห็นในนิมิตเวลากลางคืน และดูเถิด ลมทั้งสี่ของฟ้าสวรรค์ได้ปลุกปั่นทะเลใหญ่นั้น
ดนล 7.3 และสัตว์มหึมาสี่ตัวได้ขึ้นมาจากทะเล แต่ละตัวก็ต่างกัน
ดนล 11.45 และเขาจะปลูกพลับพลาทั้งหลายแห่งตำหนักของเขาระหว่างทะเลในภูเขาบริสุทธิ์อันรุ่งโรจน์ แม้กระนั้นเขาก็ยังพบจุดจบ และไม่มีใครช่วยเขาเลย”
ฮชย 1.10 แต่จำนวนประชาชนอิสราเอลจะมากมายเหมือนเม็ดทรายในทะเล ซึ่งจะตวงหรือนับไม่ถ้วน และต่อมาในสถานที่ซึ่งทรงกล่าวแก่เขาว่า “เจ้าทั้งหลายไม่ใช่ประชาชนของเรา” ก็จะกล่าวแก่เขาว่า “เจ้าทั้งหลายเป็นบุตรชายของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่”
ฮชย 4.3 เพราะฉะนั้น แผ่นดินจึงเป็นทุกข์ บรรดาคนที่อยู่ในแผ่นดินนั้นจะอ่อนระอาใจ ทั้งสัตว์ป่าทุ่งและนกในอากาศด้วย และปลาในทะเลจะถูกนำเอาไปเสียหมด
ยอล 2.20 แต่เราจะถอนกองทัพทางทิศเหนือไปให้ห่างไกลจากเจ้า และขับไล่มันเข้าไปในแผ่นดินที่แห้งแล้งและรกร้าง กองหน้าของมันจะหันไปทางทะเลด้านตะวันออก และกองหลังของมันจะหันไปทางทะเลที่อยู่ไกลออกไป กลิ่นเหม็นคลุ้งของมันจะลอยขึ้นมา และกลิ่นเหม็นเน่าของมันจะลอยขึ้นมา เพราะมันทำการใหญ่หลายอย่าง
อมส 5.8 จงแสวงหาพระองค์ผู้ทรงสร้างหมู่ดาวลูกไก่และหมู่ดาวไถ และเป็นผู้ทรงกลับเงามัจจุราชให้เป็นรุ่งเช้า และทรงกระทำกลางวันให้มืดเป็นกลางคืน ผู้ทรงเรียกน้ำทะเลมาและโปรยน้ำนั้นลงบนพื้นพิภพ พระเยโฮวาห์คือพระนามของพระองค์
อมส 8.12 เขาทั้งหลายจะท่องเที่ยวจากทะเลนี้ไปทะเลโน้น และจากทิศเหนือไปทิศตะวันออก เขาทั้งหลายจะวิ่งไปวิ่งมาเพื่อแสวงหาพระวจนะของพระเยโฮวาห์ แต่เขาจะหาไม่พบ
อมส 9.3 แม้ว่าเขาจะซ่อนอยู่ที่ยอดเขาคารเมล เราจะหาเขาที่นั่นแล้วจับเขามา แม้ว่าเขาจะไปซ่อนอยู่ที่ก้นทะเลให้พ้นตาเรา เราจะบัญชางูที่นั่น และมันจะกัดเขา
อมส 9.6 ผู้ทรงสร้างห้องชั้นบนไว้ในสวรรค์ และตั้งฟ้าครอบไว้ที่พื้นโลก ผู้ทรงเรียกน้ำทะเลมาแล้วรดน้ำนั้นบนพื้นโลก พระนามของพระองค์คือ พระเยโฮวาห์
ยนา 1.4 แต่พระเยโฮวาห์ทรงขับกระแสลมใหญ่ขึ้นเหนือทะเล จึงเกิดพายุใหญ่ในทะเลนั้น จนน่ากลัวกำปั่นจะอับปาง
ยนา 1.5 แล้วบรรดาลูกเรือก็กลัว ต่างก็ร้องขอต่อพระของตน และเขาโยนสินค้าในกำปั่นลงในทะเลเพื่อให้กำปั่นเบาขึ้น แต่โยนาห์เข้าไปข้างในเรือ นอนลงและหลับสนิท
ยนา 1.9 และท่านจึงตอบเขาว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู และข้าพเจ้ายำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้ทรงสร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง”
ยนา 1.11 เขาทั้งหลายจึงกล่าวแก่ท่านว่า “เราควรจะทำอย่างไรแก่ท่าน เพื่อทะเลจะได้สงบลงเพื่อเรา” เพราะทะเลยิ่งกำเริบมากขึ้นทุกที
ยนา 1.12 ท่านจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “จงจับตัวข้าพเจ้าโยนลงไปในทะเลก็แล้วกัน ทะเลก็จะสงบลงเพื่อท่าน เพราะข้าพเจ้าทราบอยู่ว่า ที่พายุใหญ่เกิดขึ้นแก่ท่านเช่นนี้ ก็เนื่องจากตัวข้าพเจ้าเอง”
ยนา 1.13 ถึงกระนั้นก็ดีพวกลูกเรือก็ช่วยกันตีกรรเชียงอย่างแข็งแรงเพื่อจะนำเรือกลับเข้าฝั่งแต่ไม่ได้ เพราะว่าทะเลยิ่งกำเริบมากขึ้นต้านเขาไว้
ยนา 1.15 เขาจึงจับโยนาห์ทิ้งลงไปในทะเล ความปั่นป่วนในทะเลก็สงบลง
ยนา 2.3 เพราะพระองค์ทรงเหวี่ยงข้าพระองค์ลงไปในที่ลึกในท้องทะเล และน้ำก็ท่วมล้อมรอบข้าพระองค์ไว้ บรรดาคลื่นและระลอกของพระองค์ท่วมข้าพระองค์แล้ว
ยนา 2.5 น้ำก็ท่วมมิดข้าพระองค์ คือถึงจิตใจข้าพระองค์ ที่ลึกก็อยู่รอบตัวข้าพระองค์ สาหร่ายทะเลก็พันศีรษะข้าพระองค์อยู่
มคา 7.12 ในวันนั้นเขาจะมาหาเจ้าคือมาจากอัสซีเรียและจากเมืองที่มีป้อมปราการ จากระหว่างป้อมปราการกับแม่น้ำ จากระหว่างทะเลนี้กับทะเลโน้น และจากระหว่างภูเขานี้กับภูเขาโน้น
มคา 7.19 พระองค์จะทรงหันกลับมาอีก พระองค์จะทรงเมตตาเราทั้งหลาย พระองค์จะทรงเหยียบความชั่วช้าของเราไว้ พระองค์จะทรงเหวี่ยงบาปทั้งหลายของเขาลงไปในที่ลึกของทะเล
นฮม 1.4 พระองค์ทรงห้ามทะเล ทรงกระทำให้มันแห้ง ทรงให้แม่น้ำทั้งหลายแห้งไป บาชานและคารเมลก็เหี่ยว และดอกไม้ของเลบานอนก็เหือดไป
นฮม 3.8 เจ้าวิเศษกว่าเมืองโนซึ่งมีพลเมืองมาก ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำหรือ ซึ่งมีน้ำรอบนคร มีทะเลเป็นที่กำบัง มีทะเลเป็นกำแพงเมือง
ฮบก 1.14 เพราะว่าพระองค์ทรงให้มนุษย์เป็นดังปลาในทะเล เป็นดังสิ่งเลื้อยคลาน ที่ไม่มีหัวหน้า
ฮบก 2.14 เพราะว่าพิภพจะเต็มไปด้วยความรู้ในเรื่องสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ดังน้ำที่เต็มทะเล
ฮบก 3.8 ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงพระพิโรธต่อแม่น้ำหรือ พระองค์ทรงกริ้วต่อแม่น้ำหรือ หรือว่าพระองค์ทรงโกรธทะเลเมื่อพระองค์เสด็จทรงม้า เมื่อทรงรถรบแห่งความรอด
ฮบก 3.15 พระองค์ทรงเหยียบย่ำทะเลด้วยม้าของพระองค์ คือน้ำมากหลายซึ่งเดือดพลุ่ง
ศฟย 1.3 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เราจะกวาดมนุษย์และสัตว์เดียรัจฉานไปเสีย เราจะกวาดนกในอากาศไปเสียทั้งปลาในทะเลด้วย เราจะกวาดล้างสิ่งที่ทำให้สะดุดพร้อมกับคนชั่ว เราจะขจัดมนุษยชาติออกจากพื้นแผ่นดิน
ฮกก 2.6 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า อีกสักหน่อย เราจะเขย่าท้องฟ้าและโลก ทะเลและแผ่นดินแห้ง อีกครั้งหนึ่ง
ศคย 9.4 ดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงปลดเอาข้าวของของเมืองนี้ไปเสีย และเหวี่ยงอำนาจของเมืองนี้ลงไปในทะเล และเมืองนี้จะถูกไฟเผาผลาญเสีย
ศคย 9.10 เราจะขจัดรถรบเสียจากเอฟราอิม และม้าเสียจากเยรูซาเล็ม ธนูสงครามจะถูกขจัดเสียด้วย และท่านจะบัญชาสันติให้มีแก่ประชาชาติทั้งหลาย อาณาจักรของท่านจะมีจากทะเลนี้ไปถึงทะเลโน้น และจากแม่น้ำนั้นไปถึงสุดปลายพิภพ
ศคย 10.11 พระองค์จะเสด็จผ่านข้ามทะเลแห่งความระทม และจะทรงทุบคลื่นทะเล และที่ลึกทั้งสิ้นของแม่น้ำจะแห้งไป ความเห่อเหิมของอัสซีเรียจะตกต่ำ และคทาของอียิปต์จะพรากไปเสีย
ศคย 14.8 ในวันนั้นน้ำแห่งชีวิตจะไหลออกจากเยรูซาเล็ม ครึ่งหนึ่งจะไหลไปสู่ทะเลด้านตะวันออก และครึ่งหนึ่งจะไหลไปสู่ทะเลด้านตะวันตก ในฤดูร้อนก็จะไหลเรื่อยไปดังในฤดูหนาว
มธ 4.13 เมื่อเสด็จออกจากเมืองนาซาเร็ธแล้ว พระองค์ก็มาประทับที่เมืองคาเปอรนาอุม ซึ่งอยู่ริมทะเลที่เขตแดนเศบูลุนและนัฟทาลี
มธ 4.15 ‘แคว้นเศบูลุนและแคว้นนัฟทาลีทางข้างทะเลฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น คือกาลิลีแห่งบรรดาประชาชาติ
มธ 4.18 ขณะที่พระเยซูทรงดำเนินอยู่ตามชายทะเลกาลิลี ก็ทอดพระเนตรเห็นพี่น้องสองคน คือซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องชายของเขา กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล เพราะเขาเป็นชาวประมง
มธ 8.24 ดูเถิด เกิดพายุใหญ่ในทะเลจนคลื่นซัดท่วมเรือ แต่พระองค์บรรทมหลับอยู่
มธ 8.26 พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “เหตุไฉนเจ้าจึงหวาดกลัว โอ เจ้าผู้มีความเชื่อน้อย” แล้วพระองค์ทรงลุกขึ้นห้ามลมและทะเล คลื่นลมก็สงบเงียบทั่วไป
มธ 8.27 คนเหล่านั้นก็อัศจรรย์ใจพูดกันว่า “ท่านผู้นี้เป็นคนอย่างไรหนอ จนชั้นลมและทะเลก็เชื่อฟังท่าน”
มธ 8.32 พระองค์จึงตรัสแก่ผีเหล่านั้นว่า “ไปเถอะ” ผีเหล่านั้นก็ออกไปเข้าสิงอยู่ในฝูงสุกร ดูเถิด สุกรทั้งฝูงนั้นก็วิ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเล และจมน้ำตายจนสิ้น
มธ 13.47 อีกประการหนึ่ง อาณาจักรแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนอวนที่ลากอยู่ในทะเล ติดปลารวมทุกชนิด
มธ 14.24 แต่ขณะนั้นเรืออยู่กลางทะเลแล้ว และถูกคลื่นโคลงเพราะทวนลมอยู่
มธ 14.25 ครั้นเวลาสามยามเศษ พระเยซูจึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก
มธ 14.26 เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินมาบนทะเล เขาก็ตกใจนัก พูดกันว่า “เป็นผี” เขาจึงร้องอึงไปเพราะความกลัว
มธ 15.29 พระเยซูจึงเสด็จจากที่นั่นมายังทะเลกาลิลี แล้วเสด็จขึ้นไปบนภูเขาทรงประทับที่นั่น
มธ 17.27 แต่เพื่อมิให้เราทั้งหลายทำให้เขาสะดุด ท่านจงไปตกเบ็ดที่ทะเล เมื่อได้ปลาตัวแรกขึ้นมาก็ให้เปิดปากมัน แล้วจะพบเงินแผ่นหนึ่ง จงเอาเงินนั้นไปจ่ายให้แก่เขาสำหรับเรากับท่านเถิด”
มธ 18.6 แต่ผู้ใดจะทำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราให้หลงผิด ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอผู้นั้นถ่วงเสียที่ทะเลลึกก็ดีกว่า
มธ 21.21 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบเขาว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านมีความเชื่อและมิได้สงสัย ท่านจะกระทำได้เช่นที่เราได้กระทำแก่ต้นมะเดื่อนี้ยิ่งกว่านั้น ถึงแม้ท่านจะสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงถอยไปลงทะเล’ก็จะสำเร็จได้
มธ 23.15 วิบัติแก่เจ้า พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด ด้วยพวกเจ้าเที่ยวไปตามทางทะเลและทางบกทั่วไปเพื่อจะได้แม้แต่คนเดียวเข้าจารีต เมื่อได้แล้วเจ้าก็ทำให้เขากลายเป็นลูกแห่งนรกยิ่งกว่าตัวเจ้าเองถึงสองเท่า
มก 1.16 ขณะที่พระองค์เสด็จไปตามชายทะเลกาลิลี พระองค์ก็ทรงทอดพระเนตรเห็นซีโมนและอันดรูว์น้องชายของซีโมน กำลังทอดอวนอยู่ที่ทะเล ด้วยว่าเขาเป็นชาวประมง
มก 3.7 ฝ่ายพระเยซูกับพวกสาวกของพระองค์จึงออกจากที่นั่นไปยังทะเล และฝูงชนเป็นอันมากจากแคว้นกาลิลีได้ตามพระองค์ไป ทั้งจากแคว้นยูเดีย
มก 4.1 แล้วพระองค์ทรงตั้งต้นสั่งสอนที่ฝั่งทะเลอีก ฝูงชนเป็นอันมากพากันมาหาพระองค์ เหตุฉะนั้นพระองค์จึงได้เสด็จลงไปประทับในเรือที่ทะเล และฝูงชนอยู่บนฝั่งชายทะเล
มก 4.39 พระองค์จึงทรงตื่นขึ้นห้ามลมและตรัสแก่ทะเลว่า “จงสงบเงียบซิ” แล้วลมก็หยุดมีความสงบเงียบทั่วไป
มก 4.41 ฝ่ายเขาก็เกรงกลัวนักหนาและพูดกันและกันว่า “ท่านนี้เป็นผู้ใดหนอ จนชั้นลมและทะเลก็เชื่อฟังท่าน”
มก 5.1 ฝ่ายพระองค์กับเหล่าสาวกก็ข้ามทะเลไปยังเมืองชาวกาดารา
มก 5.13 พระเยซูก็ทรงอนุญาตทันที แล้วผีโสโครกนั้นจึงออกไปเข้าสิงอยู่ในสุกร สุกรทั้งฝูง (ประมาณสองพันตัว) ก็วิ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเลสำลักน้ำตาย
มก 5.21 ครั้นพระเยซูเสด็จลงเรือข้ามฟากกลับไปแล้ว มีคนเป็นอันมากมาหาพระองค์ และพระองค์ยังประทับที่ฝั่งทะเล
มก 6.47 เมื่อค่ำลงแล้ว เรือของเหล่าสาวกอยู่กลางทะเล ส่วนพระองค์อยู่บนฝั่งแต่ผู้เดียว
มก 6.48 แล้วพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเหล่าสาวกตีกรรเชียงลำบากเพราะทวนลมอยู่ ครั้นเวลาสามยามเศษ พระองค์จึงทรงดำเนินบนน้ำทะเลไปยังเหล่าสาวก และทรงดำเนินดังจะเลยเขาไป
มก 6.49 เมื่อเหล่าสาวกเห็นพระองค์ทรงดำเนินบนทะเล เขาสำคัญว่าผี แล้วพากันร้องอึงไป
มก 7.31 ต่อมาพระองค์จึงเสด็จจากเขตแดนเมืองไทระและเมืองไซดอน ดำเนินตามทางแคว้นทศบุรี มายังทะเลกาลิลี
มก 9.42 แต่ผู้ใดจะทำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งที่เชื่อในเราให้หลงผิด ถ้าเอาหินโม่ก้อนใหญ่ผูกคอผู้นั้นถ่วงเสียในทะเลก็ดีกว่า
มก 11.23 เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ถ้าผู้ใดๆจะสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงลอยไปลงทะเล’ และมิได้สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่สั่งนั้น ก็จะเป็นไปตามคำสั่งนั้นจริง
ลก 17.2 ถ้าเอาหินโม่แป้งผูกคอคนนั้นถ่วงเสียที่ทะเล ก็ดีกว่าให้เขานำผู้เล็กน้อยเหล่านี้คนหนึ่งให้หลงผิด
ลก 17.6 องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสว่า “ถ้าพวกท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ท่านก็จะสั่งต้นสุกะมินนี้ได้ว่า ‘จงถอนขึ้นออกไปปักในทะเล’ และมันจะเชื่อฟังท่าน
ลก 21.25 จะมีหมายสำคัญที่ดวงอาทิตย์ ที่ดวงจันทร์ และที่ดวงดาวทั้งปวง และบนแผ่นดินก็จะมีความทุกข์ร้อนตามชาติต่างๆ ซึ่งมีความฉงนสนเท่ห์เพราะเสียงกึกก้องของทะเลและคลื่น
ยน 6.1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้พระเยซูก็เสด็จไปข้ามทะเลกาลิลี คือทะเลทิเบเรียส
ยน 6.16 พอค่ำลงเหล่าสาวกของพระองค์ก็ได้ลงไปที่ทะเล
ยน 6.18 ทะเลก็กำเริบขึ้นเพราะลมพัดกล้า
ยน 6.19 เมื่อเขาทั้งหลายตีกรรเชียงไปได้ประมาณห้าหกกิโลเมตร เขาก็เห็นพระเยซูเสด็จดำเนินมาบนทะเลใกล้เรือ เขาต่างก็ตกใจกลัว
ยน 6.25 ครั้นเขาได้พบพระองค์ที่ฝั่งทะเลข้างโน้นแล้ว เขาทั้งหลายทูลพระองค์ว่า “รับบี ท่านมาที่นี่เมื่อไร”
ยน 21.1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้พระเยซูได้ทรงสำแดงพระองค์แก่เหล่าสาวกอีกครั้งหนึ่งที่ทะเลทิเบเรียส และพระองค์ทรงสำแดงพระองค์อย่างนี้
ยน 21.7 สาวกคนที่พระเยซูทรงรักจึงบอกเปโตรว่า “เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า” เมื่อซีโมนเปโตรได้ยินว่าเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาก็หยิบเสื้อคลุมชาวประมงของเขามาสวมรัดไว้ (เพราะเขาเปลือยเปล่าอยู่) แล้วก็กระโดดลงทะเล
กจ 4.24 เมื่อเขาทั้งหลายได้ฟังจึงพร้อมใจกันเปล่งเสียงทูลพระเจ้าว่า “พระองค์เจ้าข้า ผู้เป็นพระเจ้าซึ่งได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และสรรพสิ่งที่มีอยู่ในที่เหล่านั้น
กจ 7.36 คนนี้แหละ เป็นผู้นำเขาทั้งหลายออกมา โดยที่ได้ทำการมหัศจรรย์และหมายสำคัญต่างๆในแผ่นดินอียิปต์ ที่ทะเลแดงและในถิ่นทุรกันดารสี่สิบปี
กจ 10.6 เปโตรอาศัยอยู่กับคนหนึ่งชื่อซีโมนเป็นช่างฟอกหนัง บ้านของเขาอยู่ริมฝั่งทะเล เปโตรจะบอกท่านว่าท่านควรจะทำอะไร”
กจ 10.32 เหตุฉะนั้น จงใช้คนไปยังเมืองยัฟฟา เชิญซีโมนที่เรียกว่าเปโตรมา ผู้นั้นอาศัยอยู่ในบ้านของซีโมนช่างฟอกหนังที่ฝั่งทะเล ผู้นั้นเมื่อมาถึงแล้วจะกล่าวแก่ท่าน’
กจ 14.15 ว่า “ท่านทั้งหลาย เหตุไฉนท่านจึงทำการอย่างนี้ เราเป็นคนธรรมดาเช่นเดียวกันกับท่านทั้งหลาย และมาประกาศให้ท่านกลับจากสิ่งไร้ประโยชน์เหล่านี้ ให้มาหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ผู้ได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ทะเลและสิ่งสารพัดซึ่งมีอยู่ในที่เหล่านั้น
กจ 17.14 ขณะนั้นพวกพี่น้องจึงส่งเปาโลออกไปตามทางที่จะไปทะเล แต่สิลาสกับทิโมธียังอยู่ที่นั่น
กจ 21.7 ครั้นพวกเราแล่นเรือมาจากเมืองไทระถึงเมืองทอเลเมอิสแล้ว ก็สิ้นทางทะเล เราจึงคำนับพวกพี่น้องและพักอยู่กับเขาหนึ่งวัน
กจ 27.2 เราทั้งหลายจึงลงเรือลำหนึ่งมาจากเมืองอัดรามิททิยุม ซึ่งจะออกไปยังตำบลที่อยู่ตามฝั่งแคว้นเอเชีย เรือก็ออกทะเล มีคนหนึ่งอยู่กับเราชื่ออาริสทารคัส ชาวมาซิโดเนียซึ่งมาจากเมืองเธสะโลนิกา
กจ 27.5 เมื่อแล่นข้ามทะเลที่อยู่ตรงแคว้นซีลีเซียกับแคว้นปัมฟีเลีย ก็มาถึงเมืองมิราที่อยู่ในแคว้นลีเซีย
กจ 27.12 และเพราะว่าท่างามนั้นไม่เหมาะพอที่จะจอดในฤดูหนาว คนส่วนมากจึงตกลงให้ออกทะเลไปจากที่นั่น เพื่อถ้าเป็นได้จะได้ไปให้ถึงเมืองฟีนิกส์ แล้วจะจอดอยู่ที่นั่นตลอดฤดูหนาว เมืองฟีนิกส์นั้นเป็นท่าเรือแห่งเกาะครีต หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือกับเฉียงใต้
กจ 27.27 จนถึงคืนที่สิบสี่แล้ว เราก็ยังถูกซัดไปซัดมาอยู่ในทะเลอาเดรีย ประมาณเที่ยงคืนพวกกะลาสีก็สำคัญว่ามาใกล้แผ่นดินแล้ว
กจ 27.30 เมื่อพวกกะลาสีหาช่องจะหนีจากกำปั่นและได้หย่อนเรือเล็กลงที่ทะเลแล้วทำทีว่าจะทอดสมอจากหัวเรือ
กจ 27.38 เมื่อรับประทานอาหารอิ่มแล้ว จึงขนข้าวสาลีในกำปั่นทิ้งเสียในทะเลเพื่อให้กำปั่นเบาขึ้น
กจ 27.40 เขาจึงตัดสายสมอทิ้งเสียในทะเล แล้วก็แก้เชือกที่มัดหางเสือ และชักใบหัวเรือขึ้นให้กินลมแล่นตรงเข้าไปหาฝั่ง
กจ 27.41 ครั้นมาถึงตำบลหนึ่งที่ทะเลสองข้างบรรจบกัน กำปั่นก็เกยดิน หัวเรือติดแน่นออกไม่ได้ แต่ท้ายเรือนั้นก็แตกออกด้วยกำลังคลื่น
กจ 28.4 เมื่อพวกชาวป่านั้นเห็นงูติดห้อยอยู่ที่มือของเปาโล จึงพูดกันว่า “คนนี้คงเป็นฆาตกรแน่นอน ถึงแม้ว่ารอดพ้นจากทะเลแล้ว พระผู้ทรงธรรมก็ยังไม่ยอมให้รอดตายไปได้”
รม 9.27 และท่านอิสยาห์ได้ร้องประกาศเรื่องพวกอิสราเอลด้วยว่า ‘แม้พวกลูกอิสราเอลจะมากเหมือนเม็ดทรายที่ทะเล แต่คนที่เหลืออยู่เท่านั้นจะรอด
1คร 10.1 พี่น้องทั้งหลาย ยิ่งกว่านี้ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทั้งหลายเข้าใจว่าบรรพบุรุษของเราทั้งสิ้นได้อยู่ใต้เมฆ และได้ผ่านทะเลไปทุกคน
1คร 10.2 ได้รับบัพติศมาในเมฆและในทะเลเข้าส่วนกับโมเสสทุกคน
2คร 11.25 เขาตีข้าพเจ้าด้วยไม้เรียวสามครั้ง เขาเอาก้อนหินขว้างข้าพเจ้าครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าเผชิญภัยเรือแตกสามครั้ง ข้าพเจ้าลอยอยู่ในทะเลคืนหนึ่งกับวันหนึ่ง
2คร 11.26 ข้าพเจ้าต้องเดินทางบ่อยๆ เผชิญภัยอันน่ากลัวในแม่น้ำ เผชิญโจรภัย เผชิญภัยจากชนชาติของข้าพเจ้าเอง เผชิญภัยจากคนต่างชาติ เผชิญภัยในนคร เผชิญภัยในป่า เผชิญภัยในทะเล เผชิญภัยจากพี่น้องเทียม
ฮบ 11.12 เหตุฉะนั้น คนเป็นอันมากดุจดาวในท้องฟ้า และดุจเม็ดทรายที่ทะเลซึ่งนับไม่ได้ได้บังเกิดแต่ชายคนเดียว และชายคนนั้นก็เท่ากับคนที่ตายแล้วด้วย
ฮบ 11.29 โดยความเชื่อ พวกอิสราเอลได้ข้ามทะเลแดงเหมือนกับว่าเดินบนดินแห้ง แต่เมื่อพวกอียิปต์ได้ลองเดินข้ามดูบ้าง ก็จมน้ำตายหมด
ยก 1.6 แต่จงให้ผู้นั้นทูลขอด้วยความเชื่อ อย่าหวั่นไหวเลย เพราะว่าผู้ที่หวั่นไหวก็เป็นเหมือนคลื่นในทะเลซึ่งถูกลมพัดซัดไปมา
ยก 3.7 เพราะสัตว์เดียรัจฉานทุกชนิด ทั้งนก งู และสัตว์ในทะเลก็เลี้ยงให้เชื่องได้ และมนุษย์ก็ได้เลี้ยงให้เชื่องแล้ว
วว 4.6 และตรงหน้าพระที่นั่งนั้นมีทะเลแก้วดูเหมือนแก้วผลึก และท่ามกลางพระที่นั่งและล้อมรอบพระที่นั่งนั้นมีสัตว์สี่ตัว ซึ่งมีตาเต็มทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
วว 7.1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ ข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์สี่องค์ยืนอยู่ที่มุมทั้งสี่ของแผ่นดินโลก ห้ามลมในแผ่นดินโลกทั้งสี่ทิศไว้ เพื่อไม่ให้ลมพัดบนบก ในทะเล หรือที่ต้นไม้ใดๆ
วว 7.2 แล้วข้าพเจ้าก็เห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งปรากฏขึ้นมาจากทิศตะวันออก ถือดวงตราของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ และท่านได้ร้องประกาศด้วยเสียงอันดังแก่ทูตสวรรค์ทั้งสี่ ผู้ได้รับมอบอำนาจให้ทำอันตรายแก่แผ่นดินและทะเลนั้น
วว 7.3 ว่า “จงอย่าทำอันตรายแผ่นดิน ทะเลหรือต้นไม้ จนกว่าเราจะได้ประทับตราไว้ที่หน้าผากผู้รับใช้ทั้งหลายของพระเจ้าของเราเสียก่อน”
วว 8.8 เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สองเป่าแตรขึ้น ก็มีสิ่งหนึ่งเหมือนภูเขาใหญ่กำลังลุกไหม้ถูกทิ้งลงไปในทะเล และทะเลนั้นได้กลายเป็นเลือดเสียหนึ่งในสามส่วน
วว 8.9 สัตว์ทั้งปวงที่มีชีวิตอยู่ในทะเลนั้นตายเสียหนึ่งในสามส่วน และบรรดาเรือกำปั่นแตกเสียหนึ่งในสามส่วน
วว 10.2 ท่านถือหนังสือเล็กๆม้วนหนึ่งซึ่งคลี่อยู่ในมือของท่าน ท่านวางเท้าขวาของท่านบนทะเล และเท้าซ้ายของท่านบนบก
วว 10.5 ฝ่ายทูตสวรรค์องค์ที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้นได้ชูมือขึ้นสู่ท้องฟ้า
วว 10.6 และปฏิญาณโดยอ้างพระนามของพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ ผู้ได้ ‘ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในฟ้าสวรรค์นั้น ทรงสร้างแผ่นดินโลก และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในแผ่นดินโลกนั้น และทรงสร้างทะเล กับสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในทะเลนั้น’ ว่า จะไม่มีการเนิ่นช้าอีกต่อไปแล้ว
วว 10.8 และพระสุรเสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินจากสวรรค์นั้นตรัสกับข้าพเจ้าอีกว่า “จงไปรับหนังสือเล็กๆม้วนนั้นที่คลี่อยู่ในมือของทูตสวรรค์องค์ที่ยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้น”
วว 12.12 ฉะนั้นสวรรค์และบรรดาผู้ที่อยู่ในสวรรค์จงรื่นเริงยินดีเถิด แต่วิบัติจะมีแก่ผู้ที่อยู่ในแผ่นดินโลกและทะเล เพราะว่าพญามารได้ลงมาหาเจ้าด้วยความโกรธยิ่งนัก เพราะมันรู้ว่าเวลาของมันมีน้อย”
วว 13.1 และข้าพเจ้าได้ยืนอยู่ที่หาดทรายชายทะเล และเห็นสัตว์ร้ายตัวหนึ่งขึ้นมาจากทะเล มันมีเจ็ดหัวและสิบเขา ที่เขาทั้งสิบนั้นมีมงกุฎสิบอัน และมีชื่อที่เป็นคำหมิ่นประมาทจารึกไว้ที่หัวทั้งหลายของมัน
วว 14.7 ท่านประกาศด้วยเสียงอันดังว่า “จงยำเกรงพระเจ้า และถวายสง่าราศีแด่พระองค์ เพราะถึงเวลาที่พระองค์จะทรงพิพากษาแล้ว และจงนมัสการพระองค์ ‘ผู้ได้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล’ และบ่อน้ำพุทั้งหลาย”
วว 15.2 ข้าพเจ้าเห็นเป็นเหมือนทะเลแก้วปนไฟ และบรรดาคนที่มีชัยต่อสัตว์ร้าย และรูปของมัน และเครื่องหมายของมัน และเลขประจำชื่อของมัน ยืนอยู่บนทะเลแก้วนั้น พวกเขาถือพิณเขาคู่ของพระเจ้า
วว 16.3 ทูตสวรรค์องค์ที่สองก็เทขันของตนลงในทะเล และทะเลก็กลายเป็นเหมือนเลือดของคนตาย และบรรดาสิ่งที่มีชีวิตอยู่ในทะเลนั้นก็ตายหมดสิ้น
วว 18.17 เพียงในชั่วโมงเดียว ทรัพย์สมบัติอันยิ่งใหญ่นั้นก็พินาศสูญไปสิ้น” และนายเรือทุกคน คนที่โดยสารเรือ พวกลูกเรือ และคนทั้งหลายที่มีอาชีพทางทะเล ก็ได้ยืนอยู่แต่ห่างๆ
วว 18.19 และเขาทั้งหลายก็โปรยผงคลีลงบนศีรษะของตน พลางร้องไห้คร่ำครวญว่า “อนิจจาเอ๋ย อนิจจาเอ๋ย มหานครนั้น อันเป็นที่ซึ่งคนทั้งปวงที่มีเรือกำปั่นเดินทะเลได้กลายเป็นคนมั่งมีด้วยเหตุจากสิ่งของมีค่าของนครนั้น เพราะภายในชั่วโมงเดียวนครนั้นก็เป็นที่รกร้างไป”
วว 18.21 แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งที่มีฤทธิ์มาก ก็ได้ยกหินก้อนหนึ่งเหมือนหินโม่ใหญ่ทุ่มลงไปในทะเลแล้วว่า “บาบิโลนมหานครนั้นจะถูกทุ่มลงโดยแรงอย่างนี้แหละ และจะไม่มีใครเห็นนครนั้นอีกต่อไปเลย
วว 20.8 และมันจะออกไปล่อลวงบรรดาประชาชาติทั้งสี่ทิศของแผ่นดินโลก คือโกกและมาโกก ให้คนมาชุมนุมกันทำศึกสงคราม จำนวนคนเหล่านั้นมากมายดุจเม็ดทรายที่ทะเล
วว 20.13 ทะเลก็ส่งคืนคนทั้งหลายที่ตายในทะเล ความตายและนรกก็ส่งคืนคนทั้งหลายที่อยู่ในที่เหล่านั้น และคนทั้งหลายก็ถูกพิพากษาตามการกระทำของตนหมดทุกคน
วว 21.1 ข้าพเจ้าได้เห็นท้องฟ้าใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ เพราะท้องฟ้าเดิมและแผ่นดินโลกเดิมนั้นหายไปหมดสิ้นแล้ว และทะเลก็ไม่มีอีกแล้ว

ทะเลทราย ( 13 )
สดด 78.40 เขายั่วพระองค์ในถิ่นทุรกันดารบ่อยสักเท่าใด และทำให้พระองค์โทมนัสในทะเลทราย
สดด 102.6 ข้าพระองค์เป็นเหมือนนกกระทุงที่ในถิ่นทุรกันดาร ดุจนกเค้าแมวแห่งทะเลทราย
สดด 106.14 แต่ในถิ่นทุรกันดารนั้นท่านมีความอยากอย่างรุนแรง และได้ทดลองพระเจ้าในทะเลทราย
อสย 35.1 ถิ่นทุรกันดารและที่แห้งแล้งจะยินดีเพื่อเขาทั้งหลาย ทะเลทรายจะเปรมปรีดิ์และผลิดอกอย่างต้นดอกกุหลาบ
อสย 35.6 แล้วคนง่อยจะกระโดดได้อย่างกวาง และลิ้นของคนใบ้จะร้องเพลง เพราะน้ำจะพลุ่งขึ้นมาในถิ่นทุรกันดาร และลำธารจะพลุ่งขึ้นในทะเลทราย
อสย 40.3 เสียงผู้ร้องในถิ่นทุรกันดารว่า “จงเตรียมมรรคาแห่งพระเยโฮวาห์ จงทำทางหลวงสำหรับพระเจ้าของเราให้ตรงไปในทะเลทราย
อสย 41.19 ในถิ่นทุรกันดารเราจะปลูกต้นสนสีดาร์ ต้นกระถินเทศ ต้นน้ำมันเขียว และต้นมะกอกเทศ ในทะเลทรายเราจะวางต้นสนสามใบ ทั้งต้นสนเขาและต้นไม้ที่เขียวชะอุ่มตลอดปีด้วยกัน
อสย 48.21 เมื่อพระองค์ทรงนำเขาทั้งหลายไปทางทะเลทราย เขาก็มิได้กระหาย พระองค์ทรงกระทำให้น้ำไหลจากศิลาเพื่อเขา พระองค์ทรงผ่าหินและน้ำก็ทะลักออกมา
อสย 51.3 เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงเล้าโลมศิโยน พระองค์จะทรงเล้าโลมที่ทิ้งร้างทั้งสิ้นของเธอ และจะทำถิ่นทุรกันดารของเธอเหมือนสวนเอเดน และทะเลทรายของเธอเหมือนอุทยานของพระเยโฮวาห์ จะพบความชื่นบานและความยินดีในเธอ ทั้งการโมทนาและเสียงเพลง
ยรม 2.6 เขาทั้งหลายมิได้กล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ประทับที่ไหน ผู้ได้พาเราขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ ผู้ได้นำเราอยู่ในป่าถิ่นทุรกันดาร ในแดนทะเลทรายมีหลุม ในแดนที่กันดารน้ำและมีเงามัจจุราช ในแผ่นดินที่ไม่มีผู้ใดผ่านไปได้ และไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่ที่นั่น’
ยรม 17.6 เขาจะเป็นเหมือนพุ่มไม้ที่อยู่ในทะเลทราย และจะไม่เห็นความดีอันใดมาถึงเลย เขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินที่แตกระแหงที่ในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีคนอาศัย
ยรม 50.12 มารดาของเจ้าจะละอายอย่างอดสู และนางที่คลอดเจ้าจะต้องอับอาย ดูเถิด ที่รั้งท้ายแห่งบรรดาประชาชาติจะเป็นถิ่นทุรกันดาร ที่แห้งแล้งและทะเลทราย
อสค 47.8 และท่านพูดกับข้าพเจ้าว่า “น้ำนี้ไหลตรงไปทางท้องถิ่นตะวันออก และไหลลงไปถึงทะเลทราย แล้วลงไปถึงทะเล และเมื่อน้ำไหลออกมานั้นไปถึงน้ำทะเล น้ำนั้นก็กลับจืดดี

ทะเลสาบ ( 5 )
ลก 5.1 ต่อมาครั้นเมื่อประชาชนกำลังเบียดเสียดพระองค์เพื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า พระองค์ทรงยืนอยู่ที่ฝั่งทะเลสาบเยนเนซาเรท
ลก 5.2 และพระองค์ทอดพระเนตรเห็นเรือสองลำจอดอยู่ริมฝั่งทะเลสาบนั้น แต่ชาวประมงขึ้นจากเรือแล้วกำลังซักอวนอยู่
ลก 8.22 อยู่มาวันหนึ่งพระองค์เสด็จลงเรือกับเหล่าสาวกของพระองค์ แล้วพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “ให้เราข้ามทะเลสาบไปฟากข้างโน้น” เขาก็ถอยเรือออกไป
ลก 8.23 เมื่อกำลังแล่นไปพระองค์ทรงบรรทมหลับ และบังเกิดพายุกล้ากลางทะเลสาบ น้ำเข้าเรืออยู่น่ากลัวจะมีอันตราย
ลก 8.33 ผีเหล่านั้นจึงออกมาจากคนนั้น แล้วเข้าอยู่ในตัวสุกร สุกรทั้งฝูงก็วิ่งพุ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเลสาบสำลักน้ำตาย

ทะเลาะ ( 6 )
ปฐก 26.20 คนเลี้ยงสัตว์ของเมืองเก-ราร์ก็มาทะเลาะกับคนเลี้ยงสัตว์ของอิสอัคอ้างว่า “น้ำนั้นเป็นของเรา” ท่านจึงเรียกชื่อบ่อนั้นว่า เอเสก เพราะเขาทั้งหลายมาทะเลาะกับท่าน
ปฐก 26.21 แล้วพวกเขาก็ขุดบ่อน้ำอีกบ่อหนึ่ง และทะเลาะกันเรื่องบ่อนั้นด้วย ท่านจึงเรียกชื่อบ่อนั้นว่า สิตนาห์
ปฐก 26.22 ท่านย้ายจากที่นั่นไปขุดอีกบ่อหนึ่ง แล้วเขาก็มิได้ทะเลาะกันเรื่องบ่อนั้น ท่านจึงเรียกชื่อบ่อนั้นว่า เรโหโบท ท่านกล่าวว่า “เพราะบัดนี้พระเยโฮวาห์ทรงประทานที่อยู่แก่เรา และเราจะทวีมากขึ้นในแผ่นดินนี้”
ลนต 24.10 ครั้งนั้นมีชายคนหนึ่งเป็นบุตรชายของหญิงคนอิสราเอล ซึ่งบิดาเป็นชาวอียิปต์ ออกไปท่ามกลางคนอิสราเอล และบุตรชายของหญิงอิสราเอลทะเลาะกับชายอิสราเอลคนหนึ่งในค่าย
ยก 4.2 ท่านทั้งหลายอยากได้ แต่ไม่ได้ ท่านก็ฆ่ากัน ท่านโลภแต่ไม่ได้ ท่านก็ทะเลาะและทำสงครามกัน ที่ท่านไม่มีเพราะท่านไม่ได้ขอ

ทะเลาะวิวาท ( 4 )
สดด 31.20 พระองค์ทรงซ่อนเขาไว้ในความลึกลับแห่งพระพักตร์พระองค์ให้พ้นจากการปองร้ายของมนุษย์ พระองค์ทรงยึดเขาไว้อย่างลึกลับในที่กำบังของพระองค์ให้พ้นจากลิ้นที่ทะเลาะวิวาท
สภษ 26.21 ถ่านเป็นเชื้อเพลิง และฟืนเป็นเชื้อไฟฉันใด คนที่มักทะเลาะวิวาทก็เป็นเชื้อการวิวาทฉันนั้น
มธ 12.19 ท่านจะไม่ทะเลาะวิวาท และไม่ร้องเสียงดัง ไม่มีใครได้ยินเสียงของท่านตามถนน
รม 16.17 พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าจึงขอวิงวอนท่าน ให้สังเกตดูคนเหล่านั้นที่ก่อเหตุทะเลาะวิวาทกันและทำให้คนอื่นหลงไป ซึ่งเป็นการผิดคำสอนที่ท่านทั้งหลายได้เรียนมา จงเมินหน้าจากคนเหล่านั้น

ทักท้วง ( 3 )
พบญ 9.14 ขออย่าทักท้วงเรา ให้เราทำลายเขา และลบชื่อของเขาเสียจากใต้ฟ้า และเราจะตั้งเจ้าให้เป็นประชาชาติที่มีกำลังกว่าและใหญ่กว่าเขา’
1ซมอ 8.9 เหตุฉะนั้นบัดนี้จงฟังเสียงของเขา ขอแต่จงคอยทักท้วงเขา และสำแดงให้ทราบถึงวิธีการของกษัตริย์ผู้ที่จะครอบครองเขาทั้งหลาย”
สดด 81.8 โอ ประชาชนของเราเอ๋ย จงฟัง แล้วเราจะทักท้วงเจ้า โอ อิสราเอลเอ๋ย ถ้าเจ้าจะฟังเรา

ทักทาย ( 7 )
1ซมอ 17.22 ดาวิดก็มอบสัมภาระไว้กับผู้ดูแลกองสัมภาระ และวิ่งไปที่แนวรบไปทักทายพี่ชายของตน
มธ 5.47 ถ้าท่านทักทายแต่พี่น้องของตนฝ่ายเดียว ท่านได้กระทำอะไรเป็นพิเศษยิ่งกว่าคนทั้งปวงเล่า ถึงพวกเก็บภาษีก็กระทำอย่างนั้นมิใช่หรือ
ลก 1.40 แล้วเข้าไปในเรือนของเศคาริยาห์ทักทายปราศรัยนางเอลีซาเบธ
1คร 16.20 พี่น้องทุกคนฝากความคิดถึงมายังท่าน ท่านจงทักทายปราศรัยกันด้วยธรรมเนียมจุบอันบริสุทธิ์
2คร 13.12 จงทักทายปราศรัยกันด้วยธรรมเนียมจุบอันบริสุทธิ์
1ธส 5.26 จงทักทายปราศรัยพวกพี่น้องด้วยธรรมเนียมจุบอันบริสุทธิ์
1ปต 5.14 จงทักทายกันด้วยธรรมเนียมจุบอันแสดงความรักต่อกัน ขอสันติสุขดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายที่อยู่ในพระเยซูคริสต์ เอเมน

ทั่ง ( 1 )
อสย 41.7 ช่างไม้ก็หนุนใจช่างทอง ผู้ที่ทำให้เรียบด้วยค้อนก็หนุนใจผู้ที่ตีทั่งว่า “พร้อมแล้วสำหรับการบัดกรี” และเขาก็เอาตะปูตรึงไว้เพื่อไม่ให้หวั่นไหว

ทั้ง ( 1139 )
ปฐก 1.26; ปฐก 3.15; ปฐก 6.7; ปฐก 6.14; ปฐก 6.18; ปฐก 6.19; ปฐก 7.2; ปฐก 7.3; ปฐก 7.7; ปฐก 7.9; ปฐก 7.13; ปฐก 7.16; ปฐก 7.21; ปฐก 7.23; ปฐก 8.16; ปฐก 8.17; ปฐก 9.10; ปฐก 14.15; ปฐก 14.16; ปฐก 15.19; ปฐก 18.26; ปฐก 18.28; ปฐก 19.4; ปฐก 19.30; ปฐก 20.7; ปฐก 21.26; ปฐก 22.23; ปฐก 24.25; ปฐก 27.28; ปฐก 27.37; ปฐก 30.32; ปฐก 31.15; ปฐก 31.43; ปฐก 31.44; ปฐก 32.11; ปฐก 35.6; ปฐก 38.18; ปฐก 38.22; ปฐก 39.5; ปฐก 41.10; ปฐก 41.11; ปฐก 41.48; ปฐก 43.8; ปฐก 43.18; ปฐก 44.16; ปฐก 45.10; ปฐก 46.6; ปฐก 46.8; ปฐก 46.34; ปฐก 47.3; ปฐก 47.19; ปฐก 48.11; ปฐก 49.23; ปฐก 49.28; ปฐก 50.14; ปฐก 50.21; ปฐก 50.22; อพย 1.1; อพย 1.6; อพย 2.19; อพย 3.9; อพย 3.18; อพย 4.9; อพย 4.10; อพย 5.2; อพย 5.14; อพย 8.3; อพย 9.9; อพย 9.10; อพย 9.25; อพย 9.34; อพย 10.9; อพย 10.13; อพย 11.3; อพย 11.5; อพย 12.9; อพย 12.12; อพย 12.29; อพย 12.30; อพย 12.31; อพย 13.15; อพย 13.21; อพย 14.9; อพย 14.22; อพย 14.23; อพย 14.26; อพย 14.29; อพย 16.12; อพย 17.3; อพย 17.14; อพย 18.8; อพย 18.18; อพย 23.3; อพย 24.4; อพย 25.11; อพย 25.12; อพย 25.26; อพย 25.31; อพย 25.33; อพย 25.34; อพย 25.35; อพย 26.8; อพย 26.13; อพย 27.2; อพย 27.4; อพย 28.1; อพย 29.9; อพย 29.18; อพย 30.3; อพย 30.28; อพย 32.15; อพย 33.16; อพย 34.3; อพย 35.22; อพย 35.25; อพย 35.29; อพย 36.15; อพย 37.2; อพย 37.3; อพย 37.13; อพย 37.17; อพย 37.19; อพย 37.20; อพย 37.21; อพย 37.26; อพย 38.2; อพย 38.5; อพย 39.33; อพย 40.11; ลนต 1.12; ลนต 4.12; ลนต 8.21; ลนต 8.35; ลนต 10.5; ลนต 10.14; ลนต 16.29; ลนต 20.10; ลนต 20.14; ลนต 21.22; ลนต 23.37; ลนต 25.45; ลนต 25.54; ลนต 27.10; ลนต 27.33; กดว 1.44; กดว 3.13; กดว 3.26; กดว 3.31; กดว 3.36; กดว 5.3; กดว 5.7; กดว 8.2; กดว 8.7; กดว 8.17; กดว 9.14; กดว 11.4; กดว 11.5; กดว 11.32; กดว 12.4; กดว 16.16; กดว 16.35; กดว 18.1; กดว 18.7; กดว 18.20; กดว 18.31; กดว 20.4; กดว 20.8; กดว 21.29; กดว 21.33; กดว 21.34; กดว 21.35; กดว 22.3; กดว 23.4; กดว 23.25; กดว 25.8; กดว 27.21; กดว 28.24; กดว 30.8; กดว 31.6; กดว 31.8; กดว 31.11; กดว 31.26; กดว 31.28; กดว 31.47; กดว 32.33; กดว 34.13; กดว 35.15; พบญ 2.20; พบญ 2.32; พบญ 2.35; พบญ 3.3; พบญ 3.17; พบญ 6.2; พบญ 6.22; พบญ 7.13; พบญ 7.19; พบญ 9.1; พบญ 11.6; พบญ 12.6; พบญ 12.7; พบญ 12.11; พบญ 12.12; พบญ 12.15; พบญ 12.18; พบญ 12.22; พบญ 12.27; พบญ 13.15; พบญ 14.26; พบญ 15.22; พบญ 16.11; พบญ 16.14; พบญ 17.20; พบญ 18.5; พบญ 21.15; พบญ 22.9; พบญ 22.12; พบญ 24.21; พบญ 28.51; พบญ 28.66; พบญ 29.3; พบญ 29.11; พบญ 30.2; พบญ 31.12; พบญ 32.25; พบญ 32.43; พบญ 32.44; พบญ 33.13; พบญ 34.2; พบญ 34.3; ยชว 1.2; ยชว 1.8; ยชว 1.15; ยชว 3.1; ยชว 6.2; ยชว 6.18; ยชว 6.21; ยชว 6.24; ยชว 7.6; ยชว 7.15; ยชว 7.24; ยชว 8.14; ยชว 8.25; ยชว 8.33; ยชว 10.5; ยชว 10.7; ยชว 10.14; ยชว 10.16; ยชว 10.17; ยชว 10.22; ยชว 10.23; ยชว 10.26; ยชว 10.28; ยชว 10.40; ยชว 11.14; ยชว 13.17; ยชว 13.21; ยชว 15.14; ยชว 17.11; ยชว 19.23; ยชว 19.31; ยชว 19.39; ยชว 19.48; ยชว 21.2; ยชว 23.2; วนฉ 1.20; วนฉ 3.3; วนฉ 3.22; วนฉ 5.10; วนฉ 6.5; วนฉ 7.20; วนฉ 7.22; วนฉ 8.4; วนฉ 8.22; วนฉ 8.26; วนฉ 9.2; วนฉ 9.5; วนฉ 9.18; วนฉ 9.32; วนฉ 9.45; วนฉ 9.48; วนฉ 9.49; วนฉ 9.51; วนฉ 10.9; วนฉ 10.12; วนฉ 15.5; วนฉ 16.13; วนฉ 16.14; วนฉ 18.7; วนฉ 18.8; วนฉ 18.14; วนฉ 18.16; วนฉ 18.17; วนฉ 18.21; วนฉ 18.30; วนฉ 19.19; วนฉ 20.1; วนฉ 20.40; วนฉ 20.48; วนฉ 21.10; วนฉ 21.22; 1ซมอ 5.6; 1ซมอ 5.9; 1ซมอ 6.5; 1ซมอ 6.16; 1ซมอ 6.18; 1ซมอ 7.9; 1ซมอ 9.26; 1ซมอ 12.25; 1ซมอ 14.36; 1ซมอ 15.3; 1ซมอ 16.10; 1ซมอ 17.14; 1ซมอ 17.16; 1ซมอ 17.46; 1ซมอ 19.15; 1ซมอ 20.6; 1ซมอ 20.27; 1ซมอ 22.13; 1ซมอ 22.16; 1ซมอ 22.19; 1ซมอ 25.16; 1ซมอ 27.2; 1ซมอ 27.3; 1ซมอ 30.2; 1ซมอ 30.10; 1ซมอ 31.6; 1ซมอ 31.8; 1ซมอ 31.12; 2ซมอ 2.18; 2ซมอ 4.7; 2ซมอ 6.19; 2ซมอ 10.9; 2ซมอ 15.22; 2ซมอ 15.25; 2ซมอ 19.5; 2ซมอ 20.3; 2ซมอ 21.4; 2ซมอ 21.9; 2ซมอ 21.22; 2ซมอ 23.17; 2ซมอ 23.18; 1พกษ 1.25; 1พกษ 3.13; 1พกษ 4.28; 1พกษ 4.29; 1พกษ 4.33; 1พกษ 6.5; 1พกษ 6.22; 1พกษ 6.29; 1พกษ 6.30; 1พกษ 7.4; 1พกษ 7.5; 1พกษ 7.7; 1พกษ 7.9; 1พกษ 7.12; 1พกษ 7.30; 1พกษ 7.32; 1พกษ 7.33; 1พกษ 7.34; 1พกษ 7.38; 1พกษ 8.29; 1พกษ 8.59; 1พกษ 9.18; 1พกษ 9.19; 1พกษ 10.5; 1พกษ 10.10; 1พกษ 10.24; 1พกษ 14.10; 1พกษ 15.23; 1พกษ 16.7; 1พกษ 18.19; 1พกษ 20.1; 1พกษ 20.6; 1พกษ 20.7; 1พกษ 20.16; 1พกษ 21.21; 1พกษ 22.31; 2พกษ 1.10; 2พกษ 1.12; 2พกษ 3.9; 2พกษ 3.13; 2พกษ 3.17; 2พกษ 5.15; 2พกษ 8.1; 2พกษ 8.2; 2พกษ 9.8; 2พกษ 10.19; 2พกษ 12.12; 2พกษ 14.10; 2พกษ 14.15; 2พกษ 19.23; 2พกษ 22.6; 2พกษ 23.2; 2พกษ 23.5; 2พกษ 24.14; 2พกษ 24.15; 2พกษ 25.4; 2พกษ 25.15; 2พกษ 25.23; 2พกษ 25.26; 1พศด 2.3; 1พศด 2.55; 1พศด 3.4; 1พศด 9.24; 1พศด 9.26; 1พศด 9.33; 1พศด 10.6; 1พศด 10.8; 1พศด 11.12; 1พศด 11.15; 1พศด 11.18; 1พศด 11.20; 1พศด 14.1; 1พศด 15.12; 1พศด 15.27; 1พศด 16.3; 1พศด 16.38; 1พศด 22.3; 1พศด 23.10; 1พศด 23.13; 1พศด 23.31; 1พศด 25.8; 1พศด 26.13; 1พศด 28.15; 1พศด 28.18; 1พศด 28.21; 1พศด 29.6; 1พศด 29.12; 1พศด 29.24; 1พศด 29.28; 2พศด 1.2; 2พศด 1.11; 2พศด 2.4; 2พศด 2.7; 2พศด 5.12; 2พศด 6.20; 2พศด 6.41; 2พศด 7.6; 2พศด 7.22; 2พศด 9.4; 2พศด 9.9; 2พศด 9.11; 2พศด 13.10; 2พศด 13.11; 2พศด 17.5; 2พศด 20.25; 2พศด 21.4; 2พศด 21.17; 2พศด 23.2; 2พศด 23.8; 2พศด 24.12; 2พศด 24.14; 2พศด 25.19; 2พศด 25.24; 2พศด 26.10; 2พศด 28.18; 2พศด 28.23; 2พศด 29.18; 2พศด 30.2; 2พศด 31.12; 2พศด 31.15; 2พศด 31.18; 2พศด 31.20; 2พศด 32.26; 2พศด 32.28; 2พศด 32.29; 2พศด 34.3; 2พศด 34.30; 2พศด 35.18; 2พศด 36.18; อสร 1.5; อสร 6.9; อสร 7.14; อสร 8.19; อสร 9.3; อสร 9.7; อสร 10.1; นหม 1.6; นหม 2.18; นหม 3.12; นหม 4.9; นหม 5.2; นหม 6.14; นหม 7.67; นหม 8.2; นหม 10.28; นหม 12.22; นหม 12.29; นหม 12.40; นหม 12.45; นหม 13.9; นหม 13.15; อสธ 1.4; อสธ 1.5; อสธ 1.6; อสธ 1.10; อสธ 1.14; อสธ 3.13; อสธ 7.4; อสธ 8.11; อสธ 9.10; อสธ 9.12; อสธ 9.13; อสธ 9.14; อสธ 9.20; โยบ 1.4; โยบ 1.19; โยบ 2.11; โยบ 3.3; โยบ 3.26; โยบ 9.22; โยบ 12.10; โยบ 12.16; โยบ 19.2; โยบ 32.1; โยบ 32.3; โยบ 32.5; โยบ 34.13; โยบ 39.25; โยบ 39.27; สดด 1.2; สดด 2.8; สดด 6.3; สดด 6.6; สดด 8.1; สดด 8.7; สดด 8.8; สดด 8.9; สดด 13.3; สดด 16.10; สดด 24.1; สดด 31.9; สดด 42.3; สดด 44.8; สดด 49.2; สดด 50.10; สดด 51.19; สดด 55.10; สดด 55.17; สดด 58.9; สดด 60.1; สดด 69.19; สดด 69.31; สดด 69.34; สดด 71.23; สดด 75.8; สดด 76.3; สดด 76.6; สดด 78.49; สดด 81.2; สดด 88.1; สดด 89.29; สดด 102.22; สดด 104.25; สดด 106.6; สดด 115.13; สดด 115.14; สดด 119.3; สดด 119.130; สดด 129.8; สดด 132.8; สดด 135.8; สดด 135.17; สดด 139.5; สดด 148.4; สดด 148.12; สภษ 1.5; สภษ 1.6; สภษ 1.12; สภษ 8.18; สภษ 8.26; สภษ 15.12; สภษ 16.1; สภษ 26.10; สภษ 27.27; สภษ 30.3; ปญจ 4.15; ปญจ 8.5; ปญจ 8.6; ปญจ 9.6; พซม 4.13; พซม 4.14; พซม 5.16; พซม 6.9; พซม 7.13; อสย 3.7; อสย 7.3; อสย 7.20; อสย 9.14; อสย 9.18; อสย 10.18; อสย 16.8; อสย 19.9; อสย 20.4; อสย 27.3; อสย 28.19; อสย 29.14; อสย 31.3; อสย 34.1; อสย 34.10; อสย 35.2; อสย 37.24; อสย 38.12; อสย 38.13; อสย 41.19; อสย 42.10; อสย 42.11; อสย 44.9; อสย 45.4; อสย 47.9; อสย 51.3; อสย 51.14; อสย 55.8; อสย 56.9; อสย 60.11; อสย 65.7; ยรม 2.26; ยรม 3.25; ยรม 4.9; ยรม 6.11; ยรม 6.12; ยรม 6.21; ยรม 8.16; ยรม 9.1; ยรม 9.10; ยรม 10.8; ยรม 11.20; ยรม 14.16; ยรม 14.17; ยรม 14.18; ยรม 15.17; ยรม 16.5; ยรม 16.6; ยรม 16.13; ยรม 17.25; ยรม 20.6; ยรม 20.12; ยรม 21.6; ยรม 22.2; ยรม 22.4; ยรม 23.11; ยรม 23.39; ยรม 24.1; ยรม 24.8; ยรม 25.14; ยรม 25.18; ยรม 25.26; ยรม 27.5; ยรม 27.15; ยรม 29.32; ยรม 30.10; ยรม 31.13; ยรม 31.24; ยรม 32.11; ยรม 32.14; ยรม 32.29; ยรม 32.32; ยรม 34.9; ยรม 34.10; ยรม 35.6; ยรม 35.8; ยรม 36.19; ยรม 38.4; ยรม 39.9; ยรม 40.8; ยรม 41.2; ยรม 43.6; ยรม 44.7; ยรม 44.17; ยรม 44.20; ยรม 44.21; ยรม 47.2; ยรม 48.24; ยรม 49.16; ยรม 49.29; ยรม 49.36; ยรม 50.3; ยรม 51.12; ยรม 52.18; ยรม 52.19; ยรม 52.22; พคค 1.13; พคค 2.6; พคค 2.15; พคค 2.18; พคค 3.38; พคค 3.47; อสค 1.8; อสค 1.10; อสค 1.16; อสค 1.18; อสค 2.3; อสค 2.10; อสค 4.16; อสค 7.2; อสค 9.6; อสค 10.10; อสค 10.11; อสค 10.12; อสค 10.22; อสค 11.15; อสค 14.14; อสค 14.16; อสค 14.18; อสค 14.20; อสค 14.21; อสค 16.7; อสค 16.53; อสค 16.61; อสค 20.8; อสค 20.38; อสค 21.3; อสค 21.4; อสค 23.23; อสค 24.25; อสค 26.17; อสค 29.5; อสค 30.22; อสค 32.4; อสค 32.18; อสค 32.24; อสค 32.26; อสค 32.32; อสค 36.11; อสค 37.9; อสค 38.4; อสค 38.9; อสค 38.15; อสค 38.22; อสค 39.4; อสค 39.20; อสค 39.26; อสค 40.10; อสค 40.16; อสค 40.19; อสค 41.14; อสค 41.16; อสค 41.22; อสค 41.26; อสค 42.20; อสค 43.20; อสค 45.25; อสค 46.21; อสค 46.22; อสค 46.23; อสค 47.13; ดนล 1.3; ดนล 1.17; ดนล 3.21; ดนล 3.23; ดนล 5.2; ดนล 5.3; ดนล 6.7; ดนล 6.24; ดนล 7.2; ดนล 7.17; ดนล 7.23; ดนล 8.8; ดนล 8.13; ดนล 9.3; ดนล 9.6; ดนล 9.7; ดนล 9.11; ดนล 9.18; ดนล 9.24; ดนล 11.4; ดนล 11.6; ฮชย 2.5; ฮชย 2.11; ฮชย 3.4; ฮชย 4.3; ฮชย 7.1; ยอล 1.6; อมส 1.15; อมส 3.1; อมส 4.10; ยนา 3.8; มคา 3.8; มคา 6.2; นฮม 1.5; นฮม 3.9; ฮบก 1.3; ฮบก 2.20; ศฟย 1.3; ศฟย 1.14; ศฟย 2.11; ศฟย 2.14; ศคย 1.11; ศคย 2.6; ศคย 4.10; ศคย 5.4; ศคย 8.10; ศคย 12.2; ศคย 13.8; มลค 2.12; มลค 3.9; มลค 4.4; มธ 2.3; มธ 4.8; มธ 5.19; มธ 5.29; มธ 5.30; มธ 6.22; มธ 6.23; มธ 7.3; มธ 7.4; มธ 7.5; มธ 8.32; มธ 8.34; มธ 9.17; มธ 10.28; มธ 11.19; มธ 12.22; มธ 12.32; มธ 13.52; มธ 16.26; มธ 18.25; มธ 21.10; มธ 21.12; มธ 21.15; มธ 22.10; มธ 22.28; มธ 24.7; มธ 24.10; มธ 24.31; มธ 24.51; มธ 25.27; มธ 27.25; มธ 27.27; มธ 27.45; มธ 28.8; มก 1.33; มก 2.25; มก 3.7; มก 4.24; มก 4.31; มก 5.5; มก 5.13; มก 5.14; มก 5.15; มก 8.36; มก 10.30; มก 11.15; มก 12.22; มก 12.23; มก 13.8; มก 13.27; มก 15.16; มก 15.33; มก 15.43; มก 16.7; ลก 2.1; ลก 2.37; ลก 5.12; ลก 5.19; ลก 5.36; ลก 6.3; ลก 6.4; ลก 6.41; ลก 6.42; ลก 7.34; ลก 8.33; ลก 8.34; ลก 8.39; ลก 9.25; ลก 9.36; ลก 11.7; ลก 11.34; ลก 12.46; ลก 14.26; ลก 16.20; ลก 17.4; ลก 18.7; ลก 20.31; ลก 20.33; ลก 21.11; ลก 23.27; ลก 23.44; ลก 23.55; ยน 4.36; ยน 9.37; ยน 11.50; ยน 13.9; ยน 13.10; ยน 15.24; ยน 18.20; ยน 21.25; กจ 1.8; กจ 1.13; กจ 2.10; กจ 2.27; กจ 2.31; กจ 2.36; กจ 2.47; กจ 3.17; กจ 4.6; กจ 4.27; กจ 6.2; กจ 6.6; กจ 6.9; กจ 7.10; กจ 7.35; กจ 8.10; กจ 8.12; กจ 8.38; กจ 9.24; กจ 10.2; กจ 10.11; กจ 10.42; กจ 11.5; กจ 11.12; กจ 11.14; กจ 13.44; กจ 13.50; กจ 14.5; กจ 16.15; กจ 16.31; กจ 16.34; กจ 17.2; กจ 17.12; กจ 17.16; กจ 18.4; กจ 18.8; กจ 19.10; กจ 19.16; กจ 19.17; กจ 19.27; กจ 19.29; กจ 20.21; กจ 20.31; กจ 21.5; กจ 21.30; กจ 21.31; กจ 22.4; กจ 24.15; กจ 25.24; กจ 26.7; กจ 28.31; รม 1.14; รม 3.9; รม 4.13; รม 9.5; รม 11.12; รม 11.15; รม 11.16; รม 11.22; รม 13.9; รม 14.9; รม 16.7; 1คร 1.24; 1คร 1.28; 1คร 4.9; 1คร 4.11; 1คร 5.6; 1คร 6.13; 1คร 7.34; 1คร 12.17; 1คร 14.23; 1คร 15.14; 1คร 16.9; 2คร 9.8; 2คร 12.2; 2คร 12.3; กท 3.1; กท 5.9; กท 6.3; อฟ 5.4; อฟ 6.11; อฟ 6.13; ฟป 1.1; ฟป 2.13; ฟป 4.12; คส 1.16; 1ธส 2.9; 1ธส 3.10; 1ธส 5.23; 2ธส 3.8; 1ทธ 1.4; 1ทธ 1.7; 1ทธ 4.2; 1ทธ 4.12; 1ทธ 4.16; 1ทธ 5.5; 2ทธ 1.3; 2ทธ 3.13; 2ทธ 4.2; ทต 1.11; ฟม 1.11; ฟม 1.16; ฮบ 2.11; ฮบ 2.13; ฮบ 6.19; ฮบ 9.19; ฮบ 12.26; ยก 3.2; ยก 3.3; ยก 3.6; ยก 3.7; ยก 3.12; 1ปต 2.18; 1ปต 4.5; 2ปต 3.18; 1ยน 2.8; 1ยน 5.7; 1ยน 5.8; 2ยน 1.9; ยด 1.12; ยด 1.25; วว 1.4; วว 1.11; วว 1.13; วว 1.19; วว 1.20; วว 2.1; วว 3.1; วว 3.10; วว 4.5; วว 4.6; วว 4.8; วว 4.10; วว 5.1; วว 5.5; วว 5.6; วว 5.8; วว 5.13; วว 5.14; วว 6.6; วว 7.1; วว 7.2; วว 7.11; วว 7.15; วว 8.2; วว 8.6; วว 8.13; วว 9.13; วว 9.14; วว 9.15; วว 10.3; วว 10.4; วว 10.5; วว 10.8; วว 11.18; วว 12.9; วว 12.10; วว 13.1; วว 13.3; วว 13.15; วว 13.16; วว 14.3; วว 14.11; วว 15.6; วว 15.7; วว 15.8; วว 16.1; วว 17.3; วว 17.9; วว 17.12; วว 19.4; วว 19.5; วว 19.18; วว 20.8; วว 20.10; วว 20.12; วว 21.9; วว 21.21

ทั้งคู่ ( 3 )
กดว 25.8 ติดตามชายอิสราเอลคนนั้นเข้าไปในเต็นท์ และแทงทะลุเขาทั้งคู่ ทั้งชายอิสราเอลและหญิงคนนั้น ท้องของนางก็ทะลุ แล้วภัยพิบัติในคนอิสราเอลก็สงบ
อสย 8.14 แล้วพระองค์จะเป็นสถานบริสุทธิ์ แต่เป็นศิลาที่ทำให้สะดุด และเป็นก้อนหินที่ทำให้ขัดเคืองใจของวงศ์วานทั้งคู่ของอิสราเอล เป็นกับและเป็นบ่วงดักชาวเยรูซาเล็ม
อสย 9.21 มนัสเสห์กินเอฟราอิม เอฟราอิมกินมนัสเสห์ และทั้งคู่ก็สู้กับยูดาห์ ถึงกระนั้นก็ดีพระพิโรธของพระองค์ก็ยังมิได้หันกลับ และพระหัตถ์ของพระองค์ยังเหยียดออกอยู่

ทั้งที่ ( 19 )
ปฐก 17.27 บรรดาผู้ชายในบ้านของท่าน ทั้งที่เกิดในบ้านของท่านและซื้อมาด้วยเงินจากคนต่างด้าวก็เข้าสุหนัตพร้อมกับท่าน
อพย 7.19 พระเยโฮวาห์ตรัสสั่งโมเสสว่า “จงบอกอาโรนว่า ‘เอาไม้เท้าของท่านชี้ไปเหนือน้ำทั้งหลายแห่งอียิปต์ คือเหนือลำคลอง แม่น้ำ บึง และสระทั้งหมดของเขา เพื่อน้ำจะกลายเป็นเลือดและจะมีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์ ทั้งที่อยู่ในภาชนะไม้และภาชนะหิน’”
ลนต 13.53 และถ้าปุโรหิตนั้นตรวจดู และดูเถิด โรคนั้นมิได้ลามไปในเสื้อ ทั้งที่ด้ายเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือในสิ่งใดที่ทำด้วยหนังสัตว์
ลนต 13.58 ถ้าเสื้อทั้งที่ด้วยเส้นยืนหรือเส้นพุ่ง หรือสิ่งใดๆที่ทำด้วยหนังสัตว์ ซึ่งเมื่อซักแล้วโรคนั้นหมดไป ก็ให้ซักอีกเป็นครั้งที่สอง สะอาดได้แล้ว”
ลนต 26.17 เราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้เจ้า เจ้าจะล้มตายต่อหน้าศัตรูของเจ้าทั้งหลาย คนที่เกลียดชังเจ้าจะปกครองอยู่เหนือเจ้า เจ้าจะหลบหนีไปทั้งที่ไม่มีใครไล่ติดตาม
ลนต 26.36 ส่วนพวกเจ้าทั้งหลายที่ยังเหลืออยู่เราจะให้เขามีใจอ่อนแอในแผ่นดินของศัตรู จนเสียงใบไม้ไหวจะไล่ตามเขา และเขาจะหนีเหมือนคนหนีจากดาบ และเขาจะล้มลงทั้งที่ไม่มีคนไล่ติดตาม
ลนต 26.37 และเขาทั้งหลายจะล้มลงทับกันและกัน เหมือนคนหนีดาบทั้งที่ไม่มีคนตามมา และเจ้าจะไม่มีกำลังต่อต้านศัตรูของเจ้า
พบญ 6.22 และพระเยโฮวาห์ทรงสำแดงหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ทั้งที่ใหญ่โตและที่ร้ายเหนืออียิปต์และเหนือฟาโรห์ ตลอดจนทั้งราชวงศ์ของท่าน ต่อหน้าต่อตาเราทั้งหลาย
ยชว 17.16 คนโยเซฟพูดว่า “แดนเทือกเขานี้ไม่พอสำหรับพวกเรา บรรดาคนคานาอันซึ่งอยู่ในบริเวณหุบเขามีรถรบทำด้วยเหล็ก ทั้งที่อยู่ในเบธชานกับชนบทของเมืองนั้น กับที่อยู่ในหุบเขายิสเรเอล”
วนฉ 14.6 พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ก็ทรงสถิตกับแซมสันอย่างมาก ท่านจึงฉีกสิงโตออกอย่างคนฉีกลูกแพะ ทั้งที่ไม่มีอะไรในมือ แต่ท่านมิได้บอกให้บิดาหรือมารดาของท่านทราบว่าท่านได้ทำอะไรไป
1พกษ 20.4 และกษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงตอบไปว่า “โอ ข้าแต่กษัตริย์ เจ้านายของข้าพเจ้า ดังที่ท่านว่ามานั่นแหละ ข้าพเจ้าเป็นของท่าน ทั้งที่ข้าพเจ้ามีอยู่นั้นด้วย”
นหม 9.25 และเขาจึงเข้ายึดหัวเมืองที่มีป้อม และแผ่นดินอุดม และถือกรรมสิทธิ์เรือนซึ่งเต็มด้วยของดีทั้งปวง ทั้งที่ขังน้ำซึ่งสกัดไว้ สวนองุ่น สวนมะกอกเทศ และต้นผลไม้มากมาย เขาจึงได้กินอิ่มจนอ้วน และปีติยินดีในพระคุณยิ่งของพระองค์
สดด 73.20 โอ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เหมือนความฝันทั้งที่ตื่นอยู่ เมื่อพระองค์ทรงตื่นอยู่ พระองค์จะดูหมิ่นภาพของเขา
อสค 13.7 เจ้าได้เคยเห็นนิมิตเท็จ และเคยทำนายมุสามิใช่หรือ ในเมื่อเจ้ากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสว่า’ ทั้งที่เรามิได้พูดเลย”
อสค 13.22 เพราะเจ้าได้กระทำให้คนชอบธรรมท้อใจด้วยการมุสา ทั้งที่เราไม่ได้กระทำให้เขาเศร้าใจเลย และเจ้าได้ทำให้มือของคนชั่วแข็งแรงขึ้น เพื่อมิให้เขาหันกลับจากทางชั่วของเขา โดยสัญญาว่าเขาจะได้ชีวิตรอด
ยน 11.48 ถ้าเราปล่อยเขาไว้อย่างนี้ คนทั้งปวงจะเชื่อถือเขา แล้วพวกโรมก็จะมาริบเอาทั้งที่และชนชาติของเราไป”
รม 4.11 และท่านได้เข้าสุหนัตเป็นเครื่องหมายสำคัญ เป็นตราแห่งความชอบธรรม ซึ่งเกิดโดยความเชื่อที่ท่านได้มีอยู่เมื่อท่านยังไม่ได้เข้าสุหนัต เพื่อท่านจะได้เป็นบิดาของคนทั้งปวงที่เชื่อ ทั้งที่เมื่อเขายังไม่ได้เข้าสุหนัต เพื่อจะถือว่าเป็นผู้ชอบธรรมด้วย
อฟ 1.10 ประสงค์ว่าเมื่อเวลากำหนดครบบริบูรณ์แล้ว พระองค์จะทรงรวบรวมทุกสิ่งทั้งที่อยู่ในสวรรค์และในแผ่นดินโลกไว้ในพระคริสต์
วว 6.15 แล้วกษัตริย์ทั้งหลายในโลก พวกคนใหญ่คนโต เศรษฐี นายทหารใหญ่ ผู้มีอำนาจ และทุกคนทั้งที่เป็นทาสและเป็นอิสระ ก็ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำและโขดหินตามภูเขา

ทั้งนั้น ( 17 )
ปฐก 31.39 ที่สัตว์ร้ายกัดฉีกกินเสีย ข้าพเจ้าก็มิได้นำมาให้ท่าน ข้าพเจ้าเองสู้ใช้ให้ ที่ถูกขโมยไปในเวลากลางวันหรือกลางคืน ท่านก็หักจากข้าพเจ้าทั้งนั้น
อพย 35.22 เขาจึงพากันมาทั้งชายและหญิง บรรดาผู้มีน้ำใจสมัครนำมาซึ่งเข็มกลัด ตุ้มหู แหวนตราและกำไล เป็นทองรูปพรรณทั้งนั้น คือทุกคนนำทองคำมาแกว่งไปแกว่งมาถวายพระเยโฮวาห์
ยชว 11.19 ไม่มีสักเมืองหนึ่งที่กระทำสันติภาพกับคนอิสราเอล นอกจากคนฮีไวต์ ซึ่งเป็นชาวเมืองกิเบโอน เขาต้องทำศึกสงครามตีมาทั้งนั้น
2พกษ 19.35 และอยู่มาในคืนนั้นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ได้ออกไป และได้ประหารคนในค่ายแห่งคนอัสซีเรียเสียหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันคน และเมื่อคนลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด ดูเถิด พวกเหล่านั้นเป็นศพทั้งนั้น
สดด 116.11 ข้าพเจ้ากล่าวด้วยความเร่งร้อนว่า “คนเรานี้เป็นคนโกหกทั้งนั้น”
พซม 4.7 ที่รักของฉันเอ๋ย เธอช่างงามสะพรั่งไปทั้งนั้น ในตัวเธอจะหาตำหนิสักนิดก็ไม่มี
อสย 37.36 ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์จึงได้ออกไป และได้ประหารคนในค่ายแห่งคนอัสซีเรียเสียหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันคน และเมื่อคนลุกขึ้นในเวลาเช้ามืด ดูเถิด พวกเหล่านั้นเป็นศพทั้งนั้น
ยรม 2.21 แต่เราได้ปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นอย่างดี เป็นพันธุ์แท้ทั้งนั้น แล้วทำไมเจ้าเสื่อมทรามลงจนกลายเป็นเถาแปลกไปได้”
ยรม 6.28 เขาทั้งหลายมักกบฏอย่างดื้อด้านทั้งสิ้น เที่ยวนินทาเขาไป เขาทั้งหลายเป็นทองสัมฤทธิ์ และเป็นเหล็ก เขาทุกคนประพฤติเลวทรามทั้งนั้น
ยรม 10.9 เครื่องเงินทุบนั้นเขาเอามาจากทารชิช และเอาทองคำมาจากเมืองอุฟาส เป็นผลงานของช่างฝีมือ และเป็นผลน้ำมือของช่างทอง เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นสีครามและสีม่วง เป็นผลงานของคนชำนาญทั้งนั้น
อสค 10.14 มีหน้าสี่หน้าทั้งนั้น หน้าแรกเป็นหน้าเครูบ หน้าที่สองเป็นหน้ามนุษย์ และหน้าที่สามเป็นหน้าสิงโต และที่สี่เป็นหน้านกอินทรี
ฮชย 13.2 เดี๋ยวนี้เขายิ่งทำบาปมากขึ้น และสร้างรูปหล่อไว้สำหรับตัวเป็นรูปเคารพที่สร้างด้วยเงินตามความคิดของเขาเอง เป็นงานของช่างที่สร้างขึ้นทั้งนั้น เขากล่าวว่า “สำหรับคนที่ถวายสัตวบูชาแด่สิ่งเหล่านี้ จงให้เขาจุบรูปลูกวัว”
มก 7.37 พวกเขาก็ประหลาดใจเหลือเกิน พูดกันว่า “พระองค์ทรงกระทำล้วนแต่ดีทั้งนั้น ทรงกระทำคนหูหนวกให้ได้ยิน คนใบ้ให้พูดได้”
ยน 9.34 เขาทั้งหลายตอบคนนั้นว่า “แกเกิดมาในการบาปทั้งนั้น และแกจะมาสอนเราหรือ” แล้วเขาจึงไล่คนนั้นเสีย
กจ 23.8 ด้วยพวกสะดูสีถือว่า การที่เป็นขึ้นมาจากความตายนั้นไม่มีและทูตสวรรค์หรือวิญญาณก็ไม่มี แต่พวกฟาริสีถือว่ามีทั้งนั้น
รม 14.2 คนหนึ่งถือว่าจะกินอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่อีกคนหนึ่งที่ยังอ่อนในความเชื่ออยู่ก็กินแต่ผักเท่านั้น
2คร 5.17 เหตุฉะนั้นถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ผู้นั้นก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่แล้ว สิ่งเก่าๆก็ล่วงไป ดูเถิด สิ่งสารพัดกลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น

ทั้งนี้ ( 35 )
ปฐก 37.22 รูเบนเตือนเขาว่า “อย่าทำให้โลหิตไหล จงทิ้งมันในบ่อนี้ในถิ่นทุรกันดาร อย่าแตะต้องน้องเลย” ทั้งนี้เพื่อจะช่วยน้องให้พ้นมือเขา แล้วจะได้ส่งกลับไปยังบิดา
ปฐก 42.21 พวกพี่ชายจึงพูดกันว่า “ที่จริงเรามีความผิดเรื่องน้องชายเรา เพราะเราได้เห็นความทุกข์ใจของน้องเมื่อเขาอ้อนวอนเราแต่แล้วมิได้ฟัง เพราะฉะนั้นความทุกข์ใจทั้งนี้จึงบังเกิดแก่เรา”
อพย 29.14 แต่เนื้อกับหนัง และมูลของวัวตัวผู้นั้นจงเผาไฟเสียข้างนอกค่าย ทั้งนี้เป็นเครื่องบูชาไถ่บาป
ลนต 10.9 “เมื่อตัวเจ้าหรือบุตรชายของเจ้าจะเข้าไปในพลับพลาแห่งชุมนุม อย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือสุราเกลือกว่าเจ้าจะต้องตาย ทั้งนี้ให้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรอยู่ตลอดชั่วอายุของเจ้า
ลนต 15.33 และเกี่ยวกับสตรีที่ป่วยด้วยมลทินของเธอ คือทั้งนี้เกี่ยวกับผู้ที่มีสิ่งไหลออกไม่ว่าชายหรือหญิง และเกี่ยวกับชายผู้สมสู่กับหญิงผู้มีมลทิน
ลนต 16.31 เป็นวันสะบาโตให้เจ้าทั้งหลายหยุดพักสงบ และเจ้าต้องถ่อมใจลง ทั้งนี้ให้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดไป
ลนต 16.34 ทั้งนี้ให้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรแก่เจ้าทั้งหลาย ให้ทำการลบมลทินบาปเพื่อคนอิสราเอลปีละครั้ง เพราะบาปทั้งสิ้นของเขา” และเขาก็กระทำตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชากับโมเสสไว้
ลนต 17.5 ทั้งนี้เพื่อประสงค์ให้คนอิสราเอลนำเครื่องถวายซึ่งเขาฆ่าที่พื้นทุ่งมาถวายแด่พระเยโฮวาห์มายังปุโรหิตที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุม และเอาสัตว์นั้นเป็นสันติบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์
ลนต 23.14 เจ้าอย่ารับประทานขนมปังหรือข้าวคั่วข้าวสดจนกว่าจะถึงวันเดียวกันนี้ คือกว่าเจ้าจะนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเจ้าของเจ้า ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่อยู่ของเจ้าทั่วไป
ลนต 23.21 และในวันเดียวกันนั้น เจ้าจงประกาศว่าเจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์แก่เจ้า เจ้าอย่าทำงานหนัก ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรทั่วไปในที่อาศัยของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้า
ลนต 23.31 เจ้าอย่าทำงานสิ่งใดเลย ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าทั่วไปในที่อาศัยของเจ้า
ลนต 23.41 เจ้าจงถือเป็นเทศกาลเลี้ยงปีละเจ็ดวันถวายแด่พระเยโฮวาห์ ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า เจ้าจงถือเทศกาลเลี้ยงนี้ในเดือนที่เจ็ด
ลนต 24.3 ภายในพลับพลาแห่งชุมนุมข้างนอกม่านหีบพระโอวาทนั้น ให้อาโรนจัดประทีปให้เป็นระเบียบตั้งแต่เวลาเย็นจนเวลาเช้าเสมอต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ทั้งนี้ให้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้า
กดว 3.41 เจ้าจงกันพวกเลวีไว้ให้เรา (เราคือพระเยโฮวาห์) ทั้งนี้เพื่อแทนบรรดาบุตรหัวปีท่ามกลางคนอิสราเอล และให้สัตว์ทั้งปวงของคนเลวีแทนสัตว์หัวปีทั้งหลายของคนอิสราเอล”
พบญ 17.7 ผู้ที่เป็นพยานต้องลงมือก่อนในการทำโทษเขาถึงตาย ต่อไปคนทั้งปวงจึงร่วมมือด้วยกัน ทั้งนี้เพื่อท่านทั้งหลายจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน
พบญ 17.12 ผู้ใดที่บังอาจมิได้กระทำตาม คือไม่ได้เชื่อฟังปุโรหิตผู้ที่ยืนปรนนิบัติต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านที่นั่น หรือเชื่อฟังผู้พิพากษา ผู้นั้นต้องตาย ทั้งนี้เพื่อท่านทั้งหลายจะกำจัดความชั่วเสียจากอิสราเอล
1พกษ 1.27 เหตุการณ์ทั้งนี้บังเกิดขึ้นโดยกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์หรือ และพระองค์มิได้ตรัสบอกแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ว่า จะทรงให้ผู้ใดนั่งบนบัลลังก์ของกษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ต่อจากพระองค์”
1พกษ 2.31 กษัตริย์ตรัสตอบเขาว่า “จงกระทำตามที่เขาบอก จงประหารเขาเสียและฝังเขาไว้ ทั้งนี้จะได้เอาโลหิตไร้ความผิดซึ่งโยอาบได้กระทำให้ไหลนั้นไปเสียจากเรา และจากวงศ์วานบิดาของเรา
สดด 51.4 ข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์ ต่อพระองค์เท่านั้น และได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระองค์ ทั้งนี้เพื่อพระองค์จะทรงชอบธรรมในคำตรัสของพระองค์ และกระจ่างแจ้งในการพิพากษาของพระองค์
สดด 109.20 ทั้งนี้ขอให้เป็นบำเหน็จจากพระเยโฮวาห์แก่พวกปฏิปักษ์ของข้าพระองค์ แก่ผู้ที่กล่าวร้ายต่อชีวิตของข้าพระองค์
นฮม 3.4 ทั้งนี้เพราะการแพศยาอย่างมากนับไม่ถ้วนของหญิงแพศยานั้นผู้มีเสน่ห์ และเป็นจอมวิทยาคม นางได้ขายประชาชาติเสียด้วยการแพศยาของนาง และขายบรรดาครอบครัวมนุษย์ด้วยวิทยาคมของนาง
มธ 1.22 ทั้งนี้เกิดขึ้นเพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งตรัสไว้โดยศาสดาพยากรณ์ว่า
มธ 2.15 และได้อยู่ที่นั่นจนเฮโรดสิ้นพระชนม์ ทั้งนี้เกิดขึ้นเพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งได้ตรัสไว้โดยศาสดาพยากรณ์ว่า ‘เราได้เรียกบุตรชายของเราออกมาจากประเทศอียิปต์’
มธ 8.17 ทั้งนี้เพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะโดยอิสยาห์ศาสดาพยากรณ์ที่ว่า ‘ท่านได้แบกความเจ็บไข้ของเราทั้งหลาย และหอบโรคของเราไป’
มธ 12.17 ทั้งนี้เพื่อคำที่ได้กล่าวไว้แล้วโดยอิสยาห์ศาสดาพยากรณ์จะสำเร็จ ซึ่งว่า
มธ 13.35 ทั้งนี้เพื่อจะให้สำเร็จตามพระวจนะที่ตรัสโดยศาสดาพยากรณ์ว่า ‘เราจะอ้าปากกล่าวคำอุปมา เราจะกล่าวข้อความซึ่งปิดซ่อนไว้ตั้งแต่เดิมสร้างโลก’
ยน 18.9 ทั้งนี้ก็เพื่อพระดำรัสจะสำเร็จ ซึ่งพระเยซูตรัสไว้แล้วว่า “คนเหล่านั้นซึ่งพระองค์ได้ประทานแก่ข้าพระองค์ไม่ได้เสียไปสักคนเดียว”
ยน 18.32 ทั้งนี้เพื่อพระดำรัสของพระเยซูจะสำเร็จ ซึ่งพระองค์ตรัสว่า พระองค์จะทรงสิ้นพระชนม์อย่างไร
ยน 19.24 เหตุฉะนั้นเขาจึงพูดกันว่า “เราอย่าฉีกแบ่งกันเลย แต่ให้เราจับสลากกันจะได้รู้ว่าใครจะได้” ทั้งนี้เพื่อพระคัมภีร์จะสำเร็จที่ว่า ‘เสื้อผ้าของข้าพระองค์ เขาแบ่งปันกัน ส่วนเสื้อของข้าพระองค์นั้น เขาก็จับสลากกัน’ พวกทหารจึงได้กระทำดังนี้
รม 2.16 ในวันที่พระเจ้าจะทรงพิพากษาความลับของมนุษย์โดยพระเยซูคริสต์ ทั้งนี้ตามข่าวประเสริฐที่ข้าพเจ้าได้ประกาศนั้น
รม 14.23 แต่ผู้ที่ยังสงสัยอยู่นั้น ถ้าเขากินก็จะถูกลงพระอาชญา เพราะเขามิได้กินด้วยความเชื่อ ทั้งนี้เพราะการกระทำใดๆก็ตามที่มิได้กระทำด้วยความเชื่อก็เป็นบาปทั้งสิ้น
อฟ 3.11 ทั้งนี้ก็เป็นไปตามพระประสงค์นิรันดร์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงตั้งไว้ในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา
อฟ 6.18 จงอธิษฐานวิงวอนทุกอย่างและจงขอโดยพระวิญญาณทุกเวลา ทั้งนี้จงระวังตัวด้วยความเพียรทุกอย่าง จงอธิษฐานเพื่อวิสุทธิชนทุกคน
ฮบ 2.4 ทั้งนี้พระเจ้าก็ทรงเป็นพยานด้วย โดยทรงแสดงหมายสำคัญและการมหัศจรรย์ และโดยการอัศจรรย์ต่างๆ และโดยของประทานจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งทรงประทานตามพระประสงค์ของพระองค์
ฮบ 2.9 แต่เราก็เห็นพระเยซู ผู้ซึ่งพระองค์ทรงทำให้ต่ำกว่าทูตสวรรค์แต่หน่อยเดียวนั้น ทรงได้รับสง่าราศีและพระเกียรติเป็นมงกุฎ เพราะที่พระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยความทุกข์ทรมาน ทั้งนี้โดยพระคุณของพระเจ้า พระองค์จะได้ทรงชิมความตายเพื่อมนุษย์ทุกคน

ทั้งปวง ( 1040 )
ปฐก 6.19; ปฐก 6.21; ปฐก 7.2; ปฐก 7.4; ปฐก 7.8; ปฐก 7.14; ปฐก 7.15; ปฐก 7.16; ปฐก 7.21; ปฐก 7.22; ปฐก 7.23; ปฐก 8.1; ปฐก 8.2; ปฐก 8.17; ปฐก 8.19; ปฐก 8.21; ปฐก 9.2; ปฐก 9.3; ปฐก 9.5; ปฐก 9.10; ปฐก 9.12; ปฐก 9.15; ปฐก 9.16; ปฐก 11.6; ปฐก 16.12; ปฐก 17.23; ปฐก 19.25; ปฐก 20.16; ปฐก 26.11; ปฐก 31.16; ปฐก 34.24; ปฐก 34.28; ปฐก 35.2; ปฐก 36.6; ปฐก 37.27; ปฐก 39.5; ปฐก 39.22; ปฐก 40.20; ปฐก 41.8; ปฐก 41.37; ปฐก 41.51; ปฐก 41.57; ปฐก 45.15; ปฐก 46.27; ปฐก 47.15; ปฐก 47.23; ปฐก 50.14; อพย 1.5; อพย 1.22; อพย 4.28; อพย 7.10; อพย 7.24; อพย 8.4; อพย 8.18; อพย 9.11; อพย 9.25; อพย 11.2; อพย 11.3; อพย 11.7; อพย 12.12; อพย 12.27; อพย 12.30; อพย 12.36; อพย 12.42; อพย 12.47; อพย 12.50; อพย 13.2; อพย 14.23; อพย 15.11; อพย 15.15; อพย 15.20; อพย 16.2; อพย 16.6; อพย 16.9; อพย 16.30; อพย 18.8; อพย 18.11; อพย 18.14; อพย 18.23; อพย 18.25; อพย 19.5; อพย 19.8; อพย 19.11; อพย 19.16; อพย 23.13; อพย 23.17; อพย 23.27; อพย 24.3; อพย 25.9; อพย 27.19; อพย 28.3; อพย 31.6; อพย 32.3; อพย 33.8; อพย 33.10; อพย 33.16; อพย 34.10; อพย 34.30; อพย 35.10; อพย 35.13; อพย 35.16; อพย 35.25; อพย 35.31; อพย 36.1; อพย 36.2; อพย 36.4; อพย 36.7; อพย 39.33; อพย 39.43; อพย 40.38; ลนต 10.3; ลนต 11.26; ลนต 17.14; ลนต 20.23; ลนต 26.18; กดว 1.5; กดว 1.18; กดว 3.41; กดว 10.7; กดว 11.18; กดว 11.24; กดว 11.34; กดว 12.3; กดว 13.30; กดว 13.31; กดว 14.23; กดว 14.40; กดว 16.29; กดว 18.15; กดว 21.30; กดว 22.2; กดว 27.16; กดว 27.21; กดว 31.9; กดว 31.48; กดว 35.29; พบญ 1.1; พบญ 2.4; พบญ 2.34; พบญ 3.21; พบญ 5.22; พบญ 10.12; พบญ 10.17; พบญ 11.6; พบญ 11.22; พบญ 11.32; พบญ 13.11; พบญ 15.18; พบญ 17.7; พบญ 20.11; พบญ 21.21; พบญ 27.14; พบญ 27.15; พบญ 27.16; พบญ 27.17; พบญ 27.18; พบญ 27.19; พบญ 27.20; พบญ 27.21; พบญ 27.22; พบญ 27.23; พบญ 27.24; พบญ 27.25; พบญ 27.26; พบญ 28.33; พบญ 28.37; พบญ 29.21; พบญ 29.29; พบญ 31.9; พบญ 31.11; พบญ 32.27; พบญ 34.12; ยชว 1.10; ยชว 1.17; ยชว 3.6; ยชว 4.14; ยชว 6.5; ยชว 7.23; ยชว 8.15; ยชว 9.19; ยชว 10.21; ยชว 10.34; ยชว 10.36; ยชว 10.38; ยชว 24.27; วนฉ 5.31; วนฉ 7.3; วนฉ 9.9; วนฉ 9.25; วนฉ 9.49; วนฉ 10.8; วนฉ 11.8; วนฉ 13.23; วนฉ 20.11; นรธ 4.9; นรธ 4.11; 1ซมอ 2.23; 1ซมอ 2.26; 1ซมอ 3.20; 1ซมอ 4.1; 1ซมอ 10.24; 1ซมอ 11.2; 1ซมอ 11.4; 1ซมอ 11.15; 1ซมอ 12.1; 1ซมอ 13.4; 1ซมอ 14.40; 1ซมอ 17.19; 1ซมอ 18.5; 1ซมอ 19.5; 1ซมอ 23.8; 1ซมอ 25.1; 1ซมอ 28.3; 2ซมอ 2.28; 2ซมอ 3.32; 2ซมอ 3.34; 2ซมอ 3.35; 2ซมอ 3.36; 2ซมอ 3.37; 2ซมอ 4.1; 2ซมอ 5.17; 2ซมอ 6.19; 2ซมอ 16.14; 2ซมอ 17.2; 2ซมอ 17.3; 2ซมอ 17.14; 2ซมอ 17.24; 2ซมอ 20.13; 2ซมอ 20.22; 1พกษ 1.39; 1พกษ 1.40; 1พกษ 1.43; 1พกษ 1.49; 1พกษ 3.28; 1พกษ 4.7; 1พกษ 5.13; 1พกษ 8.14; 1พกษ 8.22; 1พกษ 8.62; 1พกษ 8.63; 1พกษ 8.65; 1พกษ 9.7; 1พกษ 9.20; 1พกษ 10.15; 1พกษ 10.29; 1พกษ 11.32; 1พกษ 12.1; 1พกษ 12.12; 1พกษ 12.16; 1พกษ 12.18; 1พกษ 12.20; 1พกษ 12.31; 1พกษ 14.9; 1พกษ 14.13; 1พกษ 14.18; 1พกษ 16.16; 1พกษ 16.17; 1พกษ 18.20; 1พกษ 18.21; 1พกษ 18.24; 1พกษ 18.30; 1พกษ 18.39; 1พกษ 20.1; 1พกษ 20.7; 1พกษ 21.26; 1พกษ 22.10; 1พกษ 22.17; 1พกษ 22.39; 2พกษ 9.14; 2พกษ 10.9; 2พกษ 10.17; 2พกษ 11.15; 2พกษ 21.11; 2พกษ 23.2; 2พกษ 23.3; 2พกษ 23.20; 2พกษ 23.21; 2พกษ 24.14; 2พกษ 25.26; 1พศด 9.1; 1พศด 13.2; 1พศด 13.6; 1พศด 13.8; 1พศด 14.8; 1พศด 14.17; 1พศด 15.27; 1พศด 15.28; 1พศด 16.25; 1พศด 16.26; 1พศด 16.32; 1พศด 16.35; 1พศด 16.36; 1พศด 16.43; 1พศด 18.11; 1พศด 20.3; 1พศด 22.17; 1พศด 28.4; 1พศด 28.8; 1พศด 28.9; 1พศด 28.19; 1พศด 28.21; 1พศด 29.3; 1พศด 29.10; 1พศด 29.20; 1พศด 29.21; 1พศด 29.23; 1พศด 29.24; 1พศด 29.25; 1พศด 29.26; 2พศด 1.2; 2พศด 1.3; 2พศด 2.5; 2พศด 5.11; 2พศด 6.3; 2พศด 6.12; 2พศด 6.13; 2พศด 7.5; 2พศด 7.6; 2พศด 7.8; 2พศด 7.20; 2พศด 8.6; 2พศด 8.7; 2พศด 9.14; 2พศด 9.26; 2พศด 9.28; 2พศด 9.30; 2พศด 10.1; 2พศด 10.12; 2พศด 10.16; 2พศด 11.3; 2พศด 11.12; 2พศด 11.16; 2พศด 12.1; 2พศด 13.4; 2พศด 13.15; 2พศด 15.2; 2พศด 15.9; 2พศด 15.15; 2พศด 17.2; 2พศด 18.9; 2พศด 18.16; 2พศด 20.13; 2พศด 20.15; 2พศด 20.18; 2พศด 20.29; 2พศด 23.5; 2พศด 23.6; 2พศด 23.8; 2พศด 23.13; 2พศด 23.16; 2พศด 23.17; 2พศด 24.5; 2พศด 24.10; 2พศด 26.20; 2พศด 28.14; 2พศด 28.23; 2พศด 29.24; 2พศด 29.29; 2พศด 29.36; 2พศด 30.1; 2พศด 30.2; 2พศด 30.4; 2พศด 30.14; 2พศด 30.22; 2พศด 31.1; 2พศด 32.9; 2พศด 32.14; 2พศด 32.21; 2พศด 32.23; 2พศด 32.33; 2พศด 34.16; 2พศด 34.30; 2พศด 34.33; 2พศด 35.3; 2พศด 35.7; 2พศด 35.13; 2พศด 35.18; 2พศด 35.20; 2พศด 35.24; 2พศด 35.25; 2พศด 36.19; อสร 2.70; อสร 3.8; อสร 3.11; อสร 4.7; อสร 4.9; อสร 4.17; อสร 6.17; อสร 7.25; อสร 8.25; อสร 8.35; อสร 10.5; อสร 10.9; อสร 10.17; นหม 4.19; นหม 5.13; นหม 6.16; นหม 7.73; นหม 8.1; นหม 8.5; นหม 8.6; นหม 8.9; นหม 8.11; นหม 8.12; นหม 8.13; นหม 8.15; นหม 8.17; นหม 9.2; นหม 9.5; นหม 9.6; นหม 9.25; นหม 10.28; นหม 12.47; นหม 13.3; นหม 13.12; นหม 13.26; อสธ 1.8; อสธ 1.16; อสธ 1.17; อสธ 1.18; อสธ 1.20; อสธ 2.17; อสธ 2.18; อสธ 3.1; อสธ 3.12; อสธ 3.13; อสธ 3.14; อสธ 4.13; อสธ 8.13; อสธ 9.2; อสธ 9.3; อสธ 9.20; อสธ 9.24; อสธ 9.30; อสธ 10.3; โยบ 12.10; โยบ 13.4; โยบ 15.20; โยบ 20.22; โยบ 20.26; โยบ 21.33; โยบ 28.21; โยบ 30.23; โยบ 31.12; โยบ 36.25; สดด 3.7; สดด 5.11; สดด 6.7; สดด 8.6; สดด 31.24; สดด 33.6; สดด 33.8; สดด 44.17; สดด 45.7; สดด 49.1; สดด 55.11; สดด 59.8; สดด 65.5; สดด 72.10; สดด 72.11; สดด 72.17; สดด 74.3; สดด 77.11; สดด 83.18; สดด 85.7; สดด 89.41; สดด 90.9; สดด 91.11; สดด 92.7; สดด 92.9; สดด 94.4; สดด 96.4; สดด 96.5; สดด 96.11; สดด 97.8; สดด 97.9; สดด 98.7; สดด 99.2; สดด 99.7; สดด 105.21; สดด 106.48; สดด 107.42; สดด 113.4; สดด 113.6; สดด 116.14; สดด 116.18; สดด 117.1; สดด 136.25; สดด 145.15; สดด 148.7; สดด 148.9; สดด 148.10; สดด 148.11; ปญจ 1.14; ปญจ 7.2; ปญจ 9.2; ปญจ 9.3; ปญจ 9.4; ปญจ 11.9; อสย 2.14; อสย 18.3; อสย 24.7; อสย 25.8; อสย 29.20; อสย 32.20; อสย 48.6; อสย 48.14; อสย 49.26; อสย 55.4; อสย 56.10; อสย 60.4; ยรม 1.15; ยรม 2.3; ยรม 3.8; ยรม 3.24; ยรม 4.25; ยรม 7.2; ยรม 8.16; ยรม 10.11; ยรม 11.22; ยรม 12.12; ยรม 14.2; ยรม 17.13; ยรม 19.13; ยรม 19.14; ยรม 23.3; ยรม 23.8; ยรม 26.11; ยรม 26.12; ยรม 28.5; ยรม 29.20; ยรม 29.25; ยรม 29.31; ยรม 32.23; ยรม 32.37; ยรม 34.1; ยรม 35.8; ยรม 36.3; ยรม 36.6; ยรม 38.27; ยรม 40.12; ยรม 41.9; ยรม 41.10; ยรม 41.13; ยรม 41.14; ยรม 42.1; ยรม 42.8; ยรม 43.1; ยรม 44.20; ยรม 46.25; ยรม 48.37; พคค 1.2; พคค 2.9; พคค 3.25; พคค 3.65; พคค 4.5; พคค 4.12; พคค 4.16; อสค 11.16; อสค 12.19; อสค 17.18; อสค 19.8; อสค 20.34; อสค 26.11; อสค 28.18; อสค 28.24; อสค 30.5; อสค 31.13; อสค 32.15; อสค 34.5; อสค 35.12; ดนล 1.17; ดนล 2.40; ดนล 2.47; ดนล 3.4; ดนล 3.7; ดนล 4.1; ดนล 4.12; ดนล 4.21; ดนล 5.19; ดนล 6.25; ดนล 7.14; ยอล 2.28; อมส 9.10; ยนา 1.10; มคา 1.5; ศฟย 1.11; ศฟย 1.18; ศฟย 2.11; ฮกก 1.12; ฮกก 1.14; ศคย 8.17; ศคย 14.16; มลค 2.9; มธ 4.9; มธ 5.16; มธ 5.47; มธ 6.5; มธ 6.32; มธ 6.33; มธ 10.22; มธ 12.23; มธ 13.32; มธ 13.56; มธ 14.13; มธ 14.19; มธ 15.37; มธ 17.11; มธ 18.31; มธ 21.4; มธ 21.26; มธ 22.10; มธ 22.33; มธ 24.8; มธ 24.29; มธ 24.31; มธ 24.33; มธ 24.34; มธ 25.31; มธ 26.33; มธ 26.66; มธ 26.70; มธ 26.71; มธ 27.17; มธ 28.11; มก 1.27; มก 1.37; มก 2.12; มก 3.4; มก 4.13; มก 4.31; มก 4.32; มก 5.14; มก 5.20; มก 5.42; มก 6.12; มก 6.21; มก 6.22; มก 6.26; มก 6.33; มก 6.39; มก 6.41; มก 6.54; มก 8.8; มก 9.12; มก 9.35; มก 9.49; มก 10.44; มก 11.11; มก 12.28; มก 12.29; มก 12.43; มก 12.44; มก 13.4; มก 13.8; มก 13.10; มก 13.13; มก 13.25; มก 13.27; มก 13.29; มก 13.30; มก 13.37; มก 14.29; มก 14.36; มก 14.64; มก 15.43; ลก 1.6; ลก 1.25; ลก 1.28; ลก 1.42; ลก 1.65; ลก 1.71; ลก 2.3; ลก 2.10; ลก 2.14; ลก 2.18; ลก 2.20; ลก 2.38; ลก 2.39; ลก 2.47; ลก 2.52; ลก 3.6; ลก 3.21; ลก 4.15; ลก 4.20; ลก 4.22; ลก 4.28; ลก 4.32; ลก 4.36; ลก 5.25; ลก 5.26; ลก 7.16; ลก 7.18; ลก 7.29; ลก 8.37; ลก 8.47; ลก 8.53; ลก 9.1; ลก 9.7; ลก 9.13; ลก 9.14; ลก 9.15; ลก 9.18; ลก 9.43; ลก 11.29; ลก 12.30; ลก 12.31; ลก 12.41; ลก 13.2; ลก 13.4; ลก 14.29; ลก 16.16; ลก 18.43; ลก 19.7; ลก 19.48; ลก 20.1; ลก 20.6; ลก 21.3; ลก 21.4; ลก 21.7; ลก 21.17; ลก 21.25; ลก 21.28; ลก 21.29; ลก 21.32; ลก 21.35; ลก 21.36; ลก 21.38; ลก 22.49; ลก 22.70; ลก 23.1; ลก 23.18; ลก 23.23; ลก 23.35; ลก 23.48; ลก 23.49; ลก 24.9; ลก 24.18; ยน 1.3; ยน 1.4; ยน 1.7; ยน 3.26; ยน 4.28; ยน 5.23; ยน 6.10; ยน 11.24; ยน 11.25; ยน 11.48; ยน 12.17; ยน 12.32; ยน 13.3; ยน 13.35; ยน 17.2; ยน 17.20; ยน 18.37; กจ 1.19; กจ 1.24; กจ 2.7; กจ 2.14; กจ 2.17; กจ 2.36; กจ 2.45; กจ 2.47; กจ 3.9; กจ 4.1; กจ 4.16; กจ 4.17; กจ 4.32; กจ 5.5; กจ 5.11; กจ 5.25; กจ 5.26; กจ 6.12; กจ 7.57; กจ 8.1; กจ 8.10; กจ 9.14; กจ 9.35; กจ 9.40; กจ 10.8; กจ 10.36; กจ 10.39; กจ 10.42; กจ 10.44; กจ 13.15; กจ 14.27; กจ 15.4; กจ 15.17; กจ 15.18; กจ 15.30; กจ 16.5; กจ 16.32; กจ 17.5; กจ 17.24; กจ 17.25; กจ 17.30; กจ 17.31; กจ 18.2; กจ 18.28; กจ 19.4; กจ 19.17; กจ 19.19; กจ 19.33; กจ 20.20; กจ 21.19; กจ 21.21; กจ 21.28; กจ 21.32; กจ 21.35; กจ 21.36; กจ 21.39; กจ 21.40; กจ 22.12; กจ 22.15; กจ 24.13; กจ 24.15; กจ 26.2; กจ 26.29; กจ 26.30; กจ 27.24; กจ 27.33; กจ 27.35; กจ 27.36; กจ 28.30; รม 1.32; รม 3.12; รม 4.11; รม 5.18; รม 8.23; รม 8.28; รม 8.37; รม 10.12; รม 11.26; รม 12.17; รม 15.11; รม 16.19; รม 16.26; 1คร 1.2; 1คร 4.5; 1คร 8.6; 1คร 9.19; 1คร 9.22; 1คร 10.33; 1คร 13.2; 1คร 14.23; 1คร 15.19; 1คร 15.22; 1คร 15.28; 1คร 16.15; 1คร 16.16; 2คร 1.9; 2คร 3.2; 2คร 4.2; 2คร 5.14; 2คร 5.15; 2คร 6.4; 2คร 8.7; 2คร 9.13; 2คร 11.28; 2คร 13.2; กท 2.14; กท 3.22; กท 4.1; กท 4.26; กท 6.10; อฟ 1.15; อฟ 1.21; อฟ 2.3; อฟ 3.9; อฟ 3.18; อฟ 4.6; อฟ 4.10; อฟ 6.21; อฟ 6.22; ฟป 1.12; ฟป 2.9; ฟป 4.5; ฟป 4.22; คส 1.4; คส 1.15; คส 1.17; คส 1.18; คส 2.1; คส 4.7; คส 4.9; 1ธส 2.15; 1ธส 3.12; 1ธส 3.13; 1ธส 4.16; 1ธส 5.14; 1ธส 5.15; 2ธส 1.10; 1ทธ 1.15; 1ทธ 1.16; 1ทธ 2.1; 1ทธ 2.2; 1ทธ 2.4; 1ทธ 2.6; 1ทธ 3.11; 1ทธ 4.9; 1ทธ 4.10; 1ทธ 4.15; 1ทธ 4.16; 1ทธ 5.20; 1ทธ 6.13; 1ทธ 6.15; 2ทธ 1.15; 2ทธ 2.24; 2ทธ 3.9; 2ทธ 4.5; 2ทธ 4.8; 2ทธ 4.17; ทต 2.10; ทต 2.11; ทต 3.2; ทต 3.8; ทต 3.15; ฮบ 1.2; ฮบ 1.9; ฮบ 1.14; ฮบ 2.8; ฮบ 3.4; ฮบ 5.3; ฮบ 5.9; ฮบ 7.2; ฮบ 7.25; ฮบ 7.26; ฮบ 9.19; ฮบ 12.8; ฮบ 12.14; ฮบ 12.23; ฮบ 13.4; ฮบ 13.24; ยก 1.5; 1ปต 1.12; 1ปต 2.1; 1ปต 4.7; 1ปต 4.11; 1ปต 5.10; 2ปต 3.4; 2ปต 3.9; 2ปต 3.10; 2ปต 3.11; 1ยน 2.2; 1ยน 4.2; 1ยน 4.3; 2ยน 1.1; 3ยน 1.12; ยด 1.15; วว 1.5; วว 3.10; วว 4.11; วว 5.8; วว 6.4; วว 7.11; วว 8.3; วว 8.9; วว 11.18; วว 12.5; วว 13.8; วว 13.16; วว 14.8; วว 15.3; วว 15.4; วว 16.4; วว 16.14; วว 16.21; วว 17.5; วว 18.3; วว 18.19; วว 19.16; วว 19.17; วว 19.21; วว 20.4; วว 21.8; วว 22.6; วว 22.20

ทั้งเป็น ( 11 )
กดว 16.30 แต่ถ้าพระเยโฮวาห์บันดาลอะไรใหม่เกิดขึ้นและแผ่นธรณีอ้าปากกลืนคนเหล่านี้เข้าไปพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขา และเขาทั้งหลายลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น ท่านทั้งหลายจงทราบเถิดว่า คนเหล่านี้ได้สบประมาทพระเยโฮวาห์”
กดว 16.33 ดังนั้นเขาทั้งหลายพร้อมกับข้าวของทั้งหมดของเขาลงไปสู่แดนคนตายทั้งเป็น และแผ่นดินก็งับเขาไว้และเขาทั้งหลายก็พินาศเสียจากท่ามกลางที่ประชุม
1ซมอ 15.8 ทรงจับอากักกษัตริย์ของคนอามาเลขได้ทั้งเป็น และได้ฆ่าฟันประชาชนเสียอย่างสิ้นเชิงด้วยคมดาบ
2พกษ 7.12 กษัตริย์ก็ทรงตื่นบรรทมในกลางคืน และตรัสกับข้าราชการว่า “เราจะบอกให้ว่าคนซีเรียเตรียมสู้รบเราอย่างไร เขาทั้งหลายรู้อยู่ว่าเราหิว เขาจึงออกไปซ่อนตัวอยู่นอกค่ายที่กลางทุ่งคิดว่า ‘เมื่อเขาออกมาจากในเมืองเราจะจับเขาทั้งเป็น แล้วจะเข้าไปในเมือง’”
2พกษ 10.14 พระองค์รับสั่งว่า “จับเขาทั้งเป็น” เขาทั้งหลายก็จับเขาทั้งเป็นและประหารเขาเสียที่บ่อโรงตัดขนแกะสี่สิบสองคนด้วยกัน ไม่เหลือไว้สักคนเดียว
สดด 55.15 ขอมัจจุราชมาหาเขาเหล่านั้น ให้เขาลงไปยังนรกทั้งเป็น เพราะความเลวทรามอยู่ในที่อยู่อาศัยของเขาและอยู่ท่ามกลางพวกเขา
สดด 124.3 แล้วเขาจะกลืนเราเสียทั้งเป็น เมื่อความโกรธของเขาพลุ่งขึ้นต่อเรา
สภษ 1.12 ให้เรากลืนเขาทั้งเป็นอย่างแดนผู้ตาย และกลืนเขาทั้งตัวอย่างคนเหล่านั้นที่ลงไปสู่ปากแดน
1ทธ 5.6 ส่วนผู้หญิงที่ปล่อยตัวในการสนุกสนานนั้น ก็ตายแล้วทั้งเป็นๆอยู่
วว 19.20 สัตว์ร้ายนั้นถูกจับพร้อมด้วยผู้พยากรณ์เท็จ ที่ได้กระทำการอัศจรรย์ต่อหน้าสัตว์ร้ายนั้น และใช้การอัศจรรย์นั้นล่อลวงคนทั้งหลายที่ได้รับเครื่องหมายของสัตว์ร้ายนั้น และบูชารูปของมัน สัตว์ร้ายและผู้พยากรณ์เท็จถูกทิ้งทั้งเป็นลงในบึงไฟที่ไหม้ด้วยกำมะถัน

ทั้งมวล ( 16 )
ลนต 9.23 โมเสสกับอาโรนจึงเข้าไปในพลับพลาแห่งชุมนุม เมื่อเขาทั้งสองออกมา เขาก็อวยพรพลไพร่ และสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ก็ปรากฏแก่พลไพร่ทั้งมวล
ลนต 10.6 และโมเสสกล่าวแก่อาโรนและเอเลอาซาร์และอิธามาร์ บุตรชายอาโรนว่า “ท่านทั้งหลายอย่าปล่อยผมห้อย หรือฉีกเสื้อผ้าของท่าน เกลือกว่าท่านจะต้องตายและเกลือกว่าพระพิโรธจะตกเหนือชุมนุมชนทั้งหมด แต่พี่น้องของท่านคือวงศ์วานอิสราเอลทั้งมวล จะไว้ทุกข์เพราะพระเยโฮวาห์ทรงให้บังเกิดการเผาไหม้ก็ได้
ลนต 10.11 และเจ้าจะต้องสอนพลไพร่อิสราเอลให้ทราบถึงกฎเกณฑ์ทั้งมวลซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ตรัสแก่เขาทั้งหลายทางโมเสส”
1พศด 29.12 ทั้งความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์ และพระองค์ทรงครอบครองอยู่เหนือทุกสิ่ง ฤทธานุภาพและมหิทธิฤทธิ์อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และอยู่ที่พระหัตถ์ของพระองค์ที่จะทรงกระทำให้ใหญ่ยิ่งและประทานกำลังแก่คนทั้งมวล
สดด 7.1 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์วางใจอยู่ในพระองค์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้นภัยจากผู้ข่มเหงทั้งมวล ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้พ้น
สดด 9.17 คนชั่วจะต้องถอยไปสู่นรก คือประชาชาติทั้งมวลที่ลืมพระเจ้า
ปญจ 2.14 คนมีสติปัญญามีตาอยู่ในสมอง แต่คนเขลาเดินในความมืด ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังเห็นว่า เหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นแก่เขาทั้งมวล
อสย 29.5 แต่มวลชาวต่างประเทศของเจ้าจะเหมือนผงคลีละเอียด และผู้น่ากลัวทั้งมวลจะเหมือนแกลบที่ฟุ้งหายไป เออ ชั่วประเดี๋ยวเดียวและในทันทีทันใด
ยรม 48.31 เพราะฉะนั้น เราจะคร่ำครวญเพื่อโมอับ เราจะร้องร่ำไรเพื่อโมอับทั้งมวล ใจของเราจะโอดครวญเพื่อคนของคีร์เฮเรส
ยรม 51.49 บาบิโลนทำให้คนอิสราเอลที่ถูกฆ่าล้มลงฉันใด คนที่ถูกฆ่าแห่งแผ่นดินโลกทั้งมวลจะต้องล้มลงที่บาบิโลนฉันนั้น
พคค 1.14 แอกแห่งการละเมิดทั้งมวลของข้าพเจ้าก็ถูกรวบเข้าโดยพระหัตถ์ของพระองค์ทรงรวบมัดไว้ แอกนั้นรัดรึงรอบคอข้าพเจ้า พระองค์ได้ทรงกระทำให้กำลังข้าพเจ้าถอยไป องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบข้าพเจ้าไว้ในมือของเขาทั้งหลาย ซึ่งข้าพเจ้าไม่สามารถต่อต้านได้
อสค 7.13 เพราะว่าผู้ขายจะไม่ได้กลับไปยังสิ่งที่เขาได้ขายไป ขณะเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่ เพราะว่านิมิตนั้นก็เกี่ยวข้องกับประชาชนทั้งมวล และจะไม่หันกลับ และเพราะความชั่วช้าของเขา จึงจะไม่มีผู้ใดรักษาชีวิตไว้ได้
ศฟย 1.4 เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้ยูดาห์ และต่อชาวเยรูซาเล็มทั้งมวล เราจะขจัดกากเดนของพระบาอัลเสียจากสถานที่นี้ และกำจัดชื่อบรรดาเคมาริมพร้อมกับพวกปุโรหิตเสีย
ยน 16.13 เมื่อพระองค์ พระวิญญาณแห่งความจริงจะเสด็จมาแล้ว พระองค์จะนำท่านทั้งหลายไปสู่ความจริงทั้งมวล เพราะพระองค์จะไม่ตรัสโดยพระองค์เอง แต่พระองค์จะตรัสสิ่งที่พระองค์ทรงได้ยิน และพระองค์จะทรงแจ้งให้ท่านทั้งหลายรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นที่จะเกิดขึ้น
รม 1.18 เพราะว่า พระเจ้าทรงสำแดงพระพิโรธของพระองค์จากสวรรค์ต่อความอธรรมและความไม่ชอบธรรมทั้งมวลของมนุษย์ ที่เอาความไม่ชอบธรรมนั้นขัดขวางความจริง
อฟ 5.9 (ด้วยว่าผลของพระวิญญาณคือ ความดีทุกอย่างและความชอบธรรมทั้งมวลและความจริงทั้งสิ้น)

ทั้งวันทั้งคืน ( 1 )
สดด 32.4 พระหัตถ์ของพระองค์หนักอยู่บนข้าพระองค์ทั้งวันทั้งคืน กำลังของข้าพระองค์ก็เหี่ยวแห้งไปอย่างความร้อนในหน้าแล้ง เซลาห์

ทั้งสอง ( 521 )
ปฐก 2.24; ปฐก 2.25; ปฐก 3.7; ปฐก 3.8; ปฐก 3.21; ปฐก 4.8; ปฐก 4.23; ปฐก 5.2; ปฐก 9.22; ปฐก 9.23; ปฐก 13.8; ปฐก 13.11; ปฐก 19.15; ปฐก 19.16; ปฐก 19.36; ปฐก 21.27; ปฐก 21.31; ปฐก 21.32; ปฐก 22.8; ปฐก 22.9; ปฐก 24.52; ปฐก 25.27; ปฐก 26.31; ปฐก 27.45; ปฐก 31.5; ปฐก 31.6; ปฐก 31.33; ปฐก 31.37; ปฐก 32.22; ปฐก 33.1; ปฐก 33.2; ปฐก 33.6; ปฐก 36.7; ปฐก 40.2; ปฐก 40.4; ปฐก 40.5; ปฐก 40.6; ปฐก 40.8; ปฐก 41.11; ปฐก 41.12; ปฐก 41.13; ปฐก 42.37; ปฐก 48.1; ปฐก 48.5; ปฐก 48.8; ปฐก 48.9; ปฐก 48.13; ปฐก 48.16; ปฐก 48.20; อพย 1.21; อพย 4.9; อพย 5.3; อพย 5.5; อพย 5.21; อพย 7.7; อพย 7.13; อพย 7.22; อพย 8.17; อพย 9.10; อพย 10.10; อพย 10.16; อพย 12.7; อพย 12.22; อพย 12.23; อพย 12.31; อพย 14.20; อพย 16.3; อพย 16.7; อพย 16.8; อพย 17.12; อพย 18.3; อพย 18.5; อพย 18.6; อพย 18.7; อพย 24.14; อพย 25.18; อพย 25.19; อพย 25.22; อพย 26.24; อพย 28.7; อพย 28.11; อพย 28.12; อพย 28.23; อพย 28.25; อพย 28.26; อพย 29.13; อพย 29.22; อพย 32.15; อพย 35.35; อพย 37.7; อพย 37.8; อพย 37.27; อพย 39.4; อพย 39.16; อพย 39.18; อพย 39.19; ลนต 2.12; ลนต 3.4; ลนต 3.10; ลนต 3.15; ลนต 4.9; ลนต 5.8; ลนต 7.4; ลนต 9.2; ลนต 9.3; ลนต 9.23; ลนต 10.2; ลนต 15.18; ลนต 16.1; ลนต 16.21; ลนต 20.11; ลนต 20.12; ลนต 20.13; ลนต 20.14; ลนต 20.16; ลนต 20.18; ลนต 20.20; กดว 3.31; กดว 6.19; กดว 7.13; กดว 7.19; กดว 7.25; กดว 7.31; กดว 7.37; กดว 7.43; กดว 7.49; กดว 7.55; กดว 7.61; กดว 7.67; กดว 7.73; กดว 7.79; กดว 7.89; กดว 8.12; กดว 10.3; กดว 12.2; กดว 12.5; กดว 12.11; กดว 13.26; กดว 16.3; กดว 16.12; กดว 16.19; กดว 16.22; กดว 16.45; กดว 20.24; กดว 22.24; กดว 26.59; กดว 27.14; กดว 32.12; กดว 34.15; พบญ 3.8; พบญ 3.21; พบญ 9.15; พบญ 9.17; พบญ 18.3; พบญ 19.17; พบญ 21.15; พบญ 22.22; พบญ 22.24; พบญ 23.3; พบญ 23.18; พบญ 25.1; พบญ 31.14; พบญ 31.19; พบญ 32.51; ยชว 2.1; ยชว 2.4; ยชว 2.6; ยชว 2.7; ยชว 2.8; ยชว 2.10; ยชว 2.15; ยชว 2.21; ยชว 2.22; ยชว 2.23; ยชว 8.33; ยชว 9.10; ยชว 24.12; วนฉ 8.12; วนฉ 8.20; วนฉ 13.8; วนฉ 13.12; วนฉ 13.15; วนฉ 13.20; วนฉ 16.28; วนฉ 19.8; นรธ 1.3; นรธ 1.5; นรธ 1.6; นรธ 1.7; นรธ 1.8; นรธ 1.9; นรธ 1.10; นรธ 1.19; นรธ 1.22; 1ซมอ 2.12; 1ซมอ 2.17; 1ซมอ 2.22; 1ซมอ 2.23; 1ซมอ 2.25; 1ซมอ 2.29; 1ซมอ 2.34; 1ซมอ 3.11; 1ซมอ 3.13; 1ซมอ 4.4; 1ซมอ 4.11; 1ซมอ 4.17; 1ซมอ 5.4; 1ซมอ 8.2; 1ซมอ 9.4; 1ซมอ 9.10; 1ซมอ 9.13; 1ซมอ 9.14; 1ซมอ 9.26; 1ซมอ 10.2; 1ซมอ 10.10; 1ซมอ 14.11; 1ซมอ 14.49; 1ซมอ 19.22; 1ซมอ 20.11; 1ซมอ 20.41; 1ซมอ 20.42; 1ซมอ 22.4; 1ซมอ 23.18; 1ซมอ 25.43; 1ซมอ 26.12; 1ซมอ 26.13; 1ซมอ 30.5; 1ซมอ 30.18; 2ซมอ 1.23; 2ซมอ 2.2; 2ซมอ 4.2; 2ซมอ 4.5; 2ซมอ 4.7; 2ซมอ 4.8; 2ซมอ 4.11; 2ซมอ 4.12; 2ซมอ 9.13; 2ซมอ 15.27; 2ซมอ 16.10; 2ซมอ 17.18; 2ซมอ 17.21; 2ซมอ 18.24; 2ซมอ 19.22; 2ซมอ 21.7; 2ซมอ 21.12; 1พกษ 1.7; 1พกษ 2.5; 1พกษ 2.33; 1พกษ 3.18; 1พกษ 3.22; 1พกษ 5.12; 1พกษ 6.25; 1พกษ 6.32; 1พกษ 7.41; 1พกษ 7.42; 1พกษ 10.20; 1พกษ 11.29; 1พกษ 15.16; 1พกษ 15.32; 1พกษ 16.13; 2พกษ 1.14; 2พกษ 2.2; 2พกษ 2.4; 2พกษ 2.6; 2พกษ 2.7; 2พกษ 2.8; 2พกษ 2.9; 2พกษ 2.11; 2พกษ 4.33; 2พกษ 5.24; 2พกษ 9.24; 2พกษ 16.5; 2พกษ 21.5; 2พกษ 21.12; 2พกษ 23.12; 2พกษ 25.4; 1พศด 24.5; 2พศด 3.11; 2พศด 3.13; 2พศด 4.12; 2พศด 4.13; 2พศด 9.18; 2พศด 9.19; 2พศด 18.29; 2พศด 25.17; 2พศด 33.5; อสร 6.13; อสร 8.14; อสร 10.15; นหม 6.13; นหม 12.40; โยบ 9.33; โยบ 21.26; โยบ 31.15; โยบ 42.7; สดด 43.3; สดด 105.27; สภษ 1.9; สภษ 3.21; สภษ 3.22; สภษ 17.15; สภษ 20.10; สภษ 20.12; สภษ 20.25; สภษ 22.18; สภษ 24.21; สภษ 24.22; สภษ 27.3; สภษ 29.13; ปญจ 3.19; ปญจ 4.3; ปญจ 4.9; ปญจ 7.14; ปญจ 11.6; พซม 1.10; พซม 1.15; พซม 4.5; พซม 7.3; พซม 7.4; พซม 7.7; พซม 7.8; พซม 8.10; อสย 1.31; อสย 7.4; อสย 7.16; อสย 22.11; อสย 45.1; อสย 47.9; ยรม 3.18; ยรม 19.7; ยรม 21.3; ยรม 29.21; ยรม 29.22; ยรม 29.23; ยรม 36.26; ยรม 39.4; ยรม 52.7; พคค 1.17; พคค 2.19; อสค 15.4; อสค 16.51; อสค 21.19; อสค 23.4; อสค 23.13; อสค 23.42; อสค 23.46; อสค 32.26; อสค 35.10; อสค 37.17; อสค 40.10; อสค 40.48; อสค 40.49; อสค 41.26; อสค 45.7; อสค 46.19; อสค 47.7; อสค 47.12; อสค 48.21; ดนล 8.3; ดนล 8.7; อมส 3.3; มคา 7.3; ศคย 4.12; ศคย 4.14; ศคย 6.13; ศคย 13.6; มลค 2.15; มธ 4.20; มธ 4.22; มธ 9.17; มธ 9.28; มธ 11.21; มธ 13.30; มธ 15.14; มธ 19.5; มธ 20.20; มธ 20.32; มธ 20.34; มธ 21.6; มธ 26.37; มก 3.17; มก 10.8; มก 10.35; มก 10.36; มก 10.39; มก 12.31; ลก 1.6; ลก 1.7; ลก 2.6; ลก 2.44; ลก 2.48; ลก 2.49; ลก 2.50; ลก 5.7; ลก 5.38; ลก 6.39; ลก 7.20; ลก 7.24; ลก 7.42; ลก 10.13; ลก 14.9; ลก 15.12; ลก 22.13; ลก 24.33; ลก 24.36; ยน 1.38; ยน 9.19; ยน 11.3; ยน 20.4; ยน 20.10; ยน 20.13; ยน 21.2; กจ 4.1; กจ 4.2; กจ 4.3; กจ 4.7; กจ 4.13; กจ 4.16; กจ 4.21; กจ 4.23; กจ 5.9; กจ 8.38; กจ 8.39; กจ 11.26; กจ 12.10; กจ 13.4; กจ 13.43; กจ 14.3; กจ 14.6; กจ 14.18; กจ 14.21; กจ 14.23; กจ 14.24; กจ 14.26; กจ 14.27; กจ 14.28; กจ 15.22; กจ 15.38; กจ 15.40; กจ 16.22; กจ 16.30; กจ 16.32; กจ 16.34; กจ 16.35; กจ 16.36; กจ 16.38; กจ 16.39; กจ 16.40; กจ 17.5; กจ 18.2; กจ 18.3; รม 1.12; รม 16.4; 1คร 6.16; 2คร 8.22; 2คร 12.18; กท 5.17; อฟ 2.14; อฟ 2.15; อฟ 2.16; อฟ 2.18; อฟ 5.31; คส 4.9; 2ทธ 2.18; ฮบ 11.21; 2ปต 3.1; วว 6.8; วว 11.3; วว 11.4; วว 11.5; วว 11.6; วว 11.10; วว 22.2

ทั้งสิ้น ( 1186 )
ปฐก 2.2; ปฐก 2.3; ปฐก 14.7; ปฐก 14.11; ปฐก 18.21; ปฐก 23.17; ปฐก 24.10; ปฐก 31.18; ปฐก 31.43; ปฐก 34.23; ปฐก 34.29; ปฐก 39.4; ปฐก 41.39; ปฐก 41.51; ปฐก 45.8; ปฐก 45.9; ปฐก 46.32; ปฐก 47.1; ปฐก 47.13; ปฐก 48.16; ปฐก 50.7; อพย 6.29; อพย 7.20; อพย 18.9; อพย 19.5; อพย 20.1; อพย 20.9; อพย 24.3; อพย 37.16; ลนต 11.34; ลนต 16.16; ลนต 16.21; ลนต 16.30; ลนต 16.34; ลนต 19.37; ลนต 20.22; ลนต 25.7; ลนต 26.15; ลนต 27.30; กดว 4.14; กดว 4.26; กดว 9.3; กดว 15.39; กดว 15.40; กดว 16.10; กดว 16.22; กดว 16.28; กดว 18.4; กดว 18.28; กดว 19.18; กดว 21.26; กดว 21.33; กดว 21.35; กดว 30.2; กดว 30.4; กดว 30.11; กดว 30.13; กดว 30.14; กดว 31.10; กดว 31.52; กดว 33.3; กดว 35.3; พบญ 3.18; พบญ 4.19; พบญ 5.13; พบญ 5.27; พบญ 5.29; พบญ 5.31; พบญ 5.33; พบญ 6.2; พบญ 6.19; พบญ 6.24; พบญ 6.25; พบญ 7.15; พบญ 7.18; พบญ 8.1; พบญ 9.10; พบญ 9.18; พบญ 11.3; พบญ 11.8; พบญ 11.22; พบญ 12.10; พบญ 13.16; พบญ 13.18; พบญ 14.9; พบญ 15.10; พบญ 16.15; พบญ 16.16; พบญ 18.5; พบญ 19.8; พบญ 20.18; พบญ 26.18; พบญ 27.1; พบญ 28.15; พบญ 28.58; พบญ 29.2; พบญ 29.20; พบญ 29.21; พบญ 29.29; พบญ 30.8; พบญ 31.5; พบญ 31.12; พบญ 32.46; พบญ 33.10; พบญ 33.29; พบญ 34.11; พบญ 34.12; ยชว 2.18; ยชว 2.23; ยชว 3.13; ยชว 5.6; ยชว 9.5; ยชว 11.16; ยชว 11.23; ยชว 13.4; ยชว 13.10; ยชว 13.11; ยชว 13.16; ยชว 13.17; ยชว 13.21; ยชว 13.30; ยชว 18.1; ยชว 21.43; ยชว 21.44; ยชว 21.45; ยชว 22.5; ยชว 22.16; ยชว 22.20; ยชว 23.4; ยชว 24.2; ยชว 24.27; วนฉ 1.25; วนฉ 2.10; วนฉ 2.22; วนฉ 3.29; วนฉ 4.15; วนฉ 7.14; วนฉ 8.35; วนฉ 9.6; วนฉ 9.34; วนฉ 9.51; วนฉ 11.11; วนฉ 11.21; วนฉ 16.30; วนฉ 19.20; วนฉ 20.2; นรธ 1.19; 1ซมอ 2.22; 1ซมอ 2.32; 1ซมอ 3.17; 1ซมอ 4.5; 1ซมอ 4.13; 1ซมอ 5.8; 1ซมอ 7.2; 1ซมอ 7.3; 1ซมอ 7.5; 1ซมอ 8.7; 1ซมอ 8.8; 1ซมอ 8.10; 1ซมอ 8.21; 1ซมอ 9.20; 1ซมอ 11.7; 1ซมอ 12.19; 1ซมอ 12.20; 1ซมอ 17.11; 1ซมอ 17.47; 1ซมอ 18.16; 1ซมอ 19.7; 1ซมอ 22.1; 1ซมอ 22.11; 1ซมอ 22.15; 1ซมอ 22.16; 1ซมอ 22.22; 1ซมอ 25.12; 1ซมอ 25.17; 1ซมอ 26.24; 1ซมอ 28.4; 1ซมอ 29.1; 1ซมอ 30.22; 1ซมอ 31.6; 2ซมอ 3.12; 2ซมอ 3.18; 2ซมอ 3.19; 2ซมอ 3.21; 2ซมอ 3.23; 2ซมอ 3.29; 2ซมอ 3.37; 2ซมอ 6.2; 2ซมอ 6.5; 2ซมอ 6.11; 2ซมอ 6.15; 2ซมอ 6.21; 2ซมอ 7.3; 2ซมอ 7.17; 2ซมอ 7.21; 2ซมอ 8.9; 2ซมอ 8.14; 2ซมอ 8.15; 2ซมอ 9.9; 2ซมอ 10.7; 2ซมอ 11.18; 2ซมอ 12.12; 2ซมอ 12.31; 2ซมอ 13.21; 2ซมอ 13.23; 2ซมอ 13.27; 2ซมอ 13.31; 2ซมอ 14.7; 2ซมอ 14.19; 2ซมอ 15.17; 2ซมอ 15.18; 2ซมอ 15.23; 2ซมอ 15.24; 2ซมอ 15.30; 2ซมอ 16.6; 2ซมอ 16.8; 2ซมอ 16.11; 2ซมอ 16.15; 2ซมอ 16.18; 2ซมอ 16.21; 2ซมอ 16.22; 2ซมอ 16.23; 2ซมอ 17.3; 2ซมอ 17.10; 2ซมอ 17.11; 2ซมอ 17.13; 2ซมอ 17.16; 2ซมอ 17.22; 2ซมอ 18.5; 2ซมอ 18.17; 2ซมอ 19.5; 2ซมอ 19.7; 2ซมอ 19.9; 2ซมอ 19.28; 2ซมอ 19.39; 2ซมอ 19.42; 2ซมอ 20.12; 2ซมอ 22.1; 2ซมอ 22.23; 2ซมอ 23.5; 2ซมอ 24.23; 1พกษ 1.9; 1พกษ 1.20; 1พกษ 2.15; 1พกษ 2.44; 1พกษ 3.13; 1พกษ 4.1; 1พกษ 4.10; 1พกษ 4.21; 1พกษ 4.24; 1พกษ 4.30; 1พกษ 6.12; 1พกษ 6.18; 1พกษ 6.22; 1พกษ 6.38; 1พกษ 7.1; 1พกษ 7.9; 1พกษ 7.14; 1พกษ 7.40; 1พกษ 7.45; 1พกษ 7.48; 1พกษ 8.2; 1พกษ 8.3; 1พกษ 8.4; 1พกษ 8.5; 1พกษ 8.16; 1พกษ 8.38; 1พกษ 8.39; 1พกษ 8.54; 1พกษ 8.55; 1พกษ 8.56; 1พกษ 8.58; 1พกษ 8.66; 1พกษ 9.9; 1พกษ 10.3; 1พกษ 10.4; 1พกษ 10.21; 1พกษ 11.8; 1พกษ 11.16; 1พกษ 11.28; 1พกษ 11.42; 1พกษ 12.23; 1พกษ 13.11; 1พกษ 14.22; 1พกษ 15.12; 1พกษ 15.23; 1พกษ 15.27; 1พกษ 15.33; 1พกษ 16.7; 1พกษ 16.13; 1พกษ 16.26; 1พกษ 19.1; 1พกษ 20.8; 1พกษ 22.23; 2พกษ 3.6; 2พกษ 6.24; 2พกษ 9.7; 2พกษ 10.11; 2พกษ 10.18; 2พกษ 10.34; 2พกษ 11.14; 2พกษ 11.18; 2พกษ 11.19; 2พกษ 12.4; 2พกษ 14.21; 2พกษ 14.24; 2พกษ 16.16; 2พกษ 17.16; 2พกษ 17.20; 2พกษ 17.22; 2พกษ 17.39; 2พกษ 18.14; 2พกษ 19.11; 2พกษ 19.19; 2พกษ 19.24; 2พกษ 20.13; 2พกษ 20.17; 2พกษ 20.20; 2พกษ 21.3; 2พกษ 21.7; 2พกษ 21.8; 2พกษ 21.14; 2พกษ 21.21; 2พกษ 22.2; 2พกษ 22.17; 2พกษ 22.20; 2พกษ 23.2; 2พกษ 23.4; 2พกษ 23.5; 2พกษ 23.19; 2พกษ 23.25; 2พกษ 23.26; 2พกษ 24.7; 2พกษ 25.1; 2พกษ 25.4; 2พกษ 25.5; 1พศด 2.23; 1พศด 3.9; 1พศด 5.16; 1พศด 5.17; 1พศด 6.49; 1พศด 6.60; 1พศด 7.40; 1พศด 8.40; 1พศด 9.9; 1พศด 9.29; 1พศด 10.6; 1พศด 10.11; 1พศด 10.12; 1พศด 11.1; 1พศด 11.3; 1พศด 11.4; 1พศด 11.10; 1พศด 12.15; 1พศด 12.21; 1พศด 12.32; 1พศด 12.38; 1พศด 13.2; 1พศด 13.4; 1พศด 13.5; 1พศด 13.14; 1พศด 15.3; 1พศด 16.9; 1พศด 16.23; 1พศด 16.30; 1พศด 16.33; 1พศด 16.40; 1พศด 17.2; 1พศด 17.10; 1พศด 17.15; 1พศด 17.19; 1พศด 18.9; 1พศด 18.13; 1พศด 18.14; 1พศด 19.8; 1พศด 19.17; 1พศด 20.3; 1พศด 21.3; 1พศด 21.4; 1พศด 21.5; 1พศด 21.12; 1พศด 22.9; 1พศด 23.2; 1พศด 26.11; 1พศด 26.26; 1พศด 26.28; 1พศด 26.30; 1พศด 27.3; 1พศด 28.1; 1พศด 28.5; 1พศด 28.8; 1พศด 28.12; 1พศด 28.13; 1พศด 28.20; 1พศด 28.21; 1พศด 29.1; 1พศด 29.5; 1พศด 29.16; 1พศด 29.17; 1พศด 29.30; 2พศด 1.2; 2พศด 2.17; 2พศด 4.4; 2พศด 4.16; 2พศด 4.18; 2พศด 4.19; 2พศด 5.3; 2พศด 5.4; 2พศด 5.5; 2พศด 5.6; 2พศด 6.5; 2พศด 6.29; 2พศด 6.30; 2พศด 8.4; 2พศด 9.2; 2พศด 9.20; 2พศด 9.23; 2พศด 11.13; 2พศด 11.21; 2พศด 11.23; 2พศด 12.13; 2พศด 14.5; 2พศด 14.8; 2พศด 14.14; 2พศด 16.4; 2พศด 16.6; 2พศด 16.9; 2พศด 17.9; 2พศด 19.5; 2พศด 20.4; 2พศด 20.23; 2พศด 21.2; 2พศด 21.9; 2พศด 21.14; 2พศด 21.17; 2พศด 23.3; 2พศด 23.10; 2พศด 24.7; 2พศด 24.10; 2พศด 24.23; 2พศด 25.5; 2พศด 25.7; 2พศด 25.24; 2พศด 26.1; 2พศด 27.7; 2พศด 28.6; 2พศด 28.26; 2พศด 29.18; 2พศด 29.19; 2พศด 29.28; 2พศด 29.32; 2พศด 30.23; 2พศด 30.25; 2พศด 31.1; 2พศด 31.18; 2พศด 32.7; 2พศด 32.9; 2พศด 32.22; 2พศด 32.30; 2พศด 32.31; 2พศด 33.3; 2พศด 33.7; 2พศด 33.8; 2พศด 33.14; 2พศด 33.15; 2พศด 33.19; 2พศด 33.22; 2พศด 34.7; 2พศด 34.9; 2พศด 34.24; 2พศด 34.25; 2พศด 34.30; 2พศด 34.33; 2พศด 35.16; 2พศด 36.18; อสร 1.11; อสร 2.58; อสร 4.20; อสร 7.16; อสร 8.20; อสร 8.21; อสร 8.35; อสร 10.3; อสร 10.7; อสร 10.8; อสร 10.12; อสร 10.14; อสร 10.44; นหม 4.6; นหม 5.16; นหม 6.16; นหม 7.60; นหม 9.6; นหม 9.10; นหม 9.32; นหม 10.29; นหม 10.35; นหม 10.37; นหม 11.6; นหม 11.20; นหม 13.8; นหม 13.18; นหม 13.27; อสธ 1.16; อสธ 2.17; อสธ 3.8; อสธ 3.13; อสธ 4.7; อสธ 4.11; อสธ 4.16; อสธ 5.11; อสธ 5.14; อสธ 8.5; โยบ 1.11; โยบ 1.22; โยบ 2.10; โยบ 2.11; โยบ 4.14; โยบ 13.27; โยบ 16.7; โยบ 17.7; โยบ 19.19; โยบ 21.23; โยบ 33.1; โยบ 33.11; โยบ 33.29; โยบ 34.15; โยบ 36.19; โยบ 37.3; โยบ 41.11; โยบ 42.11; โยบ 42.15; สดด 5.5; สดด 6.10; สดด 8.7; สดด 9.1; สดด 9.19; สดด 10.4; สดด 16.3; สดด 18.22; สดด 19.9; สดด 20.3; สดด 20.4; สดด 20.5; สดด 22.14; สดด 22.23; สดด 22.27; สดด 22.29; สดด 25.10; สดด 25.18; สดด 25.22; สดด 26.7; สดด 31.23; สดด 33.8; สดด 33.14; สดด 33.15; สดด 34.4; สดด 34.6; สดด 34.17; สดด 35.10; สดด 38.9; สดด 39.8; สดด 40.5; สดด 45.16; สดด 47.2; สดด 47.7; สดด 48.2; สดด 56.5; สดด 57.2; สดด 65.2; สดด 66.1; สดด 66.4; สดด 67.2; สดด 73.28; สดด 74.6; สดด 74.17; สดด 75.8; สดด 76.5; สดด 76.9; สดด 77.12; สดด 78.32; สดด 78.38; สดด 78.51; สดด 80.12; สดด 82.5; สดด 82.8; สดด 83.11; สดด 83.18; สดด 85.2; สดด 85.3; สดด 87.7; สดด 88.7; สดด 89.40; สดด 89.42; สดด 96.1; สดด 96.9; สดด 96.12; สดด 97.5; สดด 97.7; สดด 97.9; สดด 98.3; สดด 98.4; สดด 100.1; สดด 101.8; สดด 103.1; สดด 103.2; สดด 103.3; สดด 103.21; สดด 103.22; สดด 104.24; สดด 105.2; สดด 105.36; สดด 109.11; สดด 119.6; สดด 119.14; สดด 119.86; สดด 119.96; สดด 119.138; สดด 119.151; สดด 119.168; สดด 119.172; สดด 121.7; สดด 130.8; สดด 132.1; สดด 134.1; สดด 135.5; สดด 135.6; สดด 139.3; สดด 145.9; สดด 145.10; สดด 145.17; สดด 145.21; สภษ 1.30; สภษ 2.15; สภษ 3.9; สภษ 3.17; สภษ 4.22; สภษ 4.26; สภษ 5.21; สภษ 6.31; สภษ 16.2; สภษ 16.11; สภษ 16.33; สภษ 20.18; สภษ 20.27; สภษ 22.2; สภษ 24.4; สภษ 29.12; ปญจ 1.3; ปญจ 2.10; ปญจ 2.18; ปญจ 2.20; ปญจ 5.8; ปญจ 7.15; ปญจ 12.13; พซม 4.14; พซม 8.7; อสย 2.2; อสย 2.13; อสย 2.14; อสย 2.16; อสย 4.5; อสย 6.3; อสย 7.19; อสย 7.24; อสย 7.25; อสย 8.7; อสย 9.5; อสย 9.9; อสย 10.12; อสย 10.14; อสย 10.23; อสย 13.5; อสย 14.7; อสย 14.18; อสย 14.26; อสย 16.14; อสย 18.6; อสย 19.7; อสย 19.14; อสย 21.2; อสย 21.9; อสย 21.16; อสย 22.24; อสย 23.9; อสย 23.17; อสย 24.11; อสย 26.14; อสย 27.6; อสย 27.9; อสย 28.22; อสย 29.7; อสย 29.8; อสย 29.11; อสย 34.2; อสย 34.4; อสย 37.11; อสย 37.18; อสย 37.20; อสย 37.25; อสย 38.13; อสย 38.17; อสย 39.2; อสย 39.6; อสย 40.6; อสย 40.12; อสย 40.17; อสย 41.29; อสย 44.9; อสย 44.11; อสย 44.28; อสย 45.7; อสย 45.12; อสย 45.13; อสย 45.25; อสย 46.10; อสย 50.11; อสย 51.3; อสย 52.10; อสย 54.12; อสย 54.13; อสย 55.12; อสย 60.7; อสย 60.21; อสย 63.9; อสย 64.6; อสย 64.9; อสย 64.11; อสย 66.2; อสย 66.16; อสย 66.18; อสย 66.20; อสย 66.23; อสย 66.24; ยรม 1.14; ยรม 1.15; ยรม 4.20; ยรม 4.26; ยรม 6.28; ยรม 7.10; ยรม 7.13; ยรม 8.2; ยรม 8.3; ยรม 8.16; ยรม 10.7; ยรม 11.6; ยรม 12.9; ยรม 12.11; ยรม 13.11; ยรม 13.13; ยรม 13.19; ยรม 14.22; ยรม 15.4; ยรม 15.10; ยรม 15.13; ยรม 16.10; ยรม 16.17; ยรม 17.3; ยรม 17.20; ยรม 18.23; ยรม 19.8; ยรม 19.15; ยรม 20.4; ยรม 20.5; ยรม 20.6; ยรม 20.10; ยรม 22.20; ยรม 22.22; ยรม 23.9; ยรม 24.9; ยรม 25.1; ยรม 25.2; ยรม 25.9; ยรม 25.11; ยรม 25.13; ยรม 25.17; ยรม 25.29; ยรม 25.30; ยรม 25.31; ยรม 26.7; ยรม 26.8; ยรม 26.9; ยรม 26.12; ยรม 26.15; ยรม 26.16; ยรม 26.17; ยรม 26.18; ยรม 26.19; ยรม 27.6; ยรม 27.7; ยรม 27.16; ยรม 28.3; ยรม 28.6; ยรม 28.11; ยรม 28.14; ยรม 29.1; ยรม 29.16; ยรม 29.18; ยรม 30.2; ยรม 30.11; ยรม 30.14; ยรม 31.24; ยรม 31.40; ยรม 32.23; ยรม 32.27; ยรม 32.32; ยรม 32.42; ยรม 33.9; ยรม 33.12; ยรม 34.7; ยรม 35.17; ยรม 35.18; ยรม 36.2; ยรม 36.3; ยรม 36.4; ยรม 36.6; ยรม 36.9; ยรม 36.10; ยรม 36.11; ยรม 36.12; ยรม 36.13; ยรม 36.17; ยรม 36.18; ยรม 36.20; ยรม 36.21; ยรม 36.31; ยรม 36.32; ยรม 37.10; ยรม 39.1; ยรม 39.3; ยรม 39.6; ยรม 40.11; ยรม 42.2; ยรม 43.1; ยรม 43.4; ยรม 44.2; ยรม 44.24; ยรม 44.27; ยรม 44.28; ยรม 45.5; ยรม 46.28; ยรม 47.4; ยรม 48.24; ยรม 48.38; ยรม 49.13; ยรม 49.17; ยรม 49.29; ยรม 50.13; ยรม 50.30; ยรม 50.37; ยรม 51.7; ยรม 51.25; ยรม 51.47; ยรม 51.52; ยรม 51.60; ยรม 52.4; ยรม 52.8; ยรม 52.10; ยรม 52.13; ยรม 52.14; ยรม 52.18; ยรม 52.20; พคค 1.22; พคค 2.2; พคค 2.9; พคค 3.60; อสค 3.7; อสค 3.10; อสค 5.9; อสค 5.11; อสค 6.9; อสค 6.11; อสค 6.13; อสค 6.14; อสค 7.3; อสค 7.8; อสค 7.12; อสค 7.14; อสค 7.17; อสค 8.10; อสค 9.4; อสค 9.8; อสค 11.18; อสค 12.16; อสค 13.18; อสค 16.23; อสค 16.37; อสค 16.43; อสค 16.51; อสค 16.54; อสค 17.21; อสค 18.4; อสค 18.14; อสค 18.19; อสค 18.21; อสค 18.24; อสค 18.28; อสค 18.30; อสค 18.31; อสค 20.40; อสค 20.43; อสค 20.48; อสค 21.4; อสค 21.5; อสค 21.7; อสค 21.24; อสค 22.2; อสค 22.18; อสค 22.19; อสค 23.23; อสค 25.8; อสค 26.16; อสค 27.5; อสค 27.9; อสค 27.22; อสค 27.27; อสค 27.35; อสค 29.2; อสค 29.6; อสค 31.4; อสค 31.6; อสค 31.9; อสค 31.12; อสค 31.13; อสค 31.15; อสค 31.16; อสค 31.18; อสค 32.4; อสค 32.8; อสค 32.12; อสค 32.13; อสค 32.20; อสค 32.24; อสค 32.25; อสค 32.26; อสค 32.30; อสค 32.31; อสค 32.32; อสค 33.29; อสค 34.8; อสค 35.8; อสค 35.14; อสค 36.5; อสค 36.33; อสค 37.11; อสค 37.16; อสค 37.22; อสค 38.4; อสค 38.6; อสค 38.8; อสค 38.9; อสค 38.20; อสค 39.4; อสค 39.11; อสค 39.18; อสค 39.21; อสค 39.25; อสค 40.4; อสค 43.11; อสค 44.5; อสค 44.6; อสค 44.7; อสค 44.9; อสค 44.14; อสค 44.30; อสค 45.16; อสค 45.17; อสค 45.22; อสค 48.13; ดนล 1.20; ดนล 2.48; ดนล 4.1; ดนล 4.6; ดนล 4.18; ดนล 4.20; ดนล 4.28; ดนล 4.35; ดนล 5.22; ดนล 5.23; ดนล 6.7; ดนล 6.25; ดนล 7.19; ดนล 7.23; ดนล 7.27; ดนล 8.5; ดนล 9.6; ดนล 9.12; ดนล 9.13; ดนล 9.16; ฮชย 2.11; ฮชย 4.2; ฮชย 7.7; ฮชย 9.15; ฮชย 10.14; ยอล 1.2; ยอล 1.12; ยอล 1.14; ยอล 2.1; ยอล 3.2; ยอล 3.9; ยอล 3.11; ยอล 3.12; ยอล 3.18; อมส 3.2; อมส 3.15; อมส 5.17; อมส 8.10; อมส 9.12; อมส 9.13; อบด 1.7; อบด 1.15; อบด 1.16; มคา 1.7; มคา 3.9; มคา 5.9; มคา 5.11; มคา 7.16; นฮม 3.10; นฮม 3.12; ฮบก 2.6; ศฟย 1.18; ศฟย 2.11; ศฟย 2.14; ศฟย 3.8; ศฟย 3.11; ฮกก 1.11; ฮกก 2.4; ฮกก 2.7; ฮกก 2.17; ศคย 4.14; ศคย 5.3; ศคย 5.6; ศคย 6.5; ศคย 7.5; ศคย 7.14; ศคย 10.11; ศคย 12.3; ศคย 12.9; ศคย 12.14; ศคย 14.2; ศคย 14.5; ศคย 14.9; ศคย 14.10; ศคย 14.14; ศคย 14.19; มลค 3.12; มลค 4.1; มลค 4.4; มธ 2.16; มธ 5.18; มธ 13.34; มธ 18.26; มธ 18.29; มธ 22.40; มธ 26.56; มธ 28.18; มก 5.33; มก 7.3; มก 12.33; ลก 4.6; ลก 11.36; ลก 12.44; ลก 17.27; ลก 17.29; ยน 5.22; ยน 17.2; กจ 1.15; กจ 4.23; กจ 7.10; กจ 7.50; กจ 11.10; กจ 20.27; รม 3.12; รม 14.23; 1คร 10.1; 1คร 13.2; 1คร 15.25; 2คร 1.4; 2คร 1.19; 2คร 5.18; 2คร 6.18; กท 5.3; กท 5.14; อฟ 4.16; อฟ 5.9; ฟป 1.13; คส 1.16; คส 1.19; คส 3.16; 1ทธ 6.10; ฮบ 1.6; ฮบ 3.2; ฮบ 3.5; ฮบ 4.4; ยก 1.2; ยก 4.16; 1ยน 1.7; 1ยน 1.9; 1ยน 5.19; วว 1.2

ทั้งหมด ( 547 )
ปฐก 2.16; ปฐก 7.1; ปฐก 13.9; ปฐก 13.15; ปฐก 14.20; ปฐก 20.8; ปฐก 24.20; ปฐก 24.36; ปฐก 25.4; ปฐก 25.5; ปฐก 26.3; ปฐก 26.4; ปฐก 29.13; ปฐก 30.35; ปฐก 30.36; ปฐก 31.1; ปฐก 31.18; ปฐก 31.21; ปฐก 31.37; ปฐก 32.23; ปฐก 33.8; ปฐก 34.29; ปฐก 35.4; ปฐก 36.6; ปฐก 37.3; ปฐก 37.35; ปฐก 42.29; ปฐก 42.36; ปฐก 45.8; ปฐก 45.10; ปฐก 45.26; ปฐก 46.1; ปฐก 46.7; ปฐก 47.14; ปฐก 47.20; ปฐก 49.28; ปฐก 50.8; อพย 4.19; อพย 4.28; อพย 4.30; อพย 7.2; อพย 7.12; อพย 7.19; อพย 8.17; อพย 9.14; อพย 10.14; อพย 11.5; อพย 12.3; อพย 12.6; อพย 12.12; อพย 12.41; อพย 13.13; อพย 14.7; อพย 14.9; อพย 14.17; อพย 14.28; อพย 16.1; อพย 16.3; อพย 16.23; อพย 17.1; อพย 24.3; อพย 24.8; อพย 26.17; อพย 27.3; อพย 27.17; อพย 27.19; อพย 28.20; อพย 29.12; อพย 29.13; อพย 32.13; อพย 34.19; อพย 35.1; อพย 35.4; อพย 35.20; อพย 36.3; อพย 36.22; อพย 37.24; อพย 38.3; อพย 38.24; อพย 38.30; อพย 38.31; อพย 39.13; อพย 39.36; อพย 39.37; อพย 39.39; อพย 39.40; อพย 40.9; อพย 40.10; ลนต 1.9; ลนต 1.13; ลนต 2.2; ลนต 3.3; ลนต 3.9; ลนต 3.16; ลนต 4.8; ลนต 4.11; ลนต 4.13; ลนต 4.26; ลนต 4.35; ลนต 6.15; ลนต 6.22; ลนต 7.3; ลนต 7.9; ลนต 7.14; ลนต 7.37; ลนต 8.3; ลนต 8.11; ลนต 8.16; ลนต 8.25; ลนต 9.5; ลนต 10.6; ลนต 11.9; ลนต 14.8; ลนต 16.21; ลนต 16.22; ลนต 16.33; ลนต 19.24; ลนต 19.37; ลนต 22.18; ลนต 24.16; ลนต 26.14; กดว 1.2; กดว 1.18; กดว 1.20; กดว 1.22; กดว 1.24; กดว 1.26; กดว 1.28; กดว 1.30; กดว 1.32; กดว 1.34; กดว 1.36; กดว 1.38; กดว 1.40; กดว 1.42; กดว 1.45; กดว 1.46; กดว 2.9; กดว 2.16; กดว 2.24; กดว 2.31; กดว 2.32; กดว 3.7; กดว 3.22; กดว 3.28; กดว 3.34; กดว 3.36; กดว 3.39; กดว 3.45; กดว 4.10; กดว 4.14; กดว 4.16; กดว 4.31; กดว 4.32; กดว 4.33; กดว 7.1; กดว 7.85; กดว 7.86; กดว 7.88; กดว 8.16; กดว 8.17; กดว 8.18; กดว 8.20; กดว 10.3; กดว 10.25; กดว 11.11; กดว 11.13; กดว 11.22; กดว 12.7; กดว 14.2; กดว 14.5; กดว 14.10; กดว 14.29; กดว 14.39; กดว 15.24; กดว 15.25; กดว 15.26; กดว 15.33; กดว 15.35; กดว 15.36; กดว 16.3; กดว 16.5; กดว 16.6; กดว 16.11; กดว 16.16; กดว 16.19; กดว 16.22; กดว 16.30; กดว 16.32; กดว 16.33; กดว 16.34; กดว 17.9; กดว 18.12; กดว 20.1; กดว 20.22; กดว 20.27; กดว 20.29; กดว 21.23; กดว 21.25; กดว 23.13; กดว 25.6; กดว 26.2; กดว 26.43; กดว 27.19; กดว 27.20; กดว 27.21; กดว 27.22; กดว 31.4; กดว 31.9; กดว 31.12; กดว 31.15; กดว 31.20; กดว 31.30; กดว 31.35; กดว 32.15; กดว 32.26; กดว 33.52; กดว 34.2; กดว 35.7; พบญ 2.36; พบญ 3.1; พบญ 3.2; พบญ 3.4; พบญ 3.7; พบญ 3.10; พบญ 3.13; พบญ 3.14; พบญ 4.8; พบญ 4.49; พบญ 5.1; พบญ 5.23; พบญ 11.7; พบญ 18.1; พบญ 19.9; พบญ 20.14; พบญ 26.2; พบญ 28.45; พบญ 29.23; พบญ 31.28; พบญ 31.30; พบญ 32.45; พบญ 34.1; ยชว 1.2; ยชว 1.4; ยชว 1.7; ยชว 2.24; ยชว 3.1; ยชว 3.17; ยชว 5.4; ยชว 6.23; ยชว 7.3; ยชว 7.24; ยชว 8.1; ยชว 8.5; ยชว 8.14; ยชว 8.16; ยชว 8.24; ยชว 8.25; ยชว 8.33; ยชว 9.24; ยชว 10.7; ยชว 10.31; ยชว 10.37; ยชว 10.39; ยชว 10.40; ยชว 10.42; ยชว 11.10; ยชว 11.12; ยชว 11.16; ยชว 12.1; ยชว 12.24; ยชว 13.2; ยชว 13.5; ยชว 13.6; ยชว 13.11; ยชว 13.21; ยชว 13.25; ยชว 13.30; ยชว 15.32; ยชว 20.9; ยชว 21.39; ยชว 21.40; ยชว 21.41; ยชว 22.12; ยชว 22.18; วนฉ 3.3; วนฉ 4.13; วนฉ 4.15; วนฉ 4.16; วนฉ 7.18; วนฉ 8.10; วนฉ 8.12; วนฉ 9.3; วนฉ 9.44; วนฉ 10.18; วนฉ 11.20; วนฉ 11.21; วนฉ 11.22; วนฉ 16.27; วนฉ 18.2; วนฉ 20.1; วนฉ 20.2; วนฉ 20.16; วนฉ 20.26; วนฉ 20.33; วนฉ 20.37; วนฉ 20.48; วนฉ 21.13; นรธ 4.9; 1ซมอ 2.28; 1ซมอ 5.11; 1ซมอ 10.9; 1ซมอ 13.7; 1ซมอ 14.15; 1ซมอ 14.39; 1ซมอ 15.9; 1ซมอ 30.18; 2ซมอ 2.9; 2ซมอ 6.19; 2ซมอ 7.7; 2ซมอ 7.17; 2ซมอ 9.7; 2ซมอ 10.17; 2ซมอ 11.1; 2ซมอ 13.33; 2ซมอ 15.23; 2ซมอ 16.4; 2ซมอ 17.3; 2ซมอ 19.14; 2ซมอ 19.40; 2ซมอ 19.41; 2ซมอ 20.2; 2ซมอ 20.7; 2ซมอ 20.23; 1พกษ 4.11; 1พกษ 4.12; 1พกษ 7.5; 1พกษ 7.25; 1พกษ 7.47; 1พกษ 11.34; 1พกษ 12.3; 1พกษ 12.21; 1พกษ 16.12; 1พกษ 19.1; 1พกษ 20.15; 2พกษ 4.4; 2พกษ 9.8; 2พกษ 10.21; 2พกษ 12.9; 2พกษ 12.12; 2พกษ 12.18; 2พกษ 14.14; 2พกษ 15.29; 2พกษ 16.15; 2พกษ 17.11; 2พกษ 18.15; 2พกษ 20.13; 2พกษ 22.13; 2พกษ 23.2; 2พกษ 23.8; 2พกษ 24.14; 2พกษ 24.16; 2พกษ 25.9; 2พกษ 25.10; 2พกษ 25.16; 1พศด 1.33; 1พศด 7.8; 1พศด 7.11; 1พศด 8.38; 1พศด 10.11; 1พศด 17.6; 1พศด 17.15; 1พศด 26.8; 1พศด 28.4; 2พศด 5.12; 2พศด 7.22; 2พศด 8.6; 2พศด 10.3; 2พศด 22.1; 2พศด 25.24; 2พศด 26.12; 2พศด 29.34; 2พศด 36.17; 2พศด 36.18; อสร 1.11; อสร 2.64; อสร 6.12; อสร 6.20; อสร 8.34; นหม 7.66; นหม 8.5; นหม 11.18; อสธ 3.6; อสธ 9.5; โยบ 1.5; โยบ 13.1; โยบ 34.19; โยบ 38.18; สดด 34.20; สภษ 8.11; สภษ 26.26; สภษ 31.29; ปญจ 2.23; ปญจ 5.9; ปญจ 11.3; พซม 4.4; อสย 3.1; อสย 7.19; อสย 8.9; อสย 18.6; อสย 22.3; อสย 29.7; อสย 40.26; อสย 44.11; อสย 49.11; อสย 58.3; ยรม 1.18; ยรม 4.27; ยรม 4.29; ยรม 7.15; ยรม 9.2; ยรม 17.9; ยรม 31.40; ยรม 34.1; ยรม 35.3; ยรม 36.16; ยรม 36.28; ยรม 38.4; ยรม 40.4; ยรม 41.10; ยรม 41.12; ยรม 41.16; ยรม 45.4; ยรม 49.36; ยรม 50.13; ยรม 50.23; ยรม 51.3; ยรม 51.61; ยรม 52.7; ยรม 52.14; ยรม 52.17; ยรม 52.22; ยรม 52.23; ยรม 52.30; อสค 5.4; อสค 7.17; อสค 12.10; อสค 20.40; อสค 30.8; อสค 32.30; อสค 34.6; อสค 35.15; อสค 41.19; อสค 45.6; อสค 48.22; ดนล 2.12; ดนล 2.13; ดนล 2.38; ดนล 5.8; ดนล 6.3; ดนล 6.26; ดนล 9.7; ดนล 11.2; ดนล 11.17; ฮชย 5.2; ฮชย 7.2; ฮชย 7.10; ฮชย 13.15; ฮชย 14.2; ฮชย 14.3; อมส 1.6; อมส 1.9; อมส 8.8; อมส 9.1; อมส 9.5; ศคย 8.12; มลค 4.1; มธ 2.16; มธ 13.33; มธ 23.8; มธ 26.56; มก 14.50; ลก 2.51; ลก 3.19; ลก 4.7; ลก 8.43; ลก 8.54; ลก 12.18; ลก 13.21; ลก 15.13; ลก 15.31; ลก 24.9; ยน 18.14; กจ 4.32; กจ 5.21; กจ 8.27; กจ 24.14; รม 11.16; รม 16.23; 1คร 7.17; 1คร 12.17; 1คร 12.19; 1คร 12.26; 1คร 13.2; 1คร 15.7; อฟ 3.8; อฟ 3.15; อฟ 6.16; คส 2.19; คส 2.22; คส 3.14; 1ทธ 5.2; 2ทธ 3.11; ยก 2.10; ยก 5.12; 1ปต 4.8; ยด 1.15; วว 5.13

ทั้งหลาย ( 6533 )
ปฐก 6.2; ปฐก 6.4; ปฐก 6.5; ปฐก 7.7; ปฐก 7.11; ปฐก 8.2; ปฐก 8.16; ปฐก 8.18; ปฐก 9.1; ปฐก 9.8; ปฐก 9.25; ปฐก 10.1; ปฐก 10.2; ปฐก 10.3; ปฐก 10.4; ปฐก 10.5; ปฐก 10.6; ปฐก 10.7; ปฐก 10.20; ปฐก 10.29; ปฐก 10.31; ปฐก 10.32; ปฐก 11.4; ปฐก 11.5; ปฐก 11.31; ปฐก 12.5; ปฐก 14.17; ปฐก 14.20; ปฐก 14.24; ปฐก 15.5; ปฐก 15.10; ปฐก 18.4; ปฐก 18.18; ปฐก 19.7; ปฐก 19.17; ปฐก 19.25; ปฐก 19.28; ปฐก 19.29; ปฐก 22.18; ปฐก 25.6; ปฐก 26.4; ปฐก 26.20; ปฐก 26.27; ปฐก 26.28; ปฐก 27.29; ปฐก 28.3; ปฐก 28.12; ปฐก 29.4; ปฐก 29.5; ปฐก 29.6; ปฐก 29.8; ปฐก 29.9; ปฐก 32.7; ปฐก 34.10; ปฐก 34.17; ปฐก 34.30; ปฐก 35.4; ปฐก 35.16; ปฐก 41.40; ปฐก 41.54; ปฐก 41.55; ปฐก 42.5; ปฐก 42.11; ปฐก 42.13; ปฐก 42.22; ปฐก 42.31; ปฐก 42.32; ปฐก 43.8; ปฐก 43.11; ปฐก 43.20; ปฐก 43.21; ปฐก 43.33; ปฐก 44.8; ปฐก 44.9; ปฐก 44.10; ปฐก 44.16; ปฐก 44.19; ปฐก 44.20; ปฐก 44.21; ปฐก 44.22; ปฐก 44.23; ปฐก 44.24; ปฐก 44.25; ปฐก 44.26; ปฐก 44.27; ปฐก 45.2; ปฐก 46.34; ปฐก 47.19; ปฐก 47.25; ปฐก 49.8; ปฐก 49.10; ปฐก 50.17; ปฐก 50.18; ปฐก 50.25; อพย 1.11; อพย 3.12; อพย 3.13; อพย 3.14; อพย 3.16; อพย 3.17; อพย 3.18; อพย 3.21; อพย 4.5; อพย 5.3; อพย 6.4; อพย 7.19; อพย 8.6; อพย 8.10; อพย 8.26; อพย 8.27; อพย 10.9; อพย 12.2; อพย 12.11; อพย 12.13; อพย 12.14; อพย 12.15; อพย 12.17; อพย 12.18; อพย 12.21; อพย 12.24; อพย 12.27; อพย 12.28; อพย 12.49; อพย 13.3; อพย 13.4; อพย 13.5; อพย 13.13; อพย 13.15; อพย 13.19; อพย 14.4; อพย 14.13; อพย 14.14; อพย 14.31; อพย 15.14; อพย 15.26; อพย 16.6; อพย 16.10; อพย 16.32; อพย 18.1; อพย 18.10; อพย 19.6; อพย 19.8; อพย 19.12; อพย 19.13; อพย 19.15; อพย 19.23; อพย 20.18; อพย 20.20; อพย 20.22; อพย 21.1; อพย 22.21; อพย 22.31; อพย 23.9; อพย 23.22; อพย 24.10; อพย 24.11; อพย 28.12; อพย 28.40; อพย 28.41; อพย 28.43; อพย 29.1; อพย 29.4; อพย 29.8; อพย 29.9; อพย 29.21; อพย 29.42; อพย 29.46; อพย 30.15; อพย 30.16; อพย 30.32; อพย 31.13; อพย 31.14; อพย 32.2; อพย 32.4; อพย 32.29; อพย 32.30; อพย 33.5; อพย 33.16; อพย 34.13; อพย 34.18; อพย 34.20; อพย 34.23; อพย 34.24; อพย 34.32; อพย 35.1; อพย 35.5; อพย 35.21; อพย 38.21; อพย 39.16; อพย 39.17; อพย 39.18; อพย 39.19; อพย 39.20; อพย 39.21; อพย 39.24; อพย 39.25; อพย 39.27; อพย 39.30; อพย 40.32; ลนต 4.20; ลนต 6.18; ลนต 6.20; ลนต 7.23; ลนต 7.35; ลนต 7.36; ลนต 8.6; ลนต 8.14; ลนต 8.18; ลนต 8.22; ลนต 8.24; ลนต 8.27; ลนต 8.28; ลนต 8.30; ลนต 8.31; ลนต 8.33; ลนต 8.36; ลนต 9.1; ลนต 9.5; ลนต 9.6; ลนต 9.7; ลนต 9.13; ลนต 9.20; ลนต 9.24; ลนต 10.6; ลนต 10.7; ลนต 10.11; ลนต 10.14; ลนต 10.15; ลนต 10.17; ลนต 11.13; ลนต 15.31; ลนต 16.24; ลนต 16.29; ลนต 16.31; ลนต 16.34; ลนต 17.2; ลนต 17.7; ลนต 18.3; ลนต 18.4; ลนต 18.5; ลนต 18.24; ลนต 18.26; ลนต 18.28; ลนต 18.30; ลนต 19.2; ลนต 19.9; ลนต 19.30; ลนต 20.23; ลนต 20.24; ลนต 20.26; ลนต 21.5; ลนต 21.6; ลนต 21.8; ลนต 22.2; ลนต 22.3; ลนต 22.9; ลนต 23.15; ลนต 23.24; ลนต 23.36; ลนต 23.38; ลนต 24.12; ลนต 25.2; ลนต 25.6; ลนต 25.20; ลนต 25.23; ลนต 25.27; ลนต 25.33; ลนต 25.34; ลนต 25.42; ลนต 25.46; ลนต 25.50; ลนต 26.1; ลนต 26.2; ลนต 26.3; ลนต 26.6; ลนต 26.7; ลนต 26.11; ลนต 26.16; ลนต 26.17; ลนต 26.18; ลนต 26.20; ลนต 26.21; ลนต 26.24; ลนต 26.28; ลนต 26.30; ลนต 26.36; ลนต 26.37; ลนต 26.38; ลนต 26.39; ลนต 26.40; ลนต 26.41; ลนต 26.43; ลนต 26.44; กดว 1.1; กดว 1.3; กดว 1.54; กดว 2.34; กดว 3.9; กดว 3.10; กดว 3.13; กดว 3.16; กดว 3.22; กดว 3.34; กดว 3.40; กดว 3.41; กดว 3.43; กดว 3.45; กดว 4.19; กดว 4.25; กดว 4.27; กดว 4.49; กดว 6.23; กดว 6.27; กดว 7.7; กดว 7.8; กดว 8.6; กดว 8.8; กดว 8.13; กดว 8.22; กดว 9.1; กดว 9.3; กดว 9.5; กดว 9.12; กดว 9.14; กดว 9.23; กดว 10.9; กดว 10.10; กดว 10.13; กดว 10.29; กดว 10.32; กดว 10.33; กดว 10.34; กดว 10.35; กดว 11.2; กดว 11.3; กดว 11.4; กดว 11.10; กดว 11.16; กดว 11.17; กดว 11.18; กดว 11.20; กดว 11.21; กดว 11.25; กดว 11.33; กดว 12.6; กดว 13.17; กดว 13.20; กดว 13.23; กดว 13.25; กดว 13.26; กดว 13.27; กดว 13.28; กดว 14.9; กดว 14.11; กดว 14.14; กดว 14.15; กดว 14.22; กดว 14.28; กดว 14.31; กดว 14.32; กดว 14.33; กดว 14.34; กดว 14.40; กดว 14.42; กดว 14.43; กดว 14.44; กดว 15.2; กดว 15.14; กดว 15.18; กดว 15.22; กดว 15.25; กดว 15.26; กดว 16.3; กดว 16.7; กดว 16.10; กดว 16.26; กดว 16.27; กดว 16.28; กดว 16.30; กดว 16.32; กดว 16.33; กดว 16.45; กดว 17.4; กดว 17.10; กดว 18.3; กดว 18.4; กดว 20.20; กดว 21.4; กดว 21.7; กดว 21.30; กดว 21.32; กดว 21.35; กดว 22.5; กดว 22.7; กดว 22.8; กดว 22.10; กดว 22.11; กดว 22.12; กดว 22.16; กดว 23.13; กดว 24.8; กดว 25.4; กดว 26.3; กดว 26.10; กดว 27.1; กดว 27.2; กดว 27.14; กดว 28.2; กดว 28.3; กดว 28.11; กดว 28.18; กดว 29.1; กดว 29.7; กดว 29.12; กดว 29.39; กดว 31.9; กดว 31.15; กดว 31.18; กดว 31.23; กดว 31.49; กดว 31.50; กดว 32.4; กดว 32.5; กดว 32.7; กดว 32.8; กดว 32.11; กดว 32.15; กดว 32.16; กดว 32.17; กดว 32.18; กดว 32.20; กดว 32.23; กดว 32.24; กดว 32.26; กดว 32.28; กดว 32.29; กดว 32.31; กดว 33.3; กดว 33.4; กดว 33.6; กดว 33.7; กดว 33.8; กดว 33.54; กดว 33.55; กดว 33.56; กดว 34.13; กดว 34.17; กดว 35.10; กดว 35.33; กดว 36.3; กดว 36.10; กดว 36.11; พบญ 1.3; พบญ 1.6; พบญ 1.7; พบญ 1.8; พบญ 1.9; พบญ 1.10; พบญ 1.11; พบญ 1.12; พบญ 1.13; พบญ 1.14; พบญ 1.15; พบญ 1.16; พบญ 1.17; พบญ 1.18; พบญ 1.19; พบญ 1.20; พบญ 1.22; พบญ 1.23; พบญ 1.25; พบญ 1.26; พบญ 1.27; พบญ 1.28; พบญ 1.29; พบญ 1.30; พบญ 1.31; พบญ 1.32; พบญ 1.33; พบญ 1.34; พบญ 1.35; พบญ 1.37; พบญ 1.39; พบญ 1.40; พบญ 1.41; พบญ 1.42; พบญ 1.43; พบญ 1.44; พบญ 1.45; พบญ 1.46; พบญ 2.1; พบญ 2.3; พบญ 2.4; พบญ 2.6; พบญ 2.8; พบญ 2.9; พบญ 2.13; พบญ 2.14; พบญ 2.15; พบญ 2.18; พบญ 2.24; พบญ 2.25; พบญ 2.29; พบญ 2.30; พบญ 2.32; พบญ 2.33; พบญ 2.34; พบญ 2.37; พบญ 3.1; พบญ 3.3; พบญ 3.4; พบญ 3.6; พบญ 3.10; พบญ 3.12; พบญ 3.18; พบญ 3.19; พบญ 3.20; พบญ 3.26; พบญ 3.28; พบญ 3.29; พบญ 4.1; พบญ 4.2; พบญ 4.3; พบญ 4.4; พบญ 4.5; พบญ 4.6; พบญ 4.8; พบญ 4.10; พบญ 4.11; พบญ 4.12; พบญ 4.13; พบญ 4.14; พบญ 4.15; พบญ 4.16; พบญ 4.19; พบญ 4.20; พบญ 4.21; พบญ 4.22; พบญ 4.23; พบญ 4.25; พบญ 4.26; พบญ 4.27; พบญ 4.28; พบญ 4.29; พบญ 4.31; พบญ 4.32; พบญ 4.34; พบญ 4.35; พบญ 5.1; พบญ 5.2; พบญ 5.3; พบญ 5.4; พบญ 5.5; พบญ 5.23; พบญ 5.24; พบญ 5.25; พบญ 5.26; พบญ 5.27; พบญ 5.28; พบญ 5.29; พบญ 5.31; พบญ 5.32; พบญ 6.1; พบญ 6.3; พบญ 6.4; พบญ 6.14; พบญ 6.16; พบญ 6.17; พบญ 6.20; พบญ 6.22; พบญ 6.25; พบญ 7.1; พบญ 7.2; พบญ 7.4; พบญ 7.5; พบญ 7.6; พบญ 7.7; พบญ 7.8; พบญ 7.12; พบญ 7.13; พบญ 7.14; พบญ 7.16; พบญ 7.17; พบญ 7.18; พบญ 7.19; พบญ 7.20; พบญ 7.23; พบญ 7.24; พบญ 7.25; พบญ 8.1; พบญ 8.2; พบญ 8.5; พบญ 8.11; พบญ 8.14; พบญ 8.16; พบญ 8.18; พบญ 8.20; พบญ 9.2; พบญ 9.3; พบญ 9.4; พบญ 9.5; พบญ 9.6; พบญ 9.8; พบญ 9.10; พบญ 9.12; พบญ 9.13; พบญ 9.16; พบญ 9.17; พบญ 9.18; พบญ 9.22; พบญ 9.24; พบญ 9.25; พบญ 9.26; พบญ 9.28; พบญ 9.29; พบญ 10.7; พบญ 10.9; พบญ 10.10; พบญ 10.11; พบญ 10.12; พบญ 10.13; พบญ 10.15; พบญ 10.17; พบญ 10.19; พบญ 10.20; พบญ 10.21; พบญ 10.22; พบญ 11.2; พบญ 11.4; พบญ 11.5; พบญ 11.7; พบญ 11.8; พบญ 11.10; พบญ 11.12; พบญ 11.13; พบญ 11.14; พบญ 11.16; พบญ 11.17; พบญ 11.18; พบญ 11.19; พบญ 11.23; พบญ 11.24; พบญ 11.25; พบญ 11.26; พบญ 11.31; พบญ 11.32; พบญ 12.2; พบญ 12.4; พบญ 12.5; พบญ 12.6; พบญ 12.7; พบญ 12.8; พบญ 12.9; พบญ 12.10; พบญ 12.11; พบญ 12.12; พบญ 12.13; พบญ 12.15; พบญ 12.16; พบญ 12.17; พบญ 12.31; พบญ 13.3; พบญ 13.4; พบญ 13.7; พบญ 13.11; พบญ 13.12; พบญ 13.14; พบญ 13.15; พบญ 13.18; พบญ 14.1; พบญ 14.2; พบญ 14.3; พบญ 14.7; พบญ 14.21; พบญ 14.23; พบญ 14.27; พบญ 14.28; พบญ 14.29; พบญ 15.1; พบญ 15.3; พบญ 15.4; พบญ 15.5; พบญ 15.6; พบญ 15.7; พบญ 15.8; พบญ 15.19; พบญ 16.1; พบญ 16.5; พบญ 16.9; พบญ 16.10; พบญ 16.15; พบญ 16.17; พบญ 16.18; พบญ 16.21; พบญ 17.1; พบญ 17.2; พบญ 17.7; พบญ 17.11; พบญ 17.12; พบญ 17.13; พบญ 17.16; พบญ 18.9; พบญ 18.12; พบญ 18.13; พบญ 18.15; พบญ 18.18; พบญ 18.22; พบญ 19.1; พบญ 19.2; พบญ 19.9; พบญ 19.10; พบญ 19.13; พบญ 19.20; พบญ 20.1; พบญ 20.3; พบญ 20.15; พบญ 20.16; พบญ 20.19; พบญ 21.6; พบญ 21.7; พบญ 22.1; พบญ 22.24; พบญ 23.4; พบญ 23.6; พบญ 23.7; พบญ 23.12; พบญ 24.4; พบญ 24.8; พบญ 24.9; พบญ 24.10; พบญ 24.17; พบญ 24.19; พบญ 25.17; พบญ 25.19; พบญ 26.1; พบญ 26.3; พบญ 26.8; พบญ 26.12; พบญ 26.15; พบญ 26.18; พบญ 27.1; พบญ 27.2; พบญ 27.9; พบญ 27.12; พบญ 28.1; พบญ 28.2; พบญ 28.3; พบญ 28.10; พบญ 28.11; พบญ 28.16; พบญ 28.24; พบญ 28.25; พบญ 28.26; พบญ 28.42; พบญ 28.44; พบญ 28.53; พบญ 28.54; พบญ 28.55; พบญ 28.57; พบญ 28.58; พบญ 28.60; พบญ 28.61; พบญ 28.62; พบญ 28.64; พบญ 29.2; พบญ 29.6; พบญ 29.7; พบญ 29.9; พบญ 29.10; พบญ 29.13; พบญ 29.15; พบญ 29.16; พบญ 29.17; พบญ 29.24; พบญ 29.29; พบญ 30.1; พบญ 30.3; พบญ 30.6; พบญ 30.7; พบญ 30.8; พบญ 30.10; พบญ 30.14; พบญ 30.16; พบญ 30.18; พบญ 31.3; พบญ 31.5; พบญ 31.11; พบญ 31.13; พบญ 31.16; พบญ 31.17; พบญ 31.18; พบญ 31.27; พบญ 32.4; พบญ 32.5; พบญ 32.8; พบญ 32.16; พบญ 32.23; พบญ 32.27; พบญ 32.28; พบญ 32.43; พบญ 32.46; พบญ 32.47; พบญ 33.2; พบญ 33.3; พบญ 33.10; พบญ 33.17; พบญ 33.19; พบญ 33.29; ยชว 1.2; ยชว 1.3; ยชว 1.6; ยชว 1.11; ยชว 1.13; ยชว 1.14; ยชว 1.16; ยชว 2.7; ยชว 2.9; ยชว 2.10; ยชว 3.1; ยชว 3.4; ยชว 3.8; ยชว 3.10; ยชว 3.14; ยชว 4.3; ยชว 4.6; ยชว 4.14; ยชว 4.23; ยชว 4.24; ยชว 5.6; ยชว 6.3; ยชว 6.4; ยชว 6.10; ยชว 6.17; ยชว 6.18; ยชว 6.26; ยชว 7.7; ยชว 7.12; ยชว 7.14; ยชว 7.22; ยชว 7.25; ยชว 8.6; ยชว 8.7; ยชว 8.8; ยชว 8.13; ยชว 8.33; ยชว 9.1; ยชว 9.8; ยชว 9.11; ยชว 9.21; ยชว 9.22; ยชว 9.23; ยชว 9.24; ยชว 9.25; ยชว 10.5; ยชว 10.6; ยชว 10.11; ยชว 10.19; ยชว 10.39; ยชว 11.7; ยชว 11.21; ยชว 13.6; ยชว 13.30; ยชว 17.4; ยชว 17.17; ยชว 17.18; ยชว 18.3; ยชว 18.6; ยชว 18.7; ยชว 19.51; ยชว 20.2; ยชว 20.4; ยชว 21.2; ยชว 21.11; ยชว 21.43; ยชว 22.2; ยชว 22.8; ยชว 22.10; ยชว 22.16; ยชว 22.18; ยชว 22.19; ยชว 22.22; ยชว 22.25; ยชว 22.27; ยชว 22.31; ยชว 22.32; ยชว 23.1; ยชว 23.2; ยชว 23.3; ยชว 23.16; ยชว 24.5; ยชว 24.6; ยชว 24.7; ยชว 24.8; ยชว 24.9; ยชว 24.10; ยชว 24.11; ยชว 24.12; ยชว 24.13; ยชว 24.14; ยชว 24.15; ยชว 24.16; ยชว 24.17; ยชว 24.18; ยชว 24.19; ยชว 24.20; ยชว 24.21; ยชว 24.22; ยชว 24.24; วนฉ 1.1; วนฉ 1.5; วนฉ 1.7; วนฉ 1.10; วนฉ 1.11; วนฉ 1.32; วนฉ 1.35; วนฉ 2.1; วนฉ 2.2; วนฉ 2.5; วนฉ 2.7; วนฉ 2.9; วนฉ 2.12; วนฉ 2.13; วนฉ 2.14; วนฉ 2.15; วนฉ 2.16; วนฉ 2.17; วนฉ 2.18; วนฉ 2.19; วนฉ 2.23; วนฉ 3.1; วนฉ 3.9; วนฉ 3.12; วนฉ 3.15; วนฉ 3.24; วนฉ 3.28; วนฉ 4.11; วนฉ 4.16; วนฉ 4.24; วนฉ 5.3; วนฉ 5.15; วนฉ 5.20; วนฉ 5.30; วนฉ 6.8; วนฉ 6.10; วนฉ 6.13; วนฉ 6.29; วนฉ 6.31; วนฉ 7.7; วนฉ 7.15; วนฉ 7.24; วนฉ 8.1; วนฉ 8.2; วนฉ 8.3; วนฉ 8.7; วนฉ 8.22; วนฉ 8.23; วนฉ 8.24; วนฉ 8.25; วนฉ 8.33; วนฉ 8.34; วนฉ 9.2; วนฉ 9.7; วนฉ 9.11; วนฉ 9.13; วนฉ 9.15; วนฉ 9.16; วนฉ 9.17; วนฉ 9.18; วนฉ 9.19; วนฉ 9.57; วนฉ 10.10; วนฉ 10.12; วนฉ 10.13; วนฉ 10.14; วนฉ 10.15; วนฉ 10.16; วนฉ 11.25; วนฉ 14.13; วนฉ 15.7; วนฉ 15.10; วนฉ 15.13; วนฉ 16.23; วนฉ 18.2; วนฉ 18.6; วนฉ 18.9; วนฉ 18.10; วนฉ 18.12; วนฉ 18.14; วนฉ 18.15; วนฉ 18.24; วนฉ 19.5; วนฉ 19.25; วนฉ 20.7; วนฉ 20.10; วนฉ 20.23; วนฉ 20.43; วนฉ 21.2; วนฉ 21.8; วนฉ 21.11; วนฉ 21.17; วนฉ 21.22; นรธ 1.2; นรธ 1.4; นรธ 1.6; นรธ 2.4; นรธ 4.2; นรธ 4.9; นรธ 4.10; นรธ 4.11; 1ซมอ 1.19; 1ซมอ 1.25; 1ซมอ 2.2; 1ซมอ 2.3; 1ซมอ 2.20; 1ซมอ 2.27; 1ซมอ 2.29; 1ซมอ 4.7; 1ซมอ 4.8; 1ซมอ 5.3; 1ซมอ 5.4; 1ซมอ 5.7; 1ซมอ 5.8; 1ซมอ 5.9; 1ซมอ 6.3; 1ซมอ 6.4; 1ซมอ 6.5; 1ซมอ 6.6; 1ซมอ 6.8; 1ซมอ 6.19; 1ซมอ 7.1; 1ซมอ 7.3; 1ซมอ 7.4; 1ซมอ 7.6; 1ซมอ 7.8; 1ซมอ 8.5; 1ซมอ 8.6; 1ซมอ 8.7; 1ซมอ 8.9; 1ซมอ 8.11; 1ซมอ 8.17; 1ซมอ 8.18; 1ซมอ 8.19; 1ซมอ 8.20; 1ซมอ 8.22; 1ซมอ 9.2; 1ซมอ 9.12; 1ซมอ 9.25; 1ซมอ 9.27; 1ซมอ 10.4; 1ซมอ 10.11; 1ซมอ 10.12; 1ซมอ 10.18; 1ซมอ 10.19; 1ซมอ 10.23; 1ซมอ 10.27; 1ซมอ 11.1; 1ซมอ 11.2; 1ซมอ 11.3; 1ซมอ 11.4; 1ซมอ 11.7; 1ซมอ 11.9; 1ซมอ 11.15; 1ซมอ 12.1; 1ซมอ 12.2; 1ซมอ 12.4; 1ซมอ 12.5; 1ซมอ 12.7; 1ซมอ 12.9; 1ซมอ 12.10; 1ซมอ 12.11; 1ซมอ 12.12; 1ซมอ 12.13; 1ซมอ 12.14; 1ซมอ 12.15; 1ซมอ 12.16; 1ซมอ 12.17; 1ซมอ 12.18; 1ซมอ 12.19; 1ซมอ 12.20; 1ซมอ 12.23; 1ซมอ 12.25; 1ซมอ 13.3; 1ซมอ 14.13; 1ซมอ 14.21; 1ซมอ 14.31; 1ซมอ 14.36; 1ซมอ 14.37; 1ซมอ 14.38; 1ซมอ 14.40; 1ซมอ 15.6; 1ซมอ 15.15; 1ซมอ 15.24; 1ซมอ 15.32; 1ซมอ 15.33; 1ซมอ 16.5; 1ซมอ 16.6; 1ซมอ 16.16; 1ซมอ 17.8; 1ซมอ 17.11; 1ซมอ 17.19; 1ซมอ 17.31; 1ซมอ 17.47; 1ซมอ 18.5; 1ซมอ 18.16; 1ซมอ 18.23; 1ซมอ 18.30; 1ซมอ 19.1; 1ซมอ 19.8; 1ซมอ 19.20; 1ซมอ 19.21; 1ซมอ 21.5; 1ซมอ 21.13; 1ซมอ 22.2; 1ซมอ 22.7; 1ซมอ 22.8; 1ซมอ 23.5; 1ซมอ 23.12; 1ซมอ 23.13; 1ซมอ 23.24; 1ซมอ 24.7; 1ซมอ 25.1; 1ซมอ 25.6; 1ซมอ 25.8; 1ซมอ 25.9; 1ซมอ 25.20; 1ซมอ 25.22; 1ซมอ 25.40; 1ซมอ 26.19; 1ซมอ 28.4; 1ซมอ 28.19; 1ซมอ 29.6; 1ซมอ 29.7; 1ซมอ 30.11; 1ซมอ 30.16; 1ซมอ 30.21; 1ซมอ 30.23; 1ซมอ 30.24; 2ซมอ 1.12; 2ซมอ 2.3; 2ซมอ 2.5; 2ซมอ 2.6; 2ซมอ 2.7; 2ซมอ 2.13; 2ซมอ 3.17; 2ซมอ 3.21; 2ซมอ 3.26; 2ซมอ 3.31; 2ซมอ 5.1; 2ซมอ 5.3; 2ซมอ 6.3; 2ซมอ 6.17; 2ซมอ 6.19; 2ซมอ 7.10; 2ซมอ 7.14; 2ซมอ 7.22; 2ซมอ 7.23; 2ซมอ 7.24; 2ซมอ 10.5; 2ซมอ 10.6; 2ซมอ 10.14; 2ซมอ 10.18; 2ซมอ 11.20; 2ซมอ 11.21; 2ซมอ 12.17; 2ซมอ 12.18; 2ซมอ 12.29; 2ซมอ 13.28; 2ซมอ 15.10; 2ซมอ 17.8; 2ซมอ 17.12; 2ซมอ 17.29; 2ซมอ 18.2; 2ซมอ 18.3; 2ซมอ 18.4; 2ซมอ 18.16; 2ซมอ 19.2; 2ซมอ 19.5; 2ซมอ 19.6; 2ซมอ 19.7; 2ซมอ 19.8; 2ซมอ 19.11; 2ซมอ 19.12; 2ซมอ 19.18; 2ซมอ 19.42; 2ซมอ 20.7; 2ซมอ 20.8; 2ซมอ 20.15; 2ซมอ 20.22; 2ซมอ 21.2; 2ซมอ 21.9; 2ซมอ 21.10; 2ซมอ 21.14; 2ซมอ 21.17; 2ซมอ 21.22; 2ซมอ 22.46; 2ซมอ 22.48; 2ซมอ 22.50; 2ซมอ 23.9; 2ซมอ 24.1; 2ซมอ 24.5; 2ซมอ 24.6; 2ซมอ 24.14; 1พกษ 1.23; 1พกษ 1.25; 1พกษ 1.32; 1พกษ 1.33; 1พกษ 1.34; 1พกษ 1.35; 1พกษ 1.39; 1พกษ 1.40; 1พกษ 1.44; 1พกษ 1.45; 1พกษ 2.4; 1พกษ 2.7; 1พกษ 3.28; 1พกษ 4.13; 1พกษ 4.20; 1พกษ 4.21; 1พกษ 4.27; 1พกษ 4.34; 1พกษ 5.17; 1พกษ 8.4; 1พกษ 8.9; 1พกษ 8.21; 1พกษ 8.25; 1พกษ 8.32; 1พกษ 8.34; 1พกษ 8.35; 1พกษ 8.37; 1พกษ 8.39; 1พกษ 8.40; 1พกษ 8.42; 1พกษ 8.43; 1พกษ 8.44; 1พกษ 8.46; 1พกษ 8.47; 1พกษ 8.48; 1พกษ 8.50; 1พกษ 8.51; 1พกษ 8.52; 1พกษ 8.53; 1พกษ 8.57; 1พกษ 8.60; 1พกษ 8.61; 1พกษ 8.66; 1พกษ 9.7; 1พกษ 9.9; 1พกษ 9.22; 1พกษ 9.28; 1พกษ 11.2; 1พกษ 11.18; 1พกษ 11.24; 1พกษ 11.33; 1พกษ 11.38; 1พกษ 12.3; 1พกษ 12.4; 1พกษ 12.6; 1พกษ 12.7; 1พกษ 12.9; 1พกษ 12.10; 1พกษ 12.11; 1พกษ 12.14; 1พกษ 12.16; 1พกษ 12.27; 1พกษ 12.28; 1พกษ 13.11; 1พกษ 13.12; 1พกษ 13.13; 1พกษ 13.30; 1พกษ 14.8; 1พกษ 14.15; 1พกษ 14.16; 1พกษ 14.22; 1พกษ 14.24; 1พกษ 15.8; 1พกษ 15.22; 1พกษ 15.30; 1พกษ 16.2; 1พกษ 16.17; 1พกษ 16.19; 1พกษ 16.26; 1พกษ 16.31; 1พกษ 18.4; 1พกษ 18.10; 1พกษ 18.21; 1พกษ 18.23; 1พกษ 18.24; 1พกษ 18.26; 1พกษ 18.27; 1พกษ 18.28; 1พกษ 18.37; 1พกษ 18.40; 1พกษ 19.2; 1พกษ 19.10; 1พกษ 19.14; 1พกษ 20.6; 1พกษ 20.10; 1พกษ 20.12; 1พกษ 20.14; 1พกษ 20.16; 1พกษ 20.17; 1พกษ 20.23; 1พกษ 20.25; 1พกษ 20.33; 1พกษ 21.13; 1พกษ 22.6; 1พกษ 22.11; 1พกษ 22.28; 1พกษ 22.32; 2พกษ 1.3; 2พกษ 1.5; 2พกษ 1.6; 2พกษ 1.7; 2พกษ 1.8; 2พกษ 2.15; 2พกษ 2.16; 2พกษ 2.17; 2พกษ 2.18; 2พกษ 2.20; 2พกษ 3.3; 2พกษ 3.17; 2พกษ 3.21; 2พกษ 3.23; 2พกษ 3.24; 2พกษ 3.25; 2พกษ 3.27; 2พกษ 4.43; 2พกษ 4.44; 2พกษ 5.22; 2พกษ 6.1; 2พกษ 6.4; 2พกษ 6.18; 2พกษ 6.20; 2พกษ 6.23; 2พกษ 6.32; 2พกษ 6.33; 2พกษ 7.12; 2พกษ 7.15; 2พกษ 7.16; 2พกษ 9.11; 2พกษ 9.12; 2พกษ 9.13; 2พกษ 9.15; 2พกษ 9.27; 2พกษ 10.4; 2พกษ 10.5; 2พกษ 10.6; 2พกษ 10.7; 2พกษ 10.9; 2พกษ 10.13; 2พกษ 10.14; 2พกษ 10.18; 2พกษ 10.21; 2พกษ 10.22; 2พกษ 10.24; 2พกษ 10.25; 2พกษ 10.27; 2พกษ 10.29; 2พกษ 10.31; 2พกษ 11.4; 2พกษ 11.5; 2พกษ 11.7; 2พกษ 11.8; 2พกษ 11.12; 2พกษ 11.16; 2พกษ 11.19; 2พกษ 13.2; 2พกษ 13.3; 2พกษ 13.6; 2พกษ 13.7; 2พกษ 15.9; 2พกษ 15.18; 2พกษ 15.24; 2พกษ 15.28; 2พกษ 16.3; 2พกษ 16.15; 2พกษ 17.2; 2พกษ 17.8; 2พกษ 17.11; 2พกษ 17.12; 2พกษ 17.13; 2พกษ 17.15; 2พกษ 17.16; 2พกษ 17.17; 2พกษ 17.20; 2พกษ 17.22; 2พกษ 17.24; 2พกษ 17.28; 2พกษ 17.32; 2พกษ 17.34; 2พกษ 17.35; 2พกษ 17.37; 2พกษ 17.38; 2พกษ 17.39; 2พกษ 17.40; 2พกษ 18.12; 2พกษ 18.16; 2พกษ 18.22; 2พกษ 18.27; 2พกษ 18.32; 2พกษ 18.35; 2พกษ 19.3; 2พกษ 19.6; 2พกษ 19.17; 2พกษ 19.19; 2พกษ 21.11; 2พกษ 21.14; 2พกษ 22.13; 2พกษ 22.14; 2พกษ 22.17; 2พกษ 22.20; 2พกษ 23.9; 2พกษ 23.18; 2พกษ 24.2; 2พกษ 25.1; 2พกษ 25.21; 2พกษ 25.23; 1พศด 1.5; 1พศด 1.6; 1พศด 1.7; 1พศด 1.8; 1พศด 1.9; 1พศด 1.17; 1พศด 1.23; 1พศด 1.32; 1พศด 2.25; 1พศด 4.9; 1พศด 4.28; 1พศด 4.32; 1พศด 4.38; 1พศด 4.39; 1พศด 4.40; 1พศด 4.41; 1พศด 4.42; 1พศด 4.43; 1พศด 5.10; 1พศด 5.16; 1พศด 5.20; 1พศด 5.22; 1พศด 5.25; 1พศด 5.26; 1พศด 6.32; 1พศด 7.21; 1พศด 8.6; 1พศด 8.7; 1พศด 8.13; 1พศด 9.44; 1พศด 11.1; 1พศด 11.3; 1พศด 11.13; 1พศด 11.14; 1พศด 12.1; 1พศด 12.17; 1พศด 12.18; 1พศด 12.21; 1พศด 12.39; 1พศด 12.40; 1พศด 13.2; 1พศด 13.3; 1พศด 13.7; 1พศด 13.8; 1พศด 13.9; 1พศด 14.8; 1พศด 14.11; 1พศด 14.12; 1พศด 14.16; 1พศด 14.17; 1พศด 15.12; 1พศด 15.26; 1พศด 16.1; 1พศด 16.8; 1พศด 16.18; 1พศด 16.19; 1พศด 16.22; 1พศด 16.24; 1พศด 16.26; 1พศด 16.28; 1พศด 16.35; 1พศด 16.41; 1พศด 17.9; 1พศด 17.11; 1พศด 17.20; 1พศด 17.21; 1พศด 17.22; 1พศด 19.5; 1พศด 19.6; 1พศด 19.7; 1พศด 19.14; 1พศด 19.16; 1พศด 19.17; 1พศด 19.18; 1พศด 20.2; 1พศด 21.2; 1พศด 22.5; 1พศด 23.25; 1พศด 24.3; 1พศด 24.5; 1พศด 24.19; 1พศด 24.30; 1พศด 25.6; 1พศด 25.8; 1พศด 26.6; 1พศด 26.27; 1พศด 27.29; 1พศด 28.8; 1พศด 29.7; 1พศด 29.10; 1พศด 29.13; 1พศด 29.14; 1พศด 29.15; 1พศด 29.16; 1พศด 29.18; 1พศด 29.20; 1พศด 29.21; 1พศด 29.22; 1พศด 29.24; 2พศด 1.17; 2พศด 2.2; 2พศด 2.10; 2พศด 2.11; 2พศด 5.5; 2พศด 5.10; 2พศด 5.12; 2พศด 5.13; 2พศด 6.16; 2พศด 6.23; 2พศด 6.25; 2พศด 6.26; 2พศด 6.28; 2พศด 6.30; 2พศด 6.31; 2พศด 6.33; 2พศด 6.34; 2พศด 6.36; 2พศด 6.37; 2พศด 6.38; 2พศด 7.3; 2พศด 7.4; 2พศด 7.6; 2พศด 7.9; 2พศด 7.15; 2พศด 7.20; 2พศด 7.22; 2พศด 8.8; 2พศด 8.9; 2พศด 8.11; 2พศด 8.15; 2พศด 8.18; 2พศด 9.8; 2พศด 10.3; 2พศด 10.4; 2พศด 10.6; 2พศด 10.7; 2พศด 10.9; 2พศด 10.10; 2พศด 10.11; 2พศด 10.13; 2พศด 10.14; 2พศด 10.16; 2พศด 11.4; 2พศด 11.14; 2พศด 11.15; 2พศด 11.16; 2พศด 11.17; 2พศด 12.2; 2พศด 12.5; 2พศด 12.7; 2พศด 12.8; 2พศด 13.5; 2พศด 13.8; 2พศด 13.9; 2พศด 13.10; 2พศด 13.14; 2พศด 13.16; 2พศด 14.3; 2พศด 14.7; 2พศด 14.9; 2พศด 14.10; 2พศด 14.11; 2พศด 14.14; 2พศด 15.2; 2พศด 15.4; 2พศด 15.5; 2พศด 15.7; 2พศด 15.9; 2พศด 15.10; 2พศด 15.11; 2พศด 15.14; 2พศด 15.15; 2พศด 16.4; 2พศด 16.6; 2พศด 16.8; 2พศด 16.14; 2พศด 17.9; 2พศด 17.10; 2พศด 18.5; 2พศด 18.10; 2พศด 18.14; 2พศด 18.27; 2พศด 18.31; 2พศด 19.4; 2พศด 19.6; 2พศด 19.8; 2พศด 19.9; 2พศด 19.10; 2พศด 20.2; 2พศด 20.4; 2พศด 20.6; 2พศด 20.7; 2พศด 20.8; 2พศด 20.9; 2พศด 20.11; 2พศด 20.12; 2พศด 20.15; 2พศด 20.16; 2พศด 20.20; 2พศด 20.22; 2พศด 20.23; 2พศด 20.25; 2พศด 20.26; 2พศด 20.27; 2พศด 20.28; 2พศด 20.36; 2พศด 21.3; 2พศด 21.6; 2พศด 21.17; 2พศด 22.3; 2พศด 22.4; 2พศด 22.5; 2พศด 22.8; 2พศด 22.9; 2พศด 23.2; 2พศด 23.3; 2พศด 23.4; 2พศด 23.6; 2พศด 23.8; 2พศด 23.11; 2พศด 23.15; 2พศด 23.16; 2พศด 24.5; 2พศด 24.10; 2พศด 24.11; 2พศด 24.12; 2พศด 24.14; 2พศด 24.20; 2พศด 24.21; 2พศด 24.24; 2พศด 24.25; 2พศด 25.10; 2พศด 25.12; 2พศด 25.20; 2พศด 25.27; 2พศด 25.28; 2พศด 26.18; 2พศด 26.20; 2พศด 26.23; 2พศด 27.6; 2พศด 28.3; 2พศด 28.6; 2พศด 28.9; 2พศด 28.10; 2พศด 28.11; 2พศด 28.13; 2พศด 28.15; 2พศด 28.23; 2พศด 29.6; 2พศด 29.9; 2พศด 29.11; 2พศด 29.15; 2พศด 29.18; 2พศด 29.19; 2พศด 29.22; 2พศด 29.23; 2พศด 29.30; 2พศด 29.31; 2พศด 30.1; 2พศด 30.3; 2พศด 30.8; 2พศด 30.9; 2พศด 30.10; 2พศด 30.15; 2พศด 30.16; 2พศด 31.8; 2พศด 31.11; 2พศด 31.12; 2พศด 31.15; 2พศด 31.17; 2พศด 31.18; 2พศด 32.3; 2พศด 32.4; 2พศด 32.6; 2พศด 32.10; 2พศด 32.13; 2พศด 32.17; 2พศด 32.18; 2พศด 32.19; 2พศด 32.22; 2พศด 32.26; 2พศด 33.10; 2พศด 33.11; 2พศด 34.9; 2พศด 34.10; 2พศด 34.11; 2พศด 34.12; 2พศด 34.14; 2พศด 34.25; 2พศด 34.28; 2พศด 34.32; 2พศด 34.33; 2พศด 35.3; 2พศด 35.13; 2พศด 35.14; 2พศด 35.25; 2พศด 36.14; 2พศด 36.16; 2พศด 36.17; 2พศด 36.20; 2พศด 36.23; อสร 1.3; อสร 2.2; อสร 3.3; อสร 3.7; อสร 4.2; อสร 4.3; อสร 4.6; อสร 4.14; อสร 4.15; อสร 4.16; อสร 4.21; อสร 4.23; อสร 5.5; อสร 5.7; อสร 5.8; อสร 5.9; อสร 5.10; อสร 5.17; อสร 6.17; อสร 6.18; อสร 6.20; อสร 7.12; อสร 7.13; อสร 7.24; อสร 7.25; อสร 8.1; อสร 8.15; อสร 8.21; อสร 8.25; อสร 8.28; อสร 8.33; อสร 8.36; อสร 9.1; อสร 9.2; อสร 9.6; อสร 9.7; อสร 9.8; อสร 9.9; อสร 9.10; อสร 9.11; อสร 9.12; อสร 9.13; อสร 9.14; อสร 9.15; อสร 10.2; อสร 10.3; อสร 10.4; อสร 10.5; อสร 10.8; อสร 10.10; อสร 10.11; อสร 10.14; อสร 10.19; นหม 1.3; นหม 1.6; นหม 1.7; นหม 1.8; นหม 2.17; นหม 2.18; นหม 2.19; นหม 2.20; นหม 3.1; นหม 3.5; นหม 3.23; นหม 4.4; นหม 4.5; นหม 4.7; นหม 4.9; นหม 4.12; นหม 4.14; นหม 4.16; นหม 4.20; นหม 5.7; นหม 5.8; นหม 5.9; นหม 5.12; นหม 5.17; นหม 6.1; นหม 6.2; นหม 6.6; นหม 6.9; นหม 6.10; นหม 6.16; นหม 6.17; นหม 6.19; นหม 7.6; นหม 7.7; นหม 7.73; นหม 8.6; นหม 8.8; นหม 8.9; นหม 8.10; นหม 8.12; นหม 9.3; นหม 9.5; นหม 9.9; นหม 9.10; นหม 9.11; นหม 9.16; นหม 9.17; นหม 9.18; นหม 9.20; นหม 9.21; นหม 9.22; นหม 9.24; นหม 9.30; นหม 9.32; นหม 9.33; นหม 9.34; นหม 9.35; นหม 9.36; นหม 9.37; นหม 9.38; นหม 10.28; นหม 10.30; นหม 10.31; นหม 10.32; นหม 10.33; นหม 10.34; นหม 11.9; นหม 12.30; นหม 12.37; นหม 12.43; นหม 13.14; นหม 13.15; นหม 13.17; นหม 13.25; นหม 13.29; อสธ 2.3; อสธ 3.4; อสธ 3.8; อสธ 4.8; อสธ 4.12; อสธ 5.8; อสธ 6.13; อสธ 6.14; โยบ 1.5; โยบ 1.6; โยบ 2.1; โยบ 3.18; โยบ 3.24; โยบ 6.20; โยบ 6.21; โยบ 6.27; โยบ 8.4; โยบ 9.5; โยบ 9.25; โยบ 12.2; โยบ 12.23; โยบ 12.25; โยบ 13.2; โยบ 13.7; โยบ 13.8; โยบ 13.10; โยบ 13.12; โยบ 13.15; โยบ 14.21; โยบ 15.19; โยบ 15.35; โยบ 16.4; โยบ 16.5; โยบ 17.4; โยบ 17.6; โยบ 19.2; โยบ 19.3; โยบ 19.5; โยบ 19.12; โยบ 19.15; โยบ 19.22; โยบ 19.28; โยบ 21.9; โยบ 21.16; โยบ 22.3; โยบ 22.17; โยบ 24.5; โยบ 24.6; โยบ 24.10; โยบ 24.24; โยบ 27.11; โยบ 27.15; โยบ 29.21; โยบ 30.2; โยบ 30.10; โยบ 30.11; โยบ 32.3; โยบ 32.11; โยบ 32.15; โยบ 32.16; โยบ 34.18; โยบ 34.20; โยบ 34.21; โยบ 34.27; โยบ 36.9; โยบ 36.11; โยบ 36.12; โยบ 36.20; โยบ 36.31; โยบ 38.7; โยบ 40.24; โยบ 41.6; โยบ 41.25; โยบ 42.8; โยบ 42.11; สดด 2.1; สดด 2.5; สดด 2.10; สดด 2.12; สดด 3.7; สดด 4.2; สดด 4.6; สดด 5.10; สดด 6.10; สดด 7.7; สดด 7.8; สดด 7.9; สดด 7.13; สดด 8.1; สดด 9.3; สดด 9.11; สดด 9.12; สดด 9.14; สดด 9.20; สดด 11.4; สดด 12.1; สดด 12.2; สดด 12.7; สดด 14.1; สดด 14.2; สดด 14.3; สดด 14.5; สดด 18.47; สดด 18.49; สดด 20.8; สดด 20.9; สดด 21.8; สดด 21.10; สดด 21.11; สดด 21.13; สดด 22.4; สดด 22.17; สดด 22.23; สดด 22.26; สดด 28.3; สดด 28.8; สดด 29.1; สดด 29.3; สดด 31.19; สดด 33.10; สดด 33.13; สดด 33.15; สดด 33.20; สดด 33.21; สดด 33.22; สดด 34.5; สดด 34.7; สดด 34.9; สดด 34.11; สดด 34.12; สดด 34.16; สดด 34.21; สดด 35.25; สดด 36.6; สดด 36.7; สดด 37.22; สดด 37.40; สดด 39.6; สดด 39.12; สดด 41.8; สดด 44.1; สดด 44.2; สดด 44.3; สดด 44.5; สดด 44.7; สดด 44.8; สดด 44.9; สดด 44.10; สดด 44.11; สดด 44.14; สดด 44.17; สดด 44.18; สดด 44.19; สดด 44.22; สดด 44.24; สดด 44.25; สดด 44.26; สดด 45.2; สดด 45.5; สดด 45.15; สดด 45.17; สดด 46.1; สดด 46.2; สดด 46.6; สดด 46.7; สดด 46.11; สดด 47.1; สดด 47.3; สดด 47.9; สดด 48.3; สดด 48.5; สดด 48.9; สดด 48.13; สดด 49.1; สดด 49.14; สดด 50.11; สดด 50.22; สดด 51.9; สดด 51.13; สดด 53.1; สดด 53.2; สดด 53.3; สดด 53.5; สดด 56.7; สดด 57.4; สดด 57.6; สดด 57.9; สดด 58.1; สดด 59.11; สดด 60.1; สดด 60.10; สดด 60.12; สดด 64.5; สดด 64.6; สดด 65.3; สดด 65.4; สดด 65.5; สดด 65.7; สดด 65.11; สดด 66.4; สดด 66.5; สดด 66.8; สดด 66.10; สดด 66.11; สดด 66.12; สดด 67.1; สดด 67.3; สดด 67.4; สดด 67.5; สดด 68.12; สดด 68.19; สดด 68.22; สดด 68.26; สดด 68.28; สดด 68.30; สดด 69.35; สดด 72.16; สดด 73.4; สดด 73.5; สดด 73.10; สดด 73.11; สดด 73.15; สดด 73.17; สดด 74.1; สดด 74.8; สดด 74.9; สดด 74.14; สดด 75.1; สดด 76.11; สดด 76.12; สดด 77.10; สดด 77.14; สดด 77.19; สดด 78.1; สดด 78.3; สดด 78.10; สดด 78.56; สดด 78.58; สดด 78.72; สดด 79.6; สดด 79.7; สดด 79.8; สดด 79.9; สดด 79.10; สดด 79.13; สดด 80.2; สดด 80.3; สดด 80.7; สดด 80.18; สดด 80.19; สดด 81.13; สดด 81.15; สดด 82.1; สดด 82.5; สดด 82.6; สดด 83.12; สดด 84.5; สดด 84.7; สดด 84.9; สดด 85.4; สดด 85.5; สดด 85.6; สดด 85.7; สดด 85.8; สดด 85.9; สดด 85.12; สดด 85.13; สดด 87.6; สดด 88.5; สดด 88.8; สดด 89.17; สดด 89.18; สดด 89.25; สดด 89.31; สดด 90.1; สดด 90.2; สดด 90.3; สดด 90.7; สดด 90.9; สดด 90.10; สดด 90.12; สดด 90.14; สดด 90.15; สดด 90.17; สดด 91.12; สดด 92.7; สดด 92.13; สดด 94.8; สดด 94.21; สดด 95.1; สดด 95.2; สดด 95.3; สดด 95.7; สดด 95.10; สดด 96.3; สดด 96.5; สดด 96.7; สดด 96.10; สดด 96.13; สดด 97.6; สดด 98.9; สดด 99.1; สดด 99.8; สดด 100.3; สดด 102.22; สดด 103.20; สดด 104.29; สดด 105.1; สดด 105.11; สดด 105.15; สดด 105.20; สดด 105.27; สดด 105.28; สดด 105.44; สดด 106.6; สดด 106.7; สดด 106.27; สดด 106.34; สดด 106.47; สดด 107.3; สดด 107.8; สดด 107.12; สดด 107.15; สดด 107.21; สดด 107.31; สดด 107.38; สดด 108.3; สดด 108.11; สดด 108.13; สดด 109.3; สดด 111.7; สดด 115.2; สดด 115.3; สดด 115.9; สดด 115.10; สดด 115.11; สดด 115.12; สดด 115.16; สดด 115.18; สดด 116.5; สดด 117.1; สดด 118.10; สดด 118.11; สดด 118.12; สดด 118.25; สดด 118.26; สดด 119.4; สดด 119.5; สดด 119.15; สดด 119.59; สดด 119.70; สดด 123.2; สดด 123.4; สดด 124.4; สดด 126.4; สดด 127.3; สดด 127.4; สดด 129.8; สดด 132.12; สดด 135.12; สดด 136.2; สดด 136.3; สดด 136.6; สดด 136.9; สดด 136.17; สดด 138.1; สดด 138.2; สดด 139.16; สดด 141.5; สดด 141.6; สดด 141.7; สดด 144.2; สดด 144.12; สดด 144.13; สดด 144.14; สดด 145.7; สดด 145.11; สดด 145.12; สดด 147.13; สดด 148.2; สดด 148.4; สดด 148.7; สดด 148.11; สดด 148.13; สดด 149.2; สดด 149.7; สภษ 4.1; สภษ 5.7; สภษ 7.24; สภษ 8.5; สภษ 8.20; สภษ 8.21; สภษ 8.31; สภษ 8.32; สภษ 12.22; สภษ 14.1; สภษ 15.11; สภษ 15.26; สภษ 18.1; สภษ 19.16; สภษ 20.7; สภษ 20.8; สภษ 23.26; สภษ 24.24; สภษ 28.18; สภษ 28.28; ปญจ 1.7; ปญจ 1.10; ปญจ 2.3; ปญจ 2.8; ปญจ 3.10; ปญจ 3.14; ปญจ 3.18; ปญจ 3.19; ปญจ 4.16; ปญจ 6.12; ปญจ 7.29; ปญจ 8.11; ปญจ 8.12; ปญจ 9.1; ปญจ 9.3; ปญจ 9.6; ปญจ 9.12; ปญจ 10.16; ปญจ 12.2; ปญจ 12.5; พซม 1.1; พซม 1.6; พซม 1.8; พซม 2.7; พซม 3.5; พซม 3.8; พซม 4.10; พซม 5.1; พซม 6.9; พซม 6.13; พซม 8.1; พซม 8.4; พซม 8.7; อสย 1.2; อสย 1.4; อสย 2.2; อสย 2.3; อสย 2.4; อสย 2.5; อสย 2.18; อสย 3.9; อสย 3.10; อสย 3.12; อสย 3.14; อสย 3.16; อสย 3.17; อสย 3.26; อสย 4.4; อสย 5.5; อสย 5.8; อสย 5.12; อสย 5.24; อสย 5.25; อสย 5.28; อสย 5.30; อสย 6.4; อสย 6.10; อสย 6.11; อสย 7.6; อสย 8.7; อสย 8.9; อสย 8.15; อสย 8.19; อสย 8.21; อสย 9.3; อสย 10.13; อสย 10.14; อสย 11.1; อสย 11.10; อสย 11.14; อสย 12.4; อสย 13.2; อสย 13.4; อสย 13.5; อสย 13.8; อสย 14.1; อสย 14.2; อสย 14.6; อสย 14.7; อสย 14.9; อสย 14.13; อสย 14.16; อสย 14.21; อสย 14.25; อสย 16.7; อสย 16.8; อสย 17.8; อสย 17.12; อสย 17.13; อสย 17.14; อสย 18.1; อสย 18.6; อสย 19.14; อสย 19.17; อสย 19.20; อสย 19.21; อสย 19.22; อสย 20.5; อสย 21.5; อสย 22.9; อสย 22.24; อสย 23.1; อสย 23.5; อสย 23.7; อสย 23.13; อสย 24.5; อสย 24.13; อสย 24.14; อสย 24.15; อสย 24.22; อสย 25.6; อสย 25.7; อสย 25.9; อสย 26.8; อสย 26.12; อสย 26.14; อสย 26.16; อสย 26.17; อสย 26.19; อสย 26.21; อสย 27.7; อสย 28.7; อสย 28.14; อสย 28.15; อสย 29.11; อสย 29.23; อสย 30.6; อสย 30.9; อสย 30.15; อสย 30.16; อสย 30.17; อสย 30.18; อสย 30.20; อสย 30.28; อสย 31.1; อสย 31.3; อสย 31.4; อสย 32.9; อสย 33.1; อสย 33.2; อสย 33.3; อสย 33.12; อสย 34.1; อสย 34.17; อสย 35.1; อสย 35.4; อสย 35.10; อสย 36.7; อสย 36.18; อสย 36.20; อสย 36.21; อสย 37.3; อสย 37.6; อสย 37.20; อสย 38.20; อสย 40.15; อสย 40.21; อสย 40.31; อสย 41.1; อสย 41.2; อสย 41.4; อสย 41.5; อสย 41.18; อสย 41.27; อสย 42.4; อสย 42.10; อสย 42.12; อสย 42.16; อสย 42.17; อสย 43.4; อสย 43.8; อสย 43.9; อสย 43.10; อสย 43.12; อสย 43.14; อสย 43.17; อสย 43.27; อสย 44.4; อสย 44.7; อสย 44.8; อสย 44.18; อสย 45.20; อสย 45.21; อสย 45.24; อสย 46.6; อสย 46.7; อสย 46.8; อสย 47.5; อสย 48.1; อสย 48.21; อสย 49.1; อสย 49.7; อสย 49.9; อสย 49.10; อสย 49.18; อสย 49.19; อสย 49.22; อสย 49.23; อสย 51.1; อสย 51.2; อสย 51.4; อสย 51.5; อสย 51.6; อสย 51.7; อสย 51.20; อสย 52.11; อสย 52.14; อสย 52.15; อสย 53.1; อสย 53.2; อสย 53.3; อสย 53.4; อสย 53.5; อสย 53.10; อสย 53.11; อสย 55.4; อสย 56.4; อสย 56.5; อสย 56.7; อสย 56.12; อสย 57.3; อสย 57.4; อสย 58.2; อสย 58.3; อสย 59.2; อสย 59.4; อสย 59.9; อสย 59.10; อสย 59.12; อสย 59.18; อสย 59.21; อสย 60.2; อสย 60.3; อสย 60.4; อสย 60.9; อสย 60.11; อสย 60.14; อสย 61.4; อสย 61.5; อสย 61.6; อสย 61.7; อสย 61.9; อสย 62.2; อสย 62.5; อสย 62.6; อสย 62.10; อสย 62.12; อสย 63.3; อสย 63.6; อสย 63.9; อสย 63.10; อสย 63.11; อสย 63.12; อสย 63.13; อสย 63.16; อสย 63.17; อสย 63.18; อสย 63.19; อสย 64.4; อสย 64.5; อสย 64.6; อสย 64.7; อสย 64.8; อสย 64.11; อสย 65.7; อสย 65.9; อสย 65.11; อสย 65.12; อสย 65.13; อสย 65.14; อสย 65.15; อสย 65.23; อสย 65.25; อสย 66.8; อสย 66.12; อสย 66.17; อสย 66.19; อสย 66.20; ยรม 1.10; ยรม 1.15; ยรม 1.17; ยรม 1.19; ยรม 2.6; ยรม 2.7; ยรม 2.8; ยรม 2.12; ยรม 2.15; ยรม 2.26; ยรม 2.27; ยรม 2.29; ยรม 2.30; ยรม 2.31; ยรม 3.1; ยรม 3.16; ยรม 3.19; ยรม 3.21; ยรม 3.22; ยรม 3.24; ยรม 4.2; ยรม 4.4; ยรม 4.10; ยรม 4.13; ยรม 4.16; ยรม 4.17; ยรม 4.18; ยรม 4.20; ยรม 4.22; ยรม 4.30; ยรม 5.2; ยรม 5.3; ยรม 5.5; ยรม 5.6; ยรม 5.8; ยรม 5.12; ยรม 5.14; ยรม 5.15; ยรม 5.19; ยรม 5.24; ยรม 5.25; ยรม 5.31; ยรม 6.9; ยรม 6.14; ยรม 6.15; ยรม 6.16; ยรม 6.17; ยรม 6.19; ยรม 6.23; ยรม 6.27; ยรม 6.28; ยรม 6.30; ยรม 7.6; ยรม 7.9; ยรม 7.10; ยรม 7.13; ยรม 7.17; ยรม 7.19; ยรม 7.22; ยรม 7.23; ยรม 7.24; ยรม 7.25; ยรม 7.26; ยรม 7.31; ยรม 8.1; ยรม 8.2; ยรม 8.4; ยรม 8.5; ยรม 8.6; ยรม 8.12; ยรม 8.16; ยรม 8.17; ยรม 8.20; ยรม 9.2; ยรม 9.3; ยรม 9.13; ยรม 9.16; ยรม 9.18; ยรม 9.19; ยรม 9.21; ยรม 10.3; ยรม 10.4; ยรม 10.8; ยรม 10.17; ยรม 10.21; ยรม 10.25; ยรม 11.4; ยรม 11.8; ยรม 11.11; ยรม 11.12; ยรม 11.13; ยรม 11.14; ยรม 11.16; ยรม 12.2; ยรม 12.3; ยรม 12.4; ยรม 12.10; ยรม 12.11; ยรม 12.13; ยรม 12.14; ยรม 12.15; ยรม 12.16; ยรม 12.17; ยรม 13.11; ยรม 13.12; ยรม 13.13; ยรม 13.14; ยรม 13.16; ยรม 13.17; ยรม 13.23; ยรม 13.24; ยรม 13.27; ยรม 14.3; ยรม 14.4; ยรม 14.7; ยรม 14.9; ยรม 14.10; ยรม 14.13; ยรม 14.14; ยรม 14.15; ยรม 14.16; ยรม 14.19; ยรม 14.20; ยรม 14.22; ยรม 15.1; ยรม 15.7; ยรม 15.8; ยรม 15.14; ยรม 15.19; ยรม 15.20; ยรม 16.4; ยรม 16.9; ยรม 16.10; ยรม 16.11; ยรม 16.12; ยรม 16.15; ยรม 16.16; ยรม 16.17; ยรม 16.18; ยรม 16.21; ยรม 17.1; ยรม 17.3; ยรม 17.12; ยรม 17.15; ยรม 17.19; ยรม 17.20; ยรม 17.21; ยรม 17.23; ยรม 17.25; ยรม 17.27; ยรม 18.11; ยรม 18.12; ยรม 18.15; ยรม 18.16; ยรม 18.21; ยรม 18.22; ยรม 18.23; ยรม 19.7; ยรม 19.9; ยรม 19.11; ยรม 19.13; ยรม 19.15; ยรม 20.4; ยรม 20.5; ยรม 20.12; ยรม 21.7; ยรม 21.12; ยรม 21.14; ยรม 22.7; ยรม 22.9; ยรม 22.18; ยรม 22.28; ยรม 23.2; ยรม 23.4; ยรม 23.8; ยรม 23.10; ยรม 23.12; ยรม 23.14; ยรม 23.17; ยรม 23.20; ยรม 23.21; ยรม 23.22; ยรม 23.27; ยรม 23.35; ยรม 23.36; ยรม 23.38; ยรม 23.39; ยรม 23.40; ยรม 24.6; ยรม 24.7; ยรม 25.3; ยรม 25.7; ยรม 25.9; ยรม 25.12; ยรม 25.14; ยรม 25.16; ยรม 25.27; ยรม 25.28; ยรม 25.30; ยรม 25.34; ยรม 25.36; ยรม 25.38; ยรม 26.3; ยรม 26.4; ยรม 26.11; ยรม 26.12; ยรม 26.13; ยรม 26.14; ยรม 26.23; ยรม 27.7; ยรม 27.14; ยรม 27.15; ยรม 28.1; ยรม 28.7; ยรม 28.14; ยรม 29.6; ยรม 29.7; ยรม 29.8; ยรม 29.15; ยรม 29.17; ยรม 29.19; ยรม 30.3; ยรม 30.8; ยรม 30.9; ยรม 30.14; ยรม 30.17; ยรม 30.21; ยรม 30.22; ยรม 30.24; ยรม 31.1; ยรม 31.10; ยรม 31.12; ยรม 31.15; ยรม 31.16; ยรม 31.23; ยรม 31.32; ยรม 31.33; ยรม 31.34; ยรม 32.13; ยรม 32.19; ยรม 32.22; ยรม 32.23; ยรม 32.33; ยรม 32.34; ยรม 32.35; ยรม 32.36; ยรม 32.37; ยรม 32.38; ยรม 32.40; ยรม 32.44; ยรม 33.5; ยรม 33.6; ยรม 33.7; ยรม 33.9; ยรม 33.12; ยรม 33.24; ยรม 34.1; ยรม 34.8; ยรม 34.10; ยรม 34.16; ยรม 34.17; ยรม 34.21; ยรม 35.5; ยรม 35.6; ยรม 35.8; ยรม 35.14; ยรม 35.15; ยรม 35.16; ยรม 35.17; ยรม 36.14; ยรม 36.15; ยรม 36.16; ยรม 36.17; ยรม 36.18; ยรม 36.19; ยรม 36.20; ยรม 36.31; ยรม 37.5; ยรม 37.8; ยรม 37.10; ยรม 37.15; ยรม 38.4; ยรม 38.5; ยรม 38.18; ยรม 38.19; ยรม 38.22; ยรม 38.23; ยรม 38.26; ยรม 38.27; ยรม 39.4; ยรม 39.5; ยรม 39.14; ยรม 40.3; ยรม 40.7; ยรม 40.8; ยรม 40.9; ยรม 40.11; ยรม 40.12; ยรม 40.14; ยรม 40.15; ยรม 41.3; ยรม 41.6; ยรม 41.7; ยรม 41.8; ยรม 41.11; ยรม 41.12; ยรม 41.13; ยรม 41.17; ยรม 42.2; ยรม 42.4; ยรม 42.5; ยรม 42.6; ยรม 42.9; ยรม 42.10; ยรม 42.11; ยรม 42.13; ยรม 42.14; ยรม 42.18; ยรม 42.20; ยรม 42.21; ยรม 42.22; ยรม 43.1; ยรม 43.3; ยรม 43.7; ยรม 43.10; ยรม 44.2; ยรม 44.3; ยรม 44.7; ยรม 44.8; ยรม 44.9; ยรม 44.10; ยรม 44.12; ยรม 44.24; ยรม 44.25; ยรม 44.26; ยรม 44.28; ยรม 46.5; ยรม 46.6; ยรม 46.9; ยรม 46.12; ยรม 46.16; ยรม 46.18; ยรม 46.21; ยรม 46.23; ยรม 46.25; ยรม 46.26; ยรม 47.2; ยรม 47.3; ยรม 48.5; ยรม 48.30; ยรม 48.32; ยรม 48.34; ยรม 48.38; ยรม 48.39; ยรม 49.2; ยรม 49.14; ยรม 49.20; ยรม 49.23; ยรม 49.26; ยรม 49.32; ยรม 49.35; ยรม 49.37; ยรม 49.38; ยรม 50.2; ยรม 50.4; ยรม 50.5; ยรม 50.6; ยรม 50.7; ยรม 50.9; ยรม 50.14; ยรม 50.27; ยรม 50.28; ยรม 50.30; ยรม 50.33; ยรม 50.34; ยรม 50.36; ยรม 50.37; ยรม 50.38; ยรม 50.39; ยรม 50.42; ยรม 51.2; ยรม 51.4; ยรม 51.5; ยรม 51.9; ยรม 51.14; ยรม 51.20; ยรม 51.27; ยรม 51.28; ยรม 51.30; ยรม 51.38; ยรม 51.39; ยรม 51.40; ยรม 51.50; ยรม 51.56; ยรม 51.57; ยรม 51.58; ยรม 52.3; ยรม 52.7; ยรม 52.10; ยรม 52.13; ยรม 52.20; ยรม 52.32; พคค 1.1; พคค 1.3; พคค 1.4; พคค 1.5; พคค 1.7; พคค 1.8; พคค 1.11; พคค 1.12; พคค 1.13; พคค 1.14; พคค 1.17; พคค 1.18; พคค 1.19; พคค 1.21; พคค 1.22; พคค 2.2; พคค 2.6; พคค 2.7; พคค 2.9; พคค 2.10; พคค 2.12; พคค 2.14; พคค 2.15; พคค 2.16; พคค 2.18; พคค 3.9; พคค 3.14; พคค 3.33; พคค 3.45; พคค 3.47; พคค 3.53; พคค 3.64; พคค 4.5; พคค 4.14; พคค 4.15; พคค 4.16; พคค 4.18; พคค 4.19; พคค 4.20; พคค 5.9; พคค 5.11; อสค 3.6; อสค 3.26; อสค 3.27; อสค 4.12; อสค 4.17; อสค 5.5; อสค 5.8; อสค 5.10; อสค 5.12; อสค 5.13; อสค 5.14; อสค 6.2; อสค 6.3; อสค 6.4; อสค 6.6; อสค 6.9; อสค 6.11; อสค 7.3; อสค 7.4; อสค 7.8; อสค 7.9; อสค 7.18; อสค 7.21; อสค 8.11; อสค 8.12; อสค 8.17; อสค 9.1; อสค 9.2; อสค 9.7; อสค 9.10; อสค 11.5; อสค 11.7; อสค 11.12; อสค 11.15; อสค 11.16; อสค 11.17; อสค 11.20; อสค 12.2; อสค 12.11; อสค 12.12; อสค 12.22; อสค 13.6; อสค 13.10; อสค 13.14; อสค 13.20; อสค 14.10; อสค 14.11; อสค 14.15; อสค 14.16; อสค 14.18; อสค 14.20; อสค 14.22; อสค 14.23; อสค 16.28; อสค 16.33; อสค 16.40; อสค 16.47; อสค 16.61; อสค 17.4; อสค 17.6; อสค 17.12; อสค 18.2; อสค 18.3; อสค 18.17; อสค 19.2; อสค 19.7; อสค 19.8; อสค 20.4; อสค 20.6; อสค 20.7; อสค 20.8; อสค 20.12; อสค 20.14; อสค 20.15; อสค 20.21; อสค 20.22; อสค 20.23; อสค 20.24; อสค 20.32; อสค 20.34; อสค 20.35; อสค 20.39; อสค 20.41; อสค 20.43; อสค 20.49; อสค 21.2; อสค 21.6; อสค 21.7; อสค 21.15; อสค 21.23; อสค 21.28; อสค 22.4; อสค 22.8; อสค 22.13; อสค 22.22; อสค 22.25; อสค 22.26; อสค 23.10; อสค 23.24; อสค 23.29; อสค 23.30; อสค 23.47; อสค 23.48; อสค 24.19; อสค 24.22; อสค 24.24; อสค 24.25; อสค 24.27; อสค 25.4; อสค 25.7; อสค 25.11; อสค 26.2; อสค 26.4; อสค 26.6; อสค 26.12; อสค 26.18; อสค 27.3; อสค 27.10; อสค 27.21; อสค 27.22; อสค 27.23; อสค 27.25; อสค 27.33; อสค 27.34; อสค 27.35; อสค 27.36; อสค 28.7; อสค 28.8; อสค 28.15; อสค 28.17; อสค 28.19; อสค 28.22; อสค 28.23; อสค 28.25; อสค 28.26; อสค 29.3; อสค 29.4; อสค 29.5; อสค 29.9; อสค 29.10; อสค 29.12; อสค 29.13; อสค 29.14; อสค 29.15; อสค 29.20; อสค 29.21; อสค 30.7; อสค 30.12; อสค 30.25; อสค 31.5; อสค 31.12; อสค 31.14; อสค 32.2; อสค 32.3; อสค 32.9; อสค 32.10; อสค 32.14; อสค 32.15; อสค 32.20; อสค 32.27; อสค 32.29; อสค 33.10; อสค 33.13; อสค 33.25; อสค 33.33; อสค 34.7; อสค 34.9; อสค 34.12; อสค 34.13; อสค 34.17; อสค 34.23; อสค 34.31; อสค 35.12; อสค 35.15; อสค 36.1; อสค 36.4; อสค 36.8; อสค 36.12; อสค 36.15; อสค 36.23; อสค 36.25; อสค 36.29; อสค 36.34; อสค 36.35; อสค 37.11; อสค 37.22; อสค 37.24; อสค 37.25; อสค 37.28; อสค 38.6; อสค 38.7; อสค 38.9; อสค 38.13; อสค 38.15; อสค 38.16; อสค 38.21; อสค 38.22; อสค 39.2; อสค 39.4; อสค 39.6; อสค 39.10; อสค 39.12; อสค 39.13; อสค 39.14; อสค 39.17; อสค 39.21; อสค 39.22; อสค 39.23; อสค 39.24; อสค 39.26; อสค 39.27; อสค 39.28; อสค 39.29; อสค 40.14; อสค 43.7; อสค 43.8; อสค 43.9; อสค 43.10; อสค 43.11; อสค 43.26; อสค 43.27; อสค 44.11; อสค 44.12; อสค 44.13; อสค 44.23; อสค 44.24; อสค 44.29; อสค 44.30; อสค 45.13; อสค 45.15; อสค 45.17; อสค 47.18; อสค 47.22; อสค 48.9; อสค 48.12; อสค 48.29; ดนล 1.4; ดนล 1.5; ดนล 1.13; ดนล 1.16; ดนล 1.18; ดนล 1.20; ดนล 2.2; ดนล 2.7; ดนล 2.9; ดนล 2.28; ดนล 2.30; ดนล 2.37; ดนล 2.38; ดนล 2.40; ดนล 2.47; ดนล 3.2; ดนล 3.3; ดนล 3.4; ดนล 3.5; ดนล 3.7; ดนล 3.9; ดนล 3.16; ดนล 3.25; ดนล 3.27; ดนล 4.1; ดนล 4.7; ดนล 4.9; ดนล 4.12; ดนล 4.14; ดนล 5.3; ดนล 5.4; ดนล 5.8; ดนล 5.9; ดนล 5.10; ดนล 5.19; ดนล 5.21; ดนล 6.4; ดนล 6.7; ดนล 6.12; ดนล 6.24; ดนล 6.25; ดนล 6.26; ดนล 7.7; ดนล 7.14; ดนล 7.25; ดนล 8.23; ดนล 9.5; ดนล 9.6; ดนล 9.7; ดนล 9.8; ดนล 9.9; ดนล 9.10; ดนล 9.11; ดนล 9.12; ดนล 9.13; ดนล 9.14; ดนล 9.15; ดนล 9.16; ดนล 9.17; ดนล 9.18; ดนล 10.13; ดนล 10.16; ดนล 11.10; ดนล 11.31; ดนล 11.32; ดนล 11.35; ดนล 11.36; ดนล 11.43; ดนล 11.45; ดนล 12.7; ดนล 12.13; ฮชย 1.1; ฮชย 1.7; ฮชย 1.9; ฮชย 1.10; ฮชย 1.11; ฮชย 2.4; ฮชย 2.5; ฮชย 2.7; ฮชย 3.5; ฮชย 4.4; ฮชย 4.12; ฮชย 4.13; ฮชย 4.14; ฮชย 4.19; ฮชย 5.1; ฮชย 5.5; ฮชย 7.7; ฮชย 7.8; ฮชย 8.4; ฮชย 8.8; ฮชย 8.9; ฮชย 9.1; ฮชย 9.3; ฮชย 9.10; ฮชย 9.14; ฮชย 9.16; ฮชย 9.17; ฮชย 10.10; ฮชย 10.13; ฮชย 11.3; ฮชย 11.6; ฮชย 11.7; ฮชย 11.10; ฮชย 12.8; ฮชย 12.11; ฮชย 13.4; ฮชย 13.10; ฮชย 13.14; ฮชย 13.16; ฮชย 14.2; ฮชย 14.3; ฮชย 14.4; ฮชย 14.7; ฮชย 14.9; ยอล 1.2; ยอล 1.5; ยอล 1.11; ยอล 1.12; ยอล 1.13; ยอล 1.18; ยอล 2.2; ยอล 2.3; ยอล 2.4; ยอล 2.6; ยอล 2.7; ยอล 2.8; ยอล 2.12; ยอล 2.13; ยอล 2.17; ยอล 2.19; ยอล 2.23; ยอล 2.26; ยอล 2.28; ยอล 3.8; ยอล 3.9; ยอล 3.13; ยอล 3.17; อมส 1.3; อมส 1.4; อมส 1.7; อมส 1.10; อมส 1.12; อมส 1.14; อมส 1.15; อมส 2.2; อมส 2.3; อมส 2.5; อมส 2.8; อมส 2.12; อมส 3.1; อมส 3.9; อมส 3.10; อมส 3.11; อมส 3.14; อมส 4.1; อมส 4.2; อมส 4.3; อมส 4.10; อมส 5.7; อมส 5.10; อมส 5.11; อมส 5.12; อมส 5.26; อมส 6.1; อมส 6.8; อมส 6.12; อมส 6.13; อมส 7.9; อมส 8.10; อมส 8.12; อมส 9.4; อมส 9.9; อบด 1.4; อบด 1.9; อบด 1.12; ยนา 1.2; ยนา 1.3; ยนา 1.7; ยนา 1.11; ยนา 1.12; ยนา 1.14; ยนา 1.16; ยนา 2.6; ยนา 3.7; มคา 1.2; มคา 1.16; มคา 2.9; มคา 2.12; มคา 2.13; มคา 3.1; มคา 3.2; มคา 3.3; มคา 3.4; มคา 3.7; มคา 3.9; มคา 3.11; มคา 4.1; มคา 4.3; มคา 4.5; มคา 4.12; มคา 4.13; มคา 5.1; มคา 5.4; มคา 5.5; มคา 5.6; มคา 5.7; มคา 5.8; มคา 6.1; มคา 6.2; มคา 7.16; มคา 7.17; มคา 7.19; นฮม 1.4; นฮม 1.8; นฮม 1.10; นฮม 2.8; นฮม 3.5; ฮบก 1.8; ฮบก 1.9; ฮบก 1.10; ฮบก 1.12; ฮบก 1.15; ฮบก 1.17; ฮบก 2.5; ฮบก 2.8; ฮบก 2.10; ฮบก 2.13; ฮบก 3.9; ฮบก 3.19; ศฟย 1.16; ศฟย 2.7; ศฟย 2.8; ศฟย 2.11; ศฟย 2.14; ศฟย 3.6; ศฟย 3.7; ศฟย 3.8; ศฟย 3.13; ศฟย 3.20; ฮกก 1.4; ฮกก 1.9; ฮกก 1.12; ฮกก 1.13; ฮกก 1.14; ฮกก 2.5; ฮกก 2.17; ศคย 1.2; ศคย 1.3; ศคย 1.17; ศคย 2.10; ศคย 2.11; ศคย 3.5; ศคย 4.9; ศคย 6.15; ศคย 7.5; ศคย 8.5; ศคย 8.8; ศคย 8.9; ศคย 8.10; ศคย 8.13; ศคย 8.16; ศคย 8.20; ศคย 8.22; ศคย 9.10; ศคย 9.13; ศคย 9.14; ศคย 9.15; ศคย 9.16; ศคย 10.7; ศคย 10.9; ศคย 10.12; ศคย 11.3; ศคย 11.5; ศคย 11.6; ศคย 11.10; ศคย 12.2; ศคย 12.3; ศคย 12.4; ศคย 12.6; ศคย 12.8; ศคย 12.10; ศคย 13.9; ศคย 14.5; ศคย 14.12; ศคย 14.13; มลค 1.2; มลค 1.4; มลค 1.6; มลค 1.7; มลค 1.11; มลค 1.14; มลค 2.1; มลค 2.17; มลค 3.6; มลค 3.7; มลค 3.8; มลค 3.9; มลค 3.13; มลค 3.17; มธ 1.21; มธ 2.18; มธ 3.2; มธ 3.9; มธ 3.11; มธ 3.15; มธ 5.11; มธ 5.12; มธ 5.13; มธ 5.14; มธ 5.18; มธ 5.20; มธ 5.21; มธ 5.22; มธ 5.27; มธ 5.28; มธ 5.32; มธ 5.33; มธ 5.34; มธ 5.38; มธ 5.43; มธ 5.45; มธ 5.48; มธ 6.3; มธ 6.5; มธ 6.9; มธ 6.11; มธ 6.25; มธ 6.26; มธ 6.29; มธ 6.33; มธ 7.2; มธ 7.11; มธ 8.4; มธ 8.10; มธ 8.11; มธ 8.15; มธ 8.17; มธ 9.2; มธ 9.4; มธ 9.6; มธ 9.13; มธ 9.27; มธ 10.8; มธ 10.14; มธ 10.17; มธ 10.30; มธ 10.31; มธ 10.40; มธ 10.42; มธ 11.7; มธ 11.8; มธ 11.9; มธ 11.11; มธ 11.13; มธ 11.14; มธ 11.28; มธ 11.29; มธ 12.5; มธ 12.6; มธ 12.7; มธ 12.10; มธ 12.27; มธ 12.31; มธ 12.36; มธ 13.11; มธ 13.16; มธ 13.17; มธ 13.18; มธ 13.24; มธ 13.25; มธ 13.32; มธ 13.51; มธ 13.54; มธ 13.56; มธ 13.57; มธ 14.5; มธ 14.6; มธ 14.33; มธ 15.6; มธ 15.16; มธ 16.2; มธ 16.3; มธ 16.13; มธ 16.28; มธ 17.12; มธ 17.17; มธ 17.20; มธ 17.22; มธ 17.23; มธ 17.27; มธ 18.3; มธ 18.10; มธ 18.12; มธ 18.18; มธ 18.19; มธ 19.8; มธ 19.9; มธ 19.23; มธ 19.24; มธ 19.27; มธ 19.28; มธ 20.4; มธ 20.7; มธ 20.18; มธ 20.25; มธ 20.26; มธ 21.13; มธ 21.15; มธ 21.21; มธ 21.24; มธ 21.27; มธ 21.28; มธ 21.31; มธ 21.32; มธ 21.41; มธ 21.42; มธ 22.16; มธ 22.31; มธ 23.8; มธ 23.11; มธ 23.28; มธ 23.31; มธ 23.32; มธ 23.35; มธ 23.36; มธ 23.39; มธ 24.1; มธ 24.3; มธ 24.6; มธ 24.9; มธ 24.15; มธ 24.16; มธ 24.25; มธ 24.26; มธ 24.33; มธ 24.34; มธ 24.38; มธ 24.44; มธ 24.47; มธ 25.11; มธ 25.12; มธ 25.13; มธ 25.32; มธ 25.34; มธ 25.35; มธ 25.40; มธ 25.41; มธ 25.44; มธ 25.45; มธ 26.2; มธ 26.13; มธ 26.15; มธ 26.17; มธ 26.21; มธ 26.29; มธ 26.40; มธ 26.55; มธ 26.64; มธ 26.65; มธ 26.66; มธ 26.73; มธ 27.17; มธ 27.23; มธ 27.39; มธ 27.53; มธ 27.63; มธ 28.5; มธ 28.7; มธ 28.19; มธ 28.20; มก 1.8; มก 1.15; มก 1.22; มก 1.31; มก 1.32; มก 1.36; มก 1.38; มก 1.44; มก 2.1; มก 2.5; มก 2.8; มก 2.10; มก 3.4; มก 3.28; มก 3.30; มก 4.11; มก 4.13; มก 4.35; มก 4.38; มก 5.12; มก 5.17; มก 5.39; มก 5.40; มก 6.3; มก 6.11; มก 6.31; มก 6.46; มก 7.8; มก 7.9; มก 7.12; มก 7.13; มก 7.14; มก 7.18; มก 7.36; มก 8.12; มก 8.18; มก 8.19; มก 8.20; มก 8.25; มก 8.27; มก 9.1; มก 9.6; มก 9.13; มก 9.31; มก 9.33; มก 9.41; มก 9.50; มก 10.15; มก 10.28; มก 10.33; มก 10.42; มก 10.43; มก 11.17; มก 11.24; มก 11.26; มก 11.29; มก 11.33; มก 12.10; มก 12.14; มก 12.15; มก 12.19; มก 12.24; มก 12.26; มก 12.27; มก 12.29; มก 12.43; มก 13.4; มก 13.7; มก 13.9; มก 13.14; มก 13.18; มก 13.23; มก 13.29; มก 13.30; มก 13.35; มก 14.9; มก 14.12; มก 14.18; มก 14.25; มก 14.27; มก 14.38; มก 14.48; มก 14.49; มก 14.62; มก 14.64; มก 14.70; มก 15.9; มก 15.12; มก 15.13; มก 15.14; มก 15.29; มก 16.6; มก 16.7; มก 16.15; ลก 1.1; ลก 1.16; ลก 1.21; ลก 1.22; ลก 1.58; ลก 1.63; ลก 1.71; ลก 1.74; ลก 1.79; ลก 2.10; ลก 2.11; ลก 2.12; ลก 2.22; ลก 2.31; ลก 2.42; ลก 3.8; ลก 3.13; ลก 3.15; ลก 3.16; ลก 3.18; ลก 3.23; ลก 4.23; ลก 4.24; ลก 4.25; ลก 4.31; ลก 4.38; ลก 4.39; ลก 5.5; ลก 5.9; ลก 5.14; ลก 5.20; ลก 5.22; ลก 5.24; ลก 5.33; ลก 6.3; ลก 6.9; ลก 6.20; ลก 6.21; ลก 6.22; ลก 6.23; ลก 6.24; ลก 6.25; ลก 6.26; ลก 6.27; ลก 6.32; ลก 6.33; ลก 6.34; ลก 6.35; ลก 6.36; ลก 6.37; ลก 6.39; ลก 6.46; ลก 6.47; ลก 7.1; ลก 7.9; ลก 7.24; ลก 7.25; ลก 7.26; ลก 7.28; ลก 7.33; ลก 7.34; ลก 7.49; ลก 8.10; ลก 8.16; ลก 8.18; ลก 8.24; ลก 8.35; ลก 8.36; ลก 8.40; ลก 8.45; ลก 8.52; ลก 9.23; ลก 9.27; ลก 9.41; ลก 9.43; ลก 9.44; ลก 9.48; ลก 9.56; ลก 10.3; ลก 10.9; ลก 10.11; ลก 10.12; ลก 10.16; ลก 10.17; ลก 10.18; ลก 10.23; ลก 10.24; ลก 11.2; ลก 11.3; ลก 11.4; ลก 11.8; ลก 11.9; ลก 11.13; ลก 11.18; ลก 11.19; ลก 11.28; ลก 11.33; ลก 11.41; ลก 11.44; ลก 11.47; ลก 11.51; ลก 12.1; ลก 12.4; ลก 12.7; ลก 12.8; ลก 12.15; ลก 12.22; ลก 12.24; ลก 12.27; ลก 12.29; ลก 12.30; ลก 12.31; ลก 12.35; ลก 12.37; ลก 12.40; ลก 12.44; ลก 12.51; ลก 12.54; ลก 12.56; ลก 12.57; ลก 13.2; ลก 13.3; ลก 13.4; ลก 13.5; ลก 13.15; ลก 13.17; ลก 13.23; ลก 13.24; ลก 13.25; ลก 13.26; ลก 13.27; ลก 13.28; ลก 13.35; ลก 14.1; ลก 14.4; ลก 14.5; ลก 14.6; ลก 14.7; ลก 14.10; ลก 14.17; ลก 14.18; ลก 14.23; ลก 14.24; ลก 15.7; ลก 15.10; ลก 15.24; ลก 16.8; ลก 16.9; ลก 16.11; ลก 16.12; ลก 16.15; ลก 17.10; ลก 17.13; ลก 17.14; ลก 17.21; ลก 17.22; ลก 17.23; ลก 17.34; ลก 18.1; ลก 18.8; ลก 18.14; ลก 18.17; ลก 18.26; ลก 18.28; ลก 18.29; ลก 18.31; ลก 19.11; ลก 19.15; ลก 19.26; ลก 19.36; ลก 19.40; ลก 19.44; ลก 19.45; ลก 19.46; ลก 20.3; ลก 20.6; ลก 20.8; ลก 20.9; ลก 20.10; ลก 20.16; ลก 20.21; ลก 20.23; ลก 20.27; ลก 20.28; ลก 20.41; ลก 20.45; ลก 20.47; ลก 21.1; ลก 21.3; ลก 21.6; ลก 21.7; ลก 21.8; ลก 21.9; ลก 21.14; ลก 21.15; ลก 21.20; ลก 21.30; ลก 21.31; ลก 21.32; ลก 21.36; ลก 22.8; ลก 22.9; ลก 22.16; ลก 22.18; ลก 22.19; ลก 22.20; ลก 22.27; ลก 22.28; ลก 22.29; ลก 22.30; ลก 22.32; ลก 22.35; ลก 22.37; ลก 22.40; ลก 22.52; ลก 22.53; ลก 22.71; ลก 23.5; ลก 23.14; ลก 23.15; ลก 23.17; ลก 23.24; ลก 23.28; ลก 23.29; ลก 23.30; ลก 23.51; ลก 24.6; ลก 24.19; ลก 24.20; ลก 24.21; ลก 24.36; ลก 24.37; ลก 24.38; ลก 24.41; ลก 24.43; ลก 24.44; ลก 24.45; ลก 24.48; ลก 24.49; ลก 24.52; ลก 24.53; ยน 1.12; ยน 1.14; ยน 1.16; ยน 1.21; ยน 1.51; ยน 2.19; ยน 3.28; ยน 4.30; ยน 4.32; ยน 4.35; ยน 4.38; ยน 4.45; ยน 5.19; ยน 5.20; ยน 5.24; ยน 5.25; ยน 5.29; ยน 5.33; ยน 5.34; ยน 5.35; ยน 5.37; ยน 5.38; ยน 5.40; ยน 5.43; ยน 5.45; ยน 5.46; ยน 5.47; ยน 6.12; ยน 6.13; ยน 6.15; ยน 6.19; ยน 6.25; ยน 6.26; ยน 6.28; ยน 6.30; ยน 6.31; ยน 6.32; ยน 6.34; ยน 6.36; ยน 6.42; ยน 6.47; ยน 6.49; ยน 6.53; ยน 6.61; ยน 6.63; ยน 6.65; ยน 6.67; ยน 6.69; ยน 7.19; ยน 7.21; ยน 7.22; ยน 7.23; ยน 7.26; ยน 7.28; ยน 7.30; ยน 7.33; ยน 7.34; ยน 7.36; ยน 7.52; ยน 8.2; ยน 8.9; ยน 8.12; ยน 8.15; ยน 8.19; ยน 8.21; ยน 8.22; ยน 8.23; ยน 8.24; ยน 8.25; ยน 8.27; ยน 8.28; ยน 8.31; ยน 8.32; ยน 8.33; ยน 8.34; ยน 8.36; ยน 8.37; ยน 8.39; ยน 8.40; ยน 8.41; ยน 8.44; ยน 8.45; ยน 8.47; ยน 9.8; ยน 9.10; ยน 9.12; ยน 9.28; ยน 9.34; ยน 9.39; ยน 10.6; ยน 10.7; ยน 10.10; ยน 10.25; ยน 10.26; ยน 10.32; ยน 10.34; ยน 10.36; ยน 11.15; ยน 11.44; ยน 11.49; ยน 11.50; ยน 11.52; ยน 11.53; ยน 11.56; ยน 12.16; ยน 12.20; ยน 12.29; ยน 12.30; ยน 12.34; ยน 12.35; ยน 12.36; ยน 12.37; ยน 12.38; ยน 12.40; ยน 13.11; ยน 13.12; ยน 13.13; ยน 13.19; ยน 13.33; ยน 13.34; ยน 13.35; ยน 14.1; ยน 14.2; ยน 14.3; ยน 14.7; ยน 14.8; ยน 14.9; ยน 14.10; ยน 14.12; ยน 14.13; ยน 14.15; ยน 14.17; ยน 14.18; ยน 14.19; ยน 14.20; ยน 14.25; ยน 14.26; ยน 14.29; ยน 14.30; ยน 14.31; ยน 15.3; ยน 15.4; ยน 15.5; ยน 15.7; ยน 15.8; ยน 15.9; ยน 15.10; ยน 15.11; ยน 15.12; ยน 15.14; ยน 15.15; ยน 15.16; ยน 15.17; ยน 15.18; ยน 15.19; ยน 15.20; ยน 15.26; ยน 15.27; ยน 16.1; ยน 16.4; ยน 16.7; ยน 16.10; ยน 16.12; ยน 16.13; ยน 16.14; ยน 16.15; ยน 16.16; ยน 16.17; ยน 16.19; ยน 16.20; ยน 16.22; ยน 16.23; ยน 16.27; ยน 16.31; ยน 17.6; ยน 17.7; ยน 17.21; ยน 17.23; ยน 18.4; ยน 18.6; ยน 18.40; ยน 19.4; ยน 19.5; ยน 19.6; ยน 19.14; ยน 19.15; ยน 19.23; ยน 19.35; ยน 19.37; ยน 20.17; ยน 20.19; ยน 20.21; ยน 20.22; ยน 20.26; ยน 20.31; ยน 21.3; ยน 21.6; ยน 21.10; ยน 21.12; กจ 1.3; กจ 1.4; กจ 1.5; กจ 1.6; กจ 1.8; กจ 1.9; กจ 1.11; กจ 1.16; กจ 1.23; กจ 1.26; กจ 2.7; กจ 2.11; กจ 2.12; กจ 2.22; กจ 2.23; กจ 2.29; กจ 2.32; กจ 2.33; กจ 2.36; กจ 2.37; กจ 2.39; กจ 2.41; กจ 2.42; กจ 3.12; กจ 3.13; กจ 3.14; กจ 3.16; กจ 3.17; กจ 3.18; กจ 3.19; กจ 3.20; กจ 3.22; กจ 3.25; กจ 3.26; กจ 4.1; กจ 4.2; กจ 4.8; กจ 4.9; กจ 4.10; กจ 4.11; กจ 4.12; กจ 4.19; กจ 4.21; กจ 4.24; กจ 4.25; กจ 5.23; กจ 5.25; กจ 5.29; กจ 5.30; กจ 5.32; กจ 5.33; กจ 5.36; กจ 5.37; กจ 5.38; กจ 5.39; กจ 5.40; กจ 6.3; กจ 6.5; กจ 7.2; กจ 7.4; กจ 7.36; กจ 7.37; กจ 7.38; กจ 7.41; กจ 7.43; กจ 7.51; กจ 7.52; กจ 7.53; กจ 7.54; กจ 8.4; กจ 8.11; กจ 8.12; กจ 8.17; กจ 9.7; กจ 9.21; กจ 9.24; กจ 9.26; กจ 9.41; กจ 10.28; กจ 10.37; กจ 10.39; กจ 10.42; กจ 10.43; กจ 10.48; กจ 11.1; กจ 11.12; กจ 11.15; กจ 11.16; กจ 11.17; กจ 11.18; กจ 11.19; กจ 12.4; กจ 12.15; กจ 12.22; กจ 13.15; กจ 13.16; กจ 13.21; กจ 13.25; กจ 13.26; กจ 13.27; กจ 13.31; กจ 13.32; กจ 13.38; กจ 13.40; กจ 13.41; กจ 13.46; กจ 13.47; กจ 13.48; กจ 14.14; กจ 14.15; กจ 14.17; กจ 14.22; กจ 15.2; กจ 15.4; กจ 15.6; กจ 15.7; กจ 15.10; กจ 15.12; กจ 15.13; กจ 15.14; กจ 15.22; กจ 15.24; กจ 15.25; กจ 15.27; กจ 15.28; กจ 15.29; กจ 16.4; กจ 16.17; กจ 16.25; กจ 16.27; กจ 16.28; กจ 16.37; กจ 17.3; กจ 17.17; กจ 17.22; กจ 17.23; กจ 17.28; กจ 17.32; กจ 18.6; กจ 18.13; กจ 18.14; กจ 18.15; กจ 18.21; กจ 18.27; กจ 19.2; กจ 19.25; กจ 19.26; กจ 19.28; กจ 19.34; กจ 19.35; กจ 19.36; กจ 19.37; กจ 19.40; กจ 20.6; กจ 20.12; กจ 20.18; กจ 20.20; กจ 20.25; กจ 20.26; กจ 20.27; กจ 20.28; กจ 20.32; กจ 20.34; กจ 20.37; กจ 21.5; กจ 21.12; กจ 21.13; กจ 21.18; กจ 21.20; กจ 21.21; กจ 21.22; กจ 21.24; กจ 21.25; กจ 21.30; กจ 21.32; กจ 22.1; กจ 22.2; กจ 22.3; กจ 22.4; กจ 22.5; กจ 22.9; กจ 22.19; กจ 22.22; กจ 22.23; กจ 22.29; กจ 22.30; กจ 23.1; กจ 23.4; กจ 23.5; กจ 23.6; กจ 23.12; กจ 23.15; กจ 24.2; กจ 24.3; กจ 24.5; กจ 24.6; กจ 24.14; กจ 24.21; กจ 25.23; กจ 25.24; กจ 25.26; กจ 26.4; กจ 26.8; กจ 26.13; กจ 26.14; กจ 26.18; กจ 27.2; กจ 27.3; กจ 27.9; กจ 27.10; กจ 27.20; กจ 27.21; กจ 27.22; กจ 27.25; กจ 27.31; กจ 27.33; กจ 27.34; กจ 27.37; กจ 27.42; กจ 27.43; กจ 27.44; กจ 28.6; กจ 28.10; กจ 28.17; กจ 28.20; กจ 28.21; กจ 28.22; กจ 28.25; กจ 28.28; รม 1.7; รม 1.8; รม 1.9; รม 1.10; รม 1.11; รม 1.12; รม 1.13; รม 1.15; รม 1.19; รม 1.20; รม 1.21; รม 2.12; รม 2.19; รม 2.24; รม 2.27; รม 3.4; รม 3.22; รม 3.28; รม 4.7; รม 4.12; รม 5.8; รม 5.11; รม 5.17; รม 6.3; รม 6.6; รม 6.9; รม 6.11; รม 6.14; รม 6.16; รม 6.20; รม 6.21; รม 6.22; รม 7.1; รม 7.4; รม 8.1; รม 8.5; รม 8.8; รม 8.9; รม 8.10; รม 8.11; รม 8.12; รม 8.13; รม 8.15; รม 8.16; รม 8.17; รม 8.18; รม 8.19; รม 8.21; รม 8.23; รม 8.24; รม 8.25; รม 8.28; รม 8.32; รม 8.34; รม 8.35; รม 8.36; รม 8.37; รม 8.38; รม 8.39; รม 9.4; รม 9.6; รม 9.24; รม 9.26; รม 10.1; รม 10.8; รม 10.16; รม 10.18; รม 10.19; รม 11.23; รม 11.25; รม 11.27; รม 11.28; รม 11.30; รม 11.31; รม 11.32; รม 12.1; รม 12.3; รม 13.7; รม 13.14; รม 15.6; รม 15.7; รม 15.8; รม 15.9; รม 15.10; รม 15.11; รม 15.12; รม 15.14; รม 15.15; รม 15.16; รม 15.24; รม 15.30; รม 15.33; รม 16.6; รม 16.16; รม 16.17; รม 16.19; รม 16.20; รม 16.21; รม 16.22; รม 16.23; รม 16.24; รม 16.25; 1คร 1.3; 1คร 1.4; 1คร 1.5; 1คร 1.7; 1คร 1.10; 1คร 1.11; 1คร 1.13; 1คร 1.18; 1คร 1.26; 1คร 1.30; 1คร 2.1; 1คร 2.3; 1คร 2.12; 1คร 3.1; 1คร 3.4; 1คร 3.5; 1คร 3.9; 1คร 3.16; 1คร 3.17; 1คร 3.21; 1คร 3.22; 1คร 3.23; 1คร 4.3; 1คร 4.6; 1คร 4.8; 1คร 4.10; 1คร 5.4; 1คร 6.14; 1คร 7.24; 1คร 7.29; 1คร 8.1; 1คร 9.1; 1คร 9.10; 1คร 10.1; 1คร 10.7; 1คร 10.10; 1คร 10.11; 1คร 10.13; 1คร 10.33; 1คร 11.1; 1คร 11.2; 1คร 11.3; 1คร 11.13; 1คร 11.20; 1คร 11.24; 1คร 11.26; 1คร 12.1; 1คร 12.3; 1คร 12.13; 1คร 12.27; 1คร 12.31; 1คร 14.5; 1คร 14.6; 1คร 14.9; 1คร 14.12; 1คร 14.18; 1คร 14.20; 1คร 14.23; 1คร 14.26; 1คร 14.31; 1คร 14.39; 1คร 15.1; 1คร 15.2; 1คร 15.3; 1คร 15.11; 1คร 15.14; 1คร 15.18; 1คร 15.20; 1คร 15.23; 1คร 15.31; 1คร 15.50; 1คร 15.52; 1คร 15.57; 1คร 15.58; 1คร 16.12; 1คร 16.13; 1คร 16.15; 1คร 16.16; 1คร 16.17; 1คร 16.18; 1คร 16.19; 1คร 16.23; 1คร 16.24; 2คร 1.2; 2คร 1.6; 2คร 1.7; 2คร 1.8; 2คร 1.11; 2คร 1.12; 2คร 1.21; 2คร 2.4; 2คร 2.7; 2คร 2.10; 2คร 3.18; 2คร 4.5; 2คร 4.12; 2คร 4.14; 2คร 4.15; 2คร 5.11; 2คร 5.12; 2คร 5.13; 2คร 5.15; 2คร 5.20; 2คร 6.9; 2คร 6.12; 2คร 6.16; 2คร 6.17; 2คร 7.3; 2คร 7.4; 2คร 7.15; 2คร 8.1; 2คร 8.6; 2คร 8.7; 2คร 8.9; 2คร 8.16; 2คร 8.18; 2คร 8.23; 2คร 8.24; 2คร 9.8; 2คร 9.11; 2คร 9.13; 2คร 9.14; 2คร 10.1; 2คร 10.6; 2คร 10.9; 2คร 10.14; 2คร 11.4; 2คร 12.15; 2คร 12.19; 2คร 13.3; 2คร 13.4; 2คร 13.5; 2คร 13.7; 2คร 13.9; 2คร 13.11; 2คร 13.13; 2คร 13.14; กท 1.2; กท 1.3; กท 1.4; กท 1.6; กท 1.11; กท 1.22; กท 2.5; กท 3.8; กท 3.10; กท 3.14; กท 3.15; กท 3.16; กท 3.26; กท 3.28; กท 4.8; กท 4.12; กท 4.28; กท 4.31; กท 5.8; กท 5.11; กท 5.13; กท 5.17; กท 6.1; กท 6.18; อฟ 1.2; อฟ 1.12; อฟ 1.13; อฟ 1.16; อฟ 1.17; อฟ 1.19; อฟ 2.1; อฟ 2.5; อฟ 2.8; อฟ 2.12; อฟ 2.13; อฟ 3.2; อฟ 3.5; อฟ 4.1; อฟ 6.10; ฟป 1.5; ฟป 1.7; ฟป 1.8; ฟป 1.10; ฟป 1.12; ฟป 1.14; ฟป 1.25; ฟป 2.12; ฟป 2.15; ฟป 2.17; ฟป 2.21; ฟป 2.25; ฟป 2.28; ฟป 2.30; ฟป 3.1; ฟป 3.3; ฟป 3.13; ฟป 3.17; ฟป 4.1; ฟป 4.8; ฟป 4.14; ฟป 4.21; ฟป 4.22; ฟป 4.23; คส 1.3; คส 1.6; คส 1.12; คส 1.14; คส 2.13; คส 3.2; คส 3.15; คส 3.20; คส 4.10; 1ธส 1.1; 1ธส 1.2; 1ธส 1.4; 1ธส 1.5; 1ธส 1.9; 1ธส 2.1; 1ธส 2.2; 1ธส 2.9; 1ธส 2.10; 1ธส 2.13; 1ธส 2.14; 1ธส 2.17; 1ธส 2.18; 1ธส 2.19; 1ธส 2.20; 1ธส 3.4; 1ธส 3.6; 1ธส 3.7; 1ธส 3.12; 1ธส 4.1; 1ธส 4.2; 1ธส 4.8; 1ธส 4.9; 1ธส 4.10; 1ธส 4.13; 1ธส 4.17; 1ธส 5.1; 1ธส 5.4; 1ธส 5.5; 1ธส 5.12; 1ธส 5.14; 1ธส 5.18; 1ธส 5.25; 1ธส 5.27; 1ธส 5.28; 2ธส 1.2; 2ธส 1.3; 2ธส 1.4; 2ธส 1.5; 2ธส 1.6; 2ธส 1.7; 2ธส 1.11; 2ธส 1.12; 2ธส 2.1; 2ธส 2.5; 2ธส 2.10; 2ธส 2.12; 2ธส 2.13; 2ธส 2.14; 2ธส 2.15; 2ธส 3.1; 2ธส 3.3; 2ธส 3.5; 2ธส 3.6; 2ธส 3.9; 2ธส 3.13; 2ธส 3.16; 2ธส 3.18; 1ทธ 1.8; 1ทธ 2.1; 1ทธ 2.2; 1ทธ 2.8; 1ทธ 2.15; 1ทธ 3.4; 1ทธ 4.12; 1ทธ 5.1; 1ทธ 6.1; 2ทธ 2.14; 2ทธ 4.21; ทต 1.3; ทต 3.6; ทต 3.8; ทต 3.15; ฟม 1.3; ฮบ 1.2; ฮบ 2.11; ฮบ 2.14; ฮบ 2.17; ฮบ 3.6; ฮบ 3.7; ฮบ 3.10; ฮบ 3.12; ฮบ 3.15; ฮบ 4.1; ฮบ 4.3; ฮบ 4.7; ฮบ 4.11; ฮบ 4.14; ฮบ 4.16; ฮบ 5.11; ฮบ 5.12; ฮบ 6.7; ฮบ 6.9; ฮบ 6.11; ฮบ 7.1; ฮบ 7.6; ฮบ 7.19; ฮบ 8.9; ฮบ 8.10; ฮบ 8.11; ฮบ 9.14; ฮบ 9.15; ฮบ 9.20; ฮบ 9.24; ฮบ 10.10; ฮบ 10.14; ฮบ 10.16; ฮบ 10.19; ฮบ 10.20; ฮบ 10.23; ฮบ 10.25; ฮบ 10.29; ฮบ 10.32; ฮบ 10.34; ฮบ 10.36; ฮบ 10.39; ฮบ 11.13; ฮบ 11.32; ฮบ 11.40; ฮบ 12.3; ฮบ 12.4; ฮบ 12.7; ฮบ 12.8; ฮบ 12.9; ฮบ 12.17; ฮบ 12.18; ฮบ 12.22; ฮบ 12.25; ฮบ 13.3; ฮบ 13.6; ฮบ 13.7; ฮบ 13.13; ฮบ 13.17; ฮบ 13.21; ฮบ 13.22; ฮบ 13.23; ฮบ 13.24; ฮบ 13.25; ยก 1.2; ยก 1.3; ยก 1.4; ยก 1.8; ยก 1.11; ยก 1.12; ยก 1.18; ยก 1.21; ยก 1.22; ยก 2.1; ยก 2.6; ยก 2.8; ยก 2.9; ยก 2.12; ยก 2.22; ยก 2.24; ยก 3.1; ยก 3.9; ยก 3.10; ยก 3.12; ยก 3.14; ยก 4.2; ยก 4.4; ยก 4.5; ยก 4.7; ยก 4.8; ยก 4.10; ยก 4.11; ยก 4.14; ยก 4.15; ยก 4.16; ยก 5.7; ยก 5.8; ยก 5.9; ยก 5.10; ยก 5.12; ยก 5.16; ยก 5.17; ยก 5.19; 1ปต 1.2; 1ปต 1.4; 1ปต 1.6; 1ปต 1.8; 1ปต 1.9; 1ปต 1.10; 1ปต 1.12; 1ปต 1.13; 1ปต 1.15; 1ปต 1.16; 1ปต 1.18; 1ปต 1.20; 1ปต 1.22; 1ปต 1.23; 1ปต 1.25; 1ปต 2.1; 1ปต 2.2; 1ปต 2.5; 1ปต 2.7; 1ปต 2.9; 1ปต 2.10; 1ปต 2.11; 1ปต 2.12; 1ปต 2.13; 1ปต 2.15; 1ปต 2.18; 1ปต 2.20; 1ปต 2.21; 1ปต 2.24; 1ปต 2.25; 1ปต 3.1; 1ปต 3.2; 1ปต 3.6; 1ปต 3.7; 1ปต 3.8; 1ปต 3.12; 1ปต 3.13; 1ปต 3.14; 1ปต 3.16; 1ปต 3.18; 1ปต 3.21; 1ปต 3.22; 1ปต 4.1; 1ปต 4.4; 1ปต 4.7; 1ปต 4.9; 1ปต 4.13; 1ปต 4.19; 1ปต 5.1; 1ปต 5.4; 1ปต 5.5; 1ปต 5.6; 1ปต 5.7; 1ปต 5.8; 1ปต 5.9; 1ปต 5.10; 1ปต 5.12; 1ปต 5.13; 1ปต 5.14; 2ปต 1.1; 2ปต 1.2; 2ปต 1.4; 2ปต 1.8; 2ปต 1.10; 2ปต 1.11; 2ปต 1.12; 2ปต 1.13; 2ปต 1.15; 2ปต 1.16; 2ปต 1.19; 2ปต 2.1; 2ปต 2.3; 2ปต 2.13; 2ปต 2.18; 2ปต 3.1; 2ปต 3.2; 2ปต 3.9; 2ปต 3.11; 2ปต 3.14; 2ปต 3.15; 2ปต 3.16; 2ปต 3.17; 2ปต 3.18; 1ยน 1.1; 1ยน 1.2; 1ยน 1.3; 1ยน 1.4; 1ยน 1.5; 1ยน 1.7; 1ยน 1.8; 1ยน 1.10; 1ยน 2.1; 1ยน 2.2; 1ยน 2.5; 1ยน 2.7; 1ยน 2.8; 1ยน 2.12; 1ยน 2.13; 1ยน 2.14; 1ยน 2.18; 1ยน 2.20; 1ยน 2.21; 1ยน 2.27; 1ยน 2.28; 1ยน 2.29; 1ยน 3.1; 1ยน 3.2; 1ยน 3.5; 1ยน 3.7; 1ยน 3.11; 1ยน 3.13; 1ยน 3.14; 1ยน 3.15; 1ยน 3.16; 1ยน 3.18; 1ยน 3.21; 1ยน 3.23; 1ยน 4.1; 1ยน 4.2; 1ยน 4.3; 1ยน 4.4; 1ยน 4.6; 1ยน 4.7; 1ยน 4.9; 1ยน 4.10; 1ยน 4.11; 1ยน 4.12; 1ยน 4.13; 1ยน 4.14; 1ยน 4.16; 1ยน 4.17; 1ยน 4.19; 1ยน 4.21; 1ยน 5.2; 1ยน 5.3; 1ยน 5.4; 1ยน 5.11; 1ยน 5.13; 1ยน 5.18; 1ยน 5.19; 1ยน 5.20; 1ยน 5.21; 2ยน 1.2; 2ยน 1.3; 2ยน 1.5; 2ยน 1.6; 2ยน 1.8; 3ยน 1.4; 3ยน 1.10; ยด 1.1; ยด 1.2; ยด 1.3; ยด 1.5; ยด 1.12; ยด 1.17; ยด 1.18; ยด 1.20; วว 1.1; วว 1.4; วว 1.5; วว 1.9; วว 2.7; วว 2.10; วว 2.11; วว 2.17; วว 2.22; วว 2.23; วว 2.27; วว 2.29; วว 3.6; วว 3.13; วว 3.22; วว 5.9; วว 5.10; วว 5.11; วว 6.9; วว 6.10; วว 6.13; วว 6.15; วว 7.3; วว 7.15; วว 8.4; วว 8.10; วว 8.12; วว 8.13; วว 9.6; วว 9.17; วว 9.20; วว 10.11; วว 11.1; วว 11.10; วว 11.11; วว 11.12; วว 11.15; วว 11.17; วว 11.18; วว 13.1; วว 13.4; วว 13.13; วว 13.14; วว 14.6; วว 14.7; วว 14.10; วว 14.13; วว 15.3; วว 16.2; วว 16.6; วว 16.9; วว 16.15; วว 16.16; วว 16.20; วว 16.21; วว 17.2; วว 17.5; วว 17.6; วว 17.8; วว 17.13; วว 17.14; วว 17.18; วว 18.3; วว 18.4; วว 18.17; วว 18.19; วว 18.20; วว 19.5; วว 19.7; วว 19.9; วว 19.20; วว 20.13; วว 21.26; วว 22.14; วว 22.16; วว 22.21

ทัดทาน ( 1 )
สดด 106.23 เพราะฉะนั้นพระองค์ตรัสว่าจะทำลายท่านเสีย ดีแต่โมเสสผู้เลือกสรรของพระองค์ได้มายืนเฝ้าทัดทานพระองค์ เพื่อหันพระพิโรธของพระองค์เสียจากการทำลาย

ทัดโมร์ ( 2 )
1พกษ 9.18 ทั้งเมืองบาอาลัทและเมืองทัดโมร์ในถิ่นทุรกันดารในแผ่นดิน
2พศด 8.4 พระองค์ได้ทรงสร้างเมืองทัดโมร์ไว้ในถิ่นทุรกันดาร และหัวเมืองคลังหลวงทั้งสิ้นซึ่งพระองค์ทรงสร้างไว้ในฮามัท

ทัทเธนัย ( 4 )
อสร 5.3 ในเวลาเดียวกันนั้นทัทเธนัย ผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ และเชธาร์โบเซนัย และคณะของเขาได้มาหาท่าน และพูดกับท่านดังนี้ว่า “ผู้ใดที่ให้กฤษฎีกาแก่ท่าน ให้สร้างพระนิเวศและกำแพงนี้จนสำเร็จ”
อสร 5.6 สำเนาจดหมายซึ่งทัทเธนัยผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ และเชธาร์โบเซนัย และคณะของท่านคือคนอาฟอาร์เซคาซึ่งอยู่ในมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ ส่งไปทูลกษัตริย์ดาริอัส
อสร 6.6 เพราะฉะนั้นบัดนี้ทัทเธนัยผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น เชธาร์โบเซนัย และภาคีของท่าน คือคนอาฟอาร์เซคาซึ่งอยู่ในมณฑลฟากแม่น้ำข้างโน้น จงไปเสียให้ห่างเถิด
อสร 6.13 แล้วทัทเธนัยผู้ว่าราชการมณฑลฟากแม่น้ำข้างนี้ เชธาร์โบเซนัย และภาคีของท่านทั้งสองก็ได้กระทำทุกอย่างด้วยความขยันขันแข็งตามพระดำรัสซึ่งกษัตริย์ดาริอัสได้ทรงบัญชามา

ทัน ( 35 )
ปฐก 14.14 เมื่ออับรามได้ยินว่าหลานชายของท่านถูกจับไปเป็นเชลย ท่านจึงนำคนชำนาญศึกที่เกิดในบ้านท่าน จำนวนสามร้อยสิบแปดคน และตามไปทันที่เมืองดาน
ปฐก 31.23 ลาบันก็พาญาติพี่น้องออกติดตามไปเจ็ดวันก็ทันยาโคบในถิ่นเทือกเขากิเลอาด
ปฐก 31.25 แล้วลาบันตามมาทันยาโคบ ยาโคบตั้งเต็นท์อยู่ที่ถิ่นเทือกเขา ส่วนลาบันกับญาติพี่น้องตั้งอยู่ถิ่นเทือกเขากิเลอาด
ปฐก 44.4 เมื่อพี่น้องออกไปจากเมืองยังไม่สู้ไกลนักโยเซฟสั่งคนต้นเรือนว่า “ลุกขึ้นไปตามคนเหล่านั้น เมื่อไปทันแล้วให้ถามพวกเขาว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงทำความชั่วตอบความดีเล่า
ปฐก 44.6 คนต้นเรือนตามพวกเขาไปทัน แล้วว่าแก่พี่น้องตามคำที่โยเซฟบอก
อพย 14.9 ชาวอียิปต์ไล่ตามไปมีทั้งม้าและรถรบทั้งหมดของฟาโรห์และทหารม้า กองทัพของท่านมาทันชนชาติอิสราเอลที่ตั้งค่ายอยู่ริมทะเล ใกล้ตำบลปีหะหิโรท หน้าตำบลบาอัลเซโฟน
อพย 15.9 พวกข้าศึกกล่าวว่า ‘เราจะติดตาม เราจะจับให้ทัน เราจะริบสิ่งของมาแบ่งปันกัน เราจึงจะพอใจที่ได้กระทำกับพวกนั้นดังประสงค์ เราจะชักดาบออก มือเราจะทำลายเขาเสีย’
พบญ 19.6 ด้วยเกรงว่าผู้อาฆาตโลหิตกำลังโกรธจัดจะไล่ตามชายผู้ฆ่าคนคนนั้นทัน เพราะหนทางไกลแล้วฆ่าเขาเสีย แม้ว่าชายผู้นั้นไม่มีโทษถึงตาย เพราะเขามิได้เกลียดชังเพื่อนบ้านของเขาแต่ก่อน
พบญ 28.2 บรรดาพระพรเหล่านี้จะตามมาทันท่าน ถ้าท่านทั้งหลายเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน
พบญ 28.15 แต่ต่อมาถ้าท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และไม่ระวังที่จะกระทำตามพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ แล้วบรรดาคำสาปแช่งเหล่านี้จะตามมาทันท่าน
ยชว 2.5 ต่อมาเมื่อจะปิดประตูเมืองในเวลาพลบค่ำ คนเหล่านั้นก็ออกไปแล้ว เขาไปทางไหนข้าพเจ้าไม่ทราบ จงรีบตามเขาไปเถิด คงทันเขา”
วนฉ 18.22 เมื่อไปห่างจากบ้านมีคาห์แล้ว คนที่อยู่ในบ้านใกล้เคียงกับบ้านของมีคาห์ก็ร่วมติดตามไปทันคนดานเข้า
1ซมอ 30.8 และดาวิดทูลถามพระเยโฮวาห์ว่า “สมควรที่ข้าพระองค์จะติดตามกองปล้นนี้หรือ ข้าพระองค์จะขับทันเขาหรือ” พระองค์ตอบท่านว่า “จงติดตามเถิด เจ้าจะไปทันเขาแน่ และจะเอาสิ่งสารพัดกลับคืนแน่”
1ซมอ 31.2 และคนฟีลิสเตียก็ไล่ทันซาอูลกับพวกราชโอรส และคนฟีลิสเตียก็ฆ่าโยนาธาน อาบีนาดับ และมัลคีชูวาราชโอรสของซาอูลเสีย
2ซมอ 15.14 แล้วดาวิดรับสั่งแก่บรรดาข้าราชการที่อยู่กับพระองค์ ณ เยรูซาเล็มว่า “จงลุกขึ้นให้เราหนีไปเถิด มิฉะนั้นเราจะหนีไม่พ้นจากอับซาโลมสักคนเดียว จงรีบไป เกรงว่าเขาจะตามเราทันโดยเร็วและนำเหตุร้ายมาถึงเรา และทำลายกรุงนี้เสียด้วยคมดาบ”
2ซมอ 17.2 ข้าพระองค์จะไปทันท่านเมื่อท่านยังเหนื่อยอ่อนอยู่และอ่อนกำลัง กระทำให้ท่านกลัวตัวสั่น พลทั้งปวงที่อยู่กับท่านก็จะหนีไป ข้าพระองค์จะฆ่าฟันแต่กษัตริย์
2พกษ 25.5 แต่กองทัพของคนเคลเดียได้ไล่ตามกษัตริย์ และมาทันพระองค์ในที่ราบเมืองเยรีโค และกองทัพทั้งสิ้นของพระองค์ก็กระจัดกระจายไปจากพระองค์
1พศด 10.2 และคนฟีลิสเตียก็ไล่ทันซาอูลกับพวกราชโอรส และคนฟีลิสเตียก็ฆ่าโยนาธาน อาบีนาดับ และมัลคีชูวา ราชโอรสของซาอูลเสีย
1พศด 21.12 คือ กันดารอาหารสามปี หรือการล้างผลาญโดยศัตรูของเจ้าสามเดือนขณะที่ดาบของศัตรูจะขับเจ้าทัน หรือดาบของพระเยโฮวาห์สามวันคือโรคระบาดบนแผ่นดิน และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ทำลายทั่วไปในดินแดนทั้งสิ้นของอิสราเอล ฉะนั้นบัดนี้ขอทรงพิจารณาดูว่าจะให้ข้าพระองค์กราบทูลพระองค์ผู้ทรงใช้ข้าพระองค์มาว่าประการใด”
โยบ 31.29 ถ้าข้าเปรมปรีดิ์เมื่อผู้ที่เกลียดชังข้านั้นพินาศ หรือลิงโลดเมื่อเหตุร้ายมาทันเขา
โยบ 36.17 แต่ท่านก็สมกับการพิพากษาคนชั่ว การพิพากษาและความเที่ยงธรรมมาทันจับท่าน
สดด 7.5 ก็ขอให้ศัตรูข่มเหงจิตวิญญาณข้าพระองค์ทัน และให้เขาเหยียบย่ำชีวิตข้าพระองค์ลงถึงดิน และวางเกียรติยศของข้าพระองค์ไว้ในผงคลี เซลาห์
สดด 18.37 ข้าพระองค์ไล่ตามศัตรูของข้าพระองค์ทัน และไม่หันกลับจนกว่าเขาจะถูกผลาญเสียสิ้น
สดด 69.24 ขอทรงเทความกริ้วลงเหนือเขา และให้ความกริ้วอันร้อนยิ่งตามทันเขา
อสย 24.17 โอ ชาวแผ่นดินโลกเอ๋ย ความสยดสยองและหลุมพรางและกับก็มาทันเจ้าแล้ว
ยรม 39.5 แต่กองทัพของคนเคลเดียได้ติดตามเขาทั้งหลาย ไปทันเศเดคียาห์ที่ราบเมืองเยรีโค และเมื่อเขาทั้งหลายจับท่านได้แล้ว เขาได้นำท่านไปยังเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ตำบลริบลาห์ในแผ่นดินฮามัท และพระองค์ก็พิพากษาโทษท่าน
ยรม 52.8 แต่กองทัพของคนเคลเดียได้ไล่ติดตามกษัตริย์ไป และไปทันเศเดคียาห์ในที่ราบเมืองเยรีโค และกองทัพทั้งสิ้นของท่านก็กระจัดกระจายไปจากท่าน
พคค 1.3 ยูดาห์ได้ถูกกวาดไปเป็นเชลย ได้รับความทุกข์ใจ ต้องทำงานอย่างทาส เธอต้องพำนักอยู่ท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย เธอไม่พบที่หยุดพักสงบเลย บรรดาผู้ข่มเหงได้ไล่ทันเธอเมื่อเวลาเธอทุกข์ใจ
ฮชย 10.9 โอ อิสราเอลเอ๋ย เจ้าได้กระทำบาปตั้งแต่สมัยกิเบอาห์ เขายังหยัดอยู่อย่างนั้น สงครามในกิเบอาห์ไม่มาทันลูกหลานแห่งความชั่วช้า
อมส 9.13 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “ดูเถิด วันเวลาก็มาถึง เมื่อคนที่ไถจะทันคนที่เกี่ยว และคนที่ย่ำผลองุ่นจะทันคนที่หว่านเมล็ดองุ่น จะมีน้ำองุ่นหยดจากภูเขา เนินเขาทั้งสิ้นจะละลายไป
ศคย 1.6 แต่ถ้อยคำของเราและกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราได้บัญชาแก่ผู้พยากรณ์ผู้รับใช้ของเราก็ได้ติดตามบรรพบุรุษของเจ้าทันมิใช่หรือ จนเขากลับใจแล้วกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงดำริว่าจะทรงกระทำแก่เราประการใด ในเรื่องทางและการกระทำของเรา พระองค์ทรงกระทำแก่เราอย่างนั้น’”
ยน 12.35 พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “ความสว่างจะอยู่กับท่านทั้งหลายอีกหน่อยหนึ่ง เมื่อยังมีความสว่างอยู่ก็จงเดินไปเถิด เกรงว่าความมืดจะตามมาทันท่าน ผู้ที่เดินอยู่ในความมืด ย่อมไม่รู้ว่าตนไปทางไหน
กจ 20.16 ด้วยว่าเปาโลได้ตั้งใจว่า จะแล่นเลยเมืองเอเฟซัสไป เพื่อจะไม่ต้องค้างอยู่นานในแคว้นเอเชีย เพราะท่านรีบให้ถึงกรุงเยรูซาเล็ม ถ้าเป็นได้ให้ทันวันเทศกาลเพ็นเทคศเต

ทันควัน ( 1 )
อสย 32.4 จิตใจของคนที่หุนหันจะเข้าใจความรู้ และลิ้นของคนติดอ่างจะพูดฉะฉานอย่างทันควัน

ทันใด ( 1 )
มธ 21.20 ครั้นเหล่าสาวกได้เห็นก็ประหลาดใจ แล้วว่า “เป็นอย่างไรหนอต้นมะเดื่อจึงเหี่ยวแห้งไปในทันใด”

ทันใดนั้น ( 69 )
ปฐก 37.7 ดูเถิด พวกเรากำลังมัดฟ่อนข้าวอยู่ในนา ทันใดนั้น ฟ่อนข้าวของข้าพเจ้าตั้งขึ้นยืนตรง และดูเถิด ฟ่อนข้าวของพวกพี่ๆมาแวดล้อมกราบไหว้ฟ่อนข้าวของข้าพเจ้า”
กดว 12.4 ทันใดนั้นพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนกับมิเรียมว่า “เจ้าทั้งสามจงออกมาที่พลับพลาแห่งชุมนุม” เขาทั้งสามก็ออกมา
โยบ 5.3 ข้าเคยเห็นคนโฉดหยั่งราก แต่ทันใดนั้นข้าก็แช่งที่อาศัยของเขา
อสย 48.3 “สิ่งล่วงแล้วเราได้แจ้งให้ทราบแต่เก่าก่อน เออ มันไปจากปากของเรา และเราได้เล่าให้ฟังทั่วแล้ว ในทันใดนั้นเราก็ได้กระทำและก็เป็นไปตามนั้น
ดนล 4.33 ในทันใดนั้นเองพระวาทะก็สำเร็จในเรื่องเนบูคัดเนสซาร์ พระองค์ถูกขับไล่ไปจากท่ามกลางมนุษย์ และเสวยหญ้าอย่างกับวัว และพระกายก็เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จนพระเกศางอกยาวอย่างกับขนนกอินทรี และพระนขาก็เหมือนเล็บนก
ดนล 5.5 ในทันใดนั้น นิ้วมือคนได้ปรากฏขึ้น และเขียนลงที่ผนังของพระราชวังของกษัตริย์ตรงข้ามกับคันประทีป และกษัตริย์ก็ทอดพระเนตรมือที่เขียนนั้น
มธ 3.16 และพระเยซูเมื่อพระองค์ทรงรับบัพติศมาแล้ว ในทันใดนั้นก็เสด็จขึ้นจากน้ำ และดูเถิด ท้องฟ้าก็แหวกออก และพระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นพระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จลงมาดุจนกเขาและสถิตอยู่บนพระองค์
มธ 4.22 ในทันใดนั้นเขาทั้งสองก็ละเรือและลาบิดาของเขาตามพระองค์ไป
มธ 8.3 พระเยซูทรงยื่นพระหัตถ์ถูกต้องเขา แล้วตรัสว่า “เราพอใจแล้ว จงสะอาดเถิด” ในทันใดนั้นโรคเรื้อนของเขาก็หาย
มธ 14.22 ในทันใดนั้นพระเยซูได้ตรัสให้เหล่าสาวกของพระองค์ลงเรือข้ามฟากไปก่อน ส่วนพระองค์ทรงรอส่งประชาชนกลับบ้าน
มธ 14.27 ในทันใดนั้นพระเยซูตรัสกับเขาว่า “จงชื่นใจเถิด คือเราเอง อย่ากลัวเลย”
มธ 14.31 ในทันใดนั้นพระเยซูทรงเอื้อมพระหัตถ์จับเขาไว้ แล้วตรัสกับเขาว่า “โอ คนมีความเชื่อน้อย เจ้าสงสัยทำไม”
มธ 20.34 พระเยซูจึงมีพระทัยเมตตา ก็ทรงถูกต้องตาเขา ในทันใดนั้นตาของเขาก็เห็นได้และเขาทั้งสองได้ติดตามพระองค์ไป
มธ 21.19 และเมื่อพระองค์ทรงทอดพระเนตรเห็นต้นมะเดื่อต้นหนึ่งอยู่ริมทาง พระองค์ก็ทรงดำเนินเข้าไปใกล้ เห็นต้นมะเดื่อนั้นไม่มีผลมีแต่ใบเท่านั้น จึงตรัสกับต้นมะเดื่อนั้นว่า “เจ้าจงอย่ามีผลอีกต่อไป” ทันใดนั้นต้นมะเดื่อก็เหี่ยวแห้งไป
มธ 26.74 แล้วเปโตรก็เริ่มสบถและสาบานว่า “ข้าไม่รู้จักคนนั้น” ในทันใดนั้นไก่ก็ขัน
มธ 27.48 ในทันใดนั้น คนหนึ่งในพวกเขาวิ่งไปเอาฟองน้ำชุบน้ำองุ่นเปรี้ยวเสียบปลายไม้อ้อ ส่งให้พระองค์เสวย
มก 1.10 พอพระองค์เสด็จขึ้นมาจากน้ำ ในทันใดนั้นก็ทอดพระเนตรเห็นท้องฟ้าแหวกออก และพระวิญญาณดุจนกเขาเสด็จลงมาบนพระองค์
มก 1.12 ในทันใดนั้น พระวิญญาณจึงเร่งเร้าพระองค์ให้เสด็จเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร
มก 1.20 ในทันใดนั้นพระองค์ได้ทรงเรียกเขา เขาจึงละเศเบดีบิดาของเขาไว้ที่เรือกับลูกจ้าง และได้ตามพระองค์ไป
มก 1.30 แม่ยายของซีโมนนอนป่วยจับไข้อยู่ ในทันใดนั้นเขาจึงมาทูลพระองค์ให้ทราบด้วยเรื่องของนาง
มก 1.31 แล้วพระองค์ก็เสด็จไปจับมือนางพยุงขึ้นและทันใดนั้นไข้ก็หาย นางจึงปรนนิบัติเขาทั้งหลาย
มก 1.42 พอพระองค์ตรัสแล้ว ในทันใดนั้นโรคเรื้อนก็หาย และคนนั้นก็สะอาด
มก 2.8 และในทันใดนั้นเมื่อพระเยซูทรงทราบในพระทัยว่าเขาคิดในใจอย่างนั้น พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า “เหตุไฉนท่านทั้งหลายจึงคิดในใจอย่างนี้เล่า
มก 2.12 ทันใดนั้นคนอัมพาตได้ลุกขึ้นแล้วก็ยกแคร่เดินออกไปต่อหน้าคนทั้งปวง คนทั้งปวงก็ประหลาดใจนัก จึงสรรเสริญพระเจ้าว่า “เราไม่เคยเห็นการเช่นนี้เลย”
มก 3.6 พวกฟาริสีจึงออกไป และในทันใดนั้นได้ปรึกษากับพรรคพวกของเฮโรดถึงพระองค์ว่า พวกเขาจะทำอย่างไรจึงจะฆ่าพระองค์ได้
มก 4.15 ซึ่งตกริมหนทางนั้นได้แก่พระวจนะที่หว่านแล้ว และเมื่อบุคคลใดได้ฟัง ในทันใดนั้นซาตานก็มาชิงเอาพระวจนะซึ่งหว่านในใจเขานั้นไปเสีย
มก 5.2 พอพระองค์เสด็จขึ้นจากเรือ ทันใดนั้นมีชายคนหนึ่งออกจากอุโมงค์ฝังศพมีผีโสโครกสิงได้มาพบพระองค์
มก 5.29 ในทันใดนั้นเลือดที่ตกก็หยุดแห้งไป และผู้หญิงนั้นรู้สึกตัวว่าโรคหายแล้ว
มก 5.42 ในทันใดนั้นเด็กหญิงนั้นก็ลุกขึ้นเดิน เพราะว่าเด็กนั้นอายุได้สิบสองปี คนทั้งปวงก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง
มก 6.25 ในทันใดนั้นหญิงสาวก็รีบเข้าไปเฝ้ากษัตริย์ทูลว่า “หม่อมฉันขอศีรษะยอห์นผู้ให้รับบัพติศมาใส่ถาดมาให้หม่อมฉันเดี๋ยวนี้เพคะ”
มก 6.45 และทันใดนั้นพระองค์ได้ตรัสให้เหล่าสาวกของพระองค์ลงในเรือข้ามไปยังอีกฟากหนึ่งถึงเมืองเบธไซดาก่อน ส่วนพระองค์ทรงรอส่งประชาชนกลับบ้าน
มก 6.50 เพราะว่าทุกคนเห็นพระองค์แล้วก็กลัว แต่ในทันใดนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า “จงชื่นใจเถิด คือเราเอง อย่ากลัวเลย”
มก 7.35 แล้วในทันใดนั้นหูคนนั้นก็ปกติ สิ่งที่ขัดลิ้นนั้นก็หลุดและเขาพูดได้ชัด
มก 8.10 ในทันใดนั้น พระองค์ก็เสด็จลงเรือกับเหล่าสาวกของพระองค์ มาถึงเขตเมืองดาลมานูธา
มก 9.8 ทันใดนั้น เมื่อสาวกแลดูรอบก็ไม่เห็นผู้ใด เห็นแต่พระเยซูทรงอยู่กับเขา
มก 9.15 ในทันใดนั้น เมื่อบรรดาประชาชนเห็นพระองค์ก็ประหลาดใจนัก จึงวิ่งเข้ามาเคารพพระองค์
มก 9.20 เขาก็พาเด็กนั้นมาหาพระองค์ และเมื่อเห็นพระองค์แล้ว ในทันใดนั้นผีนั้นจึงทำให้เขาชักล้มลงกลิ้งเกลือกที่ดิน มีน้ำลายฟูมปาก
มก 9.24 ทันใดนั้น บิดาของเด็กก็ร้องทูลด้วยน้ำตาไหลว่า “ข้าพระองค์เชื่อ พระองค์เจ้าข้า ที่ข้าพระองค์ยังขาดความเชื่อนั้น ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยให้เชื่อเถิด”
มก 10.52 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า “จงไปเถิด ความเชื่อของเจ้าได้กระทำให้เจ้าหายปกติแล้ว” ในทันใดนั้นคนตาบอดนั้นก็เห็นได้ และได้เดินทางตามพระเยซูไป
มก 11.2 สั่งเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงหน้าท่าน ครั้นเข้าไปแล้วในทันใดนั้นจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ที่ยังไม่มีใครขึ้นขี่เลย จงแก้มันจูงมาเถิด
มก 14.43 พระองค์ตรัสยังไม่ทันขาดคำ ในทันใดนั้นยูดาสซึ่งเป็นคนหนึ่งในเหล่าสาวกสิบสองคนนั้น กับหมู่ชนเป็นอันมาก ถือดาบถือไม้ตะบอง ได้มาจากพวกปุโรหิตใหญ่ พวกธรรมาจารย์ และพวกผู้ใหญ่
ลก 1.64 ในทันใดนั้นปากและลิ้นของท่านก็คืนดีอีก แล้วท่านกล่าวสรรเสริญพระเจ้า
ลก 2.13 ทันใดนั้น มีชาวสวรรค์หมู่หนึ่งมาอยู่กับทูตสวรรค์องค์นั้นร่วมสรรเสริญพระเจ้าว่า
ลก 4.39 พระองค์ทรงยืนอยู่ข้างคนเจ็บ ทรงห้ามไข้ ไข้ก็หาย และในทันใดนั้นแม่ยายของซีโมนก็ลุกขึ้นปรนนิบัติเขาทั้งหลาย
ลก 5.13 พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์ถูกต้องเขาแล้วตรัสว่า “เราพอใจแล้ว จงสะอาดเถิด” ในทันใดนั้นโรคเรื้อนของเขาก็หาย
ลก 5.25 ในทันใดนั้น เขาจึงลุกขึ้นต่อหน้าคนทั้งปวง ยกที่นอนซึ่งเขาได้นอนนั้น กลับไปบ้านของตน พลางร้องสรรเสริญพระเจ้า
ลก 8.44 ผู้หญิงนั้นแอบมาข้างหลังถูกต้องชายฉลองพระองค์ และในทันใดนั้นเลือดที่ตกก็หยุด
ลก 8.47 เมื่อผู้หญิงนั้นเห็นว่าจะซ่อนตัวไว้ไม่ได้แล้ว เธอก็เข้ามาตัวสั่นกราบลงตรงพระพักตร์พระองค์ ทูลพระองค์ต่อหน้าคนทั้งปวงว่า เธอได้ถูกต้องพระองค์เพราะเหตุอะไร และได้หายโรคในทันใดนั้น
ลก 13.13 พระองค์ทรงวางพระหัตถ์บนเขา และในทันใดนั้นเขาก็ยืดตัวตรงได้ และสรรเสริญพระเจ้า
ลก 18.43 ในทันใดนั้นเขาก็เห็นได้ และตามพระองค์ไปพลางถวายเกียรติแด่พระเจ้า และเมื่อคนทั้งปวงได้เห็นเช่นนั้นก็สรรเสริญพระเจ้า
ลก 22.60 แต่เปโตรพูดว่า “พ่อเอ๋ย ที่ท่านว่านั้นข้าไม่รู้เรื่อง” เมื่อเปโตรกำลังพูดยังไม่ทันขาดคำ ในทันใดนั้นไก่ก็ขัน
ยน 5.9 ในทันใดนั้นคนนั้นก็หายโรค และเขาก็ยกแคร่ของเขาเดินไป วันนั้นเป็นวันสะบาโต
ยน 6.21 ดังนั้นเขาจึงรับพระองค์ขึ้นเรือด้วยความเต็มใจ แล้วทันใดนั้นเรือก็ถึงฝั่งที่เขาจะไปนั้น
ยน 18.27 เปโตรปฏิเสธอีกครั้งหนึ่ง และในทันใดนั้นไก่ก็ขัน
กจ 2.2 ในทันใดนั้น มีเสียงดังมาจากฟ้าเหมือนเสียงพายุกล้าสั่นก้องทั่วบ้านที่เขานั่งอยู่นั้น
กจ 3.7 แล้วเปโตรจับมือขวาของเขาพยุงขึ้น และในทันใดนั้นเท้าและข้อเท้าของเขาก็มีกำลัง
กจ 5.10 ในทันใดนั้นนางก็ล้มลงตายแทบเท้าของเปโตร และพวกคนหนุ่มได้เข้ามาเห็นว่าหญิงนั้นตายแล้ว จึงได้หามศพออกไปฝังไว้ข้างสามีของนาง
กจ 9.3 เมื่อเซาโลเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ในทันใดนั้นมีแสงสว่างส่องมาจากฟ้าล้อมตัวเขาไว้รอบ
กจ 9.18 และในทันใดนั้นมีอะไรเหมือนเกล็ดตกจากตาของเซาโล แล้วก็เห็นได้อีก ท่านจึงลุกขึ้นรับบัพติศมา
กจ 9.34 เปโตรจึงกล่าวแก่เขาว่า “ไอเนอัสเอ๋ย พระเยซูคริสต์ทรงโปรดท่านให้หายโรค จงลุกขึ้นเก็บที่นอนของท่านเถิด” ในทันใดนั้นไอเนอัสได้ลุกขึ้น
กจ 11.11 ดูเถิด ในทันใดนั้นมีชายสามคนมายืนอยู่ตรงหน้าบ้านที่ข้าพเจ้าอยู่ รับใช้มาจากเมืองซีซารียามาหาข้าพเจ้า
กจ 12.10 เมื่อออกไปพ้นทหารยามชั้นที่หนึ่งและที่สองแล้ว ก็มาถึงประตูเหล็กที่จะเข้าไปในเมือง ประตูนั้นก็เปิดเองให้ท่านทั้งสอง ท่านจึงออกไปเดินตามถนนแห่งหนึ่ง และในทันใดนั้นทูตสวรรค์ก็ได้อันตรธานไปจากเปโตร
กจ 12.23 ในทันใดนั้น ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ท่านเกิดโรคร้าย เพราะท่านมิได้ถวายเกียรติยศแด่พระเจ้า แล้วก็มีตัวหนอนกัดกินร่างกายของท่านจนถึงแก่พิราลัย
กจ 13.11 ดูเถิด บัดนี้พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็อยู่บนเจ้า เจ้าจะเป็นคนตาบอดไม่เห็นดวงอาทิตย์จนถึงเวลากำหนด” ทันใดนั้นความมืดมัวก็บังเกิดแก่เอลีมาส เอลีมาสจึงคลำหาคนให้จูงมือไป
กจ 16.26 ในทันใดนั้นเกิดแผ่นดินไหวใหญ่จนรากคุกสะเทือนสะท้าน และประตูคุกเปิดหมดทุกบาน เครื่องจองจำก็หลุดจากเขาสิ้นทุกคนทันที
กจ 21.32 ในทันใดนั้น นายพันจึงคุมพวกทหารกับพวกนายร้อยวิ่งลงไปยังคนทั้งปวง เมื่อเขาทั้งหลายเห็นนายพันกับพวกทหารมาจึงหยุดตีเปาโล
กจ 22.6 ต่อมาเมื่อข้าพเจ้ากำลังเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ประมาณเวลาเที่ยง ในทันใดนั้นมีแสงสว่างกล้ามาจากฟ้าล้อมข้าพเจ้าไว้
ยก 1.24 ด้วยว่าคนนั้นแลดูตัวเองแล้วไปเสีย แล้วในทันใดนั้นก็ลืมว่าตัวเป็นอย่างไร
วว 4.2 ในทันใดนั้น พระวิญญาณก็ทรงดลใจข้าพเจ้า และดูเถิด มีพระที่นั่งตั้งอยู่ในสวรรค์ และมีท่านองค์หนึ่งประทับบนพระที่นั่งนั้น

ทันที ( 52 )
อพย 9.29 โมเสสทูลฟาโรห์ว่า “ทันทีที่ข้าพระองค์ออกไปจากกรุงนี้แล้วข้าพระองค์จะยกมือทูลพระเยโฮวาห์ เสียงฟ้าร้องก็จะเงียบ และจะไม่มีลูกเห็บตกอีก เพื่อพระองค์จะได้ทราบว่าโลกนี้เป็นของพระเยโฮวาห์
กดว 11.15 ถ้าพระองค์จะทรงปฏิบัติแก่ข้าพระองค์อย่างนี้แล้ว ข้าพระองค์ทูลวิงวอนต่อพระองค์ ถ้าข้าพระองค์เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ ขอทรงประหารข้าพระองค์เสียทันทีเถิด อย่าให้ข้าพระองค์แลเห็นความทุเรศของข้าพระองค์เลย”
กดว 13.30 แต่คาเลบได้ให้คนทั้งปวงเงียบต่อหน้าโมเสสกล่าวว่า “ให้เราขึ้นไปทันทีและยึดเมืองนั้น เพราะพวกเรามีกำลังสามารถที่จะเอาชัยชนะได้”
กดว 35.22 แต่ถ้าผู้ใดโดยมิได้เป็นศัตรูกันแทงเขาทันที หรือเอาอะไรขว้างเขาโดยมิได้คอยซุ่มดักอยู่
พบญ 7.22 พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านจะกวาดไล่ประชาชาติเหล่านี้ให้พ้นหน้าท่านทีละเล็กทีละน้อย ท่านอย่ากำจัดเขาเสียทันที กลัวว่าสัตว์ทุ่งจะเพิ่มแก่ท่านขึ้นมากไป
ยชว 3.13 และต่อมาทันทีที่เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตผู้หามหีบแห่งพระเยโฮวาห์องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น จะลงไปยืนอยู่ในแม่น้ำจอร์แดน น้ำในแม่น้ำจอร์แดนจะถูกตัดขาดจากน้ำที่ไหลมาจากข้างบน น้ำนั้นจะหยุดตั้งขึ้นเป็นกองเดียว”
ยชว 10.9 เหตุฉะนั้นโยชูวายกเข้าโจมตีพวกนั้นทันที โดยขึ้นไปตลอดคืนจากกิลกาล
ยชว 11.7 ฝ่ายโยชูวาก็ยกพลทั้งหลายเข้าโจมตีเขาทันทีที่ห้วยน้ำเมโรม
1ซมอ 9.13 พอท่านทั้งสองเข้าไปถึงในเมือง ท่านทั้งสองจะพบก่อนที่ผู้ทำนายขึ้นไปรับประทานอาหาร ณ ปูชนียสถานสูง เพราะว่าประชาชนจะไม่รับประทานจนกว่าท่านจะมาถึง เพราะท่านจะต้องมาอวยพรแก่เครื่องสัตวบูชา ภายหลังผู้ที่ได้รับเชิญจึงรับประทาน ฉะนั้นบัดนี้จงขึ้นไปเถิด ท่านทั้งสองจะพบทันที”
1ซมอ 28.20 แล้วซาอูลก็ทรงล้มลงเหยียดยาวบนพื้นดินในทันที กลัวยิ่งนักเพราะถ้อยคำของซามูเอล และไม่มีกำลังเหลืออยู่ในพระองค์ เพราะไม่ได้เสวยพระกระยาหารมาตลอดวันหนึ่งกับคืนหนึ่งแล้ว
1พกษ 16.11 และอยู่มาเมื่อพระองค์ทรงเริ่มครองราชย์ ทันทีที่พระองค์เสด็จประทับบนราชบัลลังก์ พระองค์ทรงสังหารราชวงศ์ของบาอาชาเสียสิ้น พระองค์มิได้ทรงเหลือไว้สักคนหนึ่งที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ ไม่ว่าจะเป็นญาติหรือมิตรสหายของบาอาชา
2พกษ 4.26 จงวิ่งไปรับนางทันที และกล่าวแก่นางว่า ‘นางสบายดีหรือ สามีสบายดีหรือ เด็กสบายดีหรือ’” และนางได้ตอบว่า “สบายดีค่ะ”
สดด 64.4 ยิงออกมาจากที่ซุ่มยังคนปราศจากตำหนิ ยิงเขาทันทีและอย่างไม่กลัวเกรง
สดด 64.7 แต่พระเจ้าจะทรงยิงธนูใส่เขา เขาจะบาดเจ็บทันที
สภษ 7.22 เขาก็ติดตามนางไปทันทีอย่างวัวตัวผู้ไปสู่การฆ่า หรืออย่างคนเขลาที่ไปรับโทษที่ขื่อ
สภษ 12.16 จะรู้ความโกรธของคนโง่ได้ทันที แต่คนที่หยั่งรู้ย่อมปิดบังความอับอาย
สภษ 28.18 บุคคลที่ดำเนินในความเที่ยงธรรมจะได้รับการช่วยให้รอด แต่คนที่มีเล่ห์กะเท่ห์ในทางทั้งหลายของเขาเองจะตกทันที
อสย 42.14 เราได้นิ่งอยู่นานแล้ว เราเงียบอยู่และรั้งตนเองไว้ บัดนี้เราจะร้องออกมาเหมือนผู้หญิงกำลังคลอดบุตร เราจะสังหารผลาญและทำลายสิ้นทันที
ดนล 3.6 ผู้ใดที่มิได้กราบลงนมัสการก็ให้โยนผู้นั้นทันทีเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่”
ดนล 3.15 บัดนี้ถ้าเจ้าพร้อมใจแล้ว พอเจ้าได้ยินเสียงแตรทองเหลืองขนาดเล็ก ปี่ พิณเขาคู่ พิณสี่สาย พิณใหญ่ ปี่ถุง และเครื่องดนตรีทุกชนิด เจ้าจงกราบลงนมัสการปฏิมากรซึ่งเราได้สร้างไว้ แต่ถ้าเจ้าไม่นมัสการ จะต้องโยนเจ้าทันทีเข้าไปในเตาที่ไฟลุกอยู่ และผู้ใดเล่าจะเป็นพระเจ้าที่จะช่วยให้เจ้าพ้นจากมือของเราได้”
ศคย 8.21 ชาวเมืองหนึ่งจะไปหาชาวเมืองอีกเมืองหนึ่ง กล่าวว่า ‘ให้เราไปกันทันที ไปทูลขอจำเพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์ และแสวงหาพระเยโฮวาห์จอมโยธา ข้าพเจ้าก็จะไปด้วย’
มธ 4.20 เขาทั้งสองได้ละอวนตามพระองค์ไปทันที
มธ 13.20 และผู้ที่รับเมล็ดซึ่งตกในที่ดินซึ่งมีพื้นหินนั้น ได้แก่บุคคลที่ได้ยินพระวจนะ แล้วก็รับทันทีด้วยความปรีดี
มธ 21.2 ตรัสสั่งเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงหน้าท่าน ทันทีท่านจะพบแม่ลาตัวหนึ่งผูกอยู่กับลูกของมัน จงแก้จูงมาให้เรา
มธ 21.3 ถ้ามีผู้ใดว่าอะไรแก่ท่านท่านจงว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องพระประสงค์’ แล้วเขาจะปล่อยให้มาทันที”
มธ 25.15 คนหนึ่งท่านให้ห้าตะลันต์ คนหนึ่งสองตะลันต์ และอีกคนหนึ่งตะลันต์เดียว ตามความสามารถของแต่ละคน แล้วท่านก็ออกเดินทางทันที
มก 1.18 เขาก็ละอวนตามพระองค์ไปทันที
มก 4.16 และซึ่งตกที่ซึ่งมีพื้นหิน มีเนื้อดินแต่น้อยนั้นก็ทำนองเดียวกัน ได้แก่บุคคลที่ได้ยินพระวจนะ และก็รับทันทีด้วยความปรีดี
มก 5.13 พระเยซูก็ทรงอนุญาตทันที แล้วผีโสโครกนั้นจึงออกไปเข้าสิงอยู่ในสุกร สุกรทั้งฝูง (ประมาณสองพันตัว) ก็วิ่งกระโดดจากหน้าผาชันลงไปในทะเลสำลักน้ำตาย
มก 5.36 ทันทีที่พระเยซูทรงฟังคำซึ่งเขาว่านั้น พระองค์จึงตรัสแก่นายธรรมศาลาว่า “อย่าวิตกเลย จงเชื่อเท่านั้นเถิด”
มก 6.54 เมื่อขึ้นจากเรือแล้ว คนทั้งปวงก็จำพระองค์ได้ทันที
มก 14.45 และทันทีที่ยูดาสมาถึง เขาตรงเข้ามาหาพระองค์ทูลว่า “พระอาจารย์เจ้าข้า พระอาจารย์เจ้าข้า” แล้วจุบพระองค์
ลก 5.39 ไม่มีผู้ใดเมื่อดื่มน้ำองุ่นเก่าแล้ว จะอยากได้น้ำองุ่นใหม่ทันที เพราะเขาว่า ‘ของเก่านั้นก็ดีกว่า’”
ลก 6.49 ส่วนคนที่ได้ยินและมิได้กระทำตาม เปรียบเหมือนคนหนึ่งที่สร้างเรือนบนดินไม่ก่อราก เมื่อกระแสน้ำไหลเชี่ยวกระทบกระทั่ง เรือนนั้นก็พังทลายลงทันที และความพินาศของเรือนนั้นก็ใหญ่ยิ่งนัก”
ลก 8.55 แล้วจิตวิญญาณก็กลับเข้าในเด็กนั้น เขาก็ลุกขึ้นทันที พระองค์จึงตรัสสั่งให้เอาอาหารมาให้เขากิน
ลก 9.39 และ ดูเถิด ผีมักจะเข้าสิงเขา เด็กก็โห่ร้องขึ้นทันที ผีทำให้เด็กนั้นชักดิ้น น้ำลายฟูมปาก ทำให้ตัวฟกช้ำ ไม่ใคร่ออกจากเขาเลย
ลก 12.36 พวกท่านเองจงเหมือนคนที่คอยรับนายของตน เมื่อนายจะกลับมาจากงานสมรส เพื่อเมื่อนายมาเคาะประตูแล้ว เขาจะเปิดให้นายทันทีได้
ลก 12.54 และพระองค์ตรัสกับประชาชนอีกว่า “เมื่อท่านทั้งหลายเห็นเมฆเกิดขึ้นในทิศตะวันตก ท่านก็กล่าวทันทีว่า ‘ฝนจะตก’ และก็เป็นอย่างนั้นจริง
ลก 19.40 พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “เราบอกท่านทั้งหลายว่า ถึงคนเหล่านี้จะนิ่งเสีย ศิลาทั้งหลายก็ยังจะส่งเสียงร้องทันที”
ลก 21.9 เมื่อท่านทั้งหลายจะได้ยินถึงการสงครามและการจลาจล อย่าตกใจกลัว เพราะว่าสิ่งเหล่านั้นจำต้องเกิดขึ้นก่อน แต่ที่สุดปลายยังจะไม่มาทันที”
ยน 13.30 ดังนั้นเมื่อยูดาสรับประทานอาหารชิ้นนั้นแล้วเขาก็ออกไปทันที ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน
ยน 19.34 แต่ทหารคนหนึ่งเอาทวนแทงที่สีข้างของพระองค์ และโลหิตกับน้ำก็ไหลออกมาทันที
ยน 21.3 ซีโมนเปโตรบอกเขาว่า “ข้าจะไปจับปลา” เขาทั้งหลายจึงพูดกับท่านว่า “เราจะไปกับท่านด้วย” เขาก็ออกไปลงเรือทันที แต่คืนนั้นเขาจับปลาไม่ได้เลย
กจ 10.33 ข้าพเจ้าจึงใช้คนไปเชิญท่านมาทันที ที่ท่านมาก็ดีแล้ว บัดนี้พวกข้าพเจ้าจึงอยู่พร้อมกันต่อพระพักตร์พระเจ้า เพื่อจะฟังสิ่งสารพัดซึ่งพระเจ้าได้ตรัสสั่งท่านไว้”
กจ 16.10 ครั้นท่านเห็นนิมิตนั้นแล้ว เราจึงหาโอกาสทันทีที่จะไปยังแคว้นมาซิโดเนีย ด้วยเห็นแน่ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเรียกเราให้ไปประกาศข่าวประเสริฐแก่ชาวแคว้นนั้น
กจ 16.26 ในทันใดนั้นเกิดแผ่นดินไหวใหญ่จนรากคุกสะเทือนสะท้าน และประตูคุกเปิดหมดทุกบาน เครื่องจองจำก็หลุดจากเขาสิ้นทุกคนทันที
กจ 21.30 แล้วคนทั้งเมืองก็ฮือกันขึ้น คนทั้งหลายก็วิ่งเข้าไปรวมกัน และจับเปาโลลากออกจากพระวิหาร แล้วก็ปิดประตูเสียทันที
กจ 22.29 ขณะนั้นคนทั้งหลายที่จะไต่สวนเปาโลก็ได้ละท่านไปทันที และนายพันเมื่อทราบว่า เปาโลเป็นคนสัญชาติโรมก็ตกใจกลัวเพราะได้มัดท่านไว้
กจ 28.6 ฝ่ายเขาทั้งหลายคอยดูอยู่ คิดว่าท่านจะบวมขึ้นหรือจะล้มลงตายทันที แต่ครั้นเขาคอยดูอยู่ช้านานมิได้เห็นท่านเป็นอะไร เขาจึงกลับถือว่าท่านเป็นพระ
กท 1.16 ที่จะทรงสำแดงพระบุตรของพระองค์ในตัวข้าพเจ้า เพื่อให้ข้าพเจ้าประกาศพระบุตรแก่ชนต่างชาตินั้น ในทันทีนั้นข้าพเจ้าก็ไม่ได้ปรึกษากับเนื้อหนังและเลือดเลย
1ธส 5.3 เมื่อเขาพูดว่า “สงบสุขและปลอดภัยแล้ว” เมื่อนั้นแหละความพินาศก็จะมาถึงเขาทันที เหมือนกับความเจ็บปวดมาถึงหญิงที่มีครรภ์ เขาจะหนีก็ไม่พ้น
ยก 1.11 เพราะทันทีที่ตะวันขึ้นพร้อมด้วยความร้อนอันแรงกล้า มันก็กระทำให้หญ้าเหี่ยวแห้งไป และดอกหญ้าก็ร่วงลง และความงามของมันสูญสิ้นไป คนมั่งมีจะเสื่อมสูญไปตามทางทั้งหลายของเขาเช่นนั้นด้วย

ทันทีทันใด ( 4 )
อสย 29.5 แต่มวลชาวต่างประเทศของเจ้าจะเหมือนผงคลีละเอียด และผู้น่ากลัวทั้งมวลจะเหมือนแกลบที่ฟุ้งหายไป เออ ชั่วประเดี๋ยวเดียวและในทันทีทันใด
อสย 47.11 ฉะนั้นความชั่วร้ายจะมาเหนือเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่รู้ว่ามันขึ้นมาจากไหน ความเลวร้ายจะตกใส่เจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่สามารถถอดถอนได้ และความพินาศจะมาถึงเจ้าทันทีทันใด ซึ่งเจ้าไม่รู้เรื่องเลย
ยรม 6.26 โอ บุตรสาวแห่งประชาชนของเราเอ๋ย จงเอาผ้ากระสอบคาดเอวไว้ และกลิ้งเกลือกอยู่ในกองเถ้า จงไว้ทุกข์เหมือนเพื่อบุตรชายคนเดียว เป็นการคร่ำครวญอย่างแสนขมขื่นที่สุด เพราะว่าผู้ทำลายมาสู้เราในทันทีทันใด
มก 4.17 แต่ไม่มีรากในตัวจึงทนอยู่ได้ชั่วคราว ภายหลังเมื่อเกิดการยากลำบากและการข่มเหงต่างๆเพราะพระวจนะนั้น ก็เลิกเสียในทันทีทันใด

ทันเวลา ( 2 )
สภษ 13.24 บุคคลที่สงวนไม้เรียวก็เกลียดบุตรชายของตน แต่ผู้ที่รักเขาพยายามตีสอนเขาทันเวลา
อสค 33.22 ในเวลาเย็นก่อนที่ผู้ลี้ภัยมา พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ได้มาอยู่เหนือข้าพเจ้า และพระองค์ทรงเปิดปากของข้าพเจ้าทันเวลาที่ชายคนนั้นมาถึงในตอนเช้า ดังนั้นปากของข้าพเจ้าจึงเปิดออก ข้าพเจ้าก็ไม่ได้เป็นใบ้ต่อไป

ทันหุเมท ( 2 )
2พกษ 25.23 เมื่อบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบ ทั้งตัวเขาทั้งหลายและคนของเขาได้ยินว่า กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้แต่งตั้งเกดาลิยาห์ให้เป็นเจ้าเมือง เขาก็มาหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ คืออิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ และโยฮานันบุตรชายคาเรอาห์ และเสไรอาห์บุตรชายทันหุเมทชาวเนโทฟาห์ และยาอาซันยาห์บุตรชายคนมาอาคาห์ ทั้งเขาทั้งหลายและคนของเขา
ยรม 40.8 เขาทั้งหลายก็ไปหาเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์ มีอิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ โยฮานันและโยนาธานบุตรชายคาเรอาห์ เสไรอาห์บุตรชายทันหุเมท บรรดาบุตรชายของเอฟายชาวเนโทฟาห์ เยซันยาห์บุตรชายชาวมาอาคาห์ ทั้งตัวเขาและคนของเขา

ทับ ( 65 )
ปฐก 31.34 ส่วนนางราเชลเอารูปเคารพเหล่านั้นซ่อนไว้ในกูบอูฐและนั่งทับไว้ ลาบันได้ค้นดูทั่วเต็นท์ก็หาไม่พบ
อพย 28.8 รัดประคดทออย่างประณีต สำหรับคาดทับเอโฟด ให้ทำด้วยฝีมืออย่างเดียวกัน และใช้วัตถุอย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 28.28 ให้ผูกทับทรวงนั้นติดกับเอโฟดด้วย ใช้ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่ห่วง ให้ทับทรวงทับรัดประคดที่ทำด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่อมิให้ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด
อพย 29.6 จงสวมมาลาที่ศีรษะของอาโรน และจงสวมมงกุฎบริสุทธิ์ทับมาลา
อพย 36.19 เขาทำเครื่องดาดเต็นท์ด้วยหนังแกะตัวผู้ย้อมสีแดงชั้นหนึ่ง และคลุมทับด้วยหนังของตัวแบดเจอร์อีกชั้นหนึ่ง
อพย 39.5 รัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดนั้น เขาทำด้วยวัตถุอย่างเดียวกันและฝีมืออย่างเดียวกับเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียดตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
อพย 39.21 และเขาทั้งหลายผูกทับทรวงนั้นติดกับเอโฟดด้วย ใช้ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่ห่วง ให้ทับทรวงทับรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่อมิให้ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
อพย 40.19 ท่านกางผ้าเต็นท์ทับบนพลับพลา แล้วเอาเครื่องดาดคลุมบนเต็นท์ ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
ลนต 8.7 แล้วสวมเสื้อให้และคาดรัดประคดให้ แล้วสวมเสื้อคลุมยาวให้ และสวมเอโฟดให้เขา เอารัดประคดทออย่างประณีตสำหรับคาดทับเอโฟดคาดเอวให้ ผูกเอโฟดให้ติดเขาไว้
ลนต 11.32 และเมื่อมันตายตกทับสิ่งใด สิ่งนั้นก็เป็นมลทิน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นไม้ หรือเสื้อผ้า หรือหนังสัตว์ หรือกระสอบ หรือภาชนะใดๆที่ใช้เพื่อประโยชน์อย่างใด จะต้องแช่น้ำ และจะมลทินไปจนถึงเวลาเย็น ต่อไปก็นับว่าสะอาดได้
ลนต 14.17 ส่วนน้ำมันที่เหลืออยู่ในมือนั้น ปุโรหิตจะเอามาบ้าง เจิมที่ปลายหูขวาของผู้ที่รับการชำระ และที่นิ้วหัวแม่มือขวาและที่นิ้วหัวแม่เท้าขวา ทับบนเลือดเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
ลนต 15.20 และทุกสิ่งที่เธอนอนทับในเวลาที่เธอต้องแยกออกนั้นก็เป็นมลทิน สิ่งใดที่เธอไปนั่งทับสิ่งนั้นก็เป็นมลทิน
ลนต 15.23 สิ่งที่เธอนั่งทับจะเป็นที่นอนหรือสิ่งใดก็ดี เมื่อผู้ใดไปแตะต้องเข้า ผู้นั้นจะเป็นมลทินไปจนถึงเวลาเย็น
ลนต 15.26 ที่นอนทุกหลังที่เธอนอนเมื่อวันเธอมีสิ่งไหลออก ที่นอนนั้นเป็นดังที่นอนในเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น และทุกสิ่งที่เธอนั่งทับจะเป็นมลทิน อย่างเดียวกับมลทินในเวลาที่เธอต้องอยู่ต่างหากนั้น
ลนต 26.37 และเขาทั้งหลายจะล้มลงทับกันและกัน เหมือนคนหนีดาบทั้งที่ไม่มีคนตามมา และเจ้าจะไม่มีกำลังต่อต้านศัตรูของเจ้า
ยชว 7.26 แล้วเอาหินถมกองทับเขาไว้เป็นกองใหญ่ยังอยู่จนทุกวันนี้ และพระเยโฮวาห์ก็ทรงหันกลับจากพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์ เพราะฉะนั้นจนถึงทุกวันนี้เขายังเรียกที่นั้นว่าหุบเขาอาโคร์
ยชว 8.29 และท่านแขวนกษัตริย์เมืองอัยไว้ที่ต้นไม้จนถึงเวลาเย็น เมื่อดวงอาทิตย์ตกโยชูวาจึงบัญชาและเขาก็ปลดศพลงจากต้นไม้นำไปทิ้งไว้ที่ทางเข้าประตูเมือง แล้วเอาหินถมทับไว้เป็นกองใหญ่ซึ่งยังอยู่จนทุกวันนี้
วนฉ 12.1 ฝ่ายคนเอฟราอิมมาพร้อมกันข้ามไปทางเหนือ พูดกับเยฟธาห์ว่า “เหตุใดท่านยกข้ามไปรบคนอัมโมน แต่ไม่เรียกเราไปด้วย เราจะจุดไฟเผาเรือนทับท่านเสีย”
วนฉ 16.30 แซมสันกล่าวว่า “ขอให้ข้าตายกับคนฟีลิสเตียเถิด” แล้วก็โน้มตัวลงด้วยกำลังทั้งสิ้นของตน ตึกนั้นก็พังทับเจ้านายและประชาชนทุกคนที่อยู่ในนั้น ดังนั้นคนที่ท่านฆ่าตายเมื่อท่านตายนี้ก็มากกว่าคนที่ท่านฆ่าตายเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่
1ซมอ 16.13 ซามูเอลจึงนำขวดเขาน้ำมันและเจิมตั้งเขาไว้ท่ามกลางพี่ชายของเขา และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ก็สวมทับดาวิดตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป และซามูเอลก็ลุกขึ้นกลับไปยังรามาห์
1ซมอ 17.39 และดาวิดก็คาดดาบทับเครื่องอาวุธ เขาลองเดินดูก็เห็นว่าใช้ไม่ได้ เพราะเขาไม่ชิน แล้วดาวิดจึงทูลซาอูลว่า “ข้าพระองค์จะสวมเครื่องเหล่านี้ไปไม่ได้ เพราะว่าข้าพระองค์ไม่ชิน” ดาวิดจึงปลดออกเสีย
1ซมอ 31.4 แล้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์ว่า “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้ทะลุเถิด เกรงว่าคนที่มิได้เข้าสุหนัตเหล่านี้จะเข้ามาแทงเราทะลุ เป็นการลบหลู่เรา” แต่ผู้ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์ออกทรงล้มทับดาบนั้น
1ซมอ 31.5 และเมื่อผู้ถืออาวุธเห็นว่าซาอูลสิ้นพระชนม์แล้ว เขาก็ล้มทับดาบของเขาเองตายด้วย
2ซมอ 11.11 อุรีอาห์ทูลตอบดาวิดว่า “หีบพันธสัญญาและอิสราเอลกับยูดาห์อยู่ในทับอาศัย โยอาบเจ้านายของข้าพระองค์กับบรรดาข้าราชการของพระองค์ตั้งค่ายอยู่ที่พื้นทุ่ง ส่วนข้าพระองค์จะไปบ้าน ไปกิน ไปดื่ม และนอนกับภรรยาของข้าพระองค์เช่นนั้นหรือ พ่ะย่ะค่ะ พระองค์ทรงพระชนม์อยู่และจิตวิญญาณของพระองค์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพระองค์จะไม่กระทำอย่างนี้เลย”
2ซมอ 18.17 เขาก็ยกศพอับซาโลมโยนลงไปในบ่อใหญ่ซึ่งอยู่ในป่า เอาหินกองทับไว้เป็นกองใหญ่มหึมา คนอิสราเอลทั้งสิ้นต่างก็หนีกลับไปเต็นท์ของตน
2ซมอ 22.5 เมื่อคลื่นแห่งความตายล้อมข้าพเจ้า กระแสแห่งคนอธรรมที่ท่วมทับข้าพเจ้าทำให้ข้าพเจ้ากลัว
1พกษ 3.19 แล้วบุตรของหญิงคนนี้ก็ตายเสียในกลางคืน ด้วยเขานอนทับ
1พกษ 7.18 ท่านทำเสานั้นพร้อมด้วยลูกทับทิม มีสองแถวล้อมทับตาข่ายผืนหนึ่ง เพื่อคลุมบัวคว่ำที่อยู่ยอดเสา และท่านก็ทำเช่นเดียวกันสำหรับบัวคว่ำอีกอันหนึ่ง
1พกษ 17.21 แล้วท่านก็เหยียดตัวลงทับเด็กนั้นสามครั้ง และร้องทูลพระเยโฮวาห์ว่า “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอชีวิตของเด็กคนนี้มาเข้าในตัวเขาอีก”
1พกษ 20.12 ต่อมาเมื่อเบนฮาดัดได้ยินข่าวนี้ขณะที่ดื่มอยู่กับบรรดากษัตริย์ทั้งหลายที่ในทับอาศัย ท่านก็สั่งข้าราชการของท่านว่า “จงเข้าประจำที่” และเขาทั้งหลายก็เข้าประจำที่เพื่อต่อสู้กับเมืองนั้น
1พกษ 20.16 เขาทั้งหลายยกออกไปในเวลาเที่ยงวัน ฝ่ายเบนฮาดัดกำลังดื่มเมาอยู่ในทับอาศัย ทั้งท่านและกษัตริย์อีกสามสิบสององค์ที่ช่วยท่าน
1พกษ 20.30 เหลือนอกนั้นก็หนีเข้าเมืองอาเฟก และกำแพงเมืองล้มทับคนที่เหลือนอกนั้นเสียสองหมื่นเจ็ดพันคน เบนฮาดัดก็หนีไปด้วย และเข้าไปในห้องชั้นในที่ในเมือง
2พกษ 4.34 แล้วท่านขึ้นไปนอนทับเด็ก ให้ปากทับปาก ตาทับตา และมือทับมือ และเมื่อท่านเหยียดตัวของท่านบนเด็ก เนื้อของเด็กนั้นก็อุ่นขึ้นมา
1พศด 10.4 แล้วซาอูลรับสั่งคนถืออาวุธของพระองค์ว่า “จงชักดาบออก แทงเราเสียให้ทะลุเถิด เกรงว่าคนที่มิได้เข้าสุหนัตเหล่านี้จะเข้ามาทำลบหลู่แก่เรา” แต่ผู้ถืออาวุธไม่ยอมกระทำตาม เพราะเขากลัวมาก ซาอูลจึงทรงชักดาบของพระองค์ออก ทรงล้มทับดาบนั้น
1พศด 10.5 และเมื่อผู้ถืออาวุธเห็นว่าซาอูลสิ้นพระชนม์แล้ว เขาก็ล้มทับดาบของเขาตายด้วย
2พศด 24.20 แล้วพระวิญญาณของพระเจ้าได้สวมทับเศคาริยาห์บุตรชายเยโฮยาดาปุโรหิต และท่านได้ยืนเหนือประชาชน และกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า “พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ‘ทำไมท่านทั้งหลายจึงละเมิดพระบัญญัติของพระเยโฮวาห์อันเป็นเหตุให้ท่านเจริญขึ้นไม่ได้’ เพราะท่านทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระองค์จึงทอดทิ้งท่าน”
โยบ 1.19 และดูเถิด มีพายุใหญ่ข้ามถิ่นทุรกันดารมากระทบเรือนทั้งสี่มุม และเรือนนั้นพังทับคนหนุ่ม และเขาก็ตาย และข้าพเจ้าผู้เดียวได้หนีรอดมาเรียนท่าน”
โยบ 22.10 เพราะฉะนั้นกับดักอยู่รอบท่าน และความสยดสยองอันฉับพลันก็ท่วมทับท่าน
โยบ 31.10 แล้วก็ขอให้ภรรยาของข้าโม่แป้งให้คนอื่น และให้คนอื่นโน้มทับนาง
สดด 18.4 ความโศกเศร้าแห่งความตายล้อมข้าพระองค์ไว้ กระแสแห่งคนอธรรมที่ท่วมทับข้าพระองค์ทำให้ข้าพระองค์กลัว
สดด 66.12 พระองค์ทรงให้คนขับรถรบทับศีรษะของข้าพระองค์ทั้งหลาย ข้าพระองค์ทั้งหลายต้องลุยไฟลุยน้ำ แต่พระองค์ยังทรงนำข้าพระองค์มาสู่ที่อิ่มเอิบ
สดด 106.17 พื้นแผ่นดินอ้าปากกลืนดาธานและทับคณะอาบีรัมเสีย
สภษ 20.26 กษัตริย์ที่ฉลาดย่อมฝัดคนชั่วร้าย แล้วทรงขับกงจักรทับเขา
สภษ 26.27 บุคคลที่ขุดหลุมพราง เขาจะตกลงไปเอง ผู้ใดให้ก้อนหินกลิ้งมา มันจะกลับทับเขาเอง
อสย 28.27 เขาไม่นวดเทียนแดงด้วยเลื่อนนวดข้าว และเขาไม่เอาล้อเกวียนกลิ้งทับยี่หร่า แต่เขาเอาไม้พลองตีเทียนแดงให้หลุดออก และเอาตะบองตียี่หร่า
อสย 28.28 คนใดบดข้าวที่ทำขนมปังหรือ เปล่าเลย เขาไม่นวดมันเป็นนิตย์ เมื่อเขาขับล้อเกวียนเทียมม้าทับมันแล้ว เขามิได้บดมันด้วยคนขี่ม้า
ยรม 3.12 จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสว่า อิสราเอลผู้กลับสัตย์เอ๋ย กลับมาเถิด เราจะไม่ให้ความกริ้วของเราสวมทับเจ้า เพราะเราประกอบด้วยพระกรุณาคุณ พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ เราจะไม่กริ้วเป็นนิตย์
อสค 4.4 แล้วเจ้าจงนอนตะแคงข้างซ้ายและเราจะวางความชั่วช้าแห่งวงศ์วานอิสราเอลไว้เหนือเจ้า เจ้านอนทับอยู่กี่วัน เจ้าจะแบกความชั่วช้าของนครนั้นเท่านั้นวัน
ฮชย 10.8 ปูชนียสถานสูงของเมืองอาเวน อันเป็นบาปของอิสราเอล จะต้องถูกทำลาย ต้นไม้ที่มีหนามและผักที่มีหนามจะงอกขึ้นบนแท่นบูชาของเขา เขาจะร้องบอกกับภูเขาว่า “จงปกคลุมเราไว้” และร้องบอกเนินเขาว่า “จงล้มทับเราเถิด”
มธ 21.44 ผู้ใดล้มทับศิลานี้ ผู้นั้นจะต้องแตกหักไป แต่ศิลานี้จะตกทับผู้ใด ก็จะบดขยี้ผู้นั้นจนแหลกเป็นผุยผง”
มธ 24.2 พระเยซูจึงตรัสกับเขาว่า “สิ่งสารพัดเหล่านี้พวกท่านเห็นแล้วมิใช่หรือ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ศิลาที่ซ้อนทับกันอยู่ที่นี่ ซึ่งจะไม่ถูกทำลายลงก็หามิได้”
มก 13.2 พระองค์จึงตรัสแก่สาวกนั้นว่า “ท่านเห็นตึกใหญ่เหล่านี้หรือ ศิลาที่ซ้อนทับกันอยู่ที่นี่ซึ่งจะไม่ถูกทำลายลงก็หามิได้”
ลก 13.4 หรือสิบแปดคนนั้นซึ่งหอรบที่สิโลอัมได้พังทับเขาตายเสียนั้น ท่านทั้งหลายคิดว่า เขาเป็นคนบาปยิ่งกว่าคนทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มหรือ
ลก 19.44 แล้วจะเหวี่ยงเจ้าลงให้ราบบนพื้นดิน กับลูกทั้งหลายของเจ้าซึ่งอยู่ในเจ้า และเขาจะไม่ปล่อยให้ศิลาซ้อนทับกันไว้ภายในเจ้าเลย เพราะเจ้าไม่ได้รู้เวลาที่พระองค์เสด็จมาเยี่ยมเจ้า”
ลก 20.18 ผู้ใดล้มทับศิลานั้น ผู้นั้นจะต้องแตกหักไป แต่ศิลานั้นจะตกทับผู้ใด ก็จะบดขยี้ผู้นั้นจนแหลกเป็นผุยผง”
ลก 21.6 “สิ่งเหล่านี้ที่ท่านทั้งหลายเห็น วันหนึ่งศิลาที่ซ้อนทับกันอยู่ที่นี่ซึ่งจะไม่ถูกทำลายลงก็หามิได้”
ลก 23.30 คราวนั้นเขาจะเริ่มกล่าวแก่ภูเขาทั้งหลายว่า ‘จงล้มทับเราเถิด’ และแก่เนินเขาว่า ‘จงปกคลุมเราไว้’
คส 3.14 แล้วจงสวมความรักทับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด เพราะความรักย่อมผูกพันทุกสิ่งไว้ให้ถึงซึ่งความสมบูรณ์
วว 6.16 พวกเขาร้องบอกกับภูเขาและโขดหินว่า “จงล้มทับเราเถิด จงซ่อนเราไว้ให้พ้นจากพระพักตร์ของพระองค์ ผู้ประทับอยู่บนพระที่นั่ง และให้พ้นจากพระพิโรธของพระเมษโปดกนั้น

ทับถม ( 5 )
ปฐก 15.12 เมื่อดวงอาทิตย์ใกล้จะตก อับรามก็นอนหลับสนิท และดูเถิด ความหวาดกลัวความหดหู่ใจอย่างยิ่งก็ทับถมท่าน
2พศด 32.16 และข้าราชการของพระองค์ก็กล่าวทับถมพระเยโฮวาห์พระเจ้าและเฮเซคียาห์ผู้รับใช้ของพระองค์มากยิ่งกว่านั้น
2พศด 32.17 และพระองค์ทรงพระอักษรหมิ่นประมาทพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอล และตรัสทับถมพระองค์ว่า “พระของบรรดาประชาชาติแห่งประเทศทั้งหลายมิได้ช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเราฉันใด พระเจ้าของเฮเซคียาห์ก็จะไม่ช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเราฉันนั้น”
สดด 88.7 พระพิโรธของพระองค์หนักอยู่บนข้าพระองค์ และพระองค์ทรงทับถมข้าพระองค์ด้วยคลื่นทั้งสิ้นของพระองค์ เซลาห์
มคา 7.10 แล้วเธอซึ่งเป็นศัตรูของข้าพเจ้าจะเห็น และความอับอายจะทับถมเธอที่กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน” ตาของข้าพเจ้าจะเพ่งดูเธอให้สาแก่ใจ คราวนี้เธอจะถูกย่ำลงเหมือนเลนที่ในถนน

ทับทรวง ( 34 )
อพย 25.7 พลอยสีน้ำข้าวและพลอยสำหรับฝังในเอโฟดและทับทรวง
อพย 28.4 ให้เขาทำเครื่องยศดังต่อไปนี้คือทับทรวง เสื้อเอโฟด เสื้อคลุม เสื้อตาสมุก ผ้ามาลาและรัดประคด และให้เขาทำเครื่องยศบริสุทธิ์สำหรับอาโรนพี่ชายของเจ้าและบุตรชายของเขา เพื่อจะให้ปรนนิบัติเราในตำแหน่งปุโรหิต
อพย 28.15 จงทำทับทรวงแห่งการพิพากษา ด้วยฝีมือช่างออกแบบฝีมือเหมือนทำเอโฟดคือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้มและผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 28.16 ให้ทำทับทรวงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส พับทบกลาง ยาวคืบหนึ่ง กว้างคืบหนึ่ง
อพย 28.17 จงฝังพลอยสี่แถวบนทับทรวงนั้น แถวที่หนึ่งฝังทับทิม บุษราคัมและพลอยสีแดงเข้ม
อพย 28.22 และเจ้าจงทำสร้อยถักเกลียวด้วยทองคำบริสุทธิ์สำหรับทับทรวง
อพย 28.23 และเจ้าจงทำห่วงทองคำสองห่วงติดไว้ที่มุมบนทั้งสองของทับทรวง
อพย 28.24 ส่วนสร้อยที่ทำด้วยทองคำนั้น ให้เกี่ยวด้วยห่วงที่มุมทับทรวง
อพย 28.26 จงทำห่วงทองคำสองอันติดไว้ที่มุมล่างทั้งสองข้างของทับทรวงข้างในที่ติดเอโฟด
อพย 28.28 ให้ผูกทับทรวงนั้นติดกับเอโฟดด้วย ใช้ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่ห่วง ให้ทับทรวงทับรัดประคดที่ทำด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่อมิให้ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด
อพย 28.29 อาโรนจึงจะมีชื่อเหล่าบุตรอิสราเอลจารึกไว้ที่ทับทรวงแห่งการพิพากษาติดไว้ที่หัวใจของตน ให้เป็นที่ระลึกต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์เสมอ เมื่อเขาเข้าไปในที่บริสุทธิ์นั้น
อพย 28.30 จงใส่อูริมและทูมมิมไว้ในทับทรวงแห่งการพิพากษา และของสองสิ่งนี้จะอยู่ที่หัวใจของอาโรนเมื่อเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ อาโรนจะรับภาระการพิพากษาเหล่าบุตรอิสราเอลไว้ที่หัวใจของตนเสมอเฉพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์
อพย 29.5 จงสวมเครื่องยศให้อาโรน คือเสื้อในกับเสื้อเอโฟด กับเอโฟดและทับทรวง และเอารัดประคดที่ทอด้วยฝีมือประณีต สำหรับใช้กับเอโฟดนั้นคาดเอวไว้
อพย 35.9 พลอยสีน้ำข้าวและพลอยต่างๆสำหรับฝังทำเอโฟดและทับทรวง
อพย 35.27 บรรดาประมุขก็นำพลอยสีน้ำข้าวและพลอยต่างๆมาสำหรับฝังทำเอโฟด และทับทรวง
อพย 39.8 เขาทำทับทรวงด้วยฝีมือช่างออกแบบให้ฝีมือเหมือนกับทำเอโฟด คือทำด้วยทองคำ ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และผ้าป่านเนื้อละเอียด
อพย 39.9 เขาทำทับทรวงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส พับทบกลาง ยาวคืบหนึ่ง กว้างคืบหนึ่ง เป็นสองทบด้วยกัน
อพย 39.10 เขาฝังพลอยสี่แถวบนทับทรวงนั้น แถวที่หนึ่งฝังทับทิม บุษราคัมและพลอยสีแดงเข้ม
อพย 39.15 เขาทำสร้อยถักเกลียวด้วยทองคำบริสุทธิ์สำหรับทับทรวง
อพย 39.16 และเขาทั้งหลายทำกระเปาะลวดลายละเอียดด้วยทองคำสองอัน และห่วงทองคำสองห่วง ติดไว้ที่ปลายทั้งสองของทับทรวง
อพย 39.17 เขาทั้งหลายสอดสร้อยที่ทำด้วยทองคำนั้นในห่วงที่ปลายทับทรวง
อพย 39.19 เขาทั้งหลายทำห่วงทองคำสองอันติดไว้ที่ขอบด้านล่างทั้งสองของทับทรวงข้างในติดเอโฟด
อพย 39.21 และเขาทั้งหลายผูกทับทรวงนั้นติดกับเอโฟดด้วย ใช้ด้ายถักสีฟ้าร้อยผูกที่ห่วง ให้ทับทรวงทับรัดประคดซึ่งทอด้วยฝีมือประณีตของเอโฟด เพื่อมิให้ทับทรวงหลุดไปจากเอโฟด ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาแก่โมเสส
ลนต 8.8 และโมเสสสวมทับทรวงให้อาโรน และใส่อูริมกับทูมมิมไว้ในทับทรวงนั้น
อสย 59.17 พระองค์ทรงสวมความชอบธรรมเป็นทับทรวง และพระมาลาแห่งความรอดอยู่เหนือพระเศียรของพระองค์ พระองค์ทรงสวมฉลองพระองค์แห่งการแก้แค้นเป็นของคลุมพระกาย และเอาความกระตือรือร้นห่มพระองค์
อฟ 6.14 เหตุฉะนั้นท่านจงยืนมั่น เอาความจริงคาดเอว เอาความชอบธรรมเป็นทับทรวงเครื่องป้องกันอก
วว 9.9 มันมีทับทรวงเหมือนกับทับทรวงเหล็ก เสียงปีกมันเหมือนเสียงรถม้าเป็นอันมากกรูเข้ารบข้าศึก
วว 9.17 ในนิมิตนั้นข้าพเจ้าสังเกตเห็นม้าเป็นดังนี้คือ ผู้ที่นั่งบนหลังม้านั้น ก็มีทับทรวงสีไฟ สีพลอยสีแดง และสีกำมะถัน หัวม้าทั้งหลายนั้นเหมือนหัวสิงโต มีไฟและควันและกำมะถันพลุ่งออกมาจากปากของมัน

ทับทิม ( 11 )
อพย 28.17 จงฝังพลอยสี่แถวบนทับทรวงนั้น แถวที่หนึ่งฝังทับทิม บุษราคัมและพลอยสีแดงเข้ม
อพย 28.33 ที่ชายล่างของเสื้อคลุมให้ปักรูปทับทิม ใช้ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้มรอบชายเสื้อ และติดลูกพรวนทองคำสลับกับผลทับทิม
อพย 39.10 เขาฝังพลอยสี่แถวบนทับทรวงนั้น แถวที่หนึ่งฝังทับทิม บุษราคัมและพลอยสีแดงเข้ม
กดว 20.5 และทำไมท่านจึงให้เราออกจากอียิปต์ นำเรามายังที่เลวทรามนี้ เป็นที่ซึ่งไม่มีพืช ไม่มีมะเดื่อ องุ่นหรือทับทิม และไม่มีน้ำดื่ม”
2พศด 3.16 พระองค์ทรงทำลูกโซ่เหมือนในห้องหลังติดไว้ที่ยอดเสา และพระองค์ทรงทำทับทิมหนึ่งร้อยลูกแขวนไว้ที่โซ่
สภษ 3.15 เธอประเสริฐกว่าทับทิม และบรรดาสิ่งที่เจ้าปรารถนาจะเปรียบกับเธอไม่ได้
สภษ 8.11 เพราะปัญญาดีกว่าทับทิม และสิ่งที่เจ้าปรารถนาทั้งหมดจะเปรียบเทียบกับปัญญาไม่ได้
สภษ 20.15 มีทองคำและทับทิมมีค่าเป็นอันมาก แต่ริมฝีปากที่มีความรู้ก็เป็นเพชรนิลจินดาประเสริฐ
สภษ 31.10 ใครจะพบภรรยาที่ดี เพราะค่าของเธอประเสริฐยิ่งกว่าทับทิมมากนัก
อสค 28.13 เจ้าเคยอยู่ในเอเดน พระอุทยานของพระเจ้า เพชรพลอยทุกอย่างเป็นเสื้อของเจ้า คือทับทิม บุษราคัม เพชร พลอยเขียว พลอยสีน้ำข้าว และหยก ไพทูรย์ มรกต พลอยสีแดงเข้มและทองคำ ความเชี่ยวชาญแห่งรำมะนาและปี่ของเจ้าได้จัดเตรียมไว้ในวันที่สร้างเจ้าขึ้นมา
วว 21.20 ที่ห้าโกเมน ที่หกทับทิม ที่เจ็ดเพชรสีเขียว ที่แปดพลอยเขียว ที่เก้าบุษราคัม ที่สิบหยก ที่สิบเอ็ดพลอยสีแดง ที่สิบสองเป็นพลอยสีม่วง

ทับบาท ( 1 )
วนฉ 7.22 เมื่อเขาเป่าแตรทั้งสามร้อยอันนั้น พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้เขาฆ่าฟันกันทั่วทุกกอง กองทัพก็แตกตื่นหนีไปถึงตำบลเบธชิทธาห์ทางไปเมืองเศเรราห์ไกลไปจนถึงเขตเมืองอาเบลเมโฮลาห์ที่ตำบลทับบาท

ทับริมโมน ( 1 )
1พกษ 15.18 แล้วอาสาทรงนำเงินและทองคำ ซึ่งเหลืออยู่ในทรัพย์สินแห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และทรัพย์สินของพระราชวัง มอบไว้ในมือของข้าราชการของพระองค์ และกษัตริย์อาสาทรงใช้เขาไปเฝ้าเบนฮาดัดโอรสของทับริมโมน ผู้เป็นโอรสของเฮซีโอนกษัตริย์แห่งซีเรีย ผู้อยู่ในเมืองดามัสกัสว่า

ทัปปูวาห์ ( 6 )
ยชว 12.17 กษัตริย์เมืองทัปปูวาห์องค์หนึ่ง กษัตริย์เมืองเฮเฟอร์องค์หนึ่ง
ยชว 15.34 ศาโนอาห์ เอนกันนิม ทัปปูวาห์ เอนาม
ยชว 16.8 จากทัปปูวาห์พรมแดนลงไปทางทิศตะวันตกถึงแม่น้ำคานาห์ไปสิ้นสุดลงที่ทะเล นี่เป็นดินแดนมรดกของตระกูลคนเอฟราอิมตามครอบครัวของเขา
ยชว 17.8 แผ่นดินเมืองทัปปูวาห์เป็นของมนัสเสห์ แต่ตัวเมืองทัปปูวาห์ซึ่งอยู่ที่พรมแดนของมนัสเสห์นั้นเป็นของคนเอฟราอิม
1พศด 2.43 บุตรชายของเฮโบรนชื่อ โคราห์ ทัปปูวาห์ เรเคม และเชมา

ทัพ ( 31 )
ปฐก 14.3 บรรดากษัตริย์เหล่านี้รวมทัพกัน ณ ที่หุบเขาสิดดิมซึ่งคือทะเลเกลือ
พบญ 2.14 และนับตั้งแต่เรามาจากคาเดชบารเนีย จนถึงได้ข้ามลำธารเศเรดนั้นได้สามสิบแปดปีจนสิ้นยุคนั้น คือคนทั้งหลายที่จะออกทัพได้นั้นตายหมดจากท่ามกลางค่าย ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงปฏิญาณกับเขาไว้
พบญ 2.16 ต่อมาเมื่อคนที่ออกทัพได้มาตายเสียหมดจากท่ามกลางคนเหล่านั้นแล้ว
พบญ 24.5 เมื่อชายคนใดมีภรรยาใหม่ๆ อย่าให้ผู้นั้นต้องไปทัพ หรือทำราชการอย่างใด ให้เขาอยู่บ้านปีหนึ่งเพื่อเขาจะให้ภรรยาซึ่งเขาได้มานั้นมีความสุข
ยชว 1.14 จงให้ภรรยาของท่านทั้งหลาย ลูกเล็กของท่าน และฝูงสัตว์ของท่านอยู่ในแผ่นดินซึ่งโมเสสยกให้ที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ แต่ผู้ชายที่ชำนาญศึกทั้งหลายในพวกท่านต้องถืออาวุธข้ามไปเป็นทัพหน้า เพื่อช่วยพี่น้องของตน
วนฉ 6.33 ครั้งนั้นบรรดาคนมีเดียน และคนอามาเลข และชาวตะวันออกก็รวมกันยกทัพข้ามไปตั้งค่ายอยู่ในหุบเขายิสเรเอล
วนฉ 18.11 คนครอบครัวดานหกร้อยคนสรรพด้วยเครื่องอาวุธทำสงครามยกทัพออกจากโศราห์และเอชทาโอล
1ซมอ 14.46 แล้วซาอูลก็เลิกทัพไม่ติดตามคนฟีลิสเตีย และคนฟีลิสเตียกลับไปยังที่อยู่ของตน
1ซมอ 28.1 อยู่มาในครั้งนั้นคนฟีลิสเตียได้รวบรวมกำลังเพื่อทำสงครามสู้รบกับอิสราเอล และอาคีชตรัสกับดาวิดว่า “จงเข้าใจเถิดว่า ท่านกับคนของท่านจะออกทัพไปกับเรา”
1ซมอ 29.6 อาคีชจึงเรียกดาวิดเข้ามารับสั่งแก่ท่านว่า “พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ท่านได้ปฏิบัติตนเป็นคนซื่อตรง และในการที่ท่านออกทัพและยกทัพกลับร่วมกับเราก็เป็นที่ประเสริฐในสายตาของเรา เพราะเราไม่เห็นความชั่วร้ายในตัวท่านตั้งแต่วันที่ท่านมาอยู่กับเราจนถึงวันนี้ แต่อย่างไรก็ตามเจ้านายทั้งหลายไม่เห็นชอบในเรื่องท่าน
2ซมอ 5.6 กษัตริย์และคนของพระองค์ได้ยกทัพไปยังเยรูซาเล็ม รบกับคนเยบุส ชาวแผ่นดินนั้นผู้ที่กล่าวกับดาวิดว่า “แกยกเข้ามาที่นี่ไม่ได้ดอก คนตาบอดและคนง่อยก็จะป้องกันไว้ได้” ด้วยคิดว่า “ดาวิดคงเข้ามาที่นี่ไม่ได้”
2ซมอ 5.24 และเมื่อเจ้าได้ยินเสียงกระบวนทัพเดินอยู่ที่ยอดหมู่ต้นหม่อนเจ้าจงรีบรุกไป เพราะพระเยโฮวาห์เสด็จไปข้างหน้าเพื่อจะโจมตีกองทัพของคนฟีลิสเตีย”
2ซมอ 10.8 ฝ่ายคนอัมโมนก็ยกออกมาและจัดทัพไว้ที่ทางเข้าประตูเมือง ฝ่ายคนซีเรียชาวเมืองโศบาห์และชาวเมืองเรโหบ กับคนเมืองอิชโทบ และเมืองมาอาคาห์อยู่ที่ชนบทกลางแจ้งต่างหาก
2ซมอ 10.9 เมื่อโยอาบเห็นว่าการศึกนี้ขนาบอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ท่านจึงคัดเอาบรรดาคนอิสราเอลที่สรรไว้แล้วจัดทัพเข้าสู้คนซีเรีย
2ซมอ 10.17 เมื่อมีผู้กราบทูลดาวิดพระองค์ทรงรวบรวมอิสราเอลทั้งหมดข้ามแม่น้ำจอร์แดนมาถึงตำบลเฮลาน และคนซีเรียก็จัดทัพเข้าต่อสู้ดาวิดและได้รบกับพระองค์
2ซมอ 11.15 ในลายพระหัตถ์นั้นว่า “จงตั้งอุรีอาห์ให้เป็นกองหน้าเข้าสู้รบตรงที่ดุเดือดที่สุดแล้วล่าทัพกลับเสียเพื่อให้เขาถูกโจมตีให้ตาย”
2ซมอ 17.11 แต่คำปรึกษาของข้าพระองค์มีว่า ขอพระองค์รวบรวมอิสราเอลทั้งสิ้นตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา ให้มากมายดั่งเม็ดทรายที่ทะเล แล้วพระองค์ก็เสด็จคุมทัพไปเอง
2ซมอ 18.2 และดาวิดทรงจัดทัพออกไป ให้อยู่ในบังคับบัญชาของโยอาบหนึ่งในสาม และในบังคับของอาบีชัยน้องชายของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์หนึ่งในสาม และอีกหนึ่งในสามอยู่ในบังคับบัญชาของอิททัยคนกัท และกษัตริย์ตรัสกับพวกพลว่า “เราจะไปกับท่านทั้งหลายด้วย”
1พกษ 9.16 ฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์ได้ยกทัพขึ้นมายึดเมืองเกเซอร์และเอาไฟเผาเสีย และได้ฆ่าคนคานาอันซึ่งอยู่ในเมืองนั้น และได้ยกเมืองนั้นให้แก่ธิดาของท่านเป็นสินสมรสคือ มเหสีของซาโลมอน
1พกษ 15.19 “มีพันธมิตรระหว่างข้าพระองค์และพระองค์ ระหว่างพระชนกของข้าพระองค์และพระชนกของพระองค์ ดูเถิด ข้าพระองค์ได้ส่งบรรณาการเป็นเงินและทองคำมายังพระองค์ ขอพระองค์เสด็จไปเลิกพันธมิตรกับบาอาชากษัตริย์แห่งอิสราเอลเสีย เพื่อเขาจะได้ยกทัพกลับไปเสียจากข้าพระองค์”
2พกษ 15.20 เมนาเฮมได้เร่งรัดเอาเงินนั้นมาจากอิสราเอล คือจากคนมั่งมีทุกคน เงินคนละห้าสิบเชเขล เพื่อถวายแก่กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย กษัตริย์แห่งอัสซีเรียจึงยกทัพกลับ และมิได้ทรงยับยั้งอยู่ในแผ่นดินนั้น
2พกษ 16.9 กษัตริย์แห่งอัสซีเรียก็ทรงฟังพระองค์ กษัตริย์แห่งอัสซีเรียก็ทรงยกทัพขึ้นไปยังดามัสกัสและยึดได้ จับประชาชนเมืองนั้นไปเป็นเชลยยังเมืองคีร์ และทรงประหารเรซีนเสีย
2พกษ 17.3 แชลมาเนเสอร์กษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้ยกทัพมารบกับพระองค์ และโฮเชยาทรงยอมเป็นผู้รับใช้และถวายเครื่องบรรณาการ
2พกษ 18.14 และเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ทรงใช้ให้ไปทูลกษัตริย์แห่งอัสซีเรียที่เมืองลาคีชว่า “ข้าพเจ้าได้กระทำผิด ขอถอนทัพไปเสียจากข้าพเจ้า ท่านจะปรับสักเท่าใด ข้าพเจ้าจะยอมทั้งสิ้น” และกษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้เรียกร้องเอาเงินสามร้อยตะลันต์ และทองคำสามสิบตะลันต์ จากเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์
1พศด 14.15 และเมื่อเจ้าได้ยินเสียงกระบวนทัพอยู่ที่ยอดหมู่ต้นหม่อนแล้ว จงออกไปทำศึก เพราะว่าพระเจ้าได้เสด็จออกไปข้างหน้าเพื่อโจมตีกองทัพของคนฟีลิสเตีย”
1พศด 19.9 คนอัมโมนออกมาจัดทัพตรงหน้าประตูเมือง และบรรดากษัตริย์ที่ยกมาอยู่ที่ชนบทกลางแจ้งต่างหาก
1พศด 19.10 เมื่อโยอาบเห็นว่าการศึกนั้นขนาบอยู่ข้างหน้าและข้างหลัง ท่านจึงคัดเอาจากบรรดาคนอิสราเอลที่สรรไว้แล้วและจัดทัพเข้าไปต่อสู้คนซีเรีย
1พศด 19.17 และเมื่อมีคนกราบทูลดาวิด พระองค์ก็ทรงรวมอิสราเอลทั้งสิ้นเข้าด้วยกัน และข้ามแม่น้ำจอร์แดนมาหาเขา และจัดทัพต่อสู้กับเขา และเมื่อดาวิดทรงจัดทัพเข้าต่อสู้กับคนซีเรีย เขาทั้งหลายต่อสู้กับพระองค์
ยรม 46.22 เธอทำเสียงเหมือนงูที่กำลังเลื้อยออกไป เพราะศัตรูของเธอจะเดินกระบวนเข้ามาด้วยกำลังทัพ และมาสู้กับเธอด้วยขวาน เหมือนอย่างคนเหล่านั้นที่โค่นต้นไม้

ทัลมัย ( 6 )
กดว 13.22 เขาขึ้นไปทางใต้ถึงเมืองเฮโบรน และอาหิมาน เชชัย และทัลมัย คือคนอานาคอยู่ที่นั่น (เมืองเฮโบรนนี้เขาสร้างมาก่อนเมืองโศอันในอียิปต์ได้เจ็ดปี)
ยชว 15.14 และคาเลบได้ขับไล่บุตรชายทั้งสามของอานาคออกจากที่นั่น คือเชชัย อาหิมานและทัลมัย ผู้เป็นบุตรของอานาค
วนฉ 1.10 และยูดาห์ได้ไปสู้รบกับคนคานาอันผู้อยู่ในเฮโบรน (เมืองเฮโบรนนั้นแต่ก่อนมีชื่อว่าคีริยาทอารบา) และเขาทั้งหลายได้ประหารเชชัย อาหิมาน และทัลมัย
2ซมอ 3.3 คนที่สองชื่อ คิเลอาบ บุตรนางอาบีกายิลภรรยาของนาบาลชาวคารเมล และคนที่สามชื่อ อับซาโลม บุตรชายนางมาอาคาห์ราชธิดาของทัลมัยกษัตริย์เมืองเกชูร์
2ซมอ 13.37 อับซาโลมได้หนีไปเข้าเฝ้าทัลมัย โอรสของอัมมีฮูด กษัตริย์เมืองเกชูร์ แต่ดาวิดทรงไว้ทุกข์ให้ราชโอรสของพระองค์วันแล้ววันเล่า
1พศด 3.2 องค์ที่สามคืออับซาโลม โอรสของมาอาคาห์ราชธิดาของทัลมัย กษัตริย์ของเมืองเกชูร์ องค์ที่สี่คืออาโดนียาห์ โอรสของฮักกีท

ทัลโมน ( 3 )
1พศด 9.17 ผู้เฝ้าประตูคือ ชัลลูม อักขูบ ทัลโมน อาหิมาน และญาติของเขา ชัลลูมเป็นหัวหน้า
นหม 11.19 คนเฝ้าประตูมี อักขูบ ทัลโมนและพี่น้องของเขา ผู้เฝ้าบรรดาประตูมีหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองคน
นหม 12.25 มัทธานิยาห์ บัคบูคิยาห์ โอบาดีห์ เมชุลลาม ทัลโมน และอักขูบ เป็นคนเฝ้าประตู ยืนเฝ้าอยู่ที่โรงพัสดุของประตู

ทั่ว ( 278 )
ปฐก 1.26 และพระเจ้าตรัสว่า “จงให้พวกเราสร้างมนุษย์ตามแบบฉายาของพวกเรา ตามอย่างพวกเรา และให้พวกเขาครอบครองฝูงปลาในทะเล ฝูงนกในอากาศ และสัตว์ใช้งาน ให้ครอบครองทั่วทั้งแผ่นดินโลก และบรรดาสัตว์เลื้อยคลานที่คลานไปมาบนแผ่นดินโลก”
ปฐก 1.29 พระเจ้าตรัสว่า “ดูเถิด เราให้บรรดาต้นผักที่มีเมล็ดซึ่งอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก และบรรดาต้นไม้ซึ่งมีเมล็ดในผลแก่เจ้า ให้เป็นอาหารแก่เจ้า
ปฐก 7.19 น้ำไหลเชี่ยวทวีมากยิ่งขึ้นบนแผ่นดินโลก และน้ำก็ท่วมภูเขาสูงทุกแห่งทั่วใต้ฟ้า
ปฐก 8.9 แต่นกเขาไม่พบที่ที่จะจับอาศัยอยู่ได้เพราะน้ำยังท่วมทั่วพื้นแผ่นดินโลกอยู่ มันจึงได้กลับมาหาท่านในนาวา ดังนั้นท่านจึงยื่นมือออกไปจับนกเขาเข้ามาไว้ด้วยกันในนาวา
ปฐก 9.19 นี่เป็นบุตรชายสามคนของโนอาห์ และมนุษย์ที่กระจัดกระจายออกไปทั่วโลกมาจากคนเหล่านี้
ปฐก 11.1 ทั่วแผ่นดินโลกมีภาษาเดียวและมีสำเนียงเดียวกัน
ปฐก 11.4 เขาทั้งหลายพูดว่า “มาเถิด ให้พวกเราสร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่งและก่อหอให้ยอดของมันไปถึงฟ้าสวรรค์ และให้พวกเราสร้างชื่อเสียงของพวกเราไว้ เพื่อว่าพวกเราจะไม่กระจัดกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก”
ปฐก 11.8 ดังนั้นพระเยโฮวาห์จึงทรงทำให้เขากระจัดกระจายจากที่นั่นไปทั่วพื้นแผ่นดิน พวกเขาก็เลิกสร้างเมืองนั้น
ปฐก 11.9 เหตุฉะนั้นจึงเรียกชื่อเมืองนั้นว่า บาเบล เพราะว่าที่นั่นพระเยโฮวาห์ทรงทำให้ภาษาของทั่วโลกวุ่นวาย และ ณ จากที่นั่นพระเยโฮวาห์ได้ทรงทำให้พวกเขากระจัดกระจายออกไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก
ปฐก 12.3 เราจะอวยพรผู้ที่อวยพรเจ้า และสาปแช่งผู้ที่สาปแช่งเจ้า บรรดาครอบครัวทั่วแผ่นดินโลกจะได้รับพระพรเพราะเจ้า”
ปฐก 13.17 จงลุกขึ้นเดินไปทั่วแผ่นดินทางด้านยาวด้านกว้าง เพราะเราจะยกให้เจ้า”
ปฐก 18.25 ขอพระองค์อย่ากระทำเช่นนี้เลย ที่จะฆ่าคนชอบธรรมพร้อมกับคนชั่ว และให้คนชอบธรรมเหมือนอย่างคนชั่ว ให้การนั้นอยู่ห่างไกลจากพระองค์ ผู้พิพากษาของทั่วแผ่นดินโลกจะไม่กระทำการยุติธรรมหรือ”
ปฐก 19.31 บุตรสาวหัวปีพูดกับน้องสาวว่า “บิดาของเราแก่แล้วและไม่มีชายใดในแผ่นดินโลกเข้ามาหาพวกเราตามธรรมเนียมของทั่วโลก
ปฐก 22.18 ประชาชาติทั้งหลายทั่วโลกจะได้พรเพราะเชื้อสายของเจ้า เพราะว่าเจ้าได้เชื่อฟังเสียงของเรา”
ปฐก 23.17 นาของเอโฟรนในมัคเป-ลาห์ ซึ่งอยู่หน้ามัมเร มีนากับถ้ำซึ่งอยู่ในนั้น และต้นไม้ทั้งสิ้นซึ่งอยู่ในนาตลอดทั่วบริเวณนั้น จึงได้ขาย
ปฐก 25.25 คนแรกคลอดออกมาตัวแดงมีขนอยู่ทั่วตัวหมด เขาจึงตั้งชื่อว่า เอซาว
ปฐก 28.14 เชื้อสายของเจ้าจะเป็นเหมือนผงคลีบนแผ่นดิน และเจ้าจะแผ่กว้างออกไปทิศตะวันตกและทิศตะวันออก ทางทิศเหนือและทิศใต้ บรรดาครอบครัวทั่วแผ่นดินโลกจะได้รับพรเพราะเจ้าและเพราะเชื้อสายของเจ้า
ปฐก 31.34 ส่วนนางราเชลเอารูปเคารพเหล่านั้นซ่อนไว้ในกูบอูฐและนั่งทับไว้ ลาบันได้ค้นดูทั่วเต็นท์ก็หาไม่พบ
ปฐก 41.19 แล้วดูเถิด วัวอีกเจ็ดตัวตามขึ้นมาไม่งาม น่าเกลียดมากและซูบผอม เราไม่เคยเห็นมีวัวเลวอย่างนี้ทั่วแผ่นดินอียิปต์เลย
ปฐก 41.29 ดูเถิด จะมีอาหารบริบูรณ์ทั่วประเทศอียิปต์ถึงเจ็ดปี
ปฐก 41.34 ขอฟาโรห์ทำดังนี้และให้คนนั้นจัดพนักงานไว้ทั่วแผ่นดิน และเก็บผลหนึ่งในห้าส่วนแห่งประเทศอียิปต์ไว้ตลอดเจ็ดปีที่อุดมสมบูรณ์นั้น
ปฐก 41.41 ฟาโรห์ตรัสกับโยเซฟว่า “ดูเถิด เราตั้งท่านให้ดูแลทั่วประเทศอียิปต์แล้ว”
ปฐก 41.43 ให้โยเซฟใช้รถหลวงคันที่สองซึ่งฟาโรห์มีอยู่ และมีคนร้องประกาศข้างหน้าท่านว่า “คุกเข่าลงเถิด” ดังนี้แหละ พระองค์ทรงตั้งท่านให้ดูแลทั่วประเทศอียิปต์
ปฐก 41.44 ฟาโรห์จึงตรัสกับโยเซฟว่า “เราคือฟาโรห์ ไม่มีคนทั่วแผ่นดินอียิปต์จะยกมือยกเท้าได้เว้นแต่ท่านจะอนุญาต”
ปฐก 41.45 ฟาโรห์เรียกนามโยเซฟว่า ศาเฟนาทปาเนอาห์ และประทานอาเสนัทบุตรสาวโปทิเฟรา ปุโรหิตเมืองโอนให้เป็นภรรยา โยเซฟก็ออกไปสำรวจทั่วประเทศอียิปต์
ปฐก 41.46 เมื่อโยเซฟเข้าเฝ้าฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์นั้น ท่านอายุได้สามสิบปี แล้วโยเซฟก็ออกจากที่เข้าเฝ้าฟาโรห์เที่ยวไปทั่วประเทศอียิปต์
ปฐก 41.54 จึงเกิดกันดารอาหารเจ็ดปี ดั่งที่โยเซฟกล่าวไว้ การกันดารอาหารนั้นเกิดทั่วแผ่นดินทั้งหลาย แต่ทั่วประเทศอียิปต์ยังมีอาหารอยู่
ปฐก 41.56 การกันดารอาหารแผ่ไปทั่วพื้นแผ่นดินโลก โยเซฟก็เปิดฉางออกขายข้าวแก่ชาวอียิปต์ และการกันดารอาหารในแผ่นดินอียิปต์รุนแรงมาก
ปฐก 45.20 อย่าเสียดายทรัพย์สมบัติเลย เพราะของดีที่สุดทั่วประเทศอียิปต์เป็นของเจ้าแล้ว”
ปฐก 47.13 และทั่วแผ่นดินขาดอาหารเพราะการกันดารอาหารร้ายแรง จนแผ่นดินอียิปต์และแผ่นดินคานาอันทั้งสิ้นหิวโหยเพราะการกันดารอาหาร
ปฐก 47.21 ส่วนประชาชนเหล่านั้นโยเซฟให้เขาย้ายไปอยู่ที่เมืองต่างๆทั่วประเทศอียิปต์
ปฐก 50.7 โยเซฟจึงขึ้นไปฝังศพบิดา พวกข้าราชการของฟาโรห์ ผู้ใหญ่ในราชสำนักและบรรดาผู้ใหญ่ทั่วแผ่นดินอียิปต์ทั้งสิ้นก็ตามไปด้วย
อพย 2.14 และเขาตอบว่า “ใครแต่งตั้งท่านให้เป็นเจ้านาย และเป็นตุลาการปกครองพวกข้าพเจ้า ท่านตั้งใจจะฆ่าข้าพเจ้าเหมือนกับที่ได้ฆ่าคนอียิปต์คนนั้นหรือ” โมเสสจึงกลัว และนึกว่า “เรื่องนั้นได้ลือกันไปทั่วแล้วเป็นแน่”
อพย 5.12 พลไพร่เหล่านั้นจึงแยกย้ายกันไปทั่วแผ่นดินอียิปต์เพื่อเก็บตอฟางมาแทนฟาง
อพย 7.19 พระเยโฮวาห์ตรัสสั่งโมเสสว่า “จงบอกอาโรนว่า ‘เอาไม้เท้าของท่านชี้ไปเหนือน้ำทั้งหลายแห่งอียิปต์ คือเหนือลำคลอง แม่น้ำ บึง และสระทั้งหมดของเขา เพื่อน้ำจะกลายเป็นเลือดและจะมีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์ ทั้งที่อยู่ในภาชนะไม้และภาชนะหิน’”
อพย 7.21 ปลาที่อยู่ในแม่น้ำก็ตาย แม่น้ำก็เหม็น และชาวอียิปต์ก็ดื่มน้ำในแม่น้ำนั้นไม่ได้ มีเลือดทั่วแผ่นดินอียิปต์
อพย 8.2 ถ้าท่านไม่ยอมให้เขาไป ดูเถิด เราจะให้ฝูงกบขึ้นมารังควานทั่วเขตแดนของท่าน
อพย 8.16 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “บอกอาโรนว่า ‘จงเหยียดไม้เท้าออกและตีฝุ่นดินให้กลายเป็นริ้นทั่วประเทศอียิปต์’”
อพย 8.17 เขาทั้งสองก็กระทำตาม ด้วยว่าอาโรนเหยียดมือออกยกไม้เท้าและตีฝุ่นดิน ก็กลายเป็นริ้นมาตอมมนุษย์และสัตว์ ฝุ่นดินทั้งหมดกลายเป็นริ้นทั่วประเทศอียิปต์
อพย 8.24 แล้วพระเยโฮวาห์ก็ทรงกระทำดังนั้น เหลือบฝูงใหญ่ยิ่งนักเข้าไปในพระราชวังของฟาโรห์ ในเรือนข้าราชการ และทั่วแผ่นดินอียิปต์ แผ่นดินได้รับความเสียหายเพราะเหตุฝูงเหลือบนั้น
อพย 9.9 และมันจะกลายเป็นฝุ่นปลิวไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ทำให้เกิดเป็นฝีแตกลามทั้งตัวคนและสัตว์ทั่วแผ่นดินอียิปต์”
อพย 9.14 ด้วยว่าคราวนี้เราจะบันดาลให้เกิดภัยพิบัติทั้งหมดแก่จิตใจเจ้า และแก่ข้าราชการ และแก่พลเมืองของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้รู้แน่ว่า ทั่วโลกไม่มีผู้ใดจะเปรียบกับเราได้
อพย 9.16 และเพราะเหตุนี้เราให้เจ้ามีตำแหน่งสูง ก็เพื่อจะแสดงฤทธานุภาพของเราโดยเจ้าและเพื่อให้นามของเราถูกประกาศออกไปทั่วโลก
อพย 9.22 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงชูมือขึ้นยังท้องฟ้า เพื่อลูกเห็บจะได้ตกลงมาทั่วแผ่นดินอียิปต์ บนมนุษย์ บนสัตว์และบนผักหญ้าทุกอย่างซึ่งอยู่ในทุ่งนาทั่วแผ่นดินอียิปต์”
อพย 9.24 มีลูกเห็บและลูกเห็บปนไฟตกหนักยิ่งนักอย่างที่ไม่เคยมีทั่วแผ่นดินอียิปต์ ตั้งแต่เริ่มตั้งเป็นประเทศมา
อพย 9.25 สิ่งทั้งปวงที่อยู่ในทุ่งนาทั่วแผ่นดินอียิปต์ ก็ถูกลูกเห็บทำลายเสียสิ้นทั้งคนและสัตว์ ลูกเห็บยังทำลายผักและต้นไม้ทุกอย่างที่อยู่ในทุ่งนาหักโค่นลง
อพย 10.14 ฝูงตั๊กแตนลงทั่วแผ่นดินอียิปต์ และจับอยู่ทั่วเขตแดนอียิปต์ทั้งหมด มันรุนแรงมาก แต่ก่อนไม่เคยมีตั๊กแตนอย่างนี้เลย และต่อไปข้างหน้าจะหามีอย่างนั้นอีกไม่
อพย 10.15 เพราะมันปกคลุมพื้นแผ่นดินจนแลมืดไป มันกินผักในแผ่นดินทุกอย่าง และผลไม้ทุกอย่างซึ่งเหลือจากลูกเห็บทำลาย ไม่มีพืชใบเขียวเหลือเลย ไม่ว่าต้นไม้หรือผักในทุ่ง ทั่วแผ่นดินอียิปต์
อพย 10.21 พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงชูมือของเจ้าขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อจะให้มีความมืดทั่วแผ่นดินอียิปต์ เป็นความมืดจนจับคลำได้”
อพย 11.6 แล้วจะมีการพิลาปร้องไห้ทั่วแผ่นดินอียิปต์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และต่อไปภายหน้าก็จะไม่มีอีกเลย
อพย 12.30 ฟาโรห์กับข้าราชการ และชาวอียิปต์ทั้งปวงตื่นขึ้นในตอนกลางคืน มีเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังทั่วทั้งอียิปต์ เนื่องด้วยไม่มีบ้านใดเลยที่ไม่มีคนตาย
อพย 32.27 โมเสสจึงกล่าวแก่เขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสสั่งดังนี้ว่า ‘จงเอาดาบสะพายทุกคนแล้วจงไปมาตามประตูต่างๆทั่วค่าย ทุกๆคนจงฆ่าพี่น้องและมิตรสหายและเพื่อนบ้านของตัวเอง’”
อพย 34.3 อย่าให้ผู้ใดขึ้นมาด้วย และอย่าให้ผู้ใดมาอยู่ตลอดทั่วทั้งภูเขา อย่าให้ฝูงแพะแกะ ฝูงวัวกินหญ้าอยู่หน้าภูเขานี้เลย”
อพย 34.10 ฝ่ายพระองค์ตรัสว่า “ดูเถิด เราจะทำพันธสัญญาไว้ เราจะทำการมหัศจรรย์ต่อหน้าชนชาติของเจ้าทุกคน ซึ่งไม่มีผู้ใดกระทำในประชาชาติใดทั่วพิภพ และประชาชนทั้งปวงซึ่งเจ้าอยู่ท่ามกลางเขานั้น จะเห็นกิจการของพระเยโฮวาห์ เพราะการซึ่งเราจะทำต่อเจ้านั้นจะเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งนัก
อพย 35.3 ในวันสะบาโตนั้นอย่าก่อไฟเลย ทั่วตลอดที่อาศัยของท่าน”
อพย 36.6 โมเสสจึงสั่งให้ประกาศไปทั่วค่ายว่า “อย่าให้ชายหญิงนำของสำหรับทำสถานบริสุทธิ์มาถวายอีกเลย” เหตุฉะนั้นพลไพร่จึงยับยั้งไม่นำของมาถวายอีก
ลนต 3.17 ให้เป็นกฎเกณฑ์เนืองนิตย์ตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่ที่เจ้าอาศัยอยู่ทั่วๆไปว่า เจ้าอย่ารับประทานไขมันหรือเลือด”
ลนต 7.10 ธัญญบูชาทุกอย่างที่เคล้าน้ำมันหรือไม่เคล้าจะตกเป็นของบุตรชายอาโรนทั่วกัน
ลนต 13.12 ถ้าโรคเรื้อนนั้นลามไปตามผิวหนังตามที่ปุโรหิตเห็นก็ปรากฏว่าลามไปตามผิวหนังทั่วตัวผู้ป่วยตั้งแต่ศีรษะจนเท้า
ลนต 13.13 ปุโรหิตต้องตรวจดู และดูเถิด ถ้าเรื้อนนั้นแผ่ไปทั่วตัว ให้ปุโรหิตประกาศว่าเขาสะอาดด้วยโรคของเขาแล้วตัวของเขาเผือก เขาสะอาด
ลนต 14.41 และสั่งให้ขูดข้างในเรือนทั่วๆไป ผงปูนที่ขูดออกมานั้นให้นำไปทิ้งเสียในที่มลทินภายนอกเมือง
ลนต 25.9 เจ้าจงให้เป่าแตรดังสนั่นในวันที่สิบเดือนที่เจ็ด เจ้าจงให้เป่าแตรทั่วแผ่นดินในวันทำการลบมลทิน
ลนต 25.10 เจ้าจงถือปีที่ห้าสิบไว้เป็นปีบริสุทธิ์ และประกาศอิสรภาพแก่บรรดาคนที่อาศัยอยู่ทั่วแผ่นดินของเจ้า ให้เป็นปีเสียงแตรแก่เจ้า ให้ทุกคนกลับไปยังภูมิลำเนาอันเป็นทรัพย์สินของตน และกลับไปสู่ครอบครัวของตน
กดว 11.10 โมเสสได้ยินประชาชนร้องไห้ไปทั่วครอบครัวทั้งหลาย ต่างคนต่างอยู่ที่ประตูเต็นท์ของตน พระเยโฮวาห์ทรงกริ้วยิ่งนัก โมเสสก็ไม่พอใจด้วย
กดว 11.32 วันนั้นประชาชนก็ลุกขึ้นเที่ยวจับนกคุ่มทั้งวันและคืนและตลอดวันรุ่งขึ้นด้วย คนที่จับได้น้อยที่สุดได้ถึงสิบโฮเมอร์ แล้วเขาเอามาวางตากทั่วค่าย
พบญ 2.25 ตั้งแต่วันนี้ไปเราจะให้ชนชาติทั้งหลายทั่วใต้ฟ้าครั่นคร้ามต่อพวกเจ้าและกลัวเจ้า คนประเทศผู้จะได้ยินข่าวเรื่องเจ้าจะกลัวตัวสั่นและมีความระทมเพราะเจ้า’
พบญ 4.19 เกรงว่าพวกท่านเงยหน้าขึ้นดูท้องฟ้าและเมื่อท่านเห็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว คือบริวารของท้องฟ้า พวกท่านจะถูกเหนี่ยวรั้งให้นมัสการและปรนนิบัติสิ่งเหล่านั้น เป็นสิ่งซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกท่านทรงแบ่งแก่ชนชาติทั้งหลายทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น
พบญ 28.1 “ต่อมาถ้าท่านทั้งหลายเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และระวังที่จะกระทำตามบรรดาพระบัญญัติของพระองค์ซึ่งข้าพเจ้าบัญชาท่านในวันนี้ พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงตั้งท่านไว้ให้สูงกว่าบรรดาประชาชาติทั้งหลายทั่วโลก
พบญ 28.25 พระเยโฮวาห์จะทรงกระทำให้ท่านพ่ายแพ้ต่อหน้าศัตรูของท่าน ท่านจะออกไปต่อสู้เขาทางเดียว แต่จะหนีให้พ้นหน้าเขาเจ็ดทาง และท่านทั้งหลายจะถูกถอนออกไปอยู่ตามบรรดาราชอาณาจักรทั่วโลก
พบญ 28.40 ท่านจะมีต้นมะกอกเทศอยู่ทั่วอาณาเขตของท่าน แต่ท่านจะไม่ได้น้ำมันมาชโลมตัวท่าน เพราะว่าผลมะกอกเทศของท่านจะร่วงหล่นเสีย
พบญ 28.52 เขาจะล้อมท่านไว้ทุกประตูเมืองจนกำแพงสูงและเข้มแข็งซึ่งท่านไว้วางใจนั้นพังทลายลงทั่วแผ่นดินของท่าน คือเขาจะล้อมท่านไว้ทุกประตูเมืองทั่วแผ่นดินของท่านซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่าน
พบญ 32.10 พระองค์ทรงพบเขาในแผ่นดินทุรกันดาร ในที่เปลี่ยวเปล่าซึ่งมีแต่เสียงเห่าหอน พระองค์ทรงนำเขาไปทั่ว และทรงสอนเขาอยู่ ทรงรักษาเขาไว้ดังแก้วพระเนตรของพระองค์
พบญ 34.2 ทั้งนัฟทาลีทั่วหมด เห็นแผ่นดินเอฟราอิม และมนัสเสห์ ทั่วแผ่นดินยูดาห์ ไกลไปถึงทะเลที่อยู่ไกลออกไป
ยชว 2.3 ฝ่ายกษัตริย์เมืองเยรีโคจึงใช้คนไปสั่งราหับว่า “จงส่งคนเหล่านั้นซึ่งมาหาเจ้าในบ้านของเจ้าออกมาให้เรา เพราะเขามาเพื่อจะสอดแนมดูทั่วแผ่นดินของเรา”
ยชว 3.2 ครั้นล่วงมาได้สามวัน พวกเจ้าหน้าที่ก็ไปทั่วค่าย
ยชว 4.24 เพื่อชนชาติทั้งหลายทั่วพิภพจะได้ทราบว่าพระหัตถ์พระเยโฮวาห์นั้นทรงฤทธิ์ เพื่อท่านทั้งหลายจะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านเป็นนิตย์”
ยชว 9.1 ต่อมาเมื่อกษัตริย์ทั้งหลายที่อยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้ คือที่อยู่ในแดนเทือกเขา และในหุบเขา และตามฝั่งทะเลใหญ่ไปทั่วจนถึงภูเขาเลบานอน เป็นคนฮิตไทต์ คนอาโมไรต์ คนคานาอัน คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุสได้ยินข่าวนี้
ยชว 10.41 โยชูวาได้กระทำให้เขาพ่ายแพ้ตั้งแต่เมืองคาเดชบารเนียจนถึงเมืองกาซา และทั่วประเทศโกเชนจนถึงเมืองกิเบโอน
ยชว 11.21 คราวนั้นโยชูวาได้มาขจัดคนอานาคออกจากแดนเทือกเขา จากเฮโบรน จากเดบีร์ จากอานาบ และจากทั่วแดนเทือกเขาแห่งยูดาห์ และจากทั่วแดนเทือกเขาแห่งอิสราเอล โยชูวาได้ทำลายคนเหล่านี้เสียสิ้นพร้อมทั้งเมืองทั้งหลายของพวกเขาด้วย
ยชว 12.5 และปกครองที่ภูเขาเฮอร์โมน และสาเลคาห์ และทั่วบาชาน ถึงเขตแดนคนเกชูร์และคนมาอาคาห์ และปกครองครึ่งหนึ่งของแดนกิเลอาด ถึงเขตแดนของสิโหนกษัตริย์เมืองเฮชโบน
วนฉ 6.35 และท่านส่งผู้สื่อสารไปทั่วมนัสเสห์ เรียกให้เขายกติดตามท่านไปด้วย และท่านส่งผู้สื่อสารไปยังอาเชอร์ เศบูลุน และนัฟทาลี คนเหล่านี้ก็ขึ้นมาปะทะข้าศึกด้วย
วนฉ 6.40 ในคืนวันนั้นพระเจ้าก็ทรงกระทำตามที่ขอ คือกลุ่มขนแกะนั้นแห้งอยู่ แต่มีน้ำค้างอยู่ทั่วพื้นดิน
วนฉ 7.22 เมื่อเขาเป่าแตรทั้งสามร้อยอันนั้น พระเยโฮวาห์ทรงบันดาลให้เขาฆ่าฟันกันทั่วทุกกอง กองทัพก็แตกตื่นหนีไปถึงตำบลเบธชิทธาห์ทางไปเมืองเศเรราห์ไกลไปจนถึงเขตเมืองอาเบลเมโฮลาห์ที่ตำบลทับบาท
วนฉ 7.23 คนอิสราเอลถูกเรียกออกมาจากนัฟทาลี และจากอาเชอร์ และจากทั่วมนัสเสห์ และพร้อมกันติดตามพวกมีเดียนไป
วนฉ 7.24 และกิเดโอนก็ใช้ผู้สื่อสารออกไปทั่วแดนเทือกเขาเอฟราอิม ประกาศว่า “จงลงมารบพวกมีเดียน และยึดแควทั้งหลาย ไกลไปถึงตำบลเบธบาราห์ และแม่น้ำจอร์แดนด้วย” เขาก็เรียกบรรดาทหารเอฟราอิมออกมา เขาทั้งหลายยึดแควถึงเบธบาราห์ และแม่น้ำจอร์แดนไว้
วนฉ 19.29 เมื่อถึงบ้านแล้ว ก็เอามีดฟันศพภรรยาน้อยออกเป็นท่อนๆพร้อมกับกระดูก สิบสองท่อนด้วยกันส่งไปทั่วเขตแดนอิสราเอล
วนฉ 20.6 ข้าพเจ้าจึงนำศพภรรยาน้อยของข้าพเจ้ามาฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วประเทศที่เป็นมรดกของอิสราเอล เพราะพวกเขาได้กระทำการลามกและความโง่เขลาในอิสราเอล
วนฉ 20.12 ตระกูลคนอิสราเอลก็ส่งคนไปทั่วตระกูลคนเบนยามินบอกว่า “ทำไมการชั่วช้านี้จึงเกิดขึ้นมาได้ในหมู่พวกท่าน
1ซมอ 5.11 เพราะฉะนั้นเขาจึงส่งคนไปให้เรียกประชุมเจ้านายทั้งหมดของคนฟีลิสเตีย และกล่าวว่า “จงส่งหีบแห่งพระเจ้าของอิสราเอลไปเสียให้หีบนั้นกลับไปยังที่เดิม เพื่อหีบนั้นจะไม่ได้ฆ่าเราหรือประชาชนของเราเสีย” เพราะว่ามีการทำลายอย่างน่ากลัวตายแพร่ไปทั่วเมืองนั้น พระหัตถ์ของพระเจ้าก็อยู่ที่นั่นอย่างหนัก
1ซมอ 11.3 ฝ่ายพวกผู้ใหญ่แห่งเมืองยาเบชกล่าวแก่ท่านว่า “ขอผ่อนผันให้ข้าพเจ้าสักเจ็ดวัน เพื่อข้าพเจ้าจะได้ส่งผู้สื่อสารไปให้ทั่วขอบเขตอิสราเอล แล้วถ้าไม่มีคนใดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายให้พ้นได้ ข้าพเจ้าทั้งหลายจะยอมมอบตัวไว้ให้แก่ท่าน”
1ซมอ 11.7 ท่านจึงเอาวัวมาคู่หนึ่งฟันออกเป็นท่อนๆ ส่งไปทั่วเขตแดนทั้งสิ้นของอิสราเอลโดยมือของผู้สื่อสาร กล่าวว่า “ผู้หนึ่งผู้ใดที่ไม่ออกมาตามซาอูลและซามูเอล จะกระทำอย่างนี้แก่วัวของเขา” และความเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ก็มาเหนือประชาชน เขาทั้งหลายพากันออกมาเป็นใจเดียวกัน
1ซมอ 13.3 โยนาธานได้ตีกองทหารรักษาการของคนฟีลิสเตียซึ่งอยู่ที่เกบาพ่ายแพ้ไป คนฟีลิสเตียได้ยินถึงเรื่องนั้น และซาอูลก็เป่าแตรทั่วแผ่นดินนั้นว่า “ขอให้คนฮีบรูทั้งหลายได้ยิน”
1ซมอ 13.19 คราวนั้นจะหาช่างเหล็กทั่วแผ่นดินอิสราเอลก็ไม่มี เพราะคนฟีลิสเตียกล่าวว่า “เกรงว่าพวกฮีบรูจะทำดาบหรือหอกใช้เอง”
1ซมอ 31.9 พวกเขาตัดพระเศียรของซาอูล และถอดเครื่องอาวุธของพระองค์ออก ส่งผู้สื่อสารออกไปทั่วแผ่นดินฟีลิสเตีย เพื่อประกาศนำเอาข่าวนี้ในเรือนรูปเคารพ และในท่ามกลางประชาชนของเขา
2ซมอ 15.10 แต่อับซาโลมได้ส่งผู้สื่อสารไปทั่วอิสราเอลทุกตระกูลว่า “ท่านทั้งหลายได้ยินเสียงแตรเมื่อไร จงกล่าวกันว่า ‘อับซาโลมเป็นกษัตริย์ที่กรุงเฮโบรน’”
2ซมอ 18.8 การสงครามกระจายไปทั่วพื้นแผ่นดิน ในวันนั้นป่ากินคนเสียมากกว่าดาบกิน
2ซมอ 19.9 ประชาชนทั้งสิ้นก็หมางใจกันไปทั่วอิสราเอลทุกตระกูล กล่าวว่า “กษัตริย์เคยทรงช่วยเราให้พ้นจากมือศัตรูของเราและทรงช่วยเราให้พ้นจากมือคนฟีลิสเตีย บัดนี้พระองค์ทรงหนีอับซาโลมออกจากแผ่นดิน
2ซมอ 22.43 ข้าพระองค์ทุบตีเขาแหลกละเอียดอย่างผงคลีดิน ข้าพระองค์เหยียบเขาลงเหมือนโคลนตามถนน และกระจายเขาออกไปทั่ว
2ซมอ 24.2 กษัตริย์จึงรับสั่งโยอาบ แม่ทัพซึ่งอยู่กับพระองค์ว่า “จงไปทั่วอิสราเอลทุกตระกูลตั้งแต่เมืองดานถึงเบเออร์เชบา และท่านจงนับจำนวนประชาชน เพื่อเราจะได้ทราบจำนวนรวมของประชาชน”
2ซมอ 24.7 และมาถึงป้อมปราการเมืองไทระ และทั่วทุกหัวเมืองของคนฮีไวต์และของคนคานาอัน และเขาออกไปยังภาคใต้ของยูดาห์ที่เมืองเบเออร์เชบา
2ซมอ 24.8 เมื่อเขาไปทั่วแผ่นดินนั้นแล้ว เขาจึงมายังกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อสิ้นเก้าเดือนกับยี่สิบวัน
1พกษ 9.19 ทั้งบรรดาหัวเมืองคลังหลวงที่ซาโลมอนมีอยู่ และหัวเมืองสำหรับรถรบของพระองค์ และหัวเมืองสำหรับพลม้าของพระองค์ และสิ่งใดๆซึ่งซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างในกรุงเยรูซาเล็ม ในเลบานอน และทั่วแผ่นดินซึ่งอยู่ในอาณาจักรของพระองค์
1พกษ 10.24 และทั่วทั้งโลกก็แสวงหาที่จะเข้าเฝ้าซาโลมอน เพื่อจะฟังพระสติปัญญาซึ่งพระเจ้าพระราชทานไว้ในใจของท่าน
1พกษ 15.22 แล้วกษัตริย์อาสาทรงประกาศไปทั่วยูดาห์ไม่เว้นผู้ใดเลย เขาทั้งหลายก็มารื้อเอาหินของเมืองรามาห์ และตัวไม้ของเมืองนั้นซึ่งบาอาชาทรงสร้างค้างอยู่ กษัตริย์อาสาก็ทรงเอามาสร้างเมืองเกบาแห่งเบนยามินและเมืองมิสปาห์
1พกษ 18.5 และอาหับรับสั่งโอบาดีห์ว่า “จงไปให้ทั่วพื้นแผ่นดินไปหาธารน้ำพุ และไปให้ทั่วทุกลำธาร ชะรอยเราจะพบหญ้าและรักษาชีวิตม้าและล่อให้คงอยู่ได้ และไม่ต้องสูญเสียสัตว์ไปหมด”
1พกษ 18.36 และอยู่มาเมื่อถึงเวลาถวายบูชาตอนเย็น เอลียาห์ผู้พยากรณ์ก็เข้ามาใกล้ทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอับราฮัม อิสอัคและอิสราเอล ขอให้ทราบเสียทั่วกันในวันนี้ว่า พระองค์คือพระเจ้าในอิสราเอล และข้าพระองค์เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ และข้าพระองค์ได้กระทำบรรดาสิ่งเหล่านี้ตามพระดำรัสของพระองค์
1พกษ 22.36 ประมาณดวงอาทิตย์ตกก็มีเสียงร้องทั่วกองทัพว่า “ทุกคนจงกลับไปเมืองของตัว และทุกคนจงกลับไปภูมิลำเนาของตัว”
2พกษ 10.21 และเยฮูทรงใช้ให้ไปทั่วอิสราเอล และผู้นับถือพระบาอัลก็มาทั้งหมดจึงไม่มีเหลือสักคนหนึ่งที่ไม่ได้มา และเขาทั้งหลายก็เข้าไปในนิเวศของพระบาอัล และนิเวศของพระบาอัลก็เต็มแน่น
2พกษ 10.33 ตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดนฟากตะวันออก ทั่วแผ่นดินกิเลอาด คนกาด คนรูเบนและคนมนัสเสห์ ตั้งแต่อาโรเออร์ ซึ่งอยู่ข้างที่ลุ่มแม่น้ำอารโนน คือกิเลอาดและบาชาน
2พกษ 17.5 แล้วกษัตริย์แห่งอัสซีเรียก็ทรงบุกเข้าทั่วแผ่นดินและมายังสะมาเรีย และพระองค์ทรงล้อมเมืองไว้สามปี
2พกษ 17.9 และประชาชนอิสราเอลได้กระทำสิ่งที่ไม่ชอบต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของตนอย่างลับๆ เขาได้สร้างปูชนียสถานสูงทั่วบ้านทั่วเมืองสำหรับตน ตั้งแต่ที่ที่มีหอคอยเหตุ กระทั่งถึงเมืองที่มีป้อม
1พศด 10.9 เขาก็ถอดเครื่องทรงของพระองค์ เอาพระเศียรและอาวุธของพระองค์ไป และส่งผู้สื่อสารไปทั่วดินแดนฟีลิสเตีย ให้นำข่าวดีไปยังรูปเคารพและประชาชนของเขา
2พศด 11.23 และพระองค์ทรงจัดการอย่างฉลาด และแจกจ่ายบรรดาโอรสของพระองค์ไปทั่วแผ่นดินทั้งสิ้นของยูดาห์และของเบนยามิน ในหัวเมืองที่มีป้อมทั้งสิ้น และพระองค์ประทานเสบียงอาหารให้อย่างอุดม และพระองค์ทรงประสงค์มเหสีมากมาย
2พศด 17.9 และเขาทั้งหลายได้สั่งสอนในยูดาห์ มีหนังสือพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์ไปกับเขาด้วย เขาเที่ยวไปทั่วหัวเมืองทั้งสิ้นแห่งยูดาห์ และได้สั่งสอนประชาชน
2พศด 17.19 เหล่านี้เป็นข้าราชการของกษัตริย์ นอกเหนือจากผู้ที่กษัตริย์ทรงวางไว้ในหัวเมืองที่มีป้อมทั่วตลอดแผ่นดินยูดาห์
2พศด 20.3 และเยโฮชาฟัทก็กลัว และมุ่งแสวงหาพระเยโฮวาห์ และได้ทรงประกาศให้อดอาหารทั่วยูดาห์
2พศด 23.2 และเขาทั้งหลายเที่ยวไปทั่วยูดาห์และรวบรวมคนเลวีมาจากทุกหัวเมืองของยูดาห์ ทั้งบรรดาหัวประมุขของบรรพบุรุษของอิสราเอล และเขาทั้งหลายมายังเยรูซาเล็ม
2พศด 24.9 และมีคำประกาศไปทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็มให้นำส่วยซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระเจ้ากำหนดแก่อิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร เข้ามาถวายพระเยโฮวาห์
2พศด 30.5 เขาจึงลงมติให้ทำประกาศออกไปทั่วอิสราเอล ตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงเมืองดานว่า ประชาชนควรมาถือปัสกาถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลที่เยรูซาเล็ม เพราะเขามิได้ถือเป็นเวลานานตามที่ได้กำหนดไว้
2พศด 30.6 คนเดินหนังสือจึงออกไปทั่วอิสราเอลและยูดาห์ ถือหนังสือจากกษัตริย์และบรรดาเจ้านายของพระองค์ เพราะกษัตริย์ได้ทรงบัญชาว่า “ชนอิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะหันกลับมายังคนส่วนที่เหลืออยู่ของท่าน ผู้ซึ่งหนีรอดจากพระหัตถ์ของกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
2พศด 30.10 คนเดินหนังสือจึงไปตามหัวเมืองต่างๆทั่วแผ่นดินเอฟราอิมและมนัสเสห์ไกลไปจนถึงเศบูลุน แต่คนทั้งหลายก็หัวเราะเยาะเขา และเย้ยหยันเขา
2พศด 31.1 เมื่อสำเร็จงานนี้ทั้งสิ้นแล้วอิสราเอลทั้งปวงผู้อยู่ที่นั่นได้ออกไปยังหัวเมืองยูดาห์และทำลายเสาศักดิ์สิทธิ์เป็นชิ้นๆ และโค่นบรรดาเสารูปเคารพลง และพังปูชนียสถานสูงลง และพังแท่นทั่วยูดาห์และเบนยามินทั้งสิ้นและในเอฟราอิมกับมนัสเสห์ จนเขาทำลายเสียหมดสิ้น แล้วประชาชนอิสราเอลทั้งปวงก็กลับไปยังหัวเมืองของตน ทุกคนกลับไปยังที่ดินของเขา
2พศด 31.20 เฮเซคียาห์ทรงกระทำดังนี้ทั่วทั้งยูดาห์ และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ดีและชอบ และที่เป็นความจริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของพระองค์
2พศด 34.7 เมื่อพระองค์ทรงทำลายแท่นบูชาและบรรดาเสารูปเคารพ และทรงทุบรูปเคารพสลักให้เป็นผง และทรงโค่นบรรดารูปเคารพทั้งสิ้นลงทั่วแผ่นดินอิสราเอลแล้ว พระองค์เสด็จกลับเยรูซาเล็ม
อสร 10.7 และเขาทำการป่าวร้องทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็ม แก่ลูกหลานทั้งสิ้นของพวกที่ถูกกวาดไปเป็นเชลยว่า ให้มาชุมนุมกันที่เยรูซาเล็ม
นหม 12.27 คราวเมื่อทำพิธีมอบถวายกำแพงเยรูซาเล็ม เขาได้แสวงหาคนเลวีตามที่ของเขาทั่วทุกแห่ง เพื่อจะนำเขามาที่เยรูซาเล็ม เพื่อฉลองมอบถวายด้วยความยินดี ด้วยการโมทนาและด้วยการร้องเพลง ด้วยฉาบ พิณใหญ่ และพิณเขาคู่
อสธ 1.18 ในวันนี้ทีเดียวเจ้านายผู้หญิงแห่งเปอร์เซียและมีเดียซึ่งได้ยินถึงสิ่งที่พระราชินีทรงกระทำนี้ ก็จะเล่าให้เจ้านายทั้งปวงของกษัตริย์รู้ทั่วกัน ทำให้มีความประมาทและความโกรธขึ้นเป็นอันมาก
อสธ 1.22 พระองค์ทรงมีพระอักษรไปทั่วราชมณฑลของกษัตริย์ ถึงทุกมณฑลตามอักขระของมณฑลนั้น และถึงทุกชาติตามภาษาของเขา ให้ชายทุกคนเป็นเจ้าเป็นนายในเรือนของตน และให้ประกาศกฤษฎีกานี้ตามภาษาของแต่ละชนชาติ
อสธ 3.6 แต่ท่านเห็นว่าเป็นการเสียเกียรติที่จะจับกุมโมรเดคัยคนเดียว เพราะมีคนเรียนท่านให้ทราบถึงชนชาติของโมรเดคัย ฮามานจึงหาช่องที่จะทำลายยิวทั้งหมด คือชนชาติของโมรเดคัยทั่วราชอาณาจักรของอาหสุเอรัส
อสธ 3.8 แล้วฮามานทูลกษัตริย์อาหสุเอรัสว่า “มีชนชาติหนึ่งกระจายอยู่ทั่ว และแยกกันอยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลายในมณฑลทั้งหลายแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ กฎหมายของเขาผิดกับกฎหมายของชนชาติอื่นทั้งสิ้น และพวกนี้ไม่รักษากฎหมายของกษัตริย์ การที่กษัตริย์ทรงปล่อยเขาไว้นี้ไม่บังเกิดประโยชน์แก่พระองค์
อสธ 8.12 ในวันเดียวตลอดทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์อาหสุเอรัส คือวันที่สิบสาม เดือนที่สิบสอง ซึ่งเป็นเดือนอาดาร์
อสธ 9.2 พวกยิวก็ชุมนุมกันในบรรดาหัวเมืองตลอดทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์อาหสุเอรัส เพื่อจะจับพวกที่หาช่องทำร้ายเขา ไม่มีผู้ใดต่อต้านพวกเขาได้ เพราะความกลัวเขาครอบงำเหนือชนชาติทั้งปวง
อสธ 9.4 เหตุว่าโมรเดคัยเป็นใหญ่อยู่ในราชสำนักของกษัตริย์ และชื่อเสียงของท่านเลื่องลือไปทั่วทุกมณฑล เพราะชายที่ชื่อโมรเดคัยนั้นมีอำนาจมากยิ่งขึ้นทุกที
อสธ 10.1 กษัตริย์อาหสุเอรัสมีรับสั่งให้เก็บบรรณาการทั่วราชอาณาจักรและตามเกาะต่างๆแห่งทะเล
โยบ 37.3 พระองค์ทรงปล่อยให้ไปทั่วใต้ฟ้าทั้งสิ้น และฟ้าแลบของพระองค์ไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก
สดด 8.1 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์คือองค์พระผู้เป็นเจ้าของบรรดาข้าพระองค์ พระนามของพระองค์สูงส่งยิ่งนักทั่วทั้งแผ่นดินโลก พระองค์ผู้ทรงตั้งสง่าราศีของพระองค์ไว้เหนือฟ้าสวรรค์ทั้งหลาย
สดด 8.9 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์คือองค์พระผู้เป็นเจ้าของบรรดาข้าพระองค์ พระนามของพระองค์สูงส่งยิ่งนักทั่วทั้งแผ่นดินโลก
สดด 19.4 ถึงกระนั้นเสียงฟ้าก็ออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำก็แพร่ไปถึงสุดปลายพิภพ พระองค์ทรงตั้งพลับพลาไว้ให้ดวงอาทิตย์ ณ ที่นั้น
สดด 45.16 บรรดาโอรสของพระองค์ท่านจะแทนบรรพบุรุษของพระองค์ท่าน พระองค์ท่านจะแต่งตั้งให้เป็นเจ้านายทั่วแผ่นดินโลกทั้งสิ้น
สดด 57.5 โอ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเป็นที่ยกย่องเหนือฟ้าสวรรค์ ขอสง่าราศีของพระองค์อยู่เหนือทั่วแผ่นดินโลก
สดด 57.11 โอ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเป็นที่เชิดชูเหนือฟ้าสวรรค์ ขอสง่าราศีของพระองค์อยู่เหนือทั่วแผ่นดินโลก
สดด 59.6 เขากลับมาทุกเย็น หอนอย่างสุนัข และตระเวนไปทั่วนคร
สดด 59.14 ให้เขากลับมาทุกเย็น หอนอย่างสุนัข และตระเวนไปทั่วนคร
สดด 105.31 พระองค์ตรัส และฝูงเหลือบก็มาและริ้นมีไปทั่วในแผ่นดินของเขา
สดด 105.32 พระองค์ประทานลูกเห็บแก่เขาแทนฝน และไฟไหม้ทั่วแผ่นดินของเขา
สดด 106.27 และจะกระจายเชื้อสายของท่านไปท่ามกลางประชาชาติ หว่านเขาไปทั่วประเทศทั้งหลาย
สดด 108.5 โอ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเป็นที่เชิดชูเหนือฟ้าสวรรค์ ขอสง่าราศีของพระองค์อยู่เหนือทั่วแผ่นดินโลก
สดด 110.6 พระองค์จะทรงกระทำการพิพากษาท่ามกลางประชาชาติให้ซากศพเต็มไปหมด พระองค์จะทรงทลายผู้เป็นประมุขทั่วแผ่นดินโลกอันกว้างขวาง
พซม 5.16 ปากของเขาอ่อนหวานที่สุด ทั่วทั้งสรรพางค์ของเขาล้วนแต่น่ารักน่าใคร่ โอ เหล่าบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็มจ๋า นี่คือที่รักของดิฉัน และนี่คือเพื่อนยากของดิฉัน
อสย 4.5 และพระเยโฮวาห์จะทรงสร้างเมฆและควันเพื่อกลางวัน และแสงแห่งเปลวเพลิงเพื่อกลางคืนเหนือที่อยู่อาศัยทั้งสิ้นของภูเขาศิโยน และเหนือประชุมชนเมืองนั้น เพราะจะมีการป้องกันอยู่เหนือสง่าราศีทั่วสิ้น
อสย 11.9 สัตว์เหล่านั้นจะไม่ทำให้เจ็บหรือจะทำลายทั่วภูเขาอันบริสุทธิ์ของเรา เพราะว่าแผ่นดินโลกจะเต็มไปด้วยความรู้เรื่องของพระเยโฮวาห์ ดั่งน้ำปกคลุมทะเลอยู่นั้น
อสย 15.8 เพราะเสียงร้องได้กระจายไปทั่วชายแดนโมอับ เสียงคร่ำครวญไปถึงเอกลาอิม เสียงคร่ำครวญไปถึงเบเออร์เอลิม
อสย 23.16 “หญิงแพศยาที่เขาลืมแล้วเอ๋ย จงหยิบพิณเขาคู่เดินไปทั่วเมือง จงบรรเลงเพลงไพเราะ ร้องเพลงหลายๆบท เพื่อเขาจะระลึกเจ้าได้”
อสย 25.8 พระองค์จะทรงกลืนความตายด้วยการมีชัย และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาจากหน้าทั้งปวง และพระองค์จะทรงเอาการลบหลู่ชนชาติของพระองค์ไปเสียจากทั่วแผ่นดินโลก เพราะพระเยโฮวาห์ได้ตรัสแล้ว
อสย 45.22 มวลมนุษย์ทั่วแผ่นดินโลกเอ๋ย จงหันมาหาเราและรับการช่วยให้รอด เพราะเราเป็นพระเจ้า และไม่มีอื่นใดอีก
อสย 48.3 “สิ่งล่วงแล้วเราได้แจ้งให้ทราบแต่เก่าก่อน เออ มันไปจากปากของเรา และเราได้เล่าให้ฟังทั่วแล้ว ในทันใดนั้นเราก็ได้กระทำและก็เป็นไปตามนั้น
อสย 65.25 สุนัขป่าและลูกแกะจะหากินอยู่ด้วยกัน สิงโตจะกินฟางเหมือนวัว และผงคลีจะเป็นอาหารของงู มันทั้งหลายจะไม่ทำอันตรายหรือทำลายทั่วภูเขาบริสุทธิ์ของเรา” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้
ยรม 4.5 จงประกาศในยูดาห์และโฆษณาในกรุงเยรูซาเล็ม ว่า ‘จงเป่าแตรไปทั่วแผ่นดิน จงรวมกัน จงร้องประกาศดังๆว่า มารวมกันเถิด ให้เราเข้าไปในบรรดาเมืองที่มีป้อม’
ยรม 15.13 บรรดาสิ่งของและทรัพย์สมบัติของเจ้า เราจะมอบให้เป็นของริบไม่คิดค่า เพราะบาปทั้งสิ้นของเจ้าตลอดทั่วดินแดนของเจ้า
ยรม 17.3 โอ ภูเขาที่อยู่กลางทุ่งเอ๋ย เราจะให้บรรดาสิ่งของและทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นของเจ้าเป็นของริบ และเราจะนับว่าปูชนียสถานสูงทั้งหลายของเจ้าเป็นความบาปของเจ้า ตลอดทั่วบริเวณชายแดนของเจ้า
ยรม 23.15 เพราะฉะนั้น พระเยโฮวาห์จอมโยธาจึงตรัสเกี่ยวกับเรื่องผู้พยากรณ์เหล่านั้นว่า “ดูเถิด เราจะเลี้ยงเขาด้วยบอระเพ็ด และให้น้ำดีหมีเขาดื่ม เพราะว่าความอธรรมได้ออกไปทั่วแผ่นดินนี้จากผู้พยากรณ์แห่งเยรูซาเล็ม”
ยรม 25.31 เสียงกัมปนาทจะก้องไปทั่วปลายพิภพ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมีคดีกับบรรดาประชาชาติ พระองค์จะทรงเข้าพิพากษาเนื้อหนังทั้งสิ้น ส่วนคนชั่วนั้น พระองค์จะทรงฟันเสียด้วยดาบ’ พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
ยรม 26.6 แล้วเราจะกระทำให้พระนิเวศนี้เหมือนอย่างชีโลห์ และเราจะกระทำให้เมืองนี้เป็นที่สาปแก่บรรดาประชาชาติทั่วโลก’”
ยรม 44.26 เพราะฉะนั้นบรรดาเจ้าทั้งหลายแห่งยูดาห์ผู้อยู่ในแผ่นดินอียิปต์ จงฟังพระวจนะของพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์ตรัสว่า ดูเถิด เราได้ปฏิญาณโดยชื่อใหญ่ยิ่งของเราว่า ปากของคนใดแห่งยูดาห์ตลอดทั่วแผ่นดินอียิปต์จะไม่ออกนามของเราโดยกล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าทรงพระชนม์อยู่ตราบใด’
ยรม 51.41 เชชักถูกยึดแล้วหนอ ซึ่งเป็นที่สรรเสริญของทั่วแผ่นดินโลกถูกจับแล้วเล่า บาบิโลนได้กลายเป็นที่น่าตกตะลึงท่ามกลางบรรดาประชาชาติเสียแล้วหนอ
ยรม 51.52 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เพราะฉะนั้น ดูเถิด วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะลงโทษรูปเคารพสลักของเธอ และคนที่บาดเจ็บจะคร่ำครวญอยู่ทั่วแผ่นดินทั้งสิ้นของเธอ
พคค 2.15 บรรดาคนที่ได้ผ่านไปมาก็ตบมือเยาะเย้ยเจ้า เขาทั้งหลายได้เย้ยหยันและได้สั่นศีรษะใส่ธิดาแห่งเยรูซาเล็มแล้วว่า “นี่หรือคือกรุงที่คนทั้งหลายได้ขนานนามว่า งามหมดจด ว่า เป็นความชื่นชมยินดีของคนทั่วทั้งโลก”
อสค 31.4 สายน้ำทำให้มันใหญ่ขึ้น น้ำลึกทำให้มันงอกสูง พร้อมกับมีแม่น้ำของสายน้ำลึกนั้นไหลรอบที่ที่ปลูกมันไว้ และก่อให้เกิดสายน้ำเล็กๆ จากแม่น้ำลึกแยกออกไปทั่วต้นไม้ทั้งสิ้นในทุ่งนั้น
อสค 32.4 และเราจะเหวี่ยงท่านลงบนดิน และเราจะฟัดท่านลงบนพื้นทุ่ง และจะกระทำให้นกทั้งสิ้นในอากาศมาจับอยู่บนท่าน และเราจะให้สัตว์ทั่วทั้งโลกได้อิ่มหนำด้วยตัวท่าน
อสค 32.10 เออ เมื่อเราแกว่งดาบของเราต่อหน้าเขาทั้งหลาย เราจะกระทำให้ชนชาติทั้งหลายเป็นอันมากแลตะลึงที่ท่าน และกษัตริย์ของเขาทั้งหลายจะสะทกสะท้านเพราะท่าน ในวันที่ท่านล้มลงนั้น เขาทั้งหลายจะตัวสั่นทุกขณะจิตทั่วกันเพราะห่วงชีวิตของตนเอง
อสค 34.6 แกะของเราก็เที่ยวไปตามภูเขาทั้งหมด และตามเนินเขาสูงทุกแห่ง เออ แกะของเราก็กระจายไปทั่วพื้นพิภพ ไม่มีใครเที่ยวค้น ไม่มีใครเสาะหามัน
อสค 36.10 และเราจะทวีคนให้แก่เจ้า คือบรรดาวงศ์วานอิสราเอลทั่วหมด หัวเมืองจะมีคนมาอาศัยอยู่ และสถานที่ร้างเปล่าจะถูกสร้างขึ้นใหม่
ดนล 2.39 ต่อจากพระองค์ไปจะมีราชอาณาจักรด้อยกว่าพระองค์ และยังมีราชอาณาจักรที่สาม เป็นทองสัมฤทธิ์ ซึ่งจะปกครองอยู่ทั่วพิภพ
ดนล 4.20 ต้นไม้ที่พระองค์ทอดพระเนตร ซึ่งเติบโตขึ้นและแข็งแรง จนยอดขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ ประจักษ์ไปทั่วพิภพทั้งสิ้น
ดนล 6.1 ดาริอัสพอพระทัยที่จะทรงแต่งตั้งอุปราชหนึ่งร้อยยี่สิบคนขึ้นเหนือราชอาณาจักร เพื่อจะให้ปกครองอยู่ทั่วราชอาณาจักร
ดนล 9.27 ท่านจะยืนยันพันธสัญญากับคนเป็นอันมากอยู่หนึ่งสัปดาห์ และในระหว่างกลางสัปดาห์นั้นท่านจะกระทำให้การถวายสัตวบูชา และเครื่องบูชาอื่นๆหยุดไป และเพราะเหตุมีความสะอิดสะเอียนแพร่กระจายไปทั่ว ท่านจะกระทำให้มันร้างเปล่าจนสำเร็จเสร็จสิ้น และสิ่งที่กำหนดไว้จะถูกเทลงเหนือผู้ที่ร้างเปล่านั้น”
ดนล 11.20 แล้วจะมีผู้หนึ่งขึ้นมาแทนที่ของท่าน ผู้นี้จะส่งเจ้าพนักงานเก็บส่วยให้ไปตลอดทั่วราชอาณาจักรอันรุ่งโรจน์ แต่ไม่กี่วันเขาก็ประสบหายนะ มิใช่ด้วยความโกรธหรือสงคราม
ยอล 2.2 เป็นวันแห่งความมืดและความมืดครึ้ม เป็นวันที่มีเมฆและความมืดทึบ ดุจแสงสว่างยามเช้าที่แผ่ปกคลุมไปทั่วภูเขาทั้งหลาย ประชาชนจำนวนมากและมีกำลังยิ่ง ตั้งแต่สมัยโบราณก็ไม่เคยมีเหมือนอย่างนี้ และตั้งแต่นี้ไปก็จะไม่มีอีกตลอดปีทั้งหลายชั่วอายุ
ยนา 3.7 พระองค์ทรงออกพระราชกฤษฎีกา ประกาศไปทั่วนครนีนะเวห์ โดยอำนาจกษัตริย์และบรรดาขุนนางทั้งหลายว่า “คนหรือสัตว์ ไม่ว่าฝูงสัตว์ใหญ่หรือฝูงสัตว์เล็ก ห้ามลิ้มรสสิ่งใดๆ อย่าให้กินอาหาร อย่าให้ดื่มน้ำ
ฮบก 1.5 จงมองทั่วประชาชาติต่างๆและดูให้ดี จงประหลาดและแปลกใจ ด้วยว่าเราจะกระทำการในกาลสมัยของเจ้า ถึงจะบอก เจ้าก็จะไม่เชื่อ
ฮบก 1.6 เพราะดูเถิด เรากำลังเร้าคนเคลเดีย ประชาชาติที่ขมขื่นและรีบร้อนนั้น ผู้กรีธาทัพไปทั่วแผ่นดิน เพื่อยึดเอาบ้านเรือนที่มิใช่ของตน
ฮบก 3.2 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ข้าพระองค์ได้ยินกิตติศัพท์ของพระองค์ แล้วข้าพระองค์ยำเกรง โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ พอถึงกลางยุคขอทรงรื้อฟื้นพระราชกิจของพระองค์ขึ้นใหม่ พอถึงกลางยุคขอทรงแจ้งให้ทราบทั่วกัน เมื่อทรงกริ้ว ขอทรงระลึกถึงความกรุณา
ฮบก 3.3 พระเจ้าเสด็จจากเทมาน องค์บริสุทธิ์เสด็จจากภูเขาปาราน เซลาห์ สง่าราศีของพระองค์คลุมทั่วฟ้าสวรรค์ และโลกก็เต็มด้วยคำสรรเสริญพระองค์
ศฟย 3.19 ดูเถิด ในคราวนั้นเราจะกวาดล้างผู้ที่บีบบังคับเจ้าทุกคน เราจะช่วยคนขาพิการให้รอดพ้น และรวบรวมคนที่กระจัดกระจายไป และเราจะเปลี่ยนความอับอายของเขาให้เป็นความน่าสรรเสริญ และให้เป็นเสียงลือไปทั่วโลก
ศคย 4.10 เพราะว่าผู้ใดที่ดูหมิ่นวันแห่งการเล็กน้อย เพราะเขาจะเปรมปรีดิ์ และจะได้เห็นสายดิ่งที่อยู่ในมือของเศรุบบาเบลพร้อมกับสิ่งทั้งเจ็ดนี้ ซึ่งคือบรรดาพระเนตรของพระเยโฮวาห์ซึ่งมองอยู่ทั่วพิภพ”
ศคย 5.3 แล้วท่านจึงบอกข้าพเจ้าว่า “นี่แหละเป็นคำสาปที่แผ่ออกไปทั่วพื้นแผ่นดินทั้งสิ้น ผู้ที่ทำการโจรกรรมทุกคนจะต้องถูกขจัดออก ตั้งแต่นี้ไปตามความในหนังสือม้วนนั้น และทุกคนที่ปฏิญาณจะต้องถูกขจัดออกตั้งแต่นี้ไปตามที่กำหนดไว้
ศคย 13.8 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า ต่อมาทั่วทั้งแผ่นดินจะต้องขจัดเสียให้พินาศสองในสาม และเหลือไว้หนึ่งในสาม
มลค 2.13 และเจ้าได้กระทำอย่างนี้อีกด้วย คือเจ้าเอาน้ำตารดทั่วแท่นบูชาของพระเยโฮวาห์ ด้วยเหตุเจ้าได้ร้องไห้คร่ำครวญ เพราะพระองค์ไม่สนพระทัยหรือรับเครื่องบูชาด้วยชอบพระทัยจากมือของเจ้าอีกแล้ว
มธ 3.5 ขณะนั้นชาวกรุงเยรูซาเล็ม และคนทั่วแคว้นยูเดีย และคนทั่วบริเวณรอบแม่น้ำจอร์แดน ก็ออกไปหายอห์น
มธ 3.12 พระหัตถ์ของพระองค์ถือพลั่วพร้อมแล้ว และจะทรงชำระลานข้าวของพระองค์ให้ทั่ว พระองค์จะทรงเก็บข้าวของพระองค์ไว้ในยุ้งฉาง แต่พระองค์จะทรงเผาแกลบด้วยไฟที่ไม่รู้ดับ”
มธ 4.23 พระเยซูได้เสด็จไปทั่วแคว้นกาลิลี ทรงสั่งสอนในธรรมศาลาของเขา ทรงประกาศข่าวประเสริฐแห่งอาณาจักรนั้น และทรงรักษาโรคภัยไข้เจ็บทุกอย่างของชาวเมืองให้หาย
มธ 4.24 กิตติศัพท์ของพระองค์ก็เลื่องลือไปทั่วประเทศซีเรีย เขาจึงพาบรรดาคนป่วยเป็นโรคต่างๆ คนที่ทนทุกข์เวทนา คนผีเข้า คนบ้า และคนเป็นอัมพาตมาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงรักษาเขาให้หาย
มธ 9.26 แล้วกิตติศัพท์นี้ก็ลือไปทั่วแคว้นนั้น
มธ 9.31 แต่เมื่อเขาไปจากที่นั่นแล้ว ก็เผยแพร่กิตติศัพท์ของพระองค์ทั่วแคว้นนั้น
มธ 10.23 แต่เมื่อเขาข่มเหงท่านในเมืองนี้ จงหนีไปยังอีกเมืองหนึ่ง เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนที่ท่านจะไปทั่วเมืองต่างๆในอิสราเอล บุตรมนุษย์จะเสด็จมา
มธ 14.35 เมื่อคนในสถานที่นั้นรู้จักพระองค์แล้วก็ใช้คนไปบอกกล่าวทั่วแคว้นนั้น ต่างก็พาบรรดาคนเจ็บป่วยมาเฝ้าพระองค์
มธ 21.10 เมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็มแล้ว ประชาชนทั่วทั้งกรุงก็พากันแตกตื่นถามว่า “ท่านผู้นี้เป็นผู้ใด”
มธ 24.14 ข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรนี้จะประกาศไปทั่วโลกให้เป็นคำพยานแก่บรรดาประชาชาติ แล้วที่สุดปลายจะมาถึง
มธ 24.30 เมื่อนั้นหมายสำคัญแห่งบุตรมนุษย์จะปรากฏขึ้นในท้องฟ้า ‘มนุษย์ทุกตระกูลทั่วโลกจะไว้ทุกข์’ แล้วเขาจะเห็น ‘บุตรมนุษย์เสด็จมาบนเมฆในท้องฟ้า’ พร้อมด้วยฤทธานุภาพและสง่าราศีเป็นอันมาก
มธ 26.13 เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ที่ไหนๆทั่วโลกซึ่งข่าวประเสริฐนี้จะประกาศไป การซึ่งหญิงนี้ได้กระทำจะเลื่องลือไปเป็นที่ระลึกถึงเขาที่นั่นด้วย”
มธ 27.45 แล้วก็บังเกิดความมืดทั่วทั้งแผ่นดิน ตั้งแต่เวลาเที่ยงวัน จนถึงบ่ายสามโมง
มก 1.5 คนทั่วแคว้นยูเดียกับชาวกรุงเยรูซาเล็มได้พากันออกไปหายอห์น สารภาพความผิดบาปของตน และได้รับบัพติศมาจากท่านในแม่น้ำจอร์แดน
มก 1.28 ในขณะนั้น กิตติศัพท์ของพระองค์ได้เลื่องลือไปทั่วแว่นแคว้นบ้านเมืองที่อยู่รอบแขวงกาลิลี
มก 1.39 พระองค์ได้ประกาศในธรรมศาลาของเขาทั่วแคว้นกาลิลี และได้ขับผีออกเสียหลายผี
มก 4.31 ก็เปรียบเหมือนเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง เวลาเพาะลงในดินนั้นก็เล็กกว่าเมล็ดทั้งปวงทั่วทั้งแผ่นดิน
มก 6.41 เมื่อพระองค์ทรงรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นแล้ว ก็แหงนพระพักตร์ดูฟ้าสวรรค์ขอบพระคุณ แล้วหักขนมปังนั้นให้เหล่าสาวกให้เขาแจกแก่คนทั้งปวง และปลาสองตัวนั้นพระองค์ทรงแบ่งให้ทั่วกันด้วย
มก 6.55 และเขารีบไปทั่วตลอดแว่นแคว้นล้อมรอบ เริ่มเอาคนเจ็บป่วยใส่แคร่หามมายังที่เขาได้ยินข่าวว่าพระองค์อยู่นั้น
มก 9.3 และฉลองพระองค์ก็ส่องประกายขาวดุจหิมะ จะหาช่างฟอกผ้าทั่วแผ่นดินโลกฟอกให้ขาวอย่างนั้นก็ไม่ได้
มก 13.10 ข่าวประเสริฐจะต้องประกาศทั่วประชาชาติทั้งปวงก่อน
มก 14.9 เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ที่ไหนๆทั่วโลกซึ่งข่าวประเสริฐนี้จะประกาศไป การซึ่งผู้หญิงนี้ได้กระทำก็จะลือไปเป็นที่ระลึกถึงเขาที่นั่น”
มก 15.33 ครั้นเวลาเที่ยงก็บังเกิดความมืดทั่วทั้งแผ่นดินจนถึงบ่ายสามโมง
มก 16.15 ฝ่ายพระองค์จึงตรัสสั่งพวกสาวกว่า “ท่านทั้งหลายจงออกไปทั่วโลกประกาศข่าวประเสริฐแก่มนุษย์ทุกคน
ลก 1.65 บรรดาเพื่อนบ้านของท่านก็บังเกิดความกลัว และเหตุการณ์ทั้งปวงนั้นก็เลื่องลือไปทั่วแถบภูเขาแคว้นยูเดีย
ลก 2.1 อยู่มาคราวนั้น มีรับสั่งจากซีซาร์ ออกัสตัส ให้จดทะเบียนสำมะโนครัวทั่วทั้งแผ่นดิน
ลก 3.3 แล้วยอห์นจึงไปทั่วบริเวณรอบแม่น้ำจอร์แดน ประกาศเรื่องบัพติศมาอันสำแดงการกลับใจใหม่ เพื่อจะทรงยกความผิดบาปเสียได้
ลก 3.17 พระหัตถ์ของพระองค์ถือพลั่วพร้อมแล้วเพื่อจะทรงชำระลานข้าวของพระองค์ให้ทั่ว และเพื่อจะเก็บข้าวไว้ในยุ้งฉางของพระองค์ แต่พระองค์จะทรงเผาแกลบด้วยไฟที่ไม่รู้ดับ”
ลก 4.5 แล้วพญามารจึงนำพระองค์ขึ้นไปยังภูเขาที่สูง สำแดงบรรดาราชอาณาจักรทั่วพิภพในขณะเดียวให้พระองค์ทอดพระเนตร
ลก 4.25 แต่เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า มีหญิงม่ายหลายคนในพวกอิสราเอลคราวเอลียาห์ เมื่อท้องฟ้าปิดเสียถึงสามปีกับหกเดือนจึงเกิดกันดารอาหารมากทั่วแผ่นดิน
ลก 4.44 พระองค์ทรงประกาศในธรรมศาลาทั่วแคว้นกาลิลี
ลก 6.17 แล้วพระองค์กับอัครสาวกก็ลงมายืน ณ ที่ราบแห่งหนึ่ง พร้อมกับหมู่สาวกของพระองค์ และประชาชนเป็นอันมากซึ่งมาจากทั่วแคว้นยูเดีย กรุงเยรูซาเล็ม และจากตำบลชายทะเลในเขตเมืองไทระและเมืองไซดอน เพื่อจะฟังพระองค์และให้พระองค์ทรงรักษาโรคของเขา
ลก 7.17 และกิตติศัพท์ของพระองค์ได้เลื่องลือไปตลอดทั่วแคว้นยูเดีย และทั่วแว่นแคว้นล้อมรอบ
ลก 12.30 เพราะว่าคนทุกประเทศทั่วโลกเสาะหาสิ่งของทั้งปวงนี้ แต่ว่าพระบิดาของท่านทั้งหลายทรงทราบแล้วว่าท่านต้องการสิ่งเหล่านี้
ลก 15.14 เมื่อใช้ทรัพย์หมดแล้วก็เกิดกันดารอาหารยิ่งนักทั่วเมืองนั้น เขาจึงเริ่มขัดสน
ลก 21.24 เขาจะล้มลงด้วยคมดาบ และต้องถูกกวาดเอาไปเป็นเชลยทั่วทุกประชาชาติ และคนต่างชาติจะเหยียบย่ำกรุงเยรูซาเล็ม จนกว่าเวลากำหนดของคนต่างชาตินั้นจะครบถ้วน
ลก 21.35 เพราะว่าวันนั้นจะมาดุจบ่วงแร้วถึงคนทั้งปวงที่อยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก
ลก 23.5 เขาทั้งหลายยิ่งกล่าวแข็งแรงว่า “คนนี้ยุยงพลเมืองให้วุ่นวาย และสั่งสอนทั่วตลอดยูเดีย ตั้งแต่กาลิลีจนถึงที่นี่”
ลก 23.44 เวลานั้นประมาณเวลาเที่ยง ก็บังเกิดความมืดทั่วทั้งแผ่นดินจนถึงบ่ายสามโมง
ลก 24.47 และจะต้องประกาศในพระนามของพระองค์เรื่องการกลับใจใหม่ และเรื่องยกบาปทั่วทุกประเทศ ตั้งต้นที่กรุงเยรูซาเล็ม
กจ 1.8 แต่ท่านทั้งหลายจะได้รับพระราชทานฤทธิ์เดช เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์จะเสด็จมาเหนือท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นพยานฝ่ายเราทั้งในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย แคว้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก”
กจ 2.2 ในทันใดนั้น มีเสียงดังมาจากฟ้าเหมือนเสียงพายุกล้าสั่นก้องทั่วบ้านที่เขานั่งอยู่นั้น
กจ 2.5 มีพวกยิวจากทุกประเทศทั่วใต้ฟ้า ซึ่งเป็นผู้เกรงกลัวพระเจ้ามาอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม
กจ 3.25 ท่านทั้งหลายเป็นลูกหลานของศาสดาพยากรณ์นั้น และของพันธสัญญาซึ่งพระเจ้าได้ทรงกระทำไว้กับบรรพบุรุษของเรา คือได้ตรัสแก่อับราฮัมว่า ‘บรรดาครอบครัวทั่วแผ่นดินโลกจะได้รับพระพรเพราะเชื้อสายของเจ้า’
กจ 4.12 ในผู้อื่นความรอดไม่มีเลย ด้วยว่านามอื่นซึ่งให้เราทั้งหลายรอดได้ ไม่ทรงโปรดให้มีในท่ามกลางมนุษย์ทั่วใต้ฟ้า”
กจ 5.28 ว่า “เราได้กำชับพวกเจ้าอย่างแข็งแรงมิให้สอนออกชื่อนี้ ก็ดูเถิด เจ้าได้ให้คำสอนของเจ้าแพร่ไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และปรารถนาให้ความผิดเนื่องด้วยโลหิตของผู้นั้นตกอยู่กับเรา”
กจ 7.11 แล้วบังเกิดการกันดารอาหารทั่วแผ่นดินอียิปต์และแผ่นดินคานาอัน และมีความลำบากมาก บรรพบุรุษของเราจึงไม่มีอาหาร
กจ 8.1 การที่เขาฆ่าสเทเฟนเสียนั้นเซาโลก็เห็นชอบด้วย คราวนั้นเกิดการข่มเหงคริสตจักรครั้งใหญ่ในกรุงเยรูซาเล็ม และศิษย์ทั้งปวงนอกจากพวกอัครสาวกได้กระจัดกระจายไปทั่วแว่นแคว้นยูเดียกับสะมาเรีย
กจ 9.31 เหตุฉะนั้น คริสตจักรตลอดทั่วแคว้นยูเดีย กาลิลี และสะมาเรีย จึงมีความสงบสุขและเจริญขึ้น ดำเนินชีวิตด้วยใจยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้า และได้รับความปลอบประโลมใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ คริสตสมาชิกก็ยิ่งทวีมากขึ้น
กจ 9.42 เหตุการณ์นั้นลือไปตลอดทั่วเมืองยัฟฟา คนเป็นอันมากมาเชื่อถือองค์พระผู้เป็นเจ้า
กจ 10.37 ข้าพเจ้ากล่าวว่า พระดำรัสนั้นท่านทั้งหลายก็รู้ คือเรื่องที่ได้เล่ากันตั้งแต่ต้นที่แคว้นกาลิลี ไปจนตลอดทั่วแคว้นยูเดีย ภายหลังการบัพติศมาที่ยอห์นได้ประกาศนั้น
กจ 11.28 ฝ่ายผู้หนึ่งในจำนวนนั้นชื่ออากาบัส ได้ลุกขึ้นกล่าวโดยพระวิญญาณว่าจะบังเกิดการกันดารอาหารมากยิ่งทั่วแผ่นดินโลก การกันดารอาหารนั้นได้บังเกิดขึ้นในรัชสมัยคลาวดิอัส ซีซาร์
กจ 13.49 พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงแพร่ไปตลอดทั่วเขตแดนนั้น
กจ 16.6 ครั้นท่านเหล่านั้นไปทั่วแว่นแคว้นฟรีเจียกับกาลาเทียแล้ว พระวิญญาณบริสุทธิ์ห้ามมิให้กล่าวพระวจนะในแคว้นเอเชีย
กจ 17.26 พระองค์ได้ทรงสร้างมนุษย์ทุกชาติสืบสายโลหิตอันเดียวกันให้อยู่ทั่วพื้นพิภพโลก และได้ทรงกำหนดเวลาและเขตแดนให้เขาอยู่
กจ 17.30 ในเวลาเมื่อมนุษย์ยังโฉดเขลาอยู่พระเจ้าทรงมองข้ามไปเสีย แต่เดี๋ยวนี้พระองค์ได้ตรัสสั่งแก่มนุษย์ทั้งปวงทั่วทุกแห่งให้กลับใจใหม่
กจ 19.21 ครั้นสิ้นเหตุการณ์เหล่านี้แล้วเปาโลได้ตั้งใจว่า เมื่อไปทั่วแคว้นมาซิโดเนียกับแคว้นอาคายาแล้วจะเลยไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และพูดว่า “เมื่อข้าพเจ้าไปที่นั่นแล้ว ข้าพเจ้าจะต้องไปเห็นกรุงโรมด้วย”
กจ 19.26 และท่านทั้งหลายได้ยินและได้เห็นอยู่ว่า ไม่ใช่เฉพาะในเมืองเอเฟซัสเมืองเดียว แต่เกือบทั่วแคว้นเอเชีย เปาโลคนนี้ได้ชักชวนคนเป็นอันมากให้เลิกทางเก่าเสีย โดยได้กล่าวว่าสิ่งที่มือมนุษย์ทำนั้นไม่ใช่พระ
กจ 19.29 แล้วก็เกิดการวุ่นวายใหญ่โตทั่วทั้งเมือง เขาจึงได้จับกายอัสกับอาริสทารคัสชาวมาซิโดเนียผู้เป็นเพื่อนเดินทางของเปาโล ลากวิ่งเข้าไปในโรงมหรสพ
กจ 24.5 ด้วยข้าพเจ้าทั้งหลายเห็นว่า ชายคนนี้เป็นคนพาลยุยงพวกยิวทั้งหลายให้เกิดการวุ่นวายทั่วพิภพ และเป็นตัวการของพวกนาซาเร็ธนั้น
กจ 26.20 แต่ข้าพระองค์ได้กล่าวสั่งสอนเขา ตั้งต้นที่เมืองดามัสกัสและในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแว่นแคว้นยูเดีย และแก่ชาวต่างประเทศ ให้เขากลับใจใหม่ ให้หันมาหาพระเจ้าและกระทำการซึ่งสมกับที่กลับใจใหม่แล้ว
รม 1.8 ประการแรก ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณพระเจ้าของข้าพเจ้าโดยทางพระเยซูคริสต์เหตุด้วยท่านทั้งหลาย เพราะว่าความเชื่อของพวกท่านเลื่องลือไปทั่วโลก
รม 9.17 เพราะมีข้อพระคัมภีร์ที่กล่าวแก่ฟาโรห์ว่า ‘เพราะเหตุนี้เองเราให้เจ้ามีตำแหน่งสูง ก็เพื่อจะแสดงฤทธานุภาพของเราโดยเจ้าและเพื่อให้นามของเราถูกประกาศออกไปทั่วโลก’
รม 10.18 ข้าพเจ้าถามว่า “เขาทั้งหลายไม่ได้ยินหรือ” เขาได้ยินแล้วจริงๆ ‘เสียงของพวกเขากระจายออกไปทั่วแผ่นดินโลก และถ้อยคำของพวกเขาประกาศออกไปถึงที่สุดปลายพิภพ’
2คร 1.1 เปาโล ผู้เป็นอัครสาวกของพระเยซูคริสต์ตามพระประสงค์ของพระเจ้า และทิโมธีน้องของเรา เรียน คริสตจักรของพระเจ้าที่เมืองโครินธ์ และบรรดาวิสุทธิชนที่อยู่ทั่วแคว้นอาคายา
อฟ 4.6 พระเจ้าองค์เดียวผู้เป็นพระบิดาของคนทั้งปวง ผู้ทรงอยู่เหนือคนทั้งปวง และทั่วคนทั้งปวง และในท่านทั้งปวง
ฟป 1.13 จนการที่ข้าพเจ้าถูกพันธนาการเพราะพระคริสต์นั้น ก็ปรากฏทั่วตลอดกองผู้คุมและทั่วสถานที่แห่งอื่นๆทั้งสิ้น
คส 1.6 ซึ่งแผ่แพร่มาถึงท่านดังที่กำลังเกิดผลและทวีขึ้นทั่วโลก เช่นเดียวกับที่กำลังเป็นอยู่ในตัวท่านทั้งหลายด้วย ตั้งแต่วันที่ท่านได้ยินและได้รู้จักพระคุณของพระเจ้าตามความจริง
1ธส 4.10 ความจริงท่านได้ประพฤติต่อบรรดาพี่น้องทั่วแคว้นมาซิโดเนียเช่นนั้นอยู่ แต่พี่น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนท่านให้มีความรักทวีขึ้นอีก
วว 1.7 ‘ดูเถิด พระองค์จะเสด็จมาในเมฆ และนัยน์ตาทุกดวงและคนเหล่านั้นที่ได้แทงพระองค์จะเห็นพระองค์ และมนุษย์ทุกชาติทั่วโลกจะร่ำไห้เพราะพระองค์’ จงเป็นไปอย่างนั้น เอเมน
วว 3.10 เพราะเหตุเจ้าได้รักษาคำของเราด้วยความเพียร เราจะรักษาเจ้าจากเวลาแห่งการทดลองนั้นด้วย ซึ่งจะบังเกิดขึ้นทั่วทั้งโลก เพื่อจะลองดูใจคนทั้งปวงที่อยู่ทั่วแผ่นดินโลก
วว 5.6 และในท่ามกลางพระที่นั่งกับสัตว์ทั้งสี่นั้น และท่ามกลางพวกผู้อาวุโส ดูเถิด ข้าพเจ้าแลเห็นพระเมษโปดกประทับยืนอยู่ประหนึ่งทรงถูกปลงพระชนม์ ทรงมีเขาเจ็ดเขาและมีตาเจ็ดดวง ซึ่งเป็นพระวิญญาณทั้งเจ็ดของพระเจ้า ที่ทรงส่งออกไปทั่วแผ่นดินโลก
วว 16.14 ด้วยว่าผีเหล่านั้นเป็นผีร้ายกระทำการอัศจรรย์ มันออกไปหากษัตริย์ทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกคือทั่วพิภพ เพื่อให้บรรดากษัตริย์เหล่านั้นร่วมกันทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด
วว 17.2 คือหญิงที่บรรดากษัตริย์ทั่วแผ่นดินโลกได้ล่วงประเวณีด้วย และคนทั้งหลายที่อยู่ในแผ่นดินโลกก็ได้มัวเมาด้วยเหล้าองุ่นแห่งการล่วงประเวณีของเธอ”
วว 17.18 และผู้หญิงที่ท่านเห็นนั้นก็คือนครใหญ่ ที่มีอำนาจเหนือกษัตริย์ทั้งหลายทั่วแผ่นดินโลก”
วว 20.9 และคนเหล่านั้นยกขบวนออกไปทั่วแผ่นดินโลก และล้อมกองทัพของพวกวิสุทธิชน และเมืองอันเป็นที่รักนั้นไว้ แต่ไฟได้ตกลงมาจากพระเจ้าออกจากสวรรค์ เผาผลาญคนเหล่านั้น

ทั่วไป ( 33 )
ปฐก 2.6 แต่มีหมอกขึ้นมาจากแผ่นดินโลก ทำให้พื้นแผ่นดินเปียกทั่วไป
อพย 10.12 พระเยโฮวาห์จึงตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือออกเหนือประเทศอียิปต์ให้ฝูงตั๊กแตนมาเหนือแผ่นดินอียิปต์ ให้กินผักทั่วไปของแผ่นดินซึ่งเหลือจากลูกเห็บทำลาย”
อพย 10.22 โมเสสจึงชูมือขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วก็เกิดมีความมืดทึบทั่วไปในแผ่นดินอียิปต์ตลอดสามวัน
อพย 19.18 ภูเขาซีนายมีควันกลุ้มหุ้มอยู่ทั่วไปเพราะพระเยโฮวาห์เสด็จลงมาบนภูเขานั้นโดยอาศัยเพลิง ควันไฟพลุ่งขึ้นเหมือนควันจากเตาใหญ่ ภูเขาก็สะท้านหวั่นไหวไปหมด
ลนต 23.3 จงทำการงานในหกวัน แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพักสงบ เป็นวันประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำการงานใดๆ เป็นสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์ตามที่อยู่ทั่วไปของเจ้า
ลนต 23.14 เจ้าอย่ารับประทานขนมปังหรือข้าวคั่วข้าวสดจนกว่าจะถึงวันเดียวกันนี้ คือกว่าเจ้าจะนำเครื่องบูชาถวายแด่พระเจ้าของเจ้า ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าในที่อยู่ของเจ้าทั่วไป
ลนต 23.21 และในวันเดียวกันนั้น เจ้าจงประกาศว่าเจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์แก่เจ้า เจ้าอย่าทำงานหนัก ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรทั่วไปในที่อาศัยของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้า
ลนต 23.31 เจ้าอย่าทำงานสิ่งใดเลย ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าทั่วไปในที่อาศัยของเจ้า
ลนต 25.24 ทั่วไปในแผ่นดินที่เจ้ายึดถืออยู่ เจ้าจงให้มีการไถ่ถอนที่ดินคืน
2ซมอ 8.14 และพระองค์ทรงตั้งทหารประจำป้อมขึ้นเหนือเมืองเอโดม พระองค์ทรงตั้งทหารประจำป้อมในเอโดมทั่วไปหมด และคนเอโดมทั้งสิ้นจึงเป็นพลไพร่ของดาวิด และพระเยโฮวาห์ทรงประทานชัยชนะแก่ดาวิดไม่ว่าจะเสด็จไปรบ ณ ที่ใด
2ซมอ 12.31 ทรงควบคุมประชาชนที่อยู่ในเมืองนั้นให้ทำงานด้วยเลื่อย คราดเหล็กและขวานเหล็กและบังคับให้ทำงานที่เตาเผาอิฐ ได้ทรงกระทำเช่นนี้แก่บรรดาหัวเมืองของคนอัมโมนทั่วไป แล้วดาวิดก็เสด็จกลับไปกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับพลทั้งสิ้น
2พกษ 3.16 และท่านทูลว่า “พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้ว่า ‘ทำหุบเขานี้ให้เป็นสระทั่วไปหมด’
2พกษ 5.15 แล้วท่านจึงกลับไปยังคนแห่งพระเจ้า ทั้งตัวท่านและพรรคพวกของท่าน และท่านมายืนอยู่ข้างหน้าเอลีชาและท่านกล่าวว่า “ดูเถิด บัดนี้ข้าพเจ้าทราบแล้วว่าไม่มีพระเจ้าทั่วไปในโลกนอกจากที่ในอิสราเอล เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอท่านรับของกำนัลสักอย่างหนึ่งจากผู้รับใช้ของท่านเถิด”
1พศด 16.14 พระองค์คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา คำพิพากษาของพระองค์อยู่ทั่วไปในแผ่นดินโลก
1พศด 17.19 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เพื่อทรงเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ และตามน้ำพระทัยของพระองค์เอง พระองค์ทรงกระทำการใหญ่ยิ่งนี้ทั้งสิ้นเพื่อจะกระทำให้สิ่งใหญ่นี้เป็นที่รู้กันทั่วไป
1พศด 21.12 คือ กันดารอาหารสามปี หรือการล้างผลาญโดยศัตรูของเจ้าสามเดือนขณะที่ดาบของศัตรูจะขับเจ้าทัน หรือดาบของพระเยโฮวาห์สามวันคือโรคระบาดบนแผ่นดิน และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ทำลายทั่วไปในดินแดนทั้งสิ้นของอิสราเอล ฉะนั้นบัดนี้ขอทรงพิจารณาดูว่าจะให้ข้าพระองค์กราบทูลพระองค์ผู้ทรงใช้ข้าพระองค์มาว่าประการใด”
2พศด 32.5 พระองค์ทรงประกอบกิจอย่างบึกบึน สร้างกำแพงที่ปรักหักพังนั้นทั่วไปใหม่ และสร้างหอคอยขึ้น และทรงสร้างกำแพงข้างนอกอีกชั้นหนึ่ง และพระองค์ทรงเสริมกำแพงป้อมมิลโลที่นครดาวิด ทรงสร้างหอกและโล่เป็นจำนวนมาก
อสร 7.16 พร้อมทั้งเงินและทองคำทั้งสิ้นซึ่งเจ้าจะหาได้ทั่วไปในมณฑลบาบิโลน พร้อมกับของถวายด้วยใจสมัครของประชาชนและปุโรหิต เต็มใจถวายแด่พระนิเวศของพระเจ้าของเขา ซึ่งอยู่ในเยรูซาเล็ม
สดด 105.7 พระองค์คือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา คำพิพากษาของพระองค์อยู่ทั่วไปในแผ่นดินโลก
อสย 12.5 จงร้องเพลงสรรเสริญพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ทรงกระทำกิจอันดีเลิศ ให้เรื่องนี้รู้กันทั่วไปในแผ่นดินโลก
ยรม 48.38 บนหลังคาเรือนทั้งสิ้นของโมอับและตามถนนทั้งหลายในเมืองนั้นจะมีแต่เสียงโอดครวญทั่วไป เพราะเราทุบโมอับเหมือนเราทุบภาชนะที่เราไม่พอใจ พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
อสค 20.32 อะไรอยู่ในใจของเจ้าจะไม่เกิดขึ้นได้เลย คือความคิดที่ว่า ‘ให้เราเป็นเหมือนประชาชาติทั้งหลาย ให้เป็นเหมือนครอบครัวต่างๆในประเทศทั่วไป คือให้เราปรนนิบัติไม้และศิลา’
ฮชย 9.8 ยามแห่งเอฟราอิมอยู่กับพระเจ้าของเรา แต่ผู้พยากรณ์เป็นเหมือนกับของพรานดักนกอยู่ตามทางของเขาทั่วไปหมด และความเกลียดชังอยู่ในพระนิเวศแห่งพระเจ้าของเขา
อมส 4.6 “ทั่วไปทุกเมือง เราให้ฟันของเจ้าสะอาด สถานที่ทุกแห่งของเจ้าก็ขาดอาหาร เจ้าก็ยังไม่กลับมาหาเรา” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
อมส 8.10 เราจะให้การเลี้ยงของเจ้าทั้งหลายกลับเป็นการไว้ทุกข์ และให้เสียงเพลงทั้งสิ้นของเจ้าเป็นคำคร่ำครวญ เราจะนำผ้ากระสอบมาที่เอวของคนทั้งหลาย และศีรษะทั่วไปก็จะล้าน และเราจะกระทำให้เป็นเหมือนการไว้ทุกข์ให้บุตรชายคนเดียวของเขา และวาระสุดท้ายก็จะให้เหมือนวันที่ขมขื่น”
ศคย 8.5 และถนนทั้งหลายในเมืองนั้นก็จะเต็มไปด้วยเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงวิ่งเล่นอยู่ทั่วไป
มธ 8.26 พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “เหตุไฉนเจ้าจึงหวาดกลัว โอ เจ้าผู้มีความเชื่อน้อย” แล้วพระองค์ทรงลุกขึ้นห้ามลมและทะเล คลื่นลมก็สงบเงียบทั่วไป
มธ 23.15 วิบัติแก่เจ้า พวกธรรมาจารย์และพวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด ด้วยพวกเจ้าเที่ยวไปตามทางทะเลและทางบกทั่วไปเพื่อจะได้แม้แต่คนเดียวเข้าจารีต เมื่อได้แล้วเจ้าก็ทำให้เขากลายเป็นลูกแห่งนรกยิ่งกว่าตัวเจ้าเองถึงสองเท่า
มก 4.39 พระองค์จึงทรงตื่นขึ้นห้ามลมและตรัสแก่ทะเลว่า “จงสงบเงียบซิ” แล้วลมก็หยุดมีความสงบเงียบทั่วไป
มก 12.37 ดาวิดเองยังได้เรียกท่านว่า เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า ท่านจะเป็นบุตรของดาวิดอย่างไรได้” ฝ่ายประชาชนทั่วไปฟังพระองค์ด้วยความยินดี
กจ 10.41 มิใช่ทรงให้ปรากฏแก่คนทั่วไป แต่ทรงปรากฏแก่เหล่าพวกพยานซึ่งพระเจ้าได้ทรงเลือกไว้แต่ก่อน คือทรงปรากฏแก่พวกเราที่ได้รับประทานและดื่มกับพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงคืนพระชนม์แล้ว
2ปต 1.7 เอาความรักฉันพี่น้องเพิ่มการที่เป็นอย่างพระเจ้า และเอาความรักคนทั่วไปเพิ่มความรักฉันพี่น้อง
ยด 1.3 ท่านที่รักทั้งหลาย เมื่อข้าพเจ้าพากเพียรเขียนถึงท่านทั้งหลายในเรื่องเกี่ยวกับความรอดสำหรับคนทั่วไปนั้น ข้าพเจ้าก็เห็นว่า ข้าพเจ้าจำเป็นต้องเขียนเตือนสติท่านให้ต่อสู้อย่างจริงจังเพื่อความเชื่อซึ่งครั้งหนึ่งได้ทรงโปรดมอบไว้แก่วิสุทธิชนแล้ว

ทา ( 16 )
อพย 12.7 แล้วเอาเลือดทาที่ไม้วงกบประตูทั้งสองข้าง และไม้ข้างบน ณ เรือนที่เขาเลี้ยงกันนั้นด้วย
อพย 29.2 ขนมปังไร้เชื้อ ขนมไร้เชื้อคลุกน้ำมันและขนมแผ่นบางไร้เชื้อทาน้ำมัน ขนมเหล่านี้จงทำด้วยยอดแป้งข้าวสาลี
อพย 29.12 จงเอานิ้วมือจุ่มเลือดวัวตัวผู้นั้น ทาไว้ที่เชิงงอนริมแท่นบ้าง ส่วนเลือดที่เหลือทั้งหมดจงเทไว้ที่เชิงแท่นบูชา
ลนต 2.4 เมื่อท่านนำธัญญบูชาเป็นขนมอบในเตาอบมาถวายเป็นเครื่องบูชา ให้เป็นขนมไร้เชื้อทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน หรือขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน
ลนต 7.12 ถ้าเขาถวายเป็นเครื่องโมทนาพระคุณ ก็ให้เขาถวายขนมไร้เชื้อคลุกน้ำมัน ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมัน ขนมยอดแป้งคลุกน้ำมันให้ดีพร้อมกับเครื่องบูชาโมทนา
กดว 6.15 และขนมปังไร้เชื้อกระจาดหนึ่ง ขนมทำด้วยยอดแป้งคลุกน้ำมัน ขนมแผ่นไร้เชื้อทาน้ำมันพร้อมกับเครื่องธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่คู่กัน
นรธ 3.3 จงอาบน้ำ ทาน้ำมันสวมเครื่องแต่งกายแล้วลงไปที่ลานนวดข้าว แต่อย่าให้ท่านเห็นตัวจนกว่าท่านจะรับประทานและดื่มเสร็จแล้ว
โยบ 41.31 มันทำให้น้ำลึกเดือดเหมือนหม้อ มันทำให้ทะเลเหมือนหม้อน้ำมันทา
ยรม 22.14 ผู้กล่าวว่า ‘เราจะสร้างวังใหญ่อยู่เอง กับมีห้องชั้นบนกว้างขวาง และเจาะหน้าต่างให้ห้องนั้น และบุฝาผนังด้วยไม้สนสีดาร์และทาด้วยสีแดงเข้ม’
อสค 23.40 ยิ่งกว่านั้นอีก เธอยังได้ให้ไปหาผู้ชายมาจากเมืองไกล คือเธอใช้ผู้สื่อสารไปหา และดูเถิด เขาก็มา เธอก็ชำระตัวของเธอ เธอทาตาของเธอ และแต่งกายของเธอด้วยเครื่องประดับ เพื่อคนเหล่านั้น
มธ 6.17 ฝ่ายท่านเมื่อถืออดอาหาร จงชโลมทาศีรษะและล้างหน้า
ยน 9.6 เมื่อตรัสดังนั้นแล้ว พระองค์ก็ทรงบ้วนน้ำลายลงที่ดิน แล้วทรงเอาน้ำลายนั้นทำเป็นโคลนทาที่ตาของคนตาบอดนั้น
ยน 9.11 เขาตอบว่า “ชายคนหนึ่งชื่อเยซู ได้ทำโคลนทาตาของข้าพเจ้า และบอกข้าพเจ้าว่า ‘จงไปที่สระสิโลอัมแล้วล้างออกเสีย’ ข้าพเจ้าก็ได้ไปล้างตาจึงมองเห็นได้”
ยน 9.14 วันที่พระเยซูทรงทำโคลนทาตาชายคนนั้นให้หายบอดเป็นวันสะบาโต
ยน 9.15 พวกฟาริสีก็ได้ถามเขาอีกว่า ทำอย่างไรตาเขาจึงมองเห็น เขาบอกคนเหล่านั้นว่า “เขาเอาโคลนทาตาของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ล้างออกแล้วจึงมองเห็น”
วว 3.18 เราเตือนสติเจ้าให้ซื้อทองคำที่หลอมให้บริสุทธิ์ในไฟแล้วจากเรา เพื่อเจ้าจะได้เป็นคนมั่งมี และเสื้อผ้าขาวเพื่อจะนุ่งห่มได้ และเพื่อความละอายแห่งกายเปลือยเปล่าของเจ้าจะไม่ได้ปรากฏ และเอายาทาตาของเจ้าเพื่อเจ้าจะแลเห็นได้

ท่า ( 18 )
ปฐก 49.13 เศบูลุนจะอาศัยอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล เขาจะเป็นท่าจอดเรือ เขตแดนของเขาจะต่อกันไปถึงเมืองไซดอน
ยชว 2.7 เขาทั้งหลายก็ไล่ตามคนทั้งสองไปทางแม่น้ำจอร์แดนจนถึงท่าข้าม พอคนที่ไล่ตามนั้นออกไปแล้วเขาก็ปิดประตูเมือง
วนฉ 3.28 ท่านจึงสั่งเขาว่า “จงตามเรามาเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ทรงมอบศัตรูของท่าน คือชนโมอับไว้ในมือของท่านแล้ว” เขาทั้งหลายจึงลงตามท่านไป และยึดท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดนสกัดคนโมอับไว้ไม่ยอมให้ใครข้ามไปได้สักคนเดียว
วนฉ 5.17 กิเลอาดอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้น ส่วนดานอาศัยอยู่กับเรือกำปั่นทำไมเล่า อาเชอร์นั่งเฉยอยู่ที่ฝั่งทะเลตั้งบ้านเรือนอยู่ตามท่าจอดเรือของเขา
วนฉ 12.5 ชาวกิเลอาดก็เข้ายึดท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดนไว้ไม่ให้คนเอฟราอิมข้าม เมื่อคนเอฟราอิมที่หลบหนีคนใดมาบอกว่า “ขอให้ข้ามไปทีเถิด” คนกิเลอาดจะถามเขาว่า “เจ้าเป็นคนเอฟราอิมหรือ” เมื่อเขาตอบว่า “เปล่า”
วนฉ 12.6 เขาจะบอกว่า “จงว่าคำว่าชิบโบเลท” คนนั้นจะว่า “สิบโบเลท” เพราะคนเอฟราอิมออกเสียงคำนี้ไม่ชัด เขาจึงจับคนนั้นและฆ่าเสียที่ท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดน คราวนั้นมีคนเอฟราอิมตายสี่หมื่นสองพันคน
2ซมอ 19.18 เขาทั้งหลายได้ข้ามท่าข้ามไปรับราชวงศ์ของกษัตริย์ และคอยปฏิบัติให้ชอบพระทัย ชิเมอี บุตรชายเก-รา ได้กราบลงต่อพระพักตร์กษัตริย์ขณะที่พระองค์เสด็จข้ามแม่น้ำจอร์แดน
สดด 107.30 แล้วเขาก็ยินดีเพราะเขามีความเงียบ และพระองค์ทรงนำเขามายังท่าที่เขาปรารถนา
สภษ 30.29 มีสามสิ่งที่สง่างามมากในท่าเดิน เออ มีสี่สิ่งที่ย่างเท้าของมันผ่าเผย
อสย 2.11 และท่าอันผยองของมนุษย์จะตกต่ำลง และความจองหองของคนจะถูกปราบลง พระเยโฮวาห์องค์เดียวจะเป็นผู้เทิดทูนในวันนั้น
อสย 16.2 เหมือนนกที่กำลังบินหนีอย่างลูกนกที่พลัดรัง ธิดาของโมอับจะเป็นอย่างนั้นตรงท่าลุยข้ามแม่น้ำอารโนน
อสย 23.1 ภาระเกี่ยวกับเมืองไทระ บรรดากำปั่นแห่งทารชิชเอ๋ย จงคร่ำครวญ เพราะว่าเมืองนั้นถูกทำลายร้างเสียแล้ว ไม่มีเรือนหรือท่าจอดเรือ เผยให้เขาทั้งหลายประจักษ์ ณ แผ่นดินคิทธิม
ยรม 51.32 ท่าลุยข้ามก็ถูกยึดแล้ว ที่เป็นบึงเป็นหนองก็ถูกไฟไหม้และบรรดาทหารก็ระส่ำระสาย
พคค 2.4 พระองค์ทรงโก่งธนูของพระองค์อย่างศัตรู ทรงยกพระหัตถ์เบื้องขวาทีท่าปัจจามิตร และได้ทรงประหารบรรดาคนที่ตาของเราจะอวดได้นั้นเสียในกระโจมของธิดาแห่งศิโยน พระองค์ได้ทรงระบายพระพิโรธของพระองค์ออกมาดุจเพลิง
กจ 21.3 ครั้นแลเห็นเกาะไซปรัสแล้ว เราก็ผ่านเกาะนั้นไปข้างขวา แล่นไปยังแคว้นซีเรีย จอดเรือที่ท่าเมืองไทระ เพราะจะเอาของบรรทุกขึ้นท่าที่นั่น
กจ 27.8 เมื่อเรือแล่นเลียบฝั่งเกาะนั้นอย่างยากเย็น เราจึงมายังตำบลหนึ่งชื่อว่า ท่างาม เมืองลาเซียอยู่ใกล้ที่นั่น
กจ 27.12 และเพราะว่าท่างามนั้นไม่เหมาะพอที่จะจอดในฤดูหนาว คนส่วนมากจึงตกลงให้ออกทะเลไปจากที่นั่น เพื่อถ้าเป็นได้จะได้ไปให้ถึงเมืองฟีนิกส์ แล้วจะจอดอยู่ที่นั่นตลอดฤดูหนาว เมืองฟีนิกส์นั้นเป็นท่าเรือแห่งเกาะครีต หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือกับเฉียงใต้

ท้า ( 3 )
วนฉ 9.29 ถ้าคนเมืองนี้อยู่ใต้ปกครองเรานะ เราจะถอดอาบีเมเลคเสีย” เขาจึงท้าอาบีเมเลคว่า “จงเพิ่มกองทัพของท่านขึ้นแล้วออกมาเถิด”
1ซมอ 17.10 และคนฟีลิสเตียคนนั้นกล่าวว่า “วันนี้ข้าขอท้ากองทัพอิสราเอล จงส่งคนมาสู้กันเถิด”
1ซมอ 17.23 เมื่อเขากำลังพูดกันอยู่ ดูเถิด คนฟีลิสเตียชาวเมืองกัท ยอดทหารที่ชื่อโกลิอัทออกมาจากแนวรบฟีลิสเตีย กล่าวท้าอย่างแต่ก่อนและดาวิดก็ได้ยิน

ทาก ( 1 )
สดด 58.8 ขอให้เขาเหมือนทากที่ละลายเป็นเมือกไป เหมือนทารกแท้งที่ไม่เคยเห็นดวงอาทิตย์

ทาง ( 1084 )
ปฐก 2.7; ปฐก 2.8; ปฐก 2.14; ปฐก 3.24; ปฐก 4.16; ปฐก 7.22; ปฐก 10.19; ปฐก 10.30; ปฐก 12.8; ปฐก 12.9; ปฐก 12.19; ปฐก 13.1; ปฐก 13.9; ปฐก 13.10; ปฐก 13.14; ปฐก 13.17; ปฐก 14.15; ปฐก 16.7; ปฐก 18.16; ปฐก 18.22; ปฐก 19.6; ปฐก 19.28; ปฐก 20.3; ปฐก 21.12; ปฐก 24.27; ปฐก 24.40; ปฐก 24.42; ปฐก 24.48; ปฐก 24.49; ปฐก 24.56; ปฐก 25.6; ปฐก 25.18; ปฐก 28.14; ปฐก 28.20; ปฐก 33.16; ปฐก 35.3; ปฐก 42.25; ปฐก 45.21; ปฐก 45.23; ปฐก 45.24; ปฐก 48.7; ปฐก 49.17; อพย 4.24; อพย 5.20; อพย 10.10; อพย 13.17; อพย 13.18; อพย 14.22; อพย 14.29; อพย 16.10; อพย 18.8; อพย 18.20; อพย 23.20; อพย 26.35; อพย 32.8; อพย 32.22; อพย 33.3; อพย 40.22; อพย 40.24; อพย 40.38; ลนต 8.36; ลนต 10.11; กดว 2.3; กดว 2.10; กดว 2.18; กดว 2.25; กดว 3.29; กดว 4.49; กดว 5.8; กดว 9.10; กดว 11.20; กดว 12.2; กดว 12.6; กดว 14.25; กดว 15.23; กดว 16.40; กดว 20.17; กดว 21.1; กดว 21.4; กดว 21.11; กดว 21.33; กดว 22.22; กดว 22.23; กดว 22.24; กดว 22.26; กดว 24.25; กดว 27.23; กดว 33.40; กดว 34.3; กดว 34.11; กดว 34.15; กดว 35.14; กดว 36.13; พบญ 1.2; พบญ 1.7; พบญ 1.22; พบญ 1.31; พบญ 1.33; พบญ 1.40; พบญ 2.1; พบญ 2.7; พบญ 2.8; พบญ 2.27; พบญ 3.1; พบญ 4.41; พบญ 4.47; พบญ 5.32; พบญ 6.7; พบญ 8.2; พบญ 9.12; พบญ 11.19; พบญ 11.28; พบญ 11.30; พบญ 17.11; พบญ 17.16; พบญ 17.20; พบญ 19.3; พบญ 22.4; พบญ 22.6; พบญ 23.4; พบญ 24.9; พบญ 25.17; พบญ 25.18; พบญ 27.18; พบญ 28.7; พบญ 28.13; พบญ 28.14; พบญ 28.25; พบญ 28.49; พบญ 28.68; พบญ 31.29; พบญ 33.26; ยชว 1.4; ยชว 1.7; ยชว 1.15; ยชว 2.5; ยชว 2.7; ยชว 2.15; ยชว 2.22; ยชว 3.4; ยชว 5.4; ยชว 5.5; ยชว 5.7; ยชว 7.5; ยชว 8.9; ยชว 8.12; ยชว 8.15; ยชว 8.20; ยชว 9.10; ยชว 9.12; ยชว 10.10; ยชว 10.11; ยชว 11.2; ยชว 11.3; ยชว 12.1; ยชว 12.3; ยชว 12.7; ยชว 13.5; ยชว 13.8; ยชว 14.2; ยชว 14.3; ยชว 15.2; ยชว 15.3; ยชว 15.7; ยชว 15.8; ยชว 15.10; ยชว 15.11; ยชว 15.21; ยชว 16.3; ยชว 16.6; ยชว 16.8; ยชว 17.7; ยชว 17.9; ยชว 17.10; ยชว 18.5; ยชว 18.7; ยชว 18.12; ยชว 18.13; ยชว 18.14; ยชว 18.16; ยชว 18.17; ยชว 18.18; ยชว 18.19; ยชว 19.11; ยชว 19.12; ยชว 19.14; ยชว 19.26; ยชว 19.27; ยชว 19.34; ยชว 20.2; ยชว 20.8; ยชว 21.2; ยชว 21.8; ยชว 22.9; ยชว 23.4; ยชว 23.6; ยชว 23.14; ยชว 24.17; วนฉ 2.17; วนฉ 2.19; วนฉ 4.9; วนฉ 5.6; วนฉ 7.22; วนฉ 8.11; วนฉ 9.25; วนฉ 9.37; วนฉ 11.16; วนฉ 11.18; วนฉ 18.5; วนฉ 20.42; วนฉ 20.43; วนฉ 21.19; นรธ 1.7; นรธ 1.12; 1ซมอ 1.18; 1ซมอ 6.9; 1ซมอ 6.12; 1ซมอ 8.3; 1ซมอ 8.5; 1ซมอ 9.6; 1ซมอ 9.26; 1ซมอ 12.23; 1ซมอ 13.23; 1ซมอ 14.4; 1ซมอ 14.47; 1ซมอ 15.2; 1ซมอ 17.8; 1ซมอ 17.52; 1ซมอ 19.12; 1ซมอ 20.21; 1ซมอ 24.7; 1ซมอ 25.20; 1ซมอ 26.25; 1ซมอ 28.17; 1ซมอ 28.22; 1ซมอ 30.1; 1ซมอ 30.2; 1ซมอ 30.27; 2ซมอ 2.19; 2ซมอ 2.21; 2ซมอ 2.24; 2ซมอ 4.7; 2ซมอ 5.8; 2ซมอ 12.23; 2ซมอ 13.30; 2ซมอ 13.34; 2ซมอ 14.19; 2ซมอ 15.23; 2ซมอ 15.30; 2ซมอ 16.13; 2ซมอ 18.23; 2ซมอ 22.33; 2ซมอ 24.5; 1พกษ 1.49; 1พกษ 2.2; 1พกษ 3.14; 1พกษ 6.8; 1พกษ 6.31; 1พกษ 7.39; 1พกษ 7.49; 1พกษ 8.36; 1พกษ 8.44; 1พกษ 8.53; 1พกษ 8.56; 1พกษ 8.58; 1พกษ 10.29; 1พกษ 11.29; 1พกษ 11.33; 1พกษ 11.38; 1พกษ 13.9; 1พกษ 13.10; 1พกษ 13.12; 1พกษ 13.17; 1พกษ 13.26; 1พกษ 13.33; 1พกษ 15.26; 1พกษ 17.16; 1พกษ 18.6; 1พกษ 18.7; 1พกษ 18.43; 1พกษ 19.15; 1พกษ 22.43; 2พกษ 2.23; 2พกษ 3.8; 2พกษ 3.20; 2พกษ 3.26; 2พกษ 4.8; 2พกษ 6.9; 2พกษ 6.19; 2พกษ 7.15; 2พกษ 9.27; 2พกษ 9.30; 2พกษ 9.36; 2พกษ 10.12; 2พกษ 11.16; 2พกษ 11.19; 2พกษ 12.20; 2พกษ 13.23; 2พกษ 16.3; 2พกษ 16.14; 2พกษ 17.13; 2พกษ 18.17; 2พกษ 19.28; 2พกษ 19.33; 2พกษ 21.21; 2พกษ 22.2; 2พกษ 23.8; 2พกษ 23.13; 2พกษ 25.4; 1พศด 5.9; 1พศด 9.18; 1พศด 12.15; 1พศด 26.30; 2พศด 1.17; 2พศด 2.16; 2พศด 3.13; 2พศด 4.10; 2พศด 6.27; 2พศด 6.34; 2พศด 7.14; 2พศด 17.3; 2พศด 20.16; 2พศด 20.32; 2พศด 22.3; 2พศด 23.20; 2พศด 27.6; 2พศด 28.2; 2พศด 29.25; 2พศด 32.30; 2พศด 33.8; 2พศด 34.2; 2พศด 34.14; 2พศด 35.6; 2พศด 36.22; อสร 1.1; อสร 4.10; อสร 4.17; อสร 8.22; อสร 8.31; นหม 2.13; นหม 2.15; นหม 3.15; นหม 3.19; นหม 3.26; นหม 8.3; นหม 8.14; นหม 9.12; นหม 9.14; นหม 9.19; นหม 9.30; นหม 10.29; นหม 12.31; นหม 12.37; นหม 12.38; นหม 12.39; อสธ 8.10; โยบ 3.23; โยบ 6.18; โยบ 8.13; โยบ 8.19; โยบ 13.15; โยบ 13.27; โยบ 16.22; โยบ 17.9; โยบ 18.10; โยบ 19.8; โยบ 21.14; โยบ 22.3; โยบ 22.15; โยบ 22.28; โยบ 23.10; โยบ 24.13; โยบ 24.24; โยบ 28.7; โยบ 28.23; โยบ 28.26; โยบ 29.25; โยบ 30.12; โยบ 31.4; โยบ 31.7; โยบ 33.11; โยบ 34.21; โยบ 38.19; โยบ 38.20; โยบ 38.24; โยบ 38.25; โยบ 39.26; โยบ 41.20; โยบ 41.32; สดด 1.1; สดด 1.6; สดด 2.12; สดด 3.2; สดด 4.3; สดด 5.8; สดด 12.1; สดด 17.4; สดด 18.32; สดด 23.3; สดด 25.12; สดด 25.16; สดด 32.6; สดด 32.8; สดด 35.6; สดด 36.4; สดด 37.5; สดด 37.7; สดด 37.23; สดด 37.34; สดด 39.1; สดด 50.23; สดด 58.3; สดด 65.5; สดด 68.21; สดด 80.12; สดด 81.13; สดด 84.5; สดด 91.11; สดด 95.10; สดด 101.6; สดด 102.23; สดด 107.4; สดด 107.7; สดด 110.7; สดด 118.20; สดด 119.1; สดด 119.5; สดด 119.9; สดด 119.14; สดด 119.15; สดด 119.26; สดด 119.27; สดด 119.29; สดด 119.30; สดด 119.32; สดด 119.33; สดด 119.36; สดด 119.59; สดด 119.128; สดด 119.168; สดด 125.5; สดด 126.4; สดด 136.10; สดด 139.3; สดด 139.24; สดด 140.5; สดด 142.3; สดด 142.4; สดด 143.8; สดด 145.17; สดด 146.9; สภษ 1.15; สภษ 1.19; สภษ 1.31; สภษ 2.8; สภษ 2.12; สภษ 2.13; สภษ 2.15; สภษ 2.19; สภษ 2.20; สภษ 3.6; สภษ 3.17; สภษ 3.23; สภษ 3.31; สภษ 4.11; สภษ 4.14; สภษ 4.19; สภษ 4.26; สภษ 5.6; สภษ 5.8; สภษ 5.21; สภษ 6.6; สภษ 6.23; สภษ 7.19; สภษ 7.25; สภษ 7.27; สภษ 8.2; สภษ 8.13; สภษ 8.20; สภษ 8.32; สภษ 9.6; สภษ 9.15; สภษ 10.9; สภษ 11.5; สภษ 11.20; สภษ 12.15; สภษ 12.26; สภษ 12.28; สภษ 13.6; สภษ 14.2; สภษ 14.8; สภษ 14.12; สภษ 14.14; สภษ 14.15; สภษ 14.23; สภษ 15.9; สภษ 15.10; สภษ 15.19; สภษ 15.24; สภษ 16.2; สภษ 16.7; สภษ 16.9; สภษ 16.17; สภษ 16.25; สภษ 16.29; สภษ 16.31; สภษ 17.8; สภษ 17.23; สภษ 18.16; สภษ 20.24; สภษ 21.2; สภษ 21.8; สภษ 21.16; สภษ 21.29; สภษ 22.5; สภษ 22.6; สภษ 22.25; สภษ 23.19; สภษ 23.26; สภษ 28.6; สภษ 28.10; สภษ 28.18; สภษ 29.27; สภษ 30.20; สภษ 31.3; ปญจ 1.6; ปญจ 10.3; ปญจ 10.15; ปญจ 11.5; ปญจ 11.9; พซม 2.9; พซม 5.4; อสย 7.18; อสย 8.11; อสย 9.12; อสย 9.20; อสย 15.5; อสย 16.1; อสย 18.2; อสย 30.11; อสย 30.21; อสย 35.8; อสย 35.9; อสย 36.2; อสย 37.29; อสย 37.34; อสย 40.4; อสย 40.14; อสย 40.27; อสย 41.3; อสย 42.16; อสย 42.24; อสย 43.16; อสย 43.19; อสย 45.13; อสย 47.15; อสย 48.15; อสย 48.17; อสย 48.21; อสย 49.6; อสย 49.9; อสย 53.6; อสย 54.3; อสย 55.7; อสย 55.8; อสย 55.9; อสย 56.11; อสย 57.14; อสย 58.2; อสย 58.13; อสย 59.8; อสย 62.10; อสย 63.12; อสย 65.2; อสย 66.3; ยรม 1.13; ยรม 2.17; ยรม 2.33; ยรม 6.16; ยรม 8.6; ยรม 9.26; ยรม 10.14; ยรม 10.23; ยรม 12.1; ยรม 12.16; ยรม 17.20; ยรม 17.21; ยรม 17.24; ยรม 17.25; ยรม 17.27; ยรม 18.11; ยรม 18.15; ยรม 18.16; ยรม 20.2; ยรม 21.8; ยรม 22.4; ยรม 23.12; ยรม 23.22; ยรม 25.5; ยรม 25.35; ยรม 26.3; ยรม 31.9; ยรม 31.21; ยรม 32.39; ยรม 35.15; ยรม 36.3; ยรม 36.7; ยรม 39.4; ยรม 39.11; ยรม 39.16; ยรม 42.3; ยรม 48.5; ยรม 48.19; ยรม 50.5; ยรม 51.17; ยรม 52.7; พคค 3.9; พคค 3.11; พคค 4.20; อสค 1.12; อสค 3.18; อสค 3.19; อสค 6.14; อสค 7.27; อสค 8.5; อสค 8.16; อสค 9.2; อสค 10.11; อสค 11.23; อสค 12.12; อสค 13.22; อสค 14.22; อสค 14.23; อสค 16.46; อสค 16.47; อสค 16.61; อสค 18.30; อสค 20.44; อสค 20.46; อสค 21.16; อสค 21.19; อสค 21.20; อสค 21.21; อสค 22.6; อสค 23.31; อสค 25.4; อสค 25.10; อสค 27.3; อสค 33.8; อสค 33.9; อสค 33.11; อสค 36.32; อสค 39.11; อสค 40.2; อสค 40.22; อสค 40.24; อสค 40.27; อสค 40.40; อสค 40.45; อสค 40.49; อสค 41.12; อสค 42.1; อสค 42.2; อสค 42.4; อสค 42.11; อสค 42.15; อสค 42.17; อสค 43.4; อสค 43.17; อสค 44.1; อสค 44.2; อสค 44.3; อสค 44.4; อสค 44.7; อสค 44.9; อสค 46.2; อสค 46.8; อสค 46.9; อสค 46.12; อสค 46.19; อสค 47.1; อสค 47.2; อสค 47.8; อสค 47.15; อสค 47.17; อสค 47.18; อสค 47.19; อสค 47.20; อสค 48.1; อสค 48.10; อสค 48.21; อสค 48.28; อสค 48.30; อสค 48.31; อสค 48.32; อสค 48.33; อสค 48.34; ดนล 3.29; ดนล 5.23; ดนล 6.14; ดนล 8.8; ดนล 11.4; ฮชย 1.2; ฮชย 2.6; ฮชย 6.9; ฮชย 9.8; ฮชย 10.13; ฮชย 11.7; ฮชย 12.10; ฮชย 13.7; ฮชย 14.9; ยอล 2.7; ยอล 2.8; ยอล 2.9; ยอล 2.20; อบด 1.11; ยนา 1.8; ยนา 4.5; มคา 1.11; มคา 2.13; นฮม 2.1; ศฟย 2.13; ฮกก 1.1; ฮกก 1.3; ฮกก 2.1; ฮกก 2.10; ศคย 1.4; ศคย 1.6; ศคย 7.12; ศคย 12.6; มลค 2.8; มลค 2.15; มธ 2.12; มธ 4.15; มธ 7.13; มธ 7.14; มธ 8.19; มธ 8.28; มธ 10.5; มธ 10.10; มธ 10.20; มธ 11.10; มธ 12.49; มธ 15.32; มธ 21.32; มธ 22.16; มธ 23.15; มก 6.8; มก 7.31; มก 8.3; มก 8.27; มก 9.33; มก 9.34; มก 10.1; มก 10.17; มก 11.8; มก 12.14; มก 13.34; มก 14.70; มก 15.21; ลก 1.79; ลก 3.5; ลก 9.3; ลก 9.57; ลก 10.4; ลก 10.23; ลก 10.31; ลก 12.58; ลก 13.24; ลก 14.23; ลก 19.4; ลก 20.21; ลก 23.28; ลก 24.32; ลก 24.35; ยน 1.17; ยน 1.29; ยน 4.6; ยน 10.1; ยน 10.2; ยน 10.9; ยน 12.35; ยน 14.4; ยน 14.5; ยน 14.6; ยน 14.13; ยน 21.6; กจ 2.28; กจ 4.2; กจ 8.25; กจ 8.26; กจ 9.2; กจ 9.17; กจ 9.27; กจ 10.35; กจ 13.10; กจ 16.17; กจ 17.14; กจ 18.9; กจ 18.13; กจ 18.24; กจ 18.25; กจ 18.26; กจ 19.9; กจ 19.23; กจ 19.26; กจ 20.3; กจ 20.13; กจ 21.7; กจ 22.4; กจ 24.14; กจ 24.22; กจ 24.25; กจ 25.3; กจ 27.4; กจ 27.7; กจ 27.12; กจ 27.16; รม 1.5; รม 1.8; รม 1.24; รม 3.12; รม 3.17; รม 4.2; รม 5.1; รม 5.2; รม 5.5; รม 5.11; รม 5.21; รม 7.4; รม 7.25; รม 9.7; รม 11.6; รม 11.33; รม 14.15; รม 15.18; รม 15.24; 1คร 1.10; 1คร 2.10; 1คร 7.14; 1คร 10.13; 1คร 12.31; 1คร 16.5; 1คร 16.6; 2คร 5.18; 2คร 5.20; 2คร 5.21; 2คร 11.33; 2คร 13.3; กท 4.7; อฟ 3.10; ฟป 2.3; ฟป 3.19; 1ธส 4.4; 1ธส 5.15; 2ธส 2.2; 2ธส 2.14; 2ธส 3.16; 1ทธ 1.4; 1ทธ 1.6; 1ทธ 2.2; 1ทธ 3.16; 1ทธ 4.7; 1ทธ 4.8; 1ทธ 4.12; 1ทธ 6.3; 1ทธ 6.5; 1ทธ 6.6; 1ทธ 6.11; 2ทธ 3.5; 2ทธ 3.12; ทต 1.1; ทต 2.12; ทต 3.13; ฟม 1.6; ฮบ 1.1; ฮบ 1.2; ฮบ 3.10; ฮบ 7.9; ฮบ 7.11; ฮบ 7.25; ฮบ 9.8; ฮบ 9.11; ฮบ 10.20; ฮบ 11.8; ฮบ 11.18; ฮบ 12.13; ฮบ 13.15; ยก 1.8; ยก 1.11; ยก 2.25; ยก 3.2; ยก 3.4; ยก 5.20; 1ปต 2.5; 1ปต 5.12; 2ปต 1.3; 2ปต 2.2; 2ปต 2.9; 2ปต 2.15; 2ปต 2.21; 1ยน 2.6; 1ยน 2.11; ยด 1.11; วว 1.12; วว 18.17; วว 21.13; วว 22.14

ทางข้าม ( 5 )
ยชว 15.7 และพรมแดนยื่นไปถึงเดบีร์จากหุบเขาอาโคร์ ตรงไปทางทิศเหนือเลี้ยวไปหาเมืองกิลกาล ซึ่งอยู่ตรงข้ามทางข้ามเขาที่ชื่ออาดุมมิม ซึ่งอยู่ทางด้านใต้ของแม่น้ำ และพรมแดนก็ผ่านไปถึงน้ำพุเอนเชเมช ไปสิ้นสุดลงที่เอนโรเกล
ยชว 18.17 แล้วโค้งไปทางทิศเหนือตรงไปถึงเอนเชเมช จากที่นั่นก็ตรงไปยังเกลีโลท ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับทางข้ามเขาชื่ออดุมมิม แล้วลงไปยังก้อนหินโบฮันบุตรชายของรูเบน
วนฉ 1.36 อาณาเขตของคนอาโมไรต์ตั้งต้นแต่ทางข้ามเขาอัครับบิมตั้งแต่ศิลาเรื่อยขึ้นไป
1ซมอ 14.4 ตามทางข้ามเขาที่โยนาธานหาช่องที่จะข้ามไปยังค่ายของฟีลิสเตียนั้น มียอดหินแหลมอยู่ฟากทางข้างนี้ และมียอดหินแหลมอยู่ฟากทางข้างโน้น ยอดหนึ่งมีชื่อว่าโบเซส อีกยอดหนึ่งชื่อเสเนห์
2พกษ 9.27 เมื่ออาหัสยาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์เห็นดังนั้น พระองค์ทรงหนีไปทางบ้านในสวน และเยฮูก็ติดตามพระองค์ไปตรัสว่า “จงยิงท่านในรถรบด้วย” และเขาทั้งหลายได้ยิงพระองค์ตรงทางข้ามเขาตำบลกูรซึ่งอยู่ใกล้อิบเลอัม และพระองค์ทรงหนีไปถึงเมืองเมกิดโด และสิ้นพระชนม์ที่นั่น

ทางเข้า ( 77 )
ปฐก 3.24 ดังนั้นพระองค์ทรงไล่มนุษย์ออกไป ทรงตั้งพวกเครูบไว้ทางทิศตะวันออกของสวนเอเดน และตั้งดาบเพลิงซึ่งหมุนได้รอบทิศทาง เพื่อป้องกันทางเข้าไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิต
กดว 4.26 และม่านบังลาน และม่านทางเข้าประตูลานซึ่งอยู่รอบพลับพลาและแท่นบูชา และเชือกโยง และเครื่องใช้สอยทั้งสิ้น เขาจะต้องกระทำงานที่ควรกระทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้
กดว 13.21 คนเหล่านั้นจึงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน ตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารศิน จนถึงเรโหบ ที่ทางเข้าเมืองฮามัท
กดว 34.8 จากภูเขาโฮร์เจ้าจงทำเครื่องหมายเรื่อยไปจนถึงทางเข้าเมืองฮามัท และปลายสุดของอาณาเขตด้านนี้คือเศดัด
ยชว 8.29 และท่านแขวนกษัตริย์เมืองอัยไว้ที่ต้นไม้จนถึงเวลาเย็น เมื่อดวงอาทิตย์ตกโยชูวาจึงบัญชาและเขาก็ปลดศพลงจากต้นไม้นำไปทิ้งไว้ที่ทางเข้าประตูเมือง แล้วเอาหินถมทับไว้เป็นกองใหญ่ซึ่งยังอยู่จนทุกวันนี้
ยชว 13.5 และแผ่นดินของชาวเกบาลและเลบานอนทั้งหมด ไปทางที่ดวงอาทิตย์ขึ้น จากบาอัลกาดที่อยู่เชิงภูเขาเฮอร์โมน ถึงทางเข้าเมืองฮามัท
ยชว 20.4 ให้ผู้นั้นหนีไปยังเมืองเหล่านี้เมืองใดเมืองหนึ่ง และยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูเมืองนั้น และอธิบายเรื่องของตนให้แก่พวกผู้ใหญ่ในเมืองนั้นให้ทราบ แล้วเขาทั้งหลายจะนำผู้นั้นเข้าไปในเมือง กำหนดที่ให้อยู่แล้วผู้นั้นจะอยู่ที่นั่นในหมู่พวกเขาทั้งหลาย
วนฉ 1.24 และผู้สอดแนมเห็นชายคนหนึ่งเดินออกมาจากเมือง จึงพูดกับเขาว่า “ขอชี้ทางเข้าเมืองนี้ให้แก่เรา และเราจะปรานีเจ้า”
วนฉ 1.25 ชายคนนั้นก็ชี้ทางเข้าเมืองให้และเขาประหารเมืองนั้น ทำลายเสียด้วยคมดาบ แต่เขาปล่อยให้ชายคนนั้นและครอบครัวทั้งสิ้นของเขารอดไป
วนฉ 3.3 คือเจ้านายทั้งห้าของคนฟีลิสเตีย คนคานาอันทั้งหมด ชาวไซดอน และคนฮีไวต์ผู้อาศัยอยู่บนภูเขาเลบานอน ตั้งแต่ภูเขาบาอัลเฮอร์โมนจนถึงทางเข้าเมืองฮามัท
วนฉ 9.35 กาอัลบุตรชายเอเบดก็ออกไปยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูเมือง อาบีเมเลคก็ลุกขึ้นพร้อมกับกองทัพที่อยู่กับท่าน ออกมาจากที่ซุ่มซ่อน
วนฉ 9.40 อาบีเมเลคก็ขับไล่กาอัลหนีไป มีคนถูกบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก จนถึงทางเข้าประตูเมือง
วนฉ 9.44 ส่วนอาบีเมเลคกับทหารที่อยู่ด้วยก็รุกไปยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูเมือง ฝ่ายทหารอีกสองกองก็รุกเข้าโจมตีคนทั้งหมดที่ในทุ่งนาประหารเสีย
วนฉ 18.16 ฝ่ายคนดานทั้งหกร้อยคนถืออาวุธทำสงคราม ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูรั้ว
วนฉ 18.17 ชายทั้งห้าคนที่ออกไปสอดแนมดูบ้านเมืองก็เดินเข้าไปนำเอารูปแกะสลัก รูปเอโฟด รูปพระ และรูปหล่อไป ฝ่ายปุโรหิตก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูรั้วกับทหารถืออาวุธทำสงครามหกร้อยคนนั้น
1ซมอ 2.22 ฝ่ายเอลีชรามากแล้ว และท่านได้ยินถึงเรื่องราวทั้งสิ้นที่บุตรชายทั้งสองของท่านกระทำแก่คนอิสราเอล เช่นว่าเขาเข้าหาหญิงที่ปรนนิบัติอยู่ที่ทางเข้าพลับพลาแห่งชุมนุมด้วย
2ซมอ 10.8 ฝ่ายคนอัมโมนก็ยกออกมาและจัดทัพไว้ที่ทางเข้าประตูเมือง ฝ่ายคนซีเรียชาวเมืองโศบาห์และชาวเมืองเรโหบ กับคนเมืองอิชโทบ และเมืองมาอาคาห์อยู่ที่ชนบทกลางแจ้งต่างหาก
2ซมอ 11.23 ผู้สื่อสารนั้นกราบทูลดาวิดว่า “ข้าศึกได้เปรียบต่อเรามาก และได้ออกมาสู้รบกับฝ่ายเราที่กลางทุ่ง แต่เราได้ขับไล่เขาเข้าไปถึงทางเข้าประตูเมือง
1พกษ 6.8 ทางเข้าห้องชั้นล่างอยู่ทางด้านขวาของตัวพระนิเวศ และคนขึ้นไปยังห้องชั้นกลางทางบันไดเวียน และขึ้นจากห้องชั้นกลางไปห้องชั้นที่สาม
1พกษ 6.33 พระองค์ทรงสร้างวงกบประตูทางเข้าห้องโถงด้วยไม้มะกอกเทศ เป็นหนึ่งในสี่ของขนาดของผนัง
1พกษ 8.65 ซาโลมอนจึงทรงฉลองเทศกาลในเวลานั้น พร้อมกับอิสราเอลทั้งปวง เป็นชุมนุมมโหฬาร มีคนมาตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงแม่น้ำแห่งอียิปต์ ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เป็นเจ็ดวันและเจ็ดวันคือสิบสี่วัน
1พกษ 18.46 และพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่บนเอลียาห์ และท่านก็คาดเอวของท่านไว้ และวิ่งขึ้นหน้าอาหับไปถึงทางเข้าเมืองยิสเรเอล
1พกษ 22.10 ฝ่ายกษัตริย์แห่งอิสราเอลและเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ต่างประทับบนพระที่นั่ง ทรงฉลองพระองค์ ณ ช่องว่างตรงทางเข้าประตูเมืองสะมาเรีย และผู้พยากรณ์ทั้งปวงก็พยากรณ์ถวายอยู่
2พกษ 7.3 มีคนโรคเรื้อนสี่คนอยู่ที่ทางเข้าประตูเมือง เขาพูดกันว่า “เราจะนั่งที่นี่จนตายทำไมเล่า
2พกษ 10.8 เมื่อผู้สื่อสารมาทูลพระองค์ว่า “เขานำศีรษะโอรสของกษัตริย์มาแล้วพระเจ้าข้า” พระองค์ตรัสว่า “จงกองไว้เป็นสองกองตรงทางเข้าประตูเมืองจนถึงรุ่งเช้า”
2พกษ 14.25 พระองค์ทรงตีเอาดินแดนอิสราเอลคืนมาตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทไกลไปจนถึงทะเลแห่งที่ราบ ตามพระวจนะของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ซึ่งพระองค์ตรัสโดยผู้รับใช้ของพระองค์คือโยนาห์ ผู้เป็นบุตรชายอามิททัย ผู้พยากรณ์ผู้มาจากกัธเฮเฟอร์
2พกษ 16.18 และศาลาวันสะบาโตซึ่งเขาได้สร้างไว้ในพระนิเวศ และทางเข้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ชั้นนอกสำหรับกษัตริย์นั้น พระองค์ทรงเปลี่ยนเสีย เพราะเห็นแก่กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
2พกษ 23.8 และพระองค์ทรงให้ปุโรหิตทั้งหมดออกจากหัวเมืองยูดาห์ และทรงกระทำให้ปูชนียสถานสูงเสียความศักดิ์สิทธิ์ คือที่ที่ปุโรหิตได้เผาเครื่องหอม ตั้งแต่เมืองเกบาถึงเบเออร์เชบา และพระองค์ทรงทำลายปูชนียสถานสูงของประตูเมือง ซึ่งอยู่ตรงทางเข้าประตูโยชูวาผู้ว่าราชการเมือง ซึ่งอยู่ทางซ้ายมือที่ประตูเมือง
2พกษ 23.11 และพระองค์ทรงกำจัดม้าซึ่งบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ถวายแก่ดวงอาทิตย์ ที่ตรงทางเข้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ข้างห้องนาธันเมเลคข้าราชสำนัก ซึ่งอยู่ในบริเวณ และพระองค์ทรงเผารถรบของดวงอาทิตย์เสียด้วยไฟ
1พศด 4.39 เขาทั้งหลายได้เดินทางไปถึงทางเข้าเมืองที่เกโดร์ ถึงข้างทิศตะวันออกของหุบเขา เพื่อหาทุ่งหญ้าให้ฝูงแพะแกะของเขา
1พศด 5.9 ท่านอาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกไกลออกไปถึงทางเข้าถิ่นทุรกันดาร ซึ่งอยู่ฟากข้างนี้ของแม่น้ำยูเฟรติสด้วย เพราะสัตว์เลี้ยงของเขาทวีมากขึ้นในแผ่นดินกิเลอาด
1พศด 9.19 ชัลลูมเป็นบุตรชายโคเร ผู้เป็นบุตรชายอาบียาสาฟ ผู้เป็นบุตรชายโคราห์ และญาติของเขาคือเรือนบรรพบุรุษของเขา คือคนโคราห์ เป็นผู้ดูแลการงานปรนนิบัติ เป็นผู้เฝ้าธรณีประตูของพลับพลา ดังบรรพบุรุษของเขา เป็นผู้ดูแลค่ายของพระเยโฮวาห์ เป็นผู้ดูแลทางเข้า
1พศด 9.21 เศคาริยาห์ บุตรชายเมเชเลมิยาห์ เป็นผู้เฝ้าทางเข้าประตูพลับพลาแห่งชุมนุม
1พศด 13.5 เพราะฉะนั้นดาวิดจึงประชุมอิสราเอลทั้งสิ้น ตั้งแต่ชิโหร์แห่งอียิปต์ ถึงทางเข้าเมืองฮามัท เพื่อจะเชิญหีบแห่งพระเจ้าจากคีริยาทเยอาริม
2พศด 4.22 ตะไกรตัดไส้ตะเกียง ชาม ช้อน และกระถางไฟ ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ส่วนทางเข้าของพระนิเวศคือ ประตูชั้นในของที่บริสุทธิ์ที่สุด และประตูพระวิหารคือประตูห้องโถงทำด้วยทองคำ
2พศด 7.8 ในครั้งนั้นซาโลมอนทรงถือเทศกาลอยู่เจ็ดวัน และอิสราเอลทั้งปวงอยู่กับพระองค์ด้วย เป็นชุมนุมชนใหญ่ยิ่งนัก ตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงแม่น้ำอียิปต์
2พศด 18.9 ฝ่ายกษัตริย์แห่งอิสราเอลและเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ ต่างประทับบนพระที่นั่ง ทรงฉลองพระองค์ ณ ที่ว่างตรงทางเข้าประตูเมืองสะมาเรีย และผู้พยากรณ์ทั้งปวงก็พยากรณ์ถวายอยู่
2พศด 23.13 และเมื่อพระนางทอดพระเนตร ดูเถิด มีกษัตริย์ประทับยืนอยู่ที่เสาของพระองค์ตรงที่ทางเข้า บรรดาผู้บังคับกองและพลแตรก็อยู่ข้างกษัตริย์ และประชาชนทั้งปวงแห่งแผ่นดินก็เปรมปรีดิ์และเป่าแตร บรรดานักร้องพร้อมกับเครื่องดนตรีของเขาก็นำการสรรเสริญ พระนางอาธาลิยาห์ก็ฉีกฉลองพระองค์ของพระนาง ทรงร้องว่า “กบฏ กบฏ”
2พศด 23.15 เขาจึงจับพระนาง แล้วพระนางก็เสด็จไปที่ทางเข้าประตูม้า ณ พระราชวังและเขาทั้งหลายก็ประหารพระนางเสียที่นั่น
2พศด 33.14 ภายหลังพระองค์ทรงสร้างกำแพงชั้นนอกให้นครดาวิดทางตะวันตกของกีโฮนในหุบเขาไปจนถึงทางเข้าประตูปลา แล้ววงรอบตำบลโอเฟล และก่อขึ้นให้สูงมาก และพระองค์ทรงตั้งผู้บังคับบัญชากองทัพให้อยู่ในหัวเมืองมีป้อมในยูดาห์ทั้งสิ้น
อสธ 5.1 อยู่มาในวันที่สามพระนางเอสเธอร์ทรงฉลองพระองค์ และประทับยืนที่ในลานชั้นในของพระราชสำนัก ตรงข้ามกับท้องพระโรงใหญ่ของกษัตริย์ กษัตริย์ประทับบนราชบัลลังก์ภายในพระราชวัง ตรงข้ามทางเข้าพระราชวัง
สภษ 1.21 เธอร้องออกมาที่ชุมนุมชนใหญ่สุด ที่ทางเข้าประตูเมือง เธอกล่าวถ้อยคำของเธออยู่ในเมืองว่า
สภษ 8.3 ข้างประตู หน้าเมือง ที่ทางเข้ามุข เธอก็ร้องเสียงดังว่า
ยรม 1.15 เพราะ ดูเถิด เราจะร้องเรียกครอบครัวทั้งปวงแห่งบรรดาราชอาณาจักรทิศเหนือ” พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ “เขาทั้งหลายจะมา และต่างก็จะวางบัลลังก์ของตนไว้ที่ตรงทางเข้าประตูกรุงเยรูซาเล็ม ตั้งสู้ล้อมรอบกำแพงทั้งหลาย และตั้งสู้หัวเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์
ยรม 19.2 ไปที่หุบเขาบุตรชายของฮินโนม ตรงทางเข้าประตูตะวันออก และป่าวร้องถ้อยคำที่เราบอกเจ้าไว้นั้น
ยรม 26.10 เมื่อบรรดาเจ้านายแห่งยูดาห์ได้ยินสิ่งเหล่านี้แล้ว ท่านก็ขึ้นมาจากพระราชวังถึงพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และมานั่งในทางเข้าประตูใหม่แห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
ยรม 36.10 แล้วบารุคจึงได้อ่านถ้อยคำของเยเรมีย์จากหนังสือม้วนให้ประชาชนทั้งสิ้นฟัง ในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ในห้องเฉลียงของเกมาริยาห์ บุตรชายชาฟาน ผู้เป็นเลขานุการ ซึ่งอยู่ในลานบนตรงทางเข้าของประตูใหม่แห่งพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
ยรม 38.14 กษัตริย์เศเดคียาห์ทรงใช้คนไปนำเยเรมีย์ผู้พยากรณ์มาที่ทางเข้าพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ช่องที่สาม กษัตริย์ตรัสกับเยเรมีย์ว่า “เราจะถามท่านสักข้อหนึ่ง ขออย่าปิดบังไว้จากเราเลย”
ยรม 43.9 “จงถือก้อนหินใหญ่ๆไว้ จงซ่อนไว้ที่ในปูนสอในเตาเผาอิฐ ซึ่งอยู่ที่ทางเข้าไปสู่พระราชวังของฟาโรห์ในนครทาปานเหสท่ามกลางสายตาของคนยูดาห์
อสค 8.3 ท่านยื่นส่วนที่มีสัณฐานเป็นมือนั้นออกมาจับผมของข้าพเจ้าปอยหนึ่ง และพระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้นระหว่างพิภพและสวรรค์ และนำข้าพเจ้ามาถึงเยรูซาเล็มในนิมิตของพระเจ้า มายังทางเข้าประตูด้านเหนือของลานชั้นใน ซึ่งเป็นที่ตั้งรูปของความหวงแหน ซึ่งกระทำให้บังเกิดความหวงแหน
อสค 8.5 แล้วพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย บัดนี้จงเงยหน้าขึ้นไปดูทางทิศเหนือ” ข้าพเจ้าจึงเงยหน้าขึ้นมองไปดูทางทิศเหนือ และดูเถิด ทางทิศเหนือของประตูแท่นบูชาในทางเข้า รูปความหวงแหนนี้อยู่ที่นั่น
อสค 8.14 แล้วพระองค์ทรงนำข้าพเจ้ามาถึงทางเข้าประตูพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ด้านเหนือ และดูเถิด ที่นั่นมีผู้หญิงหลายคนนั่งร้องไห้อาลัยเจ้าพ่อทัมมุส
อสค 10.19 เมื่อเหล่าเครูบออกไปก็กางปีกออกบินขึ้นไปจากพิภพท่ามกลางสายตาของข้าพเจ้า วงล้อก็ตามข้างไปด้วย และไปยืนอยู่ที่ทางเข้าประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ และสง่าราศีของพระเจ้าของอิสราเอลก็อยู่เหนือเครูบเหล่านั้น
อสค 11.1 พระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้น และนำข้าพเจ้ามายังประตูด้านตะวันออกของพระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์ซึ่งหันหน้าไปทิศตะวันออก ดูเถิด ที่ทางเข้าประตูมีผู้ชายอยู่ยี่สิบห้าคน และท่ามกลางนั้นข้าพเจ้าเห็นยาอาซันยาห์บุตรชายอัสซูร์ และเป-ลาทียาห์บุตรชายเบไนยาห์ เจ้านายแห่งประชาชน
อสค 40.11 แล้วท่านจึงวัดความกว้างช่องเปิดของทางเข้าหอประตูได้สิบศอก และความยาวของหอประตูสิบสามศอก
อสค 40.13 แล้วท่านก็วัดหอประตูจากหลังคาของห้องยามห้องหนึ่งไปยังหลังคาของห้องยามอีกห้องหนึ่ง ได้กว้างยี่สิบห้าศอก จากทางเข้าหนึ่งไปยังอีกทางเข้าหนึ่ง
อสค 40.15 วัดจากข้างหน้าหอประตูตรงทางเข้าไปยังปลายมุขชั้นในของหอประตูได้ห้าสิบศอก
อสค 40.18 และพื้นหินนั้นมีอยู่ตามด้านข้างทางเข้าหอประตู เท่ากับความยาวของหอประตู นี่เป็นพื้นหินตอนล่าง
อสค 40.38 มีห้องๆหนึ่งและมีทางเข้าอยู่ที่เสาของหอประตู เป็นที่ล้างเครื่องเผาบูชา
อสค 40.40 และทางด้านนอก ทางที่เขาขึ้นไปถึงทางเข้าหอประตูเหนือมีโต๊ะสองโต๊ะ อีกด้านหนึ่งของมุมของหอประตูมีโต๊ะสองโต๊ะ
อสค 41.2 และส่วนกว้างของทางเข้านั้นสิบศอก และกำแพงข้างทางเข้าด้านละห้าศอก และท่านก็วัดความยาวของพระวิหารได้สี่สิบศอก กว้างยี่สิบศอก
อสค 41.3 แล้วท่านก็เข้าไปข้างในและวัดเสาของทางเข้าได้สองศอก ทางเข้านั้นหกศอก และส่วนกว้างของทางเข้านั้นเจ็ดศอก
อสค 42.4 และข้างหน้าห้องมีทางเข้าข้างในกว้างสิบศอก ยาวหนึ่งศอก บรรดาประตูห้องเหล่านี้อยู่ทางด้านเหนือ
อสค 42.9 ใต้ห้องเหล่านั้นมีทางเข้าอยู่ด้านตะวันออก ถ้าเข้าไปจากลานข้างนอก
อสค 42.12 ข้างล่างห้องทิศใต้มีทางเข้าอยู่ด้านตะวันออกที่ที่เข้ามาตามทางเดิน ตรงข้ามมีผนังแบ่ง
อสค 43.11 และถ้าเขาละอายในสิ่งทั้งหลายที่เขากระทำมาแล้ว จงสำแดงภาพแผนผังทางออกทางเข้า และลักษณะทั้งสิ้นของพระนิเวศนั้น และจงให้เขาทราบถึงกฎเกณฑ์ ลักษณะและกฎทั้งสิ้นของพระนิเวศ จงเขียนลงไว้ท่ามกลางสายตาของเขา เพื่อเขาจะได้รักษาลักษณะและกฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของพระนิเวศ และกระทำตาม
อสค 44.5 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงตั้งใจให้ดี ทุกสิ่งที่เราจะบอกเจ้าเกี่ยวกับกฎทั้งสิ้นของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และราชบัญญัติทั้งสิ้นของพระนิเวศนั้น จงดูด้วยตาของเจ้า และฟังด้วยหูของเจ้า และจดจำเรื่องทางเข้าพระนิเวศและทางออกจากสถานบริสุทธิ์ให้ดี
อสค 46.3 เช่นเดียวกันประชาชนแห่งแผ่นดินจะนมัสการต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ตรงที่ทางเข้าประตูนั้น ในวันสะบาโตและในวันขึ้นค่ำ
อสค 46.19 แล้วท่านก็นำข้าพเจ้ามาตามทางเข้าซึ่งอยู่ข้างประตู มายังห้องบริสุทธิ์แถวเหนือ ซึ่งเป็นของปุโรหิต ดูเถิด มีสถานที่แห่งหนึ่งอยู่ทั้งสองข้างทางทิศตะวันตก
อสค 47.20 ทางด้านตะวันตก ทะเลใหญ่เป็นเขตแดนเรื่อยไปจนถึงตำบลที่อยู่ตรงข้ามทางเข้าเมืองฮามัท นี่เป็นเขตแดนด้านตะวันตก
อสค 48.1 “ต่อไปนี้เป็นชื่อของตระกูลต่างๆตั้งต้นที่พรมแดนด้านเหนือจากทะเลไปตามทางเฮทโลน ถึงทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงฮาเซอเรโนน ซึ่งอยู่ทางพรมแดนด้านเหนือของดามัสกัส ติดเมืองฮามัท และยื่นจากด้านตะวันตกออกไปถึงด้านตะวันตก เป็นส่วนของคนดาน
อมส 6.14 พระเยโฮวาห์พระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ว่า “เพราะ ดูเถิด โอ วงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย เราจะยกประชาชาติหนึ่งให้ขึ้นต่อสู้เจ้า และเขาจะบีบบังคับเจ้าตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทถึงแม่น้ำแห่งถิ่นทุรกันดาร”
มคา 5.6 เขาทั้งหลายจะทำลายแผ่นดินอัสซีเรียด้วยดาบ และแผ่นดินนิมโรดในทางเข้า และพระองค์จะทรงช่วยเราให้พ้นจากชาวอัสซีเรียเมื่อชาวอัสซีเรียยกเข้ามาในแผ่นดินของเรา และเหยียบย่ำภายในเขตแดนของเรา

ทางเดิน ( 7 )
พบญ 1.2 (หนทางจากโฮเรบตามทางภูเขาเสอีร์จนถึงคาเดชบารเนียนั้นเป็นทางเดินสิบเอ็ดวัน)
1พกษ 19.7 และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ก็มาอีกเป็นครั้งที่สอง ถูกต้องท่านแล้วว่า “ลุกขึ้นรับประทานซี เพราะว่าทางเดินนั้นเกินกำลังของท่าน”
โยบ 30.13 เขาพังทางเดินของข้า เขาเสริมภัยพิบัติให้ข้า ไม่มีผู้ใดช่วยเขาไว้เลย
อสย 49.11 เราจะทำภูเขาของเราทั้งหมดเป็นทางเดิน และทางหลวงของเราจะสูง
อสค 42.11 ทางเดินอยู่หน้าห้องคล้ายกับห้องทางทิศเหนือ ยาวและกว้างขนาดเดียวกัน มีทางออก แผนผังและประตูอย่างเดียวกัน
อสค 42.12 ข้างล่างห้องทิศใต้มีทางเข้าอยู่ด้านตะวันออกที่ที่เข้ามาตามทางเดิน ตรงข้ามมีผนังแบ่ง
รม 3.16 ในทางเดินของเขามีความพินาศและความทุกข์

ทางตะวันตก ( 7 )
พบญ 33.23 และท่านกล่าวถึงนัฟทาลีว่า “โอ นัฟทาลี ผู้อิ่มด้วยพระคุณและหนำด้วยพระพรของพระเยโฮวาห์ จงยึดครองทางตะวันตกและทางใต้”
ยชว 18.15 และด้านใต้นั้นเริ่มต้นที่ชานเมืองคีริยาทเยอาริม และพรมแดนก็ยื่นจากที่นั่นไปยังทางตะวันตกถึงน้ำพุเนฟโทอาห์
1พศด 26.18 สำหรับระเบียงทางตะวันตกนั้น มีสี่คนที่ถนนและสองคนที่ระเบียง
2พศด 33.14 ภายหลังพระองค์ทรงสร้างกำแพงชั้นนอกให้นครดาวิดทางตะวันตกของกีโฮนในหุบเขาไปจนถึงทางเข้าประตูปลา แล้ววงรอบตำบลโอเฟล และก่อขึ้นให้สูงมาก และพระองค์ทรงตั้งผู้บังคับบัญชากองทัพให้อยู่ในหัวเมืองมีป้อมในยูดาห์ทั้งสิ้น
อสย 11.14 แต่เขาทั้งหลายจะโฉบลงเหนือไหล่เขาของคนฟีลิสเตียทางตะวันตก และเขาจะร่วมกันปล้นประชาชนทางตะวันออก เขาจะยื่นมือออกต่อสู้เอโดมและโมอับ และคนอัมโมนจะเชื่อฟังเขาทั้งหลาย
อสค 45.7 แผ่นดินทั้งสองข้างของตำบลบริสุทธิ์และส่วนของเมืองนั้น ให้ยกเป็นที่ดินของเจ้านายเคียงข้างกับตำบลบริสุทธิ์ และส่วนของเมืองด้านตะวันตกและตะวันออกมีส่วนยาวเท่ากับส่วนที่ยกให้คนตระกูลหนึ่ง ยืดออกไปตามทางตะวันตกและทางตะวันออกของเขตแดนแผ่นดิน
ดนล 8.4 ข้าพเจ้าเห็นแกะผู้นั้นขวิดไปทางตะวันตก และทางเหนือและทางใต้ ไม่มีสัตว์ตัวใดต้านทานมันได้ และไม่มีใครที่จะช่วยให้พ้นจากมือของมันได้ มันทำตามชอบใจของมันและก็พองตัวขึ้น

ทางตะวันออก ( 15 )
กดว 23.7 บาลาอัมได้กล่าวกลอนภาษิตของเขาว่า “บาลาคได้พาข้าพเจ้ามาจากอารัม ท่านกษัตริย์ของโมอับได้พาข้าพเจ้ามาจากภูเขาทางตะวันออก กล่าวว่า ‘มาเถิด มาแช่งยาโคบเพื่อข้าพเจ้า มาเถิด มาประณามอิสราเอล’
ยชว 16.6 และพรมแดนยื่นไปถึงทะเลทางทิศเหนือคือเมืองมิคเมธัท ทางด้านตะวันออกพรมแดนโค้งมาหาเมืองทาอานัทชีโลห์ แล้วผ่านพ้นเมืองนี้ไปทางตะวันออกของเมืองยาโนอาห์
ยชว 18.20 แม่น้ำจอร์แดนกั้นเป็นพรมแดนทางตะวันออก นี่เป็นมรดกของคนเบนยามินตามครอบครัวของเขา มีพรมแดนดังนี้ล้อมรอบ
ยชว 19.13 จากที่นั่นพรมแดนผ่านไปทางตะวันออกถึงเมืองกัธเฮเฟอร์ และถึงเมืองเอทคาซิน เรื่อยไปจนถึงริมโมน พรมแดนก็โค้งเข้าหาเมืองเนอาห์
1ซมอ 13.5 และคนฟีลิสเตียชุมนุมกันเพื่อจะต่อสู้คนอิสราเอล มีรถรบสามหมื่น และพลม้าหกพัน และกองทหารนั้นก็มากมายเหมือนเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล เขาก็ยกขึ้นมาตั้งค่ายอยู่ที่มิคมาช ทางตะวันออกของเบธาเวน
1พกษ 17.3 “จงออกไปจากที่นี่และหันไปทางตะวันออก และซ่อนตัวอยู่ที่ข้างลำธารเครีท ซึ่งอยู่ฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างนี้
2พศด 5.12 และบรรดาพวกเลวีที่เป็นนักร้องทั้งหมด ทั้งอาสาฟ เฮมาน และเยดูธูน ทั้งบุตรชายและญาติของเขาทั้งหลาย แต่งกายด้วยผ้าป่านสีขาว มีฉาบ พิณใหญ่ และพิณเขาคู่ ยืนอยู่ทางตะวันออกของแท่นบูชา พร้อมกับปุโรหิตเป่าแตรหนึ่งร้อยยี่สิบคน)
อสย 11.14 แต่เขาทั้งหลายจะโฉบลงเหนือไหล่เขาของคนฟีลิสเตียทางตะวันตก และเขาจะร่วมกันปล้นประชาชนทางตะวันออก เขาจะยื่นมือออกต่อสู้เอโดมและโมอับ และคนอัมโมนจะเชื่อฟังเขาทั้งหลาย
ยรม 31.40 หุบเขาแห่งซากศพและขี้เถ้าทั้งสิ้นนั้น และทุ่งนาทั้งหมดไกลไปจนถึงลำธารขิดโรนจนถึงมุมประตูม้าไปทางตะวันออก จะเป็นที่บริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์ จะไม่เป็นที่ถอนรากหรือคว่ำต่อไปอีกเป็นนิตย์”
อสค 40.19 แล้วท่านก็วัดความกว้างจากหน้าหอประตูข้างล่างไปยังหน้าลานข้างในด้านนอกได้หนึ่งร้อยศอก อยู่ทั้งทางตะวันออกและทางเหนือ
อสค 44.1 แล้วท่านก็นำข้าพเจ้ากลับมาตามทางของประตูของสถานบริสุทธิ์ห้องนอก ซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออก และประตูนั้นปิดอยู่
อสค 45.7 แผ่นดินทั้งสองข้างของตำบลบริสุทธิ์และส่วนของเมืองนั้น ให้ยกเป็นที่ดินของเจ้านายเคียงข้างกับตำบลบริสุทธิ์ และส่วนของเมืองด้านตะวันตกและตะวันออกมีส่วนยาวเท่ากับส่วนที่ยกให้คนตระกูลหนึ่ง ยืดออกไปตามทางตะวันตกและทางตะวันออกของเขตแดนแผ่นดิน
อสค 47.2 แล้วท่านจึงนำข้าพเจ้าออกมาทางประตูเหนือ และนำข้าพเจ้าอ้อมไปภายนอกถึงประตูชั้นนอก ซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออก และดูเถิด น้ำนั้นออกมาทางด้านขวา
อสค 47.3 ชายผู้นั้นได้เดินไปทางตะวันออกมีเชือกวัดอยู่ในมือ ท่านวัดได้หนึ่งพันศอก แล้วนำข้าพเจ้าลุยน้ำไป และน้ำลึกเพียงตาตุ่ม
ดนล 8.9 และมีเขาเล็กๆเขาหนึ่งงอกออกมาจากเขาหนึ่งในพวกเขาเหล่านี้ ซึ่งงอกขึ้นใหญ่โตเหลือเกิน ตรงไปทางใต้ ตรงไปทางตะวันออก และตรงไปยังแผ่นดินอันรุ่งโรจน์นั้น

ทางใต้ ( 16 )
ปฐก 20.1 อับราฮัมเดินทางจากที่นั่นไปยังดินแดนทางใต้ อาศัยอยู่ระหว่างเมืองคาเดชและเมืองชูร์ และอาศัยอยู่ในเมืองเก-ราร์
ปฐก 24.62 ฝ่ายอิสอัคมาจากบ่อน้ำลาไฮรอย เพราะท่านไปอาศัยอยู่ทางใต้
กดว 13.17 โมเสสใช้เขาทั้งหลายไปสอดแนมที่แผ่นดินคานาอัน และสั่งเขาทั้งหลายว่า “จงขึ้นไปทางใต้นี้แล้วขึ้นไปตามภูเขา
กดว 13.22 เขาขึ้นไปทางใต้ถึงเมืองเฮโบรน และอาหิมาน เชชัย และทัลมัย คือคนอานาคอยู่ที่นั่น (เมืองเฮโบรนนี้เขาสร้างมาก่อนเมืองโศอันในอียิปต์ได้เจ็ดปี)
กดว 13.29 คนอามาเลขอยู่ในแผ่นดินทางใต้ คนฮิตไทต์ คนเยบุส และคนอาโมไรต์อยู่บนภูเขา คนคานาอันอาศัยอยู่ที่ริมทะเล และตามฝั่งแม่น้ำจอร์แดน”
กดว 34.4 และอาณาเขตของเจ้าจะเลี้ยวไปทางใต้เนินสูงอาครับบิม ข้ามไปยังศิน ไปสุดลงที่ด้านใต้คาเดชบารเนีย เรื่อยไปถึงฮาซารัดดาร์ผ่านเรื่อยไปถึงอัสโมน
พบญ 1.7 เจ้าทั้งหลายจงหันไปเดินตามทางที่ไปยังแดนเทือกเขาของคนอาโมไรต์ และที่ใกล้เคียงกันในที่ราบ และในแดนเทือกเขา และในหุบเขา ในทางใต้ และที่ฝั่งทะเล แผ่นดินของคนคานาอัน และที่เลบานอน จนถึงแม่น้ำใหญ่ คือแม่น้ำยูเฟรติส
พบญ 33.23 และท่านกล่าวถึงนัฟทาลีว่า “โอ นัฟทาลี ผู้อิ่มด้วยพระคุณและหนำด้วยพระพรของพระเยโฮวาห์ จงยึดครองทางตะวันตกและทางใต้”
พบญ 34.3 ทั้งทางใต้และที่ลุ่มในหุบเขาแห่งเมืองเยรีโค เมืองต้นอินทผลัม ไกลไปจนถึงโศอาร์
สดด 126.4 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายกลับมาจากการเป็นเชลย อย่างทางน้ำไหลที่ทางใต้
ปญจ 1.6 ลมพัดไปทางใต้ แล้วเวียนกลับไปทางเหนือ ลมพัดเวียนไปเวียนมา แล้วลมพัดกลับตามทางเวียนของมัน
ปญจ 11.3 ถ้าบรรดาเมฆมีฝนอยู่เต็ม มันก็จะเททั้งหมดลงมาบนแผ่นดินโลก และถ้าต้นไม้ล้มลงทางใต้หรือทางเหนือ มันล้มลงตรงไหน มันก็นอนอยู่ตรงนั้น
อสค 41.11 และประตูของห้องระเบียงนั้นเปิดเข้าไปในส่วนบนยกพื้นที่ว่าง ประตูหนึ่งหันไปทางเหนือ และอีกประตูหนึ่งหันไปทางใต้ ความกว้างของส่วนที่ว่างนั้นคือห้าศอกโดยรอบ
ดนล 8.4 ข้าพเจ้าเห็นแกะผู้นั้นขวิดไปทางตะวันตก และทางเหนือและทางใต้ ไม่มีสัตว์ตัวใดต้านทานมันได้ และไม่มีใครที่จะช่วยให้พ้นจากมือของมันได้ มันทำตามชอบใจของมันและก็พองตัวขึ้น
ดนล 8.9 และมีเขาเล็กๆเขาหนึ่งงอกออกมาจากเขาหนึ่งในพวกเขาเหล่านี้ ซึ่งงอกขึ้นใหญ่โตเหลือเกิน ตรงไปทางใต้ ตรงไปทางตะวันออก และตรงไปยังแผ่นดินอันรุ่งโรจน์นั้น
ศคย 14.4 ในวันนั้นพระบาทของพระองค์จะยืนอยู่ที่ภูเขามะกอกเทศ ซึ่งอยู่หน้าเมืองเยรูซาเล็มด้านตะวันออก และภูเขามะกอกเทศนั้นจะแยกออกตรงกลางจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก โดยมีหุบเขากว้างมากคั่นอยู่ ภูเขาครึ่งหนึ่งจึงจะถอยไปทางเหนือ และอีกครึ่งหนึ่งจะถอยไปทางใต้

ทางผ่าน ( 1 )
ยรม 22.20 จงขึ้นไปที่เลบานอน และร้องว่า และจงเปล่งเสียงของเจ้าในเมืองบาชาน จงร้องจากทางผ่านข้างนอก เพราะว่าคนรักทั้งสิ้นของเจ้าถูกทำลายเสียแล้ว

ทางแยก ( 2 )
สภษ 7.8 ผ่านไปตามถนนใกล้ทางแยกไปบ้านของนาง เดินตามถนนซึ่งไปบ้านนาง
อบด 1.14 เจ้าไม่ควรจะยืนสกัดทางแยก เพื่อจะกำจัดพวกที่หลบหนีของเขา เจ้าไม่ควรจะมอบพวกที่เหลืออยู่ให้แก่ศัตรูของเขาในวันที่เขาตกทุกข์ได้ยาก

ทางหนึ่งทางใด ( 3 )
1คร 9.27 แต่ข้าพเจ้าระงับความปรารถนาฝ่ายเนื้อหนังให้อยู่ใต้บังคับ เพราะเกรงว่าโดยทางหนึ่งทางใดเมื่อข้าพเจ้าได้ประกาศแก่คนอื่นแล้ว ตัวข้าพเจ้าเองจะเป็นคนที่ใช้การไม่ได้
2คร 11.9 และเมื่อข้าพเจ้าอยู่กับพวกท่านและกำลังขาดแคลนนั้น ข้าพเจ้าก็มิได้เป็นภาระแก่ผู้ใด เพราะว่า พี่น้องที่มาจากแคว้นมาซิโดเนียได้เจือจานให้พอแก่ความต้องการของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าระวังตัวไม่ให้เป็นภาระแก่พวกท่านในทางหนึ่งทางใดทุกประการ และข้าพเจ้าจะระวังตัวเช่นนั้นต่อไป
2ธส 2.3 อย่าให้ผู้หนึ่งผู้ใดล่อลวงท่านโดยทางหนึ่งทางใดเลย เพราะว่าวันนั้นจะไม่มาถึง เว้นแต่จะมีการล้มลงเสียก่อน และคนแห่งการบาปนั้นจะประจักษ์แจ้ง คือลูกแห่งความพินาศ

ทางหลวง ( 20 )
กดว 20.17 ขอให้เรายกผ่านเขตแดนของท่าน เราจะไม่ผ่านไร่นาหรือสวนองุ่นของท่าน เราจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อ เราจะเดินไปตามทางหลวง เราจะไม่หันไปทางขวามือหรือทางซ้ายมือ จนกว่าเราจะผ่านพ้นเขตแดนของท่าน”
กดว 20.19 และคนอิสราเอลพูดกับกษัตริย์แห่งเอโดมว่า “เราจะขึ้นไปตามทางหลวง ถ้าเราดื่มน้ำของท่านไม่ว่าตัวเราหรือสัตว์ เราจะชำระเงินให้ ขอให้เราเดินผ่านไป เราไม่ต้องการอะไรอีก”
กดว 21.22 “ขอให้ข้าพเจ้าผ่านแผ่นดินของท่าน พวกเราจะไม่เลี้ยวเข้าไปในนาหรือในสวนองุ่น เราจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อ เราจะเดินไปตามทางหลวงจนเราได้ผ่านพรมแดนเมืองของท่าน”
พบญ 2.27 ‘ขอให้ข้าพเจ้าเดินข้ามแผ่นดินของท่าน ข้าพเจ้าจะเดินไปตามทางหลวง จะไม่เลี้ยวไปทางขวามือหรือซ้ายมือเลย
วนฉ 5.6 ในสมัยชัมการ์บุตรชายอานาท สมัยยาเอล ทางหลวงก็หยุดชะงัก ผู้สัญจรไปมาก็หลบไปเดินตามทางซอย
1ซมอ 6.12 แม่วัวก็เดินตรงไปตามทางที่ไปเมืองเบธเชเมช ไปตามทางหลวง เดินพลางร้องพลางไม่เลี้ยวขวาหรือเลี้ยวซ้าย และบรรดาเจ้านายแห่งคนฟีลิสเตียก็ตามมันไปจนถึงพรมแดนเมืองเบธเชเมช
2ซมอ 20.12 อามาสาก็นอนเกลือกโลหิตของตัวอยู่ที่ในทางหลวง เมื่อชายคนนั้นเห็นประชาชนทั้งสิ้นมาหยุดอยู่ เขาก็นำศพอามาสาจากทางหลวงไปทิ้งในทุ่งนาและเอาเสื้อผ้าปิดไว้ เพราะเขาเห็นว่าเมื่อใครมาก็เข้าไปหยุดอยู่
2ซมอ 20.13 เมื่อเอาศพอามาสาออกจากทางหลวงแล้ว ประชาชนทั้งปวงก็ตามโยอาบเพื่อติดตามเชบาบุตรชายบิครี
สภษ 15.19 ทางของคนเกียจคร้านเหมือนรั้วต้นไม้หนาม แต่วิถีของคนชอบธรรมเป็นทางหลวงราบเสมอ
สภษ 16.17 ทางหลวงของคนเที่ยงธรรมหันออกจากความชั่วร้าย บุคคลผู้ระแวดระวังทางของตนก็สงวนชีวิตของเขาไว้
อสย 19.23 ในวันนั้นจะมีทางหลวงจากอียิปต์ถึงอัสซีเรีย และคนอัสซีเรียจะเข้ามายังอียิปต์ และคนอียิปต์ยังอัสซีเรีย และคนอียิปต์จะปรนนิบัติพร้อมกับคนอัสซีเรีย
อสย 33.8 ทางหลวงก็ร้าง คนสัญจรไปมาก็หยุดเดิน เขาหักพันธสัญญาเสีย เขาดูหมิ่นเมืองต่างๆ เขาไม่นับถือคน
อสย 35.8 และจะมีทางหลวงที่นั่น และจะมีทางหนึ่ง และเขาจะเรียกทางนั้นว่า ทางแห่งความบริสุทธิ์ คนไม่สะอาดจะไม่ผ่านไปทางนั้น แต่จะเป็นทางเพื่อพวกเขา แล้วพวกที่เดินทางแม้คนโง่ก็จะไม่หลงในนั้น
อสย 40.3 เสียงผู้ร้องในถิ่นทุรกันดารว่า “จงเตรียมมรรคาแห่งพระเยโฮวาห์ จงทำทางหลวงสำหรับพระเจ้าของเราให้ตรงไปในทะเลทราย
อสย 49.11 เราจะทำภูเขาของเราทั้งหมดเป็นทางเดิน และทางหลวงของเราจะสูง
อสย 62.10 จงไป จงไปทางประตูเมือง จัดเตรียมทางไว้ให้ชนชาตินี้ จงพูน จงพูนทางหลวงขึ้น จงเก็บกวาดหินเสียให้หมด จงยกสัญญาณไว้เหนือชนชาติทั้งหลาย
ยรม 31.21 จงปักเสากรุยทางไว้สำหรับตน จงทำป้ายบอกทางไว้สำหรับตัว จงปักใจให้ดีถึงทางหลวง คือทางซึ่งเจ้าได้ไปนั้น โอ อิสราเอลพรหมจารีเอ๋ย จงกลับเถิด จงกลับมายังหัวเมืองเหล่านี้ของเจ้า
มธ 22.9 เหตุฉะนั้น จงออกไปตามทางหลวง พบคนมากเท่าใดก็ให้เชิญมาในพิธีอภิเษกสมรสนี้’
มธ 22.10 ผู้รับใช้เหล่านั้นจึงออกไปเชิญคนทั้งปวงตามทางหลวงแล้วแต่จะพบ ให้มาทั้งดีและชั่วจนงานสมรสนั้นเต็มด้วยแขก

ทางเหนือ ( 15 )
ยชว 17.10 แผ่นดินทางด้านใต้เป็นของเอฟราอิม และแผ่นดินทางด้านเหนือเป็นของมนัสเสห์ มีทะเลเป็นพรมแดน ทางเหนือจดดินแดนอาเชอร์ และทางทิศตะวันออกจดอิสสาคาร์
วนฉ 7.1 เยรุบบาอัล คือกิเดโอน และบรรดาคนที่อยู่กับท่านก็ลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ไปตั้งค่ายอยู่ที่ริมน้ำพุฮาโรด ฝ่ายค่ายของพวกมีเดียนอยู่ทางเหนือของเขา อยู่ในหุบเขาที่ภูเขาโมเรห์
วนฉ 12.1 ฝ่ายคนเอฟราอิมมาพร้อมกันข้ามไปทางเหนือ พูดกับเยฟธาห์ว่า “เหตุใดท่านยกข้ามไปรบคนอัมโมน แต่ไม่เรียกเราไปด้วย เราจะจุดไฟเผาเรือนทับท่านเสีย”
โยบ 26.7 พระองค์ทรงคลี่ทางเหนือออกคลุมที่เวิ้งว้าง และแขวนโลกไว้เหนือที่ว่างเปล่า
ปญจ 1.6 ลมพัดไปทางใต้ แล้วเวียนกลับไปทางเหนือ ลมพัดเวียนไปเวียนมา แล้วลมพัดกลับตามทางเวียนของมัน
ปญจ 11.3 ถ้าบรรดาเมฆมีฝนอยู่เต็ม มันก็จะเททั้งหมดลงมาบนแผ่นดินโลก และถ้าต้นไม้ล้มลงทางใต้หรือทางเหนือ มันล้มลงตรงไหน มันก็นอนอยู่ตรงนั้น
ยรม 3.12 จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือกล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสว่า อิสราเอลผู้กลับสัตย์เอ๋ย กลับมาเถิด เราจะไม่ให้ความกริ้วของเราสวมทับเจ้า เพราะเราประกอบด้วยพระกรุณาคุณ พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ เราจะไม่กริ้วเป็นนิตย์
อสค 1.4 ดูเถิด เมื่อข้าพเจ้ามองดู ลมหมุนก็พัดมาจากทางเหนือ มีเมฆก้อนใหญ่ที่มีความสว่างอยู่รอบ และมีไฟลุกวาบออกมาอยู่เสมอ ท่ามกลางไฟนั้นดูประหนึ่งทองสัมฤทธิ์ที่แวบวาบ ซึ่งออกมาจากท่ามกลางไฟนั้น
อสค 9.2 และ ดูเถิด มีชายหกคนเข้ามาจากทางประตูบน ซึ่งหันหน้าไปทางเหนือ ทุกคนถืออาวุธสำหรับฆ่ามา มีชายคนหนึ่งนุ่งห่มผ้าป่าน หนีบหีบเครื่องเขียนมากับคนเหล่านั้นด้วย และเขาทั้งหลายเข้าไปยืนอยู่ที่ข้างแท่นทองสัมฤทธิ์
อสค 40.19 แล้วท่านก็วัดความกว้างจากหน้าหอประตูข้างล่างไปยังหน้าลานข้างในด้านนอกได้หนึ่งร้อยศอก อยู่ทั้งทางตะวันออกและทางเหนือ
อสค 40.20 ส่วนหอประตูแห่งลานนอกหันหน้าไปทางเหนือ ท่านก็วัดความยาวและความกว้างของมัน
อสค 40.46 และห้องซึ่งหันหน้าไปทางเหนือ สำหรับปุโรหิตผู้ดูแลแท่นบูชา ปุโรหิตเหล่านี้เป็นบุตรชายของศาโดกในบรรดาบุตรชายของเลวี ที่เข้ามาใกล้พระเยโฮวาห์เพื่อจะปรนนิบัติพระองค์”
อสค 41.11 และประตูของห้องระเบียงนั้นเปิดเข้าไปในส่วนบนยกพื้นที่ว่าง ประตูหนึ่งหันไปทางเหนือ และอีกประตูหนึ่งหันไปทางใต้ ความกว้างของส่วนที่ว่างนั้นคือห้าศอกโดยรอบ
ดนล 8.4 ข้าพเจ้าเห็นแกะผู้นั้นขวิดไปทางตะวันตก และทางเหนือและทางใต้ ไม่มีสัตว์ตัวใดต้านทานมันได้ และไม่มีใครที่จะช่วยให้พ้นจากมือของมันได้ มันทำตามชอบใจของมันและก็พองตัวขึ้น
ศคย 14.4 ในวันนั้นพระบาทของพระองค์จะยืนอยู่ที่ภูเขามะกอกเทศ ซึ่งอยู่หน้าเมืองเยรูซาเล็มด้านตะวันออก และภูเขามะกอกเทศนั้นจะแยกออกตรงกลางจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก โดยมีหุบเขากว้างมากคั่นอยู่ ภูเขาครึ่งหนึ่งจึงจะถอยไปทางเหนือ และอีกครึ่งหนึ่งจะถอยไปทางใต้

ทางออก ( 4 )
อสค 42.11 ทางเดินอยู่หน้าห้องคล้ายกับห้องทางทิศเหนือ ยาวและกว้างขนาดเดียวกัน มีทางออก แผนผังและประตูอย่างเดียวกัน
อสค 43.11 และถ้าเขาละอายในสิ่งทั้งหลายที่เขากระทำมาแล้ว จงสำแดงภาพแผนผังทางออกทางเข้า และลักษณะทั้งสิ้นของพระนิเวศนั้น และจงให้เขาทราบถึงกฎเกณฑ์ ลักษณะและกฎทั้งสิ้นของพระนิเวศ จงเขียนลงไว้ท่ามกลางสายตาของเขา เพื่อเขาจะได้รักษาลักษณะและกฎเกณฑ์ทั้งสิ้นของพระนิเวศ และกระทำตาม
อสค 44.5 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงตั้งใจให้ดี ทุกสิ่งที่เราจะบอกเจ้าเกี่ยวกับกฎทั้งสิ้นของพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ และราชบัญญัติทั้งสิ้นของพระนิเวศนั้น จงดูด้วยตาของเจ้า และฟังด้วยหูของเจ้า และจดจำเรื่องทางเข้าพระนิเวศและทางออกจากสถานบริสุทธิ์ให้ดี
อสค 48.30 ต่อไปนี้เป็นทางออกของนครทางด้านเหนือซึ่งวัดได้สี่พันห้าร้อยศอก

ท่าทาง ( 3 )
อสย 5.17 แล้วลูกแกะจะเที่ยวหากินที่นั่นตามลักษณะท่าทางของมัน คนแปลกหน้าจะหากินในที่ปรักหักพังของสัตว์ที่อ้วน
ยรม 2.23 เจ้าจะพูดได้อย่างไรว่า ‘ข้าไม่เป็นมลทิน ข้ามิได้ติดตามพระบาอัลไป’ จงมองดูท่าทางของเจ้าที่ในหุบเขาซิ จงสำนึกซิว่าเจ้าได้กระทำอะไร เจ้าเหมือนอูฐสาวคะนองที่เดินข้ามไปข้ามมา
อสค 11.12 และเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ เพราะเจ้ามิได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา หรือปฏิบัติตามคำตัดสินของเรา แต่ได้ประพฤติตามลักษณะท่าทางของประชาชาติทั้งหลายที่อยู่รอบเจ้า”

ท้าทาย ( 6 )
1ซมอ 17.25 คนอิสราเอลพูดว่า “เจ้าเคยเห็นคนที่ออกมานั้นหรือ เขาออกมาท้าทายอิสราเอลแท้ๆ ถ้าใครฆ่าเขาได้ กษัตริย์จะพระราชทานทรัพย์ให้เขามากมาย และจะมอบราชธิดาให้ด้วย และกระทำให้วงศ์วานบิดาของเขาเป็นคนยกเว้นการเกณฑ์ในอิสราเอล”
1ซมอ 17.26 และดาวิดกล่าวแก่ชายคนที่ยืนอยู่ข้างเขาว่า “เขาจะทำอย่างไรแก่คนที่ฆ่าคนฟีลิสเตียคนนี้ได้ และนำเอาความเหยียดหยามอิสราเอลไปเสีย คนฟีลิสเตียผู้มิได้เข้าสุหนัตคนนี้คือใครเล่า เขาจึงมาท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่”
1ซมอ 17.36 ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ฆ่าสิงโตและหมีนั้นมาแล้ว คนฟีลิสเตียผู้มิได้เข้าสุหนัตคนนี้ก็เป็นเหมือนสัตว์เหล่านั้นตัวหนึ่ง ด้วยเขาได้ท้าทายกองทัพของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่”
1ซมอ 17.45 แล้วดาวิดก็พูดกับคนฟีลิสเตียคนนั้นว่า “ท่านมาหาข้าพเจ้าด้วยดาบ ด้วยหอกและด้วยหอกซัด แต่ข้าพเจ้ามาหาท่านในพระนามแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าแห่งกองทัพอิสราเอล ผู้ซึ่งท่านได้ท้าทายนั้น
2ซมอ 21.21 เมื่อเขาท้าทายอิสราเอล โยนาธานบุตรชายของชิเมอีเชษฐาของดาวิด ก็สังหารเขาเสีย
1พศด 20.7 และเมื่อเขาท้าทายอิสราเอล โยนาธานบุตรชายชิเมอีพระเชษฐาของดาวิดก็ประหารเขาเสีย

ท่าที ( 5 )
สภษ 30.19 คือท่าทีของนกอินทรีในฟ้า ท่าทีของงูบนหิน ท่าทีของเรือในท้องทะเล และท่าทีของชายกับหญิงสาว
คส 2.23 จริงอยู่สิ่งเหล่านี้ดูท่าทีมีปัญญา คือการเต็มใจนมัสการ การถ่อมตัวลง และการทรมานกาย แต่ไม่มีประโยชน์อะไรในการต่อสู้กับความต้องการของเนื้อหนัง

ทาน ( 16 )
โยบ 8.15 เขาพิงเรือนของเขา แต่มันทานไม่ไหว เขายึดมันไว้ แต่มันก็หาทนอยู่ไม่
มธ 6.4 เพื่อทานของท่านจะเป็นการลับ และพระบิดาของท่านผู้ทอดพระเนตรเห็นในที่ลี้ลับ พระองค์เองจะทรงโปรดประทานบำเหน็จแก่ท่านอย่างเปิดเผย
ลก 11.41 แต่จงให้ทานตามซึ่งเจ้ามีอยู่ภายใน และดูเถิด สิ่งสารพัดก็บริสุทธิ์แก่เจ้าทั้งหลาย
ยน 13.29 บางคนคิดว่าเพราะยูดาสถือถุงเงิน พระเยซูจึงตรัสบอกเขาว่า “จงไปซื้อสิ่งที่เราต้องการสำหรับเทศกาลเลี้ยงนั้น” หรือตรัสบอกเขาว่า เขาควรจะให้ทานแก่คนจนบ้าง
กจ 6.1 ในคราวนั้น เมื่อศิษย์กำลังทวีมากขึ้น พวกกรีกบ่นติเตียนพวกฮีบรูเพราะในการแจกทานทุกๆวันนั้น เขาเว้นไม่ได้แจกให้พวกแม่ม่ายชาวกรีก
กจ 9.36 ในเมืองยัฟฟามีหญิงคนหนึ่งเป็นศิษย์ชื่อทาบิธา ซึ่งแปลว่าโดรคัส หญิงคนนี้เคยกระทำการอันเป็นคุณประโยชน์และให้ทานมากมาย
กจ 10.2 เป็นคนมีศรัทธามาก คือท่านและทั้งครอบครัวเป็นคนยำเกรงพระเจ้า ท่านเคยให้ทานมากมายแก่ประชาชน และอธิษฐานต่อพระเจ้าเสมอ
กจ 10.4 และเมื่อโครเนลิอัสเขม้นดูทูตสวรรค์องค์นั้นด้วยความตกใจกลัว จึงถามว่า “นี่เป็นประการใด พระองค์เจ้าข้า” ทูตสวรรค์จึงตอบท่านว่า “คำอธิษฐานและทานของท่านนั้น ได้ขึ้นไปเป็นที่ระลึกถึงจำเพาะพระพักตร์พระเจ้าแล้ว
กจ 10.31 ผู้นั้นได้กล่าวว่า ‘โครเนลิอัสเอ๋ย คำอธิษฐานของท่านนั้นทรงสดับฟังแล้ว และทานของท่านนั้นก็เป็นที่ระลึกถึงในสายพระเนตรของพระเจ้าแล้ว
กจ 24.17 ครั้นล่วงมาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้านำทานและเครื่องบูชามายังชนชาติของข้าพเจ้า
รม 15.28 เหตุฉะนั้น เมื่อข้าพเจ้าไปส่งผลทานนั้นมอบให้แก่พวกเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าพเจ้าก็จะไปประเทศสเปนผ่านตำบลที่ท่านอยู่นั้น
รม 15.31 เพื่อให้ข้าพเจ้าพ้นจากมือคนในประเทศยูเดียที่ไม่เชื่อ และเพื่อให้การปรนนิบัติเนื่องด้วยผลทานซึ่งข้าพเจ้านำไปยังกรุงเยรูซาเล็มเป็นที่พอใจของวิสุทธิชน
ฟป 4.15 และพวกท่านชาวฟีลิปปีก็ทราบอยู่แล้วว่า การประกาศข่าวประเสริฐในเวลาเริ่มแรกนั้น เมื่อข้าพเจ้าออกไปจากแคว้นมาซิโดเนีย ไม่มีคริสตจักรใดมีส่วนร่วมกับข้าพเจ้าในการให้ทานและรับทานนั้นเลย นอกจากพวกท่านพวกเดียวเท่านั้น
2ธส 3.8 และเรามิได้ทานอาหารผู้ใดเปล่าๆ แต่เราได้ทำการหนักด้วยความพากเพียรทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อเราจะไม่เป็นภาระแก่คนหนึ่งคนใดในพวกท่าน
1ทธ 6.18 จงกำชับเขาให้กระทำการดี ให้ร่ำรวยในการดีนั้น ให้มีใจพร้อมที่จะให้ทาน ให้มีใจกว้างขวาง

ท่าน ( 11914 )
ปฐก 3.15; ปฐก 6.9; ปฐก 6.22; ปฐก 7.5; ปฐก 7.16; ปฐก 7.23; ปฐก 8.1; ปฐก 8.6; ปฐก 8.7; ปฐก 8.8; ปฐก 8.9; ปฐก 8.10; ปฐก 8.11; ปฐก 8.12; ปฐก 8.18; ปฐก 9.1; ปฐก 9.8; ปฐก 9.21; ปฐก 9.24; ปฐก 9.25; ปฐก 9.26; ปฐก 9.29; ปฐก 12.4; ปฐก 12.5; ปฐก 12.7; ปฐก 12.8; ปฐก 12.11; ปฐก 12.16; ปฐก 12.17; ปฐก 12.20; ปฐก 13.1; ปฐก 13.3; ปฐก 13.4; ปฐก 13.14; ปฐก 14.5; ปฐก 14.13; ปฐก 14.14; ปฐก 14.15; ปฐก 14.16; ปฐก 14.17; ปฐก 14.18; ปฐก 14.19; ปฐก 14.20; ปฐก 14.23; ปฐก 15.4; ปฐก 15.5; ปฐก 15.6; ปฐก 15.7; ปฐก 15.8; ปฐก 15.9; ปฐก 15.10; ปฐก 15.12; ปฐก 16.1; ปฐก 16.2; ปฐก 16.4; ปฐก 16.5; ปฐก 16.15; ปฐก 17.1; ปฐก 17.3; ปฐก 17.17; ปฐก 17.22; ปฐก 17.23; ปฐก 17.24; ปฐก 17.25; ปฐก 17.26; ปฐก 17.27; ปฐก 18.2; ปฐก 18.3; ปฐก 18.4; ปฐก 18.5; ปฐก 18.8; ปฐก 18.9; ปฐก 18.10; ปฐก 18.16; ปฐก 19.2; ปฐก 19.5; ปฐก 19.7; ปฐก 19.8; ปฐก 19.9; ปฐก 19.19; ปฐก 19.27; ปฐก 19.28; ปฐก 19.32; ปฐก 19.34; ปฐก 20.3; ปฐก 20.4; ปฐก 20.6; ปฐก 20.8; ปฐก 20.9; ปฐก 20.14; ปฐก 21.2; ปฐก 21.3; ปฐก 21.4; ปฐก 21.5; ปฐก 21.7; ปฐก 21.11; ปฐก 21.22; ปฐก 21.23; ปฐก 21.26; ปฐก 21.29; ปฐก 21.30; ปฐก 21.31; ปฐก 22.1; ปฐก 22.3; ปฐก 22.5; ปฐก 22.7; ปฐก 22.9; ปฐก 22.11; ปฐก 22.13; ปฐก 22.19; ปฐก 22.20; ปฐก 23.4; ปฐก 23.6; ปฐก 23.8; ปฐก 23.9; ปฐก 23.11; ปฐก 23.13; ปฐก 23.15; ปฐก 24.2; ปฐก 24.5; ปฐก 24.9; ปฐก 24.14; ปฐก 24.19; ปฐก 24.30; ปฐก 24.31; ปฐก 24.33; ปฐก 24.35; ปฐก 24.40; ปฐก 24.44; ปฐก 24.46; ปฐก 24.49; ปฐก 24.50; ปฐก 24.51; ปฐก 24.52; ปฐก 24.62; ปฐก 24.63; ปฐก 24.67; ปฐก 25.2; ปฐก 25.6; ปฐก 25.8; ปฐก 25.9; ปฐก 25.10; ปฐก 25.11; ปฐก 25.17; ปฐก 25.20; ปฐก 25.21; ปฐก 25.28; ปฐก 26.2; ปฐก 26.7; ปฐก 26.8; ปฐก 26.10; ปฐก 26.12; ปฐก 26.13; ปฐก 26.14; ปฐก 26.15; ปฐก 26.16; ปฐก 26.18; ปฐก 26.20; ปฐก 26.21; ปฐก 26.22; ปฐก 26.23; ปฐก 26.24; ปฐก 26.25; ปฐก 26.26; ปฐก 26.27; ปฐก 26.28; ปฐก 26.29; ปฐก 26.30; ปฐก 26.31; ปฐก 26.32; ปฐก 26.33; ปฐก 26.34; ปฐก 27.1; ปฐก 27.2; ปฐก 27.9; ปฐก 27.10; ปฐก 27.12; ปฐก 27.18; ปฐก 27.19; ปฐก 27.20; ปฐก 27.23; ปฐก 27.24; ปฐก 27.25; ปฐก 27.27; ปฐก 27.31; ปฐก 27.32; ปฐก 27.35; ปฐก 27.36; ปฐก 27.38; ปฐก 28.6; ปฐก 29.4; ปฐก 29.5; ปฐก 29.18; ปฐก 30.16; ปฐก 30.26; ปฐก 31.16; ปฐก 31.31; ปฐก 31.32; ปฐก 31.36; ปฐก 31.37; ปฐก 31.38; ปฐก 31.39; ปฐก 31.41; ปฐก 31.42; ปฐก 31.53; ปฐก 32.4; ปฐก 32.5; ปฐก 32.6; ปฐก 32.18; ปฐก 32.20; ปฐก 32.26; ปฐก 32.29; ปฐก 33.5; ปฐก 33.10; ปฐก 33.11; ปฐก 33.13; ปฐก 33.14; ปฐก 33.15; ปฐก 34.5; ปฐก 34.6; ปฐก 34.8; ปฐก 34.9; ปฐก 34.10; ปฐก 34.11; ปฐก 34.12; ปฐก 34.15; ปฐก 34.16; ปฐก 34.17; ปฐก 35.17; ปฐก 35.29; ปฐก 36.32; ปฐก 36.35; ปฐก 36.39; ปฐก 36.43; ปฐก 37.1; ปฐก 37.3; ปฐก 37.35; ปฐก 38.16; ปฐก 38.17; ปฐก 38.18; ปฐก 38.23; ปฐก 38.24; ปฐก 38.25; ปฐก 39.4; ปฐก 39.5; ปฐก 39.9; ปฐก 39.17; ปฐก 39.19; ปฐก 39.23; ปฐก 40.7; ปฐก 40.8; ปฐก 40.13; ปฐก 40.14; ปฐก 40.19; ปฐก 41.39; ปฐก 41.40; ปฐก 41.41; ปฐก 41.43; ปฐก 41.44; ปฐก 41.46; ปฐก 41.50; ปฐก 41.52; ปฐก 41.55; ปฐก 42.2; ปฐก 42.4; ปฐก 42.6; ปฐก 42.7; ปฐก 42.8; ปฐก 42.9; ปฐก 42.10; ปฐก 42.11; ปฐก 42.13; ปฐก 42.23; ปฐก 42.25; ปฐก 42.30; ปฐก 42.31; ปฐก 42.33; ปฐก 43.3; ปฐก 43.5; ปฐก 43.6; ปฐก 43.7; ปฐก 43.11; ปฐก 43.13; ปฐก 43.14; ปฐก 43.16; ปฐก 43.18; ปฐก 43.23; ปฐก 43.26; ปฐก 43.28; ปฐก 43.30; ปฐก 43.32; ปฐก 43.34; ปฐก 44.1; ปฐก 44.7; ปฐก 44.8; ปฐก 44.9; ปฐก 44.10; ปฐก 44.14; ปฐก 44.16; ปฐก 44.18; ปฐก 44.19; ปฐก 44.21; ปฐก 44.23; ปฐก 44.24; ปฐก 44.26; ปฐก 44.27; ปฐก 44.30; ปฐก 44.31; ปฐก 44.32; ปฐก 44.33; ปฐก 45.1; ปฐก 45.9; ปฐก 45.15; ปฐก 45.17; ปฐก 45.24; ปฐก 45.26; ปฐก 45.27; ปฐก 46.6; ปฐก 46.7; ปฐก 46.8; ปฐก 46.20; ปฐก 46.26; ปฐก 46.27; ปฐก 46.29; ปฐก 46.33; ปฐก 46.34; ปฐก 47.5; ปฐก 47.6; ปฐก 47.7; ปฐก 47.8; ปฐก 47.15; ปฐก 47.17; ปฐก 47.18; ปฐก 47.19; ปฐก 47.25; ปฐก 47.29; ปฐก 47.30; ปฐก 48.1; ปฐก 48.2; ปฐก 48.12; ปฐก 48.18; ปฐก 48.20; ปฐก 49.33; ปฐก 50.1; ปฐก 50.4; ปฐก 50.6; ปฐก 50.8; ปฐก 50.9; ปฐก 50.12; ปฐก 50.14; ปฐก 50.16; ปฐก 50.17; ปฐก 50.18; ปฐก 50.20; ปฐก 50.22; ปฐก 50.24; ปฐก 50.25; อพย 1.1; อพย 2.11; อพย 2.12; อพย 2.13; อพย 2.14; อพย 2.15; อพย 2.20; อพย 2.22; อพย 3.1; อพย 3.13; อพย 3.14; อพย 3.15; อพย 3.16; อพย 4.1; อพย 4.2; อพย 4.3; อพย 4.4; อพย 4.6; อพย 4.7; อพย 4.11; อพย 4.13; อพย 4.20; อพย 4.24; อพย 4.25; อพย 4.26; อพย 4.27; อพย 4.28; อพย 5.21; อพย 7.9; อพย 7.10; อพย 7.17; อพย 7.19; อพย 7.20; อพย 7.22; อพย 8.2; อพย 8.3; อพย 8.4; อพย 9.28; อพย 11.8; อพย 11.10; อพย 12.16; อพย 12.21; อพย 12.23; อพย 12.24; อพย 12.25; อพย 12.26; อพย 12.27; อพย 13.3; อพย 13.4; อพย 13.5; อพย 13.7; อพย 13.8; อพย 13.9; อพย 13.10; อพย 13.11; อพย 13.12; อพย 13.14; อพย 13.16; อพย 13.19; อพย 14.7; อพย 14.8; อพย 14.9; อพย 14.11; อพย 14.12; อพย 14.13; อพย 14.14; อพย 14.21; อพย 15.19; อพย 15.25; อพย 16.3; อพย 16.6; อพย 16.7; อพย 16.8; อพย 16.9; อพย 16.15; อพย 16.25; อพย 16.33; อพย 17.3; อพย 17.11; อพย 17.12; อพย 18.4; อพย 18.6; อพย 18.7; อพย 18.10; อพย 18.14; อพย 18.17; อพย 18.18; อพย 18.19; อพย 18.20; อพย 18.21; อพย 18.22; อพย 18.23; อพย 19.7; อพย 19.15; อพย 20.19; อพย 20.20; อพย 24.5; อพย 24.7; อพย 24.14; อพย 29.20; อพย 30.31; อพย 32.1; อพย 32.11; อพย 32.19; อพย 32.20; อพย 32.21; อพย 32.22; อพย 32.29; อพย 32.30; อพย 33.8; อพย 34.4; อพย 34.6; อพย 34.28; อพย 34.29; อพย 34.30; อพย 34.31; อพย 34.32; อพย 34.33; อพย 34.34; อพย 35.1; อพย 35.2; อพย 35.3; อพย 35.5; อพย 35.10; อพย 35.19; อพย 35.30; อพย 39.27; อพย 40.12; อพย 40.16; อพย 40.17; อพย 40.19; อพย 40.20; อพย 40.21; อพย 40.22; อพย 40.24; อพย 40.26; อพย 40.28; อพย 40.29; อพย 40.30; อพย 40.31; อพย 40.33; ลนต 1.1; ลนต 1.2; ลนต 2.4; ลนต 2.5; ลนต 2.6; ลนต 2.7; ลนต 2.8; ลนต 2.10; ลนต 8.4; ลนต 8.11; ลนต 8.12; ลนต 8.14; ลนต 8.16; ลนต 8.17; ลนต 8.18; ลนต 8.20; ลนต 8.22; ลนต 8.25; ลนต 8.26; ลนต 8.27; ลนต 8.30; ลนต 8.31; ลนต 8.32; ลนต 8.33; ลนต 8.34; ลนต 8.35; ลนต 9.2; ลนต 9.4; ลนต 9.6; ลนต 9.7; ลนต 10.6; ลนต 10.7; ลนต 10.13; ลนต 10.14; ลนต 10.15; ลนต 10.16; ลนต 10.17; ลนต 10.18; ลนต 10.20; ลนต 22.23; ลนต 27.2; ลนต 27.12; กดว 1.19; กดว 3.3; กดว 3.15; กดว 3.38; กดว 3.42; กดว 3.48; กดว 3.50; กดว 4.5; กดว 6.23; กดว 6.24; กดว 6.25; กดว 6.26; กดว 7.7; กดว 7.8; กดว 7.9; กดว 7.89; กดว 8.3; กดว 9.7; กดว 9.8; กดว 10.29; กดว 10.31; กดว 10.32; กดว 10.36; กดว 11.18; กดว 11.19; กดว 11.20; กดว 11.24; กดว 11.29; กดว 12.1; กดว 13.20; กดว 13.26; กดว 13.27; กดว 14.2; กดว 14.41; กดว 14.42; กดว 14.43; กดว 16.3; กดว 16.5; กดว 16.7; กดว 16.8; กดว 16.9; กดว 16.10; กดว 16.11; กดว 16.13; กดว 16.14; กดว 16.16; กดว 16.17; กดว 16.25; กดว 16.26; กดว 16.28; กดว 16.30; กดว 16.31; กดว 16.41; กดว 16.45; กดว 16.47; กดว 16.48; กดว 17.6; กดว 17.11; กดว 20.4; กดว 20.5; กดว 20.14; กดว 20.16; กดว 20.17; กดว 20.18; กดว 20.19; กดว 20.20; กดว 20.21; กดว 20.27; กดว 21.1; กดว 21.7; กดว 21.22; กดว 21.23; กดว 21.24; กดว 21.26; กดว 21.33; กดว 21.35; กดว 22.5; กดว 22.6; กดว 22.8; กดว 22.13; กดว 22.16; กดว 22.17; กดว 22.18; กดว 22.19; กดว 22.28; กดว 22.30; กดว 22.34; กดว 22.36; กดว 22.37; กดว 22.38; กดว 23.1; กดว 23.3; กดว 23.6; กดว 23.7; กดว 23.11; กดว 23.13; กดว 23.15; กดว 23.17; กดว 23.26; กดว 23.27; กดว 24.5; กดว 24.9; กดว 24.10; กดว 24.11; กดว 24.12; กดว 24.14; กดว 24.21; กดว 25.5; กดว 27.3; กดว 27.4; กดว 27.22; กดว 27.23; กดว 29.40; กดว 31.15; กดว 31.18; กดว 31.19; กดว 31.20; กดว 31.23; กดว 31.24; กดว 31.49; กดว 32.4; กดว 32.5; กดว 32.6; กดว 32.7; กดว 32.8; กดว 32.14; กดว 32.15; กดว 32.16; กดว 32.20; กดว 32.21; กดว 32.22; กดว 32.23; กดว 32.24; กดว 32.25; กดว 32.27; กดว 32.29; กดว 32.30; กดว 32.31; กดว 34.18; พบญ 1.3; พบญ 1.4; พบญ 1.9; พบญ 1.10; พบญ 1.11; พบญ 1.12; พบญ 1.13; พบญ 1.14; พบญ 1.15; พบญ 1.16; พบญ 1.17; พบญ 1.18; พบญ 1.19; พบญ 1.20; พบญ 1.21; พบญ 1.22; พบญ 1.23; พบญ 1.26; พบญ 1.27; พบญ 1.29; พบญ 1.30; พบญ 1.31; พบญ 1.32; พบญ 1.33; พบญ 1.34; พบญ 1.37; พบญ 1.41; พบญ 1.43; พบญ 1.44; พบญ 1.45; พบญ 1.46; พบญ 2.27; พบญ 2.28; พบญ 2.30; พบญ 2.32; พบญ 2.33; พบญ 2.34; พบญ 2.37; พบญ 3.1; พบญ 3.3; พบญ 3.11; พบญ 3.18; พบญ 3.19; พบญ 3.20; พบญ 3.21; พบญ 3.22; พบญ 3.26; พบญ 4.1; พบญ 4.2; พบญ 4.3; พบญ 4.4; พบญ 4.5; พบญ 4.6; พบญ 4.8; พบญ 4.9; พบญ 4.10; พบญ 4.11; พบญ 4.12; พบญ 4.13; พบญ 4.14; พบญ 4.15; พบญ 4.16; พบญ 4.19; พบญ 4.20; พบญ 4.21; พบญ 4.22; พบญ 4.23; พบญ 4.24; พบญ 4.25; พบญ 4.26; พบญ 4.27; พบญ 4.28; พบญ 4.29; พบญ 4.30; พบญ 4.31; พบญ 4.32; พบญ 4.33; พบญ 4.34; พบญ 4.35; พบญ 4.36; พบญ 4.37; พบญ 4.38; พบญ 4.40; พบญ 4.47; พบญ 5.1; พบญ 5.4; พบญ 5.5; พบญ 5.22; พบญ 5.23; พบญ 5.24; พบญ 5.27; พบญ 5.28; พบญ 5.32; พบญ 5.33; พบญ 6.1; พบญ 6.2; พบญ 6.3; พบญ 6.5; พบญ 6.6; พบญ 6.7; พบญ 6.8; พบญ 6.9; พบญ 6.10; พบญ 6.11; พบญ 6.12; พบญ 6.13; พบญ 6.14; พบญ 6.15; พบญ 6.16; พบญ 6.17; พบญ 6.18; พบญ 6.19; พบญ 6.20; พบญ 6.21; พบญ 6.22; พบญ 7.1; พบญ 7.2; พบญ 7.3; พบญ 7.4; พบญ 7.5; พบญ 7.6; พบญ 7.7; พบญ 7.8; พบญ 7.9; พบญ 7.11; พบญ 7.12; พบญ 7.13; พบญ 7.14; พบญ 7.15; พบญ 7.16; พบญ 7.17; พบญ 7.18; พบญ 7.19; พบญ 7.20; พบญ 7.21; พบญ 7.22; พบญ 7.23; พบญ 7.24; พบญ 7.25; พบญ 7.26; พบญ 8.1; พบญ 8.2; พบญ 8.3; พบญ 8.4; พบญ 8.5; พบญ 8.6; พบญ 8.7; พบญ 8.9; พบญ 8.10; พบญ 8.11; พบญ 8.12; พบญ 8.13; พบญ 8.14; พบญ 8.15; พบญ 8.16; พบญ 8.17; พบญ 8.18; พบญ 8.19; พบญ 8.20; พบญ 9.1; พบญ 9.2; พบญ 9.3; พบญ 9.4; พบญ 9.5; พบญ 9.6; พบญ 9.7; พบญ 9.8; พบญ 9.9; พบญ 9.10; พบญ 9.16; พบญ 9.17; พบญ 9.18; พบญ 9.19; พบญ 9.21; พบญ 9.22; พบญ 9.23; พบญ 9.24; พบญ 9.25; พบญ 10.4; พบญ 10.9; พบญ 10.10; พบญ 10.12; พบญ 10.13; พบญ 10.14; พบญ 10.15; พบญ 10.16; พบญ 10.17; พบญ 10.19; พบญ 10.20; พบญ 10.21; พบญ 10.22; พบญ 11.1; พบญ 11.2; พบญ 11.3; พบญ 11.4; พบญ 11.5; พบญ 11.7; พบญ 11.8; พบญ 11.9; พบญ 11.10; พบญ 11.11; พบญ 11.12; พบญ 11.13; พบญ 11.16; พบญ 11.17; พบญ 11.18; พบญ 11.19; พบญ 11.20; พบญ 11.21; พบญ 11.22; พบญ 11.23; พบญ 11.24; พบญ 11.25; พบญ 11.26; พบญ 11.27; พบญ 11.28; พบญ 11.29; พบญ 11.31; พบญ 11.32; พบญ 12.1; พบญ 12.2; พบญ 12.3; พบญ 12.4; พบญ 12.5; พบญ 12.6; พบญ 12.7; พบญ 12.8; พบญ 12.9; พบญ 12.10; พบญ 12.11; พบญ 12.12; พบญ 12.13; พบญ 12.14; พบญ 12.15; พบญ 12.16; พบญ 12.17; พบญ 12.18; พบญ 12.19; พบญ 12.20; พบญ 12.21; พบญ 12.22; พบญ 12.23; พบญ 12.24; พบญ 12.25; พบญ 12.26; พบญ 12.27; พบญ 12.28; พบญ 12.29; พบญ 12.30; พบญ 12.31; พบญ 12.32; พบญ 13.1; พบญ 13.2; พบญ 13.3; พบญ 13.4; พบญ 13.5; พบญ 13.6; พบญ 13.7; พบญ 13.8; พบญ 13.9; พบญ 13.10; พบญ 13.11; พบญ 13.12; พบญ 13.13; พบญ 13.14; พบญ 13.15; พบญ 13.16; พบญ 13.17; พบญ 13.18; พบญ 14.1; พบญ 14.2; พบญ 14.3; พบญ 14.6; พบญ 14.7; พบญ 14.8; พบญ 14.9; พบญ 14.10; พบญ 14.11; พบญ 14.12; พบญ 14.19; พบญ 14.20; พบญ 14.21; พบญ 14.22; พบญ 14.23; พบญ 14.24; พบญ 14.25; พบญ 14.26; พบญ 14.27; พบญ 14.28; พบญ 14.29; พบญ 15.1; พบญ 15.3; พบญ 15.4; พบญ 15.5; พบญ 15.6; พบญ 15.7; พบญ 15.8; พบญ 15.9; พบญ 15.10; พบญ 15.11; พบญ 15.12; พบญ 15.13; พบญ 15.14; พบญ 15.15; พบญ 15.16; พบญ 15.17; พบญ 15.18; พบญ 15.19; พบญ 15.20; พบญ 15.21; พบญ 15.22; พบญ 15.23; พบญ 16.1; พบญ 16.2; พบญ 16.3; พบญ 16.4; พบญ 16.5; พบญ 16.6; พบญ 16.7; พบญ 16.8; พบญ 16.9; พบญ 16.10; พบญ 16.11; พบญ 16.12; พบญ 16.13; พบญ 16.14; พบญ 16.15; พบญ 16.16; พบญ 16.17; พบญ 16.18; พบญ 16.19; พบญ 16.20; พบญ 16.21; พบญ 16.22; พบญ 17.1; พบญ 17.2; พบญ 17.4; พบญ 17.5; พบญ 17.7; พบญ 17.8; พบญ 17.9; พบญ 17.10; พบญ 17.11; พบญ 17.12; พบญ 17.14; พบญ 17.15; พบญ 17.16; พบญ 18.4; พบญ 18.5; พบญ 18.9; พบญ 18.10; พบญ 18.12; พบญ 18.13; พบญ 18.14; พบญ 18.15; พบญ 18.16; พบญ 18.21; พบญ 18.22; พบญ 19.1; พบญ 19.2; พบญ 19.3; พบญ 19.7; พบญ 19.8; พบญ 19.9; พบญ 19.10; พบญ 19.13; พบญ 19.14; พบญ 19.19; พบญ 19.20; พบญ 19.21; พบญ 20.1; พบญ 20.3; พบญ 20.4; พบญ 20.10; พบญ 20.11; พบญ 20.12; พบญ 20.13; พบญ 20.14; พบญ 20.15; พบญ 20.16; พบญ 20.17; พบญ 20.18; พบญ 20.19; พบญ 20.20; พบญ 21.1; พบญ 21.2; พบญ 21.5; พบญ 21.9; พบญ 21.10; พบญ 21.11; พบญ 21.12; พบญ 21.13; พบญ 21.14; พบญ 21.21; พบญ 21.23; พบญ 22.1; พบญ 22.2; พบญ 22.3; พบญ 22.4; พบญ 22.5; พบญ 22.6; พบญ 22.7; พบญ 22.8; พบญ 22.9; พบญ 22.10; พบญ 22.11; พบญ 22.12; พบญ 22.17; พบญ 22.21; พบญ 22.22; พบญ 22.24; พบญ 22.26; พบญ 23.4; พบญ 23.5; พบญ 23.6; พบญ 23.7; พบญ 23.9; พบญ 23.10; พบญ 23.12; พบญ 23.13; พบญ 23.14; พบญ 23.15; พบญ 23.16; พบญ 23.18; พบญ 23.19; พบญ 23.20; พบญ 23.21; พบญ 23.22; พบญ 23.23; พบญ 23.24; พบญ 23.25; พบญ 24.4; พบญ 24.7; พบญ 24.8; พบญ 24.9; พบญ 24.10; พบญ 24.11; พบญ 24.13; พบญ 24.14; พบญ 24.15; พบญ 24.17; พบญ 24.18; พบญ 24.19; พบญ 24.20; พบญ 24.21; พบญ 24.22; พบญ 25.3; พบญ 25.12; พบญ 25.13; พบญ 25.14; พบญ 25.15; พบญ 25.16; พบญ 25.17; พบญ 25.18; พบญ 25.19; พบญ 26.1; พบญ 26.2; พบญ 26.3; พบญ 26.4; พบญ 26.5; พบญ 26.10; พบญ 26.11; พบญ 26.12; พบญ 26.13; พบญ 26.16; พบญ 26.17; พบญ 26.18; พบญ 26.19; พบญ 27.1; พบญ 27.2; พบญ 27.3; พบญ 27.4; พบญ 27.5; พบญ 27.6; พบญ 27.7; พบญ 27.8; พบญ 27.9; พบญ 27.10; พบญ 27.12; พบญ 28.1; พบญ 28.2; พบญ 28.3; พบญ 28.4; พบญ 28.5; พบญ 28.6; พบญ 28.7; พบญ 28.8; พบญ 28.9; พบญ 28.10; พบญ 28.11; พบญ 28.12; พบญ 28.13; พบญ 28.14; พบญ 28.15; พบญ 28.16; พบญ 28.17; พบญ 28.18; พบญ 28.19; พบญ 28.20; พบญ 28.21; พบญ 28.22; พบญ 28.23; พบญ 28.24; พบญ 28.25; พบญ 28.26; พบญ 28.27; พบญ 28.28; พบญ 28.29; พบญ 28.30; พบญ 28.31; พบญ 28.32; พบญ 28.33; พบญ 28.34; พบญ 28.35; พบญ 28.36; พบญ 28.37; พบญ 28.38; พบญ 28.39; พบญ 28.40; พบญ 28.41; พบญ 28.42; พบญ 28.43; พบญ 28.44; พบญ 28.45; พบญ 28.46; พบญ 28.47; พบญ 28.48; พบญ 28.49; พบญ 28.51; พบญ 28.52; พบญ 28.53; พบญ 28.54; พบญ 28.55; พบญ 28.56; พบญ 28.57; พบญ 28.58; พบญ 28.59; พบญ 28.60; พบญ 28.61; พบญ 28.62; พบญ 28.63; พบญ 28.64; พบญ 28.65; พบญ 28.66; พบญ 28.67; พบญ 28.68; พบญ 29.2; พบญ 29.3; พบญ 29.4; พบญ 29.7; พบญ 29.9; พบญ 29.10; พบญ 29.11; พบญ 29.12; พบญ 29.13; พบญ 29.14; พบญ 29.16; พบญ 29.17; พบญ 29.18; พบญ 29.22; พบญ 30.1; พบญ 30.2; พบญ 30.3; พบญ 30.4; พบญ 30.5; พบญ 30.6; พบญ 30.7; พบญ 30.8; พบญ 30.9; พบญ 30.10; พบญ 30.11; พบญ 30.12; พบญ 30.13; พบญ 30.14; พบญ 30.15; พบญ 30.16; พบญ 30.17; พบญ 30.18; พบญ 30.19; พบญ 30.20; พบญ 31.2; พบญ 31.3; พบญ 31.5; พบญ 31.6; พบญ 31.7; พบญ 31.8; พบญ 31.11; พบญ 31.12; พบญ 31.13; พบญ 31.26; พบญ 31.27; พบญ 31.28; พบญ 31.29; พบญ 32.6; พบญ 32.7; พบญ 32.14; พบญ 32.17; พบญ 32.18; พบญ 32.44; พบญ 32.46; พบญ 32.47; พบญ 33.1; พบญ 33.2; พบญ 33.7; พบญ 33.8; พบญ 33.12; พบญ 33.13; พบญ 33.18; พบญ 33.20; พบญ 33.22; พบญ 33.23; พบญ 33.24; พบญ 33.25; พบญ 33.26; พบญ 33.27; พบญ 33.29; พบญ 34.1; พบญ 34.4; พบญ 34.6; พบญ 34.7; พบญ 34.9; พบญ 34.11; ยชว 1.11; ยชว 1.13; ยชว 1.14; ยชว 1.15; ยชว 1.16; ยชว 1.17; ยชว 1.18; ยชว 2.9; ยชว 2.10; ยชว 2.11; ยชว 2.12; ยชว 2.21; ยชว 3.1; ยชว 3.3; ยชว 3.4; ยชว 3.5; ยชว 3.8; ยชว 3.9; ยชว 3.10; ยชว 3.11; ยชว 4.3; ยชว 4.4; ยชว 4.5; ยชว 4.6; ยชว 4.7; ยชว 4.14; ยชว 4.21; ยชว 4.22; ยชว 4.23; ยชว 4.24; ยชว 5.13; ยชว 5.14; ยชว 6.7; ยชว 6.10; ยชว 6.16; ยชว 6.18; ยชว 6.22; ยชว 6.27; ยชว 7.6; ยชว 7.18; ยชว 8.4; ยชว 8.7; ยชว 8.8; ยชว 8.11; ยชว 8.12; ยชว 8.14; ยชว 8.19; ยชว 8.29; ยชว 8.32; ยชว 8.34; ยชว 9.6; ยชว 9.8; ยชว 9.9; ยชว 9.11; ยชว 9.12; ยชว 9.22; ยชว 9.24; ยชว 9.25; ยชว 10.1; ยชว 10.2; ยชว 10.4; ยชว 10.6; ยชว 10.7; ยชว 10.12; ยชว 10.19; ยชว 10.23; ยชว 10.24; ยชว 10.25; ยชว 10.28; ยชว 10.30; ยชว 10.32; ยชว 10.35; ยชว 10.37; ยชว 10.39; ยชว 10.40; ยชว 11.11; ยชว 11.15; ยชว 11.17; ยชว 13.1; ยชว 13.12; ยชว 14.3; ยชว 14.6; ยชว 14.7; ยชว 14.9; ยชว 14.12; ยชว 14.13; ยชว 14.14; ยชว 15.4; ยชว 15.13; ยชว 15.15; ยชว 15.17; ยชว 17.4; ยชว 17.6; ยชว 17.14; ยชว 17.17; ยชว 17.18; ยชว 18.3; ยชว 18.6; ยชว 18.7; ยชว 18.8; ยชว 19.50; ยชว 21.2; ยชว 22.2; ยชว 22.3; ยชว 22.4; ยชว 22.5; ยชว 22.7; ยชว 22.8; ยชว 22.16; ยชว 22.18; ยชว 22.19; ยชว 22.24; ยชว 22.25; ยชว 22.27; ยชว 22.28; ยชว 22.31; ยชว 23.3; ยชว 23.4; ยชว 23.5; ยชว 23.7; ยชว 23.8; ยชว 23.9; ยชว 23.10; ยชว 23.11; ยชว 23.12; ยชว 23.13; ยชว 23.14; ยชว 23.15; ยชว 23.16; ยชว 24.14; ยชว 24.15; ยชว 24.19; ยชว 24.20; ยชว 24.22; ยชว 24.23; ยชว 24.26; ยชว 24.27; ยชว 24.30; ยชว 24.33; วนฉ 1.3; วนฉ 1.5; วนฉ 1.6; วนฉ 1.7; วนฉ 1.13; วนฉ 1.15; วนฉ 2.9; วนฉ 3.10; วนฉ 3.13; วนฉ 3.15; วนฉ 3.18; วนฉ 3.19; วนฉ 3.20; วนฉ 3.22; วนฉ 3.27; วนฉ 3.28; วนฉ 3.31; วนฉ 4.2; วนฉ 4.6; วนฉ 4.9; วนฉ 4.13; วนฉ 4.14; วนฉ 4.15; วนฉ 4.19; วนฉ 4.22; วนฉ 5.10; วนฉ 5.12; วนฉ 5.14; วนฉ 5.15; วนฉ 5.16; วนฉ 6.11; วนฉ 6.13; วนฉ 6.31; วนฉ 6.32; วนฉ 6.34; วนฉ 6.35; วนฉ 7.1; วนฉ 7.5; วนฉ 7.8; วนฉ 7.9; วนฉ 7.11; วนฉ 7.15; วนฉ 7.16; วนฉ 7.17; วนฉ 7.19; วนฉ 8.1; วนฉ 8.2; วนฉ 8.3; วนฉ 8.4; วนฉ 8.5; วนฉ 8.8; วนฉ 8.9; วนฉ 8.17; วนฉ 8.18; วนฉ 8.20; วนฉ 8.21; วนฉ 8.22; วนฉ 8.23; วนฉ 8.24; วนฉ 8.25; วนฉ 8.26; วนฉ 8.27; วนฉ 8.30; วนฉ 8.31; วนฉ 8.32; วนฉ 9.2; วนฉ 9.7; วนฉ 9.8; วนฉ 9.10; วนฉ 9.12; วนฉ 9.14; วนฉ 9.15; วนฉ 9.16; วนฉ 9.18; วนฉ 9.19; วนฉ 9.29; วนฉ 9.31; วนฉ 9.32; วนฉ 9.33; วนฉ 9.34; วนฉ 9.35; วนฉ 9.36; วนฉ 9.38; วนฉ 9.43; วนฉ 9.48; วนฉ 9.53; วนฉ 9.54; วนฉ 10.2; วนฉ 10.3; วนฉ 10.4; วนฉ 11.7; วนฉ 11.8; วนฉ 11.9; วนฉ 11.10; วนฉ 11.11; วนฉ 11.12; วนฉ 11.17; วนฉ 11.19; วนฉ 11.20; วนฉ 11.21; วนฉ 11.23; วนฉ 11.24; วนฉ 11.25; วนฉ 11.26; วนฉ 11.27; วนฉ 11.28; วนฉ 11.29; วนฉ 11.32; วนฉ 11.33; วนฉ 11.34; วนฉ 11.35; วนฉ 11.38; วนฉ 11.39; วนฉ 12.1; วนฉ 12.2; วนฉ 12.3; วนฉ 12.9; วนฉ 12.11; วนฉ 12.13; วนฉ 12.14; วนฉ 13.2; วนฉ 13.6; วนฉ 13.7; วนฉ 13.11; วนฉ 13.12; วนฉ 13.15; วนฉ 13.16; วนฉ 13.17; วนฉ 14.2; วนฉ 14.3; วนฉ 14.4; วนฉ 14.5; วนฉ 14.6; วนฉ 14.8; วนฉ 14.9; วนฉ 14.10; วนฉ 14.11; วนฉ 14.12; วนฉ 14.13; วนฉ 14.17; วนฉ 14.19; วนฉ 15.1; วนฉ 15.10; วนฉ 15.11; วนฉ 15.12; วนฉ 15.13; วนฉ 15.14; วนฉ 15.15; วนฉ 15.17; วนฉ 15.19; วนฉ 15.20; วนฉ 16.3; วนฉ 16.8; วนฉ 16.9; วนฉ 16.11; วนฉ 16.12; วนฉ 16.13; วนฉ 16.14; วนฉ 16.16; วนฉ 16.17; วนฉ 16.18; วนฉ 16.19; วนฉ 16.20; วนฉ 16.21; วนฉ 16.22; วนฉ 16.25; วนฉ 16.30; วนฉ 16.31; วนฉ 17.9; วนฉ 18.3; วนฉ 18.6; วนฉ 18.9; วนฉ 18.10; วนฉ 18.14; วนฉ 18.18; วนฉ 18.24; วนฉ 18.30; วนฉ 19.17; วนฉ 19.19; วนฉ 19.20; วนฉ 19.24; วนฉ 20.7; วนฉ 20.12; วนฉ 21.22; นรธ 2.4; นรธ 2.10; นรธ 2.13; นรธ 2.15; นรธ 3.3; นรธ 3.4; นรธ 3.7; นรธ 3.8; นรธ 3.9; นรธ 3.10; นรธ 3.14; นรธ 3.15; นรธ 3.16; นรธ 3.17; นรธ 3.18; นรธ 4.2; นรธ 4.3; นรธ 4.4; นรธ 4.5; นรธ 4.6; นรธ 4.8; นรธ 4.9; นรธ 4.10; นรธ 4.11; นรธ 4.12; นรธ 4.13; 1ซมอ 1.2; 1ซมอ 1.4; 1ซมอ 1.5; 1ซมอ 1.16; 1ซมอ 1.18; 1ซมอ 1.21; 1ซมอ 1.26; 1ซมอ 2.15; 1ซมอ 2.20; 1ซมอ 2.22; 1ซมอ 2.23; 1ซมอ 2.27; 1ซมอ 2.36; 1ซมอ 3.2; 1ซมอ 3.5; 1ซมอ 3.6; 1ซมอ 3.8; 1ซมอ 3.18; 1ซมอ 3.19; 1ซมอ 4.13; 1ซมอ 4.15; 1ซมอ 4.17; 1ซมอ 4.18; 1ซมอ 4.19; 1ซมอ 6.3; 1ซมอ 6.4; 1ซมอ 6.5; 1ซมอ 6.6; 1ซมอ 6.8; 1ซมอ 6.21; 1ซมอ 7.3; 1ซมอ 7.5; 1ซมอ 7.9; 1ซมอ 7.12; 1ซมอ 7.15; 1ซมอ 7.16; 1ซมอ 7.17; 1ซมอ 8.1; 1ซมอ 8.2; 1ซมอ 8.3; 1ซมอ 8.5; 1ซมอ 8.10; 1ซมอ 8.11; 1ซมอ 8.15; 1ซมอ 8.16; 1ซมอ 8.17; 1ซมอ 8.18; 1ซมอ 8.21; 1ซมอ 9.2; 1ซมอ 9.5; 1ซมอ 9.6; 1ซมอ 9.7; 1ซมอ 9.10; 1ซมอ 9.12; 1ซมอ 9.13; 1ซมอ 9.17; 1ซมอ 9.19; 1ซมอ 9.20; 1ซมอ 9.21; 1ซมอ 9.22; 1ซมอ 9.24; 1ซมอ 9.26; 1ซมอ 9.27; 1ซมอ 10.1; 1ซมอ 10.2; 1ซมอ 10.3; 1ซมอ 10.4; 1ซมอ 10.5; 1ซมอ 10.6; 1ซมอ 10.7; 1ซมอ 10.8; 1ซมอ 10.9; 1ซมอ 10.10; 1ซมอ 10.11; 1ซมอ 10.13; 1ซมอ 10.14; 1ซมอ 10.16; 1ซมอ 10.18; 1ซมอ 10.19; 1ซมอ 10.21; 1ซมอ 10.23; 1ซมอ 10.24; 1ซมอ 10.25; 1ซมอ 10.26; 1ซมอ 10.27; 1ซมอ 11.1; 1ซมอ 11.3; 1ซมอ 11.5; 1ซมอ 11.6; 1ซมอ 11.7; 1ซมอ 11.9; 1ซมอ 11.10; 1ซมอ 12.1; 1ซมอ 12.2; 1ซมอ 12.3; 1ซมอ 12.4; 1ซมอ 12.5; 1ซมอ 12.6; 1ซมอ 12.7; 1ซมอ 12.8; 1ซมอ 12.9; 1ซมอ 12.11; 1ซมอ 12.12; 1ซมอ 12.13; 1ซมอ 12.14; 1ซมอ 12.15; 1ซมอ 12.16; 1ซมอ 12.17; 1ซมอ 12.19; 1ซมอ 12.20; 1ซมอ 12.22; 1ซมอ 12.23; 1ซมอ 12.24; 1ซมอ 12.25; 1ซมอ 13.10; 1ซมอ 13.11; 1ซมอ 13.13; 1ซมอ 13.14; 1ซมอ 14.1; 1ซมอ 14.6; 1ซมอ 14.7; 1ซมอ 14.12; 1ซมอ 14.13; 1ซมอ 14.14; 1ซมอ 14.17; 1ซมอ 14.27; 1ซมอ 14.28; 1ซมอ 14.34; 1ซมอ 14.37; 1ซมอ 14.38; 1ซมอ 14.40; 1ซมอ 14.45; 1ซมอ 15.1; 1ซมอ 15.3; 1ซมอ 15.6; 1ซมอ 15.13; 1ซมอ 15.15; 1ซมอ 15.16; 1ซมอ 15.17; 1ซมอ 15.18; 1ซมอ 15.19; 1ซมอ 15.21; 1ซมอ 15.23; 1ซมอ 15.24; 1ซมอ 15.25; 1ซมอ 15.26; 1ซมอ 15.27; 1ซมอ 15.28; 1ซมอ 15.30; 1ซมอ 15.32; 1ซมอ 15.33; 1ซมอ 16.4; 1ซมอ 16.5; 1ซมอ 16.6; 1ซมอ 16.8; 1ซมอ 16.9; 1ซมอ 16.11; 1ซมอ 16.19; 1ซมอ 16.20; 1ซมอ 16.22; 1ซมอ 17.45; 1ซมอ 17.46; 1ซมอ 17.47; 1ซมอ 18.1; 1ซมอ 18.3; 1ซมอ 18.23; 1ซมอ 20.1; 1ซมอ 20.3; 1ซมอ 20.6; 1ซมอ 20.7; 1ซมอ 20.8; 1ซมอ 20.10; 1ซมอ 20.17; 1ซมอ 20.29; 1ซมอ 20.30; 1ซมอ 20.32; 1ซมอ 20.33; 1ซมอ 20.34; 1ซมอ 20.36; 1ซมอ 20.40; 1ซมอ 21.1; 1ซมอ 21.3; 1ซมอ 21.5; 1ซมอ 21.8; 1ซมอ 21.9; 1ซมอ 21.13; 1ซมอ 21.14; 1ซมอ 22.1; 1ซมอ 22.2; 1ซมอ 22.3; 1ซมอ 22.4; 1ซมอ 22.5; 1ซมอ 22.6; 1ซมอ 22.10; 1ซมอ 22.11; 1ซมอ 22.22; 1ซมอ 22.23; 1ซมอ 23.3; 1ซมอ 23.4; 1ซมอ 23.5; 1ซมอ 23.8; 1ซมอ 23.9; 1ซมอ 23.11; 1ซมอ 23.13; 1ซมอ 23.14; 1ซมอ 23.21; 1ซมอ 23.23; 1ซมอ 23.24; 1ซมอ 23.25; 1ซมอ 23.26; 1ซมอ 24.2; 1ซมอ 24.3; 1ซมอ 24.4; 1ซมอ 24.5; 1ซมอ 24.6; 1ซมอ 24.7; 1ซมอ 24.22; 1ซมอ 25.1; 1ซมอ 25.2; 1ซมอ 25.3; 1ซมอ 25.6; 1ซมอ 25.7; 1ซมอ 25.8; 1ซมอ 25.13; 1ซมอ 25.17; 1ซมอ 25.20; 1ซมอ 25.24; 1ซมอ 25.25; 1ซมอ 25.26; 1ซมอ 25.27; 1ซมอ 25.28; 1ซมอ 25.29; 1ซมอ 25.30; 1ซมอ 25.31; 1ซมอ 25.36; 1ซมอ 25.37; 1ซมอ 25.38; 1ซมอ 25.39; 1ซมอ 25.40; 1ซมอ 25.41; 1ซมอ 25.43; 1ซมอ 26.3; 1ซมอ 26.6; 1ซมอ 26.8; 1ซมอ 26.14; 1ซมอ 26.15; 1ซมอ 26.16; 1ซมอ 26.18; 1ซมอ 26.25; 1ซมอ 27.1; 1ซมอ 27.2; 1ซมอ 27.3; 1ซมอ 27.4; 1ซมอ 27.8; 1ซมอ 27.10; 1ซมอ 27.11; 1ซมอ 28.1; 1ซมอ 28.2; 1ซมอ 28.3; 1ซมอ 28.9; 1ซมอ 28.11; 1ซมอ 28.15; 1ซมอ 28.16; 1ซมอ 28.17; 1ซมอ 28.18; 1ซมอ 28.19; 1ซมอ 29.2; 1ซมอ 29.4; 1ซมอ 29.6; 1ซมอ 29.7; 1ซมอ 29.9; 1ซมอ 29.10; 1ซมอ 29.11; 1ซมอ 30.1; 1ซมอ 30.3; 1ซมอ 30.4; 1ซมอ 30.6; 1ซมอ 30.8; 1ซมอ 30.9; 1ซมอ 30.10; 1ซมอ 30.15; 1ซมอ 30.16; 1ซมอ 30.18; 1ซมอ 30.19; 1ซมอ 30.20; 1ซมอ 30.21; 1ซมอ 30.23; 1ซมอ 30.24; 1ซมอ 30.26; 1ซมอ 30.31; 2ซมอ 1.3; 2ซมอ 1.5; 2ซมอ 1.6; 2ซมอ 1.11; 2ซมอ 1.13; 2ซมอ 1.18; 2ซมอ 1.19; 2ซมอ 1.25; 2ซมอ 1.26; 2ซมอ 2.1; 2ซมอ 2.2; 2ซมอ 2.3; 2ซมอ 2.5; 2ซมอ 2.6; 2ซมอ 2.7; 2ซมอ 2.9; 2ซมอ 2.26; 2ซมอ 2.27; 2ซมอ 2.29; 2ซมอ 2.30; 2ซมอ 2.32; 2ซมอ 3.7; 2ซมอ 3.8; 2ซมอ 3.9; 2ซมอ 3.13; 2ซมอ 3.17; 2ซมอ 3.20; 2ซมอ 3.22; 2ซมอ 3.23; 2ซมอ 3.26; 2ซมอ 3.27; 2ซมอ 3.31; 2ซมอ 3.34; 2ซมอ 3.38; 2ซมอ 4.4; 2ซมอ 9.7; 2ซมอ 9.8; 2ซมอ 9.9; 2ซมอ 9.13; 2ซมอ 10.2; 2ซมอ 10.5; 2ซมอ 10.9; 2ซมอ 10.10; 2ซมอ 10.11; 2ซมอ 10.13; 2ซมอ 11.16; 2ซมอ 11.19; 2ซมอ 11.25; 2ซมอ 12.25; 2ซมอ 13.5; 2ซมอ 13.11; 2ซมอ 13.12; 2ซมอ 13.13; 2ซมอ 13.14; 2ซมอ 13.15; 2ซมอ 13.16; 2ซมอ 13.17; 2ซมอ 13.18; 2ซมอ 13.22; 2ซมอ 13.28; 2ซมอ 13.32; 2ซมอ 13.39; 2ซมอ 14.24; 2ซมอ 14.25; 2ซมอ 14.26; 2ซมอ 14.29; 2ซมอ 14.30; 2ซมอ 14.31; 2ซมอ 14.32; 2ซมอ 14.33; 2ซมอ 15.2; 2ซมอ 15.5; 2ซมอ 15.9; 2ซมอ 15.10; 2ซมอ 15.12; 2ซมอ 15.27; 2ซมอ 15.28; 2ซมอ 15.36; 2ซมอ 16.3; 2ซมอ 16.17; 2ซมอ 16.19; 2ซมอ 16.20; 2ซมอ 17.2; 2ซมอ 17.6; 2ซมอ 17.8; 2ซมอ 17.9; 2ซมอ 17.12; 2ซมอ 17.13; 2ซมอ 17.23; 2ซมอ 18.2; 2ซมอ 18.4; 2ซมอ 18.9; 2ซมอ 18.11; 2ซมอ 18.12; 2ซมอ 18.13; 2ซมอ 18.14; 2ซมอ 18.15; 2ซมอ 18.18; 2ซมอ 18.20; 2ซมอ 18.21; 2ซมอ 19.11; 2ซมอ 19.12; 2ซมอ 19.13; 2ซมอ 19.17; 2ซมอ 19.22; 2ซมอ 19.25; 2ซมอ 19.26; 2ซมอ 19.29; 2ซมอ 19.32; 2ซมอ 19.33; 2ซมอ 19.38; 2ซมอ 19.39; 2ซมอ 19.42; 2ซมอ 19.43; 2ซมอ 20.4; 2ซมอ 20.6; 2ซมอ 20.8; 2ซมอ 20.17; 2ซมอ 20.19; 2ซมอ 20.21; 2ซมอ 21.3; 2ซมอ 21.4; 2ซมอ 21.6; 2ซมอ 22.51; 2ซมอ 23.8; 2ซมอ 23.9; 2ซมอ 23.10; 2ซมอ 23.11; 2ซมอ 23.12; 2ซมอ 23.18; 2ซมอ 23.19; 2ซมอ 23.20; 2ซมอ 23.21; 2ซมอ 23.23; 2ซมอ 24.2; 2ซมอ 24.21; 2ซมอ 24.24; 1พกษ 1.5; 1พกษ 1.6; 1พกษ 1.7; 1พกษ 1.9; 1พกษ 1.10; 1พกษ 1.34; 1พกษ 1.35; 1พกษ 1.38; 1พกษ 1.41; 1พกษ 1.45; 1พกษ 1.53; 1พกษ 2.13; 1พกษ 2.14; 1พกษ 2.15; 1พกษ 2.17; 1พกษ 2.25; 1พกษ 2.28; 1พกษ 2.30; 1พกษ 2.36; 1พกษ 2.37; 1พกษ 2.39; 1พกษ 2.42; 1พกษ 2.43; 1พกษ 2.44; 1พกษ 3.6; 1พกษ 4.19; 1พกษ 5.1; 1พกษ 5.3; 1พกษ 5.6; 1พกษ 5.7; 1พกษ 5.8; 1พกษ 5.9; 1พกษ 7.14; 1พกษ 7.15; 1พกษ 7.16; 1พกษ 7.18; 1พกษ 7.21; 1พกษ 7.23; 1พกษ 7.27; 1พกษ 7.28; 1พกษ 7.36; 1พกษ 7.37; 1พกษ 7.38; 1พกษ 7.39; 1พกษ 8.24; 1พกษ 8.61; 1พกษ 9.2; 1พกษ 9.3; 1พกษ 9.12; 1พกษ 9.13; 1พกษ 9.16; 1พกษ 10.24; 1พกษ 11.9; 1พกษ 11.10; 1พกษ 11.14; 1พกษ 11.17; 1พกษ 11.19; 1พกษ 11.20; 1พกษ 11.22; 1พกษ 11.23; 1พกษ 11.25; 1พกษ 11.27; 1พกษ 11.28; 1พกษ 11.29; 1พกษ 11.31; 1พกษ 12.1; 1พกษ 12.2; 1พกษ 12.3; 1พกษ 12.6; 1พกษ 12.9; 1พกษ 12.11; 1พกษ 12.14; 1พกษ 12.18; 1พกษ 12.20; 1พกษ 12.28; 1พกษ 13.3; 1พกษ 13.6; 1พกษ 13.7; 1พกษ 13.8; 1พกษ 13.10; 1พกษ 13.11; 1พกษ 13.12; 1พกษ 13.14; 1พกษ 13.15; 1พกษ 13.16; 1พกษ 13.18; 1พกษ 13.19; 1พกษ 13.20; 1พกษ 13.23; 1พกษ 13.24; 1พกษ 13.26; 1พกษ 13.29; 1พกษ 13.31; 1พกษ 13.32; 1พกษ 14.3; 1พกษ 14.4; 1พกษ 14.6; 1พกษ 14.26; 1พกษ 16.16; 1พกษ 16.21; 1พกษ 16.34; 1พกษ 17.2; 1พกษ 17.5; 1พกษ 17.6; 1พกษ 17.8; 1พกษ 17.10; 1พกษ 17.11; 1พกษ 17.12; 1พกษ 17.15; 1พกษ 17.18; 1พกษ 17.19; 1พกษ 17.20; 1พกษ 17.21; 1พกษ 17.24; 1พกษ 18.7; 1พกษ 18.8; 1พกษ 18.9; 1พกษ 18.10; 1พกษ 18.11; 1พกษ 18.12; 1พกษ 18.14; 1พกษ 18.17; 1พกษ 18.18; 1พกษ 18.21; 1พกษ 18.24; 1พกษ 18.25; 1พกษ 18.27; 1พกษ 18.30; 1พกษ 18.32; 1พกษ 18.33; 1พกษ 18.34; 1พกษ 18.35; 1พกษ 18.42; 1พกษ 18.43; 1พกษ 18.44; 1พกษ 18.46; 1พกษ 19.1; 1พกษ 19.3; 1พกษ 19.4; 1พกษ 19.5; 1พกษ 19.6; 1พกษ 19.7; 1พกษ 19.8; 1พกษ 19.9; 1พกษ 19.10; 1พกษ 19.13; 1พกษ 19.14; 1พกษ 19.15; 1พกษ 19.19; 1พกษ 19.20; 1พกษ 19.21; 1พกษ 20.1; 1พกษ 20.2; 1พกษ 20.3; 1พกษ 20.4; 1พกษ 20.5; 1พกษ 20.6; 1พกษ 20.9; 1พกษ 20.11; 1พกษ 20.12; 1พกษ 20.16; 1พกษ 20.17; 1พกษ 20.18; 1พกษ 20.23; 1พกษ 20.25; 1พกษ 20.31; 1พกษ 20.32; 1พกษ 20.33; 1พกษ 20.34; 1พกษ 20.35; 1พกษ 20.36; 1พกษ 20.37; 1พกษ 20.39; 1พกษ 20.40; 1พกษ 20.41; 1พกษ 20.42; 1พกษ 21.19; 1พกษ 21.20; 1พกษ 22.3; 1พกษ 22.4; 1พกษ 22.13; 1พกษ 22.15; 1พกษ 22.16; 1พกษ 22.17; 1พกษ 22.18; 1พกษ 22.28; 1พกษ 22.30; 1พกษ 22.49; 2พกษ 1.3; 2พกษ 1.6; 2พกษ 1.8; 2พกษ 1.9; 2พกษ 1.11; 2พกษ 1.13; 2พกษ 1.14; 2พกษ 1.15; 2พกษ 2.2; 2พกษ 2.3; 2พกษ 2.4; 2พกษ 2.5; 2พกษ 2.6; 2พกษ 2.7; 2พกษ 2.8; 2พกษ 2.9; 2พกษ 2.10; 2พกษ 2.11; 2พกษ 2.12; 2พกษ 2.13; 2พกษ 2.14; 2พกษ 2.15; 2พกษ 2.16; 2พกษ 2.17; 2พกษ 2.18; 2พกษ 2.20; 2พกษ 2.21; 2พกษ 2.23; 2พกษ 2.24; 2พกษ 2.25; 2พกษ 3.7; 2พกษ 3.8; 2พกษ 3.12; 2พกษ 3.13; 2พกษ 3.15; 2พกษ 3.16; 2พกษ 4.1; 2พกษ 4.2; 2พกษ 4.3; 2พกษ 4.7; 2พกษ 4.8; 2พกษ 4.10; 2พกษ 4.11; 2พกษ 4.12; 2พกษ 4.13; 2พกษ 4.14; 2พกษ 4.15; 2พกษ 4.16; 2พกษ 4.23; 2พกษ 4.25; 2พกษ 4.27; 2พกษ 4.29; 2พกษ 4.30; 2พกษ 4.31; 2พกษ 4.32; 2พกษ 4.33; 2พกษ 4.34; 2พกษ 4.35; 2พกษ 4.36; 2พกษ 4.37; 2พกษ 4.38; 2พกษ 4.41; 2พกษ 4.43; 2พกษ 5.1; 2พกษ 5.3; 2พกษ 5.4; 2พกษ 5.5; 2พกษ 5.6; 2พกษ 5.9; 2พกษ 5.10; 2พกษ 5.12; 2พกษ 5.13; 2พกษ 5.14; 2พกษ 5.15; 2พกษ 5.16; 2พกษ 5.17; 2พกษ 5.18; 2พกษ 5.19; 2พกษ 5.20; 2พกษ 5.21; 2พกษ 5.22; 2พกษ 5.23; 2พกษ 5.25; 2พกษ 5.26; 2พกษ 5.27; 2พกษ 6.1; 2พกษ 6.2; 2พกษ 6.3; 2พกษ 6.4; 2พกษ 6.6; 2พกษ 6.7; 2พกษ 6.11; 2พกษ 6.15; 2พกษ 6.16; 2พกษ 6.18; 2พกษ 6.19; 2พกษ 6.22; 2พกษ 6.32; 2พกษ 6.33; 2พกษ 7.2; 2พกษ 7.17; 2พกษ 7.19; 2พกษ 8.1; 2พกษ 8.5; 2พกษ 8.8; 2พกษ 8.9; 2พกษ 8.11; 2พกษ 8.12; 2พกษ 8.13; 2พกษ 9.5; 2พกษ 9.6; 2พกษ 9.11; 2พกษ 9.12; 2พกษ 9.13; 2พกษ 9.15; 2พกษ 9.18; 2พกษ 9.19; 2พกษ 9.22; 2พกษ 9.25; 2พกษ 9.27; 2พกษ 10.2; 2พกษ 10.3; 2พกษ 10.6; 2พกษ 10.9; 2พกษ 10.13; 2พกษ 10.15; 2พกษ 10.19; 2พกษ 10.23; 2พกษ 11.4; 2พกษ 11.5; 2พกษ 11.7; 2พกษ 11.8; 2พกษ 11.12; 2พกษ 11.19; 2พกษ 12.7; 2พกษ 13.4; 2พกษ 13.14; 2พกษ 13.16; 2พกษ 13.17; 2พกษ 13.18; 2พกษ 14.10; 2พกษ 15.13; 2พกษ 15.14; 2พกษ 15.15; 2พกษ 15.16; 2พกษ 15.25; 2พกษ 16.7; 2พกษ 16.15; 2พกษ 18.7; 2พกษ 18.14; 2พกษ 18.19; 2พกษ 18.20; 2พกษ 18.21; 2พกษ 18.22; 2พกษ 18.26; 2พกษ 19.3; 2พกษ 19.4; 2พกษ 19.6; 2พกษ 19.10; 2พกษ 19.11; 2พกษ 19.21; 2พกษ 19.32; 2พกษ 19.33; 2พกษ 19.37; 2พกษ 20.4; 2พกษ 20.15; 2พกษ 20.19; 2พกษ 22.4; 2พกษ 22.8; 2พกษ 23.30; 2พกษ 23.34; 2พกษ 24.1; 2พกษ 24.2; 2พกษ 24.4; 2พกษ 25.9; 2พกษ 25.19; 2พกษ 25.24; 2พกษ 25.25; 2พกษ 25.28; 2พกษ 25.30; 1พศด 1.43; 1พศด 1.46; 1พศด 1.50; 1พศด 2.3; 1พศด 2.4; 1พศด 2.9; 1พศด 2.13; 1พศด 2.19; 1พศด 2.21; 1พศด 2.25; 1พศด 2.29; 1พศด 2.42; 1พศด 4.18; 1พศด 4.19; 1พศด 4.38; 1พศด 5.6; 1พศด 5.7; 1พศด 5.9; 1พศด 6.10; 1พศด 6.49; 1พศด 7.14; 1พศด 7.23; 1พศด 7.24; 1พศด 8.7; 1พศด 8.29; 1พศด 8.30; 1พศด 9.35; 1พศด 9.36; 1พศด 11.6; 1พศด 11.20; 1พศด 11.21; 1พศด 12.1; 1พศด 12.17; 1พศด 12.27; 1พศด 13.2; 1พศด 16.5; 1พศด 16.7; 1พศด 16.35; 1พศด 16.37; 1พศด 16.38; 1พศด 16.39; 1พศด 18.4; 1พศด 18.13; 1พศด 19.2; 1พศด 19.3; 1พศด 19.5; 1พศด 19.7; 1พศด 19.10; 1พศด 19.11; 1พศด 19.12; 1พศด 19.14; 1พศด 21.6; 1พศด 21.15; 1พศด 21.19; 1พศด 21.20; 1พศด 21.27; 1พศด 22.6; 1พศด 23.14; 1พศด 26.32; 1พศด 29.20; 1พศด 29.22; 2พศด 2.3; 2พศด 2.8; 2พศด 2.10; 2พศด 2.11; 2พศด 2.14; 2พศด 2.15; 2พศด 2.16; 2พศด 4.11; 2พศด 6.15; 2พศด 7.12; 2พศด 9.23; 2พศด 10.1; 2พศด 10.2; 2พศด 10.3; 2พศด 10.6; 2พศด 10.9; 2พศด 10.11; 2พศด 10.14; 2พศด 10.18; 2พศด 11.22; 2พศด 13.5; 2พศด 13.8; 2พศด 13.9; 2พศด 13.11; 2พศด 13.12; 2พศด 13.13; 2พศด 15.2; 2พศด 15.7; 2พศด 16.3; 2พศด 16.7; 2พศด 16.8; 2พศด 16.9; 2พศด 18.3; 2พศด 18.12; 2พศด 18.14; 2พศด 18.15; 2พศด 18.16; 2พศด 18.17; 2พศด 18.27; 2พศด 18.29; 2พศด 19.6; 2พศด 19.7; 2พศด 19.9; 2พศด 19.10; 2พศด 19.11; 2พศด 20.14; 2พศด 20.15; 2พศด 20.16; 2พศด 20.17; 2พศด 20.20; 2พศด 20.37; 2พศด 21.3; 2พศด 22.8; 2พศด 22.9; 2พศด 23.1; 2พศด 23.4; 2พศด 23.10; 2พศด 23.11; 2พศด 23.16; 2พศด 23.19; 2พศด 23.20; 2พศด 24.6; 2พศด 24.15; 2พศด 24.16; 2พศด 24.20; 2พศด 24.21; 2พศด 24.22; 2พศด 25.19; 2พศด 28.9; 2พศด 28.10; 2พศด 28.11; 2พศด 29.5; 2พศด 29.8; 2พศด 29.11; 2พศด 29.31; 2พศด 30.6; 2พศด 30.7; 2พศด 30.8; 2พศด 30.9; 2พศด 31.8; 2พศด 34.26; 2พศด 35.5; 2พศด 35.21; 2พศด 36.23; อสร 1.3; อสร 3.9; อสร 4.2; อสร 4.3; อสร 4.9; อสร 4.18; อสร 4.21; อสร 4.23; อสร 5.2; อสร 5.3; อสร 5.4; อสร 5.6; อสร 5.7; อสร 5.9; อสร 5.12; อสร 5.15; อสร 6.5; อสร 6.6; อสร 6.8; อสร 6.13; อสร 7.6; อสร 7.8; อสร 7.9; อสร 7.10; อสร 7.21; อสร 7.24; อสร 8.3; อสร 8.4; อสร 8.5; อสร 8.6; อสร 8.7; อสร 8.8; อสร 8.9; อสร 8.10; อสร 8.11; อสร 8.12; อสร 8.17; อสร 8.28; อสร 8.29; อสร 8.36; อสร 10.1; อสร 10.4; อสร 10.6; อสร 10.10; อสร 10.11; อสร 10.12; อสร 10.18; นหม 2.17; นหม 2.20; นหม 3.1; นหม 3.2; นหม 3.15; นหม 4.3; นหม 4.14; นหม 4.20; นหม 5.7; นหม 5.8; นหม 5.9; นหม 5.11; นหม 5.12; นหม 5.15; นหม 6.3; นหม 6.5; นหม 6.6; นหม 6.7; นหม 6.8; นหม 6.10; นหม 8.3; นหม 8.4; นหม 8.5; นหม 8.9; นหม 8.10; นหม 8.18; นหม 9.5; นหม 9.7; นหม 9.8; นหม 13.17; นหม 13.18; นหม 13.21; อสธ 2.7; อสธ 2.22; อสธ 3.1; อสธ 3.2; อสธ 3.3; อสธ 3.4; อสธ 3.5; อสธ 3.6; อสธ 3.11; อสธ 4.2; อสธ 4.4; อสธ 4.7; อสธ 4.16; อสธ 4.17; อสธ 5.5; อสธ 5.9; อสธ 5.11; อสธ 5.14; อสธ 6.4; อสธ 6.5; อสธ 6.6; อสธ 6.10; อสธ 6.11; อสธ 6.12; อสธ 6.13; อสธ 6.14; อสธ 7.7; อสธ 7.10; อสธ 8.1; อสธ 8.3; อสธ 8.8; อสธ 8.10; อสธ 9.4; อสธ 9.25; อสธ 10.2; อสธ 10.3; โยบ 1.2; โยบ 1.3; โยบ 1.4; โยบ 1.5; โยบ 1.13; โยบ 1.15; โยบ 1.16; โยบ 1.17; โยบ 1.18; โยบ 1.19; โยบ 1.21; โยบ 2.7; โยบ 2.8; โยบ 2.9; โยบ 2.10; โยบ 2.11; โยบ 2.12; โยบ 2.13; โยบ 3.1; โยบ 4.2; โยบ 4.3; โยบ 4.4; โยบ 4.5; โยบ 4.6; โยบ 4.7; โยบ 5.1; โยบ 5.19; โยบ 5.20; โยบ 5.21; โยบ 5.22; โยบ 5.23; โยบ 5.24; โยบ 5.25; โยบ 5.26; โยบ 6.21; โยบ 6.22; โยบ 6.25; โยบ 6.26; โยบ 6.27; โยบ 6.28; โยบ 8.2; โยบ 8.4; โยบ 8.5; โยบ 8.6; โยบ 8.7; โยบ 8.8; โยบ 8.10; โยบ 8.21; โยบ 8.22; โยบ 11.3; โยบ 11.4; โยบ 11.5; โยบ 11.6; โยบ 11.7; โยบ 11.8; โยบ 11.13; โยบ 11.14; โยบ 11.15; โยบ 11.16; โยบ 11.17; โยบ 11.18; โยบ 11.19; โยบ 12.2; โยบ 12.3; โยบ 12.7; โยบ 12.8; โยบ 13.2; โยบ 13.4; โยบ 13.5; โยบ 13.7; โยบ 13.8; โยบ 13.9; โยบ 13.10; โยบ 13.11; โยบ 13.12; โยบ 13.17; โยบ 15.4; โยบ 15.5; โยบ 15.6; โยบ 15.7; โยบ 15.8; โยบ 15.9; โยบ 15.10; โยบ 15.11; โยบ 15.12; โยบ 15.13; โยบ 15.17; โยบ 16.2; โยบ 16.3; โยบ 16.4; โยบ 16.5; โยบ 17.10; โยบ 18.2; โยบ 18.3; โยบ 18.4; โยบ 19.2; โยบ 19.3; โยบ 19.5; โยบ 19.21; โยบ 19.22; โยบ 19.28; โยบ 19.29; โยบ 20.4; โยบ 21.2; โยบ 21.5; โยบ 21.14; โยบ 21.27; โยบ 21.28; โยบ 21.29; โยบ 21.34; โยบ 22.3; โยบ 22.4; โยบ 22.5; โยบ 22.6; โยบ 22.7; โยบ 22.9; โยบ 22.10; โยบ 22.11; โยบ 22.13; โยบ 22.15; โยบ 22.21; โยบ 22.22; โยบ 22.23; โยบ 22.24; โยบ 22.25; โยบ 22.26; โยบ 22.27; โยบ 22.28; โยบ 22.29; โยบ 22.30; โยบ 26.2; โยบ 26.3; โยบ 26.4; โยบ 27.5; โยบ 27.11; โยบ 27.12; โยบ 29.1; โยบ 31.24; โยบ 32.2; โยบ 32.6; โยบ 32.11; โยบ 32.12; โยบ 32.14; โยบ 33.1; โยบ 33.5; โยบ 33.6; โยบ 33.7; โยบ 33.8; โยบ 33.12; โยบ 33.13; โยบ 33.31; โยบ 33.32; โยบ 33.33; โยบ 34.2; โยบ 34.9; โยบ 34.10; โยบ 34.16; โยบ 34.17; โยบ 34.18; โยบ 34.33; โยบ 35.2; โยบ 35.3; โยบ 35.4; โยบ 35.5; โยบ 35.6; โยบ 35.7; โยบ 35.8; โยบ 35.14; โยบ 36.2; โยบ 36.4; โยบ 36.16; โยบ 36.17; โยบ 36.18; โยบ 36.19; โยบ 36.21; โยบ 37.14; โยบ 37.15; โยบ 37.16; โยบ 37.17; โยบ 37.18; โยบ 42.10; โยบ 42.11; โยบ 42.12; โยบ 42.13; โยบ 42.14; โยบ 42.16; สดด 4.2; สดด 11.1; สดด 18.50; สดด 20.1; สดด 20.2; สดด 20.3; สดด 20.4; สดด 20.5; สดด 20.9; สดด 21.1; สดด 21.2; สดด 21.3; สดด 21.4; สดด 21.5; สดด 21.6; สดด 21.7; สดด 22.23; สดด 22.26; สดด 27.14; สดด 30.4; สดด 31.23; สดด 31.24; สดด 32.11; สดด 33.1; สดด 34.9; สดด 37.3; สดด 37.4; สดด 37.5; สดด 37.6; สดด 37.7; สดด 37.8; สดด 37.27; สดด 37.34; สดด 48.5; สดด 48.6; สดด 48.13; สดด 49.16; สดด 49.18; สดด 55.13; สดด 55.22; สดด 58.1; สดด 58.2; สดด 61.6; สดด 61.7; สดด 62.4; สดด 62.8; สดด 68.13; สดด 68.26; สดด 69.32; สดด 72.2; สดด 72.4; สดด 72.6; สดด 72.7; สดด 72.8; สดด 72.9; สดด 72.11; สดด 72.12; สดด 72.13; สดด 72.14; สดด 72.15; สดด 72.17; สดด 76.11; สดด 78.1; สดด 78.70; สดด 78.71; สดด 78.72; สดด 82.2; สดด 82.6; สดด 82.7; สดด 89.39; สดด 89.40; สดด 89.41; สดด 89.42; สดด 89.43; สดด 89.44; สดด 89.45; สดด 91.3; สดด 91.4; สดด 91.5; สดด 91.7; สดด 91.8; สดด 91.9; สดด 91.10; สดด 91.11; สดด 91.12; สดด 91.13; สดด 95.7; สดด 95.8; สดด 95.9; สดด 97.10; สดด 97.12; สดด 99.6; สดด 99.7; สดด 99.8; สดด 103.3; สดด 103.4; สดด 103.5; สดด 103.20; สดด 106.7; สดด 106.8; สดด 106.9; สดด 106.10; สดด 106.11; สดด 106.12; สดด 106.13; สดด 106.14; สดด 106.15; สดด 106.18; สดด 106.19; สดด 106.20; สดด 106.21; สดด 106.23; สดด 106.24; สดด 106.25; สดด 106.26; สดด 106.27; สดด 106.28; สดด 106.29; สดด 106.32; สดด 106.33; สดด 106.34; สดด 106.35; สดด 106.36; สดด 106.37; สดด 106.38; สดด 106.39; สดด 106.41; สดด 106.42; สดด 106.43; สดด 106.44; สดด 106.45; สดด 106.46; สดด 115.11; สดด 115.14; สดด 115.15; สดด 118.26; สดด 121.3; สดด 121.5; สดด 121.6; สดด 121.7; สดด 121.8; สดด 127.2; สดด 128.2; สดด 128.3; สดด 128.5; สดด 128.6; สดด 129.8; สดด 132.1; สดด 132.2; สดด 132.18; สดด 133.2; สดด 134.1; สดด 134.2; สดด 134.3; สดด 135.2; สดด 135.9; สดด 135.20; สดด 136.15; สดด 138.4; สดด 138.5; สภษ 23.3; สภษ 26.12; สภษ 29.12; สภษ 30.4; สภษ 31.23; ปญจ 4.14; ปญจ 4.15; ปญจ 4.16; ปญจ 10.4; ปญจ 12.9; ปญจ 12.10; ปญจ 12.11; พซม 3.3; พซม 5.1; อสย 1.1; อสย 1.10; อสย 3.7; อสย 5.1; อสย 5.2; อสย 7.13; อสย 7.14; อสย 7.15; อสย 7.16; อสย 8.8; อสย 8.19; อสย 9.6; อสย 9.7; อสย 10.17; อสย 11.2; อสย 11.3; อสย 11.4; อสย 11.5; อสย 11.10; อสย 12.1; อสย 16.3; อสย 16.4; อสย 16.5; อสย 18.3; อสย 19.12; อสย 20.2; อสย 21.10; อสย 22.7; อสย 22.8; อสย 22.9; อสย 22.10; อสย 22.11; อสย 23.13; อสย 29.11; อสย 32.9; อสย 32.10; อสย 32.11; อสย 32.20; อสย 33.19; อสย 33.20; อสย 35.4; อสย 36.2; อสย 36.3; อสย 36.4; อสย 36.5; อสย 36.6; อสย 36.7; อสย 36.11; อสย 37.3; อสย 37.4; อสย 37.6; อสย 37.10; อสย 37.11; อสย 37.22; อสย 37.33; อสย 37.34; อสย 37.38; อสย 39.4; อสย 39.8; อสย 40.18; อสย 40.21; อสย 40.28; อสย 41.2; อสย 41.3; อสย 42.1; อสย 42.2; อสย 42.3; อสย 42.4; อสย 42.17; อสย 42.18; อสย 43.1; อสย 45.1; อสย 45.9; อสย 45.10; อสย 45.13; อสย 45.14; อสย 48.14; อสย 48.15; อสย 51.9; อสย 51.10; อสย 52.13; อสย 52.14; อสย 52.15; อสย 53.2; อสย 53.3; อสย 53.4; อสย 53.5; อสย 53.6; อสย 53.7; อสย 53.8; อสย 53.9; อสย 53.10; อสย 53.11; อสย 53.12; อสย 55.4; อสย 66.9; ยรม 2.27; ยรม 6.16; ยรม 10.25; ยรม 14.13; ยรม 17.20; ยรม 19.14; ยรม 20.2; ยรม 20.3; ยรม 20.6; ยรม 20.15; ยรม 21.3; ยรม 21.7; ยรม 21.10; ยรม 22.2; ยรม 22.4; ยรม 22.5; ยรม 22.11; ยรม 22.12; ยรม 22.19; ยรม 23.6; ยรม 23.16; ยรม 23.17; ยรม 23.37; ยรม 25.3; ยรม 25.4; ยรม 25.19; ยรม 25.34; ยรม 26.8; ยรม 26.10; ยรม 26.11; ยรม 26.12; ยรม 26.13; ยรม 26.14; ยรม 26.15; ยรม 26.19; ยรม 26.20; ยรม 26.21; ยรม 26.23; ยรม 26.24; ยรม 27.7; ยรม 27.9; ยรม 27.10; ยรม 27.11; ยรม 27.12; ยรม 27.13; ยรม 27.14; ยรม 27.16; ยรม 27.20; ยรม 28.6; ยรม 28.7; ยรม 28.8; ยรม 28.15; ยรม 29.16; ยรม 29.21; ยรม 30.21; ยรม 31.10; ยรม 32.3; ยรม 32.5; ยรม 32.7; ยรม 32.8; ยรม 33.1; ยรม 33.15; ยรม 33.21; ยรม 34.2; ยรม 34.3; ยรม 34.4; ยรม 34.5; ยรม 35.8; ยรม 35.18; ยรม 36.4; ยรม 36.12; ยรม 36.13; ยรม 36.18; ยรม 36.26; ยรม 36.29; ยรม 36.30; ยรม 36.31; ยรม 37.2; ยรม 37.4; ยรม 37.12; ยรม 37.13; ยรม 37.14; ยรม 37.15; ยรม 37.17; ยรม 37.21; ยรม 38.3; ยรม 38.5; ยรม 38.9; ยรม 38.12; ยรม 38.13; ยรม 38.14; ยรม 38.16; ยรม 38.24; ยรม 38.25; ยรม 38.26; ยรม 38.27; ยรม 38.28; ยรม 39.1; ยรม 39.4; ยรม 39.5; ยรม 39.6; ยรม 39.7; ยรม 39.9; ยรม 39.12; ยรม 39.14; ยรม 39.15; ยรม 40.1; ยรม 40.2; ยรม 40.3; ยรม 40.4; ยรม 40.5; ยรม 40.7; ยรม 40.9; ยรม 40.10; ยรม 40.14; ยรม 40.15; ยรม 40.16; ยรม 41.7; ยรม 41.16; ยรม 42.2; ยรม 42.3; ยรม 42.4; ยรม 42.5; ยรม 42.6; ยรม 42.8; ยรม 42.9; ยรม 42.19; ยรม 42.20; ยรม 42.21; ยรม 42.22; ยรม 43.1; ยรม 43.2; ยรม 43.3; ยรม 43.10; ยรม 43.11; ยรม 43.12; ยรม 43.13; ยรม 44.16; ยรม 44.20; ยรม 44.21; ยรม 44.22; ยรม 44.23; ยรม 44.24; ยรม 45.2; ยรม 46.25; ยรม 46.26; ยรม 47.6; ยรม 48.17; ยรม 48.29; ยรม 49.1; ยรม 50.18; ยรม 51.34; ยรม 51.44; ยรม 51.59; ยรม 51.61; ยรม 51.62; ยรม 51.63; ยรม 52.1; ยรม 52.2; ยรม 52.4; ยรม 52.8; ยรม 52.9; ยรม 52.10; ยรม 52.11; ยรม 52.13; ยรม 52.25; ยรม 52.29; ยรม 52.31; ยรม 52.32; ยรม 52.33; ยรม 52.34; พคค 1.12; พคค 1.18; อสค 1.3; อสค 1.27; อสค 1.28; อสค 8.3; อสค 12.11; อสค 12.12; อสค 12.13; อสค 12.14; อสค 13.12; อสค 17.12; อสค 17.13; อสค 17.15; อสค 17.16; อสค 17.17; อสค 17.18; อสค 17.19; อสค 21.21; อสค 21.22; อสค 21.23; อสค 21.27; อสค 21.29; อสค 24.19; อสค 26.8; อสค 26.9; อสค 26.10; อสค 26.11; อสค 26.17; อสค 28.12; อสค 28.17; อสค 29.18; อสค 29.19; อสค 29.20; อสค 30.11; อสค 30.24; อสค 30.25; อสค 31.2; อสค 31.11; อสค 31.18; อสค 32.2; อสค 32.3; อสค 32.4; อสค 32.5; อสค 32.6; อสค 32.7; อสค 32.8; อสค 32.9; อสค 32.10; อสค 32.11; อสค 32.12; อสค 32.19; อสค 32.28; อสค 32.31; อสค 32.32; อสค 34.7; อสค 34.9; อสค 34.23; อสค 37.18; อสค 38.13; อสค 39.11; อสค 40.3; อสค 40.5; อสค 40.6; อสค 40.8; อสค 40.9; อสค 40.11; อสค 40.13; อสค 40.14; อสค 40.17; อสค 40.19; อสค 40.20; อสค 40.23; อสค 40.24; อสค 40.27; อสค 40.28; อสค 40.32; อสค 40.35; อสค 40.45; อสค 40.47; อสค 40.48; อสค 40.49; อสค 41.1; อสค 41.2; อสค 41.3; อสค 41.4; อสค 41.5; อสค 41.13; อสค 41.15; อสค 41.22; อสค 42.1; อสค 42.13; อสค 42.15; อสค 42.16; อสค 42.17; อสค 42.18; อสค 42.19; อสค 42.20; อสค 43.1; อสค 43.18; อสค 43.19; อสค 43.20; อสค 43.21; อสค 43.22; อสค 43.23; อสค 43.24; อสค 43.25; อสค 43.27; อสค 44.1; อสค 44.3; อสค 44.4; อสค 45.25; อสค 46.2; อสค 46.5; อสค 46.6; อสค 46.7; อสค 46.8; อสค 46.11; อสค 46.12; อสค 46.16; อสค 46.17; อสค 46.18; อสค 46.19; อสค 46.20; อสค 46.21; อสค 46.24; อสค 47.1; อสค 47.2; อสค 47.3; อสค 47.4; อสค 47.5; อสค 47.6; อสค 47.8; อสค 47.18; ดนล 1.7; ดนล 1.12; ดนล 1.13; ดนล 2.15; ดนล 2.16; ดนล 2.17; ดนล 2.18; ดนล 2.24; ดนล 2.47; ดนล 3.4; ดนล 3.5; ดนล 4.1; ดนล 4.9; ดนล 4.14; ดนล 4.17; ดนล 4.18; ดนล 4.19; ดนล 5.13; ดนล 5.14; ดนล 5.16; ดนล 5.29; ดนล 6.3; ดนล 6.4; ดนล 6.10; ดนล 6.11; ดนล 6.16; ดนล 6.20; ดนล 6.23; ดนล 6.25; ดนล 7.1; ดนล 7.13; ดนล 7.14; ดนล 7.16; ดนล 7.23; ดนล 7.25; ดนล 7.26; ดนล 7.27; ดนล 8.14; ดนล 8.17; ดนล 8.18; ดนล 8.19; ดนล 8.20; ดนล 8.24; ดนล 8.25; ดนล 9.2; ดนล 9.22; ดนล 9.23; ดนล 9.24; ดนล 9.26; ดนล 9.27; ดนล 10.1; ดนล 10.6; ดนล 10.9; ดนล 10.11; ดนล 10.12; ดนล 10.14; ดนล 10.15; ดนล 10.16; ดนล 10.18; ดนล 10.19; ดนล 10.20; ดนล 10.21; ดนล 11.2; ดนล 11.3; ดนล 11.4; ดนล 11.5; ดนล 11.6; ดนล 11.7; ดนล 11.8; ดนล 11.9; ดนล 11.10; ดนล 11.11; ดนล 11.12; ดนล 11.13; ดนล 11.14; ดนล 11.16; ดนล 11.17; ดนล 11.18; ดนล 11.19; ดนล 11.20; ดนล 11.40; ดนล 12.1; ดนล 12.7; ฮชย 1.3; ฮชย 1.4; ฮชย 1.6; ฮชย 5.13; ฮชย 10.3; ฮชย 12.12; ยอล 1.2; ยอล 1.3; ยอล 1.13; ยอล 1.14; ยอล 2.13; ยอล 2.14; อมส 1.1; อมส 1.2; อมส 1.15; อมส 3.1; อมส 7.12; อมส 7.16; อมส 7.17; อมส 8.4; อมส 8.14; ยนา 1.3; ยนา 1.6; ยนา 1.8; ยนา 1.9; ยนา 1.10; ยนา 1.11; ยนา 1.12; ยนา 2.1; ยนา 3.4; ยนา 4.1; ยนา 4.2; ยนา 4.5; ยนา 4.6; ยนา 4.8; ยนา 4.9; มคา 1.1; มคา 1.2; มคา 1.15; มคา 2.11; มคา 3.1; มคา 3.2; มคา 3.9; มคา 5.2; ฮกก 1.12; ฮกก 2.3; ศคย 1.8; ศคย 1.19; ศคย 2.2; ศคย 2.3; ศคย 2.4; ศคย 3.1; ศคย 3.4; ศคย 3.5; ศคย 4.2; ศคย 4.6; ศคย 4.7; ศคย 4.11; ศคย 4.12; ศคย 4.13; ศคย 4.14; ศคย 5.2; ศคย 5.3; ศคย 5.6; ศคย 5.8; ศคย 5.11; ศคย 6.7; ศคย 6.8; ศคย 6.12; ศคย 6.13; ศคย 6.15; ศคย 8.23; ศคย 9.10; ศคย 11.6; ศคย 11.12; ศคย 12.10; ศคย 12.12; ศคย 13.6; ศคย 14.5; มลค 1.2; มลค 1.6; มลค 1.7; มลค 3.1; มลค 3.2; มลค 3.3; มลค 4.6; มธ 1.21; มธ 1.23; มธ 2.2; มธ 2.3; มธ 2.4; มธ 2.5; มธ 2.6; มธ 2.8; มธ 2.16; มธ 2.23; มธ 3.2; มธ 3.3; มธ 3.4; มธ 3.6; มธ 3.7; มธ 3.13; มธ 3.15; มธ 3.17; มธ 4.3; มธ 4.6; มธ 4.7; มธ 4.9; มธ 4.10; มธ 4.19; มธ 5.11; มธ 5.12; มธ 5.13; มธ 5.14; มธ 5.16; มธ 5.18; มธ 5.20; มธ 5.21; มธ 5.22; มธ 5.23; มธ 5.24; มธ 5.25; มธ 5.26; มธ 5.27; มธ 5.28; มธ 5.29; มธ 5.30; มธ 5.32; มธ 5.33; มธ 5.34; มธ 5.36; มธ 5.38; มธ 5.39; มธ 5.40; มธ 5.41; มธ 5.42; มธ 5.43; มธ 5.44; มธ 5.45; มธ 5.46; มธ 5.47; มธ 5.48; มธ 6.1; มธ 6.2; มธ 6.3; มธ 6.4; มธ 6.5; มธ 6.6; มธ 6.7; มธ 6.8; มธ 6.9; มธ 6.14; มธ 6.15; มธ 6.16; มธ 6.17; มธ 6.18; มธ 6.21; มธ 6.22; มธ 6.23; มธ 6.24; มธ 6.25; มธ 6.26; มธ 6.27; มธ 6.28; มธ 6.29; มธ 6.30; มธ 6.32; มธ 6.33; มธ 7.1; มธ 7.2; มธ 7.3; มธ 7.4; มธ 7.5; มธ 7.6; มธ 7.7; มธ 7.9; มธ 7.11; มธ 7.12; มธ 7.15; มธ 7.16; มธ 7.20; มธ 8.10; มธ 8.11; มธ 8.13; มธ 8.17; มธ 8.19; มธ 8.27; มธ 8.29; มธ 8.31; มธ 9.4; มธ 9.6; มธ 9.11; มธ 9.13; มธ 9.38; มธ 10.8; มธ 10.9; มธ 10.11; มธ 10.12; มธ 10.13; มธ 10.14; มธ 10.15; มธ 10.16; มธ 10.17; มธ 10.18; มธ 10.19; มธ 10.20; มธ 10.22; มธ 10.23; มธ 10.27; มธ 10.29; มธ 10.30; มธ 10.31; มธ 10.40; มธ 10.42; มธ 11.2; มธ 11.3; มธ 11.4; มธ 11.7; มธ 11.8; มธ 11.9; มธ 11.10; มธ 11.11; มธ 11.14; มธ 11.28; มธ 11.29; มธ 12.2; มธ 12.3; มธ 12.4; มธ 12.5; มธ 12.6; มธ 12.7; มธ 12.11; มธ 12.18; มธ 12.19; มธ 12.20; มธ 12.21; มธ 12.27; มธ 12.28; มธ 12.31; มธ 12.38; มธ 13.11; มธ 13.16; มธ 13.17; มธ 13.18; มธ 13.27; มธ 13.28; มธ 13.41; มธ 13.51; มธ 14.2; มธ 14.4; มธ 14.9; มธ 14.16; มธ 15.2; มธ 15.3; มธ 15.5; มธ 15.6; มธ 15.7; มธ 15.16; มธ 15.17; มธ 15.34; มธ 16.2; มธ 16.3; มธ 16.8; มธ 16.9; มธ 16.10; มธ 16.11; มธ 16.15; มธ 16.17; มธ 16.18; มธ 16.19; มธ 16.28; มธ 17.5; มธ 17.9; มธ 17.12; มธ 17.17; มธ 17.20; มธ 17.23; มธ 17.24; มธ 17.25; มธ 17.27; มธ 18.3; มธ 18.8; มธ 18.9; มธ 18.10; มธ 18.12; มธ 18.13; มธ 18.14; มธ 18.15; มธ 18.16; มธ 18.18; มธ 18.19; มธ 18.23; มธ 18.26; มธ 18.35; มธ 19.4; มธ 19.8; มธ 19.9; มธ 19.16; มธ 19.17; มธ 19.21; มธ 19.23; มธ 19.24; มธ 19.28; มธ 20.4; มธ 20.6; มธ 20.7; มธ 20.12; มธ 20.13; มธ 20.14; มธ 20.15; มธ 20.18; มธ 20.19; มธ 20.21; มธ 20.22; มธ 20.23; มธ 20.25; มธ 20.26; มธ 20.27; มธ 20.28; มธ 20.32; มธ 21.2; มธ 21.3; มธ 21.10; มธ 21.16; มธ 21.21; มธ 21.22; มธ 21.23; มธ 21.24; มธ 21.25; มธ 21.27; มธ 21.28; มธ 21.31; มธ 21.32; มธ 21.42; มธ 21.43; มธ 22.2; มธ 22.4; มธ 22.6; มธ 22.7; มธ 22.8; มธ 22.12; มธ 22.16; มธ 22.17; มธ 22.29; มธ 22.31; มธ 22.42; มธ 22.44; มธ 23.3; มธ 23.8; มธ 23.9; มธ 23.10; มธ 23.11; มธ 24.2; มธ 24.4; มธ 24.6; มธ 24.9; มธ 24.15; มธ 24.20; มธ 24.23; มธ 24.25; มธ 24.26; มธ 24.32; มธ 24.33; มธ 24.34; มธ 24.42; มธ 24.44; มธ 24.47; มธ 25.6; มธ 25.8; มธ 25.10; มธ 25.11; มธ 25.12; มธ 25.13; มธ 25.15; มธ 25.20; มธ 25.22; มธ 25.24; มธ 25.25; มธ 25.34; มธ 25.35; มธ 25.36; มธ 25.40; มธ 25.41; มธ 25.42; มธ 25.43; มธ 25.45; มธ 26.2; มธ 26.11; มธ 26.13; มธ 26.15; มธ 26.18; มธ 26.21; มธ 26.25; มธ 26.29; มธ 26.31; มธ 26.32; มธ 26.34; มธ 26.40; มธ 26.41; มธ 26.52; มธ 26.53; มธ 26.55; มธ 26.62; มธ 26.63; มธ 26.64; มธ 26.65; มธ 26.66; มธ 26.75; มธ 27.11; มธ 27.13; มธ 27.14; มธ 27.18; มธ 27.19; มธ 27.22; มธ 27.24; มธ 27.26; มธ 27.54; มธ 27.65; มธ 28.5; มธ 28.7; มธ 28.19; มธ 28.20; มก 1.2; มก 1.5; มก 1.7; มก 1.11; มก 1.15; มก 1.17; มก 1.24; มก 1.27; มก 2.8; มก 2.10; มก 2.19; มก 2.25; มก 2.26; มก 3.28; มก 4.11; มก 4.13; มก 4.24; มก 4.38; มก 4.40; มก 4.41; มก 5.7; มก 5.35; มก 5.39; มก 6.11; มก 6.14; มก 6.16; มก 6.18; มก 6.19; มก 6.20; มก 6.29; มก 6.31; มก 6.37; มก 6.38; มก 7.5; มก 7.9; มก 7.11; มก 7.13; มก 7.14; มก 7.18; มก 8.5; มก 8.17; มก 8.18; มก 8.19; มก 8.20; มก 8.21; มก 8.29; มก 9.1; มก 9.7; มก 9.13; มก 9.16; มก 9.23; มก 9.31; มก 9.33; มก 9.41; มก 9.43; มก 9.45; มก 9.47; มก 9.50; มก 10.15; มก 10.17; มก 10.18; มก 10.19; มก 10.21; มก 10.29; มก 10.33; มก 10.34; มก 10.36; มก 10.38; มก 10.39; มก 10.42; มก 10.43; มก 10.45; มก 10.47; มก 11.2; มก 11.3; มก 11.23; มก 11.24; มก 11.25; มก 11.26; มก 11.28; มก 11.29; มก 11.31; มก 11.33; มก 12.9; มก 12.10; มก 12.14; มก 12.15; มก 12.24; มก 12.26; มก 12.27; มก 12.30; มก 12.32; มก 12.34; มก 12.36; มก 12.37; มก 12.43; มก 13.2; มก 13.5; มก 13.7; มก 13.9; มก 13.11; มก 13.13; มก 13.14; มก 13.18; มก 13.21; มก 13.23; มก 13.28; มก 13.29; มก 13.30; มก 13.33; มก 13.35; มก 13.36; มก 13.37; มก 14.7; มก 14.9; มก 14.13; มก 14.14; มก 14.15; มก 14.18; มก 14.25; มก 14.27; มก 14.28; มก 14.30; มก 14.37; มก 14.38; มก 14.41; มก 14.48; มก 14.49; มก 14.60; มก 14.61; มก 14.62; มก 14.63; มก 14.64; มก 14.66; มก 14.72; มก 15.2; มก 15.4; มก 15.8; มก 15.9; มก 15.10; มก 15.12; มก 15.28; มก 15.39; มก 15.45; มก 16.6; มก 16.7; มก 16.15; ลก 1.3; ลก 1.4; ลก 1.8; ลก 1.9; ลก 1.13; ลก 1.14; ลก 1.19; ลก 1.20; ลก 1.21; ลก 1.22; ลก 1.23; ลก 1.24; ลก 1.32; ลก 1.33; ลก 1.38; ลก 1.42; ลก 1.44; ลก 1.55; ลก 1.61; ลก 1.62; ลก 1.64; ลก 1.65; ลก 1.76; ลก 1.80; ลก 2.10; ลก 2.11; ลก 2.12; ลก 2.25; ลก 2.26; ลก 2.33; ลก 2.34; ลก 2.35; ลก 2.40; ลก 2.49; ลก 3.7; ลก 3.10; ลก 3.11; ลก 3.12; ลก 3.13; ลก 3.14; ลก 3.15; ลก 3.22; ลก 4.3; ลก 4.6; ลก 4.7; ลก 4.8; ลก 4.9; ลก 4.10; ลก 4.11; ลก 4.12; ลก 4.21; ลก 4.23; ลก 4.24; ลก 4.25; ลก 4.34; ลก 4.36; ลก 4.41; ลก 5.10; ลก 5.22; ลก 5.24; ลก 5.30; ลก 5.33; ลก 5.34; ลก 6.2; ลก 6.3; ลก 6.4; ลก 6.9; ลก 6.20; ลก 6.21; ลก 6.22; ลก 6.23; ลก 6.27; ลก 6.28; ลก 6.29; ลก 6.30; ลก 6.31; ลก 6.32; ลก 6.33; ลก 6.34; ลก 6.35; ลก 6.36; ลก 6.37; ลก 6.38; ลก 6.41; ลก 6.42; ลก 6.46; ลก 6.47; ลก 7.4; ลก 7.5; ลก 7.9; ลก 7.16; ลก 7.18; ลก 7.19; ลก 7.20; ลก 7.22; ลก 7.24; ลก 7.25; ลก 7.26; ลก 7.27; ลก 7.28; ลก 7.33; ลก 7.34; ลก 7.39; ลก 7.40; ลก 7.42; ลก 7.43; ลก 7.44; ลก 7.45; ลก 7.46; ลก 7.47; ลก 8.10; ลก 8.18; ลก 8.25; ลก 8.28; ลก 8.49; ลก 9.5; ลก 9.13; ลก 9.20; ลก 9.22; ลก 9.26; ลก 9.27; ลก 9.35; ลก 9.41; ลก 9.44; ลก 9.48; ลก 9.55; ลก 9.60; ลก 10.2; ลก 10.3; ลก 10.5; ลก 10.6; ลก 10.8; ลก 10.9; ลก 10.10; ลก 10.12; ลก 10.16; ลก 10.19; ลก 10.20; ลก 10.23; ลก 10.24; ลก 10.26; ลก 10.28; ลก 10.36; ลก 10.37; ลก 11.2; ลก 11.5; ลก 11.7; ลก 11.8; ลก 11.9; ลก 11.11; ลก 11.13; ลก 11.18; ลก 11.19; ลก 11.20; ลก 11.34; ลก 11.35; ลก 11.36; ลก 11.45; ลก 11.51; ลก 12.1; ลก 12.3; ลก 12.4; ลก 12.5; ลก 12.7; ลก 12.8; ลก 12.11; ลก 12.12; ลก 12.14; ลก 12.22; ลก 12.24; ลก 12.25; ลก 12.26; ลก 12.27; ลก 12.28; ลก 12.29; ลก 12.30; ลก 12.31; ลก 12.32; ลก 12.33; ลก 12.34; ลก 12.35; ลก 12.36; ลก 12.37; ลก 12.40; ลก 12.44; ลก 12.51; ลก 12.54; ลก 12.55; ลก 13.2; ลก 13.3; ลก 13.4; ลก 13.5; ลก 13.9; ลก 13.24; ลก 13.25; ลก 13.26; ลก 13.28; ลก 13.31; ลก 14.5; ลก 14.8; ลก 14.9; ลก 14.10; ลก 14.12; ลก 14.13; ลก 14.14; ลก 14.22; ลก 14.28; ลก 14.33; ลก 15.4; ลก 15.7; ลก 15.10; ลก 15.18; ลก 15.19; ลก 15.21; ลก 15.27; ลก 15.29; ลก 15.30; ลก 16.1; ลก 16.5; ลก 16.6; ลก 16.7; ลก 16.9; ลก 16.11; ลก 16.12; ลก 16.13; ลก 16.23; ลก 16.27; ลก 17.3; ลก 17.4; ลก 17.6; ลก 17.7; ลก 17.10; ลก 17.21; ลก 17.22; ลก 17.23; ลก 17.34; ลก 18.8; ลก 18.14; ลก 18.17; ลก 18.18; ลก 18.19; ลก 18.20; ลก 18.22; ลก 18.29; ลก 18.32; ลก 18.33; ลก 18.38; ลก 19.5; ลก 19.13; ลก 19.14; ลก 19.15; ลก 19.16; ลก 19.17; ลก 19.18; ลก 19.19; ลก 19.20; ลก 19.21; ลก 19.22; ลก 19.24; ลก 19.25; ลก 19.31; ลก 19.33; ลก 19.39; ลก 19.40; ลก 20.2; ลก 20.3; ลก 20.5; ลก 20.8; ลก 20.16; ลก 20.21; ลก 20.23; ลก 20.39; ลก 20.42; ลก 20.43; ลก 20.44; ลก 21.3; ลก 21.6; ลก 21.8; ลก 21.9; ลก 21.12; ลก 21.13; ลก 21.14; ลก 21.15; ลก 21.16; ลก 21.17; ลก 21.18; ลก 21.19; ลก 21.20; ลก 21.28; ลก 21.30; ลก 21.31; ลก 21.32; ลก 21.34; ลก 21.36; ลก 22.10; ลก 22.11; ลก 22.12; ลก 22.15; ลก 22.16; ลก 22.18; ลก 22.19; ลก 22.20; ลก 22.26; ลก 22.27; ลก 22.28; ลก 22.29; ลก 22.30; ลก 22.31; ลก 22.32; ลก 22.34; ลก 22.35; ลก 22.37; ลก 22.46; ลก 22.48; ลก 22.52; ลก 22.53; ลก 22.60; ลก 22.61; ลก 22.67; ลก 22.68; ลก 22.70; ลก 23.3; ลก 23.6; ลก 23.7; ลก 23.8; ลก 23.9; ลก 23.11; ลก 23.14; ลก 23.15; ลก 23.17; ลก 23.25; ลก 23.37; ลก 23.39; ลก 23.41; ลก 23.47; ลก 23.50; ลก 23.51; ลก 24.5; ลก 24.6; ลก 24.17; ลก 24.18; ลก 24.36; ลก 24.38; ลก 24.39; ลก 24.41; ลก 24.44; ลก 24.48; ลก 24.49; ยน 1.7; ยน 1.8; ยน 1.19; ยน 1.20; ยน 1.21; ยน 1.22; ยน 1.23; ยน 1.25; ยน 1.26; ยน 1.29; ยน 1.35; ยน 1.36; ยน 1.37; ยน 1.38; ยน 1.42; ยน 1.48; ยน 1.50; ยน 1.51; ยน 2.4; ยน 2.5; ยน 2.10; ยน 2.18; ยน 2.20; ยน 3.2; ยน 3.3; ยน 3.5; ยน 3.7; ยน 3.8; ยน 3.10; ยน 3.11; ยน 3.12; ยน 3.13; ยน 3.26; ยน 3.28; ยน 3.29; ยน 4.9; ยน 4.10; ยน 4.11; ยน 4.12; ยน 4.15; ยน 4.19; ยน 4.20; ยน 4.26; ยน 4.29; ยน 4.32; ยน 4.35; ยน 4.38; ยน 4.39; ยน 4.42; ยน 4.46; ยน 4.47; ยน 4.48; ยน 4.50; ยน 4.51; ยน 4.52; ยน 4.53; ยน 5.7; ยน 5.11; ยน 5.15; ยน 5.19; ยน 5.20; ยน 5.24; ยน 5.25; ยน 5.33; ยน 5.34; ยน 5.35; ยน 5.37; ยน 5.38; ยน 5.39; ยน 5.40; ยน 5.42; ยน 5.43; ยน 5.44; ยน 5.45; ยน 5.46; ยน 5.47; ยน 6.14; ยน 6.25; ยน 6.26; ยน 6.27; ยน 6.29; ยน 6.30; ยน 6.31; ยน 6.32; ยน 6.33; ยน 6.36; ยน 6.46; ยน 6.47; ยน 6.49; ยน 6.53; ยน 6.58; ยน 6.61; ยน 6.62; ยน 6.63; ยน 6.64; ยน 6.65; ยน 6.67; ยน 6.70; ยน 7.3; ยน 7.4; ยน 7.6; ยน 7.7; ยน 7.8; ยน 7.19; ยน 7.20; ยน 7.21; ยน 7.22; ยน 7.23; ยน 7.26; ยน 7.28; ยน 7.33; ยน 7.34; ยน 7.36; ยน 7.40; ยน 7.41; ยน 7.52; ยน 8.5; ยน 8.7; ยน 8.13; ยน 8.14; ยน 8.15; ยน 8.17; ยน 8.19; ยน 8.21; ยน 8.22; ยน 8.23; ยน 8.24; ยน 8.25; ยน 8.26; ยน 8.28; ยน 8.31; ยน 8.32; ยน 8.33; ยน 8.34; ยน 8.36; ยน 8.37; ยน 8.38; ยน 8.39; ยน 8.40; ยน 8.41; ยน 8.42; ยน 8.43; ยน 8.44; ยน 8.45; ยน 8.46; ยน 8.47; ยน 8.48; ยน 8.49; ยน 8.51; ยน 8.52; ยน 8.53; ยน 8.54; ยน 8.55; ยน 8.56; ยน 8.57; ยน 8.58; ยน 9.17; ยน 9.25; ยน 9.27; ยน 9.30; ยน 9.33; ยน 9.36; ยน 9.37; ยน 9.41; ยน 10.1; ยน 10.3; ยน 10.4; ยน 10.7; ยน 10.20; ยน 10.24; ยน 10.25; ยน 10.26; ยน 10.32; ยน 10.33; ยน 10.34; ยน 10.36; ยน 10.38; ยน 10.41; ยน 11.15; ยน 11.37; ยน 11.49; ยน 11.56; ยน 12.8; ยน 12.19; ยน 12.21; ยน 12.24; ยน 12.30; ยน 12.34; ยน 12.35; ยน 12.36; ยน 12.41; ยน 13.7; ยน 13.8; ยน 13.10; ยน 13.11; ยน 13.12; ยน 13.13; ยน 13.14; ยน 13.15; ยน 13.16; ยน 13.17; ยน 13.18; ยน 13.19; ยน 13.20; ยน 13.21; ยน 13.27; ยน 13.36; ยน 13.38; ยน 14.1; ยน 14.2; ยน 14.3; ยน 14.4; ยน 14.7; ยน 14.9; ยน 14.10; ยน 14.12; ยน 14.13; ยน 14.14; ยน 14.15; ยน 14.16; ยน 14.17; ยน 14.18; ยน 14.19; ยน 14.20; ยน 14.24; ยน 14.25; ยน 14.26; ยน 14.27; ยน 14.28; ยน 14.29; ยน 14.30; ยน 15.3; ยน 15.4; ยน 15.5; ยน 15.7; ยน 15.8; ยน 15.9; ยน 15.10; ยน 15.11; ยน 15.12; ยน 15.14; ยน 15.15; ยน 15.16; ยน 15.17; ยน 15.18; ยน 15.19; ยน 15.20; ยน 15.21; ยน 15.26; ยน 15.27; ยน 16.1; ยน 16.2; ยน 16.3; ยน 16.4; ยน 16.5; ยน 16.6; ยน 16.7; ยน 16.10; ยน 16.12; ยน 16.13; ยน 16.14; ยน 16.15; ยน 16.16; ยน 16.17; ยน 16.19; ยน 16.20; ยน 16.22; ยน 16.23; ยน 16.24; ยน 16.25; ยน 16.26; ยน 16.27; ยน 16.31; ยน 16.32; ยน 16.33; ยน 18.4; ยน 18.7; ยน 18.8; ยน 18.17; ยน 18.20; ยน 18.21; ยน 18.23; ยน 18.26; ยน 18.29; ยน 18.30; ยน 18.31; ยน 18.33; ยน 18.34; ยน 18.35; ยน 18.37; ยน 18.38; ยน 18.39; ยน 19.3; ยน 19.4; ยน 19.6; ยน 19.7; ยน 19.8; ยน 19.9; ยน 19.10; ยน 19.11; ยน 19.12; ยน 19.13; ยน 19.14; ยน 19.15; ยน 19.26; ยน 19.27; ยน 19.35; ยน 20.15; ยน 20.17; ยน 20.19; ยน 20.21; ยน 20.22; ยน 20.23; ยน 20.26; ยน 20.29; ยน 20.31; ยน 21.3; ยน 21.12; ยน 21.15; ยน 21.16; ยน 21.17; ยน 21.18; ยน 21.22; ยน 21.23; กจ 1.1; กจ 1.4; กจ 1.5; กจ 1.7; กจ 1.8; กจ 1.11; กจ 1.16; กจ 2.14; กจ 2.15; กจ 2.17; กจ 2.22; กจ 2.23; กจ 2.29; กจ 2.30; กจ 2.33; กจ 2.34; กจ 2.35; กจ 2.36; กจ 2.37; กจ 2.38; กจ 2.39; กจ 3.5; กจ 3.6; กจ 3.11; กจ 3.12; กจ 3.13; กจ 3.14; กจ 3.16; กจ 3.17; กจ 3.19; กจ 3.20; กจ 3.22; กจ 3.25; กจ 3.26; กจ 4.1; กจ 4.2; กจ 4.3; กจ 4.7; กจ 4.8; กจ 4.9; กจ 4.10; กจ 4.11; กจ 4.13; กจ 4.19; กจ 4.21; กจ 4.23; กจ 5.15; กจ 5.17; กจ 5.21; กจ 5.25; กจ 5.30; กจ 5.35; กจ 5.38; กจ 5.39; กจ 6.3; กจ 6.10; กจ 6.15; กจ 7.2; กจ 7.3; กจ 7.4; กจ 7.5; กจ 7.6; กจ 7.10; กจ 7.15; กจ 7.24; กจ 7.26; กจ 7.35; กจ 7.37; กจ 7.38; กจ 7.39; กจ 7.51; กจ 7.52; กจ 7.53; กจ 7.56; กจ 7.58; กจ 8.2; กจ 8.6; กจ 8.24; กจ 8.28; กจ 8.30; กจ 8.31; กจ 8.32; กจ 8.33; กจ 8.34; กจ 8.37; กจ 8.38; กจ 8.39; กจ 8.40; กจ 9.8; กจ 9.9; กจ 9.15; กจ 9.17; กจ 9.18; กจ 9.20; กจ 9.26; กจ 9.27; กจ 9.29; กจ 9.30; กจ 9.34; กจ 9.38; กจ 9.39; กจ 10.2; กจ 10.3; กจ 10.4; กจ 10.6; กจ 10.7; กจ 10.8; กจ 10.13; กจ 10.15; กจ 10.19; กจ 10.21; กจ 10.22; กจ 10.25; กจ 10.28; กจ 10.29; กจ 10.31; กจ 10.32; กจ 10.33; กจ 10.37; กจ 11.2; กจ 11.3; กจ 11.13; กจ 11.14; กจ 11.16; กจ 11.26; กจ 12.2; กจ 12.3; กจ 12.10; กจ 12.16; กจ 12.17; กจ 12.20; กจ 12.23; กจ 13.3; กจ 13.4; กจ 13.5; กจ 13.13; กจ 13.15; กจ 13.16; กจ 13.25; กจ 13.26; กจ 13.32; กจ 13.33; กจ 13.34; กจ 13.36; กจ 13.38; กจ 13.40; กจ 13.43; กจ 13.46; กจ 13.51; กจ 14.3; กจ 14.6; กจ 14.15; กจ 14.18; กจ 14.19; กจ 14.20; กจ 14.21; กจ 14.23; กจ 14.24; กจ 14.26; กจ 14.27; กจ 14.28; กจ 15.1; กจ 15.3; กจ 15.4; กจ 15.7; กจ 15.10; กจ 15.13; กจ 15.21; กจ 15.23; กจ 15.24; กจ 15.25; กจ 15.27; กจ 15.28; กจ 15.29; กจ 15.30; กจ 15.38; กจ 15.40; กจ 15.41; กจ 16.4; กจ 16.6; กจ 16.8; กจ 16.10; กจ 16.15; กจ 16.22; กจ 16.30; กจ 16.31; กจ 16.32; กจ 16.34; กจ 16.36; กจ 16.38; กจ 16.39; กจ 16.40; กจ 17.2; กจ 17.3; กจ 17.5; กจ 17.10; กจ 17.15; กจ 17.16; กจ 17.17; กจ 17.18; กจ 17.19; กจ 17.20; กจ 17.22; กจ 17.23; กจ 17.28; กจ 17.31; กจ 17.32; กจ 18.2; กจ 18.6; กจ 18.7; กจ 18.8; กจ 18.12; กจ 18.14; กจ 18.15; กจ 18.16; กจ 18.18; กจ 18.19; กจ 18.20; กจ 18.21; กจ 18.22; กจ 18.23; กจ 18.24; กจ 18.25; กจ 18.26; กจ 18.27; กจ 18.28; กจ 19.2; กจ 19.3; กจ 19.9; กจ 19.10; กจ 19.22; กจ 19.25; กจ 19.26; กจ 19.30; กจ 19.34; กจ 19.35; กจ 19.36; กจ 19.37; กจ 19.39; กจ 19.41; กจ 20.2; กจ 20.3; กจ 20.7; กจ 20.11; กจ 20.13; กจ 20.14; กจ 20.16; กจ 20.18; กจ 20.20; กจ 20.25; กจ 20.26; กจ 20.27; กจ 20.28; กจ 20.29; กจ 20.30; กจ 20.31; กจ 20.32; กจ 20.34; กจ 20.35; กจ 20.37; กจ 20.38; กจ 21.8; กจ 21.13; กจ 21.14; กจ 21.19; กจ 21.20; กจ 21.21; กจ 21.22; กจ 21.23; กจ 21.24; กจ 21.33; กจ 21.37; กจ 21.39; กจ 21.40; กจ 22.1; กจ 22.2; กจ 22.3; กจ 22.5; กจ 22.13; กจ 22.14; กจ 22.15; กจ 22.16; กจ 22.24; กจ 22.25; กจ 22.26; กจ 22.27; กจ 22.29; กจ 23.1; กจ 23.3; กจ 23.5; กจ 23.6; กจ 23.7; กจ 23.10; กจ 23.15; กจ 23.18; กจ 23.20; กจ 23.21; กจ 23.26; กจ 23.30; กจ 23.33; กจ 23.34; กจ 23.35; กจ 24.2; กจ 24.4; กจ 24.8; กจ 24.10; กจ 24.11; กจ 24.14; กจ 24.19; กจ 24.21; กจ 24.22; กจ 24.23; กจ 24.24; กจ 24.25; กจ 24.26; กจ 25.2; กจ 25.3; กจ 25.4; กจ 25.5; กจ 25.6; กจ 25.10; กจ 25.14; กจ 25.22; กจ 25.24; กจ 25.26; กจ 26.2; กจ 26.8; กจ 26.25; กจ 26.26; กจ 27.6; กจ 27.10; กจ 27.21; กจ 27.22; กจ 27.24; กจ 27.25; กจ 27.31; กจ 27.33; กจ 27.34; กจ 27.35; กจ 28.6; กจ 28.7; กจ 28.8; กจ 28.17; กจ 28.20; กจ 28.21; กจ 28.22; กจ 28.23; กจ 28.24; กจ 28.28; กจ 28.30; รม 1.6; รม 1.7; รม 1.8; รม 1.9; รม 1.10; รม 1.11; รม 1.12; รม 1.13; รม 1.15; รม 2.1; รม 2.3; รม 2.4; รม 2.5; รม 2.8; รม 2.17; รม 2.18; รม 2.19; รม 2.20; รม 2.21; รม 2.22; รม 2.23; รม 2.24; รม 2.25; รม 2.27; รม 4.2; รม 4.3; รม 4.10; รม 4.11; รม 4.12; รม 4.13; รม 4.16; รม 4.17; รม 4.19; รม 4.20; รม 4.21; รม 4.22; รม 4.23; รม 6.3; รม 6.11; รม 6.12; รม 6.13; รม 6.14; รม 6.16; รม 6.17; รม 6.18; รม 6.19; รม 6.20; รม 6.21; รม 6.22; รม 7.1; รม 7.4; รม 8.9; รม 8.10; รม 8.11; รม 8.12; รม 8.13; รม 8.15; รม 9.7; รม 9.19; รม 9.20; รม 9.27; รม 9.29; รม 10.8; รม 10.9; รม 10.21; รม 11.2; รม 11.4; รม 11.13; รม 11.17; รม 11.18; รม 11.19; รม 11.20; รม 11.21; รม 11.22; รม 11.24; รม 11.25; รม 11.28; รม 11.30; รม 11.31; รม 12.1; รม 12.2; รม 12.3; รม 12.14; รม 12.18; รม 12.19; รม 12.20; รม 12.21; รม 13.3; รม 13.4; รม 13.5; รม 13.6; รม 13.7; รม 13.9; รม 13.11; รม 13.14; รม 14.4; รม 14.10; รม 14.15; รม 14.16; รม 14.22; รม 15.5; รม 15.6; รม 15.13; รม 15.14; รม 15.15; รม 15.22; รม 15.23; รม 15.24; รม 15.28; รม 15.29; รม 15.30; รม 15.32; รม 15.33; รม 16.1; รม 16.2; รม 16.16; รม 16.17; รม 16.19; รม 16.20; รม 16.21; รม 16.22; รม 16.23; รม 16.24; รม 16.25; 1คร 1.3; 1คร 1.4; 1คร 1.5; 1คร 1.6; 1คร 1.7; 1คร 1.8; 1คร 1.9; 1คร 1.10; 1คร 1.11; 1คร 1.12; 1คร 1.13; 1คร 1.14; 1คร 1.26; 1คร 1.30; 1คร 2.1; 1คร 2.2; 1คร 2.3; 1คร 2.5; 1คร 3.1; 1คร 3.2; 1คร 3.3; 1คร 3.4; 1คร 3.5; 1คร 3.9; 1คร 3.16; 1คร 3.17; 1คร 3.18; 1คร 3.21; 1คร 3.22; 1คร 3.23; 1คร 4.3; 1คร 4.4; 1คร 4.5; 1คร 4.6; 1คร 4.7; 1คร 4.8; 1คร 4.10; 1คร 4.14; 1คร 4.15; 1คร 4.16; 1คร 4.17; 1คร 4.18; 1คร 4.19; 1คร 4.21; 1คร 5.1; 1คร 5.2; 1คร 5.3; 1คร 5.4; 1คร 5.5; 1คร 5.6; 1คร 5.7; 1คร 5.9; 1คร 5.10; 1คร 5.11; 1คร 5.12; 1คร 5.13; 1คร 6.1; 1คร 6.2; 1คร 6.3; 1คร 6.4; 1คร 6.5; 1คร 6.7; 1คร 6.8; 1คร 6.9; 1คร 6.11; 1คร 6.15; 1คร 6.16; 1คร 6.19; 1คร 6.20; 1คร 7.1; 1คร 7.14; 1คร 7.16; 1คร 7.21; 1คร 7.23; 1คร 7.24; 1คร 7.27; 1คร 7.28; 1คร 7.32; 1คร 7.35; 1คร 8.9; 1คร 8.10; 1คร 8.11; 1คร 8.12; 1คร 9.1; 1คร 9.2; 1คร 9.10; 1คร 9.11; 1คร 9.12; 1คร 9.13; 1คร 9.23; 1คร 9.24; 1คร 10.1; 1คร 10.7; 1คร 10.10; 1คร 10.13; 1คร 10.14; 1คร 10.15; 1คร 10.20; 1คร 10.21; 1คร 10.27; 1คร 10.28; 1คร 10.29; 1คร 10.31; 1คร 11.1; 1คร 11.2; 1คร 11.3; 1คร 11.13; 1คร 11.14; 1คร 11.17; 1คร 11.18; 1คร 11.19; 1คร 11.20; 1คร 11.21; 1คร 11.22; 1คร 11.23; 1คร 11.24; 1คร 11.25; 1คร 11.26; 1คร 11.30; 1คร 11.33; 1คร 11.34; 1คร 12.1; 1คร 12.2; 1คร 12.3; 1คร 12.27; 1คร 12.31; 1คร 14.5; 1คร 14.6; 1คร 14.9; 1คร 14.12; 1คร 14.16; 1คร 14.17; 1คร 14.18; 1คร 14.20; 1คร 14.23; 1คร 14.25; 1คร 14.26; 1คร 14.31; 1คร 14.36; 1คร 14.37; 1คร 15.1; 1คร 15.2; 1คร 15.3; 1คร 15.11; 1คร 15.12; 1คร 15.14; 1คร 15.17; 1คร 15.31; 1คร 15.34; 1คร 15.36; 1คร 15.37; 1คร 15.51; 1คร 15.58; 1คร 16.1; 1คร 16.2; 1คร 16.3; 1คร 16.5; 1คร 16.6; 1คร 16.7; 1คร 16.10; 1คร 16.12; 1คร 16.13; 1คร 16.14; 1คร 16.15; 1คร 16.16; 1คร 16.17; 1คร 16.18; 1คร 16.19; 1คร 16.20; 1คร 16.23; 1คร 16.24; 2คร 1.2; 2คร 1.6; 2คร 1.7; 2คร 1.8; 2คร 1.11; 2คร 1.12; 2คร 1.13; 2คร 1.14; 2คร 1.15; 2คร 1.16; 2คร 1.18; 2คร 1.19; 2คร 1.21; 2คร 1.23; 2คร 1.24; 2คร 2.1; 2คร 2.2; 2คร 2.3; 2คร 2.4; 2คร 2.5; 2คร 2.7; 2คร 2.8; 2คร 2.9; 2คร 2.10; 2คร 3.1; 2คร 3.2; 2คร 3.3; 2คร 3.7; 2คร 4.5; 2คร 4.12; 2คร 4.14; 2คร 4.15; 2คร 5.11; 2คร 5.12; 2คร 5.13; 2คร 5.20; 2คร 6.1; 2คร 6.11; 2คร 6.12; 2คร 6.13; 2คร 6.14; 2คร 6.16; 2คร 7.1; 2คร 7.3; 2คร 7.4; 2คร 7.7; 2คร 7.8; 2คร 7.9; 2คร 7.11; 2คร 7.12; 2คร 7.13; 2คร 7.14; 2คร 7.15; 2คร 7.16; 2คร 8.1; 2คร 8.6; 2คร 8.7; 2คร 8.8; 2คร 8.9; 2คร 8.10; 2คร 8.11; 2คร 8.13; 2คร 8.14; 2คร 8.16; 2คร 8.17; 2คร 8.19; 2คร 8.22; 2คร 8.23; 2คร 8.24; 2คร 9.1; 2คร 9.2; 2คร 9.3; 2คร 9.4; 2คร 9.5; 2คร 9.8; 2คร 9.10; 2คร 9.11; 2คร 9.13; 2คร 9.14; 2คร 10.1; 2คร 10.2; 2คร 10.6; 2คร 10.7; 2คร 10.8; 2คร 10.9; 2คร 10.13; 2คร 10.14; 2คร 10.15; 2คร 10.16; 2คร 11.1; 2คร 11.2; 2คร 11.3; 2คร 11.4; 2คร 11.6; 2คร 11.7; 2คร 11.8; 2คร 11.9; 2คร 11.11; 2คร 11.19; 2คร 11.20; 2คร 11.33; 2คร 12.11; 2คร 12.12; 2คร 12.13; 2คร 12.14; 2คร 12.15; 2คร 12.16; 2คร 12.17; 2คร 12.18; 2คร 12.19; 2คร 12.20; 2คร 12.21; 2คร 13.1; 2คร 13.2; 2คร 13.3; 2คร 13.4; 2คร 13.5; 2คร 13.6; 2คร 13.7; 2คร 13.9; 2คร 13.10; 2คร 13.11; 2คร 13.13; 2คร 13.14; กท 1.3; กท 1.6; กท 1.7; กท 1.8; กท 1.9; กท 1.11; กท 1.13; กท 1.18; กท 1.20; กท 2.5; กท 2.9; กท 2.10; กท 2.11; กท 2.12; กท 2.13; กท 2.14; กท 3.1; กท 3.2; กท 3.3; กท 3.4; กท 3.5; กท 3.6; กท 3.7; กท 3.16; กท 3.26; กท 3.27; กท 3.28; กท 3.29; กท 4.6; กท 4.7; กท 4.8; กท 4.9; กท 4.10; กท 4.11; กท 4.12; กท 4.13; กท 4.14; กท 4.15; กท 4.16; กท 4.17; กท 4.18; กท 4.19; กท 4.20; กท 4.21; กท 5.2; กท 5.4; กท 5.7; กท 5.8; กท 5.10; กท 5.12; กท 5.13; กท 5.15; กท 5.16; กท 5.17; กท 5.18; กท 5.21; กท 6.1; กท 6.2; กท 6.7; กท 6.11; กท 6.12; กท 6.13; กท 6.18; อฟ 1.2; อฟ 1.13; อฟ 1.15; อฟ 1.16; อฟ 1.17; อฟ 1.18; อฟ 2.1; อฟ 2.2; อฟ 2.5; อฟ 2.8; อฟ 2.11; อฟ 2.12; อฟ 2.13; อฟ 2.17; อฟ 2.19; อฟ 2.20; อฟ 2.22; อฟ 3.1; อฟ 3.2; อฟ 3.4; อฟ 3.13; อฟ 3.16; อฟ 3.17; อฟ 3.18; อฟ 3.19; อฟ 4.1; อฟ 4.4; อฟ 4.6; อฟ 4.17; อฟ 4.20; อฟ 4.21; อฟ 4.22; อฟ 4.23; อฟ 4.24; อฟ 4.25; อฟ 4.26; อฟ 4.29; อฟ 4.30; อฟ 4.31; อฟ 4.32; อฟ 5.1; อฟ 5.3; อฟ 5.5; อฟ 5.6; อฟ 5.7; อฟ 5.8; อฟ 5.10; อฟ 5.14; อฟ 5.15; อฟ 5.19; อฟ 5.33; อฟ 6.4; อฟ 6.8; อฟ 6.9; อฟ 6.10; อฟ 6.13; อฟ 6.14; อฟ 6.16; อฟ 6.21; อฟ 6.22; ฟป 1.2; ฟป 1.3; ฟป 1.4; ฟป 1.5; ฟป 1.6; ฟป 1.7; ฟป 1.8; ฟป 1.9; ฟป 1.10; ฟป 1.12; ฟป 1.19; ฟป 1.24; ฟป 1.25; ฟป 1.26; ฟป 1.27; ฟป 1.28; ฟป 1.29; ฟป 1.30; ฟป 2.2; ฟป 2.5; ฟป 2.12; ฟป 2.13; ฟป 2.15; ฟป 2.17; ฟป 2.18; ฟป 2.19; ฟป 2.20; ฟป 2.22; ฟป 2.24; ฟป 2.25; ฟป 2.26; ฟป 2.28; ฟป 2.29; ฟป 2.30; ฟป 3.1; ฟป 3.15; ฟป 3.17; ฟป 3.18; ฟป 4.3; ฟป 4.5; ฟป 4.6; ฟป 4.7; ฟป 4.9; ฟป 4.10; ฟป 4.14; ฟป 4.15; ฟป 4.16; ฟป 4.17; ฟป 4.18; ฟป 4.19; ฟป 4.21; ฟป 4.22; ฟป 4.23; คส 1.2; คส 1.3; คส 1.4; คส 1.5; คส 1.6; คส 1.7; คส 1.8; คส 1.9; คส 1.10; คส 1.21; คส 1.22; คส 1.23; คส 1.24; คส 1.25; คส 1.27; คส 2.1; คส 2.4; คส 2.5; คส 2.6; คส 2.7; คส 2.8; คส 2.10; คส 2.11; คส 2.12; คส 2.13; คส 2.16; คส 2.18; คส 2.20; คส 3.1; คส 3.2; คส 3.3; คส 3.4; คส 3.5; คส 3.7; คส 3.8; คส 3.9; คส 3.13; คส 3.15; คส 3.16; คส 3.17; คส 3.23; คส 3.24; คส 4.1; คส 4.6; คส 4.7; คส 4.8; คส 4.9; คส 4.10; คส 4.12; คส 4.13; คส 4.14; คส 4.16; คส 4.17; คส 4.18; 1ธส 1.1; 1ธส 1.2; 1ธส 1.3; 1ธส 1.4; 1ธส 1.5; 1ธส 1.6; 1ธส 1.7; 1ธส 1.8; 1ธส 1.9; 1ธส 2.1; 1ธส 2.2; 1ธส 2.5; 1ธส 2.6; 1ธส 2.7; 1ธส 2.8; 1ธส 2.9; 1ธส 2.10; 1ธส 2.11; 1ธส 2.12; 1ธส 2.13; 1ธส 2.14; 1ธส 2.17; 1ธส 2.18; 1ธส 2.19; 1ธส 2.20; 1ธส 3.2; 1ธส 3.3; 1ธส 3.4; 1ธส 3.5; 1ธส 3.6; 1ธส 3.7; 1ธส 3.8; 1ธส 3.9; 1ธส 3.10; 1ธส 3.11; 1ธส 3.12; 1ธส 3.13; 1ธส 4.1; 1ธส 4.2; 1ธส 4.3; 1ธส 4.4; 1ธส 4.9; 1ธส 4.10; 1ธส 4.11; 1ธส 4.12; 1ธส 4.13; 1ธส 4.15; 1ธส 5.1; 1ธส 5.2; 1ธส 5.4; 1ธส 5.5; 1ธส 5.11; 1ธส 5.12; 1ธส 5.14; 1ธส 5.15; 1ธส 5.18; 1ธส 5.23; 1ธส 5.24; 1ธส 5.27; 1ธส 5.28; 2ธส 1.2; 2ธส 1.3; 2ธส 1.4; 2ธส 1.5; 2ธส 1.6; 2ธส 1.7; 2ธส 1.10; 2ธส 1.11; 2ธส 1.12; 2ธส 2.1; 2ธส 2.2; 2ธส 2.3; 2ธส 2.5; 2ธส 2.6; 2ธส 2.13; 2ธส 2.14; 2ธส 2.15; 2ธส 2.17; 2ธส 3.1; 2ธส 3.3; 2ธส 3.4; 2ธส 3.5; 2ธส 3.6; 2ธส 3.7; 2ธส 3.8; 2ธส 3.9; 2ธส 3.10; 2ธส 3.11; 2ธส 3.13; 2ธส 3.16; 2ธส 3.18; 1ทธ 1.2; 1ทธ 1.3; 1ทธ 1.18; 1ทธ 2.1; 1ทธ 3.14; 1ทธ 3.15; 1ทธ 4.6; 1ทธ 4.12; 1ทธ 4.14; 1ทธ 4.15; 1ทธ 4.16; 1ทธ 5.21; 1ทธ 5.23; 1ทธ 6.11; 1ทธ 6.12; 1ทธ 6.13; 1ทธ 6.14; 1ทธ 6.20; 1ทธ 6.21; 2ทธ 1.2; 2ทธ 1.3; 2ทธ 1.4; 2ทธ 1.5; 2ทธ 1.6; 2ทธ 1.13; 2ทธ 1.14; 2ทธ 1.15; 2ทธ 1.18; 2ทธ 2.2; 2ทธ 2.3; 2ทธ 2.7; 2ทธ 3.5; 2ทธ 3.10; 2ทธ 3.14; 2ทธ 3.15; 2ทธ 4.1; 2ทธ 4.5; 2ทธ 4.13; 2ทธ 4.15; 2ทธ 4.21; 2ทธ 4.22; ทต 1.4; ทต 1.5; ทต 1.13; ทต 2.1; ทต 2.7; ทต 2.8; ทต 2.15; ทต 3.8; ทต 3.12; ทต 3.13; ทต 3.15; ฟม 1.2; ฟม 1.3; ฟม 1.4; ฟม 1.5; ฟม 1.6; ฟม 1.7; ฟม 1.8; ฟม 1.9; ฟม 1.10; ฟม 1.11; ฟม 1.12; ฟม 1.13; ฟม 1.14; ฟม 1.15; ฟม 1.16; ฟม 1.17; ฟม 1.18; ฟม 1.19; ฟม 1.20; ฟม 1.21; ฟม 1.22; ฟม 1.23; ฟม 1.24; ฟม 1.25; ฮบ 1.5; ฮบ 1.6; ฮบ 1.13; ฮบ 3.1; ฮบ 3.7; ฮบ 3.8; ฮบ 3.9; ฮบ 3.12; ฮบ 3.13; ฮบ 3.15; ฮบ 4.1; ฮบ 4.7; ฮบ 5.1; ฮบ 5.2; ฮบ 5.3; ฮบ 5.5; ฮบ 5.6; ฮบ 5.11; ฮบ 5.12; ฮบ 6.9; ฮบ 6.10; ฮบ 6.11; ฮบ 6.12; ฮบ 6.14; ฮบ 6.15; ฮบ 7.2; ฮบ 7.3; ฮบ 7.4; ฮบ 7.5; ฮบ 7.6; ฮบ 7.8; ฮบ 7.13; ฮบ 7.17; ฮบ 7.21; ฮบ 8.5; ฮบ 9.14; ฮบ 9.19; ฮบ 9.20; ฮบ 9.21; ฮบ 10.25; ฮบ 10.29; ฮบ 10.32; ฮบ 10.33; ฮบ 10.34; ฮบ 10.35; ฮบ 10.36; ฮบ 11.4; ฮบ 11.5; ฮบ 11.7; ฮบ 11.8; ฮบ 11.9; ฮบ 11.10; ฮบ 11.17; ฮบ 11.19; ฮบ 11.21; ฮบ 11.22; ฮบ 11.23; ฮบ 11.25; ฮบ 11.26; ฮบ 11.27; ฮบ 11.28; ฮบ 11.33; ฮบ 11.34; ฮบ 12.3; ฮบ 12.4; ฮบ 12.5; ฮบ 12.7; ฮบ 12.8; ฮบ 12.13; ฮบ 12.15; ฮบ 12.17; ฮบ 12.18; ฮบ 12.22; ฮบ 13.3; ฮบ 13.5; ฮบ 13.7; ฮบ 13.17; ฮบ 13.19; ฮบ 13.21; ฮบ 13.22; ฮบ 13.23; ฮบ 13.24; ฮบ 13.25; ยก 1.2; ยก 1.3; ยก 1.4; ยก 1.5; ยก 1.21; ยก 1.22; ยก 1.26; ยก 2.2; ยก 2.3; ยก 2.4; ยก 2.6; ยก 2.7; ยก 2.8; ยก 2.9; ยก 2.11; ยก 2.12; ยก 2.16; ยก 2.18; ยก 2.19; ยก 2.20; ยก 2.21; ยก 2.22; ยก 2.23; ยก 2.24; ยก 3.1; ยก 3.13; ยก 3.14; ยก 4.1; ยก 4.2; ยก 4.3; ยก 4.4; ยก 4.5; ยก 4.7; ยก 4.8; ยก 4.10; ยก 4.11; ยก 4.12; ยก 4.13; ยก 4.14; ยก 4.15; ยก 4.16; ยก 5.1; ยก 5.2; ยก 5.3; ยก 5.4; ยก 5.5; ยก 5.6; ยก 5.8; ยก 5.9; ยก 5.11; ยก 5.12; ยก 5.13; ยก 5.14; ยก 5.16; ยก 5.17; ยก 5.18; ยก 5.19; 1ปต 1.2; 1ปต 1.4; 1ปต 1.6; 1ปต 1.7; 1ปต 1.8; 1ปต 1.9; 1ปต 1.10; 1ปต 1.12; 1ปต 1.13; 1ปต 1.14; 1ปต 1.15; 1ปต 1.16; 1ปต 1.17; 1ปต 1.18; 1ปต 1.20; 1ปต 1.21; 1ปต 1.22; 1ปต 1.23; 1ปต 1.25; 1ปต 2.1; 1ปต 2.2; 1ปต 2.3; 1ปต 2.5; 1ปต 2.7; 1ปต 2.9; 1ปต 2.10; 1ปต 2.11; 1ปต 2.12; 1ปต 2.13; 1ปต 2.15; 1ปต 2.16; 1ปต 2.18; 1ปต 2.20; 1ปต 2.21; 1ปต 2.24; 1ปต 2.25; 1ปต 3.1; 1ปต 3.2; 1ปต 3.3; 1ปต 3.6; 1ปต 3.7; 1ปต 3.8; 1ปต 3.9; 1ปต 3.13; 1ปต 3.14; 1ปต 3.15; 1ปต 3.16; 1ปต 4.1; 1ปต 4.4; 1ปต 4.7; 1ปต 4.9; 1ปต 4.12; 1ปต 4.13; 1ปต 4.14; 1ปต 4.15; 1ปต 5.1; 1ปต 5.2; 1ปต 5.4; 1ปต 5.5; 1ปต 5.6; 1ปต 5.7; 1ปต 5.8; 1ปต 5.9; 1ปต 5.10; 1ปต 5.12; 1ปต 5.13; 1ปต 5.14; 2ปต 1.1; 2ปต 1.2; 2ปต 1.4; 2ปต 1.5; 2ปต 1.8; 2ปต 1.10; 2ปต 1.11; 2ปต 1.12; 2ปต 1.13; 2ปต 1.15; 2ปต 1.16; 2ปต 1.17; 2ปต 1.19; 2ปต 2.1; 2ปต 2.3; 2ปต 2.8; 2ปต 2.13; 2ปต 3.1; 2ปต 3.2; 2ปต 3.11; 2ปต 3.14; 2ปต 3.15; 2ปต 3.16; 2ปต 3.17; 2ปต 3.18; 1ยน 1.2; 1ยน 1.3; 1ยน 1.4; 1ยน 1.5; 1ยน 2.1; 1ยน 2.7; 1ยน 2.8; 1ยน 2.12; 1ยน 2.13; 1ยน 2.14; 1ยน 2.18; 1ยน 2.20; 1ยน 2.21; 1ยน 2.24; 1ยน 2.26; 1ยน 2.27; 1ยน 2.29; 1ยน 3.2; 1ยน 3.5; 1ยน 3.7; 1ยน 3.11; 1ยน 3.13; 1ยน 3.15; 1ยน 3.21; 1ยน 4.1; 1ยน 4.2; 1ยน 4.3; 1ยน 4.4; 1ยน 4.7; 1ยน 4.11; 1ยน 5.13; 2ยน 1.1; 2ยน 1.3; 2ยน 1.4; 2ยน 1.5; 2ยน 1.6; 2ยน 1.8; 2ยน 1.10; 2ยน 1.12; 2ยน 1.13; 3ยน 1.2; 3ยน 1.3; 3ยน 1.5; 3ยน 1.6; 3ยน 1.11; 3ยน 1.12; 3ยน 1.13; 3ยน 1.14; ยด 1.2; ยด 1.3; ยด 1.5; ยด 1.9; ยด 1.12; ยด 1.17; ยด 1.18; ยด 1.20; ยด 1.24; วว 1.2; วว 1.4; วว 1.9; วว 1.11; วว 4.2; วว 7.2; วว 7.14; วว 10.1; วว 10.2; วว 10.3; วว 10.7; วว 10.9; วว 10.11; วว 11.1; วว 12.7; วว 14.7; วว 14.18; วว 17.1; วว 17.7; วว 17.8; วว 17.12; วว 17.15; วว 17.16; วว 17.18; วว 18.1; วว 18.2; วว 18.4; วว 18.20; วว 19.5; วว 19.9; วว 19.10; วว 19.17; วว 20.1; วว 20.2; วว 21.9; วว 21.10; วว 21.16; วว 21.17; วว 22.1; วว 22.9; วว 22.10; วว 22.16; วว 22.21

ทาบิธา ( 3 )
กจ 9.36 ในเมืองยัฟฟามีหญิงคนหนึ่งเป็นศิษย์ชื่อทาบิธา ซึ่งแปลว่าโดรคัส หญิงคนนี้เคยกระทำการอันเป็นคุณประโยชน์และให้ทานมากมาย
กจ 9.40 ฝ่ายเปโตรให้คนทั้งปวงออกไปข้างนอก และได้คุกเข่าลงอธิษฐาน แล้วหันมายังศพนั้นกล่าวว่า “ทาบิธาเอ๋ย จงลุกขึ้น” ทาบิธาก็ลืมตา เมื่อเห็นเปโตรจึงลุกขึ้นนั่ง

ทาเบราห์ ( 2 )
กดว 11.3 เขาจึงเรียกชื่อตำบลนั้นว่าทาเบราห์ เพราะไฟของพระเยโฮวาห์มาไหม้อยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย
พบญ 9.22 ท่านทั้งหลายได้กระทำให้พระเยโฮวาห์ทรงพิโรธที่ทาเบราห์ และที่มัสสาห์ และที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์

ทาเบเอล ( 2 )
อสร 4.7 และในรัชสมัยของอารทาเซอร์ซีสนั้น บิชลาม มิทเรดาท และทาเบเอล และพวกภาคีทั้งปวงของเขาได้เขียนไปทูลอารทาเซอร์ซีสกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ฎีกานั้นได้เขียนขึ้นเป็นอักขระอารัมแล้วก็แปลเป็นภาษาอารัม
อสย 7.6 “ให้เราทั้งหลายขึ้นไปต่อสู้กับยูดาห์และทำให้มันคร้ามกลัว และให้เราทะลวงเอาเมืองของเขาเพื่อเราเอง และตั้งบุตรของทาเบเอลให้เป็นกษัตริย์ท่ามกลางเมืองนั้น”

ทาโบร์ ( 10 )
ยชว 19.22 และพรมแดนยังจดเมืองทาโบร์ ชาหะซุมาห์ เบธเชเมช และพรมแดนนี้ไปสิ้นสุดลงที่แม่น้ำจอร์แดน รวมเป็นสิบหกหัวเมืองกับชนบทของเมืองนั้นๆด้วย
วนฉ 4.6 นางใช้คนไปเรียกบาราคบุตรชายอาบีโนอัม ให้มาจากเคเดชในนัฟธาลีและกล่าวแก่เขาว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลมิได้ทรงบัญชาท่านหรือว่า ‘ไปซิรวบรวมพลไว้ที่ภูเขาทาโบร์ จงเกณฑ์จากคนนัฟทาลีและคนเศบูลุนหนึ่งหมื่นคน
วนฉ 4.12 เมื่อมีคนไปแจ้งแก่สิเสราว่าบาราคบุตรชายอาบีโนอัมขึ้นไปที่ภูเขาทาโบร์แล้ว
วนฉ 4.14 นางเดโบราห์จึงกล่าวแก่บาราคว่า “ลุกขึ้นเถิด เพราะว่านี่เป็นวันที่พระเยโฮวาห์ทรงมอบสิเสราไว้ในมือของท่าน พระเยโฮวาห์เสด็จนำหน้าท่านไปมิใช่หรือ” บาราคจึงลงไปจากภูเขาทาโบร์พร้อมกับทหารหนึ่งหมื่นคนติดตามท่านไป
วนฉ 8.18 ท่านจึงถามเศบาห์และศัลมุนนาว่า “คนที่เจ้าฆ่าเสียที่ทาโบร์เป็นคนแบบไหน” เขาตอบว่า “ท่านเป็นอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น เป็นเหมือนราชบุตรทุกคน”
1ซมอ 10.3 และท่านจะเดินเลยที่นั่นไปถึงที่ราบตำบลทาโบร์ ที่นั่นชายสามคนซึ่งกำลังขึ้นไปเฝ้าพระเจ้าที่เบธเอลจะพบท่าน คนหนึ่งอุ้มลูกแพะสามตัว อีกคนหนึ่งถือขนมปังสามก้อน และอีกคนหนึ่งถือถุงหนังน้ำองุ่นถุงหนึ่ง
1พศด 6.77 ส่วนคนเมรารีที่เหลืออยู่นั้นได้รับจากตระกูลเศบูลุนคือ เมืองริมโมนพร้อมกับทุ่งหญ้า เมืองทาโบร์พร้อมกับทุ่งหญ้า
สดด 89.12 ทิศเหนือและทิศใต้ พระองค์ก็ได้ทรงสร้าง ภูเขาทาโบร์กับภูเขาเฮอร์โมนจะสรรเสริญพระนามของพระองค์อย่างชื่นบาน
ยรม 46.18 เพราะบรมมหากษัตริย์ ผู้ซึ่งพระนามของพระองค์คือพระเยโฮวาห์จอมโยธา ตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่ตราบใด เขาทาโบร์อยู่ท่ามกลางภูเขาทั้งหลาย และภูเขาคารเมลอยู่ข้างทะเลฉันใด จะมีผู้หนึ่งมาฉันนั้น
ฮชย 5.1 โอ ปุโรหิตทั้งหลาย จงฟังข้อนี้ วงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย จงสดับ โอ ราชวงศ์กษัตริย์ จงเงี่ยหูฟัง เพราะเจ้าทั้งหลายจะต้องถูกพิพากษา เพราะเจ้าเป็นกับอยู่ที่เมืองมิสปาห์ และเป็นข่ายกางอยู่ที่เมืองทาโบร์

ทาปานเหส ( 7 )
ยรม 2.16 ยิ่งกว่านั้นอีก ประชาชนเมืองโนฟและเมืองทาปานเหสได้ทุบกระหม่อมของเจ้าแล้ว
ยรม 43.7 และเขาทั้งหลายได้มายังแผ่นดินอียิปต์ เพราะเขาทั้งหลายไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์ และเขาก็มาถึงนครทาปานเหส
ยรม 43.8 แล้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์มายังเยเรมีย์ในนครทาปานเหสว่า
ยรม 43.9 “จงถือก้อนหินใหญ่ๆไว้ จงซ่อนไว้ที่ในปูนสอในเตาเผาอิฐ ซึ่งอยู่ที่ทางเข้าไปสู่พระราชวังของฟาโรห์ในนครทาปานเหสท่ามกลางสายตาของคนยูดาห์
ยรม 44.1 พระวจนะที่มายังเยเรมีย์เกี่ยวด้วยบรรดายิวที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ที่มิกดล ที่ทาปานเหส ที่โนฟ และในแผ่นดินปัทโรส ว่า
ยรม 46.14 “จงประกาศในอียิปต์ และป่าวร้องในมิกดล จงป่าวร้องในโนฟและทาปานเหส จงกล่าวว่า ยืนให้พร้อมไว้และเตรียมตัวพร้อม เพราะว่าดาบจะกินอยู่รอบตัวเจ้า
อสค 30.18 ที่เมืองทาปานเหสกลางวันจะมืดเมื่อเราทำลายแอกของอียิปต์ และอานุภาพอันผยองของเมืองนั้นจะสิ้นสุดลง จะมีเมฆมาคลุมเมืองนั้นไว้และเหล่าธิดาของเมืองนั้นจะตกไปเป็นเชลย

ทาเปเนส ( 3 )
1พกษ 11.19 และฮาดัดเป็นที่โปรดปรานยิ่งในสายตาของฟาโรห์ ฟาโรห์จึงประทานน้องสาวของมเหสีของท่านเอง คือขนิษฐาของพระราชินีทาเปเนสให้เป็นภรรยาเขา
1พกษ 11.20 และขนิษฐาของทาเปเนสก็ประสูติเกนูบัทให้ท่านเป็นบุตรชาย ผู้ซึ่งทาเปเนสให้หย่านมในวังของฟาโรห์ และเกนูบัทอยู่ในวังของฟาโรห์ในหมู่ราชโอรสของฟาโรห์

ทาฟัท ( 1 )
1พกษ 4.11 เบนอาบีนาดับ ประจำในบริเวณโดร์ทั้งหมด เขามีทาฟัทธิดาของซาโลมอนเป็นชายา

ท่ามกลาง ( 716 )
ปฐก 2.9; ปฐก 3.3; ปฐก 3.8; ปฐก 17.10; ปฐก 17.12; ปฐก 17.23; ปฐก 18.26; ปฐก 19.29; ปฐก 23.4; ปฐก 23.6; ปฐก 23.9; ปฐก 23.10; ปฐก 24.3; ปฐก 35.2; ปฐก 40.20; อพย 3.2; อพย 3.4; อพย 3.20; อพย 4.30; อพย 7.20; อพย 8.22; อพย 10.2; อพย 11.4; อพย 17.6; อพย 17.7; อพย 19.11; อพย 23.25; อพย 25.8; อพย 29.45; อพย 29.46; อพย 31.14; อพย 32.25; อพย 34.9; อพย 34.10; ลนต 10.3; ลนต 11.13; ลนต 15.31; ลนต 16.16; ลนต 16.29; ลนต 17.10; ลนต 17.12; ลนต 17.13; ลนต 19.16; ลนต 20.3; ลนต 20.17; ลนต 23.29; ลนต 23.30; ลนต 24.10; ลนต 25.33; ลนต 25.44; ลนต 26.11; ลนต 26.22; ลนต 26.33; ลนต 26.38; ลนต 26.45; กดว 3.12; กดว 3.41; กดว 3.42; กดว 5.3; กดว 5.21; กดว 5.27; กดว 7.89; กดว 9.7; กดว 9.13; กดว 9.14; กดว 11.1; กดว 11.3; กดว 11.20; กดว 11.21; กดว 12.6; กดว 14.11; กดว 14.13; กดว 14.14; กดว 14.42; กดว 14.43; กดว 15.14; กดว 15.26; กดว 15.29; กดว 16.3; กดว 16.33; กดว 16.45; กดว 16.47; กดว 18.20; กดว 18.23; กดว 18.24; กดว 19.10; กดว 19.20; กดว 20.13; กดว 20.27; กดว 23.21; กดว 25.6; กดว 25.11; กดว 26.62; กดว 27.4; กดว 27.7; กดว 27.19; กดว 31.16; กดว 33.3; กดว 33.4; กดว 35.15; กดว 35.34; พบญ 1.42; พบญ 2.14; พบญ 2.15; พบญ 2.16; พบญ 4.3; พบญ 4.6; พบญ 4.12; พบญ 4.15; พบญ 4.27; พบญ 4.33; พบญ 4.34; พบญ 4.37; พบญ 5.4; พบญ 5.22; พบญ 5.23; พบญ 5.24; พบญ 5.26; พบญ 6.15; พบญ 7.14; พบญ 7.20; พบญ 7.21; พบญ 9.10; พบญ 10.4; พบญ 11.6; พบญ 12.14; พบญ 13.5; พบญ 13.11; พบญ 13.13; พบญ 15.7; พบญ 16.11; พบญ 17.2; พบญ 17.7; พบญ 19.2; พบญ 19.19; พบญ 19.20; พบญ 21.9; พบญ 21.21; พบญ 22.21; พบญ 22.24; พบญ 23.14; พบญ 24.7; พบญ 28.37; พบญ 28.43; พบญ 28.64; พบญ 28.65; พบญ 29.16; พบญ 29.17; พบญ 29.18; พบญ 30.1; พบญ 31.7; พบญ 31.16; พบญ 31.17; พบญ 32.51; ยชว 3.5; ยชว 3.7; ยชว 3.10; ยชว 4.14; ยชว 7.12; ยชว 9.22; ยชว 10.1; ยชว 10.12; ยชว 17.9; ยชว 19.1; ยชว 19.9; ยชว 21.41; ยชว 22.19; ยชว 22.31; ยชว 23.7; ยชว 24.5; ยชว 24.17; วนฉ 1.29; วนฉ 1.30; วนฉ 1.32; วนฉ 5.9; วนฉ 5.14; วนฉ 12.4; วนฉ 14.3; วนฉ 20.42; 1ซมอ 4.3; 1ซมอ 4.17; 1ซมอ 7.3; 1ซมอ 10.23; 1ซมอ 10.24; 1ซมอ 14.34; 1ซมอ 16.13; 1ซมอ 23.19; 1ซมอ 31.9; 2ซมอ 1.25; 2ซมอ 6.20; 2ซมอ 7.6; 2ซมอ 16.22; 2ซมอ 23.12; 1พกษ 3.8; 1พกษ 5.6; 1พกษ 8.51; 1พกษ 8.53; 1พกษ 9.7; 1พกษ 11.32; 1พกษ 13.33; 1พกษ 21.9; 1พกษ 21.12; 2พกษ 11.2; 2พกษ 17.25; 2พกษ 17.26; 2พกษ 17.32; 2พกษ 23.9; 1พศด 11.14; 1พศด 16.24; 1พศด 21.6; 1พศด 23.14; 1พศด 28.8; 1พศด 29.25; 2พศด 7.13; 2พศด 7.20; 2พศด 11.22; 2พศด 19.4; 2พศด 20.14; 2พศด 22.11; 2พศด 24.16; 2พศด 24.19; 2พศด 26.6; 2พศด 33.11; 2พศด 36.23; อสร 1.3; นหม 4.11; นหม 6.6; นหม 9.17; นหม 13.26; อสธ 3.8; อสธ 4.3; อสธ 8.17; อสธ 9.28; อสธ 10.3; โยบ 3.6; โยบ 4.13; โยบ 15.19; โยบ 18.19; โยบ 24.11; โยบ 29.25; โยบ 30.5; โยบ 30.7; โยบ 30.14; โยบ 30.24; โยบ 34.37; โยบ 36.14; โยบ 41.6; สดด 9.11; สดด 18.49; สดด 22.22; สดด 31.11; สดด 35.18; สดด 44.11; สดด 44.14; สดด 46.10; สดด 48.9; สดด 55.11; สดด 55.15; สดด 57.4; สดด 57.9; สดด 66.9; สดด 67.2; สดด 68.13; สดด 68.17; สดด 68.18; สดด 74.12; สดด 77.14; สดด 78.12; สดด 78.45; สดด 78.49; สดด 78.60; สดด 79.10; สดด 81.9; สดด 82.1; สดด 88.5; สดด 96.3; สดด 96.10; สดด 98.2; สดด 104.12; สดด 105.27; สดด 106.15; สดด 106.27; สดด 106.29; สดด 106.47; สดด 108.3; สดด 109.30; สดด 110.2; สดด 110.6; สดด 116.19; สดด 120.5; สดด 120.6; สดด 126.2; สดด 135.9; สดด 136.11; สดด 136.14; สดด 137.2; สภษ 6.19; สภษ 7.7; สภษ 14.9; สภษ 14.33; สภษ 15.31; สภษ 23.20; สภษ 23.28; สภษ 30.14; ปญจ 1.11; พซม 1.8; พซม 2.2; พซม 2.3; พซม 2.16; พซม 4.5; พซม 5.9; พซม 5.10; พซม 6.1; พซม 6.3; อสย 4.4; อสย 5.2; อสย 5.8; อสย 6.12; อสย 7.6; อสย 10.23; อสย 12.4; อสย 16.4; อสย 19.19; อสย 19.24; อสย 24.13; อสย 25.11; อสย 29.19; อสย 41.18; อสย 43.9; อสย 44.4; อสย 44.14; อสย 48.14; อสย 52.10; อสย 52.11; อสย 57.6; อสย 58.9; อสย 61.9; อสย 63.11; อสย 65.4; อสย 66.17; อสย 66.19; ยรม 3.19; ยรม 4.29; ยรม 5.26; ยรม 6.15; ยรม 6.27; ยรม 8.12; ยรม 8.17; ยรม 9.6; ยรม 9.16; ยรม 11.9; ยรม 12.14; ยรม 12.16; ยรม 14.9; ยรม 18.13; ยรม 19.10; ยรม 22.23; ยรม 24.10; ยรม 25.16; ยรม 25.27; ยรม 29.8; ยรม 29.18; ยรม 29.32; ยรม 30.11; ยรม 30.21; ยรม 31.8; ยรม 32.20; ยรม 37.4; ยรม 37.12; ยรม 39.14; ยรม 40.5; ยรม 40.6; ยรม 40.11; ยรม 43.9; ยรม 44.7; ยรม 44.8; ยรม 46.18; ยรม 46.21; ยรม 48.27; ยรม 48.45; ยรม 49.3; ยรม 49.14; ยรม 49.15; ยรม 50.2; ยรม 50.8; ยรม 50.23; ยรม 50.37; ยรม 50.46; ยรม 51.1; ยรม 51.6; ยรม 51.24; ยรม 51.27; ยรม 51.41; ยรม 51.45; ยรม 51.47; ยรม 52.25; พคค 1.1; พคค 1.2; พคค 1.3; พคค 1.15; พคค 1.17; พคค 2.9; พคค 3.45; พคค 4.13; พคค 4.20; อสค 1.4; อสค 1.5; อสค 2.6; อสค 3.15; อสค 3.25; อสค 4.12; อสค 4.13; อสค 5.5; อสค 5.8; อสค 5.9; อสค 5.10; อสค 5.14; อสค 5.16; อสค 6.7; อสค 6.8; อสค 6.9; อสค 6.13; อสค 7.4; อสค 7.9; อสค 9.4; อสค 10.2; อสค 10.19; อสค 11.1; อสค 11.7; อสค 11.9; อสค 11.11; อสค 11.16; อสค 12.2; อสค 12.3; อสค 12.4; อสค 12.5; อสค 12.6; อสค 12.7; อสค 12.12; อสค 12.15; อสค 12.16; อสค 13.4; อสค 13.19; อสค 14.8; อสค 14.9; อสค 15.2; อสค 15.6; อสค 16.14; อสค 16.41; อสค 16.53; อสค 17.16; อสค 18.18; อสค 19.2; อสค 19.6; อสค 19.11; อสค 20.8; อสค 20.9; อสค 20.14; อสค 20.22; อสค 20.23; อสค 20.38; อสค 20.41; อสค 22.7; อสค 22.9; อสค 22.16; อสค 22.19; อสค 22.21; อสค 22.22; อสค 22.25; อสค 22.26; อสค 22.27; อสค 23.10; อสค 24.7; อสค 25.4; อสค 25.10; อสค 26.15; อสค 27.27; อสค 27.32; อสค 27.36; อสค 28.14; อสค 28.16; อสค 28.18; อสค 28.19; อสค 28.22; อสค 28.23; อสค 28.24; อสค 28.25; อสค 29.12; อสค 29.13; อสค 29.21; อสค 30.7; อสค 30.23; อสค 30.26; อสค 31.3; อสค 31.10; อสค 31.14; อสค 31.17; อสค 31.18; อสค 32.2; อสค 32.9; อสค 32.32; อสค 34.12; อสค 34.24; อสค 36.19; อสค 36.21; อสค 36.22; อสค 36.23; อสค 36.24; อสค 36.30; อสค 37.21; อสค 37.26; อสค 37.28; อสค 38.12; อสค 38.16; อสค 38.23; อสค 39.6; อสค 39.7; อสค 39.27; อสค 39.28; อสค 43.7; อสค 43.9; อสค 43.11; อสค 44.9; อสค 47.13; อสค 47.21; อสค 47.22; อสค 48.15; อสค 48.21; ดนล 4.10; ดนล 4.15; ดนล 4.23; ดนล 4.25; ดนล 4.32; ดนล 4.33; ดนล 4.35; ดนล 7.8; ฮชย 2.10; ฮชย 5.9; ฮชย 7.7; ฮชย 8.8; ฮชย 9.17; ฮชย 10.14; ฮชย 11.9; ฮชย 13.15; ยอล 2.17; ยอล 2.19; ยอล 2.25; ยอล 2.27; ยอล 3.2; อมส 2.2; อมส 2.3; อมส 2.16; อมส 3.9; อมส 4.10; อมส 5.17; อมส 6.4; อมส 7.8; อมส 7.10; อมส 9.9; อบด 1.1; อบด 1.2; มคา 3.11; มคา 5.7; มคา 5.8; มคา 5.10; มคา 5.13; มคา 5.14; มคา 7.2; มคา 7.14; นฮม 3.13; ศฟย 2.14; ศฟย 3.11; ศฟย 3.12; ศฟย 3.15; ศฟย 3.17; ศฟย 3.20; ฮกก 2.3; ฮกก 2.5; ศคย 1.8; ศคย 1.10; ศคย 1.11; ศคย 2.10; ศคย 2.11; ศคย 3.7; ศคย 4.7; ศคย 7.14; ศคย 8.3; ศคย 8.8; ศคย 8.13; ศคย 10.9; ศคย 12.6; ศคย 12.8; ศคย 14.1; ศคย 14.13; มลค 1.11; มลค 1.14; มธ 2.6; มธ 10.16; มธ 11.21; มธ 11.23; มธ 13.32; มธ 18.2; มธ 18.20; มก 6.4; มก 9.36; มก 14.60; ลก 1.1; ลก 1.25; ลก 1.28; ลก 1.42; ลก 2.14; ลก 2.46; ลก 4.30; ลก 4.35; ลก 7.16; ลก 10.3; ลก 10.13; ลก 16.15; ลก 22.27; ลก 22.55; ลก 24.36; ยน 1.14; ยน 8.3; ยน 8.59; ยน 15.24; ยน 20.19; ยน 20.26; ยน 21.23; กจ 1.15; กจ 2.22; กจ 3.23; กจ 4.7; กจ 4.12; กจ 6.8; กจ 14.14; กจ 22.12; กจ 24.21; กจ 26.4; รม 8.29; รม 15.9; 1คร 14.25; กท 3.5; ฟป 2.15; ฮบ 2.12; 1ปต 2.12; 2ปต 2.1; 2ปต 2.8; 2ปต 3.5; 3ยน 1.9; วว 1.13; วว 2.1; วว 2.7; วว 2.13; วว 4.6; วว 5.6; วว 6.6; วว 7.15; วว 13.14; วว 21.24; วว 22.2

ทามาร์ ( 25 )
ปฐก 38.6 ยูดาห์ก็ได้หาหญิงคนหนึ่งชื่อทามาร์ให้เป็นภรรยาเอร์บุตรหัวปีของตน
ปฐก 38.11 ยูดาห์จึงบอกทามาร์บุตรสะใภ้ว่า “กลับไปเป็นหญิงม่ายที่บ้านบิดาจนกว่าเช-ลาห์บุตรชายของเราจะโต” ยูดาห์กลัวว่าเขาจะตายเสียเหมือนพี่ชาย นางทามาร์จึงไปอาศัยอยู่ในบ้านบิดา
ปฐก 38.13 มีคนมาบอกนางทามาร์ว่า “ดูเถิด พ่อสามีของเจ้าไปบ้านทิมนาทจะตัดขนแกะ”
ปฐก 38.24 อยู่มาอีกประมาณสามเดือน มีคนมาบอกยูดาห์ว่า “ทามาร์บุตรสะใภ้ของท่านเป็นหญิงแพศยา ยิ่งกว่านั้นอีก ดูเถิด นางมีครรภ์เพราะการแพศยาแล้ว” ยูดาห์จึงสั่งว่า “พานางออกมานี่จับคลอกไฟเสีย”
นรธ 4.12 ขอให้วงศ์วานของท่านเหมือนวงศ์วานของเปเรศซึ่งทามาร์คลอดให้แก่ยูดาห์ เนื่องด้วยเชื้อสายซึ่งพระเยโฮวาห์จะประทานแก่ท่านโดยผู้หญิงคนนี้”
2ซมอ 13.1 ต่อมาภายหลังฝ่ายอับซาโลมราชโอรสของดาวิดมีขนิษฐาองค์หนึ่งรูปโฉมสะคราญชื่อทามาร์ และอัมโนนราชโอรสของดาวิดก็รักเธอ
2ซมอ 13.2 ด้วยเหตุทามาร์น้องหญิงนี้ จิตใจของอัมโนนก็ถูกทรมานจนถึงกับล้มป่วย ด้วยเหตุว่าเธอเป็นสาวพรหมจารี อัมโนนจึงรู้สึกว่าจะทำอะไรกับเธอก็ยากนัก
2ซมอ 13.4 จึงทูลถามว่า “ข้าแต่ราชโอรสของกษัตริย์ ไฉนทูลกระหม่อมจึงซมเซาอยู่ทุกเช้าๆ จะไม่บอกให้เกล้าฯทราบบ้างหรือ” อัมโนนตอบเขาว่า “เรารักทามาร์น้องหญิงของอับซาโลมอนุชาของเรา”
2ซมอ 13.5 โยนาดับจึงทูลท่านว่า “ขอเชิญบรรทมบนพระแท่นแสร้งกระทำเป็นประชวร และเมื่อเสด็จพ่อมาเยี่ยมทูลกระหม่อมขอกราบทูลว่า ‘ขอโปรดรับสั่งทามาร์น้องหญิงมาให้อาหารแก่ข้าพระองค์ ให้มาเตรียมอาหารต่อสายตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะได้เห็น และได้รับประทานจากมือของเธอ’”
2ซมอ 13.6 อัมโนนจึงบรรทมแสร้งทำเป็นประชวร เมื่อกษัตริย์เสด็จมาเยี่ยม อัมโนนก็ทูลกษัตริย์ว่า “ขอโปรดให้ทามาร์น้องหญิงมาทำขนมสักสองอันต่อสายตาข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะได้รับประทานจากมือของเธอ”
2ซมอ 13.7 ดาวิดทรงใช้คนไปหาทามาร์ที่วังรับสั่งว่า “ขอจงไปที่บ้านของอัมโนนพี่ของเจ้า และเตรียมอาหารให้เขารับประทาน”
2ซมอ 13.8 ทามาร์ก็ไปยังวังของอัมโนนเชษฐาของเธอที่ที่เขาบรรทมอยู่ เธอก็หยิบแป้งมานวดทำขนมต่อสายตาของเชษฐาแล้วปิ้งขนมนั้น
2ซมอ 13.10 อัมโนนก็รับสั่งกับทามาร์ว่า “จงเอาอาหารเข้ามาในห้องใน เพื่อพี่จะได้รับประทานจากมือของน้อง” ทามาร์ก็นำขนมที่เธอทำนั้นเข้าไปในห้องเพื่อให้แก่อัมโนนเชษฐา
2ซมอ 13.19 ทามาร์ก็เอาขี้เถ้าใส่ที่ศีรษะของเธอ และฉีกเสื้อยาวหลากสีที่เธอสวมอยู่นั้นเสีย เอามือกุมศีรษะเดินพลางร้องครวญไปพลาง
2ซมอ 13.20 อับซาโลมเชษฐาของเธอก็กล่าวกับเธอว่า “อัมโนนเชษฐาได้อยู่กับน้องหรือเปล่า แต่น้องเอ๋ย บัดนี้น้องจงนิ่งเสียเถิด เพราะเขาเป็นพี่ชายของเจ้า อย่าไปคิดถึงเรื่องนี้เลย” ฝ่ายทามาร์จึงอยู่อย่างเดียวดายในวังของอับซาโลมเชษฐา
2ซมอ 13.22 แต่อับซาโลมมิได้ตรัสประการใดกับอัมโนนเลยไม่ว่าดีหรือร้าย เพราะอับซาโลมเกลียดชังอัมโนน เหตุที่ท่านได้ข่มขืนทามาร์น้องหญิงของท่าน
2ซมอ 13.32 แต่โยนาดับบุตรชายชิเมอาห์เชษฐาของดาวิดกราบทูลว่า “ขออย่าให้เจ้านายของข้าพระองค์สำคัญผิดไปว่า เขาได้ประหารราชโอรสหนุ่มแน่นเหล่านั้นหมดแล้ว เพราะว่าอัมโนนสิ้นชีวิตแต่ผู้เดียว เพราะตามบัญชาของอับซาโลมเรื่องนี้ท่านตั้งใจไว้แต่ครั้งที่อัมโนนข่มขืนทามาร์น้องหญิงของท่านแล้ว
2ซมอ 14.27 มีบุตรชายสามคนเกิดแก่อับซาโลมและบุตรสาวคนหนึ่งชื่อทามาร์ เธอเป็นหญิงที่หน้าตางดงาม
1พศด 2.4 ทามาร์บุตรสะใภ้ของท่านก็ให้กำเนิดบุตรชื่อเปเรศและเศ-ราห์ให้ท่านด้วย ยูดาห์มีบุตรชายห้าคนด้วยกัน
1พศด 3.9 ทั้งสิ้นนี้เป็นโอรสของดาวิด นอกเหนือจากบุตรชายของนางสนม และทามาร์เป็นขนิษฐาของโอรส
อสค 47.19 ทางด้านใต้เขตแดนจะยื่นจากทามาร์จนถึงน้ำแห่งการโต้เถียงในคาเดช แล้วเรื่อยไปตามแม่น้ำถึงทะเลใหญ่ นี่เป็นเขตด้านใต้
อสค 48.28 ประชิดกับเขตแดนของกาดทางทิศใต้เขตแดนนั้นจะยื่นจากเมืองทามาร์ ถึงน้ำแห่งการโต้เถียงในคาเดช แล้วเรื่อยไปตามแม่น้ำถึงทะเลใหญ่
มธ 1.3 ยูดาห์ให้กำเนิดบุตรชื่อเปเรศกับเศ-ราห์เกิดจากนางทามาร์ เปเรศให้กำเนิดบุตรชื่อเฮสโรน เฮสโรนให้กำเนิดบุตรชื่อราม

ทาย ( 5 )
วนฉ 14.12 แซมสันกล่าวแก่เขาว่า “ให้ข้าพเจ้าทายปริศนาท่านสักข้อหนึ่งเถิด ถ้าทายได้ก่อนจบการเลี้ยงเจ็ดวันนี้ เราจะให้เสื้อป่านสามสิบชุด และเสื้อสามสิบชุดด้วย
วนฉ 14.13 แต่ถ้าท่านทั้งหลายทายไม่ได้ ท่านต้องให้เสื้อป่านสามสิบชุดกับเสื้อสามสิบชุดแก่ข้าพเจ้า” เขาก็ตอบท่านว่า “ทายมาเถิดเราจะฟัง”
วนฉ 14.16 ภรรยาของแซมสันไปร้องไห้กับแซมสันว่า “เธอเกลียดฉัน เธอไม่รักฉัน เธอทายปริศนาแก่ชาวเมืองของฉัน และเธอก็ไม่แก้ปริศนาให้ฉันฟัง” แซมสันจึงบอกว่า “ดูเถิด พ่อแม่ของฉัน ฉันยังไม่บอกเลย จะบอกเธออย่างไรได้”

ท้าย ( 7 )
ปฐก 33.2 เขาให้สาวใช้ทั้งสองกับลูกอยู่ข้างหน้า ถัดมานางเลอาห์กับลูก ส่วนนางราเชลกับโยเซฟอยู่ท้ายสุด
กดว 10.25 แล้วธงค่ายคนดานเป็นพวกระวังท้ายของค่ายทั้งหมด ได้ยกออกเดินไปเป็นกองๆ มีอาหิเยเซอร์บุตรชายอัมมีชัดดัยนำพลโยธา
มก 4.38 ฝ่ายพระองค์บรรทมหนุนหมอนหลับอยู่ที่ท้ายเรือ เหล่าสาวกจึงมาปลุกพระองค์ทูลว่า “อาจารย์เจ้าข้า ข้าพเจ้าทั้งหลายกำลังจะพินาศอยู่แล้ว ท่านไม่ทรงเป็นห่วงบ้างหรือ”
มก 9.35 พระองค์ได้ประทับนั่ง แล้วทรงเรียกสาวกสิบสองคนนั้นมาตรัสแก่เขาว่า “ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นคนต้น ก็ให้ผู้นั้นเป็นคนท้ายสุด และเป็นผู้รับใช้ของคนทั้งปวง”
กจ 27.29 เขาก็กลัวว่าจะโดนฝั่งที่มีหิน จึงทอดสมอท้ายสี่ตัว แล้วตั้งหน้าคอยเวลารุ่งเช้า
กจ 27.41 ครั้นมาถึงตำบลหนึ่งที่ทะเลสองข้างบรรจบกัน กำปั่นก็เกยดิน หัวเรือติดแน่นออกไม่ได้ แต่ท้ายเรือนั้นก็แตกออกด้วยกำลังคลื่น
2คร 11.15 เหตุฉะนั้นจึงไม่เป็นการแปลกอะไรที่ผู้รับใช้ของซาตานจะปลอมตัวเป็นผู้รับใช้ของความชอบธรรม ท้ายที่สุดของเขาจะเป็นไปตามการกระทำของเขา

ทายาท ( 17 )
สดด 109.13 ขอให้ทายาทของเขาถูกตัดออก และในคนชั่วอายุต่อมาก็ขอให้ชื่อของเขาถูกขีดฆ่าออกเสีย
ยรม 49.1 เกี่ยวด้วยเรื่องคนอัมโมน พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “อิสราเอลไม่มีบุตรชายหรือ เขาไม่มีทายาทหรือ แล้วทำไมกษัตริย์ของพวกเขาจึงรับกาดเป็นมรดก และประชาชนของท่านอาศัยอยู่ในหัวเมืองของท่าน
ยรม 49.2 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า เพราะฉะนั้น ดูเถิด วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะกระทำให้ได้ยินเสียงสัญญาณสงครามในนครรับบาห์ของคนอัมโมน มันจะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง และธิดาทั้งหลายของเมืองนั้นจะถูกเผาเสียด้วยไฟ แล้วอิสราเอลจะเป็นทายาทของคนเหล่านั้นที่เคยเป็นทายาทของเขาอีก พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
ดนล 11.4 และเมื่อท่านขึ้นมาแล้ว ราชอาณาจักรของท่านจะแตกและแบ่งแยกออกไปตามทางลมทั้งสี่แห่งฟ้าสวรรค์ แต่จะไม่ตกอยู่กับทายาทของท่าน และจะไม่มีราชอำนาจอย่างที่ท่านปกครองอยู่ เพราะว่าราชอาณาจักรของท่านจะถูกถอนขึ้น ตกไปเป็นของผู้อื่นนอกเหนือคนเหล่านี้
มธ 21.38 แต่เมื่อบรรดาคนเช่าสวนเห็นบุตรชายเจ้าของบ้านก็พูดกันว่า ‘คนนี้แหละเป็นทายาท มาเถิด ให้เราฆ่าเขา แล้วให้เรายึดมรดกของเขาเสีย’
มก 12.7 แต่คนเช่าสวนพูดกันว่า ‘คนนี้แหละเป็นทายาท มาเถิด ให้เราฆ่าเขาเสีย แล้วมรดกนั้นจะตกอยู่กับเรา’
ลก 20.14 แต่พวกคนเช่าสวนเมื่อเห็นบุตรนั้นก็ปรึกษากันว่า ‘คนนี้แหละเป็นทายาท มาเถิด ให้เราฆ่าเขาเสีย เพื่อมรดกจะตกกับเรา’
รม 4.14 เพราะถ้าเขาเหล่านั้นที่ถือตามพระราชบัญญัติจะเป็นทายาท ความเชื่อก็ไม่มีประโยชน์อะไร และพระสัญญาก็เป็นอันไร้ประโยชน์
รม 8.17 และถ้าเราทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว เราก็เป็นทายาทคือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์ เมื่อเราทั้งหลายทนทุกข์ทรมานด้วยกันกับพระองค์นั้น ก็เพื่อเราทั้งหลายจะได้สง่าราศีด้วยกันกับพระองค์ด้วย
กท 4.1 แล้วข้าพเจ้าขอพูดว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็กอยู่เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาสเลย ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติทั้งปวง
กท 4.7 เหตุฉะนั้นท่านจึงไม่ใช่ทาสอีกต่อไป แต่เป็นบุตร และถ้าเป็นบุตรแล้วท่านก็เป็นทายาทของพระเจ้าโดยทางพระคริสต์
ฮบ 11.7 โดยความเชื่อ เมื่อพระเจ้าทรงเตือนโนอาห์ถึงเหตุการณ์ที่ยังไม่ปรากฏ ท่านมีใจเกรงกลัวจัดแจงต่อนาวา เพื่อช่วยครอบครัวของท่านให้รอด และด้วยเหตุนี้เอง ท่านจึงได้ปรับโทษแก่โลก และได้เป็นทายาทแห่งความชอบธรรม ซึ่งบังเกิดมาจากความเชื่อ
ฮบ 11.9 โดยความเชื่อ ท่านได้พำนักในแผ่นดินแห่งพระสัญญานั้น เหมือนอยู่ในดินแดนแปลกถิ่น คืออาศัยอยู่ในเต็นท์กับอิสอัคและยาโคบซึ่งเป็นทายาทด้วยกันกับท่านในพระสัญญาอันเดียวกันนั้น
ยก 2.5 พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า จงฟังเถิด พระเจ้าทรงเลือกคนยากจนในโลกนี้ให้เป็นคนมั่งมีในความเชื่อ และให้เป็นทายาทแห่งอาณาจักร ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้แก่ผู้ที่รักพระองค์มิใช่หรือ

ทารก ( 35 )
อพย 2.2 หญิงนั้นตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย และเมื่อนางเห็นว่าทารกเป็นเด็กที่มีรูปงาม นางจึงซ่อนทารกไว้ถึงสามเดือน
อพย 2.3 ครั้นนางจะซ่อนทารกต่อไปอีกไม่ได้แล้วก็เอาตะกร้าสานด้วยต้นกก ยาด้วยยางมะตอยและชัน เอาทารกใส่ลงในตะกร้า แล้วนางนำไปวางไว้ที่กอปรือริมแม่น้ำ
อพย 2.6 และเมื่อเปิดตะกร้านั้นออกก็เห็นทารก และดูเถิด ทารกนั้นกำลังร้องไห้ พระนางจึงทรงกรุณาทารกนั้น และตรัสว่า “นี่เป็นลูกชาวฮีบรู”
อพย 2.7 พี่สาวทารกจึงทูลถามพระราชธิดาของฟาโรห์ว่า “จะให้หม่อมฉันไปหานางนมชาวฮีบรูมาเลี้ยงทารกนี้ให้พระนางไหม”
อพย 2.8 พระราชธิดาของฟาโรห์จึงมีรับสั่งแก่เธอว่า “ไปหาเถิด” หญิงสาวนั้นจึงไปเรียกมารดาของทารกนั้นมา
อพย 2.9 ฝ่ายพระราชธิดาของฟาโรห์จึงตรัสสั่งนางว่า “รับเด็กนี้ไปเลี้ยงไว้ให้เรา แล้วเราจะให้ค่าจ้างแก่เจ้า” นางจึงรับทารกไปเลี้ยงไว้
อพย 2.10 แล้วทารกนั้นก็โตขึ้น และนางก็พาเขามาถวายพระราชธิดาของฟาโรห์ และเขากลายเป็นบุตรเลี้ยงของพระนาง และพระนางประทานชื่อว่า โมเสส และตรัสว่า “เพราะเราได้ฉุดเขาขึ้นมาจากน้ำ”
นรธ 4.14 ฝ่ายพวกผู้หญิงก็พูดกับนาโอมีว่า “สาธุการแด่พระเยโฮวาห์ พระองค์มิได้ทรงละทิ้งเจ้าไว้ให้ปราศจากญาติที่ถัดมา ขอให้ทารกนี้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปในอิสราเอล
1ซมอ 15.3 บัดนี้ท่านจงไปโจมตีอามาเลข และทำลายบรรดาที่เขามีนั้นเสียให้สิ้นเชิง อย่าปรานีเขาเลย จงฆ่าเสียทั้งผู้ชายผู้หญิง ทั้งทารกและเด็กที่ยังดูดนม ทั้งวัว แกะ อูฐและลา’”
โยบ 3.16 หรือทำไมข้าไม่เป็นอย่างลูกที่แท้งซึ่งซ่อนไว้ อย่างทารกซึ่งไม่เคยเห็นแสงสว่าง
สดด 58.8 ขอให้เขาเหมือนทากที่ละลายเป็นเมือกไป เหมือนทารกแท้งที่ไม่เคยเห็นดวงอาทิตย์
อสย 3.4 และเราจะกระทำให้เด็กๆเป็นเจ้านายของเขา และทารกจะปกครองเขา
อสย 11.8 และทารกกินนมจะเล่นอยู่ที่ปากรูงูเห่า และเด็กที่หย่านมจะเอามือวางบนรังของงูทับทาง
อสย 65.20 ในนั้นจะไม่มีทารกที่มีชีวิตเพียงสองสามวัน หรือคนแก่ที่มีอายุไม่ครบกำหนด เพราะเด็กจะมีอายุหนึ่งร้อยปีจึงตาย และคนบาปที่มีอายุเพียงหนึ่งร้อยปีจะเป็นที่แช่ง
พคค 2.20 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทอดพระเนตรและพิจารณาเถิดว่า พระองค์ได้ทรงกระทำการเช่นนี้แก่ผู้ใด ควรที่พวกผู้หญิงจะกินลูกของตนหรือ จะกินทารกที่ยังอุ้มอยู่หรือ พวกปุโรหิตและพวกผู้พยากรณ์ควรจะถูกประหารในสถานบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าหรือ
พคค 4.4 ลิ้นของทารกที่ยังไม่หย่านมกระหายจนติดเพดาน พวกเด็กได้ขออาหาร แต่ไม่มีใครยื่นให้เขา
ฮชย 13.16 สะมาเรียจะกลายเป็นที่รกร้าง เพราะเธอได้กบฏต่อพระเจ้าของเธอ เขาทั้งหลายจะล้มลงด้วยดาบ ทารกของเขาจะถูกจับโยนลงให้แหลกเป็นชิ้นๆ และหญิงมีครรภ์จะถูกผ่าท้อง
ลก 1.41 ต่อมาเมื่อนางเอลีซาเบธได้ยินคำปราศรัยของมารีย์ ทารกในครรภ์ของเขาก็ดิ้น และนางเอลีซาเบธก็ประกอบไปด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
ลก 1.44 เพราะดูเถิด พอเสียงปราศรัยของท่านเข้าหูข้าพเจ้า ทารกในครรภ์ของข้าพเจ้าก็ดิ้นด้วยความยินดี
ลก 1.59 ต่อมาครั้นถึงวันที่แปดแล้ว เขาก็พากันมาให้ทารกนั้นเข้าสุหนัต และเขาจะให้ชื่อทารกนั้นว่า เศคาริยาห์ ตามชื่อบิดา
ลก 1.66 บรรดาคนที่ได้ยินก็จดจำไว้ในใจและว่า “ทารกนั้นจะเป็นอย่างไรหนอ” และพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับเขา
ลก 1.76 ท่านทารกเอ๋ย เขาจะเรียกท่านว่าเป็นศาสดาพยากรณ์ของผู้สูงสุด เพราะว่าท่านจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อจะจัดเตรียมมรรคาของพระองค์ไว้
ลก 1.80 ฝ่ายทารกนั้นก็ได้เจริญวัยขึ้น และจิตวิญญาณก็มีกำลังทวีขึ้น และไปอาศัยในถิ่นทุรกันดารจนถึงวันที่ท่านจะได้มาปรากฏแก่ชนชาติอิสราเอล
ลก 10.21 ในโมงนั้นเอง พระเยซูทรงมีความเปรมปรีดิ์ในพระวิญญาณ จึงตรัสว่า “โอ ข้าแต่พระบิดา ผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ข้าพระองค์ขอบพระคุณพระองค์ที่พระองค์ได้ทรงปิดบังสิ่งเหล่านี้ไว้จากคนมีปัญญาและคนสุขุมรอบคอบ และได้ทรงเปิดเผยสิ่งเหล่านี้แก่ทารกน้อย ข้าแต่พระบิดา ที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะเป็นที่ชอบพระทัยในสายพระเนตรของพระองค์
ลก 18.15 แล้วเขาอุ้มทารกมาหาพระองค์ เพื่อจะให้พระองค์ทรงถูกต้องทารกนั้น แต่เหล่าสาวกเมื่อเห็นเข้าก็ห้ามเขา
1คร 3.1 พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่อาจจะพูดกับท่านเหมือนพูดกับผู้ที่อยู่ฝ่ายจิตวิญญาณแล้วได้ แต่ต้องพูดกับท่านเหมือนคนที่อยู่ฝ่ายเนื้อหนัง เหมือนกับท่านเป็นทารกในพระคริสต์
ฮบ 5.13 เพราะว่าทุกคนที่ยังกินน้ำนมนั้นก็ยังไม่ชำนาญในพระวจนะแห่งความชอบธรรม เพราะเขายังเป็นทารกอยู่
1ปต 2.2 เช่นเดียวกับทารกแรกเกิด จงปรารถนาน้ำนมอันบริสุทธิ์แห่งพระวจนะ เพื่อจะทำให้ท่านทั้งหลายเติบโตขึ้น

ทารชิช ( 28 )
ปฐก 10.4 บุตรชายทั้งหลายของยาวานชื่อเอลีชาห์ ทารชิช คิทธิม และโดดานิม
1พกษ 10.22 เพราะว่ากษัตริย์มีกองกำปั่นเมืองทารชิช เดินทะเลพร้อมกับกองกำปั่นของฮีราม กองกำปั่นเมืองทารชิชนำทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูงมาสามปีต่อครั้ง
1พกษ 22.48 เยโฮชาฟัททรงต่อกำปั่นทารชิช เพื่อจะไปขนทองคำจากโอฟีร์ แต่กำปั่นนั้นไปไม่ถึงเพราะไปแตกเสียที่เอซีโอนเกเบอร์
1พศด 1.7 บุตรชายทั้งหลายของยาวาน ชื่อ เอลีชาห์ ทารชิช คิทธิม และโดดานิม
1พศด 7.10 บุตรชายของเยดียาเอลคือ บิลฮาน และบุตรชายของบิลฮานคือ เยอูช เบนยามิน เอฮูด เคนาอะนาห์ เศธาน ทารชิช และอาหิชาฮาร์
2พศด 9.21 เพราะเรือของกษัตริย์แล่นไปยังทารชิชพร้อมกับข้าราชการของหุราม กำปั่นทารชิชนำทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง มาสามปีต่อครั้ง
2พศด 20.36 พระองค์ทรงร่วมงานในเรื่องการสร้างเรือไปยังเมืองทารชิช และเขาทั้งหลายสร้างเรือในเอซีโอนเกเบอร์
2พศด 20.37 แล้วเอลีเยเซอร์บุตรชายโดดาวาหุแห่งเมืองมาเรชาห์ได้พยากรณ์ถึงเยโฮชาฟัทว่า “เพราะพระองค์ทรงร่วมงานกับอาหัสยาห์ พระเยโฮวาห์จะทรงทำลายสิ่งที่ท่านกระทำ” เรือก็แตกไม่สามารถไปเมืองทารชิชได้
อสธ 1.14 ผู้ที่รองพระองค์คือ คารเชนา เชธาร์ อัดมาธา ทารชิช เมเรส มารเสนา และเมมูคาน เจ้านายทั้งเจ็ดของเปอร์เซียและมีเดีย ผู้เคยเข้าเฝ้ากษัตริย์ และนั่งก่อนในราชอาณาจักร)
สดด 48.7 พระองค์ทรงฟาดทำลายกำปั่นแห่งทารชิชด้วยลมตะวันออก
สดด 72.10 บรรดากษัตริย์แห่งเมืองทารชิชและของเกาะทั้งปวงจะถวายราชบรรณาการ บรรดากษัตริย์แห่งเชบาและเส-บาจะนำของกำนัลมา
อสย 2.16 สู้กำปั่นทั้งสิ้นของทารชิช และสู้รูปภาพงดงามทั้งสิ้น
อสย 23.1 ภาระเกี่ยวกับเมืองไทระ บรรดากำปั่นแห่งทารชิชเอ๋ย จงคร่ำครวญ เพราะว่าเมืองนั้นถูกทำลายร้างเสียแล้ว ไม่มีเรือนหรือท่าจอดเรือ เผยให้เขาทั้งหลายประจักษ์ ณ แผ่นดินคิทธิม
อสย 23.6 จงข้ามไปยังทารชิชเถิด ชาวเกาะเอ๋ย จงคร่ำครวญ
อสย 23.10 โอ ธิดาแห่งทารชิชเอ๋ย จงผ่านแผ่นดินของเจ้าข้ามไปเหมือนแม่น้ำ มันไม่มีกำลังอีกเลย
อสย 23.14 บรรดากำปั่นแห่งทารชิชเอ๋ย จงคร่ำครวญเถิด เพราะว่าที่กำบังเข้มแข็งของเจ้าถูกทิ้งร้างเสียแล้ว
อสย 60.9 แน่นอนเกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา กำปั่นแห่งทารชิชก่อน เพื่อนำบุตรชายของเจ้ามาแต่ไกล นำเงินและทองคำของเขามาด้วย เพื่อพระนามแห่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และเพื่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล เพราะพระองค์ได้ทรงกระทำให้เจ้าได้รับสง่าราศี
อสย 66.19 และเราจะตั้งหมายสำคัญไว้ท่ามกลางเขา และเราจะส่งผู้รอดพ้นจากพวกเขานั้นไปยังบรรดาประชาชาติ ยังทารชิช ปูลและลูด ผู้โก่งธนู ยังทูบัลและยาวาน ยังเกาะทั้งหลายที่ไกลออกไป ที่เขายังไม่ได้ยินชื่อเสียงของเราและเห็นสง่าราศีของเรา และเขาจะประกาศสง่าราศีของเราท่ามกลางบรรดาประชาชาติ
ยรม 10.9 เครื่องเงินทุบนั้นเขาเอามาจากทารชิช และเอาทองคำมาจากเมืองอุฟาส เป็นผลงานของช่างฝีมือ และเป็นผลน้ำมือของช่างทอง เสื้อผ้าของรูปเคารพนั้นสีครามและสีม่วง เป็นผลงานของคนชำนาญทั้งนั้น
อสค 27.12 ทารชิชไปมาค้าขายกับเจ้าเพราะเจ้ามีทรัพยากรมากมายหลายชนิด เขาเอาเงิน เหล็ก ดีบุก และตะกั่วมาแลกเปลี่ยนกับสินค้าของเจ้า
อสค 27.25 กำปั่นทั้งหลายของเมืองทารชิชบรรทุกสินค้าของเจ้า ดังนั้น เจ้าจึงบริบูรณ์และรุ่งโรจน์อย่างมากในท้องทะเล
อสค 38.13 เชบาและเดดานและบรรดาพ่อค้าแห่งทารชิช และสิงโตหนุ่มทั้งหลายในเมืองนั้นจะกล่าวแก่เจ้าว่า ‘ท่านมาเพื่อจะชิงข้าวของหรือ ท่านชุมนุมกองทัพเพื่อจะปล้น เพื่อจะขนเอาเงินและทองไป ขนเอาสัตว์และข้าวของไป เพื่อจะชิงของมากมายหรือ’
ยนา 1.3 แต่โยนาห์ได้ลุกขึ้นหนีไปยังเมืองทารชิชจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์ ท่านได้ลงไปยังเมืองยัฟฟา และพบกำปั่นลำหนึ่งกำลังไปเมืองทารชิช ดังนั้นท่านจึงชำระค่าโดยสาร และขึ้นเรือเดินทางร่วมกับเขาทั้งหลายไปยังเมืองทารชิชให้พ้นจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์
ยนา 4.2 ท่านจึงอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ว่า “โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เมื่อข้าพระองค์ยังอยู่ในประเทศของข้าพระองค์ ข้าพระองค์พูดแล้วว่า จะเป็นไปเช่นนี้มิใช่หรือ นี่แหละเป็นเหตุให้ข้าพระองค์ได้รีบหนีไปยังเมืองทารชิช เพราะข้าพระองค์ทราบว่า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงกอปรด้วยพระคุณ และทรงพระกรุณา ทรงกริ้วช้า และบริบูรณ์ด้วยความเมตตา และทรงกลับพระทัยไม่ลงโทษ

ทาร์ซัส ( 5 )
กจ 9.11 องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสกับเขาว่า “จงลุกขึ้น ไปที่ถนนที่เรียกว่าถนนตรง ถามหาชายคนหนึ่งชื่อเซาโลชาวเมืองทาร์ซัสอยู่ในบ้านของยูดาส เพราะดูเถิด เขากำลังอธิษฐานอยู่
กจ 9.30 เมื่อพี่น้องรู้อย่างนั้นจึงพาท่านไปยังเมืองซีซารียา แล้วส่งไปยังเมืองทาร์ซัส
กจ 11.25 บารนาบัสได้ไปที่เมืองทาร์ซัสเพื่อตามหาเซาโล
กจ 21.39 แต่เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนยิวซึ่งเกิดในเมืองทาร์ซัสแคว้นซีลีเซีย ไม่ใช่พลเมืองของเมืองย่อมๆ ข้าพเจ้าขอท่านอนุญาตให้พูดกับคนทั้งปวงสักหน่อย”
กจ 22.3 “ที่จริงข้าพเจ้าเป็นยิว เกิดในเมืองทาร์ซัสแคว้นซีลีเซีย แต่ได้เติบโตขึ้นในเมืองนี้ และได้เล่าเรียนกับท่านอาจารย์กามาลิเอล ตามพระราชบัญญัติของบรรพบุรุษของเราโดยถี่ถ้วนทุกประการ จึงมีใจร้อนรนในการปรนนิบัติพระเจ้า เหมือนอย่างท่านทั้งหลายในทุกวันนี้

ทารทาน ( 2 )
2พกษ 18.17 และกษัตริย์แห่งอัสซีเรียได้รับสั่งให้ทารทาน รับสารีสและรับชาเคห์ไปพร้อมกับกองทัพใหญ่จากเมืองลาคีชถึงกรุงเยรูซาเล็มเข้าเฝ้ากษัตริย์เฮเซคียาห์ เขาก็ขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อเขาขึ้นมาเขาก็มายืนอยู่ทางรางระบายน้ำสระบน ซึ่งอยู่ที่ถนนลานซักฟอก
อสย 20.1 ในปีที่ทารทาน (ผู้ซึ่งซาร์กอนกษัตริย์แห่งอัสซีเรียทรงใช้มานั้น) ได้มาถึงเมืองอัชโดดและได้ต่อสู้ยึดเมืองอัชโดดนั้นได้

ทาระลาห์ ( 1 )
ยชว 18.27 เรเคม อิรเปเอล ทาระลาห์

ทารุณ ( 10 )
อพย 5.23 เพราะว่าตั้งแต่ข้าพระองค์ไปเฝ้าฟาโรห์เพื่อทูลในพระนามของพระองค์แล้ว ฟาโรห์ก็ทำทารุณแก่ชนชาตินี้ ส่วนพระองค์ก็มิได้ทรงช่วยพลไพร่ของพระองค์ให้พ้นเลย”
วนฉ 19.25 แต่คนเหล่านั้นไม่ยอมฟังเสียง ชายคนนั้นจึงฉวยภรรยาน้อยของตนผลักนางออกไปให้เขา เขาก็สมสู่ทำทารุณตลอดคืนจนรุ่งเช้า พอรุ่งสางๆ เขาทั้งหลายก็ปล่อยนางไป
สดด 25.19 ขอทรงพิจารณาว่าคู่อริของข้าพระองค์มีมากเท่าใด และเขาเกลียดชังข้าพระองค์ด้วยความเกลียดอย่างทารุณสักเพียงใด
สภษ 3.31 อย่าอิจฉาคนที่ทารุณ อย่าเลือกทางใดๆของเขาเลย
สภษ 19.26 บุคคลผู้ทำทารุณแก่บิดาของเขาและขับไล่มารดาของเขาไปเสีย เป็นบุตรชายผู้ก่อให้เกิดความอับอายและการถูกตำหนิ
อสย 25.3 เพราะฉะนั้นประชาชาติที่แข็งแรงจะถวายสง่าราศีแด่พระองค์ หัวเมืองของบรรดาประชาชาติที่ทารุณจะเกรงกลัวพระองค์
อสย 59.6 ใยของมันจะใช้เป็นเสื้อผ้าไม่ได้ คนจะเอาสิ่งที่มันทำมาคลุมตัวไม่ได้ กิจการของมันเป็นการชั่วช้า และการกระทำอันทารุณก็อยู่ในมือของเขา
อสค 28.7 เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะนำคนต่างด้าวมาสู้เจ้า เป็นชนชาติที่ทารุณในบรรดาประชาชาติ เขาทั้งหลายจะชักดาบออกต่อสู้กับความงามแห่งสติปัญญาของเจ้า และเขาจะกระทำให้ความฉลาดปราดเปรื่องของเจ้าเป็นมลทิน
อสค 30.11 ตัวท่านพร้อมกับชนชาติของท่านคือชนชาติที่ทารุณที่สุดในบรรดาประชาชาติ จะถูกนำเข้ามาเพื่อทำลายแผ่นดินนั้น และเขาจะชักดาบออกต่อสู้อียิปต์ กระทำให้แผ่นดินเต็มไปด้วยคนที่ถูกฆ่า
อสค 32.12 เราจะทำให้หมู่นิกรของท่านล้มลงด้วยดาบของผู้มีกำลัง ทุกคนก็ล้วนเป็นที่ทารุณที่สุดในบรรดาประชาชาติ เขาจะนำความทะเยอทะยานของอียิปต์ให้มาถึงที่สิ้นสุด และหมู่นิกรทั้งสิ้นของมันจะพินาศ

ทาเรีย ( 2 )
1พศด 8.35 บุตรชายของมีคาห์คือ ปีโธน เมเลค ทาเรีย และอาหัส
1พศด 9.41 บุตรชายของมีคาห์คือ ปีโธน เมเลค ทาเรีย และอาหัส

ท่าเรือ ( 2 )
ปฐก 49.13 เศบูลุนจะอาศัยอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล เขาจะเป็นท่าจอดเรือ เขตแดนของเขาจะต่อกันไปถึงเมืองไซดอน
กจ 27.12 และเพราะว่าท่างามนั้นไม่เหมาะพอที่จะจอดในฤดูหนาว คนส่วนมากจึงตกลงให้ออกทะเลไปจากที่นั่น เพื่อถ้าเป็นได้จะได้ไปให้ถึงเมืองฟีนิกส์ แล้วจะจอดอยู่ที่นั่นตลอดฤดูหนาว เมืองฟีนิกส์นั้นเป็นท่าเรือแห่งเกาะครีต หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือกับเฉียงใต้

ทาลิธา ( 1 )
มก 5.41 พระองค์จึงจับมือเด็กหญิงนั้นตรัสแก่เขาว่า “ทาลิธา คูมิ” แปลว่า “เด็กหญิงเอ๋ย เราว่าแก่เจ้าว่า จงลุกขึ้นเถิด”

ทาส ( 208 )
ปฐก 9.25 ท่านพูดว่า “คานาอันจงถูกสาปแช่ง และเขาจะเป็นทาสแห่งทาสทั้งหลายของพี่น้องของเขา”
ปฐก 9.26 ท่านพูดว่า “สรรเสริญพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเชม และคานาอันจะเป็นทาสของเขา
ปฐก 9.27 พระเจ้าจะทรงเพิ่มพูนยาเฟทและเขาจะอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเชม และคานาอันจะเป็นทาสของเขา”
ปฐก 12.16 ฟาโรห์ได้โปรดปรานอับรามมากเพราะเห็นแก่นาง ท่านได้แกะ วัว ลาตัวผู้ ทาส ทาสี ลาตัวเมีย และอูฐจำนวนมาก
ปฐก 20.14 อาบีเมเลคจึงทรงนำแกะ วัวและทาสชายหญิง และประทานให้แก่อับราฮัม แล้วทรงคืนซาราห์ภรรยาของอับราฮัมให้ท่านไป
ปฐก 20.17 เพราะฉะนั้น อับราฮัมก็อธิษฐานต่อพระเจ้า พระเจ้าทรงรักษาอาบีเมเลค และมเหสีของพระองค์และทาสหญิงให้หาย และเขาเหล่านั้นก็มีบุตร
ปฐก 21.10 นางจึงพูดกับอับราฮัมว่า “ไล่ทาสหญิงคนนี้กับบุตรชายของนางไปเสียเถิด เพราะว่าบุตรชายของทาสหญิงคนนี้จะเป็นผู้รับมรดกร่วมกับอิสอัคบุตรชายของข้าพเจ้าไม่ได้”
ปฐก 21.12 แต่พระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “เจ้าอย่าโศกเศร้าในสายตาของเจ้าเพราะเรื่องเด็กนั้น และเพราะทาสหญิงของเจ้าเลย ทุกสิ่งที่ซาราห์กล่าวกับเจ้า เจ้าก็จงฟังเสียงของนางเถิด เพราะเขาจะเรียกเชื้อสายของเจ้าทางสายอิสอัค
ปฐก 21.13 ส่วนบุตรชายของทาสหญิงนั้น เราจะกระทำให้เป็นชนชาติหนึ่งด้วย เพราะเขาเป็นเชื้อสายของเจ้า”
ปฐก 43.18 คนเหล่านั้นก็กลัวเพราะเขาพาเข้าไปในบ้านโยเซฟ จึงพูดกันว่า “เพราะเหตุเงินที่ติดมาในกระสอบของเราครั้งก่อนนั้น เขาจึงพาพวกเรามาที่นี่ เพื่อท่านจะหาเหตุใส่เราจับกุมเรา จับเราเป็นทาส ทั้งจะริบเอาลาด้วย”
ปฐก 44.9 หากท่านพบของนั้นที่ใครในพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านก็ให้ผู้นั้นตายเถิด และข้าพเจ้าทั้งหลายจะเป็นทาสเจ้านายของข้าพเจ้าด้วย”
ปฐก 44.10 คนต้นเรือนจึงว่า “บัดนี้ให้เป็นไปตามคำที่ท่านว่า ถ้าเราพบของนั้นที่ผู้ใด ผู้นั้นจะต้องเป็นทาสของเรา แต่ท่านทั้งหลายหามีความผิดไม่”
ปฐก 44.16 ยูดาห์ตอบว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะตอบอย่างไรกับนายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะพูดอย่างไร หรือข้าพเจ้าจะแก้ตัวอย่างไรได้ พระเจ้าทรงทราบความชั่วช้าของพวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านแล้ว ข้าแต่ท่าน ดูเถิด พวกข้าพเจ้าเป็นทาสของท่าน ทั้งข้าพเจ้าทั้งหลายกับคนที่เขาพบถ้วยอยู่นั้นด้วย”
ปฐก 44.17 แต่โยเซฟตอบว่า “พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้เรากระทำเช่นนั้น เฉพาะคนที่เขาพบถ้วยในมือนั้นจะเป็นทาสของเรา ส่วนพวกเจ้าจงกลับไปหาบิดาโดยสันติสุขเถิด”
ปฐก 44.33 เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอโปรดให้ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านอยู่แทนน้องโดยเป็นทาสของนายของข้าพเจ้า ขอให้น้องกลับไปกับพวกพี่ของตนเถิด
ปฐก 47.19 เหตุใดข้าพเจ้าทั้งหลายจะต้องอดตายต่อหน้าต่อตาท่านเล่า ทั้งตัวข้าพเจ้ากับที่ดินของข้าพเจ้าทั้งหลายด้วย ขอท่านโปรดซื้อพวกข้าพเจ้ากับที่ดินแลกกับอาหาร ข้าพเจ้าทั้งหลายกับที่ดินจะเป็นทาสของฟาโรห์ ขอท่านโปรดให้เมล็ดข้าวแก่พวกข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าทั้งหลายจะมีชีวิตอยู่ได้และไม่ตายเพื่อที่ดินนั้นจะไม่รกร้างไป”
ปฐก 47.25 คนทั้งหลายก็กล่าวว่า “ท่านช่วยชีวิตข้าพเจ้าไว้ ขอให้ข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับความกรุณาในสายตาของนายข้าพเจ้าเถิด ข้าพเจ้าทั้งหลายยอมเป็นทาสของฟาโรห์”
ปฐก 49.15 เขาเห็นว่าที่พักดีและแผ่นดินสบาย จึงย่อบ่าของตนลงรับไว้ ยอมเป็นทาสรับใช้การงาน
อพย 2.23 และต่อมา ครั้นเวลาล่วงมาช้านาน กษัตริย์อียิปต์ก็สิ้นพระชนม์ ชนชาติอิสราเอลก็เศร้าใจมากเพราะเหตุที่เขาเป็นทาส เขาจึงร้องคร่ำครวญ และเสียงร่ำร้องของเขาดังขึ้นไปถึงพระเจ้า ด้วยเหตุที่เป็นทาสนี้
อพย 5.15 นายกองของชนชาติอิสราเอลจึงมาร้องทูลต่อฟาโรห์ว่า “เหตุไฉนพระองค์จึงทรงกระทำดังนี้แก่พวกทาสของพระองค์
อพย 5.16 พวกเขากล่าวกับพวกเราว่า ‘ทำอิฐซิ’ แต่มิได้ให้ฟางแก่พวกทาสของพระองค์เลย และดูเถิด พวกทาสของพระองค์ถูกโบยตี แต่ข้าราชการของพระองค์เองเป็นฝ่ายผิด”
อพย 6.5 และเราได้ยินเสียงคร่ำครวญของชนชาติอิสราเอลด้วย ซึ่งชาวอียิปต์กักไว้ให้เป็นทาส และเราได้ระลึกถึงพันธสัญญาของเรา
อพย 9.20 บรรดาข้าราชการของฟาโรห์ที่เกรงกลัวพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ก็ให้ทาสและสัตว์ของตนกลับเข้าบ้าน
อพย 9.21 แต่ผู้ที่ไม่นับถือพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ก็ยังคงปล่อยให้ทาสและสัตว์ของตนอยู่ในทุ่งนา
อพย 11.5 และพวกลูกหัวปีทั้งหมดในแผ่นดินอียิปต์ ตั้งแต่ราชบุตรหัวปีของฟาโรห์ ผู้ประทับบนพระที่นั่ง จนถึงบุตรหัวปีของทาสหญิง ซึ่งอยู่หลังหินโม่แป้ง ทั้งลูกหัวปีของสัตว์เดียรัจฉานด้วยจะต้องตาย
อพย 12.44 ส่วนทาสซึ่งนายเอาเงินซื้อมา เมื่อให้ทาสนั้นเข้าสุหนัตแล้วจึงให้เขากินได้
อพย 13.3 โมเสสจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า “จงระลึกถึงวันนี้ที่ท่านทั้งหลายออกมาจากอียิปต์ จากเรือนทาส เพราะพระเยโฮวาห์ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากที่นั่นด้วยฤทธิ์พระหัตถ์ อย่ากินขนมปังที่มีเชื้อเลย
อพย 13.14 ต่อไปภายหน้า เมื่อบุตรของท่านจะถามว่า ‘ทำไมจึงทำอย่างนี้’ จงเล่าให้เขาฟังว่า ‘พระเยโฮวาห์ทรงนำพวกเราออกจากอียิปต์ จากเรือนทาสด้วยฤทธิ์พระหัตถ์
อพย 20.2 “เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ได้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์คือจากเรือนทาส
อพย 20.10 แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ ไม่ว่าเจ้าเอง หรือบุตรชาย บุตรสาวของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือสัตว์ใช้งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า
อพย 20.17 อย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้าน อย่าโลภภรรยาของเพื่อนบ้าน หรือทาสทาสีของเขา หรือวัว ลาของเขา หรือสิ่งใดๆซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้าน”
อพย 21.2 ถ้าเจ้าจะซื้อคนฮีบรูไว้เป็นทาส เขาจะต้องปรนนิบัติเจ้าหกปี แต่ปีที่เจ็ดเขาจะได้เป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่
อพย 21.3 ถ้าทาสได้มาแต่ผู้เดียวจงปล่อยเขาไปแต่ผู้เดียว ถ้าเขามีภรรยาต้องปล่อยภรรยาของเขาไปด้วย
อพย 21.5 ถ้าทาสนั้นมากล่าวเป็นที่เข้าใจชัดเจนว่า ‘ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อยากออกไปเป็นไทย’
อพย 21.6 ให้นายพาทาสนั้นไปถึงพวกผู้พิพากษา พาเขาไปที่ประตูหรือไม้วงกบประตู แล้วให้นายเจาะหูเขาด้วยเหล็กหมาด เขาก็จะอยู่ปรนนิบัตินายต่อไปจนชีวิตหาไม่
อพย 21.7 ถ้าคนใดขายบุตรสาวเป็นทาสี หญิงนั้นจะมิได้เป็นอิสระเหมือนทาส
อพย 21.20 ถ้าผู้ใดทุบตีทาสชายหญิงของตนด้วยไม้จนตายคามือ ผู้นั้นต้องถูกปรับโทษเป็นแน่
อพย 21.21 หากว่าทาสนั้นมีชีวิตต่อไปได้วันหนึ่ง หรือสองวันจึงตาย นายก็ไม่ต้องถูกปรับโทษ เพราะทาสนั้นเป็นดังเงินของนาย
อพย 21.26 ถ้าผู้ใดตีนัยน์ตาของทาสชายหญิงให้บอดไป เขาต้องปล่อยทาสผู้นั้นให้เป็นไทยเนื่องด้วยนัยน์ตาของเขา
อพย 21.27 ถ้าผู้ใดทำให้ฟันทาสชายหญิงหลุดไป เขาต้องปล่อยทาสผู้นั้นเป็นไทยเนื่องด้วยฟันของเขา
อพย 21.32 ถ้าวัวนั้นขวิดทาสชายหญิงของผู้ใด เจ้าของวัวต้องให้เงินแก่นายของทาสนั้นสามสิบเชเขล แล้วต้องเอาหินขว้างวัวนั้นให้ตายเสียด้วย
ลนต 22.11 แต่ถ้าปุโรหิตคนหนึ่งซื้อทาสมาด้วยเงินเป็นทรัพย์ของตน ทาสนั้นจะรับประทานก็ได้ และผู้ที่เกิดในครัวเรือนของปุโรหิตรับประทานอาหารนั้นได้
ลนต 25.6 แผ่นดินในปีสะบาโตนั้นจะยังพืชผลให้แก่เจ้าทั้งหลาย คือแก่ตัวเจ้าเอง แก่ทาสชายทาสหญิงของเจ้า แก่ลูกจ้างของเจ้า และแก่คนต่างด้าวที่อยู่กับเจ้า
ลนต 25.39 ถ้าพี่น้องที่อยู่ใกล้ชิดกับเจ้ายากจนลง และขายตัวให้แก่เจ้า เจ้าอย่าให้เขาทำงานเหมือนทาส
ลนต 25.42 เพราะว่าเขาทั้งหลายเป็นทาสของเราที่เราพาออกจากแผ่นดินอียิปต์ เขาจะขายตัวเป็นทาสไม่ได้
ลนต 25.44 ส่วนทาสชายหญิงซึ่งจะมีได้นั้น เจ้าจะซื้อทาสชายหญิงจากท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่อยู่ข้างเคียงเจ้าก็ได้
ลนต 25.46 เจ้าจะทำพินัยกรรมยกเขาให้แก่ลูกหลานของเจ้า ให้เป็นมรดกแก่เขาเป็นกรรมสิทธิ์ เจ้าใช้เขาได้อย่างทาสเป็นนิตย์ก็ได้ แต่เจ้าทั้งหลายอย่าปกครองพี่น้องคนอิสราเอลด้วยความรุนแรง
ลนต 25.55 สำหรับเรา คนอิสราเอลเป็นทาสของเรา เขาเป็นทาสของเราที่เราพาออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า”
ลนต 26.13 เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ผู้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เพื่อเจ้าจะมิได้เป็นทาสของเขา เราได้หักคานแอกของเจ้าออกเสีย เพื่อให้เจ้ายืนตัวตรงได้
พบญ 5.6 ‘เราคือพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ผู้ได้นำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ออกจากเรือนทาส
พบญ 5.14 แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ ไม่ว่าเจ้าเอง หรือบุตรชาย บุตรสาวของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือวัวของเจ้า หรือลาของเจ้า หรือสัตว์ใช้งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า เพื่อทาสทาสีของเจ้าจะได้หยุดพักอย่างเจ้า
พบญ 5.15 จงระลึกว่าเจ้าเคยเป็นทาสอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าได้พาเจ้าออกมาจากที่นั่นด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และด้วยพระกรที่เหยียดออก เหตุฉะนี้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้าได้ทรงบัญชาให้เจ้ารักษาวันสะบาโต
พบญ 5.21 อย่าอยากได้ภรรยาของเพื่อนบ้าน และอย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้าน คือไร่นาของเขา หรือทาสทาสีของเขา หรือวัว ลาของเขา หรือสิ่งใดๆซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้าน’
พบญ 6.12 แล้วจงระวังกลัวว่าพวกท่านจะลืมพระเยโฮวาห์ผู้ทรงพาท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์ออกจากเรือนทาสนั้น
พบญ 6.21 แล้วท่านจะตอบบุตรชายของท่านว่า ‘เราเป็นทาสของฟาโรห์อยู่ในอียิปต์ และพระเยโฮวาห์ได้ทรงพาเราออกมาจากอียิปต์ด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์
พบญ 7.8 แต่เพราะพระเยโฮวาห์ทรงรักท่านทั้งหลาย และพระองค์ทรงรักษาคำปฏิญาณซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านทั้งหลาย พระเยโฮวาห์จึงทรงพาท่านทั้งหลายออกมาด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และทรงไถ่ท่านทั้งหลายให้พ้นจากเรือนทาส จากหัตถ์ฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์
พบญ 8.14 จิตใจของท่านทั้งหลายจะผยองขึ้น และท่านทั้งหลายก็ลืมพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ผู้ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากเรือนทาส
พบญ 12.12 และท่านทั้งหลายจงปีติร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ทั้งตัวท่านทั้งหลายและบุตรชายบุตรสาวของท่าน ทั้งทาสชายหญิงของท่านและคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือส่วนมรดกกับท่าน
พบญ 12.18 แต่ว่าท่านจงรับประทานของเหล่านี้ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ในสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ ทั้งตัวท่านและบุตรชายบุตรสาวของท่าน ทาสชายหญิงของท่าน และคนเลวีผู้อยู่ภายในประตูเมืองของท่าน และท่านจงปีติร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ในบรรดากิจการซึ่งมือท่านได้กระทำนั้น
พบญ 13.5 แต่ผู้พยากรณ์หรือผู้ฝันเห็นเหตุการณ์คนนั้นต้องมีโทษถึงตาย เพราะว่าเขาได้สั่งสอนให้กบฏต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ผู้ทรงนำท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์ และทรงไถ่ท่านออกจากเรือนทาส เขากระทำให้ท่านทิ้งหนทางซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านบัญชาให้ท่านดำเนินตามเสีย ดังนั้นแหละท่านจะต้องล้างความชั่วเช่นนี้จากท่ามกลางท่าน
พบญ 13.10 ท่านจงเอาหินขว้างเขาให้ตาย เพราะเขาแสวงหาช่องที่จะพาท่านไปจากพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ผู้ทรงพาท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์ออกจากเรือนทาส
พบญ 15.15 ท่านจงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในแผ่นดินอียิปต์และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านได้ทรงไถ่ท่านไว้ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาเรื่องนี้แก่ท่านในวันนี้
พบญ 15.16 แต่ถ้าทาสนั้นจะกล่าวแก่ท่านว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน’ เพราะเขารักท่านและครอบครัวของท่าน เพราะเขาอยู่กับท่านสบายดี
พบญ 15.17 จงเอาเหล็กแทงใบหูของเขาให้ทะลุไปติดกับประตูเรือน ดังนี้เขาจะเป็นทาสของท่านตลอดไป ท่านจงกระทำเช่นนี้แก่ทาสหญิงด้วย
พบญ 16.11 ท่านจงปีติร่าเริงต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ทั้งตัวท่านและบุตรชายหญิงของท่าน ทั้งทาสชายหญิงของท่าน ทั้งคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน ทั้งคนต่างด้าว เด็กกำพร้าพ่อและแม่ม่ายซึ่งอยู่ท่ามกลางท่าน ณ สถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงเลือกไว้ให้พระนามของพระองค์ประทับที่นั่น
พบญ 16.12 ท่านพึงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในอียิปต์ ท่านพึงระวังที่จะปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เหล่านี้
พบญ 16.14 ในการเลี้ยงนั้นท่านจงปีติร่าเริง ทั้งท่านและบุตรชายหญิงของท่าน และทาสชายหญิงของท่าน ทั้งคนเลวีและคนต่างด้าว ทั้งเด็กกำพร้าพ่อและแม่ม่ายซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน
พบญ 23.15 ถ้ามีทาสหนีจากนายของเขามาอยู่กับท่าน อย่าจับทาสนั้นไปส่งนายของเขา
พบญ 23.16 จงให้ทาสนั้นอยู่กับท่าน อยู่ในหมู่พวกท่าน ให้อยู่ในที่ซึ่งเขาจะเลือกในประตูเมืองหนึ่งประตูเมืองใดตามความพอใจของเขา อย่ากดขี่ข่มเหงเขาเลย
พบญ 24.7 ถ้าชายคนใดถูกเขาจับได้ว่าได้ลักพี่น้องคนอิสราเอลคนหนึ่งคนใดไปใช้เป็นทาสหรือขายเสีย ขโมยคนนั้นจะต้องมีโทษถึงตาย ดังนี้แหละท่านจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน
พบญ 24.18 แต่ท่านพึงจำไว้ว่า ท่านเคยเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ และพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านไถ่ท่านออกจากที่นั่น เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาท่านให้กระทำเช่นนี้
พบญ 24.22 ท่านจงจำไว้ว่า ท่านเคยเป็นทาสอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาท่านให้กระทำเช่นนี้”
พบญ 28.68 และพระเยโฮวาห์จะนำท่านกลับมาทางเรือถึงอียิปต์ เป็นการเดินทางซึ่งข้าพเจ้าได้กล่าวว่า ท่านจะไม่พบเห็นอีกเลย ณ ที่นั่นท่านจะต้องมอบตัวขายให้ศัตรูเป็นทาสชายและทาสหญิง แต่จะไม่มีผู้ใดซื้อท่าน”
ยชว 9.23 ฉะนั้นบัดนี้เจ้าทั้งหลายต้องรับคำสาปแช่งและพวกเจ้าจะไม่ขาดที่ต้องเป็นทาสอยู่ เป็นคนตัดฟืนและเป็นคนตักน้ำสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของเรา”
ยชว 16.10 ถึงอย่างไรก็ตามเขาหาได้ขับไล่คนคานาอันซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเกเซอร์ให้ออกไปไม่ ดังนั้นคนคานาอันจึงอาศัยอยู่ในหมู่คนเอฟราอิมถึงทุกวันนี้ แต่ก็ตกเป็นทาสถูกเกณฑ์ให้ทำงานโยธา
ยชว 24.17 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์นั้นทรงนำข้าพเจ้าทั้งหลายและบรรพบุรุษของข้าพเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ และออกจากเรือนทาสนั้น และเป็นผู้ทรงกระทำหมายสำคัญยิ่งใหญ่ทั้งหลายท่ามกลางสายตาของพวกข้าพเจ้า และทรงคุ้มครองข้าพเจ้าทั้งหลายไว้ตลอดทางที่ข้าพเจ้าได้เดินไป และท่ามกลางชนชาติทั้งหลายซึ่งพวกข้าพเจ้าผ่านไป
วนฉ 6.8 พระเยโฮวาห์ก็ทรงใช้ผู้พยากรณ์คนหนึ่งให้มาหาคนอิสราเอล ผู้นั้นพูดกับเขาทั้งหลายว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘เราได้นำพวกเจ้าขึ้นมาจากอียิปต์ นำเจ้าออกมาจากเรือนทาส
1ซมอ 4.9 โอ คนฟีลิสเตียเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด จงกระทำตัวเป็นลูกผู้ชาย เพื่อว่าเจ้าจะไม่เป็นทาสของคนฮีบรู ดังที่เขาเคยเป็นทาสเจ้า จงกระทำตัวให้เป็นลูกผู้ชายและเข้ารบ”
1ซมอ 8.17 พระองค์จะชักหนึ่งในสิบของฝูงสัตว์ของท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นทาสของพระองค์
1พกษ 2.39 ต่อมาเมื่อล่วงไปสามปีแล้วทาสสองคนของชิเมอีได้หลบหนีไปยังอาคีชโอรสของมาอาคาห์กษัตริย์เมืองกัท และเมื่อเขามาบอกชิเมอีว่า “ดูเถิด ทาสของท่านอยู่ในเมืองกัท”
1พกษ 2.40 ชิเมอีก็ลุกขึ้นผูกอานขี่ลาไปเฝ้าอาคีชที่เมืองกัทเพื่อเสาะหาทาสของตน ชิเมอีได้ไปนำทาสของตนมาจากเมืองกัท
1พกษ 9.21 ลูกหลานของเขาที่เหลืออยู่ในแผ่นดิน ซึ่งประชาชนอิสราเอลไม่สามารถจะทำลายให้สิ้นได้ บุคคลเหล่านี้ซาโลมอนทรงเกณฑ์ให้เป็นทาสอยู่จนทุกวันนี้
1พกษ 9.22 แต่ประชาชนอิสราเอลนั้น ซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหาร เป็นข้าราชการ เป็นผู้บังคับบัญชาของพระองค์ เป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับการรถรบของพระองค์และเป็นพลม้าของพระองค์
2พกษ 4.1 ภรรยาของคนหนึ่งในเหล่าศิษย์แห่งผู้พยากรณ์ร้องต่อเอลีชาว่า “ผู้รับใช้ของท่าน คือสามีของดิฉันสิ้นชีวิตเสียแล้ว และท่านก็ทราบอยู่แล้วว่าผู้รับใช้ของท่านเกรงกลัวพระเยโฮวาห์ แต่เจ้าหนี้ได้มาเพื่อนำเอาบุตรชายสองคนของดิฉันไปเป็นทาสของเขา”
1พศด 2.34 ฝ่ายเชชันไม่มีบุตรชายมีแต่บุตรสาว แต่เชชันมีทาสชาวอียิปต์อยู่คนหนึ่งชื่อ ยารฮา
1พศด 2.35 เชชันจึงยกบุตรสาวของตนให้เป็นภรรยาของยารฮาทาสของตน และนางก็คลอดบุตรให้เขาชื่อ อัททัย
2พศด 8.8 จากลูกหลานของชนเหล่านี้ ผู้เหลือต่อมาในแผ่นดิน ผู้ซึ่งประชาชนอิสราเอลมิได้ทำลาย ซาโลมอนได้ทรงกระทำให้ประชาชนเหล่านี้เป็นทาสแรงงานและเขาทั้งหลายก็เป็นอยู่จนทุกวันนี้
2พศด 8.9 แต่ส่วนคนอิสราเอลนั้นซาโลมอนหาได้ทรงกระทำให้เป็นทาสแรงงานไม่ เขาทั้งหลายเป็นทหารและเป็นนายทหารของพระองค์ เป็นผู้บังคับบัญชารถรบของพระองค์ และพลม้าของพระองค์
2พศด 28.10 และบัดนี้ท่านทั้งหลายเจตนาจะข่มขี่ประชาชนแห่งยูดาห์และเยรูซาเล็มให้เป็นทาสชายและทาสหญิงของท่าน ตัวท่านเองไม่มีบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านหรือ
อสร 9.9 เพราะว่าข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาส แต่พระเจ้าของข้าพระองค์มิได้ทรงละทิ้งข้าพระองค์ไว้ในความเป็นทาส แต่ทรงบันดาลให้ข้าพระองค์ทั้งหลายได้รับความเมตตาในสายพระเนตรกษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายมีการฟื้นฟูขึ้น เพื่อจะตั้งพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลายขึ้นไว้ เพื่อจะซ่อมแซมสิ่งที่ปรักหักพังในพระนิเวศ เพื่อจะประทานกำแพงแก่ข้าพระองค์ทั้งหลายในยูดาห์และในเยรูซาเล็ม
นหม 5.5 เนื้อของเราเป็นเหมือนเนื้อพี่น้องของเรา ลูกของเราก็เหมือนลูกของเขา แต่ดูเถิด เราก็ยังให้บุตรชายและบุตรสาวของเราเป็นทาส บุตรสาวของเราบางคนเป็นทาสแล้ว และเราไม่มีกำลังที่จะไถ่เขาเลย เพราะคนอื่นยึดนาและสวนองุ่นของเรา”
นหม 9.36 ดูเถิด วันนี้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาสในแผ่นดินที่พระองค์ประทานแก่บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลาย เพื่อให้ได้รับประทานพืชผลกับของอันดีของมัน ดูเถิด ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นทาสในแผ่นดินนั้น
อสธ 7.4 เพราะพวกเราถูกขายทั้งหม่อมฉันและชนชาติของหม่อมฉันให้ถูกทำลาย ให้ถูกสังหารและให้ถูกล้างผลาญ แต่ถ้าพวกเราถูกขายเพียงให้เป็นทาสชายและหญิง หม่อมฉันก็จะอดกลั้นสงบไว้ เพราะความทุกข์ยากของเราจะเปรียบกับผลเสียหายของกษัตริย์นั้นก็ไม่ได้”
โยบ 3.19 ผู้น้อยและผู้ใหญ่ก็อยู่ที่นั่น และทาสก็เป็นอิสระพ้นจากนายของเขา
โยบ 7.2 เหมือนอย่างทาสที่ปรารถนาเงา และเหมือนอย่างลูกจ้างผู้มองหาค่าจ้างแห่งงานของตน
โยบ 31.13 ถ้าข้าดูถูกเรื่องของทาสหรือทาสหญิงของข้า เมื่อเขานำมาร้องทุกข์ต่อข้า
สดด 105.17 พระองค์ทรงใช้ชายคนหนึ่งไปข้างหน้าเขา คือโยเซฟ ซึ่งถูกขายไปเป็นทาส
สภษ 17.2 ทาสที่เฉลียวฉลาดจะปกครองบุตรชายผู้ประพฤติความละอาย และจะได้ส่วนแบ่งมรดกเท่ากับพวกพี่น้อง
สภษ 19.10 ที่คนโง่จะอยู่อย่างสำราญก็ไม่เหมาะอยู่แล้ว ที่ทาสจะปกครองเจ้านายก็ยิ่งไม่เหมาะมากกว่านั้นอีก
สภษ 22.7 คนมั่งคั่งปกครองเหนือคนยากจน และคนขอยืมก็เป็นทาสของคนให้ยืม
สภษ 30.22 คือทาสเมื่อได้เป็นกษัตริย์ คนโง่เมื่อกินอิ่ม
ปญจ 2.7 ข้าพเจ้าซื้อทาสชายหญิงไว้ มีทาสเกิดขึ้นในบ้าน ข้าพเจ้ายังมีฝูงวัวฝูงแพะแกะเป็นสมบัติมากกว่าของบรรดาคนที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก่อนข้าพเจ้าด้วย
ปญจ 7.21 อย่าสนใจฟังบรรดาถ้อยคำที่ใครๆกล่าว เกรงว่าเจ้าจะได้ยินทาสของเจ้าแช่งด่าตัวเจ้า
ปญจ 10.7 ข้าพเจ้าเห็นทาสขี่ม้า และเจ้านายเดินที่พื้นแผ่นดินอย่างทาส
อสย 14.2 และชนชาติทั้งหลายจะรับเขาและนำเขาทั้งหลายมายังที่ของเขา และวงศ์วานของอิสราเอลจะมีกรรมสิทธิ์ในเขา เป็นทาสชายหญิงในแผ่นดินของพระเยโฮวาห์ ผู้ที่จับเขาเป็นเชลยจะถูกเขาจับเป็นเชลย และจะปกครองผู้ที่เคยบีบบังคับเขา
อสย 24.2 และจะเป็นอย่างนั้นต่อปุโรหิต อย่างเป็นกับประชาชน ต่อนายของเขา อย่างเป็นกับทาส ต่อนายผู้หญิงของเขา อย่างเป็นกับสาวใช้ ต่อผู้ขาย อย่างเป็นกับผู้ซื้อ ต่อผู้ยืม อย่างเป็นกับผู้ให้ยืม ต่อผู้ให้ยืมโดยคิดดอกเบี้ย อย่างผู้ยืมโดยคิดดอกเบี้ย
ยรม 2.14 อิสราเอลเป็นทาสเขาหรือ หรือเป็นทาสที่เกิดมาในบ้าน เหตุใดเขาจึงตกไปเป็นเหยื่อ
ยรม 25.14 เพราะว่าจะมีหลายประชาชาติและบรรดามหากษัตริย์กระทำให้เขาเหล่านั้นเป็นทาส ทั้งเขาทั้งหลายด้วย และเราจะตอบแทนเขาทั้งหลายตามการกระทำและผลงานแห่งมือของเขา’”
ยรม 27.7 บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นจะต้องปรนนิบัติตัวเขา ลูกและหลานของเขา จนกว่าเวลากำหนดแห่งแผ่นดินของท่านเองจะมาถึง แล้วหลายประชาชาติและบรรดามหากษัตริย์จะกระทำให้ท่านเป็นทาสของเขาทั้งหลาย
ยรม 30.8 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสว่า ในวันนั้นเหตุการณ์จะเกิดขึ้น คือเราจะหักแอกจากคอของเจ้าทั้งหลายเสีย และเราจะระเบิดพันธนะของเจ้าเสีย และคนต่างชาติจะไม่ทำให้เขาเป็นทาสอีก
ยรม 34.9 ให้ทุกคนปล่อยทาสฮีบรูของตนทั้งชายและหญิงเสียให้เป็นอิสระ เพื่อว่าจะไม่มีผู้ใดกระทำให้ยิวพี่น้องของตนเป็นทาส
ยรม 34.10 เมื่อบรรดาเจ้านายและบรรดาประชาชน ผู้เข้ากระทำพันธสัญญาได้ยินว่า ทุกคนจะปล่อยทาสของตนทั้งชายและหญิง เพื่อว่าเขาทั้งหลายจะไม่ถูกกระทำให้เป็นทาสอีก เขาทั้งหลายก็ได้เชื่อฟังและปล่อยทาสให้เป็นอิสระ
ยรม 34.11 แต่ภายหลังเขาได้หวนกลับ และจับทาสชายและหญิงซึ่งเขาได้ปล่อยให้เป็นอิสระนั้นมาให้อยู่ใต้บังคับของการเป็นทาสชายและหญิงอีก
ยรม 34.13 “พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เราได้กระทำพันธสัญญากับบรรพบุรุษของเจ้า ในวันที่เรานำเขาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ออกจากเรือนทาสว่า
ยรม 34.16 แต่แล้วเจ้าก็หวนกลับกระทำให้นามของเราเป็นมลทิน ในเมื่อเจ้าทุกคนจับทาสชายหญิงของเจ้า ซึ่งเจ้าได้ปล่อยให้เป็นอิสระไปตามความปรารถนาของเขาทั้งหลายแล้วนั้นกลับมาให้อยู่ใต้บังคับของการเป็นทาสชายและหญิงอีก
พคค 1.3 ยูดาห์ได้ถูกกวาดไปเป็นเชลย ได้รับความทุกข์ใจ ต้องทำงานอย่างทาส เธอต้องพำนักอยู่ท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย เธอไม่พบที่หยุดพักสงบเลย บรรดาผู้ข่มเหงได้ไล่ทันเธอเมื่อเวลาเธอทุกข์ใจ
พคค 5.8 ทาสกลับปกครองพวกข้าพระองค์ ไม่มีผู้ใดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นมือของเขาได้
อสค 34.27 ต้นไม้ที่ในทุ่งจะบังเกิดผล และพิภพจะบังเกิดผลประโยชน์ และเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดินของเขา และเขาจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์ ในเมื่อเราหักคานแอกของเขาเสีย และช่วยเขาให้พ้นจากมือของผู้ที่กักเขาให้เป็นทาส
มคา 6.4 ด้วยว่าเราได้นำเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ และไถ่เจ้ามาจากเรือนทาส และเราใช้ให้โมเสส อาโรน และมิเรียม นำหน้าเจ้าไป
มธ 10.24 ศิษย์ไม่ใหญ่กว่าครู และทาสไม่ใหญ่กว่านายของตน
มธ 10.25 ซึ่งศิษย์จะได้เป็นเสมอครูของตน และทาสเสมอนายของตนก็พออยู่แล้ว ถ้าเขาได้เรียกเจ้าบ้านว่าเบเอลเซบูล เขาจะเรียกลูกบ้านของเขามากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด
ยน 8.33 เขาทั้งหลายทูลตอบพระองค์ว่า “เราสืบเชื้อสายมาจากอับราฮัมและไม่เคยเป็นทาสใครเลย เหตุไฉนท่านจึงกล่าวว่า ‘ท่านทั้งหลายจะเป็นไทย’”
ยน 8.34 พระเยซูตรัสตอบเขาทั้งหลายว่า “เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ผู้ใดที่ทำบาปก็เป็นทาสของบาป
ยน 8.35 ทาสนั้นมิได้อยู่ในครัวเรือนตลอดไป พระบุตรต่างหากอยู่ตลอดไป
ยน 13.16 เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ทาสจะเป็นใหญ่กว่านายก็ไม่ได้ และทูตจะเป็นใหญ่กว่าผู้ที่ใช้เขาไปก็หามิได้
ยน 15.15 เราไม่เรียกท่านทั้งหลายว่าทาสอีก เพราะทาสไม่ทราบว่านายของเขาทำอะไร แต่เราเรียกท่านว่ามิตรสหาย เพราะว่าทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรา เราได้สำแดงแก่ท่านแล้ว
ยน 15.20 จงระลึกถึงคำที่เราได้กล่าวแก่ท่านทั้งหลายแล้วว่า ‘ทาสมิได้เป็นใหญ่กว่านายของเขา’ ถ้าเขาข่มเหงเรา เขาก็จะข่มเหงท่านทั้งหลายด้วย ถ้าเขารักษาคำของเรา เขาก็จะรักษาคำของท่านทั้งหลายด้วย
กจ 2.18 ในคราวนั้นเราจะเทพระวิญญาณของเราบนทาสและทาสีของเรา และคนเหล่านั้นจะพยากรณ์
กจ 7.6 พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า เชื้อสายของท่านจะไปอาศัยอยู่ในต่างประเทศ และชาวประเทศนั้นจะเอาเขาเป็นทาส และจะข่มเหงเขาเป็นเวลาสี่ร้อยปี
กจ 7.7 พระเจ้าตรัสว่า ‘และเราจะพิพากษาประเทศที่เขาจะเป็นทาสนั้น ภายหลังเขาจะออกมาและปรนนิบัติเรา ณ สถานที่นี้’
รม 6.6 เราทั้งหลายรู้แล้วว่า มนุษย์เก่าของเรานั้นได้ถูกตรึงไว้กับพระองค์แล้ว เพื่อตัวที่บาปนั้นจะถูกทำลายให้สิ้นไป เพื่อเราจะไม่เป็นทาสของบาปอีกต่อไป
รม 6.16 ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่า ท่านจะยอมตัวรับใช้เชื่อฟังคำของผู้ใด ท่านก็เป็นทาสของผู้ที่ท่านเชื่อฟังนั้น คือเป็นทาสของบาปซึ่งนำไปสู่ความตาย หรือเป็นทาสของการเชื่อฟังซึ่งนำไปสู่ความชอบธรรม
รม 6.17 แต่จงขอบพระคุณพระเจ้าเพราะว่าเมื่อก่อนนั้นท่านเป็นทาสของบาป แต่บัดนี้ท่านมีใจเชื่อฟังหลักคำสอนนั้นซึ่งทรงมอบไว้แก่ท่าน
รม 6.18 เมื่อท่านพ้นจากบาปแล้ว ท่านก็ได้กลายเป็นทาสของความชอบธรรม
รม 6.19 ข้าพเจ้ายกเอาตัวอย่างมนุษย์มาพูด เพราะเหตุเนื้อหนังของท่านอ่อนกำลัง เพราะท่านเคยให้อวัยวะของท่านเป็นทาสของการโสโครกและของความชั่วช้าซ้อนชั่วช้าฉันใด บัดนี้ท่านจงให้อวัยวะของท่านเป็นทาสของความชอบธรรม เพื่อให้ถึงความบริสุทธิ์ฉันนั้น
รม 6.20 เพราะเมื่อท่านทั้งหลายเป็นทาสของบาป ความชอบธรรมก็ไม่ได้ครอบครองท่าน
รม 8.15 เหตุว่าท่านไม่ได้รับนิสัยอย่างทาสซึ่งทำให้ตกในความกลัวอีก แต่ท่านได้รับพระวิญญาณผู้ทรงให้เป็นบุตรซึ่งให้เราทั้งหลายร้องเรียกพระเจ้าว่า “อับบา” คือพระบิดา
1คร 7.21 พระเจ้าทรงเรียกท่านเมื่อยังเป็นทาสอยู่หรือ ก็อย่ากระวนกระวายเพราะการเป็นทาสนั้น แต่ถ้าท่านสามารถไถ่ตัวออกได้ก็ควรไถ่ดีกว่า
1คร 7.22 เพราะผู้ใดที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกเมื่อยังเป็นทาสอยู่ ผู้นั้นเป็นเสรีชนขององค์พระผู้เป็นเจ้า เช่นเดียวกันคนที่รับการทรงเรียกเมื่อเป็นเสรีชน คนนั้นเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์
1คร 7.23 พระเจ้าทรงซื้อท่านไว้แล้วตามราคา อย่าเข้าเป็นทาสของมนุษย์เลย
1คร 9.19 เพราะถึงแม้ว่าข้าพเจ้ามิได้อยู่ในบังคับของผู้ใด ข้าพเจ้าก็ยังยอมตัวเป็นทาสคนทั้งปวงเพื่อจะได้ชนะใจคนมากยิ่งขึ้น
1คร 12.13 เพราะว่าถึงเราจะเป็นพวกยิวหรือพวกต่างชาติ เป็นทาสหรือมิใช่ทาสก็ตาม เราทั้งหลายได้รับบัพติศมาโดยพระวิญญาณองค์เดียวเข้าเป็นกายอันเดียวกัน และพระวิญญาณองค์เดียวกันนั้นซาบซ่านอยู่
2คร 11.20 เพราะท่านทนเอา ถ้ามีผู้นำท่านไปเป็นทาส ถ้ามีผู้ล้างผลาญท่าน ถ้ามีผู้มายึดของของท่านไป ถ้ามีผู้ยกตัวเองเป็นใหญ่ ถ้ามีผู้ตบหน้าท่าน
กท 2.4 เพราะเหตุของพี่น้องจอมปลอมที่ได้ลอบเข้ามา เพื่อจะสอดแนมดูเสรีภาพซึ่งเรามีในพระเยซูคริสต์ เพราะพวกเขาหวังจะเอาเราไปเป็นทาส
กท 3.28 จะไม่เป็นยิวหรือกรีก จะไม่เป็นทาสหรือไทย จะไม่เป็นชายหรือหญิง เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในพระเยซูคริสต์
กท 4.1 แล้วข้าพเจ้าขอพูดว่า ตราบใดที่ทายาทยังเป็นเด็กอยู่เขาก็ไม่ต่างอะไรกับทาสเลย ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติทั้งปวง
กท 4.3 ฝ่ายเราก็เหมือนกัน เมื่อเป็นเด็กอยู่ เราก็เป็นทาสอยู่ใต้บังคับโลกธรรม
กท 4.7 เหตุฉะนั้นท่านจึงไม่ใช่ทาสอีกต่อไป แต่เป็นบุตร และถ้าเป็นบุตรแล้วท่านก็เป็นทายาทของพระเจ้าโดยทางพระคริสต์
กท 4.8 แต่ก่อนนี้เมื่อท่านทั้งหลายยังไม่รู้จักพระเจ้า ท่านเป็นทาสของสิ่งซึ่งโดยสภาพแล้วไม่ใช่พระเลย
กท 4.9 แต่บัดนี้เมื่อท่านรู้จักพระเจ้าแล้ว หรือที่ถูกก็คือพระเจ้าทรงรู้จักท่านแล้ว เหตุไฉนท่านจึงจะกลับไปหาโลกธรรมซึ่งอ่อนแอและอนาถา และอยากจะเป็นทาสของสิ่งเหล่านั้นอีก
กท 4.24 ข้อความนี้เป็นอุปไมย ผู้หญิงสองคนนั้นได้แก่พันธสัญญาสองอย่าง คนหนึ่งมาจากภูเขาซีนาย คลอดลูกเป็นทาส คือ นางฮาการ์
กท 4.25 นางฮาการ์นั้นได้แก่ภูเขาซีนายในประเทศอาระเบีย ตรงกับกรุงเยรูซาเล็มปัจจุบัน เพราะกรุงนี้กับพลเมืองเป็นทาสอยู่
กท 5.1 เพื่อเสรีภาพนั้นเองพระคริสต์จึงได้ทรงโปรดให้เราเป็นไทย เหตุฉะนั้นจงตั้งมั่นและอย่าเข้าเทียมแอกเป็นทาสอีกเลย
อฟ 6.5 ฝ่ายพวกทาสจงเชื่อฟังผู้ที่เป็นนายฝ่ายเนื้อหนังด้วยใจเกรงกลัวจนตัวสั่น ด้วยน้ำใสใจจริงเหมือนกระทำแก่พระคริสต์
อฟ 6.6 ไม่เหมือนอย่างคนที่ทำแต่ต่อหน้า อย่างคนที่ทำให้ชอบใจคน แต่จงทำเหมือนอย่างทาสของพระคริสต์คือกระทำตามชอบพระทัยพระเจ้าด้วยความเต็มใจ
อฟ 6.8 เพราะท่านรู้อยู่แล้วว่าผู้ใดกระทำความดีประการใด ผู้นั้นก็จะได้รับบำเหน็จอย่างนั้นจากองค์พระผู้เป็นเจ้าอีก ไม่ว่าเขาจะเป็นทาสหรือเป็นไทย
อฟ 6.9 ฝ่ายนายจงกระทำต่อทาสในทำนองเดียวกัน คืออย่าขู่เข็ญเขา เพราะท่านก็รู้แล้วว่านายของท่านทรงประทับอยู่ในสวรรค์ และพระองค์ไม่ทรงเลือกหน้าผู้ใดเลย
คส 3.11 อย่างนี้ไม่เป็นพวกกรีกหรือพวกยิว ไม่เป็นผู้ที่เข้าสุหนัตหรือไม่ได้เข้าสุหนัต พวกคนต่างชาติหรือชาวสิเธีย ทาสหรือไทยก็ไม่เป็น แต่ว่าพระคริสต์ทรงเป็นสารพัดและทรงดำรงอยู่ในสารพัด
คส 3.22 ฝ่ายพวกทาสจงเชื่อฟังผู้ที่เป็นนายของตนตามเนื้อหนังทุกอย่าง ไม่ใช่ตามอย่างคนที่ทำแต่ต่อหน้า อย่างคนประจบสอพลอ แต่ทำด้วยน้ำใสใจจริงด้วยความเกรงกลัวพระเจ้า
คส 4.1 ฝ่ายนายก็จงทำแก่เหล่าทาสของตนตามความยุติธรรมและสม่ำเสมอกัน เพราะท่านรู้ว่าท่านก็มีนายองค์หนึ่งในสวรรค์ด้วย
ทต 2.9 จงตักเตือนพวกทาสให้เชื่อฟังนายของตน และให้กระทำสิ่งที่ถูกใจนายทุกประการ อย่าให้เถียงเลย
ทต 3.3 เพราะว่าเมื่อก่อนนั้นบางครั้งเราเองก็โง่เช่นกัน ไม่เชื่อฟัง หลงผิด เป็นทาสของกิเลสตัณหาและการเริงสำราญต่างๆ ใช้ชีวิตอย่างเลวร้าย ริษยา น่าชัง และเกลียดชังกันและกัน
ฟม 1.16 บัดนี้เขามิใช่เป็นทาสอีกต่อไป แต่ดียิ่งกว่าทาส คือเป็นพี่น้องที่รัก เขาเป็นที่รักมากของข้าพเจ้า แต่คงจะเป็นที่รักของท่านมากยิ่งกว่านั้นอีก ทั้งในเนื้อหนังและในองค์พระผู้เป็นเจ้า
ฟม 1.25 ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงดำรงอยู่กับจิตวิญญาณของท่านเถิด เอเมน [เขียนจากกรุงโรมถึงฟีเลโมน และส่งโดยโอเนสิมัส ผู้เป็นทาสรับใช้]
1ปต 2.16 จงเป็นเหมือนคนที่มีเสรีภาพ แต่ท่านอย่าใช้เสรีภาพนั้นให้เป็นที่ปกปิดความชั่วไว้ แต่จงใช้เหมือนเป็นทาสของพระเจ้า
2ปต 2.19 เขาสัญญาว่าจะให้คนเหล่านั้นพ้นจากการเป็นทาส แต่ตัวเขาเองยังเป็นทาสของความหายนะ เพราะว่ามนุษย์พ่ายแพ้แก่สิ่งใด เขาก็เป็นทาสของสิ่งนั้น
วว 6.15 แล้วกษัตริย์ทั้งหลายในโลก พวกคนใหญ่คนโต เศรษฐี นายทหารใหญ่ ผู้มีอำนาจ และทุกคนทั้งที่เป็นทาสและเป็นอิสระ ก็ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำและโขดหินตามภูเขา
วว 13.16 และมันยังได้บังคับคนทั้งปวง ทั้งผู้ใหญ่ผู้น้อย คนมั่งมีและคนจน ไทยและทาส ให้รับเครื่องหมายไว้ที่มือขวาหรือที่หน้าผากของเขา
วว 18.13 อบเชย เครื่องเทศ เครื่องหอม กำยาน เหล้าองุ่น น้ำมัน ยอดแป้ง ข้าวสาลี สัตว์ต่างๆ แกะ ม้า รถรบ และทาส และชีวิตมนุษย์
วว 19.18 เพื่อจะได้กินเนื้อกษัตริย์ เนื้อนายทหาร เนื้อคนมีบรรดาศักดิ์ เนื้อม้า และเนื้อคนที่นั่งบนม้า และเนื้อประชาชนทั้งไทยและทาส ทั้งผู้น้อยและผู้ใหญ่”

ทาสี ( 16 )
ปฐก 12.16 ฟาโรห์ได้โปรดปรานอับรามมากเพราะเห็นแก่นาง ท่านได้แกะ วัว ลาตัวผู้ ทาส ทาสี ลาตัวเมีย และอูฐจำนวนมาก
อพย 20.10 แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ ไม่ว่าเจ้าเอง หรือบุตรชาย บุตรสาวของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือสัตว์ใช้งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า
อพย 20.17 อย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้าน อย่าโลภภรรยาของเพื่อนบ้าน หรือทาสทาสีของเขา หรือวัว ลาของเขา หรือสิ่งใดๆซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้าน”
อพย 21.7 ถ้าคนใดขายบุตรสาวเป็นทาสี หญิงนั้นจะมิได้เป็นอิสระเหมือนทาส
อพย 23.12 จงทำการงานของเจ้าหกวัน แต่ในวันที่เจ็ดนั้นจงหยุดงาน เพื่อวัว ลาของเจ้าจะได้พัก และลูกชายทาสีของเจ้า กับคนต่างด้าวจะได้พักผ่อนให้สดชื่นด้วย
ลนต 19.20 ถ้าผู้ใดเข้านอนกับผู้หญิงที่เป็นทาสี ที่ชายอีกคนหนึ่งสู่ขอไว้แล้วแต่ยังมิได้ไถ่ถอนหรือปล่อยเป็นอิสระ ต้องลงโทษเธอ แต่อย่าให้ถึงตาย เพราะว่าทาสีนั้นยังไม่เป็นอิสระ
พบญ 5.14 แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นสะบาโตของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า ในวันนั้นอย่ากระทำการงานใดๆ ไม่ว่าเจ้าเอง หรือบุตรชาย บุตรสาวของเจ้า หรือทาสทาสีของเจ้า หรือวัวของเจ้า หรือลาของเจ้า หรือสัตว์ใช้งานของเจ้า หรือแขกที่อาศัยอยู่ในประตูเมืองของเจ้า เพื่อทาสทาสีของเจ้าจะได้หยุดพักอย่างเจ้า
พบญ 5.21 อย่าอยากได้ภรรยาของเพื่อนบ้าน และอย่าโลภครัวเรือนของเพื่อนบ้าน คือไร่นาของเขา หรือทาสทาสีของเขา หรือวัว ลาของเขา หรือสิ่งใดๆซึ่งเป็นของของเพื่อนบ้าน’
กจ 2.18 ในคราวนั้นเราจะเทพระวิญญาณของเราบนทาสและทาสีของเรา และคนเหล่านั้นจะพยากรณ์
กท 4.22 เพราะมีเขียนไว้ว่า อับราฮัมมีบุตรชายสองคน คนหนึ่งเกิดจากหญิงทาสี อีกคนหนึ่งเกิดจากหญิงที่เป็นไทย
กท 4.23 บุตรที่เกิดจากหญิงทาสีนั้นก็เกิดตามเนื้อหนัง แต่ส่วนบุตรที่เกิดจากหญิงที่เป็นไทยนั้นเกิดตามพระสัญญา
กท 4.30 แต่พระคัมภีร์ว่าอย่างไร ก็ว่า ‘จงไล่หญิงทาสีกับบุตรชายของนางไปเสียเถิด เพราะว่าบุตรชายของหญิงทาสีจะเป็นผู้รับมรดกร่วมกับบุตรชายของหญิงที่เป็นไทยไม่ได้’
กท 4.31 เหตุฉะนั้น พี่น้องทั้งหลาย เราไม่ใช่บุตรของหญิงทาสี แต่เป็นบุตรของหญิงที่เป็นไทย

ทาหัท ( 9 )
กดว 33.26 และเขายกเดินจากมักเฮโลทและตั้งค่ายที่ทาหัท
กดว 33.27 และเขายกเดินจากทาหัท และตั้งค่ายที่เทราห์
1พศด 6.24 บุตรชายของอัสสีร์คือทาหัท บุตรชายของทาหัทคืออุรีเอล บุตรชายของอุรีเอลคืออุสซียาห์ บุตรชายของอุสซียาห์คือชาอูล
1พศด 6.37 ผู้เป็นบุตรชายทาหัท ผู้เป็นบุตรชายอัสสีร์ ผู้เป็นบุตรชายอาบียาสาฟ ผู้เป็นบุตรชายโคราห์
1พศด 7.20 บุตรชายของเอฟราอิมคือชูเธลาห์ และบุตรชายของชูเธลาห์คือเบเรด บุตรชายของเบเรดคือทาหัท บุตรชายของทาหัทคือเอลอาดาห์ บุตรชายของเอลอาดาห์คือทาหัท
1พศด 7.21 บุตรชายของทาหัทคือศาบาด บุตรชายของศาบาดคือชูเธลาห์ กับเอเซอร์และเอเลอัด ซึ่งคนของกัทผู้ที่เกิดในเมืองนั้นได้ฆ่าเสีย เพราะเขาทั้งหลายลงมาปล้นสัตว์เลี้ยงของเขา

ทาหาช ( 1 )
ปฐก 22.24 และภรรยาน้อยของเขาที่ชื่อเรอูมาห์ ก็ได้บังเกิดเตบาห์ กาฮัม ทาหาช และมาอาคาห์

ทาหาน ( 4 )
กดว 26.35 ต่อไปนี้เป็นบุตรชายของเอฟราอิมตามครอบครัวของเขาคือ ชูเธลาห์ คนครอบครัวชูเธลาห์ เบเคอร์ คนครอบครัวเบเคอร์ ทาหาน คนครอบครัวทาหาน
1พศด 7.25 เอฟราอิมมีบุตรชายชื่อเรฟาห์ บุตรชายของเรฟาห์คือเรเชฟ บุตรชายของเรเชฟคือเทลาห์ บุตรชายของเทลาห์คือทาหาน
1พศด 7.26 บุตรชายของทาหานคือลาดาน บุตรชายของลาดานคืออัมมีฮูด บุตรชายของอัมมีฮูดคือเอลีชามา

ทาอานัทชีโลห์ ( 1 )
ยชว 16.6 และพรมแดนยื่นไปถึงทะเลทางทิศเหนือคือเมืองมิคเมธัท ทางด้านตะวันออกพรมแดนโค้งมาหาเมืองทาอานัทชีโลห์ แล้วผ่านพ้นเมืองนี้ไปทางตะวันออกของเมืองยาโนอาห์

ทาอานาค ( 7 )
ยชว 12.21 กษัตริย์เมืองทาอานาคองค์หนึ่ง กษัตริย์เมืองเมกิดโดองค์หนึ่ง
ยชว 17.11 ในเขตอิสสาคาร์และในอาเชอร์นั้น มนัสเสห์ยังมีเมืองเบธชานกับชนบทของเมืองนั้น และเมืองอิบเลอัมกับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองโดร์กับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองเอนโดร์กับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองทาอานาคกับชนบทของเมืองนั้น และชาวเมืองเมกิดโดกับชนบทของเมืองนั้น คือภูเขาทั้งสามยอด
ยชว 21.25 และจากคนมนัสเสห์ครึ่งตระกูล มีเมืองทาอานาคพร้อมทุ่งหญ้า และกัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้า รวมเป็นสองหัวเมือง
วนฉ 1.27 มนัสเสห์มิได้ขับไล่ชาวเมืองเบธชานและชาวชนบทของเมืองนั้นให้ออกไป หรือชาวเมืองทาอานาคกับชาวชนบทของเมืองนั้น หรือชาวเมืองโดร์กับชาวชนบทของเมืองนั้น หรือชาวเมืองอิบเลอัมกับชาวชนบทของเมืองนั้น หรือชาวเมืองเมกิดโดกับชาวชนบทของเมืองนั้น แต่คนคานาอันยังขืนอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น
วนฉ 5.19 พอบรรดากษัตริย์มาถึงก็รบกัน บรรดากษัตริย์คานาอันก็รบที่ทาอานาคริมห้วงน้ำเมกิดโดโดยมิได้ริบเงินเลย
1พกษ 4.12 บาอานาบุตรชายอาหิลูด ประจำในทาอานาค เมกิดโดและเบธชานทั้งหมดซึ่งอยู่ข้างศาเรธานเชิงเมืองยิสเรเอล และตั้งแต่เบธชานถึงอาเบล-เมโฮลาห์ไปจนถึงฝากข้างโน้นของโยกเนอัม
1พศด 7.29 และตามพรมแดนของคนมนัสเสห์ มีเมืองเบธชานพร้อมกับบรรดาหัวเมือง ทาอานาคพร้อมกับบรรดาหัวเมือง เมกิดโดพร้อมกับบรรดาหัวเมือง โดร์พร้อมกับบรรดาหัวเมือง ลูกหลานโยเซฟบุตรชายอิสราเอลได้อาศัยอยู่ในที่เหล่านี้

ทำ ( 1629 )
ปฐก 3.13; ปฐก 3.21; ปฐก 4.7; ปฐก 4.10; ปฐก 4.22; ปฐก 4.23; ปฐก 6.14; ปฐก 6.16; ปฐก 8.6; ปฐก 9.20; ปฐก 9.24; ปฐก 11.3; ปฐก 11.6; ปฐก 12.18; ปฐก 17.2; ปฐก 18.5; ปฐก 18.6; ปฐก 18.19; ปฐก 19.3; ปฐก 19.9; ปฐก 21.4; ปฐก 21.26; ปฐก 21.27; ปฐก 25.22; ปฐก 26.10; ปฐก 26.29; ปฐก 27.19; ปฐก 27.20; ปฐก 27.37; ปฐก 27.45; ปฐก 28.15; ปฐก 28.18; ปฐก 29.8; ปฐก 29.25; ปฐก 30.31; ปฐก 31.7; ปฐก 31.12; ปฐก 31.16; ปฐก 31.26; ปฐก 31.28; ปฐก 31.29; ปฐก 31.36; ปฐก 31.42; ปฐก 31.44; ปฐก 31.52; ปฐก 34.5; ปฐก 34.9; ปฐก 34.14; ปฐก 34.19; ปฐก 34.31; ปฐก 35.1; ปฐก 35.3; ปฐก 37.3; ปฐก 39.9; ปฐก 39.11; ปฐก 39.14; ปฐก 39.17; ปฐก 39.19; ปฐก 39.22; ปฐก 40.1; ปฐก 40.15; ปฐก 41.34; ปฐก 41.55; ปฐก 42.7; ปฐก 42.18; ปฐก 42.20; ปฐก 42.25; ปฐก 43.11; ปฐก 43.17; ปฐก 44.2; ปฐก 44.4; ปฐก 44.5; ปฐก 44.15; ปฐก 45.17; ปฐก 45.19; ปฐก 45.21; ปฐก 46.33; ปฐก 47.3; ปฐก 50.3; อพย 1.14; อพย 1.16; อพย 1.17; อพย 1.18; อพย 2.13; อพย 4.11; อพย 4.15; อพย 4.17; อพย 4.30; อพย 5.1; อพย 5.7; อพย 5.8; อพย 5.9; อพย 5.16; อพย 5.18; อพย 5.19; อพย 5.22; อพย 5.23; อพย 6.6; อพย 6.7; อพย 6.9; อพย 7.11; อพย 8.7; อพย 8.18; อพย 8.29; อพย 12.28; อพย 13.8; อพย 13.14; อพย 14.5; อพย 14.11; อพย 17.4; อพย 17.6; อพย 17.10; อพย 18.17; อพย 18.18; อพย 18.23; อพย 18.24; อพย 20.4; อพย 20.9; อพย 20.23; อพย 22.30; อพย 23.2; อพย 23.12; อพย 23.22; อพย 23.24; อพย 23.32; อพย 25.9; อพย 25.10; อพย 25.11; อพย 25.13; อพย 25.17; อพย 25.18; อพย 25.19; อพย 25.23; อพย 25.24; อพย 25.25; อพย 25.26; อพย 25.28; อพย 25.29; อพย 25.31; อพย 25.36; อพย 25.37; อพย 25.38; อพย 25.39; อพย 25.40; อพย 26.1; อพย 26.4; อพย 26.5; อพย 26.6; อพย 26.7; อพย 26.8; อพย 26.10; อพย 26.11; อพย 26.14; อพย 26.15; อพย 26.17; อพย 26.18; อพย 26.19; อพย 26.21; อพย 26.22; อพย 26.23; อพย 26.26; อพย 26.29; อพย 26.31; อพย 26.36; อพย 26.37; อพย 27.1; อพย 27.2; อพย 27.3; อพย 27.4; อพย 27.6; อพย 27.8; อพย 27.9; อพย 27.10; อพย 27.11; อพย 27.17; อพย 27.19; อพย 28.2; อพย 28.3; อพย 28.4; อพย 28.6; อพย 28.8; อพย 28.13; อพย 28.14; อพย 28.15; อพย 28.16; อพย 28.20; อพย 28.22; อพย 28.23; อพย 28.24; อพย 28.26; อพย 28.27; อพย 28.28; อพย 28.31; อพย 28.32; อพย 28.36; อพย 28.39; อพย 28.40; อพย 29.2; อพย 29.35; อพย 29.36; อพย 29.37; อพย 30.1; อพย 30.3; อพย 30.4; อพย 30.5; อพย 30.10; อพย 30.18; อพย 30.20; อพย 30.25; อพย 30.32; อพย 30.37; อพย 30.38; อพย 31.6; อพย 31.14; อพย 32.7; อพย 32.12; อพย 32.14; อพย 32.20; อพย 32.23; อพย 32.28; อพย 32.30; อพย 32.31; อพย 32.35; อพย 33.16; อพย 34.1; อพย 34.10; อพย 34.15; อพย 34.21; อพย 34.27; อพย 35.9; อพย 35.10; อพย 35.27; อพย 35.32; อพย 35.35; อพย 36.1; อพย 36.3; อพย 36.6; อพย 36.8; อพย 36.11; อพย 36.12; อพย 36.13; อพย 36.14; อพย 36.17; อพย 36.18; อพย 36.19; อพย 36.20; อพย 36.22; อพย 36.23; อพย 36.24; อพย 36.25; อพย 36.26; อพย 36.27; อพย 36.28; อพย 36.29; อพย 36.31; อพย 36.33; อพย 36.34; อพย 36.35; อพย 36.36; อพย 36.37; อพย 36.38; อพย 37.1; อพย 37.2; อพย 37.4; อพย 37.6; อพย 37.7; อพย 37.8; อพย 37.10; อพย 37.11; อพย 37.12; อพย 37.15; อพย 37.16; อพย 37.17; อพย 37.22; อพย 37.23; อพย 37.24; อพย 37.26; อพย 37.27; อพย 37.28; อพย 38.1; อพย 38.2; อพย 38.3; อพย 38.4; อพย 38.6; อพย 38.7; อพย 38.8; อพย 38.9; อพย 38.10; อพย 38.11; อพย 38.12; อพย 38.16; อพย 38.17; อพย 38.19; อพย 38.20; อพย 38.22; อพย 38.27; อพย 38.28; อพย 38.30; อพย 38.31; อพย 39.1; อพย 39.2; อพย 39.4; อพย 39.5; อพย 39.8; อพย 39.9; อพย 39.13; อพย 39.15; อพย 39.16; อพย 39.17; อพย 39.18; อพย 39.19; อพย 39.20; อพย 39.22; อพย 39.23; อพย 39.25; อพย 39.27; อพย 39.28; อพย 39.29; อพย 39.30; อพย 39.32; อพย 39.34; อพย 39.43; ลนต 1.4; ลนต 2.4; ลนต 2.5; ลนต 2.7; ลนต 2.8; ลนต 4.20; ลนต 4.26; ลนต 4.31; ลนต 4.35; ลนต 5.6; ลนต 5.10; ลนต 5.13; ลนต 5.15; ลนต 5.16; ลนต 5.18; ลนต 6.2; ลนต 6.7; ลนต 6.21; ลนต 6.30; ลนต 7.7; ลนต 7.15; ลนต 7.16; ลนต 8.15; ลนต 9.7; ลนต 10.17; ลนต 11.43; ลนต 11.44; ลนต 12.7; ลนต 12.8; ลนต 13.8; ลนต 13.48; ลนต 13.49; ลนต 13.51; ลนต 13.52; ลนต 13.53; ลนต 13.57; ลนต 13.58; ลนต 13.59; ลนต 14.3; ลนต 14.11; ลนต 14.18; ลนต 14.19; ลนต 14.20; ลนต 14.29; ลนต 14.31; ลนต 14.45; ลนต 14.48; ลนต 14.53; ลนต 15.15; ลนต 15.30; ลนต 16.6; ลนต 16.10; ลนต 16.11; ลนต 16.16; ลนต 16.17; ลนต 16.18; ลนต 16.24; ลนต 16.27; ลนต 16.28; ลนต 16.32; ลนต 16.33; ลนต 16.34; ลนต 17.11; ลนต 18.30; ลนต 19.19; ลนต 19.22; ลนต 19.29; ลนต 20.5; ลนต 22.21; ลนต 23.3; ลนต 23.17; ลนต 23.27; ลนต 23.28; ลนต 25.9; ลนต 25.30; ลนต 25.46; ลนต 25.48; ลนต 25.49; ลนต 27.10; กดว 1.49; กดว 4.2; กดว 4.22; กดว 6.7; กดว 6.15; กดว 7.10; กดว 7.85; กดว 7.86; กดว 8.4; กดว 8.19; กดว 8.21; กดว 8.26; กดว 10.2; กดว 10.7; กดว 10.9; กดว 11.8; กดว 11.25; กดว 15.3; กดว 15.8; กดว 15.20; กดว 15.25; กดว 15.28; กดว 15.38; กดว 16.3; กดว 16.15; กดว 16.38; กดว 16.46; กดว 16.47; กดว 18.32; กดว 19.8; กดว 19.9; กดว 21.8; กดว 21.9; กดว 22.17; กดว 24.13; กดว 25.13; กดว 26.2; กดว 26.4; กดว 28.22; กดว 29.7; กดว 31.20; กดว 31.50; กดว 31.51; กดว 34.7; กดว 34.8; กดว 34.10; พบญ 1.28; พบญ 3.11; พบญ 4.16; พบญ 4.28; พบญ 5.8; พบญ 5.13; พบญ 7.3; พบญ 9.17; พบญ 10.1; พบญ 10.2; พบญ 10.3; พบญ 10.5; พบญ 12.8; พบญ 18.21; พบญ 20.5; พบญ 22.12; พบญ 23.21; พบญ 24.1; พบญ 24.3; พบญ 24.5; พบญ 24.8; พบญ 26.6; พบญ 27.15; พบญ 28.36; พบญ 28.64; พบญ 29.17; พบญ 32.43; พบญ 33.11; ยชว 5.2; ยชว 5.3; ยชว 6.3; ยชว 6.14; ยชว 6.19; ยชว 6.24; ยชว 8.15; ยชว 8.31; ยชว 9.4; ยชว 9.6; ยชว 9.7; ยชว 9.11; ยชว 9.15; ยชว 9.24; ยชว 10.39; ยชว 11.15; ยชว 17.16; ยชว 17.18; ยชว 19.51; ยชว 22.2; ยชว 22.17; วนฉ 2.2; วนฉ 3.16; วนฉ 6.2; วนฉ 6.19; วนฉ 6.27; วนฉ 6.29; วนฉ 7.4; วนฉ 7.17; วนฉ 8.2; วนฉ 8.12; วนฉ 8.27; วนฉ 9.16; วนฉ 9.27; วนฉ 9.48; วนฉ 14.6; วนฉ 14.8; วนฉ 15.6; วนฉ 15.7; วนฉ 16.5; วนฉ 17.3; วนฉ 17.4; วนฉ 17.5; วนฉ 17.6; วนฉ 18.3; วนฉ 18.4; วนฉ 18.9; วนฉ 18.14; วนฉ 18.18; วนฉ 18.28; วนฉ 18.31; วนฉ 19.24; วนฉ 19.25; วนฉ 20.36; วนฉ 21.7; วนฉ 21.16; วนฉ 21.25; นรธ 3.4; 1ซมอ 1.21; 1ซมอ 1.23; 1ซมอ 2.24; 1ซมอ 3.11; 1ซมอ 6.5; 1ซมอ 8.12; 1ซมอ 9.12; 1ซมอ 10.2; 1ซมอ 11.1; 1ซมอ 13.19; 1ซมอ 17.26; 1ซมอ 17.29; 1ซมอ 20.4; 1ซมอ 20.6; 1ซมอ 20.16; 1ซมอ 21.2; 1ซมอ 21.15; 1ซมอ 22.8; 1ซมอ 24.4; 1ซมอ 25.18; 1ซมอ 25.31; 1ซมอ 25.39; 1ซมอ 27.11; 1ซมอ 28.24; 1ซมอ 29.3; 1ซมอ 30.23; 2ซมอ 3.12; 2ซมอ 4.6; 2ซมอ 6.5; 2ซมอ 7.2; 2ซมอ 12.4; 2ซมอ 12.12; 2ซมอ 12.23; 2ซมอ 13.2; 2ซมอ 13.6; 2ซมอ 13.8; 2ซมอ 13.10; 2ซมอ 13.16; 2ซมอ 14.2; 2ซมอ 15.7; 2ซมอ 16.20; 2ซมอ 17.6; 2ซมอ 18.6; 2ซมอ 18.12; 2ซมอ 20.6; 2ซมอ 20.15; 2ซมอ 21.3; 2ซมอ 23.7; 2ซมอ 24.22; 1พกษ 6.7; 1พกษ 7.7; 1พกษ 7.10; 1พกษ 7.15; 1พกษ 7.16; 1พกษ 7.18; 1พกษ 7.26; 1พกษ 7.27; 1พกษ 7.31; 1พกษ 7.33; 1พกษ 7.37; 1พกษ 7.38; 1พกษ 7.40; 1พกษ 7.45; 1พกษ 7.48; 1พกษ 7.49; 1พกษ 7.50; 1พกษ 8.31; 1พกษ 8.47; 1พกษ 8.64; 1พกษ 10.12; 1พกษ 10.20; 1พกษ 10.21; 1พกษ 10.25; 1พกษ 12.14; 1พกษ 16.26; 1พกษ 17.12; 1พกษ 17.13; 1พกษ 18.17; 1พกษ 19.9; 1พกษ 19.13; 1พกษ 19.20; 1พกษ 20.14; 1พกษ 20.34; 1พกษ 21.2; 1พกษ 22.11; 1พกษ 22.22; 2พกษ 2.9; 2พกษ 3.16; 2พกษ 3.19; 2พกษ 4.2; 2พกษ 4.10; 2พกษ 4.13; 2พกษ 4.14; 2พกษ 5.13; 2พกษ 6.15; 2พกษ 7.9; 2พกษ 11.4; 2พกษ 12.6; 2พกษ 12.8; 2พกษ 13.6; 2พกษ 13.11; 2พกษ 17.8; 2พกษ 17.19; 2พกษ 17.41; 2พกษ 18.23; 2พกษ 18.31; 2พกษ 19.25; 2พกษ 21.16; 2พกษ 22.5; 2พกษ 23.4; 2พกษ 25.7; 2พกษ 25.15; 1พศด 4.21; 1พศด 6.32; 1พศด 9.33; 1พศด 10.4; 1พศด 12.32; 1พศด 15.16; 1พศด 15.28; 1พศด 16.22; 1พศด 16.37; 1พศด 17.1; 1พศด 18.10; 1พศด 19.19; 1พศด 22.13; 1พศด 22.16; 1พศด 23.13; 1พศด 27.26; 1พศด 28.3; 1พศด 28.7; 1พศด 28.18; 1พศด 29.2; 1พศด 29.5; 2พศด 2.14; 2พศด 2.17; 2พศด 3.5; 2พศด 3.16; 2พศด 4.5; 2พศด 4.6; 2พศด 4.8; 2พศด 4.14; 2พศด 4.16; 2พศด 4.20; 2พศด 4.21; 2พศด 4.22; 2พศด 6.22; 2พศด 7.7; 2พศด 8.13; 2พศด 8.14; 2พศด 9.11; 2พศด 9.18; 2พศด 9.19; 2พศด 9.20; 2พศด 9.24; 2พศด 10.14; 2พศด 12.10; 2พศด 15.12; 2พศด 18.10; 2พศด 18.20; 2พศด 18.21; 2พศด 21.11; 2พศด 23.3; 2พศด 24.8; 2พศด 24.11; 2พศด 24.14; 2พศด 26.15; 2พศด 29.3; 2พศด 29.24; 2พศด 29.28; 2พศด 30.5; 2พศด 30.21; 2พศด 31.16; 2พศด 33.3; 2พศด 36.13; 2พศด 36.14; อสร 1.11; อสร 3.4; อสร 3.8; อสร 4.12; อสร 5.9; อสร 6.14; อสร 7.18; อสร 8.26; อสร 10.1; อสร 10.7; อสร 10.14; นหม 2.8; นหม 2.16; นหม 2.18; นหม 2.19; นหม 3.1; นหม 4.2; นหม 4.16; นหม 5.8; นหม 5.9; นหม 6.2; นหม 8.4; นหม 8.15; นหม 8.16; นหม 8.17; นหม 10.33; นหม 12.27; นหม 12.45; นหม 13.21; อสธ 1.8; อสธ 2.20; อสธ 3.11; อสธ 4.5; อสธ 5.14; อสธ 6.6; อสธ 8.7; อสธ 9.5; อสธ 9.12; โยบ 1.5; โยบ 1.17; โยบ 4.4; โยบ 5.12; โยบ 5.24; โยบ 6.29; โยบ 7.20; โยบ 10.10; โยบ 10.16; โยบ 11.8; โยบ 17.12; โยบ 19.3; โยบ 19.4; โยบ 21.27; โยบ 22.27; โยบ 24.11; โยบ 27.2; โยบ 31.1; โยบ 31.14; โยบ 31.23; โยบ 32.22; โยบ 34.23; โยบ 34.29; โยบ 34.31; โยบ 35.6; โยบ 37.12; โยบ 38.25; โยบ 39.27; โยบ 39.28; โยบ 40.9; โยบ 41.4; โยบ 41.8; โยบ 41.23; สดด 5.8; สดด 7.6; สดด 7.15; สดด 9.15; สดด 9.16; สดด 11.3; สดด 18.23; สดด 22.25; สดด 27.12; สดด 34.16; สดด 41.2; สดด 50.14; สดด 51.14; สดด 55.3; สดด 56.12; สดด 59.2; สดด 61.8; สดด 65.1; สดด 66.1; สดด 66.13; สดด 69.23; สดด 71.13; สดด 71.24; สดด 73.15; สดด 82.1; สดด 83.5; สดด 83.9; สดด 83.11; สดด 83.13; สดด 94.5; สดด 104.23; สดด 105.15; สดด 105.27; สดด 106.22; สดด 106.31; สดด 106.35; สดด 107.23; สดด 115.7; สดด 115.8; สดด 116.14; สดด 116.18; สดด 118.6; สดด 119.166; สดด 129.3; สดด 135.18; สดด 139.8; สดด 140.3; สดด 141.4; สดด 143.10; สดด 149.7; สภษ 3.7; สภษ 3.30; สภษ 4.16; สภษ 6.1; สภษ 6.3; สภษ 6.17; สภษ 7.14; สภษ 7.18; สภษ 10.9; สภษ 15.4; สภษ 17.19; สภษ 18.24; สภษ 19.26; สภษ 20.2; สภษ 21.7; สภษ 24.8; สภษ 24.27; สภษ 24.29; สภษ 25.8; สภษ 26.5; สภษ 26.11; สภษ 26.14; สภษ 26.28; สภษ 27.6; สภษ 28.14; สภษ 28.17; สภษ 30.20; สภษ 31.12; สภษ 31.21; สภษ 31.22; สภษ 31.24; สภษ 31.29; ปญจ 1.3; ปญจ 1.9; ปญจ 1.13; ปญจ 2.3; ปญจ 2.5; ปญจ 2.12; ปญจ 2.17; ปญจ 2.21; ปญจ 3.10; ปญจ 4.8; ปญจ 5.4; ปญจ 5.5; ปญจ 7.16; ปญจ 8.9; ปญจ 8.16; ปญจ 9.10; ปญจ 12.12; พซม 1.11; พซม 1.17; พซม 3.6; พซม 3.10; พซม 4.14; พซม 8.8; อสย 1.4; อสย 1.12; อสย 1.16; อสย 2.20; อสย 3.12; อสย 4.6; อสย 5.2; อสย 5.4; อสย 5.5; อสย 5.23; อสย 9.17; อสย 10.11; อสย 10.15; อสย 16.3; อสย 17.12; อสย 19.10; อสย 19.15; อสย 22.11; อสย 26.18; อสย 27.3; อสย 27.5; อสย 27.9; อสย 28.15; อสย 28.28; อสย 30.15; อสย 31.7; อสย 32.6; อสย 33.13; อสย 33.18; อสย 34.15; อสย 36.8; อสย 36.16; อสย 37.26; อสย 40.3; อสย 41.15; อสย 41.18; อสย 43.19; อสย 44.9; อสย 44.15; อสย 44.17; อสย 44.19; อสย 45.7; อสย 45.9; อสย 45.18; อสย 46.5; อสย 46.10; อสย 46.11; อสย 47.3; อสย 47.12; อสย 49.2; อสย 49.11; อสย 51.3; อสย 51.10; อสย 52.13; อสย 53.12; อสย 54.12; อสย 55.3; อสย 55.11; อสย 58.2; อสย 58.3; อสย 58.13; อสย 59.6; อสย 59.15; อสย 65.3; อสย 65.4; อสย 65.25; ยรม 3.6; ยรม 3.7; ยรม 3.10; ยรม 3.16; ยรม 3.24; ยรม 4.22; ยรม 4.30; ยรม 5.7; ยรม 5.14; ยรม 7.18; ยรม 8.6; ยรม 8.8; ยรม 8.10; ยรม 9.7; ยรม 12.5; ยรม 18.4; ยรม 19.10; ยรม 20.10; ยรม 22.16; ยรม 25.6; ยรม 26.3; ยรม 27.2; ยรม 28.13; ยรม 30.16; ยรม 31.21; ยรม 31.31; ยรม 33.4; ยรม 38.5; ยรม 39.7; ยรม 39.12; ยรม 40.16; ยรม 44.7; ยรม 44.17; ยรม 44.19; ยรม 44.25; ยรม 46.10; ยรม 46.22; ยรม 48.28; ยรม 49.16; ยรม 50.5; ยรม 50.15; ยรม 51.12; ยรม 51.26; ยรม 51.27; ยรม 51.36; ยรม 52.11; ยรม 52.19; ยรม 52.22; พคค 3.29; พคค 4.14; พคค 4.16; อสค 4.9; อสค 7.19; อสค 7.23; อสค 8.6; อสค 9.4; อสค 11.2; อสค 11.9; อสค 12.9; อสค 13.18; อสค 14.3; อสค 14.4; อสค 14.7; อสค 15.3; อสค 15.5; อสค 16.25; อสค 16.41; อสค 16.51; อสค 16.52; อสค 16.60; อสค 16.61; อสค 17.13; อสค 17.16; อสค 17.23; อสค 17.24; อสค 18.31; อสค 21.15; อสค 21.19; อสค 21.20; อสค 22.3; อสค 22.12; อสค 23.18; อสค 24.8; อสค 25.15; อสค 26.8; อสค 27.5; อสค 27.6; อสค 27.7; อสค 27.15; อสค 27.24; อสค 28.22; อสค 31.6; อสค 32.25; อสค 39.14; อสค 40.14; อสค 40.17; อสค 40.42; อสค 41.22; อสค 43.20; อสค 43.26; อสค 44.17; อสค 45.15; อสค 46.12; ดนล 1.14; ดนล 3.19; ดนล 4.27; ดนล 5.4; ดนล 5.23; ดนล 6.22; ดนล 8.4; ดนล 11.8; ฮชย 4.12; ฮชย 4.13; ฮชย 4.14; ฮชย 6.4; ฮชย 6.9; ฮชย 8.6; ฮชย 8.7; ฮชย 9.4; ฮชย 9.5; ฮชย 9.6; ฮชย 10.3; ฮชย 10.4; ฮชย 12.1; ยอล 2.20; ยอล 2.21; ยอล 3.9; อมส 3.15; อมส 4.4; อมส 5.11; อมส 5.26; อมส 9.14; ยนา 1.11; ยนา 2.9; ยนา 4.5; มคา 1.6; มคา 1.16; มคา 2.12; มคา 3.3; มคา 4.13; นฮม 1.15; ฮบก 2.6; ฮบก 2.13; ฮบก 2.19; ศฟย 2.14; ศฟย 3.8; ฮกก 2.5; ฮกก 2.12; ศคย 1.21; ศคย 4.2; ศคย 5.3; ศคย 5.8; ศคย 6.11; ศคย 9.15; ศคย 11.10; ศคย 12.2; มลค 1.13; มลค 2.4; มลค 2.11; มธ 3.4; มธ 3.15; มธ 5.16; มธ 5.19; มธ 5.31; มธ 5.45; มธ 6.16; มธ 7.12; มธ 8.9; มธ 9.17; มธ 12.2; มธ 12.12; มธ 12.14; มธ 13.32; มธ 13.41; มธ 17.4; มธ 17.12; มธ 18.6; มธ 18.15; มธ 18.24; มธ 19.7; มธ 19.21; มธ 20.5; มธ 20.15; มธ 20.22; มธ 20.32; มธ 21.6; มธ 21.23; มธ 21.29; มธ 21.31; มธ 21.33; มธ 21.36; มธ 21.40; มธ 22.5; มธ 22.6; มธ 23.3; มธ 24.24; มธ 24.38; มธ 25.9; มธ 26.5; มธ 27.22; มธ 27.23; มธ 27.65; มธ 27.66; มธ 28.15; มก 2.21; มก 2.22; มก 2.24; มก 3.4; มก 3.6; มก 6.2; มก 6.14; มก 7.8; มก 7.12; มก 7.13; มก 9.5; มก 9.13; มก 9.22; มก 9.42; มก 10.4; มก 10.36; มก 10.51; มก 11.3; มก 11.28; มก 12.1; มก 12.9; มก 12.21; มก 13.22; มก 14.2; มก 14.7; มก 15.8; มก 15.12; มก 15.14; ลก 2.22; ลก 2.48; ลก 3.10; ลก 3.12; ลก 3.14; ลก 3.20; ลก 4.13; ลก 4.35; ลก 5.7; ลก 5.36; ลก 5.37; ลก 6.2; ลก 6.9; ลก 6.35; ลก 7.8; ลก 9.33; ลก 10.19; ลก 10.25; ลก 10.32; ลก 10.37; ลก 10.40; ลก 11.4; ลก 12.4; ลก 12.17; ลก 12.18; ลก 12.26; ลก 13.32; ลก 14.12; ลก 14.13; ลก 14.16; ลก 14.35; ลก 15.18; ลก 15.21; ลก 15.26; ลก 16.3; ลก 16.4; ลก 17.3; ลก 17.4; ลก 17.9; ลก 18.4; ลก 18.18; ลก 18.27; ลก 18.41; ลก 20.9; ลก 20.11; ลก 20.13; ลก 20.15; ลก 23.8; ลก 23.15; ลก 23.22; ลก 23.31; ลก 23.34; ยน 1.25; ยน 2.5; ยน 2.15; ยน 2.16; ยน 4.38; ยน 5.17; ยน 5.30; ยน 5.36; ยน 6.28; ยน 7.4; ยน 7.21; ยน 7.51; ยน 8.28; ยน 8.29; ยน 8.38; ยน 8.39; ยน 8.41; ยน 8.44; ยน 9.2; ยน 9.6; ยน 9.11; ยน 9.14; ยน 9.15; ยน 9.16; ยน 9.26; ยน 9.33; ยน 10.41; ยน 11.47; ยน 12.7; ยน 12.19; ยน 12.40; ยน 13.15; ยน 13.27; ยน 15.5; ยน 15.15; ยน 16.2; ยน 18.35; ยน 19.5; กจ 2.37; กจ 2.43; กจ 3.17; กจ 4.7; กจ 4.9; กจ 4.16; กจ 5.12; กจ 5.35; กจ 5.38; กจ 7.19; กจ 7.36; กจ 7.41; กจ 7.44; กจ 7.48; กจ 7.51; กจ 8.9; กจ 8.11; กจ 9.6; กจ 9.39; กจ 10.6; กจ 11.30; กจ 12.8; กจ 12.9; กจ 12.25; กจ 13.2; กจ 13.10; กจ 13.25; กจ 13.29; กจ 14.3; กจ 14.5; กจ 14.15; กจ 15.38; กจ 16.16; กจ 16.18; กจ 16.30; กจ 16.37; กจ 19.24; กจ 19.26; กจ 19.36; กจ 20.7; กจ 20.24; กจ 21.23; กจ 21.33; กจ 22.10; กจ 22.26; กจ 23.20; กจ 24.10; กจ 24.18; กจ 25.25; กจ 26.9; กจ 26.31; กจ 27.22; กจ 27.25; กจ 27.43; กจ 28.9; รม 2.7; รม 2.27; รม 3.8; รม 3.25; รม 4.4; รม 7.15; รม 7.16; รม 7.17; รม 7.19; รม 7.20; รม 8.3; รม 9.20; รม 12.2; รม 12.19; รม 13.3; รม 13.4; รม 13.10; รม 14.21; รม 15.27; 1คร 1.15; 1คร 3.9; 1คร 4.12; 1คร 4.16; 1คร 4.18; 1คร 6.7; 1คร 6.12; 1คร 6.18; 1คร 7.5; 1คร 7.17; 1คร 7.32; 1คร 7.33; 1คร 7.34; 1คร 7.36; 1คร 7.38; 1คร 8.12; 1คร 9.7; 1คร 9.20; 1คร 9.21; 1คร 9.22; 1คร 9.23; 1คร 10.23; 1คร 10.31; 1คร 11.4; 1คร 11.5; 1คร 11.27; 1คร 12.10; 1คร 13.5; 1คร 14.15; 1คร 15.10; 1คร 15.29; 1คร 15.34; 1คร 16.16; 2คร 1.17; 2คร 6.1; 2คร 7.12; 2คร 10.16; 2คร 12.21; 2คร 13.8; กท 2.11; กท 2.13; กท 4.11; กท 4.12; กท 4.13; กท 5.2; กท 5.17; อฟ 4.19; อฟ 5.10; อฟ 6.6; ฟป 1.18; ฟป 2.3; ฟป 3.13; คส 2.22; คส 3.22; คส 3.23; คส 3.25; คส 4.1; 1ธส 1.6; 1ธส 4.6; 1ธส 4.11; 1ธส 5.11; 2ธส 3.7; 2ธส 3.8; 2ธส 3.9; 1ทธ 4.2; 1ทธ 4.3; 2ทธ 2.26; 2ทธ 4.2; ฟม 1.8; ฮบ 6.13; ฮบ 7.19; ฮบ 8.5; ฮบ 8.8; ฮบ 9.16; ฮบ 9.17; ฮบ 10.26; ฮบ 13.6; ฮบ 13.17; ยก 3.2; 1ปต 2.20; 1ปต 3.9; 1ปต 3.12; 1ปต 3.17; 2ปต 2.12; วว 6.6; วว 7.2; วว 7.3; วว 9.20; วว 13.17; วว 18.12

ทำการ ( 3 )
กจ 18.3 และเพราะเขามีอาชีพอย่างเดียวกันจึงได้อาศัยทำการอยู่กับเขา เพราะว่าทั้งสองฝ่ายเป็นช่างทำเต็นท์ด้วยกัน
กจ 19.25 เดเมตริอัสจึงประชุมช่างเหล่านั้นที่ทำการคล้ายกันแล้วว่า “ท่านทั้งหลาย ท่านทราบอยู่ว่าพวกเราได้ทรัพย์สินเงินทองมาก็เพราะทำการอันนี้

ทำขวัญ ( 1 )
สภษ 6.35 เขาจะไม่รับค่าทำขวัญใดๆ ถึงเจ้าจะทวีของกำนัล เขาก็ไม่ยอมสงบ

ทำครัว ( 1 )
1ซมอ 8.13 พระองค์จะนำบุตรสาวของเจ้าไปเป็นผู้ปรุงเครื่องหอม ทำครัวและปิ้งขนม

ทำงาน ( 139 )
ปฐก 29.15 แล้วลาบันพูดกับยาโคบว่า “เพราะเจ้าเป็นหลานของเรา จึงไม่ควรที่เจ้าจะทำงานให้เราเปล่าๆ เจ้าจะเรียกค่าจ้างเท่าไร จงบอกมาเถิด”
ปฐก 30.26 ขอมอบภรรยากับบุตรให้ข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าได้ทำงานรับใช้ท่านเพื่อเขาแล้ว และให้ข้าพเจ้าไปเถิด เพราะท่านรู้ว่าข้าพเจ้าได้รับใช้ท่านแล้ว”
อพย 1.13 ชาวอียิปต์จึงบังคับชนชาติอิสราเอลให้ทำงานหนัก
อพย 1.14 และทำให้ชีวิตของเขาขมขื่นเพราะงานหนักที่เขากระทำนั้น เช่นทำปูนสอ ทำอิฐและทำงานต่างๆที่ทุ่งนา เขาถูกบังคับให้ทำงานหนักทุกชนิด
อพย 2.11 และต่อมาในวันเหล่านั้น ครั้นโมเสสเติบโตขึ้นแล้ว ท่านก็ออกไปหาพวกพี่น้อง และเห็นพวกเขาต้องทำงานตรากตรำ โมเสสเห็นคนอียิปต์คนหนึ่งกำลังตีคนฮีบรู ซึ่งเป็นชนชาติเดียวกันกับตน
อพย 5.9 จงจัดหางานให้เขาทำหนักกว่าแต่ก่อน เพื่อเขาจะทำงาน และไม่ฟังคำพูดเหลวไหล”
อพย 5.13 นายงานก็เร่งรัดว่า “จงทำงาน คืองานประจำวันของเจ้า ให้เสร็จครบเหมือนเมื่อยังมีฟางอยู่”
อพย 5.18 เหตุฉะนั้นเจ้าจงไปทำงานเดี๋ยวนี้ ฟางนั้นจะไม่ให้พวกเจ้าเลย แต่จำนวนอิฐที่เกณฑ์ไว้นั้น พวกเจ้าจะต้องทำมาให้ครบจำนวน”
อพย 12.16 ในวันแรกนั้นให้มีการประชุมบริสุทธิ์ และในวันที่เจ็ดนั้นจะเป็นวันประชุมอันบริสุทธิ์แก่ท่าน ในวันเหล่านั้นอย่าให้ผู้ใดทำงานเลย เว้นไว้แต่การจัดเตรียมอาหารสำหรับรับประทาน
อพย 18.14 เมื่อพ่อตาของโมเสสเห็นงานทั้งปวงที่โมเสสกระทำเพื่อพลไพร่เช่นนั้น จึงกล่าวว่า “นี่ท่านใช้วิธีอะไรปฏิบัติกับพลไพร่เล่า เหตุไรท่านจึงนั่งทำงานอยู่แต่ผู้เดียว และพลไพร่ทั้งปวงก็ยืนล้อมท่านตั้งแต่เช้าจนเย็น”
อพย 28.35 อาโรนจะสวมเสื้อตัวนั้นเมื่อทำงานปรนนิบัติ และจะได้ยินเสียงลูกพรวนเมื่อเข้าเฝ้าพระเยโฮวาห์ในที่บริสุทธิ์ และเมื่อเดินออกมา ด้วยเกรงว่าเขาจะต้องตาย
อพย 31.15 จงทำงานแต่ในกำหนดหกวัน แต่ในวันที่เจ็ดเป็นวันสะบาโต เป็นวันหยุดพักสงบ เป็นวันบริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์ ผู้ใดทำงานในวันสะบาโตนั้นต้องถูกลงโทษถึงตายเป็นแน่
อพย 35.2 จงทำงานในกำหนดหกวัน แต่วันที่เจ็ดให้ท่านถือเป็นวันบริสุทธิ์ เป็นวันสะบาโตแด่พระเยโฮวาห์ สำหรับใช้พัก ผู้ใดทำงานในวันนั้นต้องถูกลงโทษถึงตาย
อพย 36.2 โมเสสจึงเรียกเบซาเลลและโอโฮลีอับ กับคนทั้งปวงที่เฉลียวฉลาดซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานสติปัญญาให้แก่จิตใจของเขา และใจของเขาปรารถนาให้มาทำงาน
อพย 36.4 ฝ่ายคนทั้งปวงที่เฉลียวฉลาดซึ่งทำงานต่างๆที่สถานบริสุทธิ์นั้นมาถึงแล้ว ต่างก็หยุดทำงานในหน้าที่ของตน
ลนต 23.7 ในวันต้นเจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนัก
ลนต 23.8 แต่เจ้าจงถวายเครื่องบูชาด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ให้ครบเจ็ดวัน ในวันที่เจ็ดเป็นวันประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนัก”
ลนต 23.21 และในวันเดียวกันนั้น เจ้าจงประกาศว่าเจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์แก่เจ้า เจ้าอย่าทำงานหนัก ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรทั่วไปในที่อาศัยของเจ้าตลอดชั่วอายุของเจ้า
ลนต 23.25 เจ้าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงนำเครื่องบูชาด้วยไฟถวายแด่พระเยโฮวาห์”
ลนต 23.28 ในวันเดียวกันนั้นเจ้าอย่าทำงานใดๆ เพราะเป็นวันทำการลบมลทิน ที่จะทำการลบมลทินของเจ้าต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า
ลนต 23.30 และในวันเดียวกันนี้ถ้าผู้ใดทำงานใดๆ เราจะทำลายผู้นั้นเสียจากท่ามกลางชนชาติของเขา
ลนต 23.31 เจ้าอย่าทำงานสิ่งใดเลย ทั้งนี้เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วอายุของเจ้าทั่วไปในที่อาศัยของเจ้า
ลนต 23.35 จะมีการประชุมบริสุทธิ์ในวันแรก เจ้าอย่าทำงานหนัก
ลนต 23.36 ในเจ็ดวันเจ้าจงถวายบูชากระทำด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ และในวันที่แปดจะเป็นวันประชุมอันบริสุทธิ์แก่เจ้า และเจ้าจงถวายเครื่องบูชากระทำด้วยไฟแด่พระเยโฮวาห์ เป็นประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ และเจ้าทั้งหลายอย่าทำงานหนัก
ลนต 25.39 ถ้าพี่น้องที่อยู่ใกล้ชิดกับเจ้ายากจนลง และขายตัวให้แก่เจ้า เจ้าอย่าให้เขาทำงานเหมือนทาส
กดว 4.3 จากคนที่มีอายุสามสิบปีถึงห้าสิบปี ทุกคนที่เข้าปฏิบัติงานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.23 เจ้าจงนับคนที่มีอายุตั้งแต่สามสิบปีถึงห้าสิบปี ทุกคนที่เข้าปฏิบัติงานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.30 เจ้าจงนับคนที่มีอายุสามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปี ทุกคนที่เข้าปฏิบัติงานได้เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.35 ทุกคนที่มีอายุตั้งแต่สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปีที่เข้าปฏิบัติงานได้เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.39 ทุกคนที่มีอายุตั้งแต่สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปีที่เข้าปฏิบัติงานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.43 ทุกคนที่มีอายุตั้งแต่สามสิบปีขึ้นไปถึงห้าสิบปีที่เข้าปฏิบัติงานได้ เพื่อทำงานในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.47 ทุกคนที่มีอายุตั้งแต่สามสิบปีถึงห้าสิบปีที่เข้าปฏิบัติงานและทำงานขนภาระได้ในพลับพลาแห่งชุมนุม
กดว 4.49 เขาทั้งหลายได้ถูกนับตามที่พระเยโฮวาห์ตรัสสั่งทางโมเสส ให้ทุกคนทำงานปรนนิบัติหรืองานขนของเขา ดังนี้แหละโมเสสได้นับเขาไว้ตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาโมเสส
กดว 8.11 และให้อาโรนถวายคนเลวีต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ให้เป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายจากประชาชนอิสราเอล เพื่อเขาจะได้ทำงานปรนนิบัติพระเยโฮวาห์
กดว 8.25 พออายุได้ห้าสิบปีให้เขาหยุดปฏิบัติ ไม่ต้องทำงานต่อไป
กดว 28.25 และในวันที่เจ็ดพวกเจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนักในวันนั้น
กดว 28.26 ในวันถวายผลรุ่นแรก เมื่อเจ้าเอาข้าวใหม่มาเป็นธัญญบูชาถวายแด่พระเยโฮวาห์ในเทศกาลสัปดาห์นั้น เจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนักในวันนั้น
กดว 29.1 “ในวันที่หนึ่งเดือนที่เจ็ดเจ้าจงมีการประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนัก เป็นวันให้เจ้าทั้งหลายเป่าแตร
กดว 29.12 ในวันที่สิบห้าเดือนที่เจ็ดเจ้าทั้งหลายจงมีการประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงมีการเลี้ยงเจ็ดวันแด่พระเยโฮวาห์
กดว 29.35 ในวันที่แปดเจ้าจงมีการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนัก
พบญ 15.19 สัตว์ตัวผู้หัวปีซึ่งเกิดในฝูงวัวหรือฝูงแพะแกะนั้น ท่านทั้งหลายจงถวายไว้แด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าใช้วัวหัวปีทำงาน หรือตัดขนจากแกะหัวปี
พบญ 26.6 และชาวอียิปต์ทำแก่เราอย่างเลวทราม และข่มใจเรา และทำให้เราทำงานหนัก
วนฉ 18.3 เมื่อเขาอยู่ใกล้บ้านของมีคาห์ เขาก็จำเสียงเลวีหนุ่มคนนั้นได้ จึงแวะเข้าไปถามว่า “ใครพาท่านมาที่นี่ ท่านทำอะไรในที่นี้ ท่านทำงานอะไรที่นี่”
นรธ 2.19 แม่สามีจึงกล่าวแก่นางว่า “วันนี้ลูกไปเก็บข้าวตกที่ไหนมา ลูกไปทำงานที่ไหน ขอให้ชายที่เอาใจใส่ลูกได้รับพระพรเถิด” นางจึงบอกแก่แม่สามีให้ทราบว่านางไปทำงานกับผู้ใด นางว่า “ผู้ชายที่ฉันไปทำงานด้วยในวันนี้นั้นชื่อโบอาส”
นรธ 2.22 นาโอมีพูดกับรูธบุตรสะใภ้ว่า “ดีแล้ว ลูกสาวของแม่เอ๋ย ที่เจ้าจะไปทำงานกับสาวใช้ของเขา เพื่อว่าเขาจะไม่พบเจ้าในนาอื่น”
1ซมอ 8.16 พระองค์จะเอาคนใช้ผู้ชายและคนใช้ผู้หญิง และคนหนุ่มๆที่ดีที่สุดของท่าน และลาของท่านให้ไปทำงานของพระองค์
2ซมอ 12.31 ทรงควบคุมประชาชนที่อยู่ในเมืองนั้นให้ทำงานด้วยเลื่อย คราดเหล็กและขวานเหล็กและบังคับให้ทำงานที่เตาเผาอิฐ ได้ทรงกระทำเช่นนี้แก่บรรดาหัวเมืองของคนอัมโมนทั่วไป แล้วดาวิดก็เสด็จกลับไปกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับพลทั้งสิ้น
2ซมอ 20.5 อามาสาก็ออกไประดมคนยูดาห์ แต่เขาก็ทำงานล่าช้าเกินกำหนดที่พระองค์รับสั่งไว้
1พกษ 7.14 ท่านเป็นบุตรชายของหญิงม่ายตระกูลนัฟทาลี และบิดาของท่านเป็นชายชาวเมืองไทระ เป็นช่างทองสัมฤทธิ์ และท่านประกอบด้วยสติปัญญา ความเข้าใจและฝีมือที่จะทำงานทุกอย่างด้วยทองสัมฤทธิ์ ท่านมาเฝ้ากษัตริย์ซาโลมอนและทำงานทั้งสิ้นของพระองค์
1พกษ 9.23 เหล่านี้เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่เหนือพระราชกิจของซาโลมอนจำนวนห้าร้อยห้าสิบคน เป็นผู้ดูแลประชาชนที่ทำงาน
2พกษ 12.14 เพราะเงินนั้นเขาให้แก่คนงานซึ่งทำงานซ่อมพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
1พศด 9.13 และญาติของเขา หัวหน้าเรือนบรรพบุรุษของเขา รวมเป็นหนึ่งพันเจ็ดร้อยหกสิบคน เป็นคนสามารถมากที่จะทำงานปรนนิบัติในพระนิเวศของพระเจ้า
1พศด 20.3 พระองค์ทรงนำประชาชนที่อยู่ในเมืองนั้นออกมา ตั้งเขาให้ทำงานหนักอยู่กับเลื่อยและเหล็กขุดและขวาน และดาวิดทรงกระทำเช่นนั้นแก่หัวเมืองทั้งสิ้นของคนอัมโมน แล้วดาวิดกับประชาชนทั้งปวงก็กลับสู่เยรูซาเล็ม
1พศด 22.15 ยิ่งกว่านั้นเจ้ามีคนทำงานมากมาย คือช่างสกัดหิน ช่างก่อ ช่างไม้ และช่างฝีมือทุกชนิด
1พศด 23.24 คนเหล่านี้เป็นคนเลวีตามเรือนบรรพบุรุษของเขา เป็นประมุขของบรรพบุรุษของเขา ตามที่เขาได้ขึ้นทะเบียนไว้ตามจำนวนชื่อรายบุคคล อายุตั้งแต่ยี่สิบปีขึ้นไป ผู้ซึ่งจะทำงานปรนนิบัติในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์
2พศด 2.14 บุตรชายของหญิงคนดาน บิดาของเขาเป็นชาวเมืองไทระ เขาชำนาญงานช่างทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หินและไม้ และทำงานช่างผ้าสีม่วง สีฟ้า ผ้าป่านเนื้อละเอียดและผ้าสีแดงเข้ม และทำการแกะสลักทุกชนิด และสร้างตามแบบลวดลายใดๆที่จะกำหนดให้แก่เขา พร้อมกับช่างฝีมือของท่าน คือช่างฝีมือของดาวิดราชบิดาของท่านผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า
2พศด 2.18 พระองค์ทรงกำหนดให้เจ็ดหมื่นคนเป็นคนขนของ และให้แปดหมื่นคนสกัดหินที่ถิ่นเทือกเขา และคนสามพันหกร้อยคนเป็นผู้ดูแลให้ประชาชนทำงาน
2พศด 4.11 หุรามได้สร้างหม้อ พลั่ว และชาม ดังนั้นหุรามจึงทำงานซึ่งท่านกระทำให้กษัตริย์ซาโลมอนเรื่องพระนิเวศของพระเจ้าสำเร็จ
2พศด 13.10 แต่สำหรับเราทั้งหลาย พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าของเราทั้งหลาย และเราทั้งหลายมิได้ทอดทิ้งพระองค์ เรามีปุโรหิตผู้ปรนนิบัติพระเยโฮวาห์ เป็นลูกหลานของอาโรน ทั้งมีคนเลวีทำงานหน้าที่ของเขาทั้งหลาย
2พศด 24.5 พระองค์ทรงประชุมปุโรหิตและคนเลวี และตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “จงออกไปตามหัวเมืองยูดาห์ และเก็บเงินจากอิสราเอลทั้งปวง เพื่อซ่อมแซมพระนิเวศของพระเจ้าของเจ้าเป็นปีๆไป และจงรีบทำงานนั้น” แต่คนเลวีไม่เร่งรีบ
2พศด 24.13 บรรดาคนที่รับจ้างทำงานจึงได้ทำงาน และงานซ่อมแซมก็ดำเนินก้าวหน้าในมือของเขา และเขาได้ซ่อมแซมพระนิเวศของพระเจ้าตามขนาดเดิมและเสริมให้แข็งแรงขึ้น
2พศด 34.12 และคนทั้งหลายก็ทำงานอย่างสัตย์ซื่อ ผู้คุมงานมียาหาทและโอบาดีห์คนเลวีลูกหลานของเมรารี และเศคาริยาห์กับเมชุลลัมลูกหลานของคนโคฮาทเป็นผู้ดูแล คนเลวีทุกคนที่ชำนาญเครื่องดนตรี
2พศด 34.13 เป็นผู้ดูแลคนหาบหาม และบรรดาคนที่ทำงานปรนนิบัติทุกอย่าง คนเลวีบางคนเป็นอาลักษณ์ เป็นเจ้าหน้าที่และเป็นนายประตู
นหม 4.6 เราจึงสร้างกำแพงขึ้น และกำแพงทั้งสิ้นก็ต่อกันสูงครึ่งหนึ่งแล้ว เพราะประชาชนมีน้ำใจที่จะทำงาน
นหม 4.17 ผู้ที่ก่อสร้างกำแพง และบรรดาผู้ที่ขนของกับผู้ที่ยกของขึ้น ทุกคนมือหนึ่งทำงาน อีกมือหนึ่งถืออาวุธไว้
นหม 4.21 เราจึงทำงานกัน พวกเราครึ่งหนึ่งถือหอกตั้งแต่เช้ามืดจนดาวขึ้น
นหม 4.22 ครั้งนั้น ข้าพเจ้าพูดกับประชาชนอีกว่า “ขอให้ผู้ชายทุกคนกับคนใช้ของเขาด้วยค้างคืนเสียภายในเยรูซาเล็ม เพื่อเขาจะเป็นยามให้เราในกลางคืนและทำงานกลางวัน”
นหม 5.16 ข้าพเจ้ายังยึดงานสร้างกำแพงนี้อยู่ และมิได้ซื้อที่ดินเลย และคนใช้ของข้าพเจ้าทั้งสิ้นก็ได้ชุมนุมกันทำงานกันที่นั่น
นหม 6.3 ข้าพเจ้าก็ใช้ผู้สื่อสารไปหาพวกเขาว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงมาไม่ได้ ทำไมจะให้งานหยุดเสียในขณะที่ข้าพเจ้าทิ้งงานลงมาหาท่าน”
นหม 11.12 และพี่น้องของเขาที่ทำงานอยู่ในพระนิเวศ มีแปดร้อยยี่สิบสองคน และอาดายาห์บุตรชายเยโรฮัม ผู้เป็นบุตรชายเปไลยาห์ ผู้เป็นบุตรชายอัมซี ผู้เป็นบุตรชายเศคาริยาห์ ผู้เป็นบุตรชายปาชเฮอร์ ผู้เป็นบุตรชายมัลคิยาห์
โยบ 24.5 ดูเถิด ดังลาป่าอยู่ในถิ่นทุรกันดาร คนยากจนนั้นออกไปทำงานพยายามหาอาหาร ถิ่นแห้งแล้งให้อาหารแก่เขาและบุตรทั้งหลายของเขา
สภษ 11.18 บุคคลชั่วร้ายได้ทำงานที่หลอกลวง แต่บุคคลที่หว่านความชอบธรรมจะได้บำเหน็จที่แน่นอน
สภษ 16.26 คนที่ทำงานก็ทำงานเพื่อตนเอง เพราะปากของเขากระตุ้นเขาไป
สภษ 21.25 ความปรารถนาของคนเกียจคร้านฆ่าตัวเขาเอง เพราะมือของเขาปฏิเสธไม่ทำงาน
สภษ 23.4 อย่าทำงานเพื่อมั่งมี จงเลิกพึ่งสติปัญญาของตนเอง
สภษ 31.13 เธอแสวงหาขนแกะและป่าน และทำงานด้วยมืออย่างเต็มใจ
ปญจ 1.3 ที่มนุษย์ทำงานตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์ เขาได้ประโยชน์อะไรจากงานทั้งสิ้นที่เขาทำนั้น
ปญจ 2.21 ด้วยว่ามีคนที่ทำงานโดยใช้สติปัญญา ความรู้ และความชำนาญ แต่แล้วก็ละการนั้นให้เป็นส่วนของอีกคนหนึ่งที่หาได้ออกแรงทำเพื่อการนั้นไม่ นี่ก็อนิจจังด้วยและสามานย์ยิ่ง
ปญจ 4.8 คือ คนหนึ่งอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีคนอื่น ไม่มีบุตรหรือพี่น้อง แต่เขาทำการงานไม่หยุดหย่อน ตาของเขาไม่เคยอิ่มความมั่งคั่ง เขาไม่เคยคิดว่า “ข้าตรากตรำทำงานและตัวข้าอดๆอยากๆเพื่อผู้ใด” นี่ก็อนิจจังด้วย และเป็นเรื่องสามานย์
อสย 44.12 ช่างเหล็กใช้คีมทำงานอยู่เหนือก้อนถ่าน และใช้ค้อนทุบมันด้วยแขนที่แข็งแรงของเขา เออ เขาหิวและกำลังของเขาอ่อนลง เขาไม่ได้ดื่มน้ำเลย และอ่อนเปลี้ย
อสย 47.15 บรรดาที่เจ้าทำงานด้วยกันนั้นจะเป็นเช่นนี้แก่เจ้า ผู้ซึ่งค้ามากับเจ้าตั้งแต่สาวๆ เขาต่างจะพเนจรไปมาในทางของเขาเอง ไม่มีผู้ใดจะช่วยเจ้าให้รอดได้
อสย 49.4 แต่ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าได้ทำงานเปล่าดาย ข้าพเจ้าเปลืองแรงของข้าพเจ้าเปล่าๆ อนิจจัง แต่แน่ละ ความยุติธรรมอันควรตกแก่ข้าพเจ้าอยู่กับพระเยโฮวาห์ และงานของข้าพเจ้าอยู่กับพระเจ้าของข้าพเจ้า”
อสย 65.23 เขาทั้งหลายจะไม่ทำงานโดยเปล่าประโยชน์ หรือคลอดบุตรเพื่อความสยดสยอง เพราะเขาเป็นเชื้อสายของผู้ที่ได้รับพรของพระเยโฮวาห์ กับลูกๆของเขาด้วย
ยรม 18.3 ข้าพเจ้าจึงลงไปที่บ้านของช่างหม้อ และดูเถิด เขากำลังทำงานอยู่ที่แป้นเวียน
ยรม 51.58 พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า กำแพงอันกว้างขวางของบาบิโลนจะถูกปราบลงให้เรียบเสมอพื้นดิน และประตูเมืองสูงของเธอจะถูกเผาด้วยไฟ บรรดาประชาชนจะทำงานอย่างไร้ผล และชนชาติทั้งหลายจะเหน็ดเหนื่อยก็เพื่อเผาไฟเสียเท่านั้น”
พคค 1.3 ยูดาห์ได้ถูกกวาดไปเป็นเชลย ได้รับความทุกข์ใจ ต้องทำงานอย่างทาส เธอต้องพำนักอยู่ท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย เธอไม่พบที่หยุดพักสงบเลย บรรดาผู้ข่มเหงได้ไล่ทันเธอเมื่อเวลาเธอทุกข์ใจ
พคค 5.5 ผู้ข่มขี่ได้ขี่คอพวกข้าพระองค์ไว้ พวกข้าพระองค์ทำงานหนักและไม่มีเวลาพักเลย
อสค 46.1 “องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า ประตูลานชั้นในที่หันหน้าไปทิศตะวันออกนั้นให้ปิดอยู่ในวันทำงานหกวัน แต่ในวันสะบาโตนั้นให้เปิด และในวันขึ้นค่ำหนึ่งก็ให้เปิด
ฮชย 12.12 ยาโคบหนีไปยังแผ่นดินอารัม อิสราเอลได้ทำงานเพื่อจะได้ภรรยา ท่านเลี้ยงแกะเพื่อให้ได้ภรรยา
ฮบก 2.13 ดูเถิด ที่บรรดาชนชาติทำงานก็เพื่อแก่ไฟ และที่ชนชาติทั้งหลายทำจนเหน็ดเหนื่อยก็เพื่อแก่การไร้สาระ มิได้เป็นเช่นนี้เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาดอกหรือ
ฮกก 1.14 และพระเยโฮวาห์ทรงเร้าใจเศรุบบาเบลบุตรชายเชอัลทิเอล ผู้ว่าราชการเมืองยูดาห์ และทรงเร้าใจของโยชูวาบุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิต และเร้าใจประชาชนทั้งปวงที่เหลืออยู่นั้น เขาทั้งหลายก็มาทำงานในพระนิเวศของพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระเจ้าของเขาทั้งหลาย
ฮกก 2.4 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า โอ เศรุบบาเบลเอ๋ย แม้กระนั้นก็ดี จงกล้าหาญเถิด โอ โยชูวาบุตรชายเยโฮซาดัก มหาปุโรหิตเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด ประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินเอ๋ย จงกล้าหาญเถิด พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสว่า จงทำงานเถิด เพราะเราอยู่กับเจ้า
มธ 6.28 ท่านกระวนกระวายถึงเครื่องนุ่งห่มทำไม จงพิจารณาดอกไม้ที่ทุ่งนาว่า มันงอกงามเจริญขึ้นได้อย่างไร มันไม่ทำงาน มันไม่ปั่นด้าย
มธ 20.2 ครั้นตกลงกับลูกจ้างวันละเดนาริอันแล้ว จึงใช้ให้ไปทำงานในสวนองุ่นของเขา
มธ 20.4 จึงพูดกับเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด เราจะให้ค่าจ้างแก่พวกท่านตามสมควร’ แล้วเขาก็พากันไป
มธ 20.7 พวกเขาตอบเจ้าของบ้านว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกข้าพเจ้า’ เจ้าของบ้านบอกพวกเขาว่า ‘ท่านทั้งหลายจงไปทำงานในสวนองุ่นด้วยเถิด และท่านจะได้รับค่าจ้างตามสมควร’
มธ 20.8 ครั้นถึงเวลาพลบค่ำเจ้าของสวนองุ่นจึงสั่งเจ้าพนักงานว่า ‘จงเรียกคนทำงานมาและให้ค่าจ้างแก่เขา ตั้งแต่คนมาทำงานสุดท้าย จนถึงคนที่มาแรก’
มธ 20.9 คนที่มาทำงานเวลาประมาณบ่ายห้าโมงนั้น ได้ค่าจ้างคนละหนึ่งเดนาริอัน
มธ 20.12 ว่า ‘พวกที่มาสุดท้ายได้ทำงานชั่วโมงเดียว และท่านได้ให้ค่าจ้างแก่เขาเท่ากันกับพวกเราที่ทำงานตรากตรำกลางแดดตลอดวัน’
มธ 20.14 รับค่าจ้างของท่านไปเถิด เราพอใจจะให้คนที่มาทำงานหลังที่สุดนั้นเท่ากันกับท่าน
มธ 21.28 แต่ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไร ชายผู้หนึ่งมีบุตรชายสองคน บิดาไปหาบุตรคนแรกว่า ‘ลูกเอ๋ย วันนี้จงไปทำงานในสวนองุ่นของพ่อเถิด’
ลก 12.27 จงพิจารณาดอกไม้ว่ามันงอกเจริญขึ้นอย่างไร มันไม่ทำงาน มันไม่ปั่นด้าย แต่เราบอกท่านทั้งหลายว่า ซาโลมอนเมื่อบริบูรณ์ด้วยสง่าราศี ก็มิได้ทรงเครื่องงามเท่าดอกไม้นี้ดอกหนึ่ง
ลก 13.14 แต่นายธรรมศาลาก็เคืองใจ เพราะพระเยซูได้ทรงรักษาโรคในวันสะบาโต จึงว่าแก่ประชาชนว่า “มีหกวันที่ควรจะทำงาน เหตุฉะนั้นในหกวันนั้นจงมาให้รักษาโรคเถิด แต่ในวันสะบาโตนั้นอย่าเลย”
ยน 6.28 แล้วเขาทั้งหลายก็ทูลพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าทั้งหลายจะต้องทำประการใด จึงจะทำงานของพระเจ้าได้”
ยน 9.4 เราต้องกระทำพระราชกิจของพระองค์ผู้ทรงใช้เรามาเมื่อยังวันอยู่ เมื่อถึงกลางคืนไม่มีผู้ใดทำงานได้
กจ 20.35 ข้าพเจ้าได้วางแบบอย่างไว้ให้ท่านทุกอย่างแล้ว ให้เห็นว่าโดยทำงานเช่นนี้ควรจะช่วยคนที่มีกำลังน้อย และให้ระลึกถึงพระวจนะของพระเยซูเจ้า ซึ่งพระองค์ตรัสว่า ‘การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ’”
รม 16.6 ขอฝากความคิดถึงมายังมารีย์ผู้ได้ตรากตรำทำงานหนักเพื่อเราทั้งหลาย
1คร 9.6 เฉพาะข้าพเจ้าและบารนาบัสเท่านั้นหรือที่ไม่มีสิทธิ์จะเลิกทำงานหาเลี้ยงชีพ
1คร 15.10 แต่ว่าข้าพเจ้าเป็นอยู่อย่างที่เป็นอยู่นี้ก็เนื่องด้วยพระคุณของพระเจ้า และพระคุณของพระองค์ซึ่งได้ทรงประทานแก่ข้าพเจ้านั้นมิได้ไร้ประโยชน์ แต่ข้าพเจ้ากลับทำงานมากกว่าพวกเขาเสียอีก มิใช่ตัวข้าพเจ้าเองทำ แต่เป็นด้วยพระคุณของพระเจ้าซึ่งดำรงอยู่กับข้าพเจ้า
1คร 16.10 แล้วถ้าทิโมธีมาหาท่านจงให้เขาอยู่กับท่านโดยปราศจากความกลัว เพราะว่าเขาทำงานขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนกับข้าพเจ้า
2คร 11.23 เขาเป็นผู้รับใช้ของพระคริสต์หรือ ข้าพเจ้าเป็นดีกว่าเขาเสียอีก (ข้าพเจ้าพูดอย่างคนโง่) ข้าพเจ้าทำงานมากยิ่งกว่าเขาอีก ข้าพเจ้าถูกโบยตีเกินขนาด ข้าพเจ้าติดคุกมากกว่าเขา ข้าพเจ้าหวิดตายบ่อยๆ
2คร 11.27 ต้องทำงานเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก ต้องอดหลับอดนอนบ่อยๆ ต้องหิวและกระหาย ต้องอดข้าวบ่อยๆ ต้องทนหนาวและเปลือยกาย
อฟ 4.28 คนที่เคยขโมยก็อย่าขโมยอีก แต่จงใช้มือทำงานที่ดีๆกว่า เพื่อจะได้มีอะไรๆแจกให้แก่คนที่ขัดสน
ฟป 1.22 แต่ถ้าข้าพเจ้ายังจะมีชีวิตอยู่ในร่างกาย ข้าพเจ้าก็จะทำงานให้เกิดผล แต่ข้าพเจ้าบอกไม่ได้ว่าจะเลือกฝ่ายไหนดี
ฟป 2.16 โดยการป่าวประกาศยกพระวจนะอันมีชีวิตไว้อยู่เสมอ เพื่อข้าพเจ้าจะได้ชื่นชมยินดีในวันของพระคริสต์ว่า ข้าพเจ้าไม่ได้วิ่งเปล่าๆ และไม่ได้ทำงานโดยเปล่าประโยชน์
ฟป 4.3 ข้าพเจ้าขอร้องท่านด้วย ผู้เป็นเพื่อนร่วมแอกแท้ๆของข้าพเจ้า ให้ท่านช่วยผู้หญิงเหล่านั้น ผู้ซึ่งได้ทำงานในข่าวประเสริฐด้วยกันกับข้าพเจ้าและกับเคลเมด้วย รวมทั้งคนอื่นที่เป็นเพื่อนร่วมงานของข้าพเจ้า ซึ่งชื่อของเขาเหล่านั้นมีอยู่ในหนังสือแห่งชีวิตแล้ว
คส 4.13 ข้าพเจ้าเป็นพยานให้เขาว่า เขาตรากตรำทำงานมากเพื่อท่านและเพื่อคนที่อยู่ในเมืองเลาดีเซียและเพื่อคนที่อยู่ในเมืองฮิเอราบุรี
1ธส 2.9 พี่น้องทั้งหลาย ท่านคงจำได้ถึงการทำงานอันเหน็ดเหนื่อย และความยากลำบากของเราเมื่อเราประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าให้แก่ท่าน เราทำงานทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อเราจะไม่เป็นภาระแก่ผู้ใดในพวกท่าน
1ธส 2.13 เพราะเหตุนี้เราจึงขอบพระคุณพระเจ้าไม่หยุดหย่อน เพราะว่าเมื่อท่านทั้งหลายได้รับพระวจนะของพระเจ้าซึ่งท่านได้ยินจากเรา ท่านไม่ได้รับไว้อย่างเป็นคำของมนุษย์ แต่ได้รับไว้ตามความเป็นจริง คือเป็นพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งกำลังทำงานอยู่ภายในท่านทั้งหลายที่เชื่อด้วย
1ธส 5.12 พี่น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนท่านให้รู้จักคนที่ทำงานอยู่ในพวกท่าน และปกครองท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้า และตักเตือนท่าน
2ธส 2.7 เพราะว่าอำนาจลึกลับนอกกฎหมายนั้นก็เริ่มทำงานอยู่แล้ว เพียงแต่ผู้ที่คอยหน่วงเหนี่ยวเดี๋ยวนี้นั้นจะยังหน่วงเหนี่ยวอยู่ จนกว่าผู้ที่คอยหน่วงเหนี่ยวนั้นจะถูกพาออกไปเสีย
2ธส 3.10 แม้เมื่อเราอยู่กับพวกท่าน เราก็ได้กำชับท่านอย่างนี้ว่า ถ้าผู้ใดไม่ยอมทำงาน ก็อย่าให้เขากิน
2ธส 3.11 เพราะเราได้ยินว่า มีบางคนในพวกท่านอยู่อย่างเกะกะ ไม่ทำงานอะไรเลย แต่ชอบยุ่งกับธุระของคนอื่น
2ธส 3.12 เราจึงกำชับและเตือนสติคนเช่นนั้นโดยพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราว่า ให้เขาทำงานด้วยใจสงบ และกินอาหารของตนเอง
1ทธ 4.10 ด้วยเหตุนี้ เราจึงตรากตรำทำงานและทนสู้ ก็เพราะเรามีความหวังใจในพระเจ้าผู้ดำรงพระชนม์ ผู้ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของคนทั้งปวง โดยเฉพาะของผู้ที่เชื่อ
1ทธ 5.17 จงถือว่าผู้ปกครองที่ปกครองดีนั้นสมควรได้รับเกียรติสองเท่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ปกครองที่ทำงานหนักในการเทศนาและสั่งสอน
2ทธ 2.6 กสิกรผู้ตรากตรำทำงานก็ต้องเป็นคนแรกที่ได้รับผล
ฮบ 13.21 ทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายสมบูรณ์ในการดีทุกอย่าง เพื่อจะได้ปฏิบัติตามน้ำพระทัยของพระองค์ และทรงทำงานในท่านทั้งหลายให้เป็นที่ชอบในสายพระเนตรของพระองค์โดยพระเยซูคริสต์ ขอสง่าราศีจงมีแด่พระองค์สืบๆไปเป็นนิตย์ เอเมน

ทำงานโยธา ( 9 )
พบญ 20.11 ถ้าเขาตอบท่านอย่างสันติและเปิดประตูเมืองให้แก่ท่าน ก็ให้ประชาชนทั้งปวงที่พบอยู่ในเมืองนั้นทำงานโยธาให้แก่ท่านและปรนนิบัติท่าน
ยชว 16.10 ถึงอย่างไรก็ตามเขาหาได้ขับไล่คนคานาอันซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเกเซอร์ให้ออกไปไม่ ดังนั้นคนคานาอันจึงอาศัยอยู่ในหมู่คนเอฟราอิมถึงทุกวันนี้ แต่ก็ตกเป็นทาสถูกเกณฑ์ให้ทำงานโยธา
ยชว 17.13 ต่อมาเมื่อคนอิสราเอลเข้มแข็งขึ้นแล้ว ก็ได้เกณฑ์คนคานาอันให้ทำงานโยธา และมิได้ขับไล่ให้เขาออกไปเสียทีเดียว
วนฉ 1.28 อยู่มาเมื่อคนอิสราเอลมีกำลังเข้มแข็งขึ้นก็บังคับคนคานาอันให้ทำงานโยธา แต่มิได้ขับไล่ให้เขาออกไปเสียอย่างสิ้นเชิง
วนฉ 1.30 เศบูลุนมิได้ขับไล่ชาวเมืองคิทโรน หรือชาวเมืองนาหะโลล แต่คนคานาอันได้อาศัยอยู่ท่ามกลางเขาและถูกเกณฑ์ให้ทำงานโยธา
วนฉ 1.33 นัฟทาลีมิได้ขับไล่ชาวเมืองเบธเชเมช หรือชาวเมืองเบธานาท แต่อาศัยอยู่ในหมู่คนคานาอันชาวแผ่นดินนั้น แต่อย่างไรก็ดีชาวเมืองเบธเชเมช และชาวเมืองเบธานาทก็ถูกเกณฑ์ให้ทำงานโยธา
วนฉ 1.35 คนอาโมไรต์ยังขืนอาศัยอยู่ที่ภูเขาเฮเรสในเมืองอัยยาโลน และในเมืองชาอัลบิม แต่มือของวงศ์วานโยเซฟเหนือกว่ามือเขาทั้งหลาย เขาจึงถูกเกณฑ์ให้ทำงานโยธา
1พกษ 4.6 อาหิชาร์เป็นเจ้ากรมวัง และอาโดนีรัมบุตรชายอับดาเป็นผู้ควบคุมคนที่ทำงานโยธา
สภษ 12.24 มือของคนที่ขยันขันแข็งจะครอบครอง ฝ่ายคนเกียจคร้านจะถูกบังคับให้ทำงานโยธา

ทำชั่ว ( 12 )
อพย 23.2 อย่าทำชั่วตามอย่างคนจำนวนมากที่เขาทำกันนั้นเลย อย่าอ้างพยานลำเอียงเข้าข้างหมู่มาก จะทำให้ขาดความยุติธรรมไป
สดด 26.5 ข้าพระองค์เกลียดชุมนุมคนที่ทำชั่ว และข้าพระองค์จะไม่นั่งกับคนชั่ว
สดด 35.12 เขาสนองข้าพระองค์โดยทำชั่วตอบความดี จิตใจของข้าพระองค์ก็ตรมตรอม
สภษ 17.13 ถ้าคนหนึ่งคนใดทำชั่วตอบแทนความดี ความชั่วจะไม่พรากจากเรือนของคนนั้น
ปญจ 5.1 เจ้าจงระวังเท้าของเจ้าเมื่อเจ้าไปยังพระนิเวศของพระเจ้า เพราะการเข้าใกล้ชิดเพื่อจะฟังก็ดีกว่าคนเขลาถวายสักการบูชา ด้วยว่าเขาไม่รู้ว่าตนกำลังทำชั่ว
ปญจ 8.12 แม้ว่าคนบาปทำชั่วตั้งร้อยครั้ง และอายุเขายังยั่งยืนอยู่ได้ ถึงกระนั้นข้าพเจ้ายังรู้แน่ว่า ความดีจะมีแก่เขาทั้งหลายที่ยำเกรงพระเจ้า คือที่มีความยำเกรงต่อพระพักตร์พระองค์
รม 1.30 ส่อเสียด เกลียดชังพระเจ้า หยาบคาย จองหอง อวดตัว ริทำชั่วอย่างใหม่ ไม่เชื่อฟังบิดามารดา
รม 12.17 อย่าทำชั่วตอบแทนชั่วแก่ผู้หนึ่งผู้ใดเลย ‘แต่จงมุ่งกระทำสิ่งที่ซื่อสัตย์ในสายตาของคนทั้งปวง’
2คร 7.2 ขอรับเราเถิด เรามิได้ทำร้ายผู้ใด เรามิได้ชวนผู้ใดให้ทำชั่ว เรามิได้โกงผู้ใดเลย
ฟป 3.2 จงระวังพวกสุนัข จงระวังบรรดาคนที่ทำชั่ว จงระวังพวกถือการเชือดเนื้อเถือหนัง
1ธส 5.15 ระวังให้ดีอย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่วต่อคนอื่น แต่จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย
3ยน 1.11 ท่านที่รัก อย่าเอาเยี่ยงสิ่งที่ชั่ว แต่จงเอาอย่างสิ่งที่ดี ผู้ที่ทำดีก็มาจากพระเจ้า ผู้ที่ทำชั่วก็ไม่เห็นพระเจ้า

ทำดี ( 23 )
ปฐก 4.7 ถ้าเจ้าทำดี เจ้าจะไม่เป็นที่ยอมรับหรอกหรือ ถ้าเจ้าทำไม่ดี บาปก็ซุ่มอยู่ที่ประตู มันปรารถนาในตัวเจ้า และเจ้าจะครอบครองมัน”
กดว 10.29 โมเสสพูดกับโฮบับบุตรชายเรอูเอลคนมีเดียนพ่อตาของโมเสสว่า “เราทั้งหลายออกเดินไปสู่ที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ตรัสไว้ว่า ‘เราจะยกให้แก่เจ้าทั้งหลาย’ เชิญไปกับเราเถิด และเราทั้งหลายจะทำดีแก่ท่าน เพราะพระเยโฮวาห์ทรงสัญญาให้ของดีแก่คนอิสราเอล”
1พกษ 8.18 แต่พระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘ที่เจ้าตั้งใจสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรานั้น เจ้าก็ทำดีอยู่แล้ว ในเรื่องความตั้งใจของเจ้า
2พกษ 10.30 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับเยฮูว่า “เพราะเจ้าได้ทำดีในการที่กระทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของเรา และได้กระทำต่อราชวงศ์อาหับตามทุกอย่างที่อยู่ในใจของเรา ลูกหลานของเจ้าชั่วอายุที่สี่จะได้นั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอล”
2พศด 6.8 แต่พระเยโฮวาห์ตรัสกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า ‘ที่เจ้าตั้งใจสร้างพระนิเวศสำหรับนามของเรานั้น เจ้าก็ทำดีอยู่แล้ว ในเรื่องความตั้งใจของเจ้า
โยบ 24.21 เขารีดเอาจากหญิงหมันที่ไม่มีลูก และไม่ทำดีอะไรให้แก่หญิงม่าย
สดด 14.1 คนโง่รำพึงในใจของตนว่า “ไม่มีพระเจ้า” เขาทั้งหลายก็เลวทรามลง เขากระทำกิจการที่น่าสะอิดสะเอียน ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี
สดด 14.3 เขาทั้งหลายก็หลงเจิ่นไปหมด เขาทั้งหลายก็เลวทรามลงเหมือนกันสิ้น ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี ไม่มีเลย
สดด 53.1 คนโง่รำพึงในใจของตนว่า “ไม่มีพระเจ้า” เขาทั้งหลายก็เลวทรามลง และกระทำความชั่วช้าที่น่าสะอิดสะเอียน ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี
สดด 53.3 เขาทั้งหลายก็ถดถอยไปหมด เขาทั้งหลายก็เลวทรามลงเหมือนกันสิ้น ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี ไม่มีเลย
อสย 41.23 จงแจ้งแก่เราว่าต่อไปนี้อะไรจะเกิดขึ้น เพื่อเราจะรู้ว่าเจ้าเป็นพระ เออ จงทำดีหรือจงทำร้าย เพื่อเราจะได้ขยาดและดูกัน
ยรม 4.22 “เพราะประชาชนของเราโง่เขลา เขาทั้งหลายไม่รู้จักเรา เขาทั้งหลายเป็นลูกหลานที่โง่ทึบ เขาทั้งหลายไม่มีความเข้าใจ เขาทั้งหลายทำความชั่วเก่ง แต่เขาไม่เข้าใจที่จะทำดี”
ยรม 10.5 มันตั้งขึ้นเหมือนต้นอินทผลัม มันพูดไม่ได้ คนต้องขนมันไป เพราะมันเดินไม่ได้ อย่ากลัวมันเลย เพราะมันทำร้ายไม่ได้ มันก็ทำดีไม่ได้ด้วย”
มธ 5.44 ฝ่ายเราบอกท่านว่า จงรักศัตรูของท่าน จงอวยพรแก่ผู้ที่สาปแช่งท่าน จงทำดีแก่ผู้ที่เกลียดชังท่าน และจงอธิษฐานเพื่อผู้ที่ปฏิบัติต่อท่านอย่างเหยียดหยามและข่มเหงท่าน
มธ 19.16 ดูเถิด มีคนหนึ่งมาทูลพระองค์ว่า “ท่านอาจารย์ผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าจะต้องทำดีประการใดจึงจะได้ชีวิตนิรันดร์”
ลก 6.27 แต่เราบอกท่านทั้งหลายที่กำลังฟังอยู่ว่า จงรักศัตรูของท่าน จงทำดีแก่ผู้ที่เกลียดชังท่าน
ลก 6.33 ถ้าท่านทั้งหลายทำดีแก่ผู้ที่ทำดีแก่ท่าน จะนับว่าเป็นคุณอะไรแก่ท่าน เพราะว่าคนบาปก็กระทำเหมือนกัน
รม 3.12 เขาทุกคนหลงทางไปหมด เขาทั้งปวงเป็นคนไร้ค่าเหมือนกันทั้งสิ้น ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี ไม่มีเลย
1คร 7.38 เหตุฉะนั้นผู้ใดที่ให้หญิงนั้นแต่งงานก็ทำดีอยู่ แต่ผู้ที่ไม่ให้แต่งงานก็ทำดีกว่า
กท 6.10 เหตุฉะนั้นเมื่อเรามีโอกาสให้เราทำดีต่อคนทั้งปวง และเฉพาะอย่างยิ่งต่อคนที่อยู่ในครอบครัวของความเชื่อ
1ธส 5.15 ระวังให้ดีอย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่วต่อคนอื่น แต่จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย
3ยน 1.11 ท่านที่รัก อย่าเอาเยี่ยงสิ่งที่ชั่ว แต่จงเอาอย่างสิ่งที่ดี ผู้ที่ทำดีก็มาจากพระเจ้า ผู้ที่ทำชั่วก็ไม่เห็นพระเจ้า

ทำท่า ( 1 )
พคค 3.10 ทีข้าพเจ้า พระองค์ทรงทำท่าดุจหมีคอยตระครุบ และดั่งสิงโตแอบซุ่มอยู่ในที่ลับ

ทำทาน ( 4 )
มธ 6.1 “จงระวังให้ดี ท่านอย่าทำทานต่อหน้ามนุษย์เพื่อจะให้เขาเห็น มิฉะนั้นท่านจะไม่ได้รับบำเหน็จจากพระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรค์
มธ 6.2 เหตุฉะนั้น เมื่อท่านทำทาน อย่าเป่าแตรข้างหน้าท่านเหมือนคนหน้าซื่อใจคดกระทำในธรรมศาลาและตามถนน เพื่อจะได้รับการสรรเสริญจากมนุษย์ เราบอกความจริงแก่ท่านว่า เขาได้รับบำเหน็จของเขาแล้ว
มธ 6.3 ฝ่ายท่านทั้งหลายเมื่อทำทาน อย่าให้มือซ้ายรู้การซึ่งมือขวากระทำนั้น
ลก 12.33 จงขายของที่ท่านมีอยู่และทำทาน จงกระทำถุงใส่เงินสำหรับตนซึ่งไม่รู้เก่า คือให้มีทรัพย์สมบัติไว้ในสวรรค์ซึ่งไม่เสื่อมสูญไป ที่ขโมยมิได้เข้ามาใกล้ และที่ตัวมอดมิได้ทำลายเสีย

ทำที ( 2 )
ลก 16.15 แต่พระองค์ตรัสแก่เขาว่า “เจ้าทั้งหลายเป็นผู้ที่ทำทีดูเป็นคนชอบธรรมต่อหน้ามนุษย์ แต่พระเจ้าทรงทราบจิตใจของเจ้าทั้งหลาย ด้วยว่าซึ่งเป็นที่นับถือมากท่ามกลางมนุษย์ ก็ยังเป็นที่สะอิดสะเอียนในสายพระเนตรของพระเจ้า
กจ 27.30 เมื่อพวกกะลาสีหาช่องจะหนีจากกำปั่นและได้หย่อนเรือเล็กลงที่ทะเลแล้วทำทีว่าจะทอดสมอจากหัวเรือ

ทำโทษ ( 21 )
พบญ 22.26 แต่ท่านอย่าทำโทษหญิงสาวนั้นเลย ฝ่ายหญิงสาวนั้นไม่มีความผิดสิ่งใดที่จะต้องมีโทษถึงตาย เพราะคดีเรื่องนี้ก็เหมือนกับคดีเรื่องชายคนหนึ่งเข้าต่อสู้และฆ่าเพื่อนบ้านของตน
2ซมอ 3.35 แล้วประชาชนทั้งปวงก็มาทูลชวนเชิญให้ดาวิดเสวยพระกระยาหารเมื่อเวลายังวันอยู่ แต่ดาวิดทรงปฏิญาณว่า “ถ้าเราลิ้มรสขนมปังหรือสิ่งใดๆก่อนดวงอาทิตย์ตก ขอพระเจ้าทรงทำโทษเราและให้หนักยิ่งกว่า”
2พศด 24.24 แม้ว่ากองทัพคนซีเรียมาแต่น้อยคน พระเยโฮวาห์ทรงมอบกองทัพใหญ่ไว้ในมือของเขา เพราะเขาทั้งหลายได้ทอดทิ้งพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเขา ดังนี้แหละคนซีเรียได้ทำโทษโยอาช
สภษ 11.31 ดูเถิด แม้คนชอบธรรมอาจจะถูกทำโทษในแผ่นดินโลก คนชั่วร้ายและคนบาปจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด
ยรม 5.9 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เพราะสิ่งอย่างนี้เราจะไม่ทำโทษเขาหรือ และจิตใจเราไม่ควรที่จะแก้แค้นประชาชาติที่เป็นอย่างนี้หรือ
ยรม 5.29 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า “เพราะสิ่งอย่างนี้เราจะไม่ทำโทษเขาหรือ และไม่ควรที่จิตใจเราจะแก้แค้นประชาชาติที่เป็นอย่างนี้หรือ
ยรม 6.6 เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า “จงโค่นต้นไม้ของเธอลง จงก่อเชิงเทินไว้สู้กรุงเยรูซาเล็ม นี่แหละนครที่ต้องถูกทำโทษ ภายในเธอไม่มีอะไรนอกจากการบีบบังคับ
ยรม 25.29 เพราะ ดูเถิด เราได้เริ่มทำโทษเมืองซึ่งเรียกตามนามของเราแล้ว และเจ้าจะลอยนวลไปได้โดยไม่ถูกโทษหรือ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสว่า เจ้าจะลอยนวลไปไม่ได้ เพราะเราจะเรียกดาบเล่มหนึ่งมาเหนือชาวแผ่นดินโลกทั้งสิ้น’
ยรม 46.28 พระเยโฮวาห์ตรัสว่า โอ ยาโคบผู้รับใช้ของเราเอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะกระทำให้บรรดาประชาชาติทั้งสิ้นมาถึงซึ่งอวสาน คือประชาชาติที่เราได้ขับเจ้าให้ไปอยู่นั้น แต่ส่วนเจ้าเราจะไม่กระทำให้ถึงอวสานทีเดียว เราจะตีสอนเจ้าตามขนาด เราจะไม่ปล่อยให้เจ้าไม่ถูกทำโทษเป็นอันขาด”
พคค 3.39 มนุษย์เป็นๆจะไปบ่นเอากับใคร คือมนุษย์ที่ถูกทำโทษเพราะบาปของตน
อสค 9.1 แล้วพระองค์ทรงเปล่งพระสุรเสียงดังเข้าหูข้าพเจ้าว่า “เจ้าทั้งหลายผู้เป็นพนักงานทำโทษประจำเมือง จงเข้ามาใกล้ ให้ต่างคนถืออาวุธสำหรับทำลายมาด้วย”
ฮชย 2.13 เราจะทำโทษนางเนื่องในวันเทศกาลเลี้ยงพระบาอัล เมื่อนางเผาเครื่องหอมบูชาพระเหล่านั้น แล้วก็แต่งกายของนางด้วยแหวนและเพชรพลอยต่างๆ และติดตามบรรดาคนรักของนางไป และลืมเราเสีย พระเยโฮวาห์ตรัสดังนี้แหละ
อมส 3.14 ว่าในวันที่เราทำโทษอิสราเอลเรื่องการละเมิดของเขา เราจะทำโทษแท่นบูชาทั้งหลายของเมืองเบธเอลด้วย เชิงงอนที่แท่นบูชานั้นจะถูกตัดออกและตกลงที่ดิน
มธ 24.51 และจะทำโทษเขาถึงสาหัส ทั้งจะขับไล่ให้เขาไปเข้าส่วนกับพวกคนหน้าซื่อใจคด ซึ่งที่นั่นจะมีแต่การร้องไห้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน”
ลก 12.46 นายของผู้รับใช้ผู้นั้นจะมาในวันที่เขาไม่คิด ในโมงที่เขาไม่รู้ และจะทำโทษเขาถึงสาหัส ทั้งจะขับไล่เขาให้ไปอยู่กับคนที่ไม่เชื่อ
กจ 4.21 เมื่อเขาขู่สำทับท่านทั้งสองนั้นอีกแล้วก็ปล่อยไป ไม่เห็นมีเหตุที่จะทำโทษท่านอย่างไรได้เพราะกลัวคนเหล่านั้น เหตุว่าคนทั้งหลายได้สรรเสริญพระเจ้าเนื่องด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น
กจ 22.5 ตามที่มหาปุโรหิตกับสภาอาจเป็นพยานให้ข้าพเจ้าได้ เพราะข้าพเจ้าได้ถือหนังสือจากท่านผู้นั้นไปยังพวกพี่น้อง และได้เดินทางไปเมืองดามัสกัส เพื่อจับมัดคนทั้งหลายพามายังกรุงเยรูซาเล็มให้ทำโทษเสีย
กจ 26.11 ข้าพระองค์ได้ทำโทษเขาบ่อยๆในธรรมศาลาทุกแห่ง และบังคับเขาให้กล่าวคำหมิ่นประมาท และเพราะข้าพระองค์โกรธเขายิ่งนัก ข้าพระองค์ได้ตามไปข่มเหงถึงเมืองในต่างประเทศ
1คร 11.31 เพราะถ้าเราจะพิจารณาตัวเราเอง เราจะไม่ต้องถูกทำโทษ
1คร 11.32 แต่เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำโทษเรานั้น พระองค์ทรงตีสอนเรา เพื่อมิให้เราถูกพิพากษาลงโทษด้วยกันกับโลก

ทำนอง ( 22 )
ปฐก 32.19 ยาโคบสั่งหมู่ที่สองและหมู่ที่สาม และบรรดาผู้ที่ติดตามหมู่เหล่านั้นทำนองเดียวกันว่า “เมื่อเจ้าพบเอซาว จงกล่าวแก่เขาเช่นเดียวกัน
อพย 27.11 ทำนองเดียวกัน ด้านทิศเหนือให้มีผ้าบังยาวร้อยศอก เหมือนกันกับเสายี่สิบต้น และฐานทองสัมฤทธิ์ยี่สิบฐาน ขอติดเสาและราวยึดเสานั้น ให้ทำด้วยเงิน
กดว 28.24 ในทำนองเดียวกัน เจ้าจงถวายเครื่องบูชาทุกวันตลอดทั้งเจ็ดวัน คือถวายอาหารเป็นเครื่องบูชาด้วยไฟ เป็นกลิ่นที่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ จงถวายบูชานอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ และเครื่องดื่มบูชาคู่กัน
วนฉ 8.8 ท่านก็ออกจากที่นั่นขึ้นไปยังเมืองเปนูเอล และพูดกับเขาในทำนองเดียวกัน ชาวเมืองเปนูเอลก็ตอบท่านอย่างเดียวกับที่ชาวเมืองสุคคทตอบ
1ซมอ 14.22 ในทำนองเดียวกัน คนอิสราเอลทุกคนที่ซ่อนตัวอยู่ที่แดนเทือกเขาเอฟราอิม เมื่อได้ยินว่าคนฟีลิสเตียกำลังหนี พวกเหล่านี้ก็ไล่ติดตามเขาไปทำศึกด้วย
1พศด 12.38 ทหารทั้งสิ้นเหล่านี้ พร้อมที่จะทำศึก ได้มายังเฮโบรน ด้วยเจตนาเต็มเปี่ยมที่จะเชิญดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งสิ้น ในทำนองเดียวกันบรรดาคนอิสราเอลที่เหลืออยู่ ก็เป็นใจเดียวกันที่จะเชิญดาวิดเป็นกษัตริย์
2พศด 13.15 แล้วคนของยูดาห์ก็ตะเบ็งเสียงร้องทำนองศึกและเมื่อคนยูดาห์ตะโกน อยู่มาพระเจ้าทรงให้เยโรโบอัมและอิสราเอลทั้งปวงพ่ายแพ้ไปต่ออาบียาห์และยูดาห์
2พศด 32.15 เพราะฉะนั้นบัดนี้อย่าให้เฮเซคียาห์ล่อลวงเจ้า หรือพาเจ้าให้หลงในทำนองนี้ อย่าเชื่อเขา เพราะไม่มีพระแห่งประชาชาติหรือราชอาณาจักรใดที่สามารถช่วยประชาชนของตนให้พ้นจากมือของเรา หรือจากมือบรรพบุรุษของเรา พระเจ้าของเจ้าจะช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของเราได้น้อยยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดเล่า’”
2พศด 35.12 แล้วเขาก็แยกส่วนที่เป็นเครื่องเผาบูชาไว้ต่างหากเพื่อแจกจ่ายได้ตามพวกต่างๆ ผู้เป็นประชาชนที่แบ่งเป็นแต่ละครอบครัว ให้ถวายแด่พระเยโฮวาห์ ดังที่บันทึกไว้ในหนังสือของโมเสส และเขากระทำกับวัวผู้ทำนองเดียวกัน
นหม 6.4 แล้วเขาใช้ให้มาหาข้าพเจ้าอย่างนี้สี่ครั้ง ข้าพเจ้าก็ตอบเขาไปทำนองเดียวกัน
นหม 6.5 สันบาลลัทได้ส่งคนใช้ของท่านมาหาข้าพเจ้าในทำนองเดียวกันเป็นครั้งที่ห้า ถือจดหมายเปิดมา
โยบ 37.6 เพราะพระองค์ตรัสกับหิมะว่า ‘ตกลงบนแผ่นดินซี’ และในทำนองเดียวกันก็ตรัสกับฝน และกับห่าฝนอันหนักแห่งกำลังของพระองค์
ยรม 40.11 ในทำนองเดียวกัน เมื่อพวกยิวทั้งหลาย ซึ่งอยู่ที่โมอับและท่ามกลางคนอัมโมน และในเอโดมและในแผ่นดินอื่นๆทั้งสิ้น ได้ยินว่ากษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ทิ้งคนให้เหลือไว้ส่วนหนึ่งในยูดาห์และได้แต่งตั้งให้เกดาลิยาห์บุตรชายอาหิคัม ผู้เป็นบุตรชายชาฟานให้เป็นผู้ว่าราชการเหนือเขาทั้งหลาย
ฮบก 3.1 คำอธิษฐานของฮาบากุกผู้พยากรณ์ ตามทำนองชิกกาโยน
มก 4.16 และซึ่งตกที่ซึ่งมีพื้นหิน มีเนื้อดินแต่น้อยนั้นก็ทำนองเดียวกัน ได้แก่บุคคลที่ได้ยินพระวจนะ และก็รับทันทีด้วยความปรีดี
ลก 9.55 แต่พระองค์ทรงเหลียวมาห้ามปรามเขา และตรัสว่า “ท่านไม่รู้ว่าท่านมีจิตใจทำนองใด
1คร 7.4 ภรรยาไม่มีอำนาจเหนือร่างกายของตน แต่สามีมีอำนาจเหนือร่างกายของภรรยา ทำนองเดียวกันสามีไม่มีอำนาจเหนือร่างกายของตน แต่ภรรยามีอำนาจเหนือร่างกายของสามี
1คร 9.14 ทำนองเดียวกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงบัญชาไว้ว่า คนที่ประกาศข่าวประเสริฐควรได้รับการเลี้ยงชีพด้วยข่าวประเสริฐนั้น
กท 5.21 การอิจฉากัน การฆาตกรรม การเมาเหล้า การเล่นเป็นพาลเกเร และการอื่นๆในทำนองนี้อีก เหมือนที่ข้าพเจ้าได้เตือนท่านมาก่อน บัดนี้ข้าพเจ้าขอเตือนท่านเหมือนกับที่เคยเตือนมาแล้วว่า คนที่ประพฤติเช่นนั้นจะไม่ได้รับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก
อฟ 6.9 ฝ่ายนายจงกระทำต่อทาสในทำนองเดียวกัน คืออย่าขู่เข็ญเขา เพราะท่านก็รู้แล้วว่านายของท่านทรงประทับอยู่ในสวรรค์ และพระองค์ไม่ทรงเลือกหน้าผู้ใดเลย
ฮบ 5.5 ในทำนองเดียวกัน พระคริสต์ก็ไม่ได้ทรงยกย่องพระองค์เองขึ้นเป็นมหาปุโรหิต แต่เป็นโดยพระเจ้า ผู้ได้ตรัสกับพระองค์ว่า ‘ท่านเป็นบุตรของเรา วันนี้เราได้ให้กำเนิดแก่ท่านแล้ว’
1ปต 5.5 ในทำนองเดียวกัน ท่านที่อ่อนอาวุโส ก็จงยอมตามผู้อาวุโส อันที่จริงให้ท่านทุกคนคาดเอวไว้ด้วยความถ่อมใจในการปฏิบัติต่อกันและกัน ด้วยว่าพระเจ้าทรงต่อสู้คนเหล่านั้นที่ถือตัวจองหอง แต่พระองค์ทรงประทานพระคุณแก่คนทั้งหลายที่ถ่อมใจลง

ทำนา ( 3 )
ปฐก 45.6 เพราะมีการกันดารอาหารในแผ่นดินสองปีแล้ว ยังอีกห้าปีจะทำนาหรือเกี่ยวข้าวไม่ได้เลย
2ซมอ 9.10 ตัวเจ้าและพวกบุตรชายของเจ้าและเหล่าคนใช้ของเจ้า ต้องทำนาให้เขา และนำผลพืชที่ได้นั้นเข้ามา เพื่อโอรสแห่งเจ้านายของเจ้าจะได้มีอาหารรับประทาน แต่เมฟีโบเชทโอรสแห่งเจ้านายของเจ้านั้น จะรับประทานอาหารที่โต๊ะของเราเสมอไป” ฝ่ายศิบามีบุตรชายสิบห้าคนกับคนใช้ยี่สิบคน
อสย 30.24 และวัวกับลาที่ใช้ทำนาจะกินข้าวใส่เกลือ ซึ่งใช้พลั่วและส้อมซัด

ทำนาย ( 9 )
ปฐก 44.5 ถ้วยนี้เป็นถ้วยเฉพาะที่เจ้านายของข้าใช้ดื่ม และใช้ทำนายมิใช่หรือ เจ้าทำเช่นนี้ผิดมาก’”
ปฐก 44.15 โยเซฟจึงถามเขาว่า “พวกเจ้าทำอะไรนี่ พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าคนอย่างเราทำนายได้”
1ซมอ 28.8 ซาอูลจึงปลอมพระองค์และทรงฉลองพระองค์อย่างอื่นเสด็จออกไปพร้อมกับชายสองคนไปหาหญิงคนทรงในเวลากลางคืน พระองค์ตรัสว่า “ขอทำนายให้ฉันโดยวิญญาณของคนตาย ฉันจะออกชื่อผู้ใดก็ให้เรียกผู้นั้นขึ้นมา”
1พกษ 18.29 และต่อมาเมื่อผ่านเที่ยงวันไปแล้ว เขาก็ทำนายจนถึงเวลาถวายบูชาตอนเย็น แต่ไม่มีเสียง ไม่มีใครตอบ ไม่มีใครฟัง
อสย 47.13 เจ้าเหน็ดเหนื่อยกับที่ปรึกษาเป็นอันมากของเจ้า ให้เขาลุกขึ้นออกมาและช่วยเจ้าให้รอด คือบรรดาผู้ที่แบ่งฟ้าสวรรค์และเพ่งดูดวงดาว ผู้ซึ่งทำนายให้เจ้าในวันขึ้นค่ำว่า จะเกิดอะไรขึ้นแก่เจ้า
อสค 13.6 เขาทั้งหลายเห็นนิมิตเท็จและทำนายมุสา เขากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสว่า’ ในเมื่อพระเยโฮวาห์มิได้ทรงใช้เขาไป เขาทำให้คนอื่นหวังว่าเขาจะรับรองถ้อยคำของเขา
อสค 13.7 เจ้าได้เคยเห็นนิมิตเท็จ และเคยทำนายมุสามิใช่หรือ ในเมื่อเจ้ากล่าวว่า ‘พระเยโฮวาห์ตรัสว่า’ ทั้งที่เรามิได้พูดเลย”
อสค 13.23 เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่ได้เห็นเรื่องเหลวไหลหรือทำนายเหตุการณ์ในอนาคตอีก ด้วยว่าเราจะช่วยประชาชนของเราให้พ้นจากมือของเจ้า แล้วเจ้าจะทราบว่าเราคือพระเยโฮวาห์”
มคา 3.11 ผู้เป็นประมุขของเมืองนี้ตัดสินความด้วยเห็นแก่สินบน ปุโรหิตของเธอสั่งสอนด้วยเห็นแก่สินจ้าง ผู้พยากรณ์ของเธอทำนายด้วยเห็นแก่เงิน ถึงกระนั้นเขาทั้งหลายยังอิงพระเยโฮวาห์และกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงสถิตท่ามกลางเรามิใช่หรือ ไม่มีความชั่วอย่างไรเกิดขึ้นแก่เราได้”

ทำบาป ( 74 )
ปฐก 20.6 พระเจ้าตรัสกับท่านในพระสุบินว่า “แท้จริงเรารู้แล้วว่าเจ้ากระทำดังนี้ด้วยจิตใจอันซื่อตรง เราจึงยับยั้งเจ้าไม่ให้ทำบาปต่อเรา เหตุฉะนั้นเราไม่ยอมให้เจ้าถูกต้องนางนั้น
ปฐก 31.36 ส่วนยาโคบก็โกรธและต่อว่าลาบัน ยาโคบกล่าวกับลาบันว่า “ข้าพเจ้าทำการละเมิดต่อท่านประการใด ข้าพเจ้าทำบาปอะไรท่านจึงรีบติดตามข้าพเจ้ามาดังนี้
ปฐก 42.22 ฝ่ายรูเบนพูดกับน้องทั้งหลายว่า “ข้าห้ามเจ้าแล้วมิใช่หรือว่า ‘อย่าทำบาปผิดต่อเด็กนั้น’ แต่พวกเจ้าไม่ฟัง เหตุฉะนั้น ดูเถิด การพิพากษาเรื่องโลหิตของน้องจึงมาถึง”
อพย 9.27 ฟาโรห์จึงทรงใช้คนไปเรียกโมเสสและอาโรนมาเฝ้า แล้วตรัสว่า “ครั้งนี้เราทำบาปแน่แล้ว พระเยโฮวาห์ทรงชอบธรรม เราและชนชาติของเรานั้นก็ชั่ว
อพย 10.16 ฟาโรห์จึงรีบให้คนไปตามโมเสสและอาโรนเข้าเฝ้า แล้วฟาโรห์ตรัสว่า “เราได้ทำบาปต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเจ้า และต่อเจ้าทั้งสองด้วย
อพย 20.20 โมเสสจึงกล่าวแก่พลไพร่ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่าพระเจ้าเสด็จมาเพื่อลองใจท่านทั้งหลาย เพื่อพวกท่านจะได้ยำเกรงพระองค์ และจะได้ไม่ทำบาป”
อพย 32.30 ครั้นวันรุ่งขึ้น โมเสสจึงกล่าวแก่พลไพร่ว่า “ท่านทั้งหลายทำบาปอันใหญ่ยิ่ง แต่บัดนี้เราจะขึ้นไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ ชะรอยเราจะทำการลบมลทินบาปของท่านได้”
อพย 32.31 โมเสสจึงกลับไปเฝ้าพระเยโฮวาห์ทูลว่า “โอ พระเจ้าข้า พลไพร่นี้ทำบาปอันใหญ่ยิ่ง เขาทำพระด้วยทองคำสำหรับตัวเอง
อพย 32.33 ฝ่ายพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า “ผู้ใดทำบาปต่อเราแล้วเราจะลบชื่อผู้นั้นเสียจากทะเบียนของเรา
ลนต 4.3 ถ้าปุโรหิตที่ได้รับการเจิมไว้เป็นผู้กระทำบาป เป็นเหตุให้พลไพร่หลงทำบาปไปด้วย เหตุด้วยบาปที่เขาได้กระทำไป ก็ให้เขานำวัวหนุ่มซึ่งไม่มีตำหนิมาถวายแด่พระเยโฮวาห์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาป
ลนต 5.15 “ถ้าผู้ใดทำการละเมิดและทำบาปโดยไม่รู้ตัวในเรื่องของบริสุทธิ์แห่งพระเยโฮวาห์ ให้ผู้นั้นนำแกะตัวผู้ที่ปราศจากตำหนิจากฝูงเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิดถวายแด่พระเยโฮวาห์ ให้เจ้าตีราคาเป็นเงินเชเขลตามเชเขลของสถานบริสุทธิ์ เป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด
ลนต 6.2 “ถ้าผู้หนึ่งผู้ใดทำบาปและทำการละเมิดต่อพระเยโฮวาห์ ด้วยการมุสาต่อเพื่อนบ้านของเขาในสิ่งที่ฝากเขาให้เก็บรักษาไว้หรือในเรื่องมิตรภาพ หรือในสิ่งที่ใช้ความรุนแรงไปแย่งชิงมา หรือได้หลอกลวงเพื่อนบ้านของเขา
1ซมอ 14.33 แล้วเขาก็ไปทูลซาอูลว่า “ดูเถิด พวกพลกำลังทำบาปต่อพระเยโฮวาห์ โดยรับประทานพร้อมกับเลือด” และซาอูลจึงรับสั่งว่า “พวกเจ้าได้ละเมิดแล้ว จงกลิ้งก้อนหินใหญ่มาให้เราวันนี้”
1พกษ 14.16 และพระองค์จะทรงมอบอิสราเอลไว้เพราะบาปทั้งหลายของเยโรโบอัม ซึ่งเขาได้กระทำบาปและกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย”
1พกษ 15.26 พระองค์ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในทางแห่งราชบิดาของพระองค์ และในบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
1พกษ 15.30 เป็นเพราะบาปทั้งหลายซึ่งเยโรโบอัมได้ทรงกระทำ และซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย และเพราะพระองค์ทรงกระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลทรงพระพิโรธ
1พกษ 15.34 พระองค์ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และดำเนินในมรรคาของเยโรโบอัม และในบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
1พกษ 16.2 “ในเมื่อเราได้เชิดชูเจ้าขึ้นมาจากผงคลี และกระทำให้เจ้าเป็นประมุขเหนืออิสราเอลประชาชนของเรา และเจ้าได้ดำเนินตามมรรคาของเยโรโบอัม และได้กระทำให้อิสราเอลประชาชนของเราทำบาปด้วย กระทำให้เราโกรธด้วยบาปของเขาทั้งหลาย
1พกษ 16.13 เหตุด้วยบาปทั้งสิ้นของบาอาชา และบาปของเอลาห์ราชโอรสของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทั้งสองได้กระทำบาป และซึ่งพระองค์ทั้งสองได้กระทำให้ชนอิสราเอลทำบาปด้วย กระทำให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรงกริ้วด้วยเรื่องความหยิ่งยโสของพระองค์ทั้งสองนั้น
1พกษ 16.19 เหตุด้วยบาปทั้งหลายซึ่งพระองค์ทรงกระทำไว้ คือทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ดำเนินอยู่ในมรรคาของเยโรโบอัม และด้วยเหตุบาปซึ่งพระองค์ทรงกระทำ คือทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
1พกษ 21.22 และเราจะกระทำให้ราชวงศ์ของเจ้าเหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท และเหมือนราชวงศ์ของบาอาชาบุตรอาหิยาห์ เพราะเจ้าได้กระทำให้เราโกรธ และเพราะเจ้าได้กระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
1พกษ 22.52 พระองค์ทรงกระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และทรงดำเนินในมรรคาแห่งราชบิดาของพระองค์ และในมรรคาแห่งพระมารดาของพระองค์ และในมรรคาของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทผู้ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
2พกษ 3.3 แม้กระนั้นพระองค์ยังทรงเกาะติดอยู่กับบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย พระองค์หาได้ทรงพรากจากบาปนั้นไม่
2พกษ 10.29 แต่เยฮูมิได้ทรงหันจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย คือวัวทองคำซึ่งอยู่ในเมืองเบธเอลและในเมืองดาน
2พกษ 10.31 แต่เยฮูมิได้ทรงระมัดระวังที่จะดำเนินตามพระราชบัญญัติของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลด้วยสิ้นสุดพระทัยของพระองค์ พระองค์มิได้ทรงหันเสียจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัม ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย
2พกษ 13.2 พระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วช้าในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ และกระทำตามบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย พระองค์หาได้พรากจากสิ่งเหล่านั้นไม่
2พกษ 14.24 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ พระองค์มิได้ทรงพรากจากบาปทั้งสิ้นของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป
2พกษ 15.9 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ ดังที่บรรพบุรุษของพระองค์ทรงกระทำ พระองค์มิได้ทรงพรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป
2พกษ 15.18 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ พระองค์มิได้พรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทตลอดรัชสมัยของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป
2พกษ 15.24 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ พระองค์มิได้ทรงพรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป
2พกษ 15.28 และพระองค์ทรงกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์ พระองค์มิได้ทรงพรากจากบาปทั้งหลายของเยโรโบอัมบุตรชายเนบัท ซึ่งพระองค์ทรงกระทำให้อิสราเอลทำบาป
2พกษ 17.21 เพราะพระองค์ทรงฉีกอิสราเอลจากราชวงศ์ของดาวิด และเขาได้ตั้งเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทให้เป็นกษัตริย์ และเยโรโบอัมทรงชักนำอิสราเอลไปจากการที่ติดตามพระเยโฮวาห์ และกระทำให้เขาทำบาปอย่างใหญ่หลวง
2พกษ 21.11 “เพราะมนัสเสห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้กระทำการอันน่าสะอิดสะเอียนเหล่านี้ และได้ประพฤติชั่วร้ายยิ่งกว่าสิ่งทั้งปวงที่คนอาโมไรต์ได้กระทำ ผู้ซึ่งอยู่มาก่อนพระองค์ และได้ทรงกระทำให้ยูดาห์ทำบาปด้วยรูปเคารพทั้งหลายของพระองค์อีกด้วย
2พกษ 23.15 ยิ่งกว่านั้นอีกแท่นบูชาที่เบธเอล ปูชนียสถานสูงซึ่งเยโรโบอัมบุตรชายเนบัทได้ตั้งไว้ ผู้ซึ่งกระทำให้อิสราเอลทำบาปด้วย พระองค์ทรงรื้อแท่นบูชากับปูชนียสถานสูงนั้นลงและทรงเผาปูชนียสถานสูงนั้น บดให้เป็นผงคลีและพระองค์ทรงเผาเสารูปเคารพเสียด้วย
1พศด 21.8 และดาวิดทูลพระเจ้าว่า “ข้าพระองค์ได้ทำบาปใหญ่ยิ่งในการที่ข้าพระองค์ได้กระทำสิ่งนี้ ข้าแต่พระองค์ บัดนี้ขอทรงให้อภัยความชั่วช้าของผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้กระทำการอย่างโง่เขลามาก”
นหม 1.6 ขอพระองค์ทรงเงี่ยพระกรรณสดับ และขอทรงลืมพระเนตรของพระองค์ดูอยู่ เพื่อจะทรงฟังคำอธิษฐานของผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งข้าพระองค์ทูลอธิษฐานต่อพระพักตร์พระองค์ ณ บัดนี้ทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อประชาชนอิสราเอลผู้รับใช้ของพระองค์ สารภาพบาปของประชาชนอิสราเอล ซึ่งข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์กับเรือนบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทำบาปแล้ว
นหม 13.26 ซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอล มิได้ทำบาปด้วยเรื่องหญิงอย่างนี้หรือ ท่ามกลางหลายประชาชาติไม่มีกษัตริย์ใดเหมือนพระองค์ และพระเจ้าของพระองค์ก็ทรงรักพระองค์ และพระเจ้าทรงกระทำให้พระองค์เป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งปวง ถึงกระนั้นก็ดี แม้เป็นพระองค์หญิงต่างชาติก็เป็นเหตุให้พระองค์ทรงทำบาป
โยบ 1.22 ในเหตุการณ์นี้ทั้งสิ้นโยบมิได้ทำบาปหรือกล่าวโทษพระเจ้าอย่างโง่เขลา
โยบ 7.20 โอ ข้าแต่พระองค์ผู้ปกปักรักษามนุษย์ ข้าพระองค์ทำบาปแล้ว ข้าพระองค์จะทำอะไรแก่พระองค์เล่า ทำไมพระองค์จึงทรงทำให้ข้าพระองค์เป็นเป้าหมายของพระองค์ ดังนั้นจึงเป็นภาระหนักแก่ข้าพระองค์เอง
โยบ 10.14 ถ้าข้าพระองค์ทำบาป พระองค์ทรงหมายข้าพระองค์ไว้ และไม่ทรงปล่อยตัวข้าพระองค์ให้พ้นโทษความชั่วช้าของข้าพระองค์
โยบ 35.6 ถ้าท่านทำบาป ท่านจะได้อะไรที่กระทบกระเทือนพระองค์ ถ้าการละเมิดของท่านทวีขึ้น ท่านทำอะไรแก่พระองค์
สดด 4.4 โกรธก็โกรธเถิด แต่อย่าทำบาป จงคำนึงในใจเวลาอยู่บนที่นอนและสงบอยู่ เซลาห์
สดด 39.1 ข้าพเจ้าว่า “ข้าพเจ้าจะระแวดระวังทางของข้าพเจ้า เพื่อข้าพเจ้าจะไม่ทำบาปด้วยลิ้นของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะใส่บังเหียนปากของข้าพเจ้า ตราบเท่าที่คนชั่วอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า”
สดด 41.4 ข้าพระองค์ทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงพระกรุณาแก่ข้าพระองค์ ขอทรงรักษาจิตวิญญาณข้าพระองค์ เพราะข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์”
สดด 51.4 ข้าพระองค์ได้ทำบาปต่อพระองค์ ต่อพระองค์เท่านั้น และได้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรพระองค์ ทั้งนี้เพื่อพระองค์จะทรงชอบธรรมในคำตรัสของพระองค์ และกระจ่างแจ้งในการพิพากษาของพระองค์
สดด 119.11 ข้าพระองค์ได้สะสมพระดำรัสของพระองค์ไว้ในใจของข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ทำบาปต่อพระองค์
สภษ 14.21 บุคคลที่ดูหมิ่นเพื่อนบ้านของตนก็ทำบาป แต่บุคคลที่เอ็นดูคนยากจนก็เป็นสุข
อสย 42.24 ใครมอบยาโคบให้แก่ผู้ริบ และอิสราเอลให้แก่ผู้ปล้น ไม่ใช่พระเยโฮวาห์หรือ ผู้ซึ่งเราได้ทำบาปต่อ ซึ่งเขาไม่ยอมดำเนินในทางของพระองค์ และซึ่งเขามิได้เชื่อฟังพระราชบัญญัติของพระองค์
อสย 43.27 บิดาเดิมของเจ้าทำบาป และผู้สอนทั้งหลายของเจ้าได้ละเมิดต่อเรา
อสย 64.5 พระองค์ทรงพบเขาที่ชื่นบานและกระทำความชอบธรรม บรรดาผู้ที่จำพระองค์ได้ในวิธีการของพระองค์ ดูเถิด พระองค์ทรงกริ้ว เพราะข้